Posts tonen met het label Plus. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Plus. Alle posts tonen

woensdag 24 juni 2026

Boodschappenbriefje (16) | Eten


Het ligt in een winkelwagentje van Plus. Bijzonder genoeg om mee te nemen of niet? Zoals altijd met gevonden boodschappenbriefjes een snelle scan. Eten. Springt eruit: hoezo eten? Twaalf van de vijftien items betreffen menselijke dan wel dierlijke etenswaren. Waarom verdient eten dan nog vermelding? Wat dan eten? Verder weinig bijzonders. Nou ja, piepers dan. Vreselijk woord. Zelfs dialectsprekers gebruiken het. Onbegrijpelijk als je ook het onovertroffen petatte tot je beschikking hebt. Petatte raakt de kern van het Horstenaarschap. ‘Mie, ziên de petatte al gaar?’

Toch maar meenemen, wie weet komt het nog eens van pas.

Dan blijkt dat het een dubbelgevouwen briefje is. Komt wel vaker voor, weet de ervaren boodschappenbriefjesopraper. Links de boodschappen bij de ene winkel, rechts de boodschappen bij de andere. Maar niet in dit geval. Ontvouw het briefje en je komt tot de verbijsterende ontdekking dat het hartje en het hoofd op de kant met eten een prelude blijken te zijn op de andere kant.


Over die andere kant valt van alles te zeggen, te vermoeden, te interpreteren, te gissen, te suggereren. Zullen we dat vooral niet doen? Laten we zwijgen, kijken, genieten, bewonderen, ons gelukkig prijzen, ons afvragen waaraan we dit te danken hebben. Meesterlijk.

zondag 25 januari 2026

Intermezzo – Boodschappenbriefje (15) | Boeren en ballen

(Vrijdag opgeraapt in het gebied tussen de winkelkarretjesstallingen van Lidl en Plus in Horst.)

mik. Geeft een leeftijdsindicatie. En een supermarktindicatie. Jongeren zijn geen mik-zeggers. Brood haal je bij elke supermarkt, mik bij Plus of desnoods bij Jumbo, maar niet bij Lidl.

Kip/vlees. Nog een leeftijdsindicatie. Jongeren zijn specifieker. Waarom kip apart vermelding verdient? Kip móet, bij het andere vlees komt het niet zo nauw. Sukadelappen, karbonade, schnitzel, gehakt, kalfsoesters: het kan en mag allemaal.

SAP. Behoeft geen nadere specificatie: sap is bij hem (‘hem’ ja – mannelijke intuïtie) sinaasappelsap. De tweede boog naar links in de S van SAP is nóg minder soepel dan die in de S van vlees.

BOEREN. Boer’n yoghurt. De overweging om Boer’n yoghurt vanwege die apostrof en ontbrekende e principieel links te laten liggen, komt niet bij ‘m op.

BOUiLLON. Ook vandaar misschien de kip. Of het vlees.

BALLEN. Voor in de BOUiLLON. ‘Balletjes’ krijgt ie niet uit z’n pen.

AFW. middel. Hij zou zich betrapt voelen als ie dat puntje na de W achterwege zou laten. Het puntje markeert ook de breuk met hoofdletters en de terugkeer naar kleine letters. Bovendien was wéér die lastige tweede boog naar links in de S van afwas geen aanlokkelijk vooruitzicht.

APPELAZIJN. De onverwacht snelle terugkeer naar hoofdletters.

Vermicelli. Voor de BOUiLLON met BALLEN. En weer terug naar kleine letters. Twijfelkont.

ZAKJES melk. Twee opties: of hij bedoelt koffiemelkcupjes of hij bedoelt plastic zakjes én melk. Dat tweede is het meest waarschijnlijk: briefje was al klaar toen ie zich bedacht dat er ook melk moest zijn. Daarom melk er snel nog aan toegevoegd, in kleine letters. De S van zakjes is al een heel stuk eleganter dan de S van vlees en van SAP.

WIJN. Rode. Maar dat weet ie wel.

DOOS. De definitieve bevestiging dat we van doen hebben met een Plus-klant. En een meesterlijke S die alle eerdere S’en in de schaduw stelt.

dinsdag 20 januari 2026

Intermezzo – Voetbalplaatjes

-Koëpzegels?
-Nae.
-Knuffelzegels?
-Nae.
-Pannezegels?
-Nae.
-Vershaldbekskeszegels?
-Nae.
-Hánddookzegels? 
-Nae.
-Servieszegels?
-Nae. 
-Kassabon?
-Nae.
-Voetbalpletjes?
-Jao! Die wal! Wát dóchte geej da?


(En het altijd zo uitkienen dat je uitkomt op een bedrag in de orde van grootte van 10,23 of 20,31 euro enz. – niets zo frustrerend in de voetbalplaatjesperiode als een bedrag in de orde van grootte van 9,98 of 19,76 euro enz. te moeten neertellen)

dinsdag 6 april 2021

Intermezzo – Broclie


Broclie. Toegegeven: ik had zelf ineens ook een lichte twijfel hoe je het precies spelt. Broccoli toch? En geen broccolie? Inderdaad. Broccoli en champignons zijn ongetwijfeld de producten die op boodschappenbriefjes het vaakst verkeerd worden gespeld. Met dit verschil dat er voor broccoli misschien wel tien varianten bestaan en voor champignons slechts één, namelijk champions.


Alsof spelling er trouwens toe doet op boodschappenbriefjes. Tuurlijk niet. Al schrijf je het als broekolie, zolang jíj maar weet dat het om broccoli gaat, is het goed.


Het broclie-briefje, twee weken geleden opgeraapt op het trottoir voor de ingang van Lidl en Plus in Horst, is ook interessant omdat het een toonbeeld is van de spreekwoordelijke Hollandse zuinigheid. Mijn veronderstelling is dat het liefst drie keer is gebruikt om boodschappen te doen: één keer voor mik, spek en broclie, één keer voor witlof, wortels, ketjap, stokbrood en zalm en één keer, aan de achterzijde, voor slagersham, 2 mik, vis en pudding.


Betweters zouden kunnen opperen dat het gaat om één keer boodschappen doen bij drie verschillende winkels. Mij lijkt dat stug: waarom zou je mik bij twee supermarkten halen?


Resteert die ‘99’. Slagersham die 99 cent kost? Onwaarschijnlijk. ‘Niet vergeten nog eens dat heerlijke 99 van Toto af te spelen?’ Nog veel onwaarschijnlijker. 99 Luftballons dan? Iets minder onwaarschijnlijk. Maar neem van mij aan: 99 is het huisnummer van degene aan wie Jan vanmiddag zijn elektrische fiets heeft verkocht en die hij hem vanavond gaat bezorgen.


Wat betreft boodschappenbriefjes ontkom ik er ditmaal ook niet aan ongegeneerd reclame voor mezelf te maken. Op Horst-sweet-Horst gaat het altijd om boodschappenbriefjes uit Horst aan de Maas. In Venray gaat het om Venrayse boodschappenbriefjes. Dit in het kader van de door Odapark  georganiseerde kunstwandelroute in het kader van Het Laatste Avondmaal. (Wie deed eigenlijk de boodschappen voor het Laatste Avondmaal? Maria? Zou ze ook een boodschappenbriefje hebben gemaakt?)


Venrayse Boodschappen beslaat drie ruiten van Schoolstraat 26 en bestaat verder ook nog uit een Boodschappenbriefjesbrievenbus. Vergelijkbare brievenbussen staan ook in een aan aantal Venrayse supermarkten. Venraynaren konden en kunnen er hun boodschappenbriefjes in deponeren. Dat is de afgelopen weken al in ruime mate gebeurd.


Eén ruit van Schoolstraat 26 is beplakt met korte Whatsappdialogen over boodschappenbriefjes. De twee andere ruiten zijn beplakt met (Venrayse) boodschappenbriefjes én (wekelijks wisselende) commentaren op een aantal van die briefjes, onder het motto ‘Toon mij uw boodschappenbriefje en ik zeg u wie u bent’. Een en ander mondt uiteindelijk eind mei uit in zoiets als ‘Een typologie van het Venrayse boodschappenbriefje’. Oh ja, een Horster element is er natuurlijk ook: op de achtergrond klinkt het geluid van Horstenaren die Horster boodschappenbriefjes voorlezen.


Volg vooral ook de Venrayse Boodschappenpagina’s op Facebook en Instagram met telkens nieuwe foto’s en teksten: https://www.facebook.com/VenrayseBoodschappen en https://www.instagram.com/venrayseboodschappen/

vrijdag 7 augustus 2020

Intermezzo – Boodschappenbriefje | Liddel

Begin deze week een gedroomd boodschappenbriefje gevonden op de winkelwagentjesparkeerplaats van de supermarkten Lidl en Plus in Horst (klik op pijl om filmpje te starten):


 Op papier ziet het er zo uit:


zaterdag 7 maart 2020

Klein mysterie 782 – Boodschappenbriefje (10)

Vanochtend bij Plus Lucassen boodschappenbriefje uit winkelwagentje gevist.
Met witte handschoentjes.
Uiteraard.


Goddelijk handschrift.
Fraai uitgelopen inktvlek.
‘Kaas + . .’
Ja, kaas plus wat? Haperende pen?
Brood, boeren witbrood en ontbijtspek in een andere winkel?
Of brood in een andere winkel en in weer een andere winkel boeren witbrood en ontbijtspek?
Hoe zit het eigenlijk precies met dat brood achter de punt?


Is de kaas soms voor de muizenval bestemd?
Wie is de man, wie de vrouw?
Hij de boodschappen, zij de muizenval?
Hij spant de val, zij ruimt de boodschappen op?

Wacht eens.
Ken ik dat handschrift niet ergens van?
Verrek.


Op 19 december 2019 bij Plus Lucassen uit een winkelwagentje gevist.
Zonder witte handschoentjes toen.
Uiteraard.
Ook toen eieren.
En kaas.
En melk.
En aardappelen.
En fruit.
En groente.
En onder de streep brood. Punt.
Toen geen smeerkaas.
En geen koekjes.
En geen boeren witbrood.
En geen ontbijtspek.
Toen wel yoghurt.
En Bona.
En Croma.
Toen geen muizenval.
Wel vuilnis.
Hij de boodschappen, zij het vuilnis?
Of toch hij het vuilnis en de muizenval en zij de boodschappen?
Is de hij (of zij) van het vuilnis wel de hij (of zij) van de muizenval?  

zaterdag 25 augustus 2018

Top 5 – Verpakte Horster gebouwen

De gebruikers zijn tijdelijk naar elders verhuisd, het gebouw is ontruimd, de bouwhekken liggen klaar. Kortom de vernieuwbouw van ’t Gasthoês staat na jaren van oeverloos geouwehoer eindelijk op het punt van beginnen.


Hamvraag is nu uiteraard of ’t Gasthoês gedurende de vernieuwbouw zal worden verpakt. Ik wil niet verhelen dat ik warm voorstander van verpakking ben. Christo heeft verpakking van gebouwen en ruimten tot kunst verheven (klik hier). Dat betekent niet dat elk verpakt gebouw een kunstwerk is. Of dat elke verpakker een kunstenaar is. Maar ook niet-Christo-verpakkingen doen wel iets met een gebouw. Je bekijkt het ineens met andere ogen. Het krijgt een andere dimensie. Niet zelden tilt verpakking een gebouw naar een hoger niveau. Sommige gebouwen zou je zelfs eeuwige verpakking toewensen.

In afwachting van een mogelijke Gasthoês-verpakking nu alvast de top 5 van verpakte Horster gebouwen. Komt ie:

5. Plus Lucassen, Patronaat (2018)


Het levende bewijs voor de stelling dat niet dat elk verpakt gebouw een kunstwerk of elke verpakker een kunstenaar is. Ik zou zelfs willen zeggen dat dit oerlelijke gebouw er door de afgelopen week aangebrachte verpakking alleen maar nóg lelijker op is geworden.


4. Voormalig gemeentehuis, Steenstraat (2017)


Half werk dit. Als je verpakt, verpak dan ook meteen goed, van de plint tot de nok.


3. Pastorie, Hoofdstraat (2016)


Probleem van veel Horster verpakkingen is dat ze te lichtdoorlatend zijn. Zo ook in dit geval. Hoe minder lichtdoorlatend, hoe meer aan de verbeelding wordt overgelaten. Verder weinig mis met deze verpakking. Dat de verpakker het koetshuis is vergeten, zij hem/haar vergeven. Ernstiger zijn de bouwhekken en de op de verpakking aangebrachte reclame.


2. Appartementengebouw, Dr. Van de Meerendonkstraat (2018)


Bouwhekken en betonmixer weghalen en daarna nooit meer iets aan veranderen. Hoopte ik. Natuurlijk weer niet gebeurd.


1. Voormalige Sint-Norbertuskerk, Gebroeders van Doornelaan (2015)


Zal er ooit een Horster gebouw nog mooier worden verpakt? ’t Gasthoês wellicht?

zondag 18 februari 2018

Top 5 – In supermarkten in Horst aan de Maas verkrijgbare azijn

De afgelopen dagen is me duidelijk geworden dat sommige mensen deze ‘hele bozige, witte man’ zien als een azijnpisser, iemand met een hoog azijngehalte en iemand ‘die zijn pen doopt in azijn-zuur’. Of ik daar niet vreemd van opkijk? Nee, in het geheel niet. Ik bén namelijk een azijnpisser, ik héb een hoog azijngehalte en ik dóóp mijn pen sinds jaar en dag in azijnzuur. 


Ieder mens heeft recht op zijn eigen afwijking. Ik dus ook. Mijn afwijking heet azijn. Een dag zonder azijn is voor mij een dag niet geleefd. Heb ik al zo lang als ik me kan herinneren. Terwijl andere kinderen hun zondagsgeld besteedden aan salmiak, zure matjes of toverballen, gingen die drie kwartjes bij mij altijd op aan azijn (nou ja, dat is niet helemaal waar: ik reserveerde ook een klein deel van mijn budget voor voetbalplaatjes). Moet je nagaan: nog voordat m’n moeder de zondagse soep serveerde, had ik op z’n minst al een halve liter azijn achter de kiezen.

Die verslaving, want ik vrees dat het dat is, is nooit meer overgegaan. Niet in de puberteit, niet toen ik ging studeren en zelfs niet nu ik zo langzamerhand de pensioengerechtigde leeftijd begin te naderen. Het is me wel gelukt m’n azijngebruik enigszins te rantsoeneren: sinds een jaar of vijf houd ik het op een kwart liter per dag.

Onvermijdelijk gevolg van mijn azijnconsumptie is dat mijn azijngehalte doorgaans schommelt tussen 117,4 en 131,2. Onvermijdelijk gevolg daar weer van is dat mijn urine een azijnpercentage heeft dat ligt tussen 89,6 en 92,9. En dat dopen van mijn pen in azijnzuur? Doe ik sinds 12 november 1993. Die dag viel m’n pen geheel per ongeluk in de azijnfles. Nadat ik haar er weer had uitgevist bleek ze te schrijven als nooit tevoren. Schrijven kostte ineens geen enkele moeite meer, het ene na het andere woord vloeide als vanzelf uit m’n pen. Sindsdien zweer ik bij een in azijnzuur gedoopte pen.

Zonder arrogant te willen zijn, denk ik dat een en ander me bij uitstek geschikt maakt voor het samenstellen van een top 5 van in supermarkten in Horst aan de Maas verkrijgbare azijn. Hier komt ie:

5. Huismerk, Jumbo


Bocht, uitsluitend en alleen geschikt om je pen in te dopen.

4. Kühne natuurazijn, Jan Linders


De fruitige afdronk maakt deze azijn helaas eerder geschikt voor zoetekauwen dan voor zuurpruimen.

3. Kania natuurazijn, Lidl


Vreemde combinatie van een licht penetrant bouquet en een geurig depot.

2. Huismerk, Plus


Welhaast oxidatieve smaak, geseling voor de tong.

1. Huismerk, Albert Heijn


Onovertroffen smaaksensatie. Zo zuur als een karhengst.

zaterdag 1 november 2014

Intermezzo – Accordeonist

Zaterdag 1 november 2014, 10.12 uur, pleintje bij ingang Lidl en Plus, Kerkeveld te Horst (klik op pijltje, afspelen met geluid aan):
(De ooit zo machtige catalpa (klik hier) op het pleintje bij de ingang van Lidl en Plus mag onlangs dan helaas zijn geveld, vanochtend constateerde Horst-sweet-Horst dat er iets heel moois voor in de plaats is gekomen: er is weer een accordeonist in town! Fantastisch!)

maandag 24 februari 2014

Klein mysterie 535 – Zondagsopening (4)

Zo, de afleveringen 317 en 318 van drama / komedie / tragikomedie (doorhalen wat niet van toepassing is) Zondagsopening hebben we ook weer achter de rug. Aflevering 317 behelsde de aankondiging van supermarkt Plus de deuren voortaan ook op zondag open te gooien. Een besluit tegen wil en dank, aldus bedrijfsleider Wil Lucassen in Dagblad De Limburger van vrijdag: ‘We zijn niet voor vrije opening, maar doordat onze concurrenten opengaan, kunnen wij niet anders dan meedoen.’
Aflevering 318 dateert van dezelfde dag: het voorstel (klik hier) van het gemeentebestuur winkels vrij te laten in het besluit hun nering op zondag al dan niet te openen. Een voorstel waar Jan Nabben, voorzitter van Centrummanagement Horst, (knarsetandend) mee instemt, zo bleek uit Dagblad De Limburger van zaterdag. Zijn akkoord is van groot belang omdat dit automatisch betekent dat de CDA-fractie het voorstel ook zal steunen (Jans wil is zoals bekend wet in het CDA) en het daarmee een meerderheid zal verwerven.
‘Een vergaande versnipperde zondags-openstelling leidt tot onduidelijkheid voor de
consument/toerist’, zegt het gemeentebestuur. Zit wat in. Maar het is dan wel heel vreemd om juist die conclusie als argument vóór het voorstel aan te voeren, zoals het gemeentebestuur doet. Als ik het wel heb, ontstaan er door het voorstel immers vijf categorieën: winkels die elke zondag open zijn, winkels die alleen op koopzondagen open zijn, winkels die op koopzondagen en een aantal andere zondagen open zijn, winkels die zo af en toe eens een keer op zondag open zijn en winkels die nooit op zondag open zijn. Zoek het maar uit, arme consument! Zoek het maar uit, nog armere toerist!
Voor het Centrummanagement Horst is de schone taak weggelegd het allemaal toch nog enigszins overzichtelijk te houden. Daartoe is een convenant opgesteld (klik hier) waarin het belang van  onderlinge samenwerking en afstemming tussen winkeliers wordt benadrukt. Want: ‘Dit komt de aantrekkelijkheid van Horst-centrum ten goede en leidt tot een positieve dynamiek.’ Altijd goed natuurlijk, ‘positieve dynamiek’ – als er ook nog negatieve dynamiek zou ontstaan, kun je de tent beter helemaal sluiten.
Winkeliers die het convenant ondertekenen, worden geacht hun zaak op koopzondagen te openen. Zijn ze ook op andere zondagen geopend, dan mogen ze dat niet aankondigen als ‘Koopzondag in Horst-centrum’, maar ‘b.v. als mededeling “wij zijn zondag open”’. En winkeliers die het convenant niet ondertekenen? Die staat het uiteraard vrij het precies andersom aan te kondigen of iets geheel anders te verzinnen. Tsja.
Kortom, één ding is absoluut duidelijk: ‘duidelijkheid’ kan nooit een overweging zijn om over te gaan tot vrije openstelling van winkels op zondag. 

maandag 11 maart 2013

Klein mysterie 430 – Voetbalplaatjes (2)

Het stukje over de Wittenhorstvoetbalplaatjes sloot ik vorige week af met de mededeling dat ik er vermoedelijk pas na een eurootje of vijfhonderd aan boodschappen bij de Plus achter zou zijn of mijn voetballende neefje is afgebeeld op plaatje nummer 127 dan wel nummer 128. Intussen mag u van dat bedrag minimaal een eurootje of vijf aftrekken. Vrijdag maakte Plus namelijk bekend dat ‘naar aanleiding van reacties van klanten’ is besloten de plaatjes in het vervolg gratis weg te geven bij elke tien euro aan boodschappen. Dit terwijl je aanvankelijk een dubbeltje diende bij te lappen voor een zakje voetbalplaatjes bij elke tien euro aan boodschappen.
Gunstig dus voor de klant en nog gunstiger voor de voetbalplaatjesverzamelaar, want gegarandeerd dat er nu gigantisch veel meer plaatjes in omloop komen.
Resteert de vraag hoe gunstig deze ontwikkeling voor Wittenhorst is. Plus verzekerde ons in een eerder stadium dat de opbrengst van de actie volledig naar Wittenhorst gaat. Maar wat is de opbrengst? Ik leefde in de veronderstelling dat al die dubbeltjes per zakje ten goede zouden komen aan Wittenhorst. Maar die inkomstenbron is inmiddels dus opgedroogd, zodat het geld ergens anders vandaan moet komen. Uit de los verkrijgbare zakjes voetbalplaatjes à vijftig cent? Of uit een percentage van de extra omzet die wordt gegenereerd met de plaatjesactie? Met andere woorden: moet ik meer boodschappen doen of moet ik meer voetbalplaatjes kopen om Wittenhorst te steunen?  

maandag 4 maart 2013

Klein mysterie 428 – Urilift (1)

Nu al enkele weken word ik gekweld door de vraag hoe het eigenlijk toch zit met onze Horster urilift. De urilift dook op 20 december 2011 (kijk bij agendapunt 18) als donderslag bij heldere hemel ineens op tijdens een gemeenteraadsvergadering. Aan de orde was het Integraal Veiligheidsplan 2012-2015. Daarin stond de urilift genoemd als een prioriteit die het veilig uitgaan in Horst-centrum dient te bevorderen en het verloederen van de openbare ruimte moet tegengaan. Ondanks die prioritaire status was er op dat moment geen geld voor de aanschaf van zo’n verzinkbare zeikton. Want het ding kost wel mooi 55 duizend euro. Hoewel burgemeester Kees van Rooij verzekerde dat de urilift niet op de lange baan zou worden geschoven, heb ik sterk de indruk dat precies dat is gebeurd.
De urilift werd enkele weken geleden plotseling weer actueel toen uit de Hufterkaart van Nederland van RTL bleek dat Horst aan de Maas een serieus wildplasprobleem heeft. Hetgeen hier nog eens werd bevestigd door die schokkende ingezonden bijdrage van een notoire en nog altijd actieve Horster wildplasser.
Afgelopen week kwam er uit onverdachte hoek impliciete steun voor de urilift. Weekblad Hallo Horst aan de Maas bood politieagent Hans van Vulpen alle ruimte om de lezers te waarschuwen voor de misdadige babbeltrucs van criminelen. Gelukkig leverde Hans ook tips om de babbeltrucanten te weren. Zoals daar zijn: vertrouwen op je buikgevoel, een ketting op de deur houden, de deur openen met een kierstandhouder, het vragen naar een legitimatiebewijs en – nou komt ie – het verwijzen van de babbeltrucant naar een openbaar toilet. Nou weet ik wel dat er in elk geval in de Plus Supermarkt een openbaar toilet is, maar  zelfs iemand waarvan je het buikgevoel hebt dat het een babbeltrucant is, heeft er toch recht op kosteloos zijn of haar gevoeg te doen? En mocht een babbeltrucant daar geen recht op hebben dan wij als eerzame Horster burgers toch zeker wel?
Kan die urilift s.v.p. weer van de lange baan worden afgeschoven? Of nog beter: worden doorgespoeld en vervangen door een volwaardig gratis openbaar toilet? Of nog beter: worden vervangen door volwaardige – dat wil zeggen: gratis – openbare toiletten? Horst hoeft zich toch niet alleen door die eeuwige gratis parkeerplaatsen te onderscheiden van andere regionale winkelcentra? En die buikgevoelens moeten toch ook ergens een uitweg vinden?

Klein mysterie 429 – Voetbalplaatjes (1)

Ik ben nog van de generatie die het voetbalplaatje moest verdienen. Kampioen worden, de beker winnen, het Nederlands elftal halen: allemaal leuk en aardig, je loopbaan was pas echt geslaagd als je het tot voetbalplaatje had weten te schoppen. Vraag het Bertus Bul. Vraag het Velibor Vasovic. Vraag het Piet Paternotte.
Zelf ben ik tussen de wal en het schip gevallen: weliswaar twee keer vereeuwigd in een Panini-album, alleen niet met een eigen plaatje, maar als onderdeel van een teamfoto. Toch meer een gevalletje net niet. Mission uncompleted.
De huidige generatie krijgt het voetbalplaatje zomaar in de schoot geworpen. De rechtsback van Hegelsom C2, de spits van Sporting ST F3, de linkshalf van Sparta’18 D4: ongeacht of ze nu talent hebben of er juist van gespeend zijn, eerder vroeger dan later krijgen ze allemaal hun eigen voetbalplaatje. Aan het begin van je carrière staan en dan al niets meer hebben om voor te spelen – wordt dus nooit wat met die jongens. De triest makende devaluatie van het voetbalplaatje. Bertus Bul, Velibor Vasovic, Piet Paternotte, ze draaien zich om in hun graf.
Dit jaar is de waanzin helemaal compleet. De ere-divisieplaatjes zijn vermomd als stompzinnige speelkaarten en voor het eerst sinds mensenheugenis is er geen ere-divisieplaatjesalbum. Ik ben principieel tegenstander van de doodstraf, maar overweeg voor de bedenker van dit concept (want dat zal het wel zijn) een uitzondering te maken.
En dan is er sinds vandaag ineens wel een Wittenhorstplaatjesalbum. Bij de Plus supermarkt. Met de bespottelijke naam ‘Lokale toppers’. 588 plaatjes. Vijftig cent per zakje van vijf plaatjes. Of een dubbeltje bij elke tien euro aan boodschappen. De opbrengst gaat volledig naar Wittenhorst, zegt Plus. Zal best en het is fijn voor Wittenhorst, maar uiteraard wel de omgedraaide wereld.
Je zou trouwens wel gek zijn als je extra gaat betalen voor plaatjes van, met alle respect (laat ik dat er vooral bij zeggen), tweederangsvoetballers. Tenzij, tenzij natuurlijk je negenjarige neefje tot de afgebeelde spelers behoort. Dan wordt alles anders. Nummer 127. Al kan het ook nummer 128 zijn. Maar daar kom ik dus waarschijnlijk pas een eurootje of vijfhonderd verder achter.

maandag 11 februari 2013

Klein mysterie 421 – Kermisterrein (4)

Groot nieuws afgelopen week voor de lokale en regionale media: na, zoals het op de gemeentelijke website heet, ‘verschillende overlegmomenten’ is besloten dat er de komende jaren nagenoeg niets verandert aan de kermis in Horst-centrum.
De nadruk in de berichtgeving lag op het feit dat de kermis van zaterdag tot en met woensdag blijft plaatsvinden. Aan de locatie van de kermis wijdden zowel Dagblad De Limburger als Hallo Horst aan de Maas als Streekomroep Reindonk als InHorst precies één zin. Terwijl het échte nieuws toch is dat de kermis blijkbaar definitief niet verhuist naar de parkeerplaats achter Albert Heijn, Lidl en Plus.
Als anderen het om welke reden dan ook niet nodig vinden uw geheugen op te frissen, zal Horst-sweet-Horst deze taak maar op zich nemen (klik voor de details hier, hier en hier). Daar gaan we dan: in december 2007 maakte het gemeentebestuur bekend voornemens te zijn de kermis gedeeltelijk van het Wilhelminaplein naar voornoemde parkeerplaats te verhuizen. Daarvoor had het twee argumenten: het kon door de drukte de veiligheid op het Wilhelminaplein niet langer garanderen én het wilde met de verplaatsing de horeca op het Wilhelminaplein stimuleren.
Omwonenden en vooral de aan de parkeerplaats gevestigde ondernemers waren des duivels over het gemeentelijk plan. De kermis op de parkeerplaats zou leiden tot geluidsoverlast, rotzooi, parkeer- en bereikbaarheidsproblemen en verkeersonveiligheid. Het woord ‘inkomstenderving’ viel niet, hoewel niet geheel moet worden uitgesloten dat het wel door de hoofden van de dames en heren middenstanders spookte. Door het plegen van lijfelijk verzet wisten ze te voorkomen dat de meikermis van 2009 deels op de parkeerplaats zou plaatsvinden. Vooral een als dendrofiel te omschrijven eigenaar van een supermarkt manifesteerde zich in dezen nogal nadrukkelijk.
Om uiteenlopende redenen gingen vervolgens ook de septemberkermis van 2009 en de meikermis van 2010 aan de parkeerplaats voorbij. En daarna? Daarna werd het stil. Het Wilhelminaplein bleef onverminderd kermisplein; de parkeerplaats bleef onverminderd parkeerplaats. En afgelopen week bleek dus dat dat ook in de toekomst niet zal veranderen.
Hetgeen de vraag oproept wat er met het kermisverhuizingsplan is gebeurd. Verdwenen in een diepe ambtelijke bureaula en daar een stille dood gestorven? Of wordt er stiekem toch nog gewacht op de afbraak van de KPN-centrale die ruimte moet scheppen voor een kermisterrein op de parkeerplaats?
Hebben dendrofiele middenstanders het gemeentebestuur het plan uit het hoofd weten te praten? Hoe zit het trouwens met de veiligheid van het Wilhelminaplein die in 2007 niet langer gegarandeerd kon worden? En ziet de gemeente het niet langer als haar taak de horeca te stimuleren? Of wil de horeca niet worden gestimuleerd? Of heeft de horeca het hele verplaatsingsplan soms nooit zien zitten?