P.S. Vandaag (vrijdag 28 maart) is de kaart in die zin aangepast dat ze uitsluitend nog de totaalcijfers voor de gemeente Horst aan de Maas toont: in totaal 411 seizoenkaarhouders waarvan 190 VVV, 164 PSV en 19 Ajax.
Horst aan de Maas liefdevol, verontwaardigd, uitdagend, kritisch en verwonderd beschouwd
‘Vastenavond 1929’ staat met potlood achterop deze uit het familiearchief
opgeduikelde foto vermeld. De enige persoon die ik erop herken is mijn toen twintigjarige
oma, zittend links, met een beer op haar schoot. Alle twaalf vastenavondvierders
zijn verkleed én goedgemutst; alleen de mannen zijn geschminkt, zij het lichtjes.
Op het programma waarschijnlijk een bezoek aan een van de vele cafés in de Herstraat,
waar mijn oma woonde.
‘Het carnaval werd nog maar alleen in de steden gevierd. Overigens sprak men toen nog niet van carnaval maar van “vastelavond”. In sommige dorpen werden met vastelavond volksfeesten georganiseerd, dikwijls zeer tot ongenoegen van de geestelijkheid, die in die dagen de kerk vol wilde hebben van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat voor het “veertigurengebed”. Ons werd dan verteld dat we moesten komen bidden voor die mensen, die wèl carnaval vierden.’Illustratief in dit verband zijn berichten uit de Nieuwe Venlosche Courant van 2 maart 1911
Het ging dus zoals altijd bij verkiezingen: peilloos diepe terneergeslagenheid toen de stembureaus waren gesloten en de eerste prognoses van de verkiezingsuitslag binnendruppelden. Die terneergeslagenheid verdween pas twee dagen later, toen de gemeente Horst aan de Maas de processen-verbaal per stemlokaal online zette. Ik heb ze pas een paar verkiezingen geleden ontdekt, die processen-verbaal. Maar smullen hoor! Met name de rubrieken 6 (‘Bezwaren van kiezers’) en 7 (‘Onregelmatigheden of bijzonderheden’) verzoenen me weer met alles. Wat er vooral uit spreekt is de gewetensvolle ernst waarmee stembureauleden hun taak opvatten. Tekenend is de tip van de bemanning van het stembureau in zaal Wilhelmina in Swolgen: ‘Het formulier “Stembiljet één voor één in stembus” graag kopiëren in de kleur van de stembusstemming! Men kijkt naar de vloer ervoor, niet naar de zijkant van de stembus.’ Die toewijding, dat oog voor detail – zó geruststellend in deze donkere Trumpiaanse en Baudettiaanse tijden.
Victor Veilig is het neefje van Benni Brems. En het broertje van de bij zijn geboorte overleden Wouter Wegberm. Victor is een sulletje. Bedoelt het goed, niets verkeerds over Victor, maar hij heeft het gewoon niet. Braafjes, swingend is anders. Een meewarige blik, dat is het maximale waar Victor op mag rekenen. Met dank aan z’n heilzame scheurpilootremmende werk wordt hij gedoogd. Meer zit er niet in voor Victor.
Bekentenis: ik lijd aan zelfscankassafobie. Ik heb het idee dat alles wat maar mis kán gaan, ook mis zál gaan zodra ik me bij een zelfscankassa ophoud. Waanidee? Koudwatervrees? Ongetwijfeld. Toch is het zo. Aan mijn lijf geen zelfscankassa.
Ooit zal het wel hetzelfde zijn gegaan toen pinautomaten hun opwachting maakten.
Mezelf kennende ben ik nog jarenlang naar het postkantoor getogen om daar een
cheque in te vullen en vervolgens van de dienstdoende baliemedewerker – meestal
T.E. – de verlangde hoeveelheid contact geld overhandigd te krijgen. Aan mijn
lijf geen pinautomaat. Totdat er echt niet meer aan te ontkomen viel. En ik,
uiteraard, het gemak van pinnen ontdekte. Waarom was ik daar niet veel eerder
mee begonnen?
En nu, naar schatting een jaar of dertig verder, is de pinautomaat – ‘geldautomaat’
schijnt het officiële woord te zijn – alweer bijna passé. Slachtoffer van de
almaar voortschrijdende digitalisering. Een ernstige aantasting van het
straatbeeld zou ik het verdwijnen van de pinautomaten niet willen noemen. Zo
mooi waren ze nu ook weer niet. De pinautomatische nalatenschap daarentegen is
wel van een verbluffende schoonheid. Minimalisme in zijn meest pure vorm.
Afgelopen weekend bijna twee dagen lang in een kraamkamer verbleven. Het was er bijzonder aangenaam vertoeven. Hartelijk welkom geheten, door alles en iedereen verwend, omgeven door warmte en vrolijkheid, slechts af en toe enig gekrijs.
Horst-sweet-Horst maakte gisteren een rondje langs alle 23 stembureaus van Horst aan de Maas en peilde er de stemming. Ziehier het resultaat:
10.41 uur – Meterik, De Meulewiek
En?
‘Waat dóchte geej da, kel? CDA natuurlijk! Daat zit beej ôs al sinds 1471
in de femilie.’