Posts tonen met het label intensieve veehouderij. Alle posts tonen
Posts tonen met het label intensieve veehouderij. Alle posts tonen

zaterdag 23 augustus 2025

Intermezzo – Kleefsedijk (17)


Na een proces van bijna twintig jaar maakte het gemeentebestuur van Horst aan de Maas in juli bekend de milieuvergunning voor een varkensbedrijf aan de Kleefsedijk in Sevenum in te willen trekken. Maar daarmee is het dossier Kleefsedijk 9 nog niet gesloten. Dinsdag kwam het tijdens de gemeenteraadsvergadering weer eens aan de orde. Een vertegenwoordiger van Werkgroep Kleefsedijk sprak de gemeenteraad toe. En de gemeenteraad zelf behandelde Raadsinformatiebrief (RIB) 92 en RIB 92A, die allebei over dit dossier gaan.

Acht kanttekeningen bij het verhandelde:

1. Met Raadsinformatiebrief 92 (van 22 juli) is iets vreemds aan de hand: die brief was openbaar, Horst-sweet-Horst citeerde er zelfs uit (klik hier), maar is niet langer openbaar: ‘De pagina die u zoekt is voor u niet beschikbaar.’ Rara, hoe kan dit?


2. Gelukkig heb ik RIB 92 destijds wel opgeslagen. Het college van burgemeester en wethouders heeft het in RIB 92 enkele malen over ‘het onderzoek’ dat het heeft verricht naar de gang van zaken in het dossier Kleefsedijk. Een onderzoek bestaat normaliter uit probleemanalyse, onderzoeksplan, uitvoering, resultaten, conclusies en rapportage. Maar het lijkt erop dat wat het college ‘het onderzoek’ noemt, een (ook al niet openbaar) feitenrelaas is. Wat iets heel anders is dan een onderzoek.

3. De Werkgroep Kleefsedijk kwam ook tot de conclusie dat de gemeente geen onderzoek heeft gedaan. Ellis Holthuijsen: ‘Er komt een truc, belazerij boven water… Maar er wordt niet uitgezocht hoe dit kon gebeuren. De desbetreffende mensen zijn niet eens ondervraagd. Er is eigenlijk geen onderzoek geweest vanuit de gemeente! Wat houdt iemand een volgende keer dan tegen? Het komt boven water, maar het mag gewoon! Het wordt niet echt onderzocht en het heeft geen gevolgen. Als burgers zijn wij zo vogelvrij! Worden er mensen beschermd? Mensen die op de achtergrond werken? Of misschien ook wel weer op de voorgrond na de verkiezingen?’

4. De Werkgroep Kleefsedijk stipte verder nog eens luid en duidelijk aan dat een groot aantal vragen nog steeds niet is beantwoord. Ze beklaagde zich ook over de gemeente die een Woo-verzoek van de Werkgroep dwarsboomt, en over de moeite die het kostte om in te spreken tijdens deze vergadering. Luister hier (ga naar 1.16.00) de hele bijdrage van de Werkgroep terug.

5. De inspreekster namens Werkgroep Kleefsedijk: ‘Als gemeente ben je op deze manier weinig betrouwbaar. Met zo’n raadsel van Horst. Dit moeten jullie als gemeenteraad niet goed vinden en zeker niet willen!’ Maar de gemeenteraad leek het juist wel goed te vinden en te willen. Behalve Ton Wismans (Perspectief) en Peter Lalieu (VVD) deed niemand zijn mond open.

6. Peter Lalieu: ‘Er is hier minimaal sprake van prutswerk, een gemeente, en zeker een gemeentebestuur, onwaardig. Een diepgaander onderzoek hoe een en ander is gelopen, had wat ons betreft gemogen.’ Niemand die hem steunde in deze opvatting.

7. Ton Wismans (Perspectief): ‘Waarom worden er geen gespreksverslagen gemaakt?’ Gemeentesecretaris Henk Mensink: ‘We hebben een aantal gesprekken gehad met de Werkgroep Kleefsedijk. We hebben de afspraak gemaakt dat er geen verslag werd gemaakt. (…) Er is niemand die tegen mij heeft gezegd “Ik mis een letterlijk verslag of een verslag op hoofdpunten”.’ Nathalie Rozendaal (Hart voor Horst aan de Maas): ‘De gemaakte afspraken zijn wel gewoon op schrift gesteld, neem ik aan?’ Lang antwoord van Henk Mensink dat neerkomt op ‘Nee’. Ton Wismans: ‘In een professionele organisatie dien je gewoon vast te leggen wat je met elkaar hebt afgesproken.’  

8. Peter Lalieu: ‘Misschien zou nog eens de oud-wethouder gebeld kunnen worden om te vragen hoe het toen gegaan is.’ Verantwoordelijk wethouder Robert Martens (D66-GroenLinks): ‘Als u de oud-wethouder Leon Litjens bedoelt: met hem heb ik gebeld. Maar daar is niks concreets uitgekomen.’ Leon Litjens? Doelde Peter Lalieu dan niet op oud-wethouder Rudy Tegels? Leon Litjens speelde als wethouder toch geen rol in dit dossier?

Gisteren was trouwens een cruciale dag in dit dossier. Gisteren sprak de gemeente namelijk met de adviseur van de varkenshouder die een aanvraag voor een nieuwe milieuvergunning voor Kleefsedijk 9 heeft ingediend. Afhankelijk van de uitkomsten van dat gesprek besluit het college binnenkort of het de bestaande milieuvergunning al dan niet zal intrekken.

woensdag 13 augustus 2025

Intermezzo – De terugkeer van Leon Litjens

Don Leon ist wieder da! Nou ja, mits de leden van CDA-afdeling Horst aan de Maas op 28 augustus instemmen met zijn lijsttrekkerschap bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar. Maar dat zit wel snor.


Horst-sweet-Horst verheugt zich op de terugkeer van de man die tussen 2007 en 2013 wethouder was in Horst aan de Maas. Zelden verlegen zitten om een mening, nooit een onorthodoxe oplossing schuwen, altijd eenvoudig uit de tent te lokken, nooit te beroerd om gepassioneerd tegengas te geven: een ideale voedingsbodem voor talloze Horst-sweet-Horst-stukjes over de soms ondoorgrondelijke wegen van Leon Litjens. Hopelijk kunnen we de draad vanaf volgend jaar weer oppakken. Maar waarom eigenlijk wachten tot die tijd?


Het CDA noemt hem nu ‘een bewezen daadkrachtige leider in het openbaar bestuur’. Mijn beeld is eerder dat van een uiterst ambitieuze wethouder. Om Horst aan de Maas ‘op de kaart te zetten’ was hij tot alles bereid, zeker als hij daarmee het (agrarisch) ondernemersbelang kon dienen. Zo wist hij het omstreden Nieuw Gemengd Bedrijf, de grootste megastal van Nederland, er ongegeneerd doorheen te jassen. (Inmiddels is besloten tot sloop van de varkensstallen.) Nog zo’n hot item tijdens zijn wethouderschap was de Floriade. Het miljoenenverlies praatte hij steevast goed door te wijzen op ‘de spin-off-effecten’. (Heten die effecten niet vooral Greenport, verdozing en arbeidsmigranten?) Wat nu het Rode Kruisplein is, moest het Quartier Latin van Horst worden, vol kunstwinkels, galerieën en ateliers. (Kijk wat ervan is geworden.)


Na zijn vertrek als wethouder bleef Don Leon onnadrukkelijk nadrukkelijk aanwezig in Horst aan de Maas, op de achtergrond meedenkend, adviserend, sturend. Zo dook zijn naam onlangs op in het hoofdpijndossier Kleefsedijk.


‘Het gaat er om wat de klant vind [sic] en niet de bestuurlijke waarheid’, zei hij ooit in een Twitterfittie met Hans Gilissen, toen burgemeester van Venray. Benieuwd of hij nog steeds achter die in mijn ogen laakbare opvatting voor een overheidsbestuurder staat.


Is het dan louter kommer en kwel? Nee. Mede dankzij Leon Litjens staan er weer moelbaere in de Moelbaerenbos. En nooit zal ik vergeten hoe hij in 2008 terugkwam op zijn mening dat gebouw Mooren in Horst tegen de vlakte moest. De argumenten van tegenstanders van sloop hadden hem overtuigd. Respect! De politiek is gebaat bij politici die erkennen op een dwaalspoor te zitten. In dat kader blijft het wel jammer dat hij niet wilde deelnemen aan een paneldiscussie over de Limburgse bestuurscultuur, drie jaar geleden in OJC Niks…

vrijdag 25 juli 2025

Intermezzo – Megastal Kleefsedijk (16)

‘Uitbreiding Kleefsedijk uitgesloten’, kopte dagblad De Limburger op 14 maart 2018. ‘Typisch gevalletje vooruitlopen op de feiten’, noemde ik dat toen (klik hier). Nu, ruim zeven jaar later, lijkt het er gelukkig op dat ik destijds ongelijk had. Met de nadruk op ‘lijkt’.


Wat is er aan de hand? Na een proces van bijna twintig (!) jaar besloot het college van burgemeester en wethouders van Horst aan de Maas dinsdag de milieuvergunning voor een varkensbedrijf aan de Kleefsedijk in Sevenum in te trekken. Dit moet de komst van een megastal ter plekke voorkomen. Dit uiteraard tot grote vreugde van de omwonenden – verenigd in de Werkgroep Kleefsedijk – die sinds jaar en dag fel streden tegen de voorgenomen bouw van de megastal.


Wat in de berichtgeving over het collegebesluit is ondergesneeuwd, is dat er mogelijk nog een juridische strijd in het verschiet ligt. Het college schrijft (klik hier): ‘Gezien het langdurig niet-gebruik van de vergunning, de maatschappelijke onrust en de uitgesloten uitbreidingsmogelijkheden in het bestemmingsplan, acht het college het intrekken van de vergunning juridisch mogelijk én maatschappelijk evenredig.’ Cruciaal in deze zin is het woord ‘acht’. Het college denkt dit besluit op goede gronden te hebben genomen, maar mocht de betreffende varkenshouder het collegebesluit aanvechten, dan blijkt pas hoe rechter-proof het besluit is.


Bovendien ligt er bij de gemeente nog een aanvraag van de varkenshouder voor een nieuwe vergunning. ‘De aanvraag is op meerdere onderdelen onvolledig en onvoldoende onderbouwd’, schrijft het college. De ondernemer krijgt nu de kans zijn aanvraag beter te onderbouwen en de ontbrekende onderdelen aan te leveren. ‘Daarna zal de aanvraag getoetst worden aan wet- en regelgeving.’ De wethouders Beurskens en Martens hebben al meerdere malen verklaard het onmogelijk te achten dat de aanvraag die toets doorstaat. Maar ook hiervoor geldt dat een rechter daar anders over kan denken. Verder is de opstelling van de gewiekste adviseurs van de varkenshouder van belang. Zij lijken nu in hun hemd te staan. Leggen ze zich daar bij neer? Of halen ze alles uit de kast om revanche te nemen?

donderdag 12 juni 2025

Intermezzo – Megastal Kleefsedijk (15)

Gemeenteraadsvergadering afgelopen dinsdag. Aan de orde kwam ook weer de aanvraag om een leegstaand varkensbedrijf aan de Kleefsedijk in Sevenum om te toveren in een megastal (klik hier en ga naar 47.00). Dit terwijl de gemeenteraad in 2018 unaniem uitsprak dat dit juist moest worden voorkomen. Hoe het kan dat die aanvraag toch in behandeling is genomen is vooralsnog een raadsel (ik schreef er onlangs hier en hier over).


Om onopgehelderde reden voerde ditmaal niet Eric Beurskens (Essentie) het woord namens het college van burgemeester en wethouders maar Robert Martens (D66-GroenLinks). Hij zei onder meer dit:
‘Dat er hier fouten zijn gemaakt, staat als een paal boven water. Daar is geen discussie over, anders stonden we hier niet. Volgens mij is er iets goed misgegaan in 2021. Dat er hier een fout is gemaakt staat als een paal boven water. We zijn aan het achterhalen wat er nu precies is misgegaan. Het heldere verhaal hebben we zelf ook nog niet. Het staat als een paal boven water dat er hier heel rare dingen zijn gebeurd, wat niet gebruikelijk is bij een gemeente en wat absoluut niet transparant is.’

Best krachtig. Maar wat ook als een paal boven water staat, is dat de wethouder vijf keer er zei. Hij had ook wij kunnen zeggen. Dan had het waarschijnlijk ongeveer zo geklonken:
‘Dat wij hier fouten hebben gemaakt, staat als een paal boven water. Daar is geen discussie over, anders stonden we hier niet. Volgens mij hebben wij iets goed fout gedaan in 2021. Dat wij hier een fout hebben gemaakt staat als een paal boven water. We zijn aan het achterhalen wat wij nu precies fout hebben gedaan. Het heldere verhaal hebben we zelf ook nog niet. Het staat als een paal boven water dat wij heel rare dingen hebben gedaan, wat niet gebruikelijk is bij een gemeente en wat absoluut niet transparant is.’
Oneindig veel krachtiger, staat als een paal boven water.


Hoe gaat het nu verder? Robert Martens:
‘We zijn advies aan het inwinnen bij onze advocaat om te kijken wat de juridische positie van de gemeente is en hoe we de omwonenden van de Kleefsedijk kunnen gaan helpen. Die mensen zitten in elk geval al vanaf 2021 maar ook daarvoor al in een situatie die niet gewenst is en waar we eigenlijk van vinden dat we er iets aan moeten doen.’

Uitkomst: uiterlijk 1 juli komt er een gesprek met de omwonenden en meteen daarna wordt de gemeenteraad geïnformeerd.

dinsdag 3 juni 2025

Intermezzo – Megastal Kleefsedijk (14)

Aan de Kleefsedijk 9 in Sevenum ligt een verouderd varkensbedrijf waar al jaren geen varkens meer worden gehouden. In 2018 nam de gemeenteraad unaniem een besluit om uitbreiding of nieuwbouw van dat bedrijf te voorkomen. En nu dreigt er toch een nieuw varkensbedrijf te komen. ‘Something is rotten in the state of Denmark.’ Zo besloot ik vorige week het stukje (klik hier) over de commotie over de mogelijke vernieuwing van het varkensbedrijf. ‘Maar wat is dan precies rotten in the state of Denmark?’, vroegen enkele mensen me. Goeie vraag, die niet zo eenvoudig te beantwoorden is omdat er behoorlijk wat mist – al dan niet bewust gecreëerd – hangt rond deze zaak. Eerst maar eens wat ik zie als de relevante feiten:

Kleefsedijk 9
13 maart 2018
- de gemeenteraad van Horst aan de Maas neemt unaniem een motie aan die uitbreiding van het varkensbedrijf aan de Kleefsedijk 9 moet voorkomen

12 oktober 2020
- burgemeester en wethouders maken bekend een aanvraag te hebben ontvangen voor de intrekking van de omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 9

11 februari 2021
- burgemeester en wethouders maken bekend de omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 6 te hebben ingetrokken
- burgemeester en wethouders besluiten de omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 9 niet in te trekken, maar maken dit niet bekend

4 april 2024
- burgemeester en wethouders maken bekend een aanvraag te hebben ontvangen voor een omgevingsvergunning voor uitbreiding van de varkenshouderij op Kleefsedijk 9

25 juni 2024
- de Werkgroep Kleefsedijk ontdekt dat burgemeester en wethouders op 11 februari 2021 niet de omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 9 hebben ingetrokken (zoals aangevraagd) maar de omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 6 (waarvoor helemaal geen aanvraag tot intrekking was ingediend)
- de Werkgroep Kleefsedijk ontdekt dat burgemeester en wethouders daarnaast op 11 februari 2021 het niet openbaar gemaakte besluit hebben genomen om de omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 9 niet in te trekken

26 juni 2024
- de Werkgroep Kleefsedijk maakt telefonisch en via whatsapp bezwaar tegen de gang van zaken

20 mei 2025
Naar aanleiding van een brief aan de gemeenteraad van de Werkgroep Kleefsedijk verklaart verantwoordelijk wethouder Eric Beurskens (Essentie) onder meer:
- ‘Er is een fout gemaakt. Er is een intrekkingsverzoek gekomen. Dat is blijkbaar geweigerd. Daar is ook een brief van uitgegaan. Alleen is daarin het verkeerde huisnummer vermeld. Dus een niet bestaande vergunning is geweigerd om in te trekken.’
- ‘Het intrekkingsverzoek is gedaan en wordt hersteld. Want de weigering die we hadden moeten doen, dus de weigering van dat intrekkingsverzoek, is niet gepubliceerd op dat moment. Dat had wel moeten gebeuren. Dus dat is alsnog gebeurd. Het is dus opnieuw gepubliceerd. Dat betekent dat mensen gewoon tegen dat besluit in bezwaar kunnen gaan.’
- ‘Een van de dingen die hier heel vreemd aan zijn: er zou een collegebesluit moeten zijn genomen, alleen hebben wij dat in eerste instantie niet kunnen vinden.’
- ‘De Werkgroep Kleefsedijk wist vanaf medio vorig jaar dat dit speelde. Eigenlijk hadden ze binnen zes weken daarna moeten reageren.’

Kleefsedijk 6
Tot zover de feiten. Mijn conclusies:
- burgemeester en wethouders hebben minimaal twee – in de woorden van Eric Beurskens – fouten gemaakt:
1. ze hebben een omgevingsvergunning (namelijk voor Kleefsedijk 6) ingetrokken waarvoor helemaal geen aanvraag tot intrekking was ingediend;
2. ze hebben een verzoek om intrekking van de omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 9 geweigerd maar hebben nagelaten die weigering te publiceren;
- Eric Beurskens zegt ten onrechte dat over het geweigerde intrekkingsverzoek een brief is uitgegaan
- Eric Beurskens zegt ten onrechte dat in het geweigerde intrekkingsverzoek een verkeerd huisnummer is vermeld
- de weigering van het intrekkingsverzoek is, anders dan Eric Beurskens zegt, tot op heden niet alsnog gepubliceerd


Hoe nu een en ander te interpreteren? Ik ben geen complotdenker en het kan zijn dat ik dingen over het hoofd zie of verkeerd zie, maar in dit geval is het toch wel héél erg lastig om niet te denken dat burgemeester en wethouders met hun besluiten van 11 februari 2021 de Werkgroep Kleefsedijk en de gemeenteraad zand in de ogen hebben willen strooien en om niet te denken dat burgemeester en wethouders mist hebben willen creëren. Hoe dan? Door bewust te besluiten de niet bestaande omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 6 in te trekken en te publiceren en door tegelijkertijd te besluiten de aanvraag voor intrekking van de omgevingsvergunning voor Kleefsedijk 9 te weigeren, maar die weigering bewust niet te publiceren, er daarbij op speculerend dat de Werkgroep Kleefsedijk én de gemeenteraad de zogenaamde verwisseling van huisnummers niet zouden opmerken.

woensdag 28 mei 2025

Intermezzo – Megastal Kleefsedijk (13)

Jarenlang was een varkensbedrijf aan de Kleefsedijk 9 in Sevenum een heet hangijzer. Buurtbewoners, verenigd in de Werkgroep Kleefsedijk, streden twaalf (!) jaar, van 2006 tot 2018, tegen de uitbreiding van het bedrijf. Het pleit leek beslecht toen de gemeenteraad op 13 maart 2018 een motie aannam die de uitbreiding moest voorkomen. ‘Uitbreiding Kleefsedijk uitgesloten’, kopte De Limburger de volgende dag. Ik noemde dat toen (klik hier) een ‘typisch gevalletje vooruitlopen op de feiten’. De aankondiging, in oktober 2020, dat de milieuvergunning van Kleefsedijk 9 zou worden ingetrokken, leek erop te wijzen dat mijn inschatting onjuist was. Maar vijf jaar later is het ineens niet meer uitgesloten dat ik alsnog gelijk krijg.


Wat is het geval? Op 11 februari 2021 trok het college van burgemeester en wethouders niet zoals aangekondigd de milieuvergunning van Kleefsedijk 9 in, maar die van Kleefsedijk 6, waarvoor helemaal geen milieuvergunning bestaat of bestond. Hierdoor zou het varkensbedrijf aan de Kleefsedijk 9 alsnog kunnen uitbreiden. ‘Verschrijving, een 9 met een 6 verwisseld’, zou je kunnen denken. Maar dat is niet het geval, aldus de Werkgroep Kleefsedijk. Die zegt namelijk een geheim collegebesluit van 11 februari 2021 te bezitten waaruit blijkt dat het college de milieuvergunning voor Kleefsedijk 9 bewust niet heeft ingetrokken.  


In antwoord op vragen van Ton Wismans (Perspectief) verklaarde verantwoordelijk wethouder Eric Beurskens (Essentie) vorige week tijdens de gemeenteraadsvergadering (klik hier en ga naar 56.00): ‘Ja, er is een fout gemaakt. We zijn nog steeds aan het onderzoeken wat hier precies is gebeurd.’ Wanneer dat onderzoek is afgerond kon de wethouder niet zeggen. Héél urgent leek hij het niet te vinden. Wat raar is, omdat er wel meer is waar je vraagtekens bij kunt zetten. Beurskens: ‘Een van de dingen die hier heel vreemd aan zijn: er zou een collegebesluit moeten zijn genomen, alleen hebben wij dat in eerste instantie niet kunnen vinden.’ De zoektocht wordt vervolgd, aldus de wethouder. Wat daarbij niet helpt is dat geen van de betrokkenen nog bij de gemeente werkt.


Voor de Werkgroep Kleefsedijk is het wel duidelijk: ‘Wij zijn als belanghebbende buurt bewust belazerd. (…) We worden zoveel mogelijk aan het lijntje gehouden en door ambtenaren bepraat en belemmerd en buitenspel gezet.’

‘Something is rotten in the state of Denmark’, zou Shakespeare zeggen.

zaterdag 19 april 2025

Intermezzo – Hobbyeieren

Dinsdag bracht het RIVM een advies naar buiten om geen eieren van hobbykippen meer te eten. Dit omdat uit onderzoek is gebleken dat de kans groot is dat die eieren concentraties PFAS bevatten die schadelijk zijn voor de gezondheid. Een dag later publiceerde Omroep Horst aan de Maas een bericht over het advies. Daarin stond ten onrechte dat het RIVM het eten van hobbyeieren zou hebben verboden, terwijl het slechts een advies betreft. Toch kan ik me nauwelijks voorstellen dat deze misser veel invloed had op de teneur van de meer dan zeventig Facebookreacties op het bericht. Een representatieve selectie uit die reacties:

Gewoon een eitje tikken uit Uw eigen kippenhok.
Wat een onzin. En waar komt het pfas vandaan… Angst en paniek zaaien… En natuurlijk net voor Pasen… Alles moet kapot…
Omroep Horst aan de Maas jullie geloven ook alles he?!!pffff ga eens zelf nadenken aub
Ja ja, de fabeltjes krant! snaveltjes dicht en oogjes toe
Wie gelooft het RIVM nog??
Kletsverhaal
Wanneer doeken wij dat RIVM een keer op
Wij eten elke dag eieren van onze kippen!! Er zijn geen lekkerdere!
Doe ff normaal, idioten
Pff. Waar is die onderbouwing dan? Mijn vader is 93 en eet haast elke dag een ei van zijn eigen kippen. En hij is nog zo fit als een hoentje!!!! Dusss!!!

Ook ik vroeg me af: hoe kan het RIVM op basis van slechts zestig onderzochte, over heel Nederland verspreide locaties tot zo’n verstrekkend advies komen? Ik besloot het onderzoeksrapport waarop het RIVM zijn advies baseert er eens bij te pakken (je vindt het hier). Hoewel het in het Engels is gesteld en hoewel voor een eenvoudige alfa als ik niet alles te begrijpen valt, krijg ik sterk de indruk dat het voldoet aan de eisen die je aan wetenschappelijk onderzoek mag stellen. Het staat er allemaal keurig in: onderzoeksmethode, representativiteit, afwegingen, voorbehouden, vergelijkingen met ander onderzoek, onzekerheden en ga zo maar door. Overtuigend maken de onderzoekers duidelijk dat die zestig onderzochte locaties wel degelijk representatief zijn voor heel Nederland.



Het RIVM adviseert om geen hobbyeieren meer te eten maar winkeleieren. Dat druist helaas in tegen mijn ongetwijfeld als ‘links’ geduide frame van hobbykippenhouders als good guys en industriële kippenhouders als bad guys. Maar ik verander de feiten niet door de boodschapper van het slechte nieuws te kapittelen en m’n kop in het zand te steken.

Intussen kom ik er maar niet uit wat ik het meest verontrustend vind: de uitkomsten van het onderzoek of de reacties erop.

woensdag 25 december 2024

Intermezzo – Dierenvrienden

‘Stelletje kneuzen.’
‘Onnozele steuntrekkers die niets anders te doen hebben.’
‘Hoeven die niet te werken?’
‘Neuzele zijn het.’
‘Wat een mafkezen.’
‘Zijn allemaal vegetarisch die maffen.’
‘Stelletje niets nutten.’
‘Idioot volk, dat ze maar gaan werken.’
‘Rijp voor het Pieter Baan Centrum.’


Met Kerstmis in het verschiet zou je denken, hopen, wensen dat mensen net een tikkeltje zachtaardiger, liever, verdraagzamer zijn dan anders. Maar nee, het lijkt wel alsof de messen nog net iets scherper worden geslepen, de beuk er nog net iets harder in wordt gegooid dan normaal.

De citaten waarmee dit stukje begint, zijn een vrij representatieve selectie van de Facebookreacties op een demonstratie, vorige week woensdag, voor het Horster gemeentehuis. Met die demonstratie vroegen Animal Rights en de Partij voor de Dieren aandacht voor dierenwelzijn in het algemeen en dat van varkens in Horst aan de Maas in het bijzonder.

Afgaand op de beelden (klik hier): vreedzamer dan woensdag gaat het er bij demonstraties maar zelden aan toe. Geen vastketenen, provocaties of dreigementen, laat staan geweld. Nee, het bleef bij protestborden (‘Tofu never screams’, ‘Laat de dieren niet stikken’, ‘Stop de slacht’) het scanderen van leuzen (‘Dieren willen leven, net als wij’, ‘Wat willen wij? Alle dieren vrij!’) en een als varken vermomde vrouw, kruipend in een kleine kooi. Een woordvoerder van de circa twintig demonstranten verklaarde voor de camera van Omroep Horst aan de Maas: ‘We staan hier om ambtenaren wakker te schudden en om de bevolking te laten horen dat er heel veel varkens in deze regio zijn die gevaar lopen. Gevaar voor stalbranden, voor het uitvallen van luchtwassers, gevaar dat ze stikken. Daar wordt veel te weinig rekening mee gehouden.’

Veel beschaafder kan het allemaal niet. Vanwaar dan toch al die denigrerende reacties? Omdat je niet aan het zuurverdiende lapje vlees van de burger mag komen? Zoiets waarschijnlijk. Waar het in elk geval óók mee te maken heeft, is de onzichtbaarheid van de meest geconsumeerde dieren. Noord-Limburg herbergt miljoenen kippen en varkens, maar ze worden stelselmatig aan ons oog onttrokken. De aaibaarheidsfactor van varkens is minstens zo groot als die van honden en katten. Maar niemand die het wil weten. Wat niet weet, wat niet deert. Schande spreken van een hond die tien minuten in de brandende zon in een afgesloten auto zit, maar de neus ophalen voor het welbevinden van kippen en varkens. Houd toch eens op met dat rare onderscheid.

(Dit stukje verscheen deze week ook in Via Horst-Venray)

woensdag 15 juni 2022

Intermezzo – Nu doorpakken

‘En het is mooi geweest met die welvaartsfratsen.’ Daar waren ze weer: de welvaartsfratsen. Het woord duikt regelmatig op in het proza van Alex Janssen. Zo ook afgelopen weekend. De Hegelsommer, gemeenteraadslid namens het CDA in Horst aan de Maas, is een fel strijder voor het boerenbelang. Ditmaal zette hij het voorgenomen stikstofbeleid van het kabinet weg als ‘welvaartsfratsen’. Wat we precies moeten verstaan onder dat begrip is me niet helemaal duidelijk, het is een zelfverzonnen woord van de zelfbenoemde Doener in Passie die nooit raakt uitgekakeld over de power van het positivisme. Ik vermoed dat we ‘welvaartsfratsen’ moeten zien als een equivalent van ‘linkse hobby’s’.


Zorg om de natuur, om de klimaatveranderingen, om de biodiversiteit, om de stilliggende woningbouw zou ik niet per se willen betitelen als welvaartsfratsen of linkse hobby’s. Wat ík dan zie als welvaartsfratsen? Nou, bijvoorbeeld zeven dagen per week vlees op je bordje willen hebben. Of miljoenen en miljoenen dieren geen daglicht en een veel te kort leven gunnen. Of dieren louter als een consumptiemiddel zien. Of telkens nieuwe Europese miljardensubsidies voor de intensieve veehouderij rondstrooien. Of alles louter door een economische bril bekijken.


Ooit was rentmeesterschap een gevleugeld woord binnen het CDA. Dat betekende zoiets als dat God de aarde in bruikleen heeft gegeven aan de mens. En dat elke generatie de verplichting heeft de aarde over te dragen aan haar kinderen zoals zij de aarde heeft ontvangen van haar voorouders. Vandaag de dag hoor je Alex en andere CDA’ers het woord rentmeesterschap nooit meer in de mond nemen. Hoe zou dat toch komen?


De bevlogenheid van het rentmeesterschap heeft plaatsgemaakt voor de kilte van het ‘Nu doorpakken’ – de slogan waarmee het CDA de laatste verkiezingen hoopte te winnen. De ironie wil dat nu het kabinet de realiteit wat betreft stikstofuitstoot onder ogen lijkt te zien en eindelijk wil doorpakken, het CDA op zijn achterste poten staat. Of in elk geval de CDA-afdelingen in de Peelregio.


‘Nu doorpakken’ suggereert strenge rechtvaardigheid zonder aanzien des persoons, lieverkoekjes die niet worden gebakken. ‘Nu doorpakken’ vraagt om lef, om niet langer wegkijken, om verantwoordelijkheid nemen. Alex en andere al dan niet regionale CDA’ers: pak nu door, keer terug op je schreden en omarm het rentmeesterschap weer zoals je het vroeger ooit omarmde.

Dit stukje verscheen vandaag ook in Via Horst-Venray

zondag 20 februari 2022

Ingezonden – D66+GroenLinks

Om wat voor reden dan ook verschenen deze week geen bijdragen van de lokale politieke partijen in Hallo Horst aan de Maas. Om in deze leemte te voorzien heeft Horst-sweet-Horst alle aan de gemeenteraadsverkiezingen deelnemende partijen eenmalig de ruimte geboden om hier een stukje te publiceren: het stukje dat normaalgesproken in Hallo zou verschijnen of iets anders. Als vierde D66+GroenLinks.  


Bindend adviesrecht voor de gemeenteraad toch beperkt

In de raadsvergadering van 9/2 is gesproken over het bindend adviesrecht. Het bindend adviesrecht is een belangrijk instrument van de gemeenteraad onder de werking van de omgevingswet, die dit jaar van kracht wordt.

In de huidige situatie moet de gemeenteraad voor bepaalde plannen een “verklaring van geen bedenkingen” afgeven. Als de raad die verklaring niet afgeeft, gaat het plan niet door. Onder de omgevingswet is die verklaring vervangen door het bindend adviesrecht voor bepaalde categorieën. Voor welke categorieën dat geldt, bepaalt de gemeenteraad. Het verschil met de huidige situatie is dat de raad onder de omgevingswet tevoren moet aangeven waar zij over mee wil praten. Over alle andere zaken beslist het college van B&W. Het college heeft een voorstel aan de raad voorgelegd over welke categorieën dat zijn. Het voorstel gaat uit van de huidige situatie, maar van de huidige vier categorieën zijn er twee geschrapt (die voor nieuwe zaken en voor grote woningbouwprojecten) en twee nieuwe toegevoegd (dat zijn grote energieprojecten en nieuwe huisvesting arbeidsmigranten). Wij vonden dat veel te mager.  

In de voorbije periode hebben vele groepen inwoners hun onvrede geuit over het gebrek aan invloed over diverse besluiten. In het voorstel van B&W wordt het adviesrecht van de raad flink beperkt en daarmee wordt ook de invloed van de burgers nog kleiner. Wij hebben (samen met SP en Perspectief) een amendement ingediend voor uitbreiding van de categorieën. Wij stelden o.a. voor grote veehouderijen, logistieke bedrijven en de uitbreiding van bestaande huisvestinglocaties voor arbeidsmigranten toe te voegen.

Helaas heeft dat amendement geen meerderheid gehaald. Wij vinden dat teleurstellend, maar geven de moed niet op. Wij hopen met een goede uitslag bij de komende verkiezingen de kans te krijgen dit te herstellen. Als u het met ons eens bent dan weet u vast wel wat u moet doen bij de verkiezingen.

Henk Kemperman, raadslid D66+GroenLinks

maandag 11 oktober 2021

Ingezonden – Een zandloper kent geen tijd

Horst-sweet-Horst ontving onderstaande ingezonden bijdrage van Jan Duijf (Kloosterstraat Horst). Over een zandloper. Voor de omnivoor. Voor de fijnproever. Voor de tussen-de-regels-door-lezer. Om te lezen. En te herlezen. En te herlezen.

EEN ZANDLOPER KENT GEEN TIJD

Wat heb je al allemaal gesneden? Een koe, een paard, een varken, een kip, een haan, een ezel, een geit, een schaap, een eend, een gans, een poes, een hond en een alpaca? Allemaal uit lindenhout? Net als de heiligenbeelden in de kerk? Ja, die lange winteravonden op de boerderij. Geen reet te doen met die computers? Op het moment valt er ook niks te demonstreren? Saai, ja. Heel saai op het platteland. Wat deden ze vroeger nog meer? Bedenk eens wat.


Waarom vul je die zandloper niet bij met onze hoge zandgrond? Zuiver de grond dan eerst. Daar word je nederig van. Je leeft in een enclave van een volgehouden verleden. Je bent allang uit de tijd gevallen. Je moet de zandloper op zijn kop zetten. Je blaast nog altijd van torenhoog in de kaarsentijd. Je bezweert de verloren tijd door priester en pastoor niet meer te citeren. Heb je niets meer te melden? Je zingt een verloren halleluja en zegent het land met sproei. Je kijkt alsof je te groene rabarber hebt gegeten. Je bent een ouderwetse zandloper.

Teel wat meer bedrijven in onze aarde. Stamp laboratoriumopstellingen uit de volle grond. Schiet teveel op mest. Ga door met je soortenpolitiek. Discrimineer lekker door. Bankleen ook duchtig. Aan de roze einder gloort de zegen! Snij letters uit dat lindenhout. Leg daarmee het woord megastal. Zet je houten beesten daar dan in. Doe wat. En loop verdomme niet zo rond te strompelen. Te broeien. Broei. Boer. Broei. Ben jij een zandloper? Leg eens! Broed. Boer. Broed. Het gouden.

Jan Duijf  Kloosterstraat 

vrijdag 20 augustus 2021

Intermezzo – Dwarsdoornede (3)

Een wandeling van Heide naar de Lollebeek op Horst-sweet-Horst? Horst-sweet-Horst gaat toch over Horst aan de Maas? Klopt, maar deze wandeling is de derde etappe van een wandeltocht van Peel naar Maas, diagonaal door de gemeenten Venray en Horst aan de Maas, met als eindbestemming Grubbenvorst. Vandaar.

Verder maar weer, links in de verte Leunen, rechts, iets dichterbij, Heide. Akkers, weilanden zonder koeien, boerderijen. En boerderijen die geen boerderij meer zijn. Blaffende honden. Keurig getrimde gazons en ook maar meteen meegenomen bermen, keurig onderhouden tuinen, keurige erven. Alles schoon, alles keurig, mijnheer Kaktus is tevree. Wat een contrast met vroeger, enkele tientallen jaren geleden nog maar. Elk boerenerf was een ode aan de wanorde, een samenraapsel van machines, afgedankte machines, schuurtjes, stallen, hooibalen, loslopende kippen, katten. Nu lijkt alles gerationaliseerd. Ordnung muss sein.


De achterzijde van een vrachtwagen steekt deels boven een muur uit. Opschrift: Levende dieren. Daarboven: Ja-Trans. Daar weer boven het guitig lachende hoofd – waarom hebben paarden het alleenrecht onder de dieren op die benaming? – van een varken. Met z’n allen guitig lachend naar de slachtbank, kom er gezellig bij, join the club. Lachen jongen.


Op de kruising Lemmenweg en Steegse Peelweg onder een machtige eik een kapelletje. Afbladderende verf, restanten van een sterrenhemel, Christusbeeld. Daarboven, in een banderol: Sic deus delixit mundum. Dilexit zul je bedoelen, maar een kommaneuker die daarop let. Zo heeft god de wereld lief gehad. Verleden tijd. Als zelfs Hij er niet meer in gelooft?


Scheiweg. Een aaneenschakeling van varkensstallen. Allemaal dezelfde vormgeving, allemaal even lelijk. Overal spic en span. Overal even grote stank. Gedachten aan dat Horster gemeenteraadslid dat onlangs door zijn gemeente fietste en schreef: ‘Prachtige landschappen, weilanden, gebouwen, kleurrijke velden.’ En: ‘Het is maar hoe je de omgeving binnen onze gemeente ziet/beleeft.’ Al dat zwartkijken ook! Hup, die roze bril op en die wasknijper op je neus!


Oversteek van de Oostrumsche Beek. Breevennenweg, in de verte een immense hijskraan bij de bouwput die pompstation Breehei heet en die wordt beveiligd door BouWatch. Met de roze bril op nu niet gaan zeuren over die naam en de gesloopte monumentale gebouwen hier. Dan de aangename stilte van het bos. Oversteek van de Lollebeekweg en tweehonderd meter verderop de Lollebeek. Na 21,23 kilometer vanaf Vredepeel de grens van de gemeenten Venray en Horst aan de Maas bereikt. Halt.


(Dit stukje verscheen afgelopen woensdag ook in Via Horst-Venray, zij het zonder foto’s. Klik hier en hier voor de eerste twee etappes van deze wandeling.)

vrijdag 6 augustus 2021

Intermezzo – Dwarsdoorsnede (1)

Een wandeling van Vredepeel naar Merselo op Horst-sweet-Horst? Horst-sweet-Horst gaat toch over Horst aan de Maas? Klopt, maar deze wandeling is de eerste etappe van een wandeltocht van Peel naar Maas, diagonaal door de gemeenten Venray en Horst aan de Maas, met als eindbestemming Grubbenvorst. Vandaar.  


Op de grens van Noord-Brabant en Limburg, uiterste noordwestpunt van de gemeente Venray. Vredepeel heet het hier. Akkers, bossen, sluisje, klaterend water. Vredig inderdaad. Zelfs de bunker op de oever van het Defensiekanaal draagt bij aan de idylle. Quads en een hele stoet crossmotoren verpesten het feestje. De hel. Aan de wandel dan maar.


Peelontginningsgebied, nog geen zeventig jaar oud. Kaarsrechte, vers geasfalteerde wegen, akkers, weinig bomen, vergezichten, leegte. Alles ademt naoorlogse efficiëntie. Noordoostpolderachtig. Het stinkt. Geen levend wezen te bekennen. In de verte nog steeds het razend geweld van quads en crossmotoren. Om de paar honderd meter een boerderij. Enorme stallen. Koeien, vermoed ik op grond van de vormgeving van de stallen en op grond van de stank – koeienstallen stinken anders dan varkensstallen. Je ruikt ze alleen, de koeien, je ziet of hoort ze niet. Grasland in overvloed, géén koeien. Het ontbreken van prikkeldraad wijst erop dat dit geen tijdelijke situatie is. Steeds meer koeien treft hetzelfde lot dat varkens al enkele decennia treft: ze brengen hun hele leven in stallen door, niet zelden met uitzicht op een sappige groene wei. Zo dichtbij en toch zo ver weg. Een tantaluskwelling zou je het kunnen noemen. Of ziek cynisme.


Verderop toch koeien buiten, egaal zwarte kalveren. Semi-buiten dan: elk kalf heeft z’n eigen kalveriglo met daarvoor een uitloopruimte van enkele vierkante meters waarin het z’n kont net kan keren. Gele oormerken in beide oren. Waanzin. Ze kijken me aan. Denken ze hetzelfde als ik? Denken ze überhaupt?


Verder maar weer. Nog meer kaarsrechte wegen, vergezichten, akkers, grasland, stallen, stank. Nog steeds nauwelijks mensen, bomen, dieren. Zelfs nauwelijks vogels, op die blauwe reiger na dan die net zo hard van mij schrikt als ik van hem. Eén doffe ellende deze wandeling tot dusverre? Zo lijkt het misschien. Toch heeft m’n stemming er niet onder te lijden. Bloeien de mooiste bloemen niet op de mestvaalt? 


Vredepeel-centrum laat ik rechts liggen, links lonken bossen en daarachter de banlieue van Merselo. Nog een laatste gigastal, woedend hondengeblaf, de eerste vooroorlogse boerderij van vandaag. Dan de weldadige rust van het bos. Tijd voor een broodje op een bankje.

(Dit stukje verscheen afgelopen woensdag ook in Via Horst-Venray, zij het zonder foto’s)

vrijdag 23 juli 2021

Ingezonden – Visie veehouderij: een neuslengte zicht

Horst-sweet-Horst ontving een ingezonden bijdrage van Andries Brantsma over de Visie Veehouderij van de gemeente Horst aan de Maas die vorige week door een ruime raadsmeerderheid werd aangenomen (alleen D66+GroenLinks, Groep Emons en SP stemden tegen):


Visie Veehouderij Horst: een neuslengte zicht

Met Tegels minder regels. De slogan, waarmee de in Horst aan de kant geschoven Rudy Tegels in Provinciale Staten kwam en werd opgeleid door topbestuurders Mackus, Koopmans en Driessen. Macht en  netwerk gaan boven kennis.

Toen wethouder Vostermans vertrok ging wethouder Tegels verder met het niet invullen van de Visie Veehouderij. Aanpak: kijk op neuslengte. Bekijk het kortetermijnbelang van grote veehouderijen. Vergeet het belang voor de wereld van je kinderen en kleinkinderen. Begraaf het rentmeesterschap. Met intensief LLTB-contact werd een visie geboren. Geheel in lijn met de LLTB-visie van Kees van Rooij. Leeg en eenzijdig.

Wat is dan die visie en wat brengt het? Raadslid Yvonne Douven: ‘Zie het als een kinderkleurplaat. Je hebt geen bouwtekening maar je weet wat je wilt.’ Vergelijk dit met de wethouder-visie. Zie het als een zwartwit krabbeltje, met een onherkenbaar figuur. Geen beeld, geen richting. En dan doelen formuleren? Dat wordt voortzetten van doelloos dwalen.

De raadsfracties: mevrouw Douven (VVD): De visie heeft niet echt inhoud. Daar kun je dus niet op tegen zijn: watte mevrouw Douven?
Heer Weijs (CDA): We zijn de besten van de wereld. Zo dachten ze met de VVD ook over de energietransitie en nu is de hele windmolenindustrie in buitenlandse handen. Maar ‘beste’ geldt niet alleen voor Horst maar moet bekeken worden over de hele keten. Enkele (heel grote) bedrijven bezoedelen de goede naam van de veehouderij door overlast en negeren van regels. Correct heer Weijs; doe daar dan iets aan!! Past overigens wel bij minder regels van Tegels.
Essentie ziet de visie zitten (die visie zonder inhoud van mevrouw Douven). De zorgen zouden voor deze partij dezelfde moeten zijn als bij de Kleefsedijk, maar dit zal nu geen stemmen opleveren is mogelijk de overweging.
Jan Wijnen (PvdA) spreekt zorgen uit en denkt aan de geurnormen en zoekt vele verbeteringen. Consistent als altijd spreken ze tegen maar stemmen voor.
Zorg voor klimaat, natuur, gezondheid en stankoverlast wordt eigenlijk alleen door SP en D66+GroenLinks uitgesproken. Goede boterham voor de boeren wordt breed gedeeld.

Er is hoop: De wethouder beweert uit de notulen van gemeentelijk overleg uit 2019 met de GGD te verklaren dat een geurnorm regionaal moet worden vastgesteld. Zijn neus zal dus wel groeien en daarmee zijn blikveld. Gevolgen van deze Tegels-visie:

  • Geen voortgang. Wethouder blijft met Weijs steken in van schaalvergroting.
  • Geurverordening gebruiken we wel rondom Meerlo om meer te mogen stinken, maar een verbetering voor burgers moet regionaal.
  • De wanorde moet eerst op orde en dus trekken we slapende vergunningen pas over vele jaren in. Dus meer vee.
  • Intern salderen laat de veestapel en dus mest- en overlastprobleem groeien.
  • De stankruimte wordt voorlopig helemaal  volgebouwd.

Eindresultaat? Over enkele jaren een nog grotere saneringsronde.

Praktijkresultaat Tegelvisie: warm saneren met grote kosten aan een kant van Meerlo en uitbreiden met evenveel dieren aan de andere kant. Visie? Wethouder, raadsleden, dat is kortzichtig. U laat boeren, burgers, klimaat, natuur en nageslacht in de steek. Wegschuiven van regels is des Tegels, niet voor de raad.

Nog nooit zover geweest met een visie volgens de wethouder. Geen meter opgeschoten wethouder. De opbouw van een inhoudsvolle visie is bij u in verkeerde handen. U laat de jeugd, boeren en burgers barsten.

Andries Brantsma

donderdag 15 juli 2021

Intermezzo – Kraamkamer (2)

Enkele weken geleden maakte ik twee lange wandelingen door bosgebieden in Horst aan de Maas en Venray. Bossen worden, blijkens op diverse plaatsen aangetroffen welkomstborden, tegenwoordig aangeduid als ‘Kraamkamer van de natuur’. Zelf zag ik vooral ongelooflijk veel menselijk ingrijpen. ‘Kraamkamer van de natuur? Speeltje van de mens zal je bedoelen!’, was dan ook de enigszins provocerende afsluiting van het stukje dat ik erover schreef (klik hier). Een van degenen die zich aangesproken voelde was Wim Heijligers, gepensioneerd bioloog uit Horst. ‘Ga anders een keer met mij op pad, dan kan ik je de visie van een ecoloog op natuur-cultuur uit de doeken doen’, nodigde hij me uit. Graag, leuk, interessant, leerzaam – afwijzen kwam geen moment bij me op. Dus spraken we af. In het Schuitwater. Om daar urenlang te wandelen en onderwijl te praten. Wim & Wim. Met al snel een vaste rolverdeling. Die Wim de meester, deze Wim de leerling. Deze Wim de vragen, die Wim de antwoorden. Die Wim docerend, deze Wim gedoseerd tegensputterend. Deze Wim begripvol, die Wim begripvol.

De Bloedrode heidelibel is puur natuur. Het prikkeldraad markeert een grens, aan de ene kant waarvan pony's grazen en aan de andere kant wandelaars lopen.

Enkele honderden woorden zijn veel te weinig voor een adequate samenvatting. Ik som gewoon wat dingen op die me zullen bijblijven. In de eerste plaats de ongelooflijk brede kennis der natuur van die Wim – al zal hij zelf de eerste zijn om deze opmerking te bagatelliseren. Verder het fanatisme waarmee hij elke niet héél alledaagse vogel, vlieg, vlinder, libel of wesp fotografeert en vervolgens registreert op waarneming.nl. Al die planten en dieren zijn puur natuur, er komt geen mens aan te pas, doceerde hij. Een ander, ter plekke aanschouwelijk gemaakt lesje dat hij me leerde: de ingrijpende gevolgen van de – door de mens veroorzaakte – hoge stikstofneerslag voor de vegetatie en daarmee ook de biodiversiteit van het Schuitwater.

De natte elzenbossen van het Schuitwater zijn het leefgebied van de Kleine ijsvogelvlinder, die vaak al nectarzuigend op braam in de bosrand te zien is.
Hij maakte me eveneens duidelijk dat het huidige aanzien van het Schuitwater deels tot stand is gekomen aan de tekentafel. De natuur dus toch een speeltje van de mens? Nee, dat ligt iets genuanceerder: zie het meer als een reparatiepoging van de mens, als een soort compensatie voor eerder aangedaan leed, als een poging om iets van de verloren gegane en broodnodige biodiversiteit terug te winnen. Maar het blijft dweilen met de kraan open zo lang diezelfde mens weigert in te zien dat de nood zo langzamerhand aan de man is.  

De Bastaardzandloopkever profiteert van de door wandelaars benutte wandelpaden. Het open zand vormt ideaal jachtgebied voor de kever.
Conclusie: inderdaad uitermate leuk, interessant, leerzaam. Af en toe vloeit er ook nog eens iets moois voort uit zo’n stukje.

(Dit stukje verscheen gisteren ook in Via Horst-Venray, zij het zonder de prachtige, door Wim Heijligers recentelijk in het Schuitwater gemaakte foto's. Ook de bijschriften zijn van zijn hand.)

donderdag 24 juni 2021

Intermezzo – Welvaartsfratsen

‘Dat alles kan door op de eerste plaats de feiten te meten en te weten en anderzijds met elkaar een gezonde dialoog voeren met respect voor elkaars visie die niet gedreven wordt door welvaartsfratsen en onuitvoerbare idealen, maar met gezond verstand met ruimte en respect voor ieders mening.’


Met deze zin sluit gemeenteraadslid Alex Janssen (CDA) zijn vandaag in Hallo Horst aan de Maas gepubliceerde stukje over de Visie Veehouderij van de gemeente Horst aan de Maas af. Lees die zin nog eens aandachtig.

Tot tweemaal toe roept het geachte gemeenteraadslid op tot respect: respect voor elkaars visie en respect voor elkaars mening. Daar tussendoor gaat hij er met gestrekt been in en schoffelt hij volkomen respectloos visies en meningen onderuit die hem blijkbaar niet welgevallig zijn.

Wat zijn dat voor fratsen van de vleesgeworden ijveraar voor positiviteit, die zich erop beroept positieve energie te verspreiden en nooit raakt uitgekakeld over de power van het positivisme? 

woensdag 23 juni 2021

Ingezonden – Visie Veehouderij

Gisteren sprak de gemeenteraad van Horst aan de Maas tijdens een voorbereidende raadsvergadering opnieuw over de Visie Veehouderij. Namens het CDA voerde Henk Weijs het woord (klik hier en ga naar 2.08.32). Naar aanleiding daarvan ontving Horst-sweet-Horst de volgende ingezonden bijdrage van Andries Brantsma:



Henk Weijs had groot gelijk

Woest was Henk Weijs (CDA) over het feit dat D66+GroenLinks in de pers te kennen hadden gegeven dat ze een eigen visie hadden betreffende de veehouderij in Horst aan de Maas. En in de pers was nota bene niet eens de hele visie te lezen. Een tweede reden voor Henk om kwaad te zijn.

Jazeker, terecht dat Henk kwaad was. Geen volledige uitleg over de visie, maar waar Henk natuurlijk ook gelijk in had, was dat ze het in hun hoofd hadden gehaald om de pers op te zoeken zonder nadrukkelijke en schriftelijke toestemming van Henk. Natuurlijk zal er in de coalitie wel overleg geweest zijn en daar was alles van het CDA toch al in de visie overgenomen? Nou, wat had D66+GroenLinks dan te klagen? De alwetendheid en vertraging van het CDA was toch al geregeld? Of was er helemaal geen overleg geweest?

Zeker Henk, sta voor je zaak en eis dat anderen niet andersdenkend worden. Sta voor je eigen zaak en zorg dat de D van het CDA geen geweld wordt aangedaan en zeker geen inhoud krijgt.

Goed dat je je uit hebt gesproken Henk. Blijf staan voor je zaak, al lijkt het alsof de tijd voor jou vijftig jaar heeft stilgestaan. Sta voor je zaak en voorkom dat andere meningen het volk bereiken. Dat is contraproductief want dat zou vragen om uitleg.

Echt Henk klasse. Klasse dat je je ware geest laat zien. Zorg dat ze stil blijven. Dat is toch de kern van gewoon samen doen? En vooral stiekem buiten het zicht van de camera. Maar wel in je eentje samen doen. Echt klasse Henk, laat de kiezer niet in verwarring raken door keuzemogelijkheden. Om moedeloos van te worden, al die andere en eigen meningen.

Mijn complimenten Henk.

Was getekend,

Andries Brantsma

donderdag 3 juni 2021

Intermezzo – Gezondste Regio (3)

Vandaag precies een week geleden brachten Willem-Alexander en Maxima een bezoek aan Noord-Limburg. ‘Het streekbezoek staat in het teken van positieve gezondheid’, berichtte het Koninklijk Huis op 18 mei (klik hier). En verder: ‘De regio Noord-Limburg heeft zich ten doel gesteld de gezondste regio van Nederland te worden. Dit is vastgelegd in de RegioVisie voor de komende twintig jaar.’


Onder het motto ‘Meer gezondheid? Minder vee!!’ voerden de afdelingen Horst aan de Maas, Venlo en Venray van GroenLinks op deze dag actie. Het koninklijk paar heeft er vermoedelijk niets van meegekregen. ‘Maar goed ook’, reageerden sommigen. Zoals Edwin Michiels op Facebook (klik hier): ‘De actie is politiek de koning behoort dat niet te zijn. Daarmee is deze aandachttrekkerij onkies en niet op z’n plaats.‘ Vandaag sluit columnist Niels van Rens zich daarbij aan in Hallo Horst aan de Maas: ‘De koning en koningin zijn hier in Noord-Limburg niet voor politiek en beiden hebben zo ook helemaal niks, nada, noppus in te brengen in de Nederlandse politiek. Ik snap dat je actie wilt voeren, maar nu is het gewoon misbruik maken van de situatie. Dat vind ik uitermate slecht.’


‘Gezondheid is niet politiek’, schreef gemeenteraadslid Thijs Lenssen (D66+GroenLinks) in reactie op Edwin Michiels. Gezondheid geen politiek? Noem mij eens één ding dat niet politiek is. Alles is politiek. Ook gezondheid. En de Gezondste Regio 2025, de voornaamste aanleiding voor het koninklijk bezoek, is bij uitstek politiek. De Gezondste Regio is een vehikel dat ooit mede door politici is opgericht en opgetuigd voor de instandhouding van het agrarisch belang. Dat vehikel werd vervolgens liefdevol omarmd door de politiek, eerst in Horst aan de Maas en vervolgens in heel Noord-Limburg. 


Het klopt dat de koning niets heeft in te brengen in de Nederlandse politiek. Blijkbaar wil hij wel op de hoogte blijven van politieke ontwikkelingen als de Gezondste Regio 2025. Dan lijkt het me alleen maar positief gezond als hij zich zo goed en zo breed mogelijk laat informeren. Hij lijkt me oud en wijs genoeg om zelf te kunnen bepalen door wie en op welke wijze. De koning lijkt me ook bijzonder goed in staat om de tekst op die banners en affiches op waarde te schatten.


De Gezondste Regio is er in enkele jaren tijd glansrijk in geslaagd de betekenis van het woord ‘gezondheid’ zodanig uit te hollen dat het een volkomen inhoudsloos begrip is geworden. Waardoor fundamentele problemen aan het oog worden onttrokken. Banners en affiches die de aandacht van de koning vestigen op zo’n fundamenteel probleem zijn daarom alleen maar positief gezond.

(Onderdelen van dit stukje verschenen gisteren ook in Via Horst-Venray)