Posts tonen met het label EK. Alle posts tonen
Posts tonen met het label EK. Alle posts tonen

maandag 2 juli 2012

Intermezzo – Twaalfde man (4)

Wilt u a.u.b. ogenblikkelijk stoppen me uw Wunschkandidat als Nieuwe Twaalfde Man kenbaar te maken?
Ja, ik weet dat ik u daartoe vorige week juist had opgeroepen. Er heeft zich echter een ontwikkeling voorgedaan waar ik geen rekening mee had gehouden: de Grote Bondscoach heeft zelf ingegrepen! Waar Hij het lef vandaan haalt mag Joost weten, feit is dat Hij zonder uw oordeel af te wachten al een vervanger heeft aangewezen. De moeite die ik me had getroost om alvast een voorselectie van tien kandidaten te maken, had ik me dus kunnen besparen.
De Grote Bondscoach een beetje kennende laat hij zich namelijk niet meer op andere gedachten brengen. Zijn keuze zou ik zonder meer als ‘behoudend’ willen omschrijven. Geen frisse wind, niet het avontuur durven aan te gaan, weigeren die broodnodige verjonging door te voeren. Wel voortborduren op hetzelfde patroon, het accent op de verdediging leggen, de deur weer voor jaren op slot doen. Lijkt Bert van Marwijk wel.
Welnu, ik zal u niet langer in spanning houden. Dit is ie dan, de Nieuwe Twaalfde Man, aangewezen door de Grote Bondscoach:
En kom me nou niet aanzetten met de opmerking dat de Nieuwe Twaalfde Man de Oude Twaalfde Man is. Kijk maar eens goed en ontdek de verschillen.
De Nieuwe Twaalfde Man heeft een grijze lendendoek, de Oude had een blauwe; de Nieuwe heeft veel grotere tattoos op z’n borst en op z’n rechtervoet; de Nieuwe heeft in tegenstelling tot de Oude z’n lippen gestift; de Nieuwe heeft zich beter gewassen dan de Oude.
Waar moet dit toch allemaal toe leiden? Sta er niet van te kijken als de Grote Bondscoach ons met deze beslissing weer vijftig jaar terugzet in de tijd.

maandag 25 juni 2012

Intermezzo – Twaalfde man (3)

Het gebeurt zo zelden, dat ik het de moeite waard vind het even te memoreren: afgelopen week is gevolg gegeven aan een oproep van Horst-sweet-Horst!
Even uw geheugen opfrissen: drie weken geleden ontdekte ik dat het veldkruis aan het Hoogbroek in Sevenum dat in 2010 als vierde stond genoteerd in de Horst-sweet-Horst top 5 van Sevenumse corpussen met blauwe lendendoek,
een gedaanteverwisseling had ondergaan.
Ik maakte me alvast op voor een feest van buitengewone proporties, want hoe zou het met zo’n Twaalfde Man nou nog mis kunnen gaan? Enfin, u weet allemaal hoe het afliep. Omdat enig opportunisme ook mij niet vreemd is, pleitte ik vorige week voor een wissel van deze Twaalfde Man. Hoewel mijn mening doorgaans weinig gewicht in de schaal legt, besloot ik gisteren voor de zekerheid toch even poolshoogte te gaan nemen. En ziedaar:
Dat biedt dan weer hoop. Want ganz nebenbei bemerkt: stelt u zich toch eens voor dat alle hier geopperde voorstellen en ideeën werkelijkheid zouden worden. De wereld zou er heel wat mooier, vrolijker, kleurrijker, schoner uitzien. Of nee, nou niet doordraven: Horst aan de Maas zou er heel wat mooier, vrolijker, kleurrijker, schoner uitzien.
Maar dit dus geheel terzijde. Waar het nu in de eerste plaats om gaat is een geschikte opvolger te vinden voor de aan de kant gezette Twaalfde Man. Voor één keer wil ik u mijn mening niet opdringen. Nee, bij hoge uitzondering laat ik de keus aan u. Ik heb tien potentiële vervangers van de Twaalfde Man voor u op een rijtje gezet.
Mail me s.v.p. vóór 1 augustus wie naar uw mening de beste Nieuwe Twaalfde Man (of Vrouw) is. Uiteraard mag u ook zelf kandidaten nomineren. Meeste stemmen gelden en in de loop van augustus maak ik de uitslag bekend. 

maandag 18 juni 2012

Intermezzo – EK’88

Waar was u toen definitief het besef tot u doordrong dat het Nederlands elftal nooit, maar dan ook nooit het Europees Kampioenschap van 2012 zou gaan winnen? Nee, nou niet zeggen dat u het al voor het begin van het toernooi wist. Zou wat al te gemakkelijk zijn. Want waarom behing u uw huis anders met al die oranjeparafernalia?
Ja, nattigheid voelden we natuurlijk allemaal wel. Al maanden. Maar ergens bleef er toch ook altijd een zweempje hoop. Ondanks alles. Zelfs na Denemarken. Ja, zelfs na Duitsland. Ook een kans van 1 op 190 is tenslotte een kans.

Maar goed, waar was u toen definitief het besef tot u doordrong dat Oranje geen Europees kampioen zou worden? Thuis, gezeten op uw gerieflijke divan, zaterdagavond, toen de soms voor journalist versleten Bert Maalderink weer eens veel te veel airtime kreeg en Jan van Halst er daarna nog een keer overheen ging? Dacht u toen: ‘Nu weet ik het zeker, dit trekken die jongens niet langer’? Zou al heel wat geloofwaardiger klinken.

Waar ik was toen definitief het besef doordrong dat het niks zou worden? In een lichtblauwe container op het Wilheminaplein te Horst, zaterdagmiddag 16 juni, 15.18 uur. Ik was in die container beland omdat die attributen van het EK ’88 bevatte.
Een buitenkansje dat ik als container- en voetballiefhebber uiteraard niet aan me voorbij mocht laten gaan. Een extra aanbeveling was verder dat de gemeente Horst aan de Maas volgens InHorst dit initiatief ondersteunde (vraag me niet waarom en evenmin of die ondersteuning financieel, facilitair of moreel van aard was).
Bij het aanschouwen van die attributen werd me in één klap duidelijk waarom Van Bommel cum suis op dit EK niet vooruit te branden waren. Alvorens naar Krakow af te reizen zal ook de Oranjeselectie oog in oog met die EK ’88-attributen hebben gestaan. Ongetwijfeld bedoeld als extra motivatie voor dit EK moet de reizende tentoonstelling juist een fnuikend effect op onze jongens hebben gehad. Was zo’n lullig bekertje nou echt de beloning voor een maand lang afzien?
Moest je voor zo’n onooglijke medaille nu werkelijk dag in dag uit de vernederingen van het analistenvolk accepteren?
Lag er bij winst straks heus een fles van deze derderangs bocht op ze te wachten?
‘Mij niet gezien’, zullen ze onafhankelijk van elkaar hebben besloten en zo is eenvoudig verklaard waarom de heren nog geen deuk in een pakje boter schopten.

Nu we het toch over dat EK van 1988 hebben, ook meteen maar even mijn favoriete herinnering aan dat toernooi. Dat is niet het tegen het lijf lopen van Freek de Jonge in een urinoir van het Müngersdorfer stadion in Keulen na afloop van Nederland-Rusland. En al evenmin, wandelend naar de auto na afloop van diezelfde wedstrijd, het gesprekje met Jan Mulder over de lelijkheid van de Oranjeshirts.
Nee, wat me het meeste van dat EK is bijgebleven is dat ik na afloop van Nederland-Ierland samen met m’n vader verzeild raakte in de onbeschrijflijke chaos van de catacomben van het Parkstadion in Gelsenkirchen.
Michels, Van Basten, Rijkaard, Van Breukelen, de gebroeders Koeman, matchwinnaar Kieft, zomaar voor het grijpen! En laat ik ook vooral Hendrie Krüzen niet vergeten! Gelukkig had m’n als altijd assertieve vader de tegenwoordigheid van geest de heren het programmaboekje onder de neus te duwen voor een handtekening (klik op de afbeelding om haar te vergroten):

Intermezzo – Twaalfde man (2)

Godzijdank zijn we er weer voor minimaal twee jaar van verlost. Adel verplicht echter. Helaas. Dus hierbij met frisse tegenzin toch nog maar even een korte analyse van de afgelopen veertien dagen.

De belangrijkste oorzaak van het falen lag in mijn ogen in de veel te grote ruimte tussen de linies.
Vooral het gat tussen middenveld en verdediging viel op een gegeven moment niet meer te belopen.
En dan dat ontstellende gebrek aan fantasie. Eenheidsworst, niemand die eens z’n nek durfde uit te steken.
Altijd maar dat beschutting zoeken, om doodziek van te worden.
Dat was twee jaar geleden tijdens het WK allemaal wel anders. Oké, van de waterdragers mag je misschien niet meer verwachten, maar als zelfs de meest creatieve spelers – of op z’n Italiaans: fantasisti – terugvallen op oude patronen dan wordt het wel verdomd lastig:
Hier, nog zo iemand die sinds dat WK in z’n ontwikkeling is blijven stilstaan:
Te vaak ook lag de focus op de verkeerde zaken:
Wat daarnaast een verderfelijke invloed had was het tegen elkaar opzetten van de teamleden door de buitenwacht:
En tja, als zelfs de twaalfde man je in de steek laat, is het natuurlijk helemaal vechten tegen de bierkaai.
Als er iemand rijp is voor een wissel is hij het wel dunkt me.

maandag 11 juni 2012

Top 5 – Bange Horster middenstanders

Hoe vaak moet ik het nou nog zeggen? Alleen met de absolute wil om te winnen gaat het lukken. Geen 90 procent, geen 99 procent, geen 100 procent, maar 200 procent. Vechten tot je erbij neervalt. Knallen verdomme! Wie dat niet op kan brengen, moet maar opkrassen. Niet morgen, niet vanavond, maar NU! Begrepen?
Met gaan tot op het randje komen we er niet. Dat geef ik je op een briefje. We zullen over het randje heen moeten. Niet zomaar een beetje, nee, vol erover. We zijn hier verdomme niet voor een schoonheidswedstrijd. Duidelijk?
En wat zouden jullie ervan denken om eens te gaan focussen? Alleen op basis van kwaliteit redden we het niet. Geen denken aan. Ja, vroeger wel ja. Maar nu, nu, we leven in het nu. De tijd heeft verdomme niet stilgestaan. Neem van mij aan: zonder focus zijn wij zó klein.
Geloof, heren, dat is waar het om draait. Overtuigd zijn van je eigen kunnen. Geloof in jezelf, geloof in mij, geloof in je collega’s. Zonder geloof kunnen we een resultaat wel op onze buik schrijven. Dan wordt het pas echt vechten tegen de bierkaai. Bezieling. Dat wil ik zien. Ik wil, ik vraag, ik eis godverdomme bezieling. Be-zie-ling! Vol ervoor gaan.
En als we dan toch ten onder moeten gaan, dan strijdend. Voor volk en vaderland. Dat ze weten dat we hier waren. Geen slappe hap. Geen stront in de broek. Sterven in het harnas. Ons verdomme niet als makke lammeren naar de slachtbank laten leiden.
Mannen, succes! Vreet ze op!

Zo is het maar net. Alleen met bezieling, focus en geloof in eigen kunnen kom je tot resultaat. Juist bezieling, focus en geloof in eigen kunnen waren bij de Horster middenstand ver te zoeken. Dus ging het mis. Mijn top 5 van bange Horster middenstanders:

5. Meulendijks Sport.
Met alle respect voor onze Poolse vrienden, maar je kunt ook te ver gaan qua gastvrijheid. Zo komen we er nooit. Is dat nu voor jezelf durven te kiezen?

4. Xenos.
Het feest moet nog beginnen en dan al honderd euro van de prijs afhalen. Is dat nu geloof in eigen kunnen?

3. Shoeby.
Proberen van alle walletjes mee te eten. Is dat nu keuzes durven te maken? Je nek uit durven te steken?

2. Camps Optiek en Jong & Jong Makelaars en Taxateurs.
Is alles dan aan dovemansoren gericht? Hebben we het constant over bezieling, focus en geloof in eigen kunnen en dan durven ze niet eens kleur te bekennen. En Camps Optiek en Jong & Jong Makelaars en Taxateurs zijn bepaald niet de enigen. Op deze manier gaat het echt niet lukken. Mogen we in godsnaam rekenen op beterschap? Vóór woensdag?

1. Cleopatra.
Weliswaar strijden met de borst vooruit, maar is dit nu je gezicht durven te laten zien? Rondlopen als kippen zonder kop, dan gaan we het natuurlijk nooit redden. Nee, laten we in godsnaam het hoofd erbij houden.

maandag 4 juni 2012

Intermezzo – Twaalfde man (1)

‘Komt er met het EK weer een top 5 van Oranjeversieringen?’, vroeg iemand me laatst. ‘Weet ik nog niet’, antwoordde ik naar waarheid. Horst-sweet-Horst is namelijk niet zo van een vaste agenda. Wat niet wil zeggen dat Horst-sweet-Horst ervoor terugschrikt in herhaling te vervallen. Zeker niet als lezers er om vragen. Alleen moet er wel aanleiding voor zijn. En die is er niet. Want als kwantiteit en kwaliteit van de huidige Horster Oranjeversieringen voorspellende waarde hebben voor het EK, dan druipt Oranje driemaal op rij kansloos af en verlaat het op 17 juni met de staart tussen de benen het toernooi. Mijn lieve hemel zeg, wat een lusteloosheid, plichtmatigheid, vreugdeloosheid, initiatiefloosheid, originaliteitloosheid! Dat moet echt beter, hoor! En dat nota bene in het Floriadejaar. Ik hoor het de Floriadebonzen in oktober al zeggen: ‘Tot juni zaten we ver boven de verwachte bezoekersaantallen. Daarna is het helemaal ingekakt. Uit onderzoek is gebleken dat dat een rechtstreeks gevolg is van de kwantiteit en kwaliteit van de Oranjeversieringen in de regio tijdens het EK.’ Horst, dat laten we toch niet gebeuren, hè? Om naderhand het echec van de Floriade te verklaren zullen de bobo’s toch echt van beteren huize moeten komen.Bovenstaande tikte ik vrijdag. Intussen ziet de wereld er heel anders uit. Een nieuwe top 5 van Oranjeversieringen zal er met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet komen. Daar staat tegenover dat redding van de Floriade wel eens heel nabij zou kunnen zijn. En dat allemaal dankzij een ontdekking die ik zaterdagavond deed in het buitengebied van Sevenum. Aan het Hoogbroek is daar sinds jaar en dag een veldkruis te vinden. In 2010 eindigde het nog op de vierde plaats in de Horst-sweet-Horst top 5 van Sevenumse corpussen met blauwe lendendoek.En kijk nu eens hoe ik het zaterdag aantrof:Wat er verder mogelijk ook nog aan Oranjeversieringen in het verschiet ligt: vergeleken hierbij zinkt het gegarandeerd allemaal in het niet. Een top 5 van Oranjeversieringen zou alleen maar afbreuk doen aan deze fabelachtige schepping. Enige minpunt: dat bordje.Ik begrijp heel goed dat de bewoners van Ho(ogbroek) – Mo(lenveldweg) – He(esbeemd) trots zijn op hun EK-bijdrage. Maar haal het bordje weg en het tafereel krijgt iets magisch. Geen wenend Mariabeeld maar een van kleur verschoten corpus.
Uitgerekend op het moment dat het EK begint. Verkoop het als de wonderbaarlijke transformatie van een vleeskleurig corpus met blauwe lendendoek in een Oranjesupporter met blauwe lendendoek en je gaat er de hele wereld mee over. Van heinde en verre zullen gelovigen toestromen om het wonder te komen aanschouwen. En het zou me niet verbazen als een substantieel deel van die gelovigen vervolgens de Floriade bezoekt.

De omgekeerde wereld: de spin-off van de gedaanteverwisseling van een Christusbeeld als redding van de Floriade. Wie had dat ooit kunnen denken?