Posts tonen met het label OLS. Alle posts tonen
Posts tonen met het label OLS. Alle posts tonen

woensdag 16 juni 2010

Top 5 – Nieuwe baantjes voor Raymond Knops

De zo veel belovend begonnen politieke carrière op een dood spoor beland? Het zal toch niet? Voor het geval dat, heeft Horst-sweet-Horst – nooit te beroerd om mee te denken in crisistijden – alvast een top 5 van nieuwe baantjes voor Raymond Knops samengesteld:

5. Manager van het Horster opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici. Politiek instinct kan Raymond niet worden ontzegd, want hij wist het spelletje zo te spelen dat het opvanghuis in zíjn gemeente werd gevestigd, waardoor hij zich als eerste verzekerd wist van een plaatsje. Het zou hem sieren als hij nu uit dankbaarheid de leiding op zich nam. Een niet te onderschatten opgave omdat het aantal uitgerangeerde CDA-politici de stoutste verwachtingen heeft overtroffen en er dus pijnlijke keuzes (‘Jij wel. Jij niet. Jij ook niet.’) zullen moeten worden gemaakt.

4. Ambulant honorair consul van Limburg in de rest van Nederland. Bij wie is Limburg in veilige handen? Wie wist de truckrun voor Noord-Limburg te behouden? En wie zorgde ervoor dat er bij het komende OLS in Grubbenvorst twee tijdelijke spoorbruggen komen (typisch SP om daar weer een beetje moeilijk over te zitten doen)? Juist! Nu er boven de Moerdijk weer een wereld te winnen is en Limburg aan imagoschade ten onder dreigt te gaan, is Raymond de juiste man op de juiste plaats op het juiste tijdstip. Voor Limburg is de verkiezingscatastrofe van het CDA een blessing in disguise, zoveel is wel zeker.

3. Vuvuzelastemmer. Er wil nog wel eens een valse noot opklinken uit het in korte tijd zo populair geworden instrument. Voor de voorzitter van de Limburgse Bond van Muziekgezelschappen moet het een fluitje van een cent zijn die wanklank er uit te halen. Zit dat karwei erop, dan zou het organiseren van een vuvuzela-uitvoering van de Koning Voetbalmars een volgende uitdaging kunnen zijn.

2. Adviseur van Apollo’68. De Horster modelvliegvereniging is op zoek naar nieuwe gevechtsvliegtuigjes. Dan is het advies van een ervaringsdeskundige in het JSF-dossier meer dan welkom. Wel even opletten dat er geen miljarden over de balk worden gesmeten.

1. Verwijderaar van ongewenste reclameborden. Kan de sympathieke Meterikker meteen beginnen met het opruimen van z’n eigen (ook een week na de verkiezingen nog aanwezige) rotzooi. Normen en waarden, weet u wel?

maandag 7 juni 2010

Klein mysterie 167 – Neuspeuteren

Zo nu en dan hoor of lees je wel eens iets waarvan je met je oren staat te klapperen. Mij overkwam het de voorbije dagen liefst twee keer.
Zaterdag openbaarde De Volkskrant de beroepen van de ouders van onze oranjehelden. De relevantie daarvan ontgaat me ten enenmale, maar onthullend is het wel. Wist u bijvoorbeeld dat de vader van John Heitinga filmoperateur is? En de vader van Demy de Zeeuw eigenaar van een scootershop? En dat Sneijder senior wildwaterglijbanen repareert? Doch dit alles zinkt geheel in het niet bij het beroep van de vader van Rafael van der Vaart: verkoper van weegschalen voor aardappelen. Nee, ik houd u niet voor de gek, het staat er echt:Verkoper van weegschalen voor aardappelen. Zit beslist een boek in. Begonnen als verkoper van weegschalen voor radijsjes. Via de weegschalen voor wortels opgeklommen in de hiërarchie tot het nec plus ultra voor de verkopers van weegschalen: aardappelweegschaalverkoper. Zonder mee te liften op het succes van z’n zoon. Want daar zijn weegschaalverkopers nu net een beetje te trots voor. ‘Also, Rafael, sag mal, was macht dein Vater?’ ‘Er verkauft Waagschalen für Kartoffeln.’
Nog krasser was het bericht in De Echo van Horst over het neuspeuterverbod voor broodjesverkopers dat tijdens het Oud Limburgs Schuttersfeest (OLS) op 4 juli in Grubbenvorst van kracht zal zijn. Wim van der Sterren, voorzitter van de werkgroep Food, in De Echo: ‘Alle foodmedewerkers willen we er op wijzen niet in de oren of de neus te peuteren.’ Wie ooit Nosepicking for pleasure van Ronald Flicket las, weet dat Wim helemaal op het verkeerde spoor zit. Dat hij zelfs talloze gewonden riskeert. Waarom? Gezagsgetrouw als Wim z’n foodmedewerkers ongetwijfeld zijn, zullen ze tijdens hun schicht vast wel afzien van neuspeuteren. Maar weet u wat er onmiddellijk na afloop van die schicht gaat gebeuren? Na de vele uren van onthouding zullen de foodmedewerkers nog op het festivalterrein beslist al hun nasale opgravingstechnieken aanwenden om het intussen behoorlijk aangekoekte goedje in hun neus naar boven te halen. Daarna zullen ze zich, zoals de overgrote meerderheid van de neuspeuteraars, bedienen van wat Flicket de ‘roll and flick’-methode noemt: het (in dit geval: keiharde) materiaal tussen duim en wijsvinger tot een bolletje maken en het daarna als een propje wegschieten.De gevolgen voor omstanders zullen niet te overzien zijn. Grubbevors geit dich rake, maar dan letterlijk. Daarom zou ik Wim van der Sterren dringend willen verzoeken deze maatregel te heroverwegen. Waarom de foodmedewerkers geen zakdoeken verstrekt, te gebruiken op het moment dat ze de verleiding niet langer kunnen weerstaan? Flicket acht neuspeuteren met de zakdoek weliswaar minderwaardig, maar ik zou zeggen: nood breekt wet, zeker als je er tientallen gewonden mee voorkomt.