In de categorie ‘Belangrijk regionaal nieuws dat ik door een verblijf van twee
maanden in het buitenland niet de aandacht heb kunnen geven die het verdient
maar graag alsnog wil memoreren’ nu svp even uw aandacht voor een gebouw
waarvan ik me pas op betrekkelijk hoge leeftijd heb gerealiseerd dat het een
architectonische schepping was. Wat het voormalige Boschveldcollege in Venray
eerder voor mij dan wel was? Een middelbare school, een instituut, een leerfabriek,
een moloch. Maar vooral: iets waaraan ik een grondige hekel had, een
angstaanjager.
Als leerling, ruim veertig jaar geleden, heb ik het
Boschveldcollege in elk geval nooit beschouwd als een gebouw met esthetische of
architectonische waarde. Nee, het was er gewoon en dat was al erg genoeg. Het
heeft decennia geduurd voordat ik het Boschveldcollege, inmiddels
Raaylandcollege geheten, óók kon zien als een waardevolle toevoeging aan de
Venrayse openbare ruimte met architectonische kwaliteiten. Met zijn strakke
horizontale geleding, witte gevels, platte dak en gebrek aan opsmuk was het in
1968 door de Venrayse architect Piet Lerou ontworpen gebouw een typerende
representant van de wederopbouwarchitectuur.
En nu, terwijl ik buitenslands vertoefde, is het voormalige
Boschveldcollege dus gesloopt. En vind ik dat zonde. Houdt het in Venray dan nooit op met het verkwanselen van
naoorlogs architectonisch erfgoed? Na onder meer Inalfa, busstation en
postkantoor opnieuw een naoorlogs gebouw dat is opgeofferd aan iets waarvan je
je kan afvragen of het vooruitgang valt te noemen. Ik besef maar al te goed dat
niet alles kan worden bewaard, maar enige prudentie is hopelijk toch niet
teveel gevraagd?

Intussen dreigt in Horst aan de Maas sloop voor een ander
markant voorbeeld van naoorlogse architectuur: Zonnehof. Dit wooncomplex in
Tienray bestaat uit twee cirkels waaromheen in beide gevallen 22 woningen zijn
gebouwd, respectievelijk in 1969 en 1973. In elk van beide cirkels staat in het
midden een boom. De bouw van de woningen in een rond hofje en de binnentuin voor
collectief gebruik bevorderen het gemeenschapsgevoel. De echtgenote van toenmalig commissaris der
koningin Charles van Rooy verrichtte op 4 mei 1971 de officiële opening van het
eerste deel van Zonnehof. Aanvankelijk woonden in de in grijze betonstenen met
bitumen dakbedekking gebouwde woningen uitsluitend bejaarden, inmiddels mensen
van alle leeftijden.

De huidige bewoners krijgen steeds meer en steeds duidelijker signalen dat eigenaar
Wonen Limburg van plan is Zonnehof binnen afzienbare tijd te slopen. Ook in dit
geval: zonde. Niet voor niets noemt Erik van Maarschalkerwaard, architectonisch
vormgever en inwoner van Tienray de bouwwijze van Zonnehof ‘afwijkend en vrij
uniek in zijn soort’. Toch vrees ik dat ook Zonnehof niet meer te redden valt.
Wanneer gaan Venray en Horst aan de Maas nu eindelijk
eens echt serieus werk maken van inventarisatie en behoud van
wederopbouwarchitectuur?
P.S. 1 Dit stukje verscheen in ingedikte vorm gisteren ook in Via Horst-Venray
P.S. 2 De twee foto’s van Zonnehof bij dit stukje zijn gemaakt door Erik van Maarschalkerwaard, de eerste in 2009, de tweede recentelijk.
Voor het gebruik ervan en ook voor zijn aanvullende informatie over Zonnehof dank ik hem hartelijk.
P.S. 3 Binnenkort meer op Horst-sweet-Horst over Zonnehof