Posts tonen met het label megahallen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label megahallen. Alle posts tonen

vrijdag 18 december 2020

Intermezzo – Megazeen

Horst aan de Maas: megahallen, megastallen, megakassen. Maar vanaf zondag ook: Megazeen. 


Over megahallen, megastallen en megakassen gaat het hier al vaak genoeg. Hoewel ik er het afgelopen jaar honderden uren in heb gestoken, is het hier nog nooit over Megazeen gegaan. Dat heeft een reden: ik houd er niet zo van om te schrijven over projecten waar ik nauw bij betrokken ben. Zelfverheerlijking, ijdeltuiterij en eigenliefde liggen dan al snel op de loer. En dat is niet de bedoeling. Toch wil ik dolgraag over Megazeen schrijven. Over de totstandkoming ervan, gepaard gaand met alle gemoedstoestanden tussen pure euforie en doffe ellende, zou ik zelfs een boek kunnen schrijven. Maar dat eventueel later. Nu vooral over wat Megazeen is en wie eraan hebben bijgedragen.


Wat is Megazeen? De eerste editie van een jaarlijks magazine van kunstenaarsvereniging Zeen uit Horst aan de Maas. Samengesteld door Sanne Aben, Aukje van Dijk, Frank Schijven en ondergetekende. Jan Van der Sterren ondersteunde ons op organisatorisch vlak. Aukje is verantwoordelijk voor de prachtige vormgeving. In totaal hebben een kleine veertig mensen, afkomstig uit Horst aan de Maas en de rest van de wereld, een bijdrage geleverd aan Megazeen 2020. Dat telt 108 bladzijden, oogt als een boek en staat bomvol met verhalen, foto’s, gedichten, collages, tekeningen, bespiegelingen, interviews.


Megazeen is een expositie op papier
Megazeen is plat met diepgang
Megazeen is uitdagend ingetogen en ingetogen uitdagend
Megazeen is concrete vaagheid en vage concreetheid
Megazeen is verontrustend ongewoon en gewoon verontrustend
Megazeen is wrijving zonder glans
Megazeen is verrassend onbegrijpelijk en onbegrijpelijk verrassend
Megazeen is vragen beantwoorden en antwoorden bevragen


Megazeen is óók Weisterbeek en Dendron. Elk van de vierhonderd exemplaren is namelijk uniek omdat de twee middelste bladzijden een bijdrage van een leerling van basisschool Weisterbeek of het Dendron College bevatten. De afgelopen weken hebben we vijf dagen op beide scholen doorgebracht om de leerlingen te begeleiden bij hun opdracht (‘Vang 2020 in beeld en/of woord’). Vijf onvergetelijke dagen. Diep onder de indruk van de leerlingen, hun bijdragen en hun docenten. Misschien dat ik er een dezer dagen nog een afzonderlijk stukje aan wijd.


Horst-sweet-Horst gaat in de eerste plaats over Horst aan de Maas. Het liefst zou ik uitpakken over de bijdrage van elke Horstenaar aan Megazeen. Maar daarvoor ontbreekt me de tijd en de ruimte en daarvoor zijn het er ook teveel. Ik volsta met een opsomming, die onder meer duidelijk maakt hoe divers dat gezelschap in velerlei opzicht is: Afterpartees, Gemma Baltussen, Safia Boulghalgh, Jeu van Helden, Mathieu Knippenbergh, Wiek Lenssen, Marian Litjens, Erwin Michielsen, Helmie van de Riet, Ine Schriever, Roel Vennekens, Agata Siwek en Anniek Verheijen. Voeg daar nog de bijna- of ex-Horstenaren Eric van Grootel, Jacqueline Hanssen, Harm Rutten, Kirsten Schoeber en Lotte Spreeuwenberg aan toe en je hebt een indrukwekkend rijtje.


Maanden geleden al is 20 december 2020 vastgesteld als datum voor de presentatie van Megazeen. We bedachten een programma, maar corona en Mark Rutte haalden ons in. Niet eenmaal, maar drie-, viermaal. Deze week voor het laatst. Waardoor alles weer op losse schroeven kwam te staan. Megazeen lanceren zonder presentatie is onze eer te na. In allerijl zijn we nu een presentatievideo aan het maken. Die gaat zondag om exact 15.00 uur in première via een livestream. Ook jij kunt daarvan getuige zijn! Hoe? Door zondag op deze link te klikken: http://www.twitch.tv/livestreamsessies. Bereid je voor op een verrassende reis van een half uur door de doldwaze wereld van Megazeen.


Megazeen is trouwens volledig lockdownproof: je hoeft er je deur niet uit om het te ontvangen! Bestel het nu hier en als je inwoner bent van Horst aan de Maas heb je het gegarandeerd vóór kerst in huis.


Check voor meer informatie en een voorproefje trouwens ook hier de webpagina van Megazeen.

donderdag 19 november 2020

Intermezzo – It’s the economy, stupid!

Mijn eindexamenpakket op het Boschveldcollege bestond uit zes talen en geschiedenis. Wat meteen verklaart waarom ik nooit rijk ben geworden. Wat vervelend zou zijn geweest mocht ik ooit de ambitie hebben ontwikkeld om rijk te worden. Maar zover is het nooit gekomen. Van een ambitie om enig verstand van geld te hebben was ik destijds eveneens verstoken. Wat verklaart waarom ik op Boschveld nooit ook maar één uur economie heb gehad. Waarmee ik achteraf bezien iets minder gelukkig ben. Waarom niet, al was het maar voor een jaartje, dat vreselijke Frans (nee, meer die vreselijke leraren Frans) ingewisseld voor economie? Waarom me niet vervoegd bij toenmalig new kid on the block Bert Kersten, ergens weggestopt in een noodlokaal (052 als ik me niet vergis), om me door hem althans de grondbeginselen van de economie te laten bijbrengen?


Mijn gemis aan enige economische scholing doet zich geregeld gevoelen. Bijvoorbeeld als de zoveelste megavarkensboer, megatuinder of megadistributeur het blijde nieuws verspreidt dat hij zich in de regio vestigt. Politiek gejuich over een impuls voor de regionale economie, banenwinst en het aanjagen van het Noord-Limburgse bedrijfsleven is dan nooit ver weg. Als eenvoudig talenmannetje sta ik dan met de mond vol tanden. Draagt een megastal waar nauwelijks mensen werken daadwerkelijk bij aan een florerende regionale economie? Of toch vooral aan het inkomen van de ondernemer? Is er daadwerkelijk sprake van banenwinst als de groenten en het fruit in de megakas en op de mega-akkers uitsluitend worden geoogst door uit Oost- of Zuid-Europa geïmporteerde werknemers? Hoeveel dragen de megadistributeurs met hun megahallen daadwerkelijk bij aan het bruto Noord-Limburgs product? Weegt de economische betekenis van zulke megabedrijven op tegen het dierenleed dat ze veroorzaken? Tegen de vermindering van het woongenot? Tegen de schade aan flora en fauna? Tegen de aantasting van het landschap? Wat levert het ons, Noord-Limburgers, nu precies op als de provincie een megagroenteverwerker een lening van dertien miljoen euro verstrekt?

Ik zou willen dat ze het me eens allemaal kwamen uitleggen, die dames en heren juichpolitici. Graag in Koëbus- en Drika-taal en onder overlegging van harde en zelfs voor een talenmannetje begrijpelijke cijfers. En ik beloof: ik serveer koffie en vlaai. Al dan niet gepensioneerde economiedocenten zijn trouwens ook van harte welkom.

(Dit stukje verscheen gisteren in iets andere vorm ook in Via Horst-Venray)

zaterdag 27 juni 2015

Ingezonden – In onze gemeente komt een windmolen van 120 meter hoog

Mooi, Jan Duijf (Kloosterstraat Horst) laat weer eens van zich horen middels een ingezonden bijdrage! Over een windmolen in Horst gaat het, maar nog meer over de aandacht voor het historische Horster landschap. Komt-ie:

In onze gemeente komt een windmolen van 120 meter hoog

Ultramodern en aartsconservatief beleid in het buitengebied

In de gemeenteraadsvergadering van afgelopen dinsdag werd van gedachten gewisseld over het bestemmingsplan voor het buitengebied dat een kader moet bieden voor toekomstige ontwikkelingen op het ons omringende platteland. Interessant.

Eén van de zaken waar alle fracties het over eens zijn, is dat er in Horst aan de Maas een windmolen komt van 120 meter hoog. Om u een idee te geven van de afmeting: de toren van de Horster Sint-Lambertuskerk telt 68 meter. Een windmolen met een hoogte van 120 meter is een joekel en een toonbeeld van moderniteit.
Nu is Horst aan de Maas bekend vanwege zijn megastallen, megabroeikassen en innovatieve mega-ambities in de agrarische sector. Op één, daarmee samenhangend, vlak is onze gemeente echter minder vlot, voortvarend, laat staan vernieuwend: het beleid ten aanzien van het behoud van het cultuurhistorisch erfgoed in het buitengebied is namelijk aartsconservatief. 
 
Het zou mij niet verbazen als menig gemeenteraadslid werkelijk geen idee heeft wat in onze gemeente belangrijke historische landschappelijke waarden zijn, terwijl elk raadslid weet dat de (bouw)druk op het buitengebied de komende jaren enorm toe zal nemen. Het zou onze gemeente sieren als zij ook voorloper en vernieuwer wil zijn bij het beter in balans brengen van de economische bedrijvigheid in het buitengebied en het behoud en herstel van het historische landschap.

Jan Duijf Kloosterstraat

maandag 20 januari 2014

Klein mysterie 520 – Verrommeling

Er zijn van die woorden die vier jaar lang een ondergronds bestaan leiden om ineens in verkiezingstijd weer aan het oppervlak te komen. Een voorbeeld van zo’n woord is ‘verrommeling’. Ik kan me niet herinneren dat het de afgelopen vier jaar ook maar één keer is gevallen in de gemeenteraad. En nu, twee maanden voor de gemeenteraadsverkiezingen, duikt het weer op. In het zaterdag vastgestelde verkiezingsprogramma van de PvdA. ‘Verrommeling pakken we aan en voorkomen we’, heet het op bladzijde 10. Getuigt eigenlijk wel van lef om zoiets te schrijven als je de afgelopen vier jaar ruimhartig hebt ingestemd met bijvoorbeeld de bouw van een megahal voor de verwerking van groente, de bouw van vier megakoepels behorend bij een biogasinstallatie, de uitbreiding van een megakippenstal en de voorgenomen bouw van een megamanege.
Stuk voor stuk ontwikkelingen waarvoor het woord verrommeling ooit is uitgevonden. Maar goed, de PvdA heeft nu het licht gezien. Chapeau! Hoewel? Wat lezen we in haar vorige verkiezingsprogramma op bladzijde 11? Dat ‘verrommeling stoppen’ zo belangrijk is! Toont ook weer eens de betrekkelijkheid van verkiezingsleuzen aan.
Nou geef ik graag toe dat de strijd tegen verrommeling best lastig is als je in één college zit met CDA en Essentie, twee partijen die niet eens lippendienst bewijzen aan het begrip verrommeling. Maar kan de PvdA me misschien uitleggen waarom het de afgelopen jaren ook nooit is gekomen van het aanwijzen van ‘10 hotspots verrommeling buitengebied’, zoals de partij in haar vorige verkiezingsprogramma eveneens voorstelde? En als het door CDA en Essentie gedomineerde college daartoe niet genegen was, waarom heeft de PvdA-fractie dan niet het initiatief genomen die tien hotspots aan te wijzen? CDA en Essentie zouden daar toch geen aanstoot aan hebben genomen (en wat dan nog, zou ik zeggen)?
En nu ik toch vragen aan het stellen ben: waarom zijn die tien hotspots eigenlijk niet teruggekomen in het nieuwe verkiezingsprogramma, een programma dat nota bene vele passages bevat die ongewijzigd zijn ten opzichte van het programma van vier jaar geleden? Zo moeilijk kan het toch niet zijn die hotspots te vinden? Ik heb er hierboven al vier genoemd en wil er met alle plezier nog zes extra aanwijzen. Of komen die tien hotspots soms in de komende verkiezingscampagne voorbij?
Overigens kan ik partijen die in hun programma ageren tegen verrommeling alvast verklappen dat ze niet hoeven te tellen op enige coulance van deze zijde. Het spijt me, maar wat betreft verrommeling hebben ze allemaal bloed aan hun handen.

maandag 21 januari 2013

Top 5 – Mogelijke opvolgers Leon Litjens


Le roi est mort, vive le roi! Mais qui sera le roi?

Als ervaren Leon Litjenswatcher was het me al langer duidelijk dat er iets op stapel stond. Z’n optredens ademden de laatste tijd een bepaalde gelatenheid. Zat ie in het verleden vaker op de kast dan op een stoel, recentelijk was ie door niets of niemand meer uit z’n evenwicht te brengen. Anders dan in z’n beginjaren liet ie provocaties gewoon van zich afglijden en zelfs woedende tweets waren er nauwelijks meer bij. Met z’n jarenlang zo zorgvuldig bijgehouden weblog-dagboek stopte ie in oktober. En in plaats van in een donkerblauw of antracietgrijs colbert zagen we ’m steeds vaker in een beige jasje verschijnen. Zonder das, nota bene.
Allemaal voortekens. De aankondiging van z’n vertrek kwam dus niet bepaald als een verrassing. Horst-sweet-Horst heeft er zelfs op kunnen anticiperen. Her en der heb ik de afgelopen maanden namelijk m’n oor te luister gelegd en m’n ogen de kost gegeven om te achterhalen wie zich in de coulissen allemaal warmdraaiden voor de opvolging van de machtigste man van Horst aan de Maas. Geloof me: een heel peloton was in voor deze post. Begrijpelijk natuurlijk: nu het einde van de christendemocratie ook in deze gemeente nakende is, stellen velen er maar al te graag een eer in te boek te komen staan als laatste wethouder van CDA-huize in Horst aan de Maas.
Intussen is het aantal overgebleven kansrijke kandidaten zodanig geslonken dat ze op de vingers van één hand zijn te tellen. Ik heb hun plussen en minnen op een rijtje gezet en dat heeft geresulteerd in een top 5 van mogelijke opvolgers van Leon Litjens:

5. Edwin Michiels, voorzitter van LLTB afdeling Horst-Venlo, eigenaar van een zichtstal aan de Herenbosweg in Melderslo.
Kwam enkele malen heftig in aanvaring met Don Leon, maar precies op het juiste moment is de kou weer uit de lucht. Voorwaarde voor een eventueel wethouderschap is naar verluidt wel dat z’n vrij nadrukkelijk aanwezige echtgenote stopt met twitteren – wat wel eens net een brug te ver zou kunnen zijn.

4. Noud Janssen uit Meerlo, kippenboer en in z’n vrije tijd voorzitter van de LLTB. Steekt z’n neus al zo lang aan het venster dat het er helemaal van beslagen is geraakt. Nooit te beroerd om Kees en Leon in moeilijke tijden een veer in hun achterste te steken. Ook in dit geval zou een vrouw wel eens roet in het eten kunnen gooien: z’n echtgenote Marlies is gemeenteraadslid en heeft zich de afgelopen jaren nadrukkelijk geprofileerd binnen het CDA – uiteraard niet met de bedoeling zich door haar echtgenoot van de troon te laten stoten. 

3. Jan Nabben, onder heel veel meer Limburger van Verdienste.
Alles wat Jan aanraakt verandert in goud, even afgezien dan van zijn kandidatuur voor Provinciale Staten. En van de centrumstewards. En van het twitteren. En van het asperges schillen. Geen echtgenote om iets van te vrezen, zal wel een hele reeks functies tijdelijk op afstand moeten zetten.

2. Léon Frissen, voormalig gouverneur van de provincie Limburg. Plichtsbesef doet de voormalig burgemeester van Horst aan de Maas serieus denken over een terugkeer: hij heeft de gemeente in de afgrond van de Floriade gestort, nou, dan trekt hij ze er toch ook gewoon weer uit? Afbreukrisico is een woord dat niet in zijn vocabulaire voorkomt.

1. Ger Driessen.
Alles wijst op een glorieuze terugkeer van der Macher in de functie waarin hij ooit z’n carrière begon. Wat denkt u anders waarom de oud loco-gouverneur van Limburg ineens weer kwistig met tweets is gaan strooien? Waarom ie zich ineens weer als carnavalsvierder manifesteert? Contactpersoon zijn namens een grote groenteverwerker blijkt trouwens ook al snel te gaan vervelen. Andere plus: de oud loco-burgemeester van Horst heeft genoegzaam bewezen dat ie met de huidige mediacratie wel weg weet (en laat dat nou net de officiële reden van het vertrek van Leon zijn). Droomkandidaat dus, die Ger.

maandag 31 december 2012

Klein mysterie 411 – Megahal

Verrommeling is een woord dat je in Horst aan de Maas in verkiezingstijd doorlopend hoort. En dan in de zin van ‘De verrommeling van het landschap baart ons grote zorgen’. Lees de verkiezingsprogramma’s er maar op na: al gebruiken ze het woord misschien niet expliciet, alle partijen schreeuwen van de daken dat ze willen waken voor verdere verrommeling van het buitengebied.
Verrommeling is óók een woord dat je in Horst aan de Maas buiten verkiezingstijd zelden hoort. En al helemaal niet in de zin van ‘De verrommeling van het landschap baart ons grote zorgen’. Wat je buiten verkiezingstijd wel hoort, zijn woorden als ‘economische noodzaak’, ‘lastige afweging’, ‘mooie impressiebeelden’, ‘belangrijk voor de werkgelegenheid’, ‘landschappelijke inpassing’ en ‘de medaille heeft twee kanten’.
Een oude wijsheid wil dat besluiten niet ín, maar buiten verkiezingstijd worden genomen. En dus woekert de verrommeling vrolijk voort. En dus kan het gebeuren dat het buitengebied van Horst aan de Maas binnenkort behalve door een megastal ook wordt ontsierd door een megahal. En als ik zeg megahal, dan bedoel ik ook megahal. Ik zou tenminste niet weten hoe je een hal van 150 bij 148 en een bouwhoogte tot 16,80 meter anders moet noemen. Ze komt te liggen in het voorheen zo goed als open gebied aan het einde van de Peelheideweg, parallel aan de Midden Peelweg, min of meer tussen de vakantieparken Loohorst en Meerdal in. Ga er voor de aardigheid eens kijken, de hal begint inmiddels behoorlijk vorm te krijgen.
U zou voor de aardigheid ook eens moeten doen wat ik de afgelopen week deed: terugluisteren naar de vergadering waarin de gemeenteraad nog juist voor het zomerreces besloot tot de bouw van de hal. Ben wel voorbereid op een ontluisterende ervaring. Tenzij u op zoek bent naar illustratiemateriaal bij de zegswijze ‘een besluit erdoor jassen’ – dan kunt u uw hart ophalen. Het begint er al mee dat de burgemeester z’n excuses aanbiedt voor de haast waarmee ‘een en ander op tafel is gelegd’. Het advies van de kwaliteitscommissie (whatever that may be) blijkt de gemeenteraad zelfs helemaal niet te hebben ontvangen. Het punt dan maar doorschuiven naar een volgende vergadering? Geen denken aan! Gewoon dat besluit nemen en dan zien we achteraf wel wat we eigenlijk hebben besloten! U vindt dat ik overdrijf? Goed, luister dan even mee naar Eric Beurskens (Essentie): ‘Gezien de snelheid die het plan heeft gekend, hebben we het verzoek of in een commissie achteraf, dus nádat we nu het besluit hebben genomen, nog eens toegelicht kan worden wat er nu precies gedaan wordt. Zodat we ook aandachtspunten naar voren kunnen brengen die we mogelijk toch nog uit de stukken halen als we écht de gelegenheid krijgen ze goed te lezen.’ Van die dingen dus. (Terzijde: bij mijn weten is het ook een half jaar na dato nog niet gekomen van de gevraagde toelichting in een commissie.)
Ondanks wat voorzichtige kanttekeningen, stemde de gemeenteraad uiteindelijk unaniem in met het collegevoorstel. Waardoor wij dus voor de eeuwigheid opgescheept zitten met die megahal.
Ach, weet u, als inwoner van Horst aan de Maas leef ik in het volle besef dat het economisch belang hier prevaleert. Overal, altijd en ten koste van alles. Maar kom er dan ook gewoon voor uit en laat die lulpraatjes in verkiezingstijd over verrommeling (in de zin van ‘De verrommeling van het landschap baart ons grote zorgen’) gewoon achterwege.