Posts tonen met het label Ria Oomen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ria Oomen. Alle posts tonen

maandag 9 maart 2015

Top 5 – Handmatig verfraaide in Horst aan de Maas opgehangen verkiezingsposters

Heerlijk, verkiezingstijd! De aloude volkskunst van het handmatig verfraaien van doodsaaie verkiezingsposters beleeft weer hoogtijdagen. De Hitlersnorretjes, de brillen, de geaccentueerde scheidingen, de geslachtsdelen, de tekstballonnen: genieten! Elke dag beginnen met de prangende vraag wie de voorgaande nacht welke facelift heeft ondergaan en je vervolgens maar laten verrassen.
‘Wist ik niet dat Twan een rechtszaak aan z’n broek had, maar waar rook is is vuur.’
‘Hé, koket dat sikje van Carla.’
‘Weet je, die bril geeft Jasper ineens een intellectuele uitstraling!’
‘Gek, altijd gedacht dat Ger slechts één rotte kies had.’
‘Zou dat uitgediepte decolleté Tirza nou stemmen opleveren of kosten?’
‘Gewaagd hoor, die ezelsoren van Rudy.’
‘Die tieten staan John eigenlijk heel goed!’
‘BTS, waar zou dat in godsnaam voor staan?’
Politici acteren altijd dat ze die metamorfoses verschrikkelijk vinden. Twan Beurskens, provinciaal VVD-lijsttrekker, dit weekend ook weer: ‘Ik persoonlijk vind het altijd een beetje zielig om spullen te bekladden.’ Geloof het alsjeblieft niet, ze kicken erop, de dames en heren politici. Elke verkiezing weer leggen ze in het geniep ranglijsten aan van mooist verfraaide posters. Wees ervan overtuigd dat een toppositie in dat klassement statusverhogender is dan een wetsvoorstel door de Kamer loodsen, een collegevoorstel torpederen of een amendement aangenomen krijgen.  
Horst-sweet-Horst is inmiddels doorgewinterd verkiezingsposterwatcher en beschikt over een verkiezingsposterfotoarchief om u tegen te zeggen. Dat maakte het samenstellen van een Horst-sweet-Horst top 5 van handmatig verfraaide in Horst aan de Maas opgehangen verkiezingsposters niet bepaald tot een sinecure. Toch is het uiteindelijk gelukt. Komt-ie:

5. Sybrand van Haersma Buma, Tweede Kamerverkiezingen, 2012
Vanwege de ontbrekende mogelijkheid tot detaillering is Horst-sweet-Horst geen groot liefhebber van met de spuitbus op verkiezingsposters aangebrachte verfraaiingen. Desondanks is deze transformatie van Sybrand wonderwel geslaagd. Pièce de résistance: de imposante borstelwenkbrauwen.

4. Mark Verheijen, Tweede Kamerverkiezingen, 2012
En toch zou het nog vier jaar duren voordat meneer werd ontmaskerd.

3. Ria Oomen, Europese verkiezingen, 2009
Bril, snor, waanzinnige haardracht, ‘oma’: ongetwijfeld heeft het er allemaal toe bijgedragen dat Ria, La Ria, bij de Europese verkiezingen in Meterik de ongekende score van 98,7 procent van de stemmen behaalde. 

2. Raymond Knops, Tweede Kamerverkiezingen, 2012
Simpel, maar doeltreffend: ons geacht Hegelsoms Tweede Kamerlid weggezet als lid van een roversbende.

1. Casper Tielen, Provinciale Statenverkiezingen, 2015
Je mag toch alleen maar je handjes dichtknijpen als je op deze manier wordt opgewaardeerd van droogstoppel met Poetinuitstraling tot man van de wereld met designerbril?

maandag 21 april 2014

Klein mysterie 556 – Ria

Die Jeroen Lenaers mag dan nog zo’n kanjer zijn, Ria zal hij natuurlijk nooit kunnen doen vergeten.
Ria! Wat een machtige tijden hebben we niet met haar beleefd. Graag roep ik de Europese verkiezingen van vijf jaar geleden in herinnering, toen la Oomen in haar kekke rode mantelpakje heel Limburg opfleurde.
Tijdens die verkiezingscampagne groeide een heel fijn contact tussen de sympathieke Maasbrachtse en Horst-sweet-Horst. En sindsdien zijn de banden er alleen maar nauwer op geworden. Het begon allemaal met een fietsroute van dertig kilometer die Horst-sweet-Horst tijdens de vorige campagne voor de Europese verkiezingen uitstippelde (klik hier). Die route voerde langs achttien locaties waar de charmante Europarlementariër het mooie Horster land verfraaide. Ria was daar zeer door aangedaan en kreeg er extra energie door, zo verklaarde ze destijds tegenover verslaggever Hans Goossens van Dagblad De Limburger:
Daarna mocht ik Ria met de regelmaat van de klok in Horst begroeten, waarbij ze de overheerlijke kersenkruimelvlaai van bakkerij Gerards-Steeghs altijd op waarde wist te schatten. En tijdens de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2009 bleek ze graag bereid exclusief voor Horst-sweet-Horst verhelderend commentaar te geven op tal van zaken die hier speelden. Zo staat haar vurige pleidooi voor behoud van De Knip in Grubbenvorst me nog altijd helder voor de geest: ‘Vent het uit, wrijf het de bezoekers onder de snot, maak er een toeristische attractie van.’ Dat ze niet terugschrok voor kritiek op haar eigen partij (‘Ik mis aandacht voor de C van onze fantastische partij’) maakte haar er alleen maar geloofwaardiger op.    
Toen vier jaar geleden in Horst een opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici werd geopend, kwam ook Ria een kijkje nemen. ‘Ik vrees dat dit ook mijn voorland is, zo eerlijk moet ik zijn, ik huiver nu al bij de gedachte’, fluisterde ze me bij die gelegenheid toe. Maar dat uitgerekend Horst als locatie voor dat opvanghuis was uitverkoren, stemde haar dan toch weer een beetje vrolijk: ‘Horst voelt voor mij als een warm bad.’
Welnu, deze laatste opmerking bracht mij op een idee. Het is natuurlijk nog veel te vroeg voor Ria om een plekje te zoeken in dat opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici (dat is sowieso al overvol en er is een wachtlijst van hier tot gunder), maar er is wel een andere manier om haar naar Horst aan de Maas te lokken, namelijk door haar wethouder te maken. Aan de joyeuse entrée van onze heldin is slechts één voorwaarde verbonden: de bereidheid bij Ger van Rensch dan wel Bob Vostermans om zich op te offeren. Kom op heren, Horst-sweet-Horst rekent op jullie! Doe het voor Ria, voor ons, voor Horst aan de Maas!

maandag 28 januari 2013

Top 5 – Genaaste Horst-sweet-Horstfoto’s

Zo af en toe bereikt mij een verzoek van iemand die een Horst-sweet-Horstfoto voor het een of ander wil gebruiken. Zo vroeg iemand uit Melderslo twee jaar geleden of het goed was als deze foto van ‘ons mooie bushokje’ in de plaatselijke carnavalskrant kwam te staan.
Eerder had al eens de medewerker van een niet nader te noemen vrouwelijke christendemocratische Limburgse Europarlementariër geïnformeerd of hij misschien de originele versie van onderstaande ‘prachtige foto’ kon krijgen. Ze was namelijk ‘bestemd om in te lijsten en in ons kantoor op te hangen’. 
Ik voel me altijd zeer vereerd door zulke verzoeken en verleen zonder uitzondering toestemming, óók aan (medewerkers van) CDA-politici.

Andersom komt het ook wel eens voor dat ik ergens Horst-sweet-Horst foto’s aantref zonder dat mij van tevoren om goedkeuring is gevraagd. In rond Nederlands heet dat diefstal. Het vreemde is dat mijn ervaring leert dat vooral (min of meer) professionele media hier heel bedreven in zijn. Dat is vreemd omdat juist die professionele media vaak een disclaimer op hun website hebben staan. Zie bijvoorbeeld Streekomroep Reindonk: ‘Aan alle materialen op de website, zoals teksten, afbeeldingen, fotomaterialen, illustraties en andere grafische materialen, namen en logo’s zijn intellectuele eigendomsrechten verbonden, en met betrekking tot haar eigen intellectuele eigendomsrechten behoudt Streekomroep Reindonk zich alle rechten hiervoor. Het is niet toegestaan om de hiervoor genoemde materialen te verveelvoudigen of voor commerciële doeleinden openbaar te maken, tenzij Streekomroep Reindonk hiervoor haar schriftelijke toestemming verleent.’ Dagblad De Limburger en Hallo Horst aan de Maas van hetzelfde laken een pak. Ze weten precies hoe het hoort, alleen handelen ze er zelf niet naar. En dat vind ik dus vreemd.

Mijn top 5 van door media genaaste Horst-sweet-Horst-foto’s:

5.
Echt wat je noemt een prutsfoto. Desondanks op 3 oktober 2012 door Streekomroep Reindonk gepubliceerd op zijn website. Na een reclamatie mijnerzijds verwijderd, zonder verder nog een reactie te hebben ontvangen.

4.
Ik kan het niet meer helemaal reconstrueren, dus het kan ook deze foto zijn geweest:
In elk geval trof ik op 12 oktober 2009 een van deze twee Horst-sweet-Horstfoto’s aan op de website van Hallo Horst aan de Maas. Ze werd na een reclamatie verwijderd, zonder dat ik verder nog een reactie ontving.

3.
Op 1 februari 2011 werd deze foto nota bene zowel door Dagblad De Limburger als Hallo Horst aan de Maas genaast. Bij allebei gereclameerd. Hallo bood excuses aan en verwijderde de foto; Dagblad De Limburger bood excuses aan en vroeg of de foto gehandhaafd mocht blijven als er ‘Horst-sweet-Horst’ onder kwam te staan. Dat mocht en bericht en foto zijn nog altijd op de website van Dagblad De Limburger te vinden.

2.
Dagblad De Limburger bleek hardleers: een maand na de foto van de verpleegstersflat verscheen deze foto van een Ger Driessenbillboard op de website. Boze e-mail gestuurd, nederige excuusmail teruggekregen.

1.
Niet op 1 omdat het de mooiste foto is, wel omdat ze me de meeste ergernis bezorgt. Op 10 januari gepubliceerd op de website van Streekomroep Reindonk. Mede omdat ik geen reactie had ontvangen op mijn e-mail na de publicatie van de nummer 5 van deze top 5, besloot ik voor de verandering maar eens zonder verdere toelichting een rekening te sturen. Reactie, een kwartier later: ‘Dank voor uw bericht. Bij de gebruikte foto werd de naam van de bron daadwerkelijk vermeld. Wij hebben de foto inmiddels vervangen. Excuses voor het ongemak.’ Ik heb teruggemaild dat ik geen ‘bericht’, maar een rekening had gestuurd. Die moet nog altijd worden voldaan. En voor alle duidelijkheid, hoewel het er eigenlijk niet toe doet: de naam van de bron stond níet vermeld bij de foto.

Dat het allemaal ook anders kan, bewijst InHorst. Nadat dat ooit om de ‘gunst’ vroeg een Horst-sweet-Horstfoto van het voormalige klooster in Tienray te mogen gebruiken, spraken we af dat InHorst ongevraagd foto’s van Horst-sweet-Horst mag plukken zolang er maar een bronvermelding bij komt te staan. Dus zo’n boeman ben ik nou ook weer niet.

maandag 16 mei 2011

Klein mysterie 252 – Knip

Soms vraag je je af wat wethouders bezielt. Neem nu Freek Selen, wethouder van de gemeente Horst aan de Maas, met onder meer verkeer in zijn portefeuille. Liet onlangs weten het alternatief dat het Regionaal Orgaan Verkeersveiligheid Limburg heeft ontwikkeld voor De Knip in Grubbenvorst een ‘interessant idee’ te vinden. Dan heb je er dus helemaal niets van begrepen. Z’n enig mogelijke reactie had moeten luiden: ‘Wie aan De Knip komt, komt aan mij.’
Wat is De Knip eigenlijk? Laat ik daarvoor eens leentjebuur spelen bij Hallo Horst aan de Maas. Dat omschreef De Knip op 20 mei 2010 als volgt:
‘De ‘knip’ is een kunstmatig aangelegde blokkade op de Venloseweg die het autoverkeer vanuit Grubbenvorst ontmoedigt om via deze weg naar Venlo te rijden. In het midden van de versperring zit een zuil die in en uit de grond kan schuiven. Bussen, hulpdiensten en enkele bewoners aan de Venloseweg kunnen met een afstandsbediening de zuil laten zakken wanneer ze er met hun auto door moeten. Alle andere automobilisten die vanuit Grubbenvorst bij de knip aankomen worden de Sint Jansweg opgestuurd. Na zo’n tweehonderd meter komt men op een soort rotonde en rijdt men weer terug richting de knip om vervolgens de weg naar Venlo te vervolgen.’
De Knip is een tenenkrommende infrastructurele aanfluiting. De Knip doet je twijfelen aan de verstandelijke vermogens van verkeersambtenaren. De Knip leert elke automobilist een lesje in nederigheid. De Knip is om tegen het plafond te vliegen van ergernis.
Maar bovenal is De Knip uniek. Enig in zijn soort. De Knip als het unique selling point van Horst aan de Maas. Een toeristische attractie op nauwelijks een kilometer afstand van het Floriadeterrein die je in de markt moet zetten. De Knip kan Horst aan de Maas definitief op de wereldkaart kan zetten.
En wat zegt wethouder Selen? Hij vindt een alternatief voor De Knip een ‘interessant idee’. Ammehoela. Nee, dan had Ria Oomen het anderhalf jaar geleden beter gezien. Geklaag over De Knip noemde ze ‘typisch denken in termen van problemen in plaats van kansen’.
De Europarlementariër uit Maasbracht prees juist de creatieve oplossing voor een ingewikkeld infrastructureel probleem: ‘Doe daar dan iets mee. Vent het uit, wrijf het de bezoekers onder de snot, maak er een toeristische attractie van. Succes gegarandeerd.’
Een bezoekje aan De Knip deed me vorige week plotseling ook de filmische potentie van De Knip beseffen. Leefde Jacques Tati nog maar. Hij had gegarandeerd weg geweten met De Knip. Maar Rowan Atkinson kon wel eens een waardig vervanger zijn. In gedachten zie ik hem in Mr. Bean and The Cut al allerlei capriolen uithalen met z’n limoengroene Mini 1000 bij De Knip. Succes verzekerd. Ter inspiratie alvast twee korte filmische impressies van De Knip voor Rowan:

zondag 16 januari 2011

Intermezzo – In eigener Sache (2)

Er zijn vele wegen,
maar de juiste weg
is de weg ertegen;
niet de weg eronder,
dat is onderkruiperij;
niet de weg erover
dat is pluimstrijkerij,
maar de weg ertegen,
tegen alle wegen in
en dat is van de wijsheid
nog maar het begin.

Bertus Aafjes


Vorige week is mijn moeder overleden.(klik op de afbeelding voor een vergroting; het prachtige ontwerp is van Jeu van Helden)

Normaliter houd ik privébesognes zoveel mogelijk buiten dit weblog. In dit geval kan, wil en mag ik er niet omheen. Waarom niet? Omdat Horst-sweet-Horst z’n bestaan voor een belangrijk deel aan m’n moeder te danken heeft. Kort nadat ze 4½ jaar geleden ziek werd, ontstond de gewoonte om liefst dagelijks samen een rondje of ronde te gaan rijden. Vele duizenden kilometers hebben we in de auto doorgebracht, luisterend naar Ede Staal, Italiaanse strijdliederen, Johnny Cash, de muziek van Novecento, Eleni Karaindrou, Frans Halsema en, het laatste half jaar, Hannes Wader. Een vastomlijnd reisdoel was er zelden, meestal ging het er gewoon om er even uit te zijn. Soms belandden we in het Ruhrgebied, het Zuid-Limburgse heuvelland of de Belgische Kempen. Maar in verreweg de meeste gevallen bleven de ritjes beperkt tot Noord-Limburg en meer specifiek Horst aan de Maas. Als je bijna dagelijks zo’n rondje in nagenoeg dezelfde omgeving rijdt, beginnen je dingen op te vallen waar je anders achteloos aan voorbij zou gaan: waarom heeft Lottum veel mooiere banken dan Horst? Hé, wat is dat een raar gebouwtje! Wat zijn ze nou toch weer met de kasteelruïne aan het doen? Goh, wat zijn er veel verschillende typen lantaarnpalen! Zou dat nu echt nog de enige rode hangbrievenbus in Horst aan de Maas zijn?Toen ik 2½ jaar geleden ineens de onstuitbare aandrang kreeg om stukjes te gaan schrijven over dergelijke onbenulligheden, betekende dat de geboorte van Horst-sweet-Horst. Op datzelfde moment verloor het dagelijkse rondje rijden z’n doelloosheid. Het kwam voortaan geheel in dienst van dit weblog te staan. Had ik eens ergens iets gelezen over olifantspaden, dan reden we heel Horst aan de Maas door op zoek naar olifantspaden. Borrelde op Koninginnedag ineens het dwaze idee op om het aantal Nederlandse vlaggen in naar leden van het koningshuis vernoemde straten in Grubbenvorst, Horst, Meerlo en Sevenum te tellen, dan stapten we stante pede in de auto, m’n moeder met de pen in de aanslag om alle vlaggen te turven op het scoreformulier. Zagen we ergens een desolate bank, dan gingen we op zoek naar andere desolate banken. Als zich plotseling de noodzaak van een top 5 van driedimensionale reclame-uitingen aandiende, doorkruisten we de hele gemeente op zoek naar driedimensionale reclame-uitingen. Enzovoort. Enzovoort. Omdat we telkens met een ander doel op pad gingen, werden die ritjes nooit saai, ook al reden we voor de 83e keer binnendoor van Broekhuizen naar Lottum. (Alleen als we voor de 341e maal oog in oog met een verkiezingsposter van Raymond Knops of Ria Oomen stonden, werd het ons wel eens droef te moede.)Als we dan weer thuis waren, maakte ik er een stukje van. Dat ik, alvorens het te publiceren, eerst aan haar voorlegde. Om me te behoeden voor schoonheidsfoutjes en blunders (ze was bijzonder (taal)kritisch), om me op het rechte pad te laten houden, om – niets menselijks is me vreemd – me te laten prijzen. Wat dit laatste betreft: zoals het een goede moeder betaamt (top 5 van goede Horster moeders: 5. mijn moeder; 4. mijn moeder; 3. mijn moeder; 2. mijn moeder; 1. mijn moeder), oordeelde ze doorgaans positief over de stukjes. Alleen die CDA-politici, die moest ik nog veel harder aanpakken. De beste stukjes vond ze die waarin ik de botte bijl hanteerde. Het moest bij voorkeur ook ergens over gaan: op stukjes over paaltjes, brievenbussen en lantaarnpalen raakte ze zo langzamerhand wat uitgekeken – althans die indruk had ik, uitspreken deed ze zoiets niet. Van de 566 stukjes die ik haar vooraf liet lezen, konden er uiteindelijk 565 haar goedkeuring wegdragen. Waar dat ene niet goedgekeurde stukje over ging? Oké dan, nu ik toch allerlei geheimen aan het onthullen ben, kan dit er ook nog wel bij: de top 5 van Horster hondendrollen. Dat vond ze onsmakelijk en tegelijkertijd smakeloos. Hoewel ik het voor de verandering volstrekt oneens was met haar (ik vond het eigenlijk wel een grappig stukje), besloot ik die top 5 van Horster hondendrollen toch maar ongepubliceerd te laten – een kwestie van respect.En nu is m’n moeder er dus niet meer. Daarmee is de noodzaak van dat milieuvervuilende dagelijkse rondje rijden ‘om er even uit te zijn’ verdwenen. Daarmee heeft dit weblog ook z’n basis verloren. Stoppen dus? Ik zal er niet omheen draaien: het is ontegenzeggelijk zo dat ik op het moment met een motivatieprobleem kamp. Tijdelijk of structureel? Wie weet het? Niemand weet het!
Van de andere kant: m’n notitieboekje met ideeën is onverminderd goed gevuld. En dat Klein Mysterie over die straatnaamwijziging in Broekhuizenvorst dat moet toch eigenlijk beslist worden geschreven. Net als die top 5 van Horster skatebanen. En die stukjes over visjesbehandeling en geurmanagement. Maar nu nog even niet. Misschien volgende week, misschien volgende maand, misschien wel nooit. Afwachten maar, ik vraag om uw begrip (en mogelijk geduld).Ten slotte toch nog even terug naar m’n moeder. Tot de vele dingen die we deelden, behoorden een grenzenloze bewondering voor Remco Campert en een diepe afkeer van Gerd Leers. Naar aanleiding van de uitspraak van het gerechtshof in Den Haag dat de staat geen uitgeprocedeerde asielzoekers met kinderen op straat mag zetten (‘klinkeren’), veegde Campert gisteren in een briljante column in De Volkskrant de vloer aan met Leers: ‘De, ondanks Bulgaarse schandalen, die hem in Maastricht de burgemeesterskop kostten, door Verhagen naar boven gepromoveerde gladde CDA-smiecht Leers “overweegt” om tegen deze uitspraak in cassatie te gaan. Dat krijg je ervan als je je door de PVV laat gedogen.’ Excuses voor m’n sentimentaliteit, maar wat had ik het m’n moeder gegund dat ze die woorden nog had kunnen lezen.

maandag 13 december 2010

Intermezzo – Ger (3)

Toch nog een plekje voor ôzze Ger op de CDA-kandidatenlijst voor de komende statenverkiezingen. Pak van m’n hart. Gelobbyd is er vooral achter de schermen; openlijke steunbetuigingen waren dun gezaaid. Ja, van Jan Nabben. Maar of diens macht verder reikt dan het centrum van Horst?Groots trouwens hoe Ger de hele zaak gehandled heeft. Waar een ander in een vergelijkbare situatie z’n frustraties de vrije loop had gelaten, daar betoonde Ger zich aimabel, minzaam en begripvol. Voor Ger geen gekonkel, geen wheelen en dealen. Aan hem was het strijdgewoel niet besteed: hij stelde zich boven de strijdende partijen op. Meesterlijk. Een handelwijze een staatsman waardig. Elke vorm van mastodontengedrag is hem vreemd.Wel flauw van die akelige Jos van Rey dat hij het feestje nog probeerde te bederven met z’n suggestie dat ôzze Ger gevoelig zou zijn geweest voor de avances van BAM. Op uitnodiging van de bouwgigant zou hij op 20 maart de wedstrijd PSV-FC Twente hebben bijgewoond. Natuurlijk is Ger op uitnodiging van BAM naar PSV-FC Twente geweest! Doet ie zelf helemaal niet moeilijk over. Ook niet op z’n weblog: ‘Zaterdag 20 maart bezoek ik de wedstrijd PSV – FC Twente op uitnodiging van de BAM. De BAM is de bouwer van de Innovatoren. We spreken onder meer over de mogelijkheden om op korte termijn een hotel gekoppeld te krijgen aan ons complex. Een gelijkopgaande wedstrijd eindigt uiteindelijk op 1 – 1. Winst voor FC Twente en verlies voor PSV!’ Hoe kan zo’n Jos van Rey nu ook denken dat ôzze Ger valt om te kopen met het bezoek aan een wedstrijd van uitgerekend PSV? Van de 1001 manieren om bestuurders in te pakken, is dit werkelijk de allerslechtste. Een zwaardere straf dan het aanschouwen van een wedstrijd van het provincieclubje dat wel wil maar niet kan, lijkt me nauwelijks denkbaar. Welbeschouwd is het zelfs net andersom: dat Ger ondanks dat bezoek aan PSV op uitnodiging van BAM toch zaken is gaan doen met het bedrijf, is juist een bewijs voor z’n onomkoopbaarheid.
Intussen verheug ik me nu al op de Provinciale Statenverkiezingen van 2 maart. Ik voorzie taferelen van Ria Oomenachtige proporties. Bordkartonnen Gerren die je op elke straathoek toegrijnzen, voor een prikje opgekochte Jan Peter Balkenendeluchtballonnen waarop het konterfeitsel van ôzze Ger is aangebracht en een campagnehuis in de buurt van de Jan Nabbenweg. Alles voor Ger – Ger voor Limburg.

zondag 11 juli 2010

Intermezzo – Zijn we d’r klaar voor?

Wat een hitte. En wat kruipt de tijd. Nog bijna vier uur. Ook in Horst aan de Maas begint de spanning te stijgen. Om de tijd te doden bracht Horst-sweet-Horst vanochtend een bezoek aan een aantal prominente Horstenaren (en een Horsterse van begeerte) en vroeg hun of ze d’r klaar voor waren.

Kind met Twee Duiven, ben je d’r klaar voor?
‘Helemaal, meneer. Ik heb met m’n vader afgesproken dat ik vandaag de duiven melk. In ruil mag ik dan vanavond opblijven voor de wedstrijd. Weet u trouwens hoe ik de duiven moet melken, meneer?’
Ehhh … Sorry jongen, maar ik moet verder.
‘Dag, meneer.’
Dag, jongen.


Willem Everts, naamgever van Evertsoord, bent u d’r klaar voor?
‘Waarvoor?’
Ja, nou wordt ie helemaal mooi. Voor het voetballen van vanavond natuurlijk.
‘Voetbal?’
Waarom heeft u dan zo’n oranje hoed op?
‘Meneer, het is 35 graden! Mag ik nu misschien doorgaan met m’n werk?’


Mevrouw Levensvreugde, bent u d’r klaar voor?
‘Ja. Hoewel het wel lastig kijken is, hoor, liggend met zo’n kind op je buik.’
Wat als Jack en Wesley ook nog op uw schoot plaats willen nemen?
‘Ze zijn van harte welkom. Van de wedstrijd zal ik dan helemaal niets meer zien, vrees ik. Maar dat heb ik wel over voor de goede zaak.’


Monnik van Broekhuizen, bent u d’r klaar voor?
‘Ik ben er helemaal klaar voor, ja. Ik sta op het punt me te gaan verdrinken.’
Hoe bedoelt u?
Ben ik niet duidelijk genoeg? Ik duik die put in om er nooit meer uit naar boven te komen.’
Hoe dat zo?
‘Paul. De octopus. Ik kan er allemaal niet meer tegen.’
Vaarwel, monnik van Broekhuizen.


Drie Vrouwen van Meterik, zijn jullie d’r klaar voor?
‘En of we d’r klaar voor zijn! Sinds vier uur vanochtend vormen we zo’n kring. Goed WK-voorbeeld doet volgen.’
Maar jullie gaan de wedstrijd toch niet missen?
‘Toch wel. Nu op dit moment de band verbreken, zou dodelijk zijn. Wij offeren ons op voor Oranje.’
Zo willen we het horen!


Barmhartige Samaritaan, bent u d’r klaar voor?
‘Eerlijk gezegd bij lange na niet. Ze vallen hier bij bosjes. Weet u, het is de hitte.’
Wordt dus een lange dag voor u?
‘Vrees het wel, ja. De wedstrijd kan ik wel op m’n buik schrijven.’
Verschrikkelijk!
‘In zekere zin wel. Van de andere kant: je bent Barmhartige Samaritaan of je bent het niet. Dat schept nu eenmaal verplichtingen.’
Veel sterkte de rest van de dag.
‘Bedankt.’


Ria Oomen, Horsterse van begeerte, ben je d’r klaar voor?
‘Even wachten. Kleurt die oranje sjaal wel goed bij die rode jurk?
Perfect!
‘En ik sla met dat hoedje toch geen Erica Terpstrafiguur?’
Hoe kóóóóm je erbij?
‘Goed, dan ben ik d’r helemaal klaar voor.’


Kabouter Wijsneus, bent u d’r klaar voor?
‘Cognac, cognac en Spanje krijgt de zak.’
Kabouter Wijsneus …
‘En van je hela hola, hou de moed er in.’
Kabou …
‘We zijn d’r bijna, we zijn d’r bijna, maar nog niet helemaal.’
Ok. U bent d’r helemaal klaar voor, zo te horen.
‘Hup Holland Hup, laat de leeuw niet in z’n hempie staan…’


Drie Gratiën, zijn jullie d’r klaar voor?
‘Voor het feest van vanavond? Jazeker zijn wij daar klaar voor. Wat denkt u: voor deze ene keer zal het toch wel gepermitteerd zijn in evakostuum te verschijnen?’Ongetwijfeld.‘Mooi zo.’


Onze Lieve Vrouw Ter Peel, bent u d’r klaar voor?
‘Ik wel, maar m’n kind verdorie niet. Die koter zit al de hele dag te jengelen en ik zie ‘m daar vanavond niet mee stoppen. Dat het ook juist nu zo warm moet zijn.’
Maar u zult toch wel veel steun hebben van uw man?
‘M’n man? Die hangt als sinds vrijdag in de kroeg, de schurk. Valt in deze recessie niet mee om je brood te verdienen als timmerman. Had ie net een klusje, jaagt ie de opbrengst er in twee dagen doorheen. En mij opschepen met die baby.’
Horst-sweet-Horst leeft met u mee, mevrouw.

Conclusie van vanochtend: Horst aan de Maas is d’r klaar voor. Min of meer dan.