Posts tonen met het label bruggen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bruggen. Alle posts tonen

donderdag 30 januari 2020

Intermezzo – Slagroom is niet arm

Gedichtendag vandaag. Horst-sweet-Horst brengt daarom een eerbetoon aan alle Horster betonpoëten. Kijken en luisteren valt te prefereren boven lezen.


slagroom is niet arm

pik
hardcore
sex
fuck
shag
zuipen en neuken
stop het in je aars

darkness over christianity
satan

ik ben kabouter plop
idioot
nee gek
gast alles gast?

we are
level
dope
broke
ruig
fijn
kapot

strüdel is minder kaal

spijbelsquad
bende van ellende

once we’ll rule the world

kanker
kanker lijer
kut waute
kut negers het land uit
kuus

eat pigs and be free

homo
hombre
ow mam

give us a future stop

zondag 10 juli 2016

Intermezzo – Bruggevoel

Aan ambities geen gebrek in het afgelopen donderdag gepresenteerde Visiedocument De Kasteelsche Bossen (klik hier). Ambities die zich uitstrekken tot ver buiten de grenzen van de Kasteelse (vanwaar toch dat potsierlijke Kasteelsche?) Bossen. Zo valt op bladzijde 26 te lezen dat de ingang van de Kasteelse Bossen in het centrum van Horst moet komen te liggen: ‘Een focuspunt is het verbinden van de Kasteelsche Bossen met het centrum van Horst. Door de ingang van de Kasteelsche Bossen in het centrum te realiseren ontstaat er een nieuwe vorm van samenwerking met andere partijen zoals het Centrum Management.’ Tja.
Verder gaat het op bladzijde 26 vooral over de zogeheten ontkluizing van de Kabroeksebeek ter hoogte van de Jacob Merlostraat. Gemeente en waterschap hebben plannen voor het weer zichtbaar maken van de nu nog overkluisde beek. Die plannen gaan de opstellers van het visiedocument niet ver genoeg. Zij denken aan het plaatsen van groenelementen, het afbreken van het pand waarin momenteel Schoester Bert is gehuisvest en wandelpaden langs de beek.
Kortom: ‘De look & feel zal worden aangepast waardoor er een echt brug gevoel gecreëerd wordt.’ Zo’n zinnetje verzoent me dan weer helemaal met het visiedocument. Een aangepaste look & feel voor het echt brug gevoel (zullen we er ‘bruggevoel’ van maken?). Heerlijk!
Dat zinnetje deed me ook graven naar mijn bruggevoelens. De brug met ongelijke leggers riep geen bijzonder warm bruggevoel bij me op. De knuppelbruggen zonder leuning in het Schuitwater maakten zelfs brugangstgevoelens bij me wakker. Nee, dan zijn de Griendtsveense ophaalbruggen me toch heel wat liever.
Maar uiteindelijk geloof ik dat ik voor mijn ultieme bruggevoel bij de Baileybrug in Well moet zijn (bron foto: https://beeldbank.rws.nl, Rijkswaterstaat / Afdeling Multimedia Rijkswaterstaat).
De voormalige Baileybrug moet ik zeggen, want de uit 1954 daterende brug werd in 1980 gesloopt. Wat een imposant en toch gracieus bouwwerk dat zich hoog boven de Maas verhief! De brug telde slechts één rijstrook. Waardoor stoplichten op beide rivieroevers noodzakelijk waren. Stoplichten die (op gezette tijden?) werden bediend door een brugwachter, die zicht had op het naderende verkeer van beide kanten. Hij zetelde in een minuscuul brugwachtershuisje midden op de brug. Bij afwezigheid van de brugwachter liep je kans minutenlang te moeten wachten voor een rood stoplicht. Maar de pijn van het wachten werd verzacht door de wetenschap van een mooie beloning als het stoplicht eenmaal op groen was gesprongen: het geluid van (vracht)auto’s die over de brug denderden. Buurtbewoners moeten er horendol van zijn geworden, voor mij was het altijd weer een feest.   

Hoe zit het eigenlijk met uw bruggevoel?

maandag 8 december 2014

Top 5 – Horster spullen die in aanmerking komen voor de Minimalism Game

NRC Handelsblad bevatte zaterdag een interessant artikel over een mij voorheen onbekend fenomeen: de Minimalism Game. In 2010 bedacht door twee rijke en succesvolle Amerikanen die, aldus de NRC, ‘merkten dat méér bezit niet leidt tot méér geluk, maar tot benauwdheid en belasting’. Ze besloten hun bezit te minimaliseren, met als gevolg dat een van hen nog slechts 228 spullen heeft. Bedoeling van de Minimalism Game is een maand lang spullen weg te doen: van één op de eerste dag tot uiteindelijk 31 op de 31e dag. Aan het eind van de maand ben je daardoor vijfhonderd dingen lichter. De spullen mag je verkopen, weggeven of bij het vuilnis zetten.
Zo vlak na Sinterklaas ontbreekt mij zelf nog even de moed om met de Minimalism Game te beginnen, maar dat hoeft u natuurlijk nergens van te weerhouden. Wat ik me nog wel bedacht: het concept van de Minimalism Game kan ook moeiteloos worden toegepast op grotere entiteiten. Zoals gemeenten. Welke vijfhonderd spullen kan bijvoorbeeld de gemeente Horst aan de Maas missen als kiespijn? Ik heb de afgelopen dagen mijn ogen eens goed de kost gegeven. Dat heeft geresulteerd in een Horst-sweet-Horst top 5 van Horster spullen die in aanmerking komen voor de Minimalism Game. Komt-ie:       

5. ophaalbrug Griendtsveen
Griendtsveen telt nog geen zeshonderd inwoners – Venlo meer dan honderdduizend. Griendtsveen heeft een handvol kanaalbruggen – Venlo drie Maasbruggen. Zou het dan niet van een enorme generositeit getuigen als Horst aan de Maas Venlo zou verblijden met een Griendtsveense brug?

4. Sint-Lambertuskerk, Swolgen
Misschien moesten we maar eens af van de gedachte dat elke kern een eigen kerk dient te hebben. Staan daar een beetje ruimte in te nemen, maar bezoekers worden er zelden of nooit gesignaleerd. Rentabiliteit van nul komma nul. Voer die Swolgense Sint-Lambertuskerk met een dieplader af naar de Filippijnse binnenlanden en eeuwige dankbaarheid zal ons ten deel vallen (en Koos van Zomeren kan weer rustig slapen). 

3. waterpomp Sint-Lambertusplein
Vorige week berichtte Hallo Horst aan de Maas dat de waterpomp die tot voor kort het Sint-Lambertusplein sierde een plaats krijgt op het Wilhelminaplein. Niet doen! Het Wilhelminaplein is al vol genoeg en twee van die neppers is echt teveel van het goede. 
Zadel Biggekerke, Dreumel of Oude Zeug toch lekker op met die Lambertuspleinpomp. Je zult zien dat ze niet durven weigeren en zelfs vereerd zijn.

2. fontein, Sint-Lambertusplein
Op 30 november werd op het Sint-Lambertusplein een goudgeld kostende fontein in gebruik genomen. Twee dagen later sijpelde het bericht door dat de fontein in de maanden december, januari en februari buiten dienst is ‘vanwege de vorstperiode’ (alsof het hier ooit nog vriest). Waarom dat ding dan niet meteen met Europese subsidie een enkele reis bezorgen naar een noodlijdend Zuid-Europees land, zeg Griekenland?

1. Sevenum
De gemeente Horst aan de Maas bestaat uit liefst zestien kernen. Veel andere gemeenten moeten het met minder doen. Peel en Maas bijvoorbeeld. Dat telt slechts elf kernen. Ligt het dan niet voor de hand Sevenum te verpatsen aan Peel en Maas? Horst aan de Maas heeft dan het nog altijd aanzienlijke aantal van vijftien kernen over en is bovendien verlost van duizenden CDA-stemmers – ook een zegen.

Als u nu die andere 495 overbodige Horster spullen aandraagt, ziet Horst aan de Maas er over een maand een stuk aantrekkelijker uit.

maandag 13 januari 2014

Top 5 – Horster viaducten

‘Zijn er in Horst aan de Maas verweesde viaducten? En zijn het er genoeg voor een top vijf?’, zo vroeg deze week iemand die reageerde op het stukje over ZOAB. De anonieme vragensteller refereerde daarbij aan een boek van Wladimir Manshanden over viaducten en tunnels in Eindhoven, Verweesde viaducten, dat hij karakteriseerde als ‘een mooi kunstproject (…) op het kruispunt van taal, geschiedenis en openbare ruimte’. 
Mijn aanvankelijke vrees dat Horst aan de Maas niet eens vijf viaducten zou tellen, verdween toen ik me bedacht dat Horst alleen al vier A73-viaducten telt. Maar vijf verwéésde viaducten? En wat verstaat Wladimir Manshanden eigenlijk onder verweesde viaducten? Een gelukkig toeval wilde dat ik Verweesde viaducten in mijn boekenkast had staan. Weliswaar ongelezen en onbekeken, maar daarin is deze week verandering gekomen. Een definitie van het begrip trof ik in het voornamelijk uit foto’s bestaande Verweesde viaducten niet aan. Ook uit de context wordt niet duidelijk wat Wladimir er nu precies mee bedoelt. Je zou denken dat ‘verweesd’ in dit geval gelijkstaat aan zoiets als ‘desolaat’, ‘unheimisch’ of ‘naargeestig’. Zeker omdat de auteur/fotograaf Eindhoven omschrijft als ‘een mix van planologische missers en organische toevalligheden’. Veel viaducten in het boek ogen inderdaad wat desolaat. Toch staan daar genoeg idyllische, romantische, ja zelfs sprookjesachtige tunnels en viaducten tegenover. Dat blijkt ook uit de namen die Wladimir ze heeft gegeven, zoals ‘Lofzang’, ‘Belofte’, ‘Idylle’ en ‘Vergezicht’.
Met dat ‘verweesde’ kan ik dus niet zoveel, maar dat hoeft een top 5 van Horster viaducten uiteraard niet in de weg te staan. In navolging van Wladimir heb ik besloten de viaducten een naam te geven, waarbij ik me heb laten inspireren door het viaduct of de directe omgeving. Hier komt ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster viaducten, waarbij ik ‘viaduct’ en ‘tunnel’ voor het gemak als synoniemen heb beschouwd:  

5. Padana Negligata
Dijkerheideweg, Horst:
Hier een viaduct? Jazeker: een paddenviaduct!
Ik zou overigens geen enkele pad aanraden het viaduct te beschuifelen. De paddenviaducten (ook wel paddentunnels geheten) in de Dijkerheideweg, die het Brommèr verbinden met de Reulsberg, zijn namelijk deerlijk verwaarloosd. Laat Catweazle en Touchwood het niet horen.

4. Straveel
Kasteellaan, Horst
Als één Horster viaduct iets naargeestigs heeft, dan wel dit. Afgelegen, lang, donker, glasscherven én (vrij uniek voor Horst) veel graffiti. Dus ik kom er graag, óók – als ik me onbespied waan – om een deuntje te fluiten: de akoestiek is beter dan die van de Grote Zaal van het Concertgebouw.

3. Crommenloey
Crommentuijnstraat, Meterik
Nee, een USP (Unique Selling Point) voor Horst aan de Maas is het niet, maar zo heel veel andere Nederlandse gemeenten zijn er nu ook weer niet die kunnen bogen op een heus koeienviaduct. Een verborgen schat noemen ze zoiets. Mooi zo laten.

2. Klampiet
Lovendaal, Grubbenvorst
Omdat dit spoorwegviaduct zo smal is, lijkt het veel hoger dan het in werkelijkheid is. Voor beschutting moet je elders wezen: het plafond bestaat uit niet veel meer dan de rails. Geitenkaas, zou JC zeggen.

1. Grobeet
Raaieind, Grubbenvorst
Verweesd is het absoluut niet, dit spoorwegviaduct dat als ik het wel heb nét aan de goede kant van de gemeentegrens ligt. Als enige van de hier genoemde viaducten met baksteen bekleed, zelfs met bijzonder fraaie ronde hoeken. Ook de in een krul eindigende reling heeft wel wat, als je het mij vraagt.

maandag 6 januari 2014

Intermezzo – Mythische berg

De Olympus. De Kemmelberg. De Mont Ventoux. Mount Sinaï. Ararat. De Muur van Geraardsbergen. Fujiyama. De Kilimanjaro. Zomaar wat mythische bergen. Wat je moet doen om een mythische berg te worden? Er is bij mijn weten geen bureau of instantie waar je je als mythische berg kunt aanmelden of examen kunt doen. Maar ik zou denken dat de status van mythische berg al snel lonkt als je van boven kaal bent, je je omgeving domineert en een beetje sagenumwoben bent. Hóóg hoef je er in elk geval niet voor te zijn: de Kemmelberg en de Muur van Geraardsbergen zijn allebei nog geen tweehonderd meter hoog.   
Horst aan de Maas had tot voor kort geen bergen, laat staan mythische bergen. Ja, je hebt ‘de gaelen baerg’ in de Schadijkse Bossen (Stefania van Lieshout memoreerde ’m eerder deze week ook al). En in Grubbenvorst, Lottum of Swolgen zijn misschien eveneens zandverstuivingen te vinden waarvan de top enkele meters boven het maaiveld ligt en daarom door de locals ‘berg’ worden genoemd. Toch kun je de betreffende bultjes objectief bezien moeilijk als bergen betitelen. Anders is dat met de Zuringspeel. De Zuringspeel deed tussen 1969 en 1991 dienst als vuilstortplaats. Eerst voor America, daarna voor de voormalige gemeente Horst en ten slotte voor heel Noord-Limburg. Zo ontstond tussen de Midden Peelweg en America een afvalberg met een hoogte van enkele tientallen meters. Die ook na de sluiting van de stortplaats nooit is afgegraven, waardoor de Zuringspeel het hoogste punt is in de verre omtrek.
Maar daarmee ben je toch nog geen mythische berg? Klopt. Toch is de Zuringspeel – zullen we ’m vanaf nu gewoon Zuringsberg noemen? – een aardig eind op weg in die richting, zo ontdekte ik gisteren. Sinds de metamorfose van de stortplaats in een golfcourse was ik er nooit meer geweest – ik houd me het liefst verre van golfcourses. Maar nu er vorige week een houten brug én een kunstwerk waren geplaatst kon ik er niet meer omheen.
Om te beginnen de brug. Een geheide kandidaat voor een hoge klassering in een nieuwe versie van de Horst-sweet-Horst top 5 van rustieke Horster houten bruggetjes. Toch was ik meer onder de indruk van het kunstwerk. En misschien nog wel het meest van de locatie van het kunstwerk. Het staat namelijk op de kale (!) top (56 meter boven NAP) van de Zuringsberg en is al van verre te zien.
Het betreft een door Ruud van der Beele vervaardigde offertafel van cortenstaal en koper. In de tafel is een schaakbord verwerkt met daarop een schaal.
Tafel, schaakbord en schaal hebben allerlei symbolische betekenissen (lees er bijvoorbeeld hier over), maar die doen in mijn ogen slechts afbreuk aan het kunstwerk: dat is sterk genoeg om het ook zonder prietpraat eromheen te kunnen bolwerken. Laat iedereen er desgewenst zelf maar een betekenis aan toekennen.
Ook een verklarend tekstbordje zou in deze leegte bepaald detoneren. Niet doen dus. En ook geen rustiek bankje. En geen afvalemmer. Helemaal niets. Mooi zo kaal laten zoals het nu is. Liefst ook nog de dennen op de berghellingen kappen en die golfbaan er meteen bij opdoeken. Laat voor het sagenumwobene die Peelkabouters, de kruidenvrouwtjes en de rituele midzomernachtfeesten dan maar komen. Zul je ervan versteld staan hoe snel de Zuringsberg uitgroeit tot een mythische berg.
(Trouwens: al interesseert dat hele kunstwerk u geen ene moer, dan nog is een bezoek aan de Zuringsberg een aanrader, zeker op een heldere dag: de uitzichten zijn werkelijk majestueus.)

maandag 12 november 2012

Top 5 – Schuitwaterse leuningloze knuppelbruggen

Vraag me niet welke malloot het heeft verzonnen, maar tegenwoordig moet elk nieuw kabinet een motto hebben. Vooral brokkenpiloot JPB was er een meester in: ‘Duidelijkheid en daadkracht’, ‘Meedoen, meer werk, minder regels’, ‘Samen werken, samen leven’.
Rutte I had als motto ‘Vrijheid en verantwoordelijkheid’. Rutte II gaat het doen met ‘Bruggen bouwen’. Ik krijgt een beetje de indruk dat dat nog niet zo goed wil lukken. Doorgans ben ik niet zo van de beeldspraak, maar als iemand me zou vragen aan welk type brug Rutte II me tot op heden doet denken, zou ik zonder aarzeling zeggen: ‘Aan een knuppelbrug.’ Knuppelbruggen zijn hobbelig, licht onstabiel, vertonen soms gaten en weeffouten en wekken vaak de indruk op een achternamiddag in elkaar te zijn gezet. Voeg daar nog een verhoogd risico op uitglijders aan toe en duidelijk mag zijn dat de vergelijking met het nieuwe kabinet Rutte echt niet vergezocht is.
Zo, was dat geen mooi bruggetje naar de top 5 van Schuitwaterse leuningloze knuppelbruggen? Even vooraf: als Van Daleaan bij uitstek heb ik in dit geval toch de Wikipediaanse definitie van knuppelbrug gehanteerd. Die van de Van Dale was me wat te beperkt: ‘Brug die met knoestige takken gebouwd of versierd is, rustieke brug.’ Met de aanzienlijk ruimere omschrijving van Wikipedia kon ik beter uit de voeten: ‘Een vaste brug die traditioneel gebouwd is van hout met gebruikmaking van karakteristieke boomstammetjes of, in modernere vorm, van daarop gelijkende materialen.’ De Wikipediadefinitie maakt het bijvoorbeeld mogelijk ook deze struikelbrug van Ai Weiwei, dit voorjaar in het Antwerpse beeldenpark Middelheim gezien, tot knuppelbrug te bestempelen:
Enfin, het ging niet over Ai Weiwei, maar over een top 5 van Schuitwaterse leuningloze knuppelbruggen. Dit is ie:

5.
Je op een knuppelbrug begeven zou idealiter een angstaanjagend avontuur moeten zijn. Deze neem je fluitend.

4.
Lekker glad, vol gaten en hier en daar een losliggende balk. Helaas niet goed herkenbaar als brug.

3.
Als dit nou echt boomstammetjes waren geweest, benaderde ze de perfecte knuppelbrug: lang, glibberig, met een kromming, geen leuning(en), nat pak als je ervan af valt.

2.
Voldoet als een van de weinig Schuitwaterse knuppelbruggen aan de Van Daledefinitie. Alleen jammer dat het niet wat drassiger is. Donder je er vanaf dan heb je niet eens natte voeten. 

1.
De enige aanleiding voor deze top 5 was eigenlijk om aandacht te vragen voor deze gloednieuwe brug. Ze is gemaakt door TBS-patiënten van De Rooyse Wissel. Dat feit alleen al maakt dat ze een streepje voor heeft op de andere Schuitwaterse knuppelbruggen. Maar ook los daarvan is het gewoon een fan-tas-ti-sche brug.
Ik durf zelfs te zeggen dat aan deze brug meer esthetisch genoegen valt te beleven dan aan de brug van Ai Weiwei, al zal het Ai misschien ook niet in de eerste plaats om esthetisch genoegen zijn gegaan.
Heeft Horst-sweet-Horst dan bij wijze van uitzondering helemaal niets te zeuren? Toch wel. Met alle respect voor de maker(s) maar dat lullige meubelensemble op de westelijke oever vormt hier toch echt een dissonant.
Zet het als het echt niet anders kan desnoods maar honderd meter verderop.

maandag 13 februari 2012

Intermezzo – IJspret

De afgelopen dagen de schaatsfanaat in mezelf weer eens wakker gekust. Viel om de drommel nog niet mee. Normaalgesproken huist er in mijn binnenste namelijk een schaatshater. Een godsgloeiende hekel heb ik aan de volstrekt buitenproportionele aandacht hier te lande voor deze marginale sport. De Blauhúster Dakkapel en die gekmakende collectieve Elfstedenhysterie maken het al helemaal lastig om warme gevoelens voor schaatsen aan de oppervlakte te laten komen.
En toch is het gelukt. Vrijdag bond ik voor het eerst in jaren de ijzers weer eens onder (in mijn geval letterlijk te nemen)
en al na enkele slagen besefte ik wat ik al die tijd gemist had, gelukkig zonder te weten dat ik het miste. Wat dat schaatsen nu tot zo’n heerlijke bezigheid maakt? Ik geloof niet dat ik dat onder woorden kan brengen zonder in clichés te vervallen, dus met uw goedvinden laat ik die vraag vooralsnog onbeantwoord.
Zondigend tegen de zaterdag in De Volkskrant geformuleerde stelregel van Meindert Fennema (‘Als jij in Holland woont, ga dan lekker in Holland schaatsen. En als jij in Drenthe woont, ga je in Drenthe schaatsen.’) ben ik vrijdag, zaterdag en zondag over de Helenavaart op en neer geschaatst van het Limburgse Griendtsveen naar het Noord-Brabantse Helenaveen. Waarschijnlijk als straf van god knapte op Noord-Brabants grondgebied tot twee keer toe een leertje van mijn schaats, met als gevolg twee keer een valpartij en één keer een lange wandeling terug naar het startpunt.
Ik ben nog zoekende naar een verklaring voor het feit dat hoe verder je Noord-Brabant in kwam, des te talrijker en des te dieper de scheuren in het ijs werden. Het zou me niet verbazen als een god hier om de een of andere reden ook de hand in heeft gehad.
Wat ik evenmin kan verklaren, is waarom de nummer 1 van mijn top 5 van rustieke Horster houten bruggetjes
plaats heeft moeten maken voor dit geval:
Een voor schaatsers meer dan hinderlijke barrière, die verdacht veel lijkt op een ophaalbruggetje. Mocht dat inderdaad zo zijn, dan vraag je je af waarom niemand de moeite heeft genomen de brug op te halen. Maar goed, als tweehonderd meter verderop iemand in een aftands Volkswagenbusje ‘biologische snert’ staat te verkopen, ben je op slag weer een stuk milder gestemd.
En Eduard? Eduard keek het allemaal eens aan en Eduard zag dat het goed was.

maandag 6 december 2010

Top 5 – Curieuze vragen aan Horst-sweet-Horst

Omdat u de beroerdste niet bent, wil ik u vandaag graag een uniek kijkje achter de schermen van Horst-sweet-Horst gunnen. Ik neem u mee naar een plaats die normaalgesproken taboe is voor buitenstaanders: het ‘postvak-in’ van het e-mailadres horstweethorst@gmail.com. Daarin komen regelmatig tips binnen waar ik de ene keer vroeg, de andere keer wat later dankbaar gebruik van maak. Maar het blijft niet alleen bij tips, zo nu en dan ontvang ik ook vragen. Niet altijd even voor de hand liggende vragen. Mijn top 5 van curieuze vragen aan Horst-sweet-Horst: 5. ‘Heb een vraag en dat gaat over de sigarenindustrie in Horst in vroeger tijd. Het is bekend dat in die plaats vroeger enkele sigarenfabrieken/fabriekjes hebben gestaan. Nu is mijn vraag aan U heeft U daar nog documentatie van. Het gaat over namen dezer bedrijven en welke bandjes er om die sigaren zaten. Is hier nog wat over bekend? En zijn er nog mooie sigarenkistetiketten hiervan in omloop?’
Aan Horster sigarenbandjes en sigarenkistetiketten heb ik de vraagsteller, Herman Jansen uit Heeten (wecheltie@ziggo.nl), niet kunnen helpen. Wel heb ik alle acht delen van Oud Horst in het nieuws doorgelopen op vermeldingen van sigarenfabrieken. Verder heb ik de heer Jansen beloofd dat ik op Horst-sweet-Horst aandacht zou schenken aan z’n verzoek. Dat doe ik dus bij dezen. Ik zou zeggen: overspoel de heer Jansen met informatie en documentatie (en verwittig mij daar ook van).

4. ‘Als ik uw blog lees dan lijkt het me dat u goed bekend bent in de omgeving horst. Misschien kunt u mij dan ook verder helpen. Mijn vraag is: kent u één van de mensen op de foto in de bijlage? Ik heb van deze groep vorige week een foto gemaakt in Maasbree met de belofte deze door te sturen. Helaas heb ik een foutief e-mail adres gekregen.’
Natuurlijk kende ik een van de mensen op de foto!

3. ‘Als natuurliefhebbers en Galatasaray-fanatiekers willen we graag een bezoekje brengen aan Horst. Hoewel we de bezichtingswaardigheden niet kennen. Is het soms mogelijk om ons enkele plaatsen en tips te geven, we zijn namelijk van België.’ Horst-sweet-Horst is van alle markten thuis, dus deze Galatasaray-fanatiekers zijn op hun wenken bediend.

2. ‘Ik heb een vraagje: kunnen jullie ook een beeld van een vrachtwagen maken?’
Horst-sweet-Horst kan veel, maar een beeld van een vrachtwagen maken? Zou de vraag eigenlijk zijn bedoeld voor Europa Stock Tuindecoratie waaraan ik op 6 april 2009 een stukje wijdde? Dat stukje blijkt trouwens een van de drukstbezochte pagina’s van Horst-sweet-Horst te zijn – zegt dat iets over de populariteit van Europa Stock Tuindecoratie of over die van Horst-sweet-Horst?

1. ‘Kan je mij zeggen welk de kostprijs is voor een bruggetje met overspanning van 11 m en 2 meter breedte van het type zoals afgebeeld op foto van Helenaveenseweg, Griendtsveen. Gelieve plaatsing en transport kosten apart op te geven.’ Behalve als Horstersigarenfabriekendeskundige, Horstermensenherkenner, Horsterbezichtingswaardighedenexpert en beeldenmaker van vrachtwagens word ik dus ook gezien als bruggenbouwer. Ik ken politici die daar hun neus voor ophalen, maar mijn ego wordt er door gestreeld.