Posts tonen met het label paarden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label paarden. Alle posts tonen

donderdag 28 april 2022

Intermezzo – Aldi (4)

Drie weken geleden vroeg ik lezers om verdere informatie over het pand in de Loevestraat dat oorspronkelijk zuivelfabriek St. Lambertus herbergde en daarna achtereenvolgens ketelfabriek Hocon, autogarage Janssen en supermarkt Aldi. Die oproep (klik hier) leidde tot drie mooie reacties.


Van Mart van den Munckhof ontving ik de vijf geweldige foto’s die dit stukje sieren. De enige context die Mart bij de foto’s wist te verschaffen was dat hij ze had gevonden in de papieren van z’n twee jaar geleden overleden vader. Op bovenstaande foto staan achterop twee stempels: ’10 mei 1954’ en ’30 mrt 1956’. 1954 of 1956? Afgaand op de vrachtwagen uiterst rechts op de foto zou ik denken in elk geval ergens in de jaren vijftig.


Of de foto’s van melkboer, melkkar en melkpaard eveneens uit de jaren vijftig dateren? Zou kunnen. Maar als iemand zou zeggen ‘jaren dertig’ zou ik het ook geloven. Vast staat dat ze op het Wilhelminaplein zijn gemaakt: op één foto is (rechts) nog net een fragment van het postkantoor te zien. De twee andere foto’s zijn gemaakt voor het pand waarin nu Blok 10 is gevestigd. Iemand misschien enig idee wie de melkboer is?


Van Jan Janssen ontving ik een verslag van een op 13 maart 1957 gehouden vergadering van coöperatieve zuivelvereniging Noord-Limburg. Daarin kwam de sluiting van de melkfabriek aan de orde:
‘Behalve het feit dat de nieuwe melkinrichting in Venlo (…) groot genoeg is om de hele productie van Horst over te nemen, heeft mede een rol gespeeld het feit dat de vermindering in de aanvoer van boerenmelk in Horst niet enkel een tijdelijk verschijnsel mag worden genoemd, maar wel degelijk een verschijningsvorm is van een pertinente structuurverandering. Een verdere terugloop van de boerenmelkaanvoer vanuit het gebied Horst ligt dan ook in de lijn der verwachtingen. (…) Het plan is nu dan ook om zodra het bedrijf in Venlo in werking zal zijn getreden (…) over te gaan tot het overbrengen van de gehele aanvoer en verwerking van de Horster melk naar Venlo.’

Jan voegde hier nog aan toe dat de melkproductie een jaar later naar Venlo werd verplaatst, maar dat delen van het complex daarna waarschijnlijk nog zijn gebruikt voor opslag van melkproducten.


Na de stillegging van de melkproductie nam ketelfabriek Hocon zijn intrek in het pand. Van Wiel Keijsers ontving ik hierover de volgende informatie:

‘In het woonhuis dat vroeger achter de Aldi stond woonde, eind jaren ’50, begin jaren ’60, de familie Vullings, eigenaar van de ketelfabriek e.d. Begin jaren ‘60 verhuisden bedrijf (met de naam Hocon) en familie naar de Industriestraat. Eigenaar Ger Vullings was nogal klein van postuur en werd daarom ‘Girke’ genoemd. Hij was in die tijd ook lid van de brandweer in Horst.’


Mart, Jan en Wiel: zeer hartelijk dank voor jullie foto’s en informatie! Reacties blijven welkom via horstsweethorst@gmail.com

maandag 21 februari 2022

Ingezonden – VVD

Om wat voor reden dan ook verschenen deze week geen bijdragen van de lokale politieke partijen in Hallo Horst aan de Maas. Om in deze leemte te voorzien heeft Horst-sweet-Horst alle aan de gemeenteraadsverkiezingen deelnemende partijen eenmalig de ruimte geboden om hier een stukje te publiceren: het stukje dat normaalgesproken in Hallo zou verschijnen of iets anders. Als vijfde de VVD.  


De verloren verbinding met het college

Tijdens carnaval worden Kronenberg en Evertsoord omgedoopt tot het rijk van de Kroeënekranen en Pieëlhazen. Dan is de gemeenteraad van Horst aan de Maas even niet de baas. Volgens de traditie zwaait dan de prins met zijn adjudanten en raad van elf de scepter over beide dorpen. De gemiddelde Kroeënekraan en Pieëlhaas zou dat misschien niet eens zo erg vinden, als je tenminste kijkt naar waar de prioriteit van dit college de laatste jaren gelegen heeft als het om Kronenberg en Evertsoord gaat.

Voor de wethouder van D66+Groenlinks is Evertsoord het uitgelezen gebied om ongeveer 375 voetbalvelden aan zonnepanelen neer te leggen. Daarnaast vond de Essentie wethouder het niet nodig om de inwoners van Kronenberg te vragen wat ze ervan vinden als de aangrenzende bossen op de schop zouden gaan ten behoeve van de paardensport. De beloofde compensatie voor die ontbossing is nog steeds niet geregeld! Een slechte zaak.


Het CDA was het kort geleden nog “ff kwijt”. Als je zo met je buitengebied omgaat als college ben je het in mijn ogen helemaal kwijt. Het wordt hoog tijd dat we het buitengebied en de kleine kernen niet langer als bijzaak zien, maar waarderen als waardevolle onderdelen die onze gemeente zo mooi maken. Met inwoners die heel goed weten wat ze wel en niet willen. Voor hen wil ik mij dan ook graag inzetten. Door te praten met inwoners in plaats van over. Want Horst aan de Maas blijft goed, wordt beter!

Joep Peeters

vrijdag 7 januari 2022

Intermezzo – Wandelgang (16) | Maan van Helden en Anniek Verheijen

Mijn tante Trees Collin-Moorman werd afgelopen zondag op onze wandeling door Horst begeleid door haar dochter Anne-Marie (klik hier). Woensdagochtend is de rolverdeling andersom: Maan van Helden wordt begeleid door zijn moeder, Anniek Verheijen. Kan en mag, ik ben heel flexibel in zulke zaken. Maan is in vergelijking met alle andere medewandelaars tot dusverre wel enigszins atypisch, in die zin dat hij helemaal niet zoveel zin in de wandeling lijkt te hebben. Ik ken Maan als een bijzonder enthousiast en goedlachs persoon, maar vandaag is hij zwijgzaam, een beetje waers.


Er staat een koude wind en het is slechts enkele graden boven nul als we vertrekken uit de Harrie Driessenstraat. Toch weigert Maan, bikkel als hij is, zijn wanten aan te trekken. Zijn mond doet hij ook in de buitenlucht niet open. We wandelen richting de Moelbaerenbos. Maan wordt voortgeduwd door Anniek. Als we de Doolgaardstraat willen oversteken is een automobilist zo aardig om voor ons te stoppen. Anniek en ik knikken de automobilist vriendelijk toe. Maan kijkt niet op of om en zegt nog steeds geen boe of bah. Ten langen leste besluit ik maar een gesprek aan te knopen met zijn moeder. Anniek, docent bij Gilde Opleidingen, vertelt dat steeds meer leerlingen in de problemen raken door de aanhoudende coronaperikelen. Dan doet Maan, we zijn inmiddels op de Songertweg, warempel toch van zich spreken: ‘Paard!’


Daar blijft het ook bij. Ik vervolg mijn gesprek met Anniek, die haar verjaardag afgelopen vrijdag vierde met een wandeling. Ik, een van de genodigden, zeg dat ik dat zo’n goed idee vond: veel informeler dan de traditionele kringverjaardag met één stukje vlaai en doorgeef- dan wel graaisessies van nootjes en chipsachtige producten. Anniek: ‘En dan altijd naast de verkeerde persoon komen te zitten en naar gespreksonderwerpen moeten zoeken.’ We zijn inmiddels op een modderpaadje beland. We besluiten Maan, Star of the Show immers, een stukje te dragen. Zwijgzaamheid valt ons ten deel.


Slooierweg, links de Nachtegaallaan op en dan schieten we rechts weer het bos in. Opnieuw modder, opnieuw dragen, voortdurende zwijgzaamheid bij Maan. Alles wordt anders als Maan ter hoogte van de voetbalvelden op eigen benen gaat staan. Hij praat (Zaerums!), hij lacht, hij loopt spetterend door plassen. Alles wordt als vanouds als Maan even later weer wordt voortgeduwd door Anniek. Terwijl Anniek en ik keuvelen, doet meneer er weer het zwijgen toe. De dieren in de dierenweide lijken Maan niet bovenmatig te interesseren. Dat ik een eend aanzie voor een kalkoen en daarvoor door Anniek op de vingers wordt getikt, ontgaat Maan.


Alles wordt wéér anders als we terug zijn bij de woning van Maan en Anniek en we besluiten daar nog iets te drinken. Maan ontdooit, hij is weer de goedlachse en enthousiaste Maan die ik ken. Hij komt me geld geven, hij laat me allerlei dieren zien, hij roept naar me als Anniek boven zijn luier verschoont, hij zwaait vrolijk naar een merel en hij heeft het in onvervalst Zaerums over grónk en hangd.

Maan is vandaag 2 geworden. Anniek werd vorige week 38.

Dit was aflevering 16 van Wandelgang, een serie wandelingen in de kerstvakantie met Horst-sweet-Horst. Klik hier voor een toelichting op deze reeks. Wil je ook een keer meewandelen met Horst-sweet-Horst? Dan ben je te laat: helemaal volgeboekt!

maandag 18 mei 2020

Intermezzo – Maandagmiddagwandeling

Van Swolgen naar Broekhuizen en vice versa is het plan. Fiets geparkeerd aan de Schoolstraat. Wandelen maar. Jan van Swolgenstraat. Doelloos hek.


Triest einde van een mooi leven? Of mooi begin van een triest leven? Dan rechtsaf. Hulsweg.


RK tuinen. Visioenen van tuinen vol weelderig bloeiende hosties, judaspenningen, wierookbomen die tot de hemel groeien, christusdoornen, sint-janskruid en massa’s pastoraalzaad die op de meest onverwachte plaatsen ontkiemen. Terug in de werkelijkheid als twee mannen op leeftijd me tegemoet komen fietsen. Hoor de man aan de binnenkant zeggen ‘Ik heb dan de neiging om een beetje zwarte humor te maken om de zaak te breken, maar daar kan niet iedereen mee omgaan’. Wedden dat ie het toch steeds weer probeert met die zwarte humor, hoewel ie weet dat niet iedereen ermee kan omgaan?


Potjes met deksels over? Dan graag inleveren op Hulsweg 12, voor paprika’s en komkommers, allebei zoetzuur. Dan de Heideweg en vervolgens rechtsaf Genenberg op. De outskirts van Broekhuizen. Zes p’s waar er één had volstaan. 


Sproeien. Overal sproeien. Steeds brutaler sproeien. Steeds nuttelozer sproeien. Of dacht je soms dat zo’n sjees zit te wachten op al dat water?


Broekhuizen-centrum. Looierstraat.


Al sinds jaar en dag met afstand de mooiste garagedeur van Broekhuizen. Zal dus wel in z’n voortbestaan worden bedreigd. Dan de Maas.


Gezeglijk volkje hier qua social distancing. Een man en een vrouw met twee klapstoeltjes komen aanlopen. Man: ‘Als we daar eens op de hoek gaan zitten.’ Vrouw: ‘Nee, ik wil niet in de zon! Ik wil in de schaduw zitten.’ Man: ‘Godverdomme! Zeg dat dan!’ Als ik ze even later voorbijloop zitten ze op hun klapstoeltjes alweer genoeglijk te keuvelen. In de schaduw. Dan over akkers en door weilanden weer terug richting Swolgen. Hiepsheideweg. De bossen in. Vogelgefluit. Bijengezoem bij blauwebessenplantage. Paarden.


Magere paarden. Zouden ze misschien stiekem van zakdoekjes hebben gesnoept?


‘Bent u vies van uzelf, laat u dan behandelen aan uw smetvrees.’ ‘Affikken’ contrasteert te zeer met de rest van de tekst. Beetje ordi.


Terug in de bewoonde wereld. De gratis spullen laat ik graag aan iemand die ze harder nodig heeft dan ik. Terug bij de fiets. Naar huis. Stukje tikken.

woensdag 26 februari 2020

Intermezzo – Pumptrack

Pumptrack. Ik moest opzoeken wat het woord precies betekent. ‘Een aaneengesloten circuit met bulten en kombochten, die elkaar ritmisch opvolgen, geschikt voor alle fiets- en skatesporten.’ Zes inwoners van Horst aan de Maas maken zich sterk voor de komst van een openbare pumptrack in deze gemeente. ‘De pumptrackbaan die wij voor ogen hebben, ligt in of bij een woonwijk en moet een ontmoetingsplaats zijn voor jong en oud’, zo verklaarde een van de initiatiefnemers onlangs tegenover een verslaggever van De Limburger. Zowel kinderen met stepjes of loopfietsjes als geoefende crossfietsers als steppers als skaters moeten terecht kunnen op de geasfalteerde baan van 2500 vierkante meter.


Een geschenk uit de hemel, zou je denken, voor een gemeente die zich wil profileren als de gezondste regio van Europa en die burgerparticipatie hoog in het vaandel heeft staan. Mooi niet dus: verantwoordelijk wethouder Han Geurts (CDA) verwees de initiatiefnemers vriendelijk door naar Venlo. Want: Venlo legt zich toe op de wielersport, Horst aan de Maas op de paardensport. Want: ‘Onze dorpen zijn te klein voor zo’n voorziening.’ Want: niet élk plan van onderop wordt gehonoreerd.


Geen héél overtuigende argumenten. Venlo mag zich dan misschien toeleggen op de wielersport, de beoogde pumptrack dient volgens de initiatiefnemers ook een sociale functie te krijgen. En moeten andere sporten dan het slachtoffer zijn van het feit dat Horst aan de Maas zich toelegt op de paardensport? Zou de gemeente niet juist lokale breedtesport moeten steunen? En inderdaad, Horst is geen wereldstad. Maar ook geen dorpje. Hoe groot moet je dan zijn voor een pumptrack? Dat niet élk plan van onderop wordt uitgevoerd lijkt me logisch. Maar wind er dan ook geen doekjes om dat je als gemeente selectief bent. Maak duidelijk dat je burgerparticipatie en initiatieven van onderop vooral toejuicht als ze in je eigen kraam te pas komen. Dat je niet zit te wachten op een burgerinitiatief als Behoud De Parel of bewonersgroepen die ageren tegen de komst van grootschalige huisvesting voor arbeidsmigranten in hun buurt.


Vorige week heeft de gemeenteraad onder aanvoering van VVD en D66+GroenLinks gelukkig op de rem getrapt en de wethouder opgedragen nogmaals in gesprek te gaan met de initiatiefnemers. Dan zal moeten blijken of het louter om een ‘regionale professionele baan’ (dixit de wethouder) gaat of dat de baan ook of vooral een sociale functie krijgt.


‘Als Horst aan de Maas dan een paardensportgemeente is en geen wielergemeente, is het dan ook geen zwemgemeente?’. vroeg Aniet Fonteyne (SP) de wethouder nog. Diens reactie: ‘Nee, we zijn geen zwemgemeente.’ Waarvan akte. En wielergemeente of niet: de oudste wielerbaan van Horst, die aan de Prinses Beatrixstraat, ligt er nog altijd spic en span bij, waarvan de foto’s bij dit stukje getuigen.

(Dit stukje verscheen eerder in iets andere vorm in Via Horst-Venray.)

woensdag 27 februari 2019

Top 5 – Mogelijke verklaringen voor de betekenis van de pleisters op de kont van het paard voor het gemeentehuis

Gisteravond, 19.28 uur. Ik nestel me voor m’n pc: live uitzending raadsvergadering, met op de agenda enkele heikele punten. Smullen! Maar godverdegodver: ‘In verband met een technische storing op locatie is er momenteel geen audio/video.’ Er zit weinig anders op dan op de fiets te springen en naar het gemeentehuis te racen. Om tien voor acht betreed ik het gemeentehuis. Klokslag twaalf uur verlaat ik het weer, terwijl de vergadering nog in volle gang is. Onderweg naar m’n fiets zie ik dat de kont van het paard voor het gemeentehuis is beplakt met pleisters.


Mijn top 5 van mogelijke verklaringen voor de betekenis van de pleisters op de kont van het paard voor het gemeentehuis:

5. De pleisters zijn bestemd voor de diepe wonden die het vier uur en tien minuten zitten op de bepaald niet comfortabele banken van de publieke tribune in mijn kont heeft geslagen.


4. De pleisters zijn bestemd voor de diepe wonden die wethouder Geurts in mijn gemoed sloeg toen ik hem tot drie keer toe hoorde zeggen dat het vernieuwde Gasthoês vooral ‘netjes’ moet zijn. Netjes! 😢😢😢 Grrrr.   

3. De pleisters waren bestemd voor de diepe wonden die het niet hijsen van de regenboogvlag in januari sloeg. Dit vanwege het ontbreken van een protocol. Een protocol is er denk ik nog steeds niet, maar gisteren maakte wethouder Beurskens bekend dat er in elk geval een regenboogzebrapad komt. En wel in de omgeving van de Sint-Lambertuskerk (symbolisch?). Dus die pleisters kunnen voorzichtig worden losgeweekt, dunkt me.


2. De pleisters zijn bestemd voor de diepe wonden die het Nieuw Gemengd Bedrijf nog steeds slaat. Ook gisteren weer. Richard van der Weegen (PvdA) in een indrukwekkend betoog (misschien moet ik hem eens lief aankijken en hem vragen of ik de tekst hier mag publiceren): ‘In het Witveld werken we willens en wetens mee aan het verder om zeep helpen van ons milieu. Met het houden van dieren op deze schaal kunnen we een milieuramp niet uitsluiten.’

1. De pleisters zijn bestemd voor de diepe wonden die de renovatie van het Gasthoês nu al jaren slaat. Ook gisteren weer. Wat een feest zou moeten zijn, roept al jaren onbegrip en ergernis op. De ene fout wordt op de andere blunder gestapeld. Ten hemel schreiend.

dinsdag 3 april 2018

Ingezonden – Komt het Groot Veld onder het paard?

Jan Duijf (Kloosterstraat Horst) ontwikkelt zich zo langzamerhand tot speciaal reporter buitengebied van Horst-sweet-Horst. Ditmaal van zijn hand een bijdrage over verontrustende ontwikkelingen aan de rand van het Groot Veld, een eeuwenoud landbouwgebied tussen Sevenum en Kronenberg.

Komt het Groot Veld onder het paard?

Tussen Sevenum en Kronenberg ligt een juweel van een cultuurhistorisch landschap: het Groot Veld. Bronnen melden dat projectontwikkelaar Stefan Janssen voornemens is om paardenboxen in het gebied te gaan bouwen. Dat is heel vreemd.


Janssen zou al in overleg zijn met Bob Vostermans en Paul Driessen om de plannen te kunnen realiseren. Volgens getuigen is er al een bodemonderzoek gedaan. De gang van zaken is zo apart, omdat het gebied in het onlangs vastgestelde bestemmingsplan is aangemerkt als ‘agrarisch met waarde’: dat betekent dat er niet mag worden gebouwd. Op dit moment is bij de gemeente nog geen bouwaanvraag ontvangen.

Het Groot Veld is al vele eeuwen in gebruik voor akkerbouw en, in mindere mate, veeteelt. Het is een van de laatste overgebleven oude, grote en open velden in onze gemeente en daarom van enorm cultuurhistorisch belang. Ook heden ten dage wordt het Groot Veld nog intensief voor landbouwdoeleinden gebruikt. Het gebied heeft bovendien een niet te onderschatten recreatief belang voor lokale wandelaars en toeristen, die naar hartenlust van het unieke, onbebouwde landschap kunnen genieten.

Je zou denken dat het Groot Veld een schoolvoorbeeld is van een relatief geslaagde balans tussen agrarische, cultuurhistorische en recreatieve belangen. In wie zijn voordeel is het in vredesnaam dat juist daar paardenboxen moeten worden gebouwd? Kennelijk zit er geld in het bijstellen van een bestemmingsplan ten behoeve van een projectontwikkelaar? Dat is op zijn minst verbazingwekkend.

Dat omwonenden weer eens in een juridische martelgang terechtkomen, wordt op de koop toe genomen? Letterlijk Ingecalculeerd? Een zich repeterende manier van doen in het buitengebied, die in dit geval zou kunnen leiden tot de aantasting van de levenskwaliteit van de Kronenbergse omwonenden. Het bouwen van de paardenstallen zou wederom een verdere teloorgang van ons historische landschap betekenen: iets waar we in Horst aan de Maas toch echt vanaf moeten. Er is al te veel aan schoons en waardevols in ons buitengebied naar de mallemoeren geholpen.

Jan Duijf Kloosterstraat

zaterdag 30 december 2017

Intermezzo – De vettige vijf

Zaterdag 30 december 2017, 15.22 uur, Saardijk te Sevenum (klik op pijltje om film te starten; geluid doet pijn aan de oren):

zondag 30 april 2017

Intermezzo – Grandorse

Het is een beetje ondergesneeuwd in het geweld van de vernoeming van de Amsterdam Arena naar Johan Cruijff, maar we hadden afgelopen week natuurlijk ook nog de hernoeming van onze eigen sportarena. Het perdjesspeul in Kronenberg dat tot nu toe door het leven ging als ‘hippische zone’ kreeg een nieuwe naam. En die naam is … [aanzwellend tromgeroffel] … Grandorse!
‘Wà bende gai an ut doeoen?’
‘Má ziede gai dà dan nie? Ik ben ut gran an ut dorse!’

 Je ziet het helemaal voor je: door statige beuken omringde akker midden in het bos, geen vleugje wind, verzengende hitte, onweer in aantocht, gerimpeld Brabants keuterboertje, klak op z’n kop, eeuwige sigarenstomp bungelend in z’n rechter mondhoek. Boertje dat de onnozele voorbijganger even aan z’n verstand peutert dat boertje ‘ut gran an ut dorse’ is. Met rollende r’en uiteraard.
Het gran dat ons keuterboertje an ’t dorse is, is vanzelfsprekend haver. Haver: paardenvoer bij uitstek. Ziedaar de naamsverklaring voor Grandorse. Een geniale, gelaagde, welhaast filosofische naam, die het grote klein en het kleine groot maakt, teruggaat naar de bron, iets aan de verbeelding overlaat en een onbestemd verlangen in zich bergt.
De werkelijkheid blijkt helaas weer eens aanzienlijk minder poëtisch. Dagblad De Limburger van afgelopen maandag:
‘Een marketing- en communicatiebureau bedacht de naam Grandorse. Afgeleid van de woorden grand, horse en endorse. Volgens wethouder Paul Driessen (Essentie) van Horst aan de Maas heeft het gebied nu een internationaal herkenbare merknaam die gebruikt kan worden in de communicatie met buitenlandse partijen.’ 
Uit een persbericht van Grandorse:
‘Grandorse staat voor groots, voor grandeur, voor internationale allure, voor verbindingen, voor ambities, voor de paardensport waar elegantie en kracht centraal staat.’
Tja.

Maar als je dan toch dik wilt doen, doe het dan ook meteen helemaal goed. Had er dan Grand’orse van gemaakt. Nog net iets potsierlijker, bovendien met gouden glans.

Is het trouwens de Grandorse of het Grandorse?

maandag 4 januari 2016

Intermezzo – 2015

Meest besproken boerderij: Kasteelboerderij.
Horst-sweet-Horst het vaakst het bloed onder de nagels vandaan halende Horster politicus: Raymond Knops (voor het 74e jaar op rij).
Leegste aspergeskistje: Kloosterstraat, Grubbenvorst.
Inspirerendste café: Café De Verbeelding.
Betreurdst: Anthony.
Ongewenstste vreemdelingen: moerassteekmuggen.
Wolligste wethouder: Bob Vostermans.
Veelzijdigste weg: Americaanseweg.
Fraaist gemetamorfoseerde geveldoeken: de Norbertuswijkse geveldoeken.
Geschiktste illegale vergaderlocatie: ’t Gasthoês.
Populairste gerecht: pannenkoek.
Geruisloost gesloten bibliotheek: Sevenum.
Desolaatste bank: Beekstraat, Horst.
Mooiste straatnaam: Stieven Akker, Meerlo.
Misbruiktste woord: verrommeling.
Schimmigste concept: Sportzone Kasteelse Bossen.
Creatiefste kern: Hegelsom.
Glimmendste dak: Willem Alexanderstraat, Horst.
Ergerlijkste Sevenumse leegstand: voormalige bibliotheek aan de Peperstraat.
Liefdevolst verzorgde plant: hortensia.
Vreselijkste bestuurderswoord: afconcluderen.
Meest buiten beeld geraakt: Thijs Coppus.
In onvoltooidste staat verkerend pand: Hofweg, America.
Verontrustendste twitterterugval: Roy Bouten (voor het derde jaar op rij).
Nadrukkelijkst onnadrukkelijk aanwezig: Leon Litjens.
Best op de kaart gezette volkslied: het Hegelsomse.
Scheefste asperges: Martens, Tienray.
Afgedanktste bondscoach die Meterik bezocht: Guus Hiddink.
Zwaarst getroffen dorp: Griendtsveen.
Troebelste water: Ashorst.
Meelijwekkendste schaap: Stationsstraat, Hegelsom.
Brightest new kid on the block: Jim Weijs.
Voorgekooktste besluit: nieuw zwembad in Sportzone Kasteelse Bossen.
Ondoorgrondelijkste tweet: ‘70 jaar buurtvereniging Herstraat (her=har=links?) Horst start met zonnig straatontbijt, 230 bewoners.’ (Kees van Rooij)
Grijste vrachtwagen: Driessen Transport.
Meeste geschreeuw minste wol: Rudy Tegels.
Vooringenomenste nieuwscommentator (na Horst-sweet-Horst uiteraard): Oet Hors.
Onverschrokkenste zegger waar het op staat: Andries Brantsma.
Glanzendste paard met witste sokken: Venrayseweg, Horst.
Geblesseerdste man: Arnold.
Gemistst: accordeonist bij Lidl en Plus.
Meeste Horst-sweet-Horst-vragen oproepend: Kasteelboerderij.

maandag 2 november 2015

Klein mysterie 680 – Equestrian Centre

In juli van dit jaar liep ik een kunstwandelroute van alles bij elkaar wel een kilometer of twintig in en om Deventer. Drie dingen zijn me daarvan bijgebleven: 1) de verschroeiende hitte; 2) Ode aan de ontmoeting tussen mevrouw van E. en de heer van C., een prachtig geluidskunstwerk van Jeroen Diepenmaat; 3) een boerderij, naar later bleek biologisch melkveebedrijf Keizersrande (klik hier). Om die boerderij, gloednieuw en gebouwd in de uiterwaarden van de IJssel, gaat het me nu. Wat me eraan trof, was haar vormgeving. Of ik het nou per se mooi vond wist ik niet meteen, maar dat er diepgaand en zorgvuldig over was nagedacht viel er onmiddellijk aan af te lezen.
De afgelopen weken ben ik regelmatig het bijna voltooide Equestrian Centre De Peelbergen gepasseerd. Telkens moest ik dan terugdenken aan Keizersrande. Misschien zal ook over de vormgeving van het hippisch centrum in Kronenberg diepgaand en zorgvuldig zijn nagedacht. Het valt alleen nergens aan af te lezen.
Als ik die honderden meters lange voorgevel zie, zie ik honderden meters ongeïnspireerde fantasieloosheid. ‘Meters maken, zo veel en zo efficiënt als maar kan, tegen een zo laag mogelijke prijs’, lijkt het motto te zijn geweest. Er een eyecatcher van maken, samenhang proberen te creëren met de omgeving, retro architectuur desnoods: het was ogenschijnlijk allemaal uit den boze. Alles ondergeschikt aan utiliteit, voor de schoonheid geen plaats en geen geld.     
Equestrian Centre De Peelbergen staat natuurlijk niet op zich. Het buitengebied van Horst aan de Maas is vergeven van vergelijkbare complexen, ik hoef slechts te wijzen op de inmiddels leegstaande Voor-Americaanse Muur (klik hier).
Het heeft er veel van weg dat in deze gemeente (en vele andere) een premie rust op lelijke bebouwing in het buitengebied. Worden bouwactiviteiten binnen de bebouwde kom op een goudschaaltje gewogen, daarbuiten lijkt alles mogelijk. Doen esthetische criteria in het buitengebied niet ter zake? Zijn fantasie en verbeelding voorbehouden aan de bebouwde kom? Zo ja, waarom dan toch? Vereist niet juist het buitengebied uiterste zorgvuldigheid, misschien nog wel meer dan de kernen? Waarom zou hier niet kunnen wat in Deventer kan?

maandag 24 november 2014

Klein mysterie 606 – Einde ruiterpad

Alweer een e-mail ontvangen van een anonieme afzender:
Beste Horst-Sweet-Horst, Omdat u al vele ‘kleine mysteries’ onder de aandacht heeft gebracht en al dan niet opgelost heb ik er nog een voor u. Ga je namelijk de Kasteelse Bossen/Moelbaerenbos in dan zie je ze, de borden met betekenis: “einde ruiterpad”. Alleen heb ik, ook na lang zoeken, nergens kunnen ontdekken waar dit/deze ruiterpad(en) dan wel beginnen! Kunt u dit mysterie oplossen?
Jammer dat de afzenders van zulke e-mails vaak hun naam er niet bij (durven?) vermelden. Angst om hun naam terug te vinden in een stukje hoeven ze in elk geval niet te hebben: iedereen die me iets schrijft of zegt waar ik wat mee wil, vraag ik altijd keurig of ik zijn of haar naam erbij mag publiceren. Zo nee, dan respecteer ik dat en wordt het ‘X’ of ‘iemand die anoniem wenst te blijven’. Maar dit ganz nebenbei bemerkt.
Wat me in de e-mail van deze anonymus aanspreekt, is dat ‘Kasteelse Bossen/Moelbaerenbos’. Géén ‘Kasteelpark Ter Horst’ dus, en zo ziet Horst-sweet-Horst het graag. Maar ook dit ganz nebenbei bemerkt.
Nu zur Sache. Uiteraard ben ik eerst ter plekke geweest om me ervan te vergewissen dat er geen borden te vinden zijn die het begin van een ruiterpad aanduiden. En inderdaad heeft de e-mailschrijver gelijk: ook ik heb nergens een bord ‘Ruiterpad’ kunnen ontdekken. Daarop ontwikkelde ik de theorie dat overal waar geen bord ‘Einde ruiterpad’ staat, paardrijden dan wel zal zijn toegestaan.
Totdat ik enkele dagen later via Melderslo door de bossen richting Swolgen fietste. Daar trof ik bij de Meerlosebaan dit bord aan:
‘Verboden voor ruiters.’ Nieuwe theorie: overal waar in de Kasteelse Bossen het bord ‘Einde ruiterpad’ staat, hoort eigenlijk het bord ‘Verboden voor ruiters’ te staan. Verkeerde borden op de verkeerde plaats dus.
Totdat ik weer enkele dagen later een internetonderzoekje aan de zaak waagde. ‘Verboden voor ruiters’ blijkt helemaal geen officieel verkeersbord te zijn! Nu is mijn nieuwste theorie dat de gemeente Horst aan de Maas om duidelijk te maken dat ruiters niet welkom zijn, in de Kasteelse Bossen heeft gekozen voor officiële borden die slechts de helft van de lading dekken en aan de Meerlosebaan voor een officieus bord dat de hele lading dekt. Misschien moet iemand een brief met een pleidooi voor het tot officieel bord verheffen van het officieuze bord aan de minister richten. Zelf kan ik daar niet aan denken met het echec van het niet-met-de-klep-slaan-bord nog vers in het geheugen (klik hier). 
(Ganz ganz nebenbei bemerkt: zou het mogelijk zijn ruiter en paard op een nog lelijker wijze te verbeelden dan op beide borden gebeurt?)