Met ‘knutselaar’ doe je ‘m grotelijks tekort. ‘Uitvinder’ is misschien een te
groot woord. ‘Designer’ en ‘ontwerper’ zijn te nietszeggend en veelomvattend.
‘Techneut’ is denigrerend. Laat ik het daarom houden op ‘bedenker en maker van
geinige, enigszins techneutische objecten die soms tegen kunst aan schurken’. Ik
heb het uiteraard over Micky Verhaeg, woonachtig in Eindhoven, maar Horstenaar
van geboorte. Hij figureerde in het verleden al op Horst-sweet-Horst met zijn
Shuffleboard (klik hier) en zijn palletkunstwerk bij WaaRomney (klik hier).
Horst aan de Maas liefdevol, verontwaardigd, uitdagend, kritisch en verwonderd beschouwd
Posts tonen met het label Micky Verhaeg. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Micky Verhaeg. Alle posts tonen
zondag 2 februari 2020
Intermezzo – Ledfigures
donderdag 1 februari 2018
Intermezzo – Shuffleboard
Of ik misschien zin had in een roadtripje
naar Antwerpen? Om pucks op te halen.
‘Pucks? Ben je belazerd? Ik ga echt
niet naar Antwerpen om drugs op te halen!’ Haha, hoe kwam ik daar nou toch weer
bij? Pucks waren echt geen geestverruimende pilletjes hoor, nee, pucks waren
zware metalen schijven, te vergelijken met ijshockeypucks. ‘Oh, nou oké dan.’
maandag 1 januari 2018
Intermezzo – 2017
Minst actieve boerderij: Kasteelboerderij
Trouwste Horst-sweet-Horst-liker: Frank Schijven
Nadrukkelijkst onnadrukkelijk aanwezig: Ger Driessen
Witste hekwerk: Smaalbrughekwerk
Trouwste Horst-sweet-Horst-liker: Frank Schijven
Nadrukkelijkst onnadrukkelijk aanwezig: Ger Driessen
Witste hekwerk: Smaalbrughekwerk
Fantastischte festival: WaaRomney
Onbegrepenste Horster woord: brötele
Inspirerendste club: Zeen
Langharigste bladkorf: Mevrouwsbosweg, Hegelsom
Langharigste bladkorf: Mevrouwsbosweg, Hegelsom
Parmantigste naam: Grandorse
Mildst gekruid: Mild Gekruid
Minst gelezen Horst-sweet-Horst-stuk: Little Italy in America
Bijzonderste kunstwerk: Sanne Aben op WaaRomney
Horst-sweet-Horst het vaakst het bloed onder de nagels vandaan halende Horster politicus: Raymond Knops (voor het 76e jaar op rij)
Meest gelezen stuk op Horst-sweet-Horst: top 5 – Braakplakkaten hedenmorgen waargenomen in het Horster centrum
Burgervaderst: Kees van Rooij
Koninklijkste kerstversiering: Spoorstraat 10, Tienray
Betreurdste eik: Meerweg, Kronenberg
Gecraqueleerdste zeikton: Zwarte Plakweg, America
Veelbelovendste gemeenteraadslid: Jim Weijs
Misbruiktste woord: verrommeling
Gemistste buis:
Chillste danceparty: The Village Warehouse
Coolste pakkers: zwerfafvalpakkers
Verrassendste borduurkunstkunstwerk: Dissection HK11049-16pix1/9L van Erik van Maarschalkerwaard
Heiligste ex-Horstenaar: ome Kees
Out of the picturest: Afslag 10
Apartste Horster De Stijl-hommage: Zwarte Plakweg, America
Gezaghebbendste gemeenteraadslid: Eric Beurskens
Intrigerendste gebouw: blijft nog even geheim
Labels:
Andries Brantsma,
CDA,
dialect,
Eric Beurskens,
Erik van Maarschalkerwaard,
gemeenteraad,
Ger Driessen,
Jim Weijs,
Kasteelboerderij,
Kees van Rooij,
kunst,
kunstwerken,
Micky Verhaeg
dinsdag 26 december 2017
Intermezzo – Verwijfde tractor
verwijfd (bn.; -er, -st) niet flink,
syn. verwekelijkt, onmannelijk: verwijfde zeden; zich
verwijfd aanstellen
verwijfdheid (de (v.)) onmannelijke zwakheid, flauwheid, werkelijkheid
Verwijfd. Mag dat nog in het huidige tijdsgewricht? Nee? Doe ik het lekker toch. Omdat ik geen ander woord weet. Ja, ‘verwekelijkt’ misschien, maar dat woord ken ik pas sinds ik zojuist in Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal zocht naar de precieze betekenis van verwijfd. Laten we het dus maar gewoon op verwijfd houden, mocht er mot van komen dan neem ik dat voor lief.
verwijfdheid (de (v.)) onmannelijke zwakheid, flauwheid, werkelijkheid
Verwijfd. Mag dat nog in het huidige tijdsgewricht? Nee? Doe ik het lekker toch. Omdat ik geen ander woord weet. Ja, ‘verwekelijkt’ misschien, maar dat woord ken ik pas sinds ik zojuist in Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal zocht naar de precieze betekenis van verwijfd. Laten we het dus maar gewoon op verwijfd houden, mocht er mot van komen dan neem ik dat voor lief.
zondag 1 oktober 2017
Intermezzo – The Village Warehouse (2)
Plotseling tikt iemand me op m’n schouder. Ik draai me om en sta oog in oog met
een angstaanjagend reptiel dat zich op de arm van z’n begeleider bevindt. Een
soort opgeblazen kikker, maar dan vijftig keer zo groot. Lichtgevend bovendien.
De bek van het monster beweegt zich richting mijn gezicht. Net voordat ik de
begeleider wil toeschreeuwen dat ik niet houd van angstaanjagende lichtgevende
reptielen die het op mijn gezicht hebben gemunt, kom ik tot de ontdekking dat
het om een nepper gaat. Grijnzend vervolgt de begeleider zijn weg, op zoek naar
een volgend slachtoffer.
Mijn The Village Warehouse komt abrupt ten einde als ik in gesprek raak met Job. Job uit Tienray. Ik: ‘Tienray? Oh, dan ken je L.P. ongetwijfeld ook wel?’ Hij: ‘Jazeker. Ben jij z’n vader?’ L.P. is nota bene collega-vijftiger! Dodelijk! Met de staart tussen z’n benen druipt deze opa per direct af, om net op tijd thuis op de bank z’n geliefde VVV soeverein met 2-0 van Excelsior te zien winnen.
(met dank aan Sanne Aben voor de begeleiding én de foto’s)
Labels:
gebouwen,
kunst,
kunstwerken,
Meterik,
Micky Verhaeg,
muziek,
pallets,
The Village,
VVV
maandag 25 september 2017
Intermezzo – The Village Warehouse (1)
Vrijdag 11 augustus
Op uitnodiging van medeorganisator Sanne Aben komt Micky Verhaeg een kijkje nemen bij de romneyloods in Meterik, waar negen dagen later WaaRomney (klik hier) zal plaatsvinden. Micky geniet in kleine kring bekendheid als bouwer van uit pallets bestaande constructies. Twintiger Micky en deze vijftiger hebben elkaar nog nooit ontmoet, maar een voorstelrondje is niet nodig: het is alsof we elkaar al jaren kennen. Aan het verzoek om als eyecatcher voor WaaRomney een palletkunstwerk te bouwen maakt Micky weinig woorden vuil: ‘Vet!’ Iets minder vet is dat hij WaaRomney zelf zal moeten missen omdat hij vijf dagen naar Lowlands gaat. Waar dan weer tegenover staat dat hij het keivet zou vinden ooit eens een feesrje in de romneyloods te organiseren. Misschien te zijner tijd maar eens een balletje opwerpen bij Twan en Lucille Goemans, de geweldige eigenaren van de loods, die niets te gek lijken te vinden?
Waarna het nog vet wordt bij het tegenover de loods gelegen café Ôs Kruuspunt en vervolgens nog veel vetter op een niet nader te noemen locatie.
Op uitnodiging van medeorganisator Sanne Aben komt Micky Verhaeg een kijkje nemen bij de romneyloods in Meterik, waar negen dagen later WaaRomney (klik hier) zal plaatsvinden. Micky geniet in kleine kring bekendheid als bouwer van uit pallets bestaande constructies. Twintiger Micky en deze vijftiger hebben elkaar nog nooit ontmoet, maar een voorstelrondje is niet nodig: het is alsof we elkaar al jaren kennen. Aan het verzoek om als eyecatcher voor WaaRomney een palletkunstwerk te bouwen maakt Micky weinig woorden vuil: ‘Vet!’ Iets minder vet is dat hij WaaRomney zelf zal moeten missen omdat hij vijf dagen naar Lowlands gaat. Waar dan weer tegenover staat dat hij het keivet zou vinden ooit eens een feesrje in de romneyloods te organiseren. Misschien te zijner tijd maar eens een balletje opwerpen bij Twan en Lucille Goemans, de geweldige eigenaren van de loods, die niets te gek lijken te vinden?
Waarna het nog vet wordt bij het tegenover de loods gelegen café Ôs Kruuspunt en vervolgens nog veel vetter op een niet nader te noemen locatie.
Al vóór achten komt Micky met de tractor van pap (bij wie ik, naar later blijkt, op de basisschool in de klas heb gezeten) het buitenterrein bij de loods oprijden. Met behulp van neef T. (ook met hem is een voorstelrondje niet nodig) staat er vier uur later een fantastisch palletkunstwerk dat dagenlang de aandacht van elke voorbijganger zal trekken en op zondag dienst zal doen als entree van WaaRomney.
Via de sociale media sijpelen berichten door dat er op 30 september een feestje zal plaatsvinden in de romneyloods in Meterik: The Village Warehouse. Heeft Micky Twan en Lucille toch zo ver weten te krijgen dat ze de definitieve herinrichting van hun loods nog enkele weken uitstellen. Vet! Keivet! Micky verklapt diezelfde dag dat ik op de guestlist van The Village Warehouse sta. Wat dit erkend niet-feestbeest iets minder vet vindt.
Whatsappconversatie tussen Micky en ondergetekende:
Ik: ‘Vraagje: heb jij misschien een affiche van The Village Warehouse? Ik zou het nl graag toevoegen aan mijn verzameling voorwerpen betreffende Horst aan de Maas …’
Hij: ‘We hebben flyers.’
Ik: ‘Wil je dan een flyer voor mij bewaren?’
Hij: ‘Jep.’
Ik: ‘Mooi trouwens dat je neef T. weer hebt gevraagd om te helpen!’
Hij: ‘Sanne haar idee :)’
Ik: ‘Sanne heeft altijd goeie ideeën!’
Hij: ‘Kom je ook kijken zaterdag de 30ste dan? Dansen met Sanne? :D’
Ik: ‘Tja, dat weet ik nog niet … Ik zou daar een soort van museumstuk zijn vrees ik …’
Hij: ‘Grijs is in de mode ;) Je voelt je toch nog jong :D’
Ik: ‘Ja ja maak me maar belachelijk …’
Hij: ‘Haha :D Wordt leuk! Je kunt altijd bij kampvuur gaan zitten.’
Ik: ‘Zal er nog eens diep over nadenken.’
Oude tijden herleven: met behulp van neef T. is Micky, wederom gearriveerd met de tractor van pap, een nieuw palletkunstwerk aan het bouwen, alleen nu niet voor WaaRomney maar voor The Village Warehouse.
De toren voor The Village Warehouse is klaar. Vet! Keivet!
Nog steeds twijfel ik: komende zaterdagavond behaaglijk thuis als couch potato Excelsior-VVV en ander voetbalmoois aanschouwen? Of me als guest onderdompelen in een dampende menigte losgeslagen twintigers in een loods die, geteisterd door een geluidslawine, staat te trillen op z’n grondvesten? Of zou een rol als fly on he wall misschien vet zijn?
woensdag 23 augustus 2017
Top 5 – Meest memorabele WaaRomney-momenten
Nauwelijks veertien dagen zaten er tussen droom en daad. Feitelijk gekkenwerk,
maar de droom was zo sterk dat ie zich niets gelegen liet liggen aan
ge-ja-maar. En dus vond afgelopen zondagmiddag WaaRomney plaats. In en om de nog
net leegstaande voormalige tuinbouwloods, een zogeheten romneyloods, aan de
Speulhofsbaan in Meterik. Beeldende kunst, muziek, performance, poëzie,
fotografie, video, installaties, voornamelijk door en van professionals uit
Horst aan de Maas en directe omgeving. Tegen de verwachting in enorm druk bezocht.
In het garen gehangen door Sanne Aben, Helmie van de Riet en ondergetekende.
Omdat ik mezelf de hele middag onledig heb gehouden met het verzorgen van
(broodnodige, zo bleek weer eens) stoomcursussen verlorenwieldoprechtopzetten
en ik daardoor van het festival zelf niet zo heel veel heb meegekregen, géén
top 5 van WaaRomney-kunstwerken (hetgeen me ook een hoop ongemakkelijke keuzes
bespaart). Wel een top 5 van mijn meest memorabele WaaRomney-momenten. Komt-ie:
5. zondag 20 augustus, 16.37 uur – meteen aan het begin van mijn zoveelste
stoomcursus verlorenwieldoprechtopzetten krijgt een mevrouw uit Tilburg met
Geleense roots de slappe lach. Als ik de stoomcursus een kwartiertje later
afsluit, is ze nog steeds niet uitgelachen.
4. donderdag 10 augustus, 14.57 uur – 'Nee hoor, gaat niet, u had
acht weken geleden een vergunning moeten aanvragen.' De flexibiliteit van een
loden deur, de totale onwil om tot een oplossing te komen: om van te gruwen.
Maar ook gemeentelijke bureaucratie kan de droom niet dwarsbomen. Dan maar geen
vergunning.
3. woensdag 16 augustus, 7.58 uur – met een tractor komt Micky
Verhaeg de binnenplaats naast de loods oprijden. Daags voor zijn vertrek naar
Lowlands bouwt deze held, vakkundig geassisteerd door T., in drie uur een
palletkunstwerk dat vijf dagen lang blikvanger van WaaRomney zal zijn.
2. vrijdag 18 augustus, 19.32 uur – magisch moment: na vele, vele
uren van trial and error lukt het
Sanne Aben en haar vader Toon eindelijk om het door Sanne zo vurig gewenste
watergordijn in de loods te creëren. Nu kan het nauwelijks nog misgaan: een
filmpje maken en dat vervolgens beamen op het watergordijn gaat nu ongetwijfeld
ook lukken. En inderdaad staat er twee dagen later een fantastische
installatie, waarover ik een bezoeker hoor zeggen dat het op de documenta in
Kassel niet zou misstaan. Gelijk heeft ie.
1. dinsdag 8 augustus, 20.43 uur – telefoontje met Twan Goemans,
eigenaar van het perceel waarop de romneyloods staat. Of we er een keer een
soort van festival mogen organiseren? Alsof het de normaalste zaak van de
wereld is, zegt de sympathiekste palletproducent van het westelijk halfrond zonder
er een seconde over na te denken: 'Natuurlijk, waarom niet? Over dat soort
dingen moet je niet te moeilijk doen.' Alleen wel graag vóór 21 augustus, want
daarna komt er een betonnen vloer in de loods te liggen en wordt ze geleidelijk
geschikt gemaakt voor de productie van pallets. Vóór 21 augustus? Maar dat is
volgende week zondag al! De rest is inmiddels geschiedenis ...
Abonneren op:
Posts (Atom)







































