Posts tonen met het label frustratiebordjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label frustratiebordjes. Alle posts tonen

maandag 3 maart 2025

Intermezzo – Aso

Inderdaad focking irri dat een of andere leipo z’n doggo hier z’n kaka-drelie heeft laten zetten. Niet verwonderlijk dus dat de auteur van deze schriftelijke mededeling z’n aggro de vrije loop heeft gelaten. Meer nog dan in het woord aso uit die aggro zich in de liefst vijf vraagtekens waarmee de schriftelijke mededeling eindigt.


Een aso is volgens Van Dale een asociaal iemand. Ensie vermoedt dat het midden jaren tachtig van de vorige eeuw is ontleend aan het Duits en stelt dat het vooral populair is onder jongeren, politiemensen en welzijnswerkers. Of dat hier ook het geval is?


Camiel Hamans promoveerde in 2021 op het ontstaan en de geschiedenis van woorden als Indo, homo, aso, provo, Afro, alto, dumbo, weirdo, lesbo, Brabo, Limbo, lullo, positivo. NRC vroeg hem vervolgens naar de systematiek achter deze woorden. Hamans:
‘De oudste woorden van dit type zijn Indo, homo en provo. (…) In alle drie zat die o al in het oorspronkelijke woord: Indonesisch, homoseksueel, provoceren. Het zijn tweelettergrepige woorden geworden, met de klemtoon op de eerste lettergreep. En het zijn heel informele woorden, Indo en homo hadden zelfs ooit een negatieve lading. Goed, wat denkt de taalgebruiker vervolgens? Die ziet telkens die -o, die toevallig in die woorden zit, en concludeert dan dat die -o een bepaalde betekenis heeft: het gaat om personen, het is altijd informeel, en doorgaans negatief.  Die -o wordt opeens een soort uitgang, waarmee je nieuwe woorden kunt maken: informele woorden over personen. Door telkens van bepaalde woorden de eerste lettergreep te nemen en daar een -o achter te plakken. Afrikaans: Afro. Alternatief: alto. Lesbisch: lesbo. Dat ontwikkelt zich vervolgens verder. Op een gegeven moment kan het ook zonder afkorten. Je neemt dan gewoon een eenlettergrepig woord, lul, duf, bril en zet daar een o achter: lullo, duffo, brillo. Een brillo is een brildrager.’
Ozo! Terug naar het bordje, of liever: de bordjes. Ik trof er namelijk twee aan, vorige week in Berkelsbroek in Horst.


Wat naast de tekst zeker ook aandacht verdient, is de ingenieuze manier waarop beide bordjes staande worden gehouden. Telkens vier stokjes, twee aan elk van beide zijden van het bordje, verrichten het wonder. Dat die stokjes allemaal van een ander formaat zijn en ook allemaal anders gepositioneerd zijn ten opzichte van het bordje, verleent het geheel iets aangenaam frivools.


En nu maar hopen dat de aso (zou het een Limbo of een Brabo zijn?) opkaast of anders de bruine truien van z’n doggo voortaan in een bagga doet.

maandag 13 januari 2014

Klein mysterie 517 – Niet poepen (7)

De Maelderse bök
die schiete zò duk
Ze vrkoëpe de stroant
vur en kwártje ut poand
Ja, ja, schijten daar kunnen ze wat van in Melderslo. ‘Ach, een spotdicht ontsproten aan het brein van enkele zieke Horster geesten’, zou u kunnen denken. Maar ook uit een onverdachte, namelijk Melderslose, bron blijkt een preoccupatie met excrementen: de digitale nieuwsbrief van Stichting Geschiedenis Melderslo van april 2012 (klik hier, klik vervolgens in het menu links op ‘nieuwsbrief’, klik vervolgens bij ‘Nieuwsbrief gemist?’ op ‘hier’ en klik ten slotte op ‘April 2012’). Centraal in die nieuwsbrief staan de door Ger Nellen (1919-1999) in 1983 op schrift gestelde aftelrijmpjes, spotgedichten en nonsensversjes uit zijn Melderslose jeugd. Drie van die nonsensversjes:
Ozze vader
scheet in ’t water
haalde n’m d’r oet
pötje kerboed
Piet
Schiet
Drie oore wiet
Drie oore lank
Haj zien ganse vot verbrand
Als men iemand nariep met ‘Hei!’ en hij of zij keek om, dan zei men:
Vergefs gekeke
In bed geschete
Fielefak
Stroontzak
Scheet, schiet, geschete en stroontzak. Ik zei het toch? (Dit even los van het feit dat deze versjes uniek materiaal zijn en we dankbaar mogen zijn dat ze zijn overgeleverd.)
De Melderslose obsessie met uitwerpselen lijkt zich nu te hebben uitgebreid tot hondenpoep. Want in mijn lange carrière als hondenpoepfrustratiebordjesspotter heb ik al veel meegemaakt, maar acht bordjes op één grasveld heb ik zelfs aan de Van Stepraethstraat in Sevenum nooit gezien.
Het gaat om het grasveld dat de Melderslose kerk aan drie zijden omgeeft. Acht bordjes, met als gemene deler een oproep aan lokale hondenbezitters hun lieveling niet op het gras te laten schijten. Het mooie is dat de bordjes veel, heel veel zelfs, op elkaar lijken, maar dat er desondanks niet twee hetzelfde zijn. Bekijk en vergelijk ze maar en zoek de verschillen, ze sieren alle acht dit stukje op. De bordjes vormen het levend bewijs voor mijn al vaker geponeerde stelling dat hondenpoep het beste naar boven brengt in de creatieve mens.
Voor de Melderslose kinderen – zouden er geen volwassenen over dat grasveld lopen? – hoop ik natuurlijk dat de bordjes de gewenste uitwerking hebben. Van de andere kant: dat grasveld rondom de kerk biedt het zo door poep gefascineerde Melderslo ook een unieke kans bij te dragen aan de vooruitgang van de wetenschap. Dat zit zo: in De Volkskrant zette Ronald Veldhuizen zaterdag vraagtekens bij een Duits onderzoek naar het poepen en plassen van honden. De viervoeters zouden volgens de onderzoekers een ingebakken kompas gebruiken om hun behoefte te doen: ze poepen meestal langs de richting van het aardmagnetisch veld.
Veldhuizen en anderen hebben daar zo hun twijfels bij. Ze vragen zich bijvoorbeeld af of in het onderzoek wel altijd de juiste richting is bepaald. En juist dat mag in Melderslo geen enkel probleem zijn: in de wetenschap dat de kerk, zoals elke kerk, op het oosten is gericht, moet het bepalen van de juiste zitrichting van de poepende hond hier een fluitje van een cent zijn.
Daarom, geachte inwoners van Melderslo: mochten de bordjes niet het gewenste effect hebben, help dan in elk geval de wetenschap vooruit en noteer de zitrichting van de schijtende Bello’s, Blacky’s en Tessa’s.  

maandag 30 september 2013

Klein mysterie 485 – Niet poepen (6)

Wat zou Horst-sweet-Horst zijn zonder hondenpoep? Wat zou Horst-sweet-Horst zijn zonder zelfgefabriceerde (honden)poepverbodsbordjes? Vandaag weer twee nieuwe exemplaren. Het ene is een vondst van mezelf en niet wereldschokkend; het andere is een ontdekking van Peter Janssen en misschien ook niet wereldschokkend, maar in elk geval wel vrolijk stemmend.  
Laten we om het een beetje op te bouwen beginnen met dat van mij. Ik trof het op twee plaatsen aan op het noord-zuidtracé van de Schoutenweg in Hegelsom (het mooie van de Schoutenweg is dat ie behalve een noord-zuid- ook een west-oosttracé heeft). Aan vulgair taalgebruik (‘schijten’, ‘stront’) en uitroeptekens geen gebrek en ook de voor een goed frustratiebordje onontbeerlijke taalfout ontbreekt gelukkig niet:
De conclusie (‘u wilt geen hondenstront in uw eigen buurt anders laat u hem hier niet schijten’) lijkt me wat kort door de bocht. Allerlei redenen zijn te bedenken waarom de hondenbezitter z’n lieveling niet in z’n eigen buurt maar juist hier een grote bah laat doen: de eigen buurt is al volgekakt, de hondenbezitter wil de briefschrijver een hak zetten of misschien had Bello wel gewoon hoge nood.

Enfin, bovenstaand geneuzel staat geheel in de schaduw van dit met twee schroeven aan een boom bevestigde juweeltje, te vinden aan Het Veldje in Horst en gesignaleerd door Peter Janssen:
Omdat de tekst misschien niet helemaal goed leesbaar is, reproduceer ik ’m hier:
Geachte honden eigenaar
zou u zo vriendelijk willen zijn
om uw poep hier weg te laten
of op te ruimen. ik doe het ook waar het hoort
en niet in uw tuin …!!!
Peter schreef erbij: ‘Nooit verwacht dat er in Horst zo’n vieze hondeneigenaren woonden.’ Niet dat ik het ’m kwalijk neem, maar Peter hád kunnen weten dat er in Horst zulke vieze hondeneigenaren wonen. Op 3 december van het afgelopen jaar vroeg Horst-sweet-Horst namelijk aandacht voor dit in een heg aan de Molengatweg hangend briefje:
Ook daar dus een hondeneigenaar die in andermans tuin z’n gevoeg doet. Gezien de afstand tussen Het Veldje en de Molengatweg valt te vrezen dat het hier twee verschillende hondeneigenaren betreft. Dit roept de vraag op hoe wijdverbreid het fenomeen van de buitenshuis poepende hondeneigenaren is. Zijn dit twee geïsoleerde gevallen of vormen ze het toefje van de hoop? Zo ja, beperkt dit verschijnsel zich dan tot Horst of hebben de andere kernen van de gemeente er eveneens mee te kampen? En is het iets van de laatste tijd of doet dit probleem zich al veel langer voor? Beperkt het zich trouwens tot hondeneigenaren? Andere interessante vraag: zijn er al (zelf)hulpgroepen actief? Wie het weet mag het zeggen!
(En voor alle duidelijkheid: mocht het antwoord op de laatste vraag ‘ja’ luiden, bespaar me dan alsjeblieft de beschrijvingen van hoe het er bij die (zelf)hulpgroepen in de praktijk aan toe gaat.) 

maandag 24 juni 2013

Klein mysterie 454 – Niet poepen (5)

Zó frustrerend: Hallo Horst aan de Maas ontdekt een hondenpoepfrustratiebordje eerder dan Horst-sweet-Horst! Tot overmaat van ramp ook nog een absolute topper in dit genre. Daarom kan ik er niet onderuit het hier ten tonele te voeren. Het is te vinden naast het veldkruis op de kruising Langstraat – Kruisstraat in Hegelsom. Ziehier het opschrift:
Wat maakt dit bordje nu tot een topper in zijn genre? Laten we dat eens objectief vaststellen aan de hand van de criteria waaraan het ideale frustratiebordje moet voldoen:
  1. het moet gaan om een kleine, liefst particuliere ergernis. Van toepassing, hoewel het er alle schijn van heeft dat Lambert het niet als een kleine ergernis ziet.   
  2. de ergernis moet een beetje aardig zijn verpakt. Niet helemaal van toepassing: Lambert laat gewoon z’n frustratie de vrije loop. Ironie, sarcasme, cynisme of ingehouden woede zijn ver te zoeken. Of moeten we het feit dat zijn oproep is gericht aan de hond opvatten als staaltje van superieure humor? 
  3. het moet een geïmproviseerde indruk maken. Van toepassing; zie bijvoorbeeld het later toegevoegde ‘Langst. 23’.
  4. de tekst op het bordje moet minstens één taalfout bevatten. Absoluut van toepassing.
Wat ik Hallo kwalijk neem is dat het contact heeft opgenomen met Lambert. Beginnersfout! Aanbeveling 1 uit de Handleiding voor de hondenpoepfrustratiebordjesduider luidt: ‘Vermijd te allen tijde contact met de bordplaatser. Spreek desnoods met buurtgenoten of toevallige passanten, maar laat de bordplaatser er beslist buiten.’ Achterliggende gedachte van die aanbeveling: elke bordplaatser vertelt hetzelfde verhaal en het is veel spannender je eigen fantasie op zo’n bordje los te laten.
Geheid dat ik in dit geval op de proppen zou zijn gekomen met de suggestie dat in huize T. driemaal daags een rolwisseling plaatsvindt waarbij hond Fikkie z’n agressieve baasje Jan uitlaat. Fikkie als asociale hond en Jan als beest. Je ziet het helemaal voor je: de woest grommende Jan in z’n tuigje die ternauwernood door Fikkie in bedwang kan worden gehouden, maar desondanks door Fikkie wordt gedwongen bij het bankje een kleine dan wel grote boodschap te deponeren. Lambert slaat het tafereel driemaal daags met grote ergernis gade, maar slaagt er niet in contact te leggen met Fikkie omdat die doofstom is. Ten einde raad besluit Lambert een bordje te plaatsen met een emotionele oproep aan Fikkie, de asociale hond.
Verdere details zal ik u besparen omdat Hallo toch al alles heeft verpest door Lambert aan het woord te laten: ‘Ik houd de omgeving van het kruis bij en moet nu telkens ook allemaal die hondendrollen opruimen. Mensen kunnen er soms niet eens gaan zitten. Waarschijnlijk zijn het mensen uit de buurt die hun hond hier uitlaten. Als ze nu twee meter verder door lopen, zijn ze buiten de bebouwde kom en heeft niemand er last van. Ik hoop dat mensen er zo op geattendeerd worden dit niet meer te doen.’

maandag 22 april 2013

Klein mysterie 441 – Niet poepen (4)

Hondenpoepfrustratiebordjes. Altijd weer fijn om mee bezig te zijn. Vooral omdat er telkens weer uit blijkt dat het met dat vermeende gebrek aan creativiteit in deze contreien wel meevalt. Het heeft er zelfs alle schijn van dat de dampende bolussen van onze trouwe viervoeters het beste in de Horstenaar naar boven weten te brengen. Klik voor de aardigheid in het menu links maar eens op het label ‘Hondenpoep’ en de onnavolgbare staaltjes huisvlijt vliegen u om de oren.

Dankzij Peter Janssen heb ik de afgelopen weken weer enkele antihondenpoepuitingen aan mijn almaar uitdijende collectie toe kunnen voegen. De eerste, door Peter aangetroffen in de Doenssenstraat in America, getuigt overigens niet zozeer van de creativiteit van de plaatser als wel van die van Peter. Hij mailde me deze foto
en liet die vergezeld gaan van de woorden: ‘De veelzeggende tekst die er op staat zou je kunnen scharen onder het kopje Kort Americaans.’ Meesterlijk!

Gaan we over naar de nummer 1 van mijn top 5 van mooie Horster straatnamen: de Mevrouwsbosweg. Daar kwam Peter op diverse bomen dit briefje tegen:
Een geweldige vondst, ware het niet dat diepgaand onderzoek van auteur dezes uit 2009 heeft aangetoond dat het hier een waarschijnlijk van oorsprong Belgische slogan betreft die in België en Nederland vrij algemene verspreiding heeft gevonden. 
Op zoek naar meer antihondenpoepuitingen ter plekke trof ik zelf nog deze twee aan een hek bij een dierenweide bevestigde bordjes aan:
Als je een hond in opperste staat van verwarring wilt brengen, moet je het zo doen. Mag Fikkie hier nu een hoop doen of niet? Het bovenste bordje laat aan duidelijkheid niets te wensen over, maar neem het Fikkie maar eens kwalijk als hij het onderste interpreteert als een expliciete uitnodiging hier een stukje aan zijn bruine trui te breien. Dan is men aan de Dwarsweg toch een stuk duidelijker (opnieuw een prachtige ontdekking van Peter):
Fijn is ook dat men hier, getuige het ontbreken van pictogrammen, niet twijfelt aan het intelligentieniveau van Fikkie. Voetstoots gaat men er vanuit dat hij de kunst van het lezen machtig is. Nu maar hopen dat hij geen aanstoot neemt aan het ontbreken van een n, anders zul je zien dat hij hier eerstdaags toch een bruinvis lanceert. 

maandag 3 december 2012

Klein mysterie 404 – Niet poepen (3)

Staat u me toe dat ik er weer eens een paar hondenpoepfrustratiebordjes in gooi? Niks zo irritant als hondenpoep – niks zo mooi als bordjes waar de hondenpoepfrustratie vanaf druipt.

Peter Janssen (ja altijd weer Peter Janssen, hij is een van mijn topinformanten) attendeerde me een tijdje terug op een interessant bordje in Sevenum (ja, altijd weer Sevenum, een echte hondenpoepfrustratiebordjeshotspot). Te vinden aan de Krouwelstraat. Hoewel hij een foto meestuurde, vond ik dat ik het aan m’n stand verplicht was ook zelf een kijkje te gaan nemen. Ik kan u verzekeren dat ik bepaald geen spijt heb van die mezelf opgelegde verplichting.
Aan de Krouwelstraat ligt iets wat ik als een semiopenbare schildpaddenvijver zou willen omschrijven. Die is op zichzelf al eine Reise wert, maar dat geldt dubbel en dwars voor het houten bordje dat is bevestigd aan het om de vijver geplaatste hek:
Dat ‘schijten’ is mooi, zonder uitroeptekens zijn zulke bordjes niet compleet en een verwijzing naar zielige kindertjes doet het altijd goed. Maar wat dit bordje pas echt opstuwt in de hondenpoepfrustratiebordjeshiërarchie is natuurlijk dat ‘non de ju!!’. Heerlijk! Zou eeuwig zonde zijn als het bordje ooit zou verdwijnen, dus ik roep bij dezen alle honden uit de buurt op regelmatig een lekkere bolus te blijven draaien bij de schildpaddenvijver.
Nadere inspectie van de directe omgeving van de schildpaddenvijver leverde trouwens qua hondenpoepfrustratie nog enkele kleinere keutels op. Zoals dit bordje, dat het eveneens doet voorkomen alsof alleen kinderen slachtoffer zouden zijn van hondenhoopjes en waarvan de maker geen keuze heeft kunnen maken tussen tutoyeren en vousvoyeren:
Schuin tegenover voorgaand bordje trof ik dit bordje aan met daarop een exemplaar van een vermoedelijk exclusief Sevenums hondenras, dat als voornaamste kenmerken heeft dat het staande zijn grote bah doet en dat het slechts over twee poten beschikt:
Tot slot graag uw gewaardeerde aandacht voor een bordje dat kan wedijveren met dat bij de schildpaddenvijver. Zaterdag zelf gesignaleerd, hangend in een haag aan het begin van de Molengatweg in Horst. Als we het letterlijk nemen behoort het niet tot de categorie hondenpoepfrustratiebordjes. Toch heb ik zo’n donkerbruin vermoeden dat we het niet letterlijk moeten nemen:  
Tot zover voor vandaag de berichtgeving over enkele van de jongste ontwikkelingen aan het bruin front.

maandag 27 augustus 2012

Top 5 – Hondenpoepbordjes Van Stepraethstraat

Waarvan ik maar geen genoeg kan krijgen, is hondenpoep. Zolang er hondenpoep is, is er ook ergernis over hondenpoep. Zolang er ergernis over hondenpoep is, zijn er ook zelfgemaakte bordjes die moeten voorkomen dat fikkie z’n viezigheid op een bepaalde plaats achterlaat. En om die bordjes is het me te doen. Natuurlijk, ze getuigen in de eerste plaats van irritatie en frustratie. Maar doorgaans zijn het ook toonbeelden van een ongekende creativiteit. Klik in de rechterzijbalk op het label ‘hondenpoep’ en u begrijpt meteen wat ik bedoel.
Collega-liefhebbers van hondenpoepbordjes kan ik een bezoek aan het plantsoen op de hoek Van Ulftstraat–Van Stepraethstraat–Van Reiffenburgstraat in Sevenum van harte aanbevelen. Ik werd er ruim twee jaar geleden door Peter Janssen op gewezen, refereerde er toen aan in een stukje en kwam er een jaar later nogmaals op terug. Visueel valt er aan de bordjes (er staan er altijd minimaal twee) in dit Sevenumse plantsoen weinig genoegen te beleven – tekstueel des te meer. Het mooie is bovendien dat ze regelmatig worden vernieuwd, hoewel helaas niet elke verse drol tot een nieuw bordje leidt (wat niet is, kan nog komen, zullen we maar zeggen). Desondanks voldoet de oogst voor een top 5 van hondenpoepbordjes aan de Van Stepraethstraat. Leidraad daarvoor was vooral de (telkens wisselende) toonzetting van de tekst:

5. Gelaten constaterend:
 
4. Al rijmend vriendelijk verzoekend:
 
3. Al rijmend met droefenis constaterend:
 
2. Uitroeptekens zettend fel verwijtend:

1. Moegestreden berustend met de handen in het haar zittend:

Wat bij een diepgaander analyse van de bordjes verder nog opvalt:
-          het overdadig gebruik van het koppelteken: ‘aso-gedrag’, ‘hier-geen-stront’, ‘drollen-plein’, ‘a-sociaal’;
-          het overdadig gebruik van hoofdletters, recentelijk ook gesignaleerd in een TWEET VAN EEN HORSTER WETHOUDER DIE EEN VOORSTEL VAN EEN ANDERE PARTIJ BESTRIJDT;
-          het gebruik (met uitzondering van nummer 2) van een schreefloos lettertype waarbij de hoofdletters I en J juist wel van een schreef zijn voorzien;
-          het consequent negeren van de mogelijkheid die de pc biedt om tekst te centreren.
Ter afsluiting een dringende oproep aan de honden, hondenbezitters en bordjesmakers in de omgeving van het plantsoen: ga zo door! 

maandag 13 augustus 2012

Klein mysterie 365 – Niet poepen (2)

‘Ben jij die hondendrollen ook zo moe?’
‘Ze moesten ze tegen de muur zetten.’
‘De honden?’
‘Nee, de baasjes. Die honden zelf die weten niet beter.’
‘En als hondenmest nou nog maar ergens goed voor was.’
‘Nee, zelfs vleesetende planten groeien er niet beter door.’
‘Als we er eens iets aan deden?’
‘Maar wat?’
‘Een verbodsbord plaatsen?’
‘Veel te duur, man.’
‘Nee, ik bedoel geen officieel bord, maar zelf iets maken.’
‘Oh …’
‘Kijk hier, een mooie plank heb ik al.’
‘Nou de verf nog.’
‘Verf? Een dikke viltstift is goed genoeg.’
‘Wat zetten we erop?’
‘Verboden te poepen?’
‘Te lang.’
‘Niet poepen?’
‘Beter.’
‘Ok. Zo goed?’
‘Ja. Al is niet helemaal duidelijk dat het om hondendrollen gaat.’
‘Klopt. Zal ik er nog een hondendrol achter tekenen? Is nog ruimte voor.’
‘Lijkt me beter, ja.’
‘Zo goed?’
‘Mooie drol! Als je er nog een uitroepteken achter zet, is het wat mij betreft helemaal af.’
‘Of moet er nog een kruis door die drol? In Horst wonen veel analfabeten.’
‘Ja, zet er maar een kruis door, dan weet iedereen wat de bedoeling is.’
‘Niet poepen!’
‘Inderdaad. Of klinkt dat wat te onvriendelijk?’
‘Ik zou er nog a.u.b. voor kunnen schrijven?’
‘Doe maar, dan heeft niemand wat te mauwen.’
‘Toch blijven sommige mensen hardleers.’
‘Vertel mij wat.’
‘Dan zitten we nog steeds opgescheept met die drollen.’
‘Weet je, misschien moeten we dat voor zijn.’
‘Hoe dan?’
‘Er nog iets bij schrijven dat ze ze zelf op moeten ruimen.’
‘Briljant! Wat dacht je van of anders opruimen? A.u.b. niet poepen of anders opruimen.’
‘Prima.’
‘Dat komt er dan wel boven te staan, erachter is geen ruimte meer.’
‘Maakt niet uit.’
‘Zoiets?’
‘Perfect!’
‘Maar die analfabeten dan?’
‘Verrek, ja!’
‘Een plastic zakje aan de plank hangen?’
‘Goed idee.’
‘Maar laten we er dan wel meteen een drol in doen, dan is helemaal duidelijk wat we bedoelen.’
‘Het enige wat volgens mij toch nog een beetje onduidelijk is, is dat het om hondenpoep gaat.’
‘Wacht, dan schrijf ik er nog twee keer honden onder.’
‘En als je dan toch bezig bent, zet er dan ook nog maar iets over het opruimen bij. Bijvoorbeeld dat ze de drollen ook in een doos kunnen doen.’
‘Wat dacht je van honden (doos) opruimen?’
‘Niks meer aan veranderen, mooi zo laten.’
Ongeveer zo moet het zijn gegaan, met dat plankje met opschrift bij de volkstuintjes aan de Gastendonkstraat in Horst.