Posts tonen met het label plaatsnaamborden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label plaatsnaamborden. Alle posts tonen

maandag 29 april 2019

Klein mysterie 771 – Metta

WhatsApp-dialoog met m’n voormalige buurvrouw:

VB: ‘Hoe gaat het nog daar in Metta? Lekker rustig neem ik aan?’
Ik: ‘Metta! 😂😂 Heb ik nog nooit gehoord! Wordt dat vaker gebruikt of is dat een neologisme van jou? Metta slaapt, Metta slaapt altijd.’
VB: ‘Heb jij nog nooit van Metta gehoord???? 🧐’
Ik: ‘Echt niet, nee. Ik ben vrees ik niet meer van deze tijd ... Zullen we trouwens nog eens een keer een theetje doen?’
VB: ‘Een theetje is goed! Eventueel woensdagmiddag tijd?’
Ik: ‘Woensdagmiddag is prima! In Metta? Of liever in Horsto?’
VB: ‘Nee niet in Horra, ik kom wel naar Metta!’
Ik: ‘😂😂 Straattaal moet ik duidelijk nog een beetje leren ... Zie je woensdagmiddag wel een keer komen. Hoor ik dan ook graag of je eigenlijk uit Zerra komt.’
VB: ‘Seffa 😂’


Denk je hip as can be te zijn, word je genadeloos met de neus op de feiten gedrukt. Hegga, ja, dat kende ik wel. Maar Metta? Horra? Seffa? Echt nooit eerder gehoord. En nog steeds vraag ik me af of ik niet gruwelijk in de maling ben genomen. Metta, Horra, Seffa had ik dan toch zeker ooit als tag op een elektriciteitskastje tegen moeten komen? Of op de damestoiletdeuren van jongerencentrum Walhalla in Sevenum? Of anders wel op de foto van de herentoiletdeur in Walhalla die ik gisteren kreeg toegestuurd?




Hegga, Horra, Metta, Seffa: bestaat er dan ook zoiets als Lotta, Amerra, Grubba en Griena? En Mella, Meerra en Swolga? Is het Tienna of Tienra? Krona of Kroëna? Zijn er behalve Seffa-zeggers misschien toch ook Z(a)erra-adepten? En hoe zit het met Evertsoord? Everra? Of heeft deze klaarblijkelijke trend de boorden van de Peel nog niet bereikt?



Lastigste gevalletje lijkt me Broekhuizenvorst. Broeka, of het veel mooiere Broka, voor Broekhuizen is natuurlijk een inkoppertje. Zou er geen Broekhuizen bestaan, dan had Broeka/Broka ook niet misstaan voor Broekhuizenvorst. Maar nu dat al vergeven is? Broekhuiza is geen optie dunkt me. Vorra dan, verwijzend naar Voars, de benaming waarmee autochtonen hun dorp plegen aan te duiden?




Help! Wie wil me wijzer maken? Wie voorziet me van de alto-benamingen van de zestien kernen van Horst aan de Maas? Of zijn het alta-benamingen? Hoe dan ook: mijn dank zal groot zijn!  

vrijdag 18 november 2016

Klein mysterie 726 – Meterik, terug naar toen

Rare tijden beleven we. Zelfs dat gouwe ouwe vooruitgangsgeloof lijkt nu op de helling te gaan. Neem nu Meterik. Heel langzaam maar heel zeker wordt daar de klok teruggedraaid. Ziehier het bewijs (klik op de afbeeldingen om ze te vergroten): november 2008,
augustus 2016,
november 2016.
Hoe lang zou het nog duren voordat De Meulewiek, de voormalige Bondszaal, de kerk en molen Eendracht Maakt Macht worden afgebroken en Jan Drabbels, dr. Lemmen, rector De Fauwe en al hun Meterikse consorten weer als vanouds huizen in plaggenhutten en gehuld in berenvellen proberen hun kostje bij elkaar te scharrelen? 

maandag 29 augustus 2016

Intermezzo – Meterik, gemeente Horst

In Meterik begint de victorie! Begin deze maand geschreven voor 1HorstaandeMaas (klik ook hier):
Wat ook een onzalig besluit is geweest, is het besluit om de gemeente Horst aan de Maas Horst aan de Maas te noemen. Er zijn tal van redenen waarom de gemeente Horst aan de Maas nooit Horst aan de Maas had mogen heten. Met afstand de belangrijkste is dat er geen, ook maar enigszins aanvaardbare benaming valt te bedenken voor een inwoner van deze gemeente. Horst aan de Maasenaar, Horst aan de Maaser, Horstenaar aan de Maas, Horster aan de Maas: stuk voor stuk te triest voor woorden. En dan hebben we het nog niet eens over de benaming voor een vrouwelijke inwoner van de gemeente.
Wie zichzelf geen problemen op z’n hals wil halen, neemt zijn toevlucht tot het risicoloze ‘inwoner van Horst aan de Maas’. Mensen van het meer provocerende soort noemen een inwoner van Horst aan de Maas een Horstenaar. Met als onvermijdelijk gevolg een opstand der horden: Sevenumers, Americanen, Swolgenaren, Lottumers, Meterikers en al die anderen voelen zich ernstig in hun kuif gepikt wanneer ze als Horstenaar worden aangeduid. Misschien nog wel terecht ook.
Hoe de opstandige horden te beteugelen? Hoe te komen tot een enigszins aanvaardbare benaming voor een inwoner van de gemeente? Doodsimpel: verander de naam van de gemeente Horst aan de Maas in ‘Horst’ en in een oogwenk is van enig probleem geen sprake meer.
Tot mijn onuitsprekelijke genoegen zag ik deze week dat mijn oproep veel sneller dan gedacht al een heel klein beetje effect lijkt te hebben (klik op de afbeelding om haar te vergroten):
In Meterik begint de victorie!
Dat die andere vijftien kernen maar snel mogen volgen!

maandag 16 mei 2016

Top 5 – Opzienbarende conclusies uit onderzoek naar vanuit Horst aan de Maas verzonden tweets

Waar ik ook een beetje spijt van heb, is dat ik op 31 maart niet naar Heerlen ben gegaan. Het is eigenlijk altijd wel fijn om in Heerlen te zijn, maar op 31 maart moet het er helemaal prettig toeven zijn geweest. Op die dag vond in Heerlen namelijk de conferentie Horst aan de Maas en Big Data plaats. Uit de aankondiging (klik ook hier):
‘De conferentie is gericht op kennisdeling en toekomstperspectieven in een interactieve setting over Horst aan de Maas. Dit gebeurt vanuit verschillende invalshoeken, waaronder veldonderzoek, taalcultuur, Twitter-berichten en mogelijkheden van Big Data, en de expertise van burgers, politici en beleidsinstanties.’
Geef toe: een aankondiging om van te watertanden. Helaas bereikte ze me pas na 31 maart. Waardoor ik nu in spanning de verschijning van de conferentiebundel zit af te wachten. Mede omdat de meeste lokale en regionale media de conferentie links hebben laten liggen. Alleen Omroep Reindonk zond er een korte reportage over uit (klik hier). Het mooie van die reportage is dat enkele dia’s worden getoond die – neem ik aan – op de conferentie zijn gebruikt. Die bevatten conclusies uit onderzoek naar vanuit Horst aan de Maas verzonden tweets. Opzienbarende conclusies. Zo opzienbarend dat ze een Horst-sweet-Horst top 5 rechtvaardigen. Hier komt-ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van opzienbarende conclusies uit onderzoek naar vanuit Horst aan de Maas verzonden tweets:

5. Het sentiment in Horst aan de Maas over Ajax is positiever dan dat over PSV
Ik bespeur een heel ander sentiment. Wreekt zich hier het feit dat de conferentie plaatsvond op 31 maart en niet op of na 9 mei? Ander leuk weetje qua voetbaltweets: in Horst aan de Maas wordt meer getwitterd over Vitesse dan over NEC.
4. Horst aan de Maas is niet geïsoleerd
Wat een opluchting! Ik was er niet helemaal gerust op met ons station in the middle of nowhere en met dat haperende glasvezelnetwerk in het buitengebied. Volkomen ten onrechte, blijkt nu.
3. Tienraynaren hebben meer vriendschappen met Lottumers dan met Meerlonaren en Swolgenaren
Aan de dia over de vriendschapsbanden in Horst aan de Maas zou met gemak een aparte Horst-sweet-Horst-serie kunnen worden gewijd. Waarom zijn er bijvoorbeeld veel meer vriendschappen tussen Horstenaren en Americanen dan tussen Horstenaren en Meterikers? Omdat veel Horstenaren vriend zijn van Rowwen Hèze? Wat verklaart de populariteit van Lottumers en de geringe aantrekkingskracht van Grubbenvorstenaren? Mag uit het ontbreken van Broekhuizen op de dia worden geconcludeerd dat de Broekhuizenaren uitsluitend vriendschapsbanden onderhouden met inwoners van andere gemeenten? Of hebben zij überhaupt geen vrienden?
2. Veel tweets in het dialect bevatten geen diakritische tekens
Klein smetje, laat dialectvereniging Veldeke het niet horen. Zou het niet goed zijn als Twitter een blokkade opwerpt voor dialecttwitteraars uit Horst aan de Maas die geen diakritische tekens gebruiken?
1. ‘Joa’ staat op de derde plaats in het lijstje van meest populaire onderwerpen in tweets uit Horst aan de Maas
Dat onderwerpen als ‘Horst’, ‘Sevenum’ en ‘Toverland’ hoog scoren op dit lijstje mag geen verbazing wekken. Maar die derde plaats van joa is werkelijk hoogst sensationeel. Zeker als je daarbij in aanmerking neemt dat waarschijnlijk hele volksstammen jao twitteren als ze joa bedoelen. Verheugend is die hoge positie van joa natuurlijk wel, want als er één onderwerp is dat de inwoners van Horst aan de Maas ter harte zou moeten gaan, is het joa. De gemeenteraad heeft er dus niet voor niets vele vergaderuren aan gewijd.

maandag 8 juni 2015

Intermezzo – Een bezoek aan alle 863 gemeenten van Nederland 1972 (2)

Moors Magazine is al dertien jaar de dagelijkse elektronische krant van Holly Moors (klik hier). Een krant dan waarin hij vooral nieuwe uitgaven en verschijningen op het gebied van fotografie, muziek, literatuur en architectuur signaleert en recenseert. Enkele jaren geleden ben ik er toevallig bij uitgekomen en sindsdien lees ik Moors Magazine dagelijks. Met veel plezier: dankzij Holly heb ik al heel wat ontdekkingen (en aankopen) gedaan. Maar nu ben ik dan voor één keer teleurgesteld in Holly. Ernstig teleurgesteld zelfs.
Afgelopen dinsdag was Moors Magazine in z’n geheel gewijd aan Een bezoek aan alle 863 gemeenten van Nederland 1972, het boek van Wim Gijzen dat ik twee maanden geleden zo lovend besprak (klik hier). Ter herinnering: Gijzen bezocht in 1972 alle toen nog 863 gemeenten van Nederland. In elke gemeente ging hij hetzelfde te werk: hij maakte een selfie bij het gemeentebord, kocht een ansichtkaart van de betreffende gemeente en maakte foto’s van de winkel waar hij de kaart had gekocht en van de brievenbus waarin hij de kaart had gedeponeerd. Thuis plakte hij per gemeente de foto’s en de ansichtkaart op een vel papier en lijstte dat in (klik op de foto’s om ze te vergroten).
Tot gisteren hingen die 863 ingelijste vellen in de Kunsthal in Rotterdam (klik hier). Ter gelegenheid van die expositie werden ze voor het eerst gebundeld in een boek. Ik kocht het en was er dus kapot van. Zo niet Holly (klik hier):
‘Er valt het een en ander op het hele project af te dingen, want Gijzen was een zeer beperkt fotograaf, dus een aantal foto’s is overbelicht of anderszins mislukt, en op de keuzes van de kaarten is ook nog wel wat aan te merken, maar toch geeft het overzicht, zoals dat nu te vinden is in een vuistdik boek een mooi tijdsbeeld, met al die verschillende brievenbussen die inmiddels verdwenen zijn, de verschillende, soms prachtige postzegels, de kleine winkeltjes, waarvan een groot deel ook wel verdwenen zal zijn (alhoewel... Boomker in Haren is er nog steeds!). Toch is het jammer dat zo’n gouden idee in handen kwam van een kunstenaar die het zo knullig uitvoerde. Nu geef ik het hele project een zesje, als het perfect was uitgevoerd zou het zonder meer een negen waard zijn geweest.’
Een zesje! Is die Holly nou helemaal van de ratten besnuffeld!
Speciaal voor Een bezoek aan alle 863 gemeenten van Nederland 1972 ben ik woensdag naar de Kunsthal getogen. Genoten! Een dikke negen!
In het knullige, het onvolmaakte, dat Holly zo’n groot bezwaar acht, schuilt voor mij nu juist de aantrekkingskracht van het project. Sommige foto’s zijn inderdaad ‘overbelicht of anderszins mislukt’ (bijvoorbeeld die in Horst van kapsalon Van Heesch – zoals ik de vorige keer al schreef). En als Gijzen voor een strenge, seriële, Bernd & Hilla Becher-achtige benaderingswijze had gekozen, zou dat ongetwijfeld ook tot iets prachtigs hebben geleid. Zij het sterieler en veel minder rijk geschakeerd. Met zijn aanpak doet Gijzen steeds een beroep op de verbeeldingskracht van de kijker. Juist dat maakt het spannend, juist dat maakt het project tot een kunstwerk.
Ter illustratie vijf voorbeelden van wat we waarschijnlijk hadden moeten missen als Holly z’n zin had gekregen en het project perfect was uitgevoerd:
1. De onscherpe foto van drie mensen die een brief op de post doen in Huissen.
In een perfecte uitvoering zou Gijzen even hebben gewacht tot de drie weg waren. Nu vraag je je af waarom hij dat niet heeft gedaan. En heeft hij de drie verteld over zijn project? Moet het meisje links misschien daarom lachen?

2. De anti-Nixon-sticker op de brievenbus in Thorn.
Inderdaad ja, 1972, dat was de tijd van Richard Nixon! Kissinger, Watergate, Vietnam, aftreden: allemaal associaties die zo’n half vergane sticker bij je oproept. En waarom uitgerekend in Thorn? Plakwerk van een autochtoon of van een toerist?

3. De ansichtkaart van het sportpark in Eenrum.
Wat zou iemand er nou toe hebben bewogen een dergelijke ansichtkaart uit te geven? Dat gezegd zijnde: wat is dat eigenlijk voor fantastisch gebouwtje daar achter de goal?

4. De mislukte selfie van Wim in Heusden.
Zul je altijd zien: nooit een auto, laat staan een vrachtwagen te bekennen in Heusden en juist op het moment dat de zelfontspanner ontspant passeert er ineens een vrachtwagen waarachter Wim verdwijnt!   

5. De op z’n kop hangende brievenbus in Coevorden.
Of zou Wim de foto op z’n kop hebben opgeplakt?
En zo zou ik nog wel even kunnen doorgaan. Ik herhaal, ondanks Holly: kopen dat boek! En wel nu!

maandag 13 april 2015

Intermezzo – Een bezoek aan alle 863 gemeenten van Nederland 1972 (1)

8 juli 1972 was een zaterdag. Het was de dag waarop de Palestijnse schrijver Ghassan Kanafani overleed, waarop Linda de Mol haar achtste verjaardag vierde, waarop de Roemeense voetballer Viorel Moldovan werd geboren, waarop de Dolly Parton-cover Puppy Love van Donny Osmond op de vijftiende plaats in de Nederlandse hitparade belandde en waarop Atletico Madrid de Spaanse voetbalbeker won door Valencia met 2-1 te verslaan. 8 juli 1972 was ook de dag waarop Wim Gijzen deze foto (die ik helaas niet beter gereproduceerd krijg; klik op de afbeelding om haar te vergroten) maakte:
Lang heb ik me het hoofd gebroken over de vraag waar de foto toch gemaakt kon zijn. Alle opties tegen elkaar afwegend, lijkt de Stationsstraat, ongeveer ter hoogte van waar nu tankstation Vissers ligt, me uiteindelijk de meest waarschijnlijke locatie. 43 jaar later ziet het er daar zo uit:
Wim Gijzen maakte diezelfde 8e juli 1972 vergelijkbare foto’s in onder meer Broekhuizen, Sevenum en (Meerlo-)Wanssum. Grubbenvorst was pas een kleine week later, op 14 juli, aan de beurt. In de tussentijd had hij elders in Nederland nog een kleine honderd soortgelijke foto’s gemaakt. Want kunstenaar Wim Gijzen was met een project bezig: hij had zichzelf ten doel gesteld in het jaar 1972 een bezoek te brengen aan alle 863 gemeenten die Nederland destijds nog telde (nu zijn het er nog  393). Overal ging hij op dezelfde manier te werk: hij maakte met een panoramacamera op statief een selfie bij het gemeentebord, kocht twee identieke ansichtkaarten van de gemeente, adresseerde er een aan de Rotterdamse Kunststichting, postte die en maakte foto’s van de winkel waar hij de kaarten had gekocht en van de brievenbus waarin hij er een had gedeponeerd. Thuis plakte hij per gemeente de foto’s en de ansichtkaarten (een keer de voorzijde en een keer de achterzijde) op een vel papier en lijstte dat in.

Tussen 1973 en 2014 werden de 863 ingelijste fotovellen zeven keer tentoongesteld, onder meer in Edinburgh en Oslo. Op het moment hangen ze in de Kunsthal in Rotterdam (klik hier). Ter gelegenheid van die expositie (die loopt tot 8 juni) zijn alle vellen nu voor het eerst gebundeld in een boek.
Het kost veertig euro en het weegt bijna vijf kilo, maar dan heb je ook wat. In Gijzens eigen woorden: ‘Je ziet het landschap uit die tijd, de inrichting van de leefomgeving, de kleding, de auto’s, de kleine winkeltjes die nu bijna allemaal verdwenen zijn, de reclames met de prijzen en merken en niet te vergeten de talloze verschillende prachtige oude brievenbussen van de PTT.’  
De brievenbus waarin Wim Gijzen in Grubbenvorst een ansichtkaart van de plaatselijke kerk deponeerde
Typisch zo’n boek waarin je eindeloos blijft bladeren, foto’s met elkaar vergelijkend en zoekend naar bepaalde patronen. Het doet je verlangen naar de leegte en de rust van toen, het doet je glimlachen om de objecten en situaties die destijds ansichtkaartwaardig werden bevonden (een lullige beeldengroep in Gasselte, de achterzijde van een verpleeghuis in Ewijk, de kleuterschool in Dodewaard, een onooglijke kruising van wegen in Heino), het doet je beseffen dat er in 43 jaar heel wat verloren is gegaan. Kortom een fantastisch boek. Eén heel klein smetje: de foto van de winkel waar Gijzen de Horster ansichtkaarten (van het voormalige gemeentehuis) kocht, is zo onscherp dat de naam van de winkel er slechts met de grootst mogelijke moeite op valt te ontwaren. (Het blijkt om kapsalon Van Heesch aan de Steenstraat te gaan.) 
Maar ach, bij zoveel moois dat daar tegenover staat is het slechts een kniesoor die daarop let. Kopen dat boek!

maandag 29 april 2013

Klein mysterie 442 – PGE

Je hoort er pas echt bij als je valt te reduceren tot een afkorting. Nooit gedacht, maar ook mij is nu deze eer te beurt gevallen. Geen AMA, geen BOM, geen WAG, geen ZMLK, geen ZMOK, geen GKL, zelfs geen GDL. Wat dan wel? Een PGE!

Teletekst, dinsdagavond 23 april 2013, pagina 101:
Politie houdt eenlingen in de gaten

De politie houdt met het oog op de inhuldiging op 30 april zo’n honderd mensen in de gaten, die als gevaarlijke eenlingen worden beschouwd. De politie hanteert een lijst van ‘potentieel gevaarlijke eenlingen’ (PGE’s), met voor het merendeel vrijgezelle, gefrustreerde mannen. Na de aanslag op Koninginnedag 2009 in Apeldoorn is door de politie gewerkt aan de lijst. De man die in 2010 een waxinelichthouder naar de gouden koets gooide, is zo’n PGE. Hij zit vast. Sommige mensen op de lijst is te kennen gegeven dat ze in de gaten worden gehouden, melden bronnen aan de NOS.
Het valt niet te ontkennen, ik pas voor honderd procent in het profiel: man, vrijgezel en gefrustreerd. Ernstig gefrustreerd, zoals genoegzaam uit de wekelijks op Horst-sweet-Horst verschijnende stukjes mag blijken. Omdat ik me ook regelmatig badinerend dan wel kwetsend over (leden van) het koningshuis heb uitgelaten en bovendien al sinds m’n vroege jeugd een bekende van de politie ben, ben ik eigenlijk een PGE hors categorie. Of misschien wel een PEGE, een potentieel extreem gevaarlijke eenling. Klein smetje op m’n status is dat ik momenteel autoloos ben, nadat binnen een jaar m’n witte Toyota Corolla en blauwe Mazda 323 – wat me overigens autotypes lijken die bij het profiel van een PGE passen – de geest hadden gegeven. 
Mijn PGE-schap verklaart waarschijnlijk waarom de politie hier de laatste tijd zo vaak langzaam voorbij komt gereden, waarom ik sinds enige tijd steeds een klikje hoor als ik bel of gebeld word, waarom ik recentelijk zoveel mannen met gleufhoed, zonnebril en grijze regenjas, geleund tegen een lantaarnpaal quasionopvallend een krantje zie lezen, waarom ik word lastiggevallen als ik een foto maak van het straatnaambordje Willem Alexanderstraat. 
Wat me wel frustreert is dat me vooralsnog niet te kennen is gegeven dat ik in de gaten word gehouden. Ik bedoel: je mag dan voor jezelf wel weten dat je een PGE bent, het is nooit weg dat van officiële zijde bevestigd te zien. Maakt het ook gemakkelijker om me aan te sluiten bij de lotgenotencontactgroep. Vandaar dus hierbij de oproep aan de politie even contact met me op te nemen. Hoeft deze P(E)GE ook niet te gaan dreigen met het rood spuiten van alle naar het koningshuis verwijzende Horster straatnaambordjes.

maandag 3 december 2012

Klein mysterie 402 – Gemeentenaam (3)

Wie zei daar dat er niet naar Horst-sweet-Horst wordt geluisterd? Veertien dagen geleden verscheen hier een stukje over een plaatsnaambord aan de Molengatweg met een foutieve vermelding van de gemeentenaam
en ziedaar, binnen een week was de fout hersteld:
Het bedankje voor de oplettendheid zal vermoedelijk een dezer dagen wel volgen.

Mooier worden de plaatsnaamborden er trouwens ook niet op, bedacht ik me toen ik de foto’s nog eens wat nauwkeuriger bekeek. Van die witte omlijsting ben ik sowieso al niet kapot, maar voorheen volgde het wit tenminste nog exact de randen van het bord.
De nieuwere borden hebben in feite een dubbele omlijsting: behalve de witte ook nog een blauwe. Zou nog overkomelijk zijn als de blauwe omlijsting de witte precies zou volgen, maar dat is nu weer net niet het geval. Op de vier hoeken maakt het wit namelijk een veel scherpere bocht dan het blauw, waardoor blauw daar de overhand heeft. En dat stoort (me).
(Zoals de extra rode en witte cirkel om dit verbodsbord (me) evenzeer stoort.)
Dan de diagonale rode streep die aanduidt dat je de bebouwde kom verlaat. Heeft in de nieuwste versie eveneens een witte omlijsting gekregen.
Dat doet pas echt de deur dicht. De rode streep heeft aanzienlijk aan kracht ingeboet, het wit eromheen maakt ’m veel minder urgent. Vroeger was het: ‘Afgelopen met Horst, streep d’r door, over en sluiten, welkom in een andere wereld, verder geen gezeik.’
Nu is het: ‘Als het gepermitteerd is, mogen we dan heel misschien even uw aandacht vragen voor het feit dat u de bebouwde kom van Horst verlaat? Alstublieft niet kwaad worden, hoor, wij kunnen er ook niets aan doen.’
Nog meer te klagen? Uiteraard. Wat me evenmin kan bekoren is dat ‘a/d’. Als je per se een zwevende a wilt, dan zou ik voor zowel de a als de d een kleinere letter hebben gebruikt. Nu lijkt het alsof de a uittorent boven de H, de t en de M, wat nooit de bedoeling kan zijn omdat ‘a/d’ toch echt ondergeschikt is aan ‘Horst’ en ‘Maas’. Dat het diagonale streepje tussen de a en de d in tegenstelling tot de a daadwerkelijk uitsteekt boven de H, de t en de M, is daarom helemaal onvergeeflijk.

Kleine noot bij al het voorgaande: ik heb niet het minste verstand van vormgeving. Mocht u een andere mening zijn toegedaan over de aanblik van de nieuwe plaatsnaamborden: laat maar weten waar en waarom ik de plank heb misgeslagen.

maandag 19 november 2012

Klein mysterie 400 – Gemeentenaam (2)

Nou spel ik elk dag de krant, nou ben ik van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat aan de radio gekluisterd, nou ontgaat me geen enkel televisiejournaal, nou laat ik geen letter in Hallo Horst aan de Maas ongelezen, nou ben ik geabonneerd op 347 nieuwsfeeds, nou vertoef ik dag en nacht op Twitter en nou ken ik alle hoeken en gaten van de gemeentelijke website. En nog, en nog ontgaat me het nieuws dat de naam van de gemeente waarin ik woonachtig ben van Horst aan de Maas is veranderd in Horst:
Fijn dat ten minste één wijze raad van Horst-sweet-Horst wordt opgevolgd.

maandag 27 augustus 2012

Intermezzo – Wie zijn wij?

‘Limburgers zijn Zeeuwen’, kopte Dagblad De Limburger onlangs:
Het bleek te gaan om een uitspraak van schrijver A.L.Snijders: ‘Dat zijn eigenlijk Zeeuwen, die Limburgers. Ze zijn gevormd door hun angst voor de Maas. De angst voor het water en het fatalisme heeft hen in de armen van de katholieke kerk gedreven. Net zoals de Zeeuwen die ook hun toevlucht tot een God zochten.’ Zo, zo. Limburgers Zeeuwen. De wereld op z’n kop. We hadden toch met z’n allen afgesproken dat Limburgers Bourgondiërs zijn? Mooi niet dus. Wat de vraag oproept wat Zeeuwen dan zijn: Limburgers? Of zijn Zeeuwen soms Bourgondiërs? En wat te denken van Bourgondiërs? Zijn het Zeeuwen? Limburgers? Of wellicht toch Aquitaniërs? Wist u trouwens dat Aquitaniërs Galiciërs zijn? En Galiciërs Calabrezen?

Maar laten we vooral niet blijven steken in bespiegelingen over de ware identiteit van Zuid-Europese achterstandsregio’s. Waarom zouden we het niet gewoon wat dichter bij huis zoeken? Wat is de ware aard van de Horstenaar, de Sevenummer, de Lottumer? Zijn Grubbenvorstenaren, Kronenbergers en Swolgenaren wel echt degenen die ze zeggen te zijn? Hoe is het gesteld met de Tienraynaren, de Griendtsveners en de Meerlonaren?
Werk aan de winkel voor de researchafdeling van Horst-sweet-Horst! Ondanks de hitte van de afgelopen weken heeft die alles uit de kast gehaald om voor eens en voor altijd vast te stellen of de inwoners van de zestien kernen van Horst aan de Maas werkelijk zijn waarvoor ze zich uitgeven. Hoewel het onderzoek nog in volle gang is, is het volgens de wetenschappelijke staf van de afdeling wel verantwoord om al enkele conclusies naar buiten te brengen. En die liegen er bepaald niet om. Houd u vast!
Om te beginnen de Evertsoorders. Dat zijn Griendtsveners: ze zijn gevormd door hun isolement. Hun solitaire ligging heeft geleid tot een onvoorspelbaarheid die z’n weerga niet kent.
Dan de Meterikers. Dit blijken Melderslonaren te zijn: ze zijn gevormd door de zandgrond. Daarin ligt ook meteen de verklaring voor hun horkerigheid.
Over naar de Tienraynaren. Dat zijn in werkelijkheid Americanen: ze zijn gevormd door hun ligging aan het spoor, waardoor ze zich altijd tekortgedaan voelen.
Daartegenover staan de Horstenaren. Het onderzoek wijst uit dat dat Sevenumers zijn: ze zijn gevormd door hun superioriteitsgevoelens. Dit verklaart hun misselijkmakende arrogantie.
Kronenbergers zijn Hegelsommers: ze zijn gevormd door hun afstand tot de Maas. Die heeft ervoor gezorgd dat ze enorm grofgebekt zijn.
Dan de Meerlonaren. Dat zijn Broekhuizenaren: ze zijn gevormd door hun duistere verleden, hetgeen de verklaring vormt voor hun belabberde inlevingsvermogen.
Grubbenvorstenaren zijn Broekhuizenvorstenaren: ze zijn gevormd door hun ligging aan de Maas. Dat heeft gemaakt dat ze onvoorstelbaar lichtgeraakt zijn.
Ten slotte de Lottumers. Dat zijn, het zal u na het voorgaande misschien niet meer verbazen, Swolgenaren: ze zijn gevormd door hun laissez-faire-mentaliteit, waarvan een hemeltergende lamlendigheid een gevolg is.

Tot zover de eerste conclusies. De researchafdeling is nu druk doende om uit te zoeken of wat voor de een geldt omgekeerd ook voor de ander geldt: als Meterikers Melderslonaren zijn, zijn Melderslonaren dan ook Meterikers? Zodra ook deze resultaten bekend zijn, melden we ons weer.

maandag 18 april 2011

Klein mysterie 242 – Klemtoon

Eerder heb ik op deze plaats al eens onthuld dat ik motorisch gestoord ben en dat mijn ruimtelijk inzicht nauwelijks ontwikkeld is. Denk vooral niet dat daarmee al m’n gebreken zijn opgesomd. Een andere ernstige handicap waaronder ik gebukt ga, is een gebrekkig klemtoononderscheidend vermogen. Vraag me naar de uitslag van VVV-Go Ahead Eagles in het seizoen 1977/78 en ik zal onmiddellijk ‘1-1’ antwoorden; vraag me op welke lettergreep de klemtoon ligt in het woord ‘uitslag’ en er volgt gegarandeerd een pauze van een kwart minuut voordat ik met enige aarzeling ‘op de eerste’ zal antwoorden. Gezien het voorgaande kan het nauwelijks verbazing wekken dat ik niet bepaald gelukkig ben met de uitkomst van het op zichzelf prijzenswaardige onderzoek dat Hallo Horst aan de Maas instelde naar de schrijfwijze van de benaming voor een mannelijke inwoner van het dorp Lottum: Lottumer of Lottummer? Het is allemaal vrij eenvoudig volgens het wakkere weekblad, want ‘de regel in het Nederlands is dat de laatste medeklinker (bij Lottum de m) verdubbeld wordt als de laatste lettergreep (‘tum’ bij Lottum) een klemtoon krijgt’. Omdat bij Lottum de klemtoon op de eerste lettergreep ligt, is het dus ‘Lottumer’. Duidelijk, weer iets nieuws geleerd. Iets nieuws dat ik bovendien kan toepassen, zij het na een kwart minuut nadenken. Maar wat is nu een kwart minuut op een mensenleven?Niets aan de hand dus als Hallo het hierbij had gelaten. Maar nee, om de een of andere duistere reden acht het weekblad het noodzakelijk ook het voorbeeld Hilversum in de strijd te werpen. Een inwoner van Hilversum is volgens Hallo een Hilversummer. Waarom? ‘Bij Hilversum liggen eigenlijk twee klemtonen (op ‘Hil’ en ‘sum’).’ Idem dito bij Sevenum: ‘Bij Sevenum hebben zowel de ‘Se’ als de ‘num’ een (lichte) klemtoon. Dat betekent dat een Sevenummer de dubbele m krijgt.’ Bent u er nog? Zou het weekblad zich wel realiseren wat dit allemaal teweegbrengt bij iemand met een gebrekkig klemtoononderscheidend vermogen? Want hoe zit het nu bij Hegelsom? En bij Meterik? Hebben die ook twee klemtonen? Heten inwoners van die dorpen dus Hegelsommers en Meterikkers? Maar waarom is het meervoud van leeuwerik dan leeuweriken?En hoe zit het met de dialectbenaming voor mannelijke inwoners van Sevenum? Wie zich er gemakkelijk vanaf wil maken, komt natuurlijk op de proppen met enne Zerumse. Maar zo zijn wij niet getrouwd, ik wil duidelijkheid: is een inwoner van Zerum enne Zerumer of enne Zerummer?Ik ben bereid alle vervelende dingen die ik in het verleden over Hallo heb gezegd in te slikken als het weekblad volgende week met een definitieve lijst (liefst met uitleg) komt met de juiste schrijfwijze van de benamingen voor de inwoners van de zestien kernen van Horst aan de Maas. Uiteraard zowel in het Nederlands als in de verschillende dialecten.