Posts tonen met het label Slagerij Joosten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Slagerij Joosten. Alle posts tonen

maandag 14 juli 2014

Intermezzo – WK

Het mooie van een WK is altijd weer dat het zo’n perfecte overbrugging is naar het volgende voetbalseizoen. De onuitstaanbare OLS- en Tour-de-France-verheerlijking kun je gewoon links laten liggen, want voormalig Champions Leaguewinnaar FC Porto is alweer in Horst gearriveerd, zaterdag oefent Wittenhorst tegen VVV en nog slechts een goeie drie weken wachten en de nieuwe competitie begint.
Wat het WK ons ook allemaal voor moois heeft gebracht, in Horst aan de Maas hield het dit keer niet over. Zo was de kwaliteit van de WK-versieringen bedroevend. Geen gebrek aan door de commercie door de strot geduwde troep, maar op creativiteit, originaliteit en zelfwerkzaamheid viel slechts een enkeling te betrappen. Voor straf geen 2014-versie van de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster WK-versieringen.
Ook de Horster middenstand oogde fantasie- en inspiratieloos. Ja, inderdaad, Passi probeerde te scoren met Robin van Persikijs, maar verder? Waar bleven ze, de De Tim Krulsets bij de Handy Hairshop? De Jeremain Flensjes bij Terlago? De Janmaatjesharing bij vishandel Eduard Camps? De onbeperkt houdbare Vlaardbeien bij Het Aardbeienland? De Dirk Kuijtbroek bij Jola Mode? De Stefan de Vrijkaartjes voor het zwembad? Grootste tegenvaller in dit opzicht was Slagerij Joosten. Tijdens het vorige WK nog op de toppen van haar kunnen met Robbe reepjes (‘een heel snelle voorzet’), Van Bommeldingen, Stekelenburgers en Van Spersiebonen, was het nu vergeefs zoeken naar de Michel Topvorm. Een vergelijking met Wesley Sneijder dringt zich op, al kan dit er nog net mee door (hoewel je met 4-2-2 natuurlijk niet zo heel ver komt):
Vanwege de versieringen of de Horster middenstandsacties zal dit WK me dus niet bijblijven. Vanwege wat dan wel? Ik denk toch in de eerste plaats vanwege de spuitbus. Door de spuitbus zal ik ons Horster wegdek bijvoorbeeld in het vervolg altijd met andere ogen bekijken. Waar ik vroeger gewoon een pijl of een streep zag, vermoed ik nu scheidsrechterlijke ingrepen. Heeft Björn Kuipers hier zijn frustratie de vrije loop gelaten nadat Oranje zijn WK bedierf?
Probeert Nicola Rizzoli hier de botsing tussen Manuel Neuer en Gozalo Higuain te verbeelden?
Heeft Howard Webb zijn eigenzinnigheid hier weer eens botgevierd?
En is dit soms een nagelaten werk van Jac Janssen?
Voetbal. Het doet iets met je. Kom daar maar eens om bij het OLS of de Tour.

maandag 5 december 2011

Intermezzo – Proevertje

Natuurlijk was ik aangenaam verrast toen ik donderdag in Hallo Horst aan de Maas eindelijk weer eens een op de actualiteit gebaseerd Proevertje van de Week van slagerij Joosten aantrof. En alsof het allemaal speciaal voor mij was gedaan, ook nog een op de voetbalactualiteit gebaseerd Proevertje:
Toch merk je dat Lam er na die maandenlange afwezigheid weer even in moet komen. Want hoe kun je nou aan komen zetten met een Cruijff-van Gaal gehaktsteak? Dat kan toch nooit een mals stukje vlees opleveren? Dat mengt zich toch niet? Je blijft toch altijd de verschillende bestanddelen proeven? En wat dacht u van die harde zwarte korstjes? Niet te verteren toch? Maar dazzz logiezzz, zou JC zeggen.
Nee, als je wilt scoren met een vleesgerecht uit de Arena, probeer het dan met hete bliksem. Of duiveltjesvlees. Nee, nog beter: jachtschotel.
Wat allemaal niet wegneemt dat het voorbeeld van de op de actualiteit inspelende advertenties van slagerij Joosten beslist navolging verdient. Laten we ons voor de aardigheid even alleen tot de voetbalwereld beperken. Een rijkere bron van inspiratie valt nauwelijks te bedenken. Ik garandeer u dat VVV-supporters bloemisterij ’t Witveld plat zullen lopen als die wereldkundig maakt dat ze ogentroost (euphrasia) in haar assortiment opneemt.
Verder kijk ik reikhalzend uit naar het moment waarop Bruna boeckensteunen in de aanbieding doet.
Dan paardenmelkerij ’t Vöske. Die zou gezien de huidige succesreeks toch wel gek zijn als ze geen Wittenhorsemelk op de markt bracht?
Onbegrijpelijk is ook dat Mode Centrum Frans Theelen ondanks de hegemonie van Manchester in het Engelse voetbal nog altijd geen reclame maakt voor mezèsterse bókse.
Waar is de snackbaruitbater die een verband legt tussen een patatje oorlog en de taferelen gisteren tijdens en na FC Utrecht-FC Twente? En die VVV-catastrofe in Almelo (is het echt teveel gevraagd van de heren grootverdieners om mij in elk geval de 21,50 euro van het kaartje terug te betalen?)
moet voor vuurwerkverkopers toch gefundenes Fressen zijn om de zevenklapper nog eens onder de aandacht te brengen?

Kom op, Horster middenstanders, zorg voor wat lichtpuntjes in deze donkere tijden en zet dat creatieve brein eens aan het werk. Ik reken op u.

maandag 19 september 2011

Actualisatie – Quiz

Wat is dat toch met die Horst-sweet-Horst-quizjes? Telkenmale investeer ik een niet onaanzienlijk deel van mijn kostbare vrije tijd om u een sappige quiz te serveren en nooit ook maar een hond die reageert. Over een dankbaar lezerspubliek gesproken! Vertel me eens waar het ’m nou in zit. Schat ik u te hoog in en schotel ik u te moeilijke vragen voor? Of zijn de uitgeloofde prijzen soms niet aantrekkelijk genoeg? Bent u zo verwend dat louter strijden om de eer of om een Horster lekkernij u te min is? Het is hopelijk toch niet zo dat u bang bent door de mangel te worden gehaald? Zoiets zou nou werkelijk nóóit in me opkomen.
Hoewel het me onwaarschijnlijk lijkt dat u wél geïnteresseerd bent in het antwoord als de vraag u niet interesseert, volledigheidshalve toch maar de oplossing van het quizje van vorige week. De vraag was welk typisch Horster geluid u hoort op dit filmpje:
Welnu, kijk en beluister het volgende filmpje en het antwoord dringt zich vanzelf op:

Inderdaad, wat u hoort, is het zo karakteristieke geluid van de in de wind klapperende roodwitte plastic linten die moeten voorkomen dat bezoekers strandbad De Kasteelse Bossen betreden omdat daar voor de zoveelste keer blauwalg is geconstateerd.
Was dat nu echt zo moeilijk? En weet u welke prijzen u allemaal langs de neus zijn gegaan? Een kersenkruimelvlaai van bakkerij Gerards-Steeghs, een potje gedroogde blauwe bessen van Douven Blauwe Bessen, een bakje Elianny’s (bij gebrek aan Lambada’s) van Aardbeienland en last but not least een Tegels konijn van slagerij Joosten. Heb ik in het weekend lekker allemaal zelf verorberd (‘elk nadeel …’).
Wat me – nu we het er toch over hebben – overigens wel tegenvalt, is dat ik ondanks alle sluikreclame die ik hier regelmatig voor hen maak, nog nooit een bedankje in natura van bovengenoemde Horster winkeliers heb mogen ontvangen. Het is mijn eer te na er om te gaan vragen, maar ik zou er geen bezwaar tegen hebben als deze stille wenk het beoogde effect heeft.

maandag 5 september 2011

Top 5 – Geschenken die me mogelijk alsnog kunnen doen verleiden me in te schrijven voor glasvezel

Niets zo veranderlijk als een mens. Een dooddoener eerste klas, ik weet het. Toch kan ik met de beste wil van de wereld geen toepasselijkere beginzin voor dit stukje bedenken. Wat is er aan de hand? Vorige week beweerde ik nog met grote stelligheid dat glasvezel niet aan mij was besteed.
Intussen ben ik aan het twijfelen geraakt. Daarvoor zijn twee aanleidingen:
1. de advertorial afgelopen week in Hallo Horst aan de Maas. Acht Horster hotshots sommen daarin de vele zegeningen van glasvezel op. Infrastructuroloog Leon Litjens: ‘Vroeger bestond een infrastructuur uit een weg en riolering, tegenwoordig is de snelheid van het internet van groot belang. Het is echt een infrastructuur voor de toekomst.’ Gemeenschapsdenker Jan Nabben: ‘Zo worden we met z’n allen in 1 klap aangesloten op de toekomst! Met glasvezel maken we onze gemeente aantrekkelijk voor bedrijven, iets waar we allemaal van profiteren.’ Neoliberaal marktdenker Arie Stas: ‘Ik denk dat het vooral fijn is dat we als consument meer te kiezen krijgen. We krijgen meer aanbieders van internet, tv en telefonie, want het is een openbaar netwerk. Dat is goed voor ons als consument.’
2. Het een van de voorbije dagen ongetwijfeld ook op uw deurmat neergeplofte zakje Pickwick English Tea Blend, met het daaraan gekoppelde vooruitzicht van ‘een heerlijke high tea 2 personen’ als ik me aanmeld voor glasvezel bij OnsBrabantNet.
Acht autoriteiten en een theezakje die me moeten overhalen tot de aanschaf van glasvezel. Eerlijk is eerlijk: het was vooral dat theezakje dat de twijfel deed toeslaan. Noem het naïef, maar pas na dat zakje drong het besef tot me door dat ik een bepaalde marktwaarde vertegenwoordig. Zonder dat ik er iets voor heb hoeven te doen, blijken bedrijven bereid voor mij hun beurs te trekken. Ik ben commercieel interessant!
Maar het is nog veel mooier: het feit dat verschillende bedrijven dingen naar mijn gunsten, betekent tegelijkertijd dat ik in een machtspositie zit: ik kan eisen stellen. Ik ben te koop! Natuurlijk niet voor zo’n lullig theezakje, maar wie weet wat er gebeurt als ik iets echt lekkers krijg voorgehouden. Daarom, dames en heren glasvezelaars, hierbij mijn top 5 van geschenken die me ondanks al m’n principes en eerder geuite bezwaren mogelijk alsnog kunnen doen verleiden me in te schrijven voor glasvezel:

5.
Twee aardbeienseizoenen lang gratis Lambada’s van Het Aardbeienland naar behoefte.

4.
Vijf jaar lang gratis de meest kitscherige beeldjes uit de collectie van Action naar behoefte.

3.
Twee jaar lang gratis gedroogde blauwe bessen van Douven Blauwe Bessen naar behoefte.

2.
Twee jaar lang eenmaal per week een gratis kersenkruimelvlaai van bakkerij Gerards-Steeghs.

1.
Vijf jaar lang gratis Tegels konijn van slagerij Joosten naar behoefte.

Laat maar komen al dat moois, dan maak ik aan het eind van de week wel de balans op.

maandag 29 augustus 2011

Boodschappenbriefje – Fonduevlees halen bij Lam (5)

Zo interpreteerde Gé Peeters dit boodschappenbriefje:
In het huishouden van ons gezin ben ik degene die meestal de boodschappen doet. Een briefje heb ik eigenlijk niet nodig: ik weet precies wat we wekelijks nodig hebben en kan dat zelfs met de ogen dicht uit de schappen halen. Het woordje ‘eigenlijk’ in de vorige zin verraadt dat ik niet altijd zonder briefje op pad ga. Als ik dingen nodig heb die ik normaal niet hoef te halen, dan noteer ik die op een briefje. Naast de ‘gewone’ dingen, die ik immers toch niet vergeet, is dit mijn hulpmiddel. Om een voorbeeld te geven: wij hebben nooit jam in huis. Maar als het plots zomer wordt, zijn er gezinsleden die een beschuitje met bosvruchtenjam niet te versmaden vinden. Dus op het lijstje: bosvruchtenjam.

Deze oeverloze inleiding is mijn verklaring voor dit briefje. Een doorgewinterde boodschapper heeft op dit briefje alleen die boodschappen opgeschreven die hij normaal niet nodig heeft.
Fonduevlees halen bij Lam: de kern zit ’m hier in ‘bij Lam’. De boodschapper heeft wel vaker fonduevlees nodig. Yves en Chantal komen wel vaker, en ook tijdens Pasen, Hemelvaart en Pinksteren wordt er gefonduud. Maar de vorige keer viel het vlees van de Plus zo tegen, dat we het nu maar eens bij Lambert moeten proberen. Het is wel wat duurder, maar dan heb je ook wat. Is een Vakslager, hoor.
Suiker. Als ik twee pakken suiker per jaar nodig heb, dan is het heel wat. Ook bij mij moet dat op het lijstje, het is geen routineboodschap.
Tulpen: de uitleg van jou is uitstekend. Zo zou het mij ook vergaan. Ook ik zou met de verkeerde bloemen thuis komen. De rapen gaar? Drie dagen logeerkamer! Dat probleem is te omzeilen met tal van smoezen:
- De tulpen waren op.
- De bloemist adviseerde mij wat anders.
- Ze hadden alleen gele tulpen, daar houd jij niet van.
- Ik dacht: laat ik je eens verrassen en niet die doodsaaie tulpen meenemen.
- Tulpen lijkt op Gulpen. Weet je nog dat jij daar toen de wegenkaart op de kop hield?
- De tulpen waren in de aanbieding, en ik ga echt geen kortingsbloemen voor jou kopen, schatje.
- Ik moest de hele tijd aan dat liedje denken. Vreselijk, jij hebt er toch ook een hekel aan?
Bier: bier heeft de briefjesschrijver wel vaker nodig. De clou zit ‘m in de onderstreping. Als ik iets onderstreep, is er iets met de te halen boodschap.
Wijn is rode wijn. Wijn met een streep is witte wijn. Koffie zijn de padjes voor de senseo. Koffie is senseokoffie met een smaakje; Vienna bijvoorbeeld. Dus deze boodschapper heeft geen ‘gewoon’ bier nodig, maar bier: kijken of de Tarwebok van Heineken er al is, en anders de Herfstbok van Grolsch.
Dat de boodschapper een man moet zijn, beaam ik. Bovenstaande streepjestheorie is te ingewikkeld voor vrouwen.

Gé Peeters

Boodschappenbriefje – Fonduevlees halen bij Lam (4)

Zo interpreteerde Ger Gubbels dit boodschappenbriefje:
Boeiende kwestie: evenals jij denk ik, dat het boodschappenlijstje is opgesteld voor iemand anders. Dat blijkt uit de toevoeging “bij Lam”. Als de schrijfster zelf op pad was gegaan, had ze wel geweten waar ze moest zijn.
Inderdaad betreft het hier een schrijfster, een vrouwelijke opdrachtgever, die ik, gezien het handschrift, schat tussen de 30 en de 40. Opvallend is, dat de hoofdletter
F een blokletter is en dat de hoofdletter L een schrijfletter is. Dat zien we ook bij de b van bij (blok-) en de b van bier (schrijfletter).
Dit zou erop kunnen duiden, dat de toevoeging bier van een ander persoon afkomstig is. Ook het feit dat het woord bier onderstreept is, zou hiervoor een aanwijzing kunnen zijn evenals de plek waar het staat (met een streepje achter suiker, terwijl het logischer was geweest om er een opsomming van te maken (suiker, tulpen, bier onder elkaar). Maar omdat de andere drie letters van bier wel bij het handschrift passen, vervalt deze optie.
Het zou ook nog kunnen, dat de schrijfster het bier niet van de Plus wil, maar van Weijs (zelfde parkeerplaats) en dat ze daarom het bier op een aparte plek en op een aparte manier genoteerd heeft. Maar dan had ze er, net als bij de slager, waarschijnlijk de naam wel bijgeschreven: fonduevlees halen bij Lam, bier halen bij Peter.
De laatste mogelijkheid is, dat mevrouw het briefje klaar had en dat haar man vanuit zijn stoel in de kamer nog opmerkte, dat het bier ook op was. Enigszins geërgerd heeft ze toen bier in deze vorm en op deze plek genoteerd.
Verder lijkt me, dat de auteur van het briefje in Horst woont, waarschijnlijk in de buurt van de Plus. Mensen die verder weg wonen doen hun boodschappen voor de hele week in een keer en gaan niet alleen voor suiker (als het juist is, dat het bier later is toegevoegd) nog eens terug naar de Plus. Bovendien denk ik, dat de schrijfster slager Lam persoonlijk kent (anders heeft ze het over de slager, Joosten of Lambert) en wil de lezer het briefje begrijpen, dan moet ook hij de voornaam van de slager kennen.
Ten slotte is het duidelijk, dat het briefje is geschreven in het voorjaar, waarschijnlijk maart of april. Dat valt niet alleen op te maken uit de tulpen, maar natuurlijk ook uit het feit dat er fonduevlees gehaald moet worden (en geen barbecuevlees).
Samengevat denk ik dat: het briefje is geschreven door een vrouw tussen de 30 en 40 jaar. Haar man moet de resterende boodschappen doen voor een fondueavondje met vrienden in maart of april.

Ger Gubbels

Boodschappenbriefje – Fonduevlees halen bij Lam (3)

Zo interpreteerde Jacqueline dit boodschappenbriefje:
Kom ik in de keuken en ja hoor, het zal ook eens niet, heeft die kloothommel het lijstje mee voor a.s weekend. Ik heb het hem nog zo gezegd, dat Sjeng en Mien dit weekend komen fonduen en dat ik alvast met een lijstje maken ben begonnen en dat hij dus dat andere moet hebben, dat wordt dus geen braadworst vanavond.

Jacqueline

Boodschappenbriefje – Fonduevlees halen bij Lam (2)

Zo interpreteerde Ingrid Koenen dit boodschappenbriefje:
Het begon met het briefje op de aanrecht de dag ervoor;
* Fonduevlees halen bij Lam.
Ik schrijf het alvast op, anders vergeet hij het morgen nog.
Och en eigenlijk nog suiker, maar goed.
De rest heb ik al allemaal in huis … hè? 4 flesjes bier? Kratje al leeg? Sjongejonge dus nog een kratje bier (onderstreept om het drinkgedrag van manlief woordeloos te bekritiseren.)
Tja als ie dan toch naar de Plus moet, dan haalt hij ook maar efkes de suiker en wat tulpen.

Ingrid Koenen

Actualisatie – Boodschappenbriefje (1)

Zo af en toe maak je van die blunders die je nog lang bij zullen blijven. Mij overkwam dit vorige week. Vanaf deze plaats riep ik lezers op mij hun eigen interpretatie van een boodschappenbriefje te sturen. Ik deed dat in de stellige overtuiging dat toch niemand zou reageren – leer mij mijn pappenheimers kennen.
Wat is nu het geval? Ik blijk mijn pappenheimers helemaal niet te kennen! Niet minder dan vier lezers namen de moeite hun eigen interpretatie te geven aan mijn boodschappenbriefje van vorige week.
Maar dat is toch prachtig, waar zit ’m dan die blunder in? Dat zal ik u even uit de doeken doen. Die vier lezersinterpretaties getuigen van originaliteit, humor, taalgevoel, inlevingsvermogen, fantasie en nog zo wat dingen. Terwijl dat natuurlijk helemaal niet de bedoeling is. Want ik ben toch degene die hier wekelijks moet zorgen voor originaliteit, humor, taalgevoel, inlevingsvermogen, fantasie en nog zo wat dingen? Ik zie in die lezersinterpretaties niet meer en niet minder dan een poging de koning van z’n troon te stoten. Vandaar dus die blunder.
Enfin, het kwaad is nu eenmaal geschied, wie a zegt, moet ook b zeggen en wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten. Dus wil ik Gé, Ger, Ingrid en Jacqueline hierbij zeer hartelijk danken voor hun bijdrage. Ik heb even zitten puzzelen op de vraag op welke manier ik hen het meest recht kan doen. Uiteindelijk heb ik besloten er vier aparte stukjes van te maken, dus ook van de interpretaties van Ingrid en Jacqueline, die oorspronkelijk als een reactie op mijn stukje van vorige week binnen kwamen.
Verder heb ik in de balk rechts op het scherm naast de (steeds verder uitdijende) categorieën ‘onopgeloste mysteries’, ‘opgeloste mysteries’, ‘mijn top 5 van’, ‘intermezzo’s’ en ‘actualisaties’ ook een rubriek ‘boodschappenbriefjes’ toegevoegd. Daarin plaats ik voortaan elke interpretatie van een boodschappenbriefje, of die nu van mij of van een lezer afkomstig is, als een apart bericht. Want nu ik toch niet meer op m’n schreden kan terugkeren, en nu blijkt tot welke verrassende resultaten m’n oproep heeft geleid, moest ik maar eens vaker m’n fantasie loslaten op boodschappenbriefjes en daarna lezers vragen hetzelfde te doen.
Maar intussen blijven interpretaties van het briefje van vorige week (of van een boodschappenbriefje dat u zelf gevonden heeft) nog steeds van harte welkom. Mail (HorstsweetHorst@gmail.com) me!

maandag 22 augustus 2011

Klein mysterie 272 – Boodschappenbriefje (2)

Mag wel weer een keer, een boodschappenbriefje, vindt u niet? Alweer een tijdje geleden vond ik dit briefje op parkeerplaats Patronaat, bij Plus en Lidl:
Alleen al dat ‘Fonduevlees halen bij Lam’ maakt dit briefje tot een juweeltje. Verder staat er zo weinig op dat je je afvraagt waarom het überhaupt is geschreven. Vier items slechts, meer valt er niet te onthouden!
Is het gewaagd om te veronderstellen dat hier een man aan het werk is geweest? Een man in de VUT-leeftijd, zonder veel boodschapervaring, er door z’n vrouw op uit gestuurd omdat zij al dat fonduevlees niet meekreeg met de fiets en ze niet beschikte over een rijbewijs. Graag had ze hem nog meer boodschappen mee laten nemen. Maar als ze hem aan z’n verstand had moeten peuteren waar zich bij de Plus het rookvlees, het keukenzout, de borrelnootjes (Duyvis), de abrikozenjam (Hero), de kuipjes koffiemelk (Friesche Vlag) en het toiletpapier (huismerk) bevonden, was ze zo weer uren verder geweest.
Kostbare tijd die ze liever besteedde aan de voorbereidingen van het fonduën van komende zondag. Zo vaak kwam het immers niet meer voor dat Yves en Chantal met hun respectievelijke partners en kinderen gezamenlijk op bezoek kwamen. Dus had ze manlief verder alleen nog gevraagd suiker en bier mee te nemen. ‘Suiker vind je meteen bij de ingang links’, had ze gezegd. ‘En bier is neem ik aan geen probleem?’ ‘Nee’, had hij schaapachtig lachend bevestigd. O ja, en ook nog een bosje bloemen. ‘Welke?’, had hij gevraagd. Moest ze hem nu werkelijk alles voorkauwen? ‘Tulpen’, had ze vervolgens zo geïrriteerd geantwoord, dat hij het wel uit z’n hoofd had gelaten de vervolgvragen die ’m voor op de tong lagen (‘Waar? Welke kleur?’), nog te stellen. Vervolgens was ie op pad gegaan. Het fonduevlees bij Lam en het bier waren inderdaad geen probleem geweest. Met enig vragen was zelfs de suiker gelukt (voor de zekerheid had ie zowel een pak suiker van een kilo als een doosje suikerklontjes genomen – problemen thuis kon je maar beter voor zijn). Maar daarna had het noodlot toegeslagen: onderweg van de kassa van de Plus naar z’n auto had ie het boodschappenbriefje verloren! Hij had z’n hersens gepijnigd over het vierde item op het briefje. Ineens had hij het zich herinnerd: bloemen! Maar welke? Chrysanten, anjers, tulpen, rozen? Godverdomme welke? Op goed geluk had ie ten slotte een bosje gele chrysanten uitgezocht. Thuis waren de rapen toen helemaal gaar geweest.
Weet u wat ik nou eens aardig zou vinden? Als u uw eigen interpretatie geeft aan dit briefje (of aan een boodschappenbriefje dat u zelf gevonden heeft). Mail (HorstsweetHorst@gmail.com) me uw interpretatie en ik zorg voor publicatie. Liefst met naam en toenaam, maar desgewenst ook anoniem. Kom op, doe mij (en collega-lezers) gewoon eens een keer een plezier!

vrijdag 25 februari 2011

Top 5 – Wortelstortverklaringen

De daucus carota. Heel Horst lag er vanmorgen mee bezaaid. Horst-sweet-Horst schreef het maandag al: als je iets wilt beleven, zul je toch echt in Horst moeten zijn. Intussen zijn op straat en op internet de verontwaardigde, bekrompen, zure en kleinburgerlijke reacties op de wortelstort niet van de lucht, maar je kunt natuurlijk ook proberen de humor van zo’n actie in te zien. InHorst giste vanochtend al om 8.24 uur naar de herkomst van de wortels en waarom zou Horst-sweet-Horst dat dik zes uur later ook niet doen? (Dagblad De Limburger en wethouder Selen (klik hier en hier) mogen dan wel suggereren dat Jong Nederland achter de actie zit, maar wie garandeert me dat zij niet zelf bij het complot betrokken zijn?) Mijn top 5 van mogelijke wortelstortverklaringen:

5. Een frustratiereactie van de biologische supermarkt die oorspronkelijk in het voormalige (en nu dus ook toekomstige) Albert Heijnpand zou komen.4. Een protestactie van de verzamelde Horster konijnen. Ze voelen zich gediscrimineerd omdat een ander soort viervoeter wel een eigen centrum krijgt in Park De Peelbergen en zij niet. Horst aan de Maas een hippisch centrum? Dan ook een oryctolagisch centrum!3. Een combinatie van situationisme, action art, art intervention en performancekunst van voormalig politicus en overlevingskunstenaar Ger Driessen die zich steeds meer senang gaat voelen in zijn nieuwe rol als beeldend kunstenaar.2. Een nieuwe reclamestunt van Jeroen Kouwenberg, de man die eerder onder meer verantwoordelijk was voor de Wie-is-de-koe-actie van slagerij Joosten en de reclamecampagne van installatiebedrijf Tommas. Nu zou Kouwenberg handelen in opdracht van de parodontologiepraktijk die zich op de hoek Helmesstraat – Gasthuisstraat – Stationsstraat gaat vestigen: de wortelstort ter promotie van wortelkanaalbehandelingen. (© Marij)1. Geheel onverwachts is Sinterklaas gisteren op 14.378-jarige leeftijd overleden. Z’n Zwarte Pieten hebben de wortels teruggestort die de Horstenaren in de loop van de afgelopen 14.378 jaar in hun schoen hebben gelegd voor Amerigo. (© Ida & Tom)