maandag 19 juli 2010

Actualisatie – Open brief (2)

Om het verhaal (klik hier en hier) helemaal af te maken: de ‘halfjaarlijkse reiniging van de schoolomgeving’ van het Dendroncollege heeft inmiddels plaatsgevonden.

woensdag 14 juli 2010

Klein mysterie 180 – Galatasaray (1)

Hé, wat doen die Turkse jongemannen daar in het Horster struikgewas?En die?En die?Zal ik het verklappen? Ze proberen een glimp op te vangen van de training van Galatasaray. Hun Galatasaray.

Dat hebben wij (en zij) weer: komt er eens een topclub naar Horst, krijg je ‘m niet te zien. Sportpark Ter Horst is dezer dagen een onneembare vesting, alleen toegankelijk voor spelers, begeleiders en (vooral) beveiligers van Galatasaray. En voor de in groten getale aanwezige pers. Het gepeupel is veroordeeld tot een plaats in de coulissen. Zomaar rustig achter de hekken de training van hun favorieten gadeslaan, is er voor de talrijke Duits-, Belgisch- en Nederlands-Turkse supporters van Cim Bom (heerlijke bijnaam) niet bij. Beleefd doch dringend worden ze door de security verzocht zich te verwijderen.Duidelijk is nu in elk geval dat overweging 2 (‘De overdadige aanwezigheid van bordjes die onbevoegden de toegang tot sportpark Ter Horst ontzeggen’) van mijn top 5 van Galatasarayoverwegingen om in Horst een trainingskamp te beleggen, de doorslag heeft gegeven. Alleen als de spelersbus – ja, de driehonderd meter van trainingsveld naar hotel worden per bus afgelegd – arriveert bij het Parkhotel en spelers en begeleiders de tien meter tussen de uitgang van de bus en de ingang van het hotel wandelend dienen te overbruggen, doet zich voor de fans een fotomoment voor. Daar wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt. Wie zou ook de kans op een foto met Arda Turan laten schieten, zeker nu de sterspeler naar verluidt op het punt staat om te verkassen naar Bayern München? En hoe vaak doet zich nu de gelegenheid voor om Frank Rijkaard in Horst op de gevoelige plaat vast te leggen? De laatste keer was vermoedelijk 25 jaar geleden, daarom liet Horst-sweet-Horst zich dit buitenkansje niet ontglippen:Waarom hangt – zo vroeg ik me zaterdag al af – rondom het veertiendaags bezoek van Galatasaray aan Horst toch zo’n waas van geheimzinnigheid? Eerst mocht de naam van het hotel waar de ploeg verblijft niet naar buiten worden gebracht en nu zijn er geen pottenkijkers welkom bij de trainingen. ‘Allemaal uit angst voor een aanslag’, hoorde ik vanochtend iemand opperen. Met alle respect, maar dat lijkt me onzin. Tactische training? Evenzeer onzin, zeker in deze fase van het seizoen. Nee, ik denk eerder dat het te maken heeft met behoefte aan rust en niet-behoefte aan opdringerige supporters. Kan ik me nog iets bij voorstellen ook.Maar al die hekken zijn toch juist bedoeld om die eventuele opdringerigheid te weren? Waarom moeten die fans – duizenden zijn het er nu ook weer niet – zelfs áchter de hekken worden weggejaagd? Zou er een betere manier zijn om je als topvoetbalclub van je aanhang te vervreemden?

maandag 12 juli 2010

Top 5 – Horster WK-versieringen

Over. Uit. Voorbij. Johan Derksen en Gé Peeters jullie worden bedankt. Twee voetbalkenners bij uitstek die het deden voorkomen alsof Nederland met twee vingers in de neus wereldkampioen zou worden. Daar klamp je je als leek dan toch aan vast. Johan Derksen bracht zijn wijsheden met een jaloersmakende achteloosheid dagelijks te berde in VI Oranje. Gé Peeters, redacteur van De Echo van Horst, koos het Venrayse weekblad Peel en Maas uit om het volk kond te doen van zijn overtuiging. Op de vraag ‘Wordt Nederland wereldkampioen?’ antwoordde hij in Peel en Maas van 10 juni: ‘Ja, met glansrijk aanvallend voetbal waarover internationaal nog jaren zal worden gesproken. Oranje als voorbeeld voor de wereld!’. Gevraagd naar z’n favoriete speler reageerde Peeters met: ‘Van Persie, eenzame klasse. Speler van het toernooi. Zeven doelpunten.’ Elk verder commentaar overbodig lijkt me. Derksen en Peeters: weer twee helden die van hun voetstuk zijn gevallen.Scherven opruimen. Wonden likken. Uithuilen en opnieuw beginnen. Donderdag FC Utrecht-KF Tirana, tweede voorronde Europa League. Over vier weken NEC-VVV. Wat nu resteert, is mijn top 5 van Horster WK-versieringen:

5. Nummer 5 staat voor de tientallen Horster straten met allemaal ongeveer dezelfde aanblik:In de Riet was op dit gebied exemplarisch. Veel gebruik van massaproducten, enigszins fantasieloos, toch een mooi gezicht.

4. Nummer 4 staat voor alle, vaak uiterst aandoenlijke blijken van kinderlijke Oranjeverering: Aangetroffen in een voortuintje in de Loevestraat.

3. Zou zomaar een actie van Horst-sweet-Horst kunnen zijn, deze fraai opgetuigde Eduard van de Griendt.Is het echter niet.

2. De nummers 1 en 2 steken er met kop en schouders bovenuit. Vergeet Xavi, Iniesta, Özil, Forlan en Robben: dit waren qua oorspronkelijkheid, fijnzinnigheid en creativiteit de echte toppers van dit WK. Wel moeilijk kiezen tussen de nummers 1 en 2, maar na rijp beraad heeft het oranje schaap met de delftsblauwe accenten uit Swolgen het onderspit gedolven.
1. Al op 27 mei gespot in een voormalige etalage aan de Spoorstraat in Tienray:Zó mooi! Die nostalgische foto van de Spoorstraat in jaren zestigkleuren, dat houten bord met Paniniplaatjes van het WK’78 en natuurlijk vooral die oranje tuinkabouter met rood-wit-blauwe puntmuts die z’n rechterbeen zo stoer op de bal (duidelijk geen Jabulani) laat rusten: deze installatie hoort gewoon in een museum thuis.

Top 5 – WK-aanbiedingen Slagerij Joosten

En de eerste prijs voor de beste Horster WK-reclamecampagne gaat dit keer naar … Slagerij Joosten! Niet dat er veel concurrentie was trouwens. Nee, de Horster WK-reclamecampagnes leken een beetje op het spel van het Nederlands elftal: geen greintje creativiteit, weinig lef, verdedigend, fantasieloos. Het enige verschil was eigenlijk dat de Horster WK-reclamecampagnes niet op de man speelden. Dat Slagerij Joosten
de eerste prijs wegsleept, is dus een duidelijk gevalletje van in-het-land-der-blinden-is-eenoog-koning. En ook Slagerij Joosten koos misschien iets te vaak voor de gemakkelijke oplossing: Maar de wekelijkse WK-aanbiedingen van Slagerij Joosten in De Echo van Horst getuigden óók van originaliteit. Van spelvreugde die bij andere Horster WK-adverteerders ten enenmale leek te ontbreken. Daarom komt Slagerij Joosten die eerste prijs gewoon toe. Waaruit die prijs bestaat? Naamsvermelding van Slagerij Joosten (ik ga nu voor de achtste keer de woorden ‘Slagerij Joosten’ intikken) op Horst-sweet-Horst! Er zijn voorwaar minder eervolle prijzen. Ik voorspel dat de omzet van Slagerij Joosten (negende keer) na publicatie van dit stukje tot ongekende hoogte zal stijgen. Mijn top 5 van WK-aanbiedingen van Slagerij Joosten (tiende keer):

5. Rode Duivels
4. Robbe reepjes
3. Van Bommeldingen
2. Stekelenburgers
1. Schnitzels met Van SpersiebonenHorst-sweet-Horst is overigens razend benieuwd naar de aanbiedingen van Slagerij Joosten (elfde keer) in De Echo van komende week. Bitterballen zijn natuurlijk sowieso een zekerheidje. Verder gok ik op jachtschotel en blinde vinken.

Klein mysterie 179 – Roedel

Gisteren werd bij de Sint-Goarkapel in Meerlo het kunstwerk Roedel honden van Chris Ripken onthuld. De aankoop is een gezamenlijk initiatief van de gemeenten Horst aan de Maas en Venray. Het werk staat nagenoeg op de grens van beide gemeenten. De zes honden symboliseren de zes kernen van de voormalige gemeente Meerlo-Wanssum. Daarvan gingen er op 1 januari 2010 drie op in de gemeente Venray en drie in Horst aan de Maas. Drie honden hebben daarom hun blik gericht op Venray en de andere drie op Horst.Publicitair zonk de onthulling van Roedel honden geheel in het niet bij de processie naar de Sint-Goarkapel en de daaropvolgende openluchtmis. Een gemiste kans, want Horst aan de Maas is eindelijk weer eens een kunstwerk van allure rijker. Op een uitgelezen locatie bovendien. Zou je je als gemeente best iets trotser over mogen betonen.
Valt er verder nog iets op te merken? Wat dacht je wat! Want is het nu een roedel honden of een roedel wolven? Op het officiële bordje staat duidelijk ‘Roedel honden’. Maar de Venrayse wethouder Patrick van der Broeck had het in Peel en Maas van 22 april toch onmiskenbaar over wolven. Op de vraag of het kunstwerk verder nog ergens symbool voor staat, antwoordde hij: ‘Nee, nou, je zou kunnen zeggen dat de twee gemeenten als wolven hebben gevochten om die dorpen. Nee, dat niet. Als je er al een symboliek aan zou willen hangen, dan de volgende: wolven leven altijd in gemeenschappen, dat zijn heel sociale dieren. Nou, die zes dorpen die nu gesplitst zijn, dat waren ook hechte leefgemeenschappen met elkaar.’ Vreemd. Ach, de beestjes kunnen ook maar een naam hebben.
Genoeg gezeurd? Natuurlijk niet. De website van de Meerlose Johannes de Doperparochie weet te melden dat het kunstwerk ‘op gepaste afstand’ van de kapel staat. Mag ik dat merkwaardig vinden? Wat maakt een ‘gepaste afstand’ noodzakelijk? Die honden (dan wel wolven) en de kapel bijten elkaar toch niet? Als het nu om een heiligschennend kunstwerk ging, zou ik me heel misschien nog iets kunnen voorstellen bij die ‘gepaste afstand’. Wat is trouwens een ‘gepaste afstand’? Vijf meter? Tien? Honderd? Tweehonderd? Nog meer noten op m'n zang? Nee.

Top 5 – Horster bessenadresjes

U vraagt, wij draaien. Naar aanleiding van de top 5 van Horster kersenadresjes vroeg iemand of ik ook zoiets heb met blauwe bessen. Bedoelde hij of zij te vragen of ik een even grote liefhebber van blauwe bessen als van kersen ben? Antwoord: bijna wel ja. Of bedoelde hij of zij te vragen of ik ook een top 5 van blauwe bessenadresjes heb? Antwoord: nee. Maar wat er niet is, kunnen we natuurlijk wel maken. Met dien verstande dat blauwe bessenadresjes veel dunner gezaaid zijn dan kersenadresjes. Dus ik heb een beetje moeten foetelen door er ook andere bessensoorten bij te halen en door professionele telers met thuisverkoop eveneens mee te laten dingen. Voor de rest: same procedure as last week. Dat wil zeggen: alleen als u mij het adres van uw favoriete bessenadresje mailt (horstsweethorst@gmail.com), ben ik in ruil bereid de precieze locatie van een van mijn bessenadresjes te onthullen. Ik kan u wel verklappen dat de actie van vorige week me tal van nieuwe kersenadresjes heeft opgeleverd en, belangrijker nog, vele kilo’s kersen.Mijn top 5 van Horster bessenadresjes:

5.
4.
3.
2.
1.

Klein mysterie 178 – i (2)

Die Hoffnung stirbt zuletzt, schreef ik op 21 juni naar aanleiding van het verdwijnen van deze bijzondere bank op het pleintje tussen de kerk en het voormalig gemeentehuis in Meerlo. Hoop blijven houden. Inderdaad. Het geduld is nog niet eens zo lang op de proef gesteld als je nagaat dat het pas enkele maanden geleden is dat die bijzondere bank plaats moest maken voor deze karakterloze catalogusbank.Niet dat die bijzondere bank is herplaatst – dat zou ook wat veel gevraagd zijn – maar wel heeft het pleintje een nieuwe blikvanger gekregen. Een strakke blauwe metalen i, die binnenkort toeristische informatie gaat uitbraken, trekt voortaan alle aandacht naar zich toe. Geen verslechtering als je het mij vraagt. Dagdromend denk je dan: ‘Wat zouden die strakke blauwe metalen i en die eigenwijze witte metalen bank perfect bij elkaar hebben gepast.’ Maar je kunt ook teveel willen.Verder vraag je je af hoe zoiets nu tot stand komt. Iemand beslist om die witte bank te (laten) verwijderen. Waarom?
Iemand beslist dat er twee van die houten dertien-in-een-dozijnbanken voor in de plaats komen. Waarom?
Iemand beslist dat er een strakke blauwe metalen i moet komen. Waarom? Gaat achter dit alles een bepaald beleid schuil? Was de blauwe i oorspronkelijk misschien wel speciaal ontworpen voor de witte bank? Of is de blauwe i een compensatie voor het verdwijnen van de witte bank? Of is hier sprake van een opeenvolging van ad hocbeslissingen? Mijn gevoel zegt me dat dit laatste het geval is. Dat geeft te denken.

(Voor de goede orde: niet mijn gevoel geeft te denken – dat vind ik tenminste – maar die mogelijke of zelfs waarschijnlijke opeenvolging van ad hocbeslissingen.)

zondag 11 juli 2010

Intermezzo – Zijn we d’r klaar voor?

Wat een hitte. En wat kruipt de tijd. Nog bijna vier uur. Ook in Horst aan de Maas begint de spanning te stijgen. Om de tijd te doden bracht Horst-sweet-Horst vanochtend een bezoek aan een aantal prominente Horstenaren (en een Horsterse van begeerte) en vroeg hun of ze d’r klaar voor waren.

Kind met Twee Duiven, ben je d’r klaar voor?
‘Helemaal, meneer. Ik heb met m’n vader afgesproken dat ik vandaag de duiven melk. In ruil mag ik dan vanavond opblijven voor de wedstrijd. Weet u trouwens hoe ik de duiven moet melken, meneer?’
Ehhh … Sorry jongen, maar ik moet verder.
‘Dag, meneer.’
Dag, jongen.


Willem Everts, naamgever van Evertsoord, bent u d’r klaar voor?
‘Waarvoor?’
Ja, nou wordt ie helemaal mooi. Voor het voetballen van vanavond natuurlijk.
‘Voetbal?’
Waarom heeft u dan zo’n oranje hoed op?
‘Meneer, het is 35 graden! Mag ik nu misschien doorgaan met m’n werk?’


Mevrouw Levensvreugde, bent u d’r klaar voor?
‘Ja. Hoewel het wel lastig kijken is, hoor, liggend met zo’n kind op je buik.’
Wat als Jack en Wesley ook nog op uw schoot plaats willen nemen?
‘Ze zijn van harte welkom. Van de wedstrijd zal ik dan helemaal niets meer zien, vrees ik. Maar dat heb ik wel over voor de goede zaak.’


Monnik van Broekhuizen, bent u d’r klaar voor?
‘Ik ben er helemaal klaar voor, ja. Ik sta op het punt me te gaan verdrinken.’
Hoe bedoelt u?
Ben ik niet duidelijk genoeg? Ik duik die put in om er nooit meer uit naar boven te komen.’
Hoe dat zo?
‘Paul. De octopus. Ik kan er allemaal niet meer tegen.’
Vaarwel, monnik van Broekhuizen.


Drie Vrouwen van Meterik, zijn jullie d’r klaar voor?
‘En of we d’r klaar voor zijn! Sinds vier uur vanochtend vormen we zo’n kring. Goed WK-voorbeeld doet volgen.’
Maar jullie gaan de wedstrijd toch niet missen?
‘Toch wel. Nu op dit moment de band verbreken, zou dodelijk zijn. Wij offeren ons op voor Oranje.’
Zo willen we het horen!


Barmhartige Samaritaan, bent u d’r klaar voor?
‘Eerlijk gezegd bij lange na niet. Ze vallen hier bij bosjes. Weet u, het is de hitte.’
Wordt dus een lange dag voor u?
‘Vrees het wel, ja. De wedstrijd kan ik wel op m’n buik schrijven.’
Verschrikkelijk!
‘In zekere zin wel. Van de andere kant: je bent Barmhartige Samaritaan of je bent het niet. Dat schept nu eenmaal verplichtingen.’
Veel sterkte de rest van de dag.
‘Bedankt.’


Ria Oomen, Horsterse van begeerte, ben je d’r klaar voor?
‘Even wachten. Kleurt die oranje sjaal wel goed bij die rode jurk?
Perfect!
‘En ik sla met dat hoedje toch geen Erica Terpstrafiguur?’
Hoe kóóóóm je erbij?
‘Goed, dan ben ik d’r helemaal klaar voor.’


Kabouter Wijsneus, bent u d’r klaar voor?
‘Cognac, cognac en Spanje krijgt de zak.’
Kabouter Wijsneus …
‘En van je hela hola, hou de moed er in.’
Kabou …
‘We zijn d’r bijna, we zijn d’r bijna, maar nog niet helemaal.’
Ok. U bent d’r helemaal klaar voor, zo te horen.
‘Hup Holland Hup, laat de leeuw niet in z’n hempie staan…’


Drie Gratiën, zijn jullie d’r klaar voor?
‘Voor het feest van vanavond? Jazeker zijn wij daar klaar voor. Wat denkt u: voor deze ene keer zal het toch wel gepermitteerd zijn in evakostuum te verschijnen?’Ongetwijfeld.‘Mooi zo.’


Onze Lieve Vrouw Ter Peel, bent u d’r klaar voor?
‘Ik wel, maar m’n kind verdorie niet. Die koter zit al de hele dag te jengelen en ik zie ‘m daar vanavond niet mee stoppen. Dat het ook juist nu zo warm moet zijn.’
Maar u zult toch wel veel steun hebben van uw man?
‘M’n man? Die hangt als sinds vrijdag in de kroeg, de schurk. Valt in deze recessie niet mee om je brood te verdienen als timmerman. Had ie net een klusje, jaagt ie de opbrengst er in twee dagen doorheen. En mij opschepen met die baby.’
Horst-sweet-Horst leeft met u mee, mevrouw.

Conclusie van vanochtend: Horst aan de Maas is d’r klaar voor. Min of meer dan.