Vraag me niet welke malloot het heeft verzonnen, maar
tegenwoordig moet elk nieuw kabinet een motto hebben. Vooral brokkenpiloot JPB
was er een meester in: ‘Duidelijkheid en daadkracht’, ‘Meedoen, meer werk,
minder regels’, ‘Samen werken, samen leven’.
Rutte I had als motto ‘Vrijheid en verantwoordelijkheid’. Rutte
II gaat het doen met ‘Bruggen bouwen’. Ik krijgt een beetje de indruk dat dat
nog niet zo goed wil lukken. Doorgans ben ik niet zo van de beeldspraak, maar
als iemand me zou vragen aan welk type brug Rutte II me tot op heden doet
denken, zou ik zonder aarzeling zeggen: ‘Aan een knuppelbrug.’ Knuppelbruggen
zijn hobbelig, licht onstabiel, vertonen soms gaten en weeffouten en wekken
vaak de indruk op een achternamiddag in elkaar te zijn gezet. Voeg daar nog een
verhoogd risico op uitglijders aan toe en duidelijk mag zijn dat de
vergelijking met het nieuwe kabinet Rutte echt niet vergezocht is.
Zo, was dat geen mooi bruggetje naar de top 5 van Schuitwaterse
leuningloze knuppelbruggen? Even vooraf: als Van Daleaan bij uitstek heb ik in
dit geval toch de Wikipediaanse definitie van knuppelbrug gehanteerd. Die van
de Van Dale was me wat te beperkt:
‘Brug
die met knoestige takken gebouwd of versierd is, rustieke brug.’ Met de
aanzienlijk ruimere omschrijving van
Wikipedia kon ik beter uit de voeten:
‘Een vaste brug die traditioneel gebouwd is
van hout met gebruikmaking van karakteristieke boomstammetjes of, in modernere
vorm, van daarop gelijkende materialen.’ De Wikipediadefinitie maakt het
bijvoorbeeld mogelijk ook deze
struikelbrug van Ai Weiwei, dit
voorjaar in het
Antwerpse beeldenpark Middelheim gezien, tot knuppelbrug te bestempelen:
Enfin, het ging niet over Ai Weiwei, maar over een top 5 van
Schuitwaterse leuningloze knuppelbruggen. Dit is ie:
5.
Je op een knuppelbrug begeven zou idealiter een
angstaanjagend avontuur moeten zijn. Deze neem je fluitend.
4.
Lekker glad, vol gaten en hier en daar een losliggende balk.
Helaas niet goed herkenbaar als brug.
3.
Als dit nou echt boomstammetjes waren geweest, benaderde ze
de perfecte knuppelbrug: lang, glibberig, met een kromming, geen leuning(en),
nat pak als je ervan af valt.
2.
Voldoet als een van de weinig Schuitwaterse knuppelbruggen
aan de Van Daledefinitie. Alleen jammer dat het niet wat drassiger is. Donder
je er vanaf dan heb je niet eens natte voeten.
1.
De enige aanleiding voor deze top 5 was eigenlijk om
aandacht te vragen voor deze
gloednieuwe brug. Ze is gemaakt door TBS-patiënten
van
De Rooyse Wissel. Dat feit alleen al maakt dat ze een streepje voor heeft
op de andere Schuitwaterse knuppelbruggen. Maar ook los daarvan is het gewoon
een fan-tas-ti-sche brug.
Ik durf zelfs te zeggen dat aan deze brug meer esthetisch
genoegen valt te beleven dan aan de brug van Ai Weiwei, al zal het Ai
misschien ook niet in de eerste plaats om esthetisch genoegen zijn gegaan.
Heeft Horst-sweet-Horst dan bij wijze van uitzondering
helemaal niets te zeuren? Toch wel. Met alle respect voor de maker(s) maar dat
lullige meubelensemble op de westelijke oever vormt hier toch echt een
dissonant.
Zet het als het echt niet anders kan desnoods maar honderd meter verderop.