De afgelopen dagen is me duidelijk geworden dat sommige mensen deze ‘hele
bozige, witte man’ zien als een azijnpisser, iemand met een hoog azijngehalte
en iemand ‘die zijn pen doopt in azijn-zuur’. Of ik daar niet vreemd van
opkijk? Nee, in het geheel niet. Ik bén namelijk een azijnpisser, ik héb een
hoog azijngehalte en ik dóóp mijn pen sinds jaar en dag in azijnzuur.
Ieder mens heeft recht op zijn eigen afwijking. Ik dus ook. Mijn afwijking heet
azijn. Een dag zonder azijn is voor mij een dag niet geleefd. Heb ik al zo lang
als ik me kan herinneren. Terwijl andere kinderen hun zondagsgeld besteedden
aan salmiak, zure matjes of toverballen, gingen die drie kwartjes bij mij
altijd op aan azijn (nou ja, dat is niet helemaal waar: ik reserveerde ook een
klein deel van mijn budget voor voetbalplaatjes). Moet je nagaan: nog voordat m’n
moeder de zondagse soep serveerde, had ik op z’n minst al een halve liter azijn
achter de kiezen.
Die verslaving, want ik vrees dat het dat is, is nooit meer overgegaan. Niet in
de puberteit, niet toen ik ging studeren en zelfs niet nu ik zo langzamerhand
de pensioengerechtigde leeftijd begin te naderen. Het is me wel gelukt m’n
azijngebruik enigszins te rantsoeneren: sinds een jaar of vijf houd ik het op een
kwart liter per dag.
Onvermijdelijk gevolg van mijn azijnconsumptie is dat mijn azijngehalte
doorgaans schommelt tussen 117,4 en 131,2. Onvermijdelijk gevolg daar weer van
is dat mijn urine een azijnpercentage heeft dat ligt tussen 89,6 en 92,9. En
dat dopen van mijn pen in azijnzuur? Doe ik sinds 12 november 1993. Die dag
viel m’n pen geheel per ongeluk in de azijnfles. Nadat ik haar er weer had
uitgevist bleek ze te schrijven als nooit tevoren. Schrijven kostte ineens geen
enkele moeite meer, het ene na het andere woord vloeide als vanzelf uit m’n
pen. Sindsdien zweer ik bij een in azijnzuur gedoopte pen.
Zonder arrogant te willen zijn, denk ik dat een en ander me bij uitstek
geschikt maakt voor het samenstellen van een top 5 van in supermarkten in Horst
aan de Maas verkrijgbare azijn. Hier komt ie:
5. Huismerk, Jumbo
Bocht, uitsluitend en alleen geschikt om je pen in te dopen.
4. Kühne natuurazijn, Jan Linders
De fruitige afdronk maakt deze azijn helaas eerder geschikt voor zoetekauwen
dan voor zuurpruimen.
3. Kania natuurazijn, Lidl
Vreemde combinatie van een licht penetrant bouquet en een geurig depot.
2. Huismerk, Plus
Welhaast oxidatieve smaak, geseling voor de tong.
1. Huismerk, Albert Heijn
Onovertroffen smaaksensatie. Zo zuur als een karhengst.