Afgelopen maandag vertrokken de overgebleven bewoners van de
crisisnoodopvang voor asielzoekers in de Kasteelse Bossen naar Landgraaf.
Gisteravond maakte Marij Moorman, vanaf het prille begin als vrijwilliger
betrokken bij de crisisnoodopvang, gebruik van het Burgerpodium tijdens de
gemeenteraadsvergadering om haar ongenoegen over enkele zaken te uiten. Dit is
wat ze zei (bekijk en beluister het ook hier en ga naar 15.30 minuten):
Geachte gemeenteraad,
Bij de uitvoering van de crisisnoodopvang in de Kasteelse Bossen ging heel veel
mis. Ik wil hier twee schrijnende missers uitlichten: de beloofde warme
overdracht die helemaal niet zo warm was, en de valse belofte dat 24
niet-statushouders aan Horst gekoppeld zouden worden.
Om met laatstgenoemde misser te beginnen: op 16 december vond een gesprek
plaats tussen burgemeester Palmen, drie vrijwilligers en twee bewoners. De heer
Palmen zei in dit gesprek onder meer dat hij er veel waarde aan hecht als
betrouwbare overheid gezien te worden. Verder zei hij dat het zeventig procent zeker
was dat 25 bewoners
in Horst konden
blijven wonen. Hij noemde daarbij een specifieke groep bewoners en verifieerde
of de twee aanwezige bewoners tot deze groep behoorden.
Deze belofte van de burgemeester wekte onze bevreemding: het was helemaal niet
logisch dat juist deze groep in Horst kon blijven.
Tijdens de raadsvergadering van 20 december liet de burgemeester weten dat er
nu honderd procent zekerheid was dat inmiddels 24 asielzoekers aan Horst zouden
worden gekoppeld. Latere gesprekken met burgemeester en wethouder namen onze
reserves weg. Het leek toch echt waar te zijn!
Op 22 december bleken onze twijfels toch terecht. Tot onze grote schrik was het
nog helemaal niet zeker dat 24 mensen mochten blijven. Erger nog: de groep mensen
die door de burgemeester werd genoemd als kanshebber om in Horst te mogen
blijven, bleek dat juist NIET te zijn. De groep mensen die Palmen eerder de
‘worst van Horst’ had voorgehouden, bleek JUIST de groep te zijn die zeker naar
Landgraaf gaat.
Wie ging hen dat vertellen? Wie ging hen vertellen dat ze geen enkele kans
maakten om in Horst te blijven, en daarmee een versnelde procedure te krijgen?
Dat dat betekende dat ze tóch van school af moesten? Dat ze hun kinderen pas
over anderhalf jaar zouden zien in plaats van heel binnenkort? Wie ging hen
vertellen dat de stellige belofte van de burgemeester niet bleek te kloppen? De
burgemeester, de wethouder of dan toch tenminste een ambtenaar? U raadt het
misschien al: ik sprak eergisteren, één dag voor sluiting van de opvang, nog
mensen die nog steeds niet hadden gehoord of ze in Horst konden blijven of toch
naar Landgraaf moesten...
Uiteindelijk zijn gisteren zo’n vijftig mensen naar Landgraaf vertrokken. En
slechts zeven van de beloofde 24 mensen zijn aan Horst gekoppeld... Waarom deed
de burgemeester deze belofte eigenlijk? Waarom in godsnaam mensen blij maken
met een dode mus?
De burgemeester bleef maar steeds herhalen hoe belangrijk het is dat de
overheid betrouwbaar is. Maar, om een bewoner te citeren:
‘The mayor kept
saying how important it is that he is reliable. But with his false promise, he
showed just the opposite: he showed that he is unreliable’.
En inderdaad, de heer Palmen heeft zijn eigen punt bewezen: het is belangrijk
om als overheid betrouwbaar te zijn. Ben je dat niet, dan veroorzaak je, zoals
in dit geval, een hele hoop onnodige ellende bij een groep mensen die het toch
al bepaald niet makkelijk heeft! Het had hem gesierd als hij dat tenminste had
willen erkennen en de bewoners zijn excuses had aangeboden.
Vorige week hebben wij als vrijwilligers contact gezocht met maatschappelijk
werk in Landgraaf. Samen met drie medewerkers uit Landgraaf hebben we met
bewoners besproken hoe de opvang in Horst verliep en wat er in Landgraaf beter
kan. We hebben besproken wat individuele bewoners kunnen en willen doen, of ze
bijvoorbeeld behoefte hebben aan werkervaringsplekken of een plek om zelf te
koken, etc. Dat is wat wij verstaan onder een warme overdracht.
Wij zijn benieuwd wat de heer Palmen onder een warme overdracht verstaat. En
hoe de door hem beloofde warme overdracht eruit heeft gezien. Vooral ook gelet
op het feit dat de medewerkers op locatie in Horst de bewoners niet kenden.
Gelet op het feit dat ook geen enkele ambtenaar van de gemeente Horst aan de
Maas de bewoners kende. Een locatiemanager verwoordde het heel treffend: ‘Ik
ken geen namen, ik ken alleen nummers.’
Een reactie van burgemeester Palmen bleef gisteren uit: volgens
plaatsvervangend voorzitter Eric Brouwers was de burgemeester aan het skiën.
Wethouder Roy Bouten en diverse raadsleden reageerden wel. Daarover morgen
meer.