maandag 23 maart 2015

Klein mysterie 633 – Fietsers (3)

Horster verkeerssituaties. Met speels gemak zou ik er wekelijks een stukje over kunnen schrijven. Maar er valt warempel nog wel meer te beleven in Horst aan de Maas dan vreemde, onmogelijke, ondoorgrondelijke, trieste en lachwekkende verkeerssituaties. Bovendien is het eind van het liedje meestal hetzelfde: iedereen verwijt elkaar roekeloos verkeersgedrag.
Dat gezegd hebbend, toch nog maar eens terugkomen op de in oktober vorig jaar gewijzigde voorrangssituatie bij de A73-afslag Horst-Noord. Op 20 oktober schreef ik er al uitvoerig over (klik hier) en enkele weken later bekeek ik de situatie ter plekke met verkeersdeskundige Jeroen Smedts (klik hier). Mijn conclusie: de veranderde voorrangsregels hebben het er voor fietsers vooral bij de opritten aanzienlijk onveiliger op gemaakt.
De nieuwe situatie liet ook de gemeenteraad niet onberoerd. Met name de fractie van D66 beet zich er in vast. Tot op heden stelde ze er al 24 schriftelijke vragen over. Lees die vragen en antwoorden desgewenst rustig door (klik hier en hier en ga naar raadsinformatiebrief 15.037). Voor nu wil ik vraag 8 van 19 januari eruit pikken:   
‘U beweert dat het zicht voor de fietsers is verbeterd. Wij komen echter tot de volgende constateringen:
- bij de afritten is het zicht voor de fietsers niet beter;
- bij de opritten is het zicht verslechterd. De fietser moet als een “slangenmens” achterom kijken om het verkeer dat achterop komt te zien.
Waar is uw bewering dat fietsers nu beter zicht hebben op het gemotoriseerde verkeer op gebaseerd?’
‘Slangenmens.’ Mooie, toepasselijke vondst, die herinneringen wakker roept aan Rob Rensenbrink (wie kent hem nog?). Dat terzijde. Dit is het antwoord van het gemeentebestuur op vraag 8:
‘De hoek van de fietspaden en de rijbaan is circa 90 graden geworden waardoor fietsers niet meer over hun schouder hoeven te kijken. Voorheen was de hoek groter waardoor het voor fietsers lastiger was om verkeer dat de oprit oprijdt, te waarnemen. Bovendien is de afstand van het fietspad tot de kruisende weg groter geworden waardoor auto’s niet “ineens” de bocht om rijden.’
Het antwoord op deze en de andere vragen is opgesteld door R. Beunen. Ik ken R. Beunen niet. Ik weet niet of R. Beunen een man of een vrouw is. Ik weet niet of R. Beunen in Horst woont of elders. Ik weet niet of R. Beunen zijn of haar tanden poetst met Prodent of met Colgate. Ik weet niet of R. Beunen het liefst hagelslag of pindakaas op de boterham heeft. Wat ik wel zeker denk te weten is dat R. Beunen sinds oktober nooit meer per fiets de opritten van de A73-afslag Horst-Noord is overgestoken. 

vrijdag 20 maart 2015

Klein mysterie 632 – Kasteelruïne (5)

Nou ben ik toch een zeer regelmatig – om het maar eens zacht uit te drukken – bezoeker van de Kasteelse Bossen/Moelbaerenbos/Kasteelpark Ter Horst (s.v.p. doorhalen wat niet van toepassing is), maar een opgehaalde kasteelbrug had ik er nog nooit gezien. Tot vanmiddag.
Voorburcht, hoofdburcht en uitkijktoren met poortgebouw in één klap niet meer toegankelijk voor het publiek. ‘Zal wel te maken hebben met een komende activiteit’, denk je dan, maar als ik de activiteitenagenda (klik hier) erop na sla, zie ik geen activiteit die de afsluiting noodzakelijk maakt. Zo op het eerste gezicht zijn er op het moment evenmin werkzaamheden gaande die deze maatregel rechtvaardigen. Wordt hier misschien in het diepste geheim onderhandeld over een nieuw provinciebestuur? Of zijn overlastgevende jongeren dan wel ouderen wellicht de aanleiding?
Of is er meer aan de hand? Zijn er brokstukken naar beneden gekomen? Kan de veiligheid van bezoekers niet langer worden gegarandeerd? Of hebben de bestuurders en vrijwilligers van Stichting Kasteel Huys Ter Horst zich verschanst op de hoofdburcht? Breekt er binnenkort een belegeringsoorlog uit, compleet met gebruikmaking van kokende olie, gesmolten lood, heet zand, rammeien en lepelblijdes?
Maar waarom, waarom dan toch in ’s hemelsnaam? De website van Stichting Kasteel Huys Ter Horst (klik hier) geeft helaas geen uitsluitsel. Laten we er dan maar op vertrouwen dat de journalistiek haar werk doet.

maandag 16 maart 2015

Intermezzo – Friends ovver de grens (1)

GEZOCHT: Horstenaren die een andere taal dan het Nederlands of een ander dialect dan het Horster spreken!

Hegelsom. Lokaal ook wel bekend als d’n Haegelsum en Hegga. Best een aardig dorpje hoor, dat Hegelsom. Het grote probleem is alleen dat dit slechts bij de Hegelsommers zelf bekend is. Hegga staat zogezegd niet op de kaart. Maar let op: dat verandert binnenkort. En u kunt daaraan meehelpen! Dat wil zeggen: als u in Horst woont én een andere taal dan het Nederlands of een ander dialect dan het Horster spreekt. 
Op zondag 5 april, eerste paasdag, worden in Hegelsom de Grensposten onthuld. Dit zijn acht kunstwerken die samen het woord HEGELSOM vormen (klik ook hier). Elk van die kunstwerken staat aan een toegangsweg tot het dorp: de H op de rotonde aan de Pastoor Debijestraat, een E aan de Tongerloseweg, de G aan de Bosstraat enzovoort. Samen markeren de kunstwerken de grenzen van het dorp.
De feestelijke onthulling heeft als motto Friends ovver de grens. Elk van de buurdorpen van Hegelsom zal die dag een kunstwerk onder z’n hoede nemen: bij de O zal shantykoor De Maashave uit Grubbenvorst zeemansliederen ten gehore brengen, op de E bij station Horst-Sevenum zullen jongeren uit Kronenberg graffiti aanbrengen, bij de L zal Mien Wijnhoven uit Sevenum een gedicht voordragen enzovoort. En Horst? Dat heeft de M toegewezen gekregen. Die staat op de kruising Hillenweg – Kogelstraat, is 2,5 meter hoog en bestaat uit cortenstaal. In het staal is het refrein van het Hegelsomse volkslied Haegelsum, mien dörpke uitgespaard.
Horst-sweet-Horst heeft van de organisatie, Tuutetrek, de bijzonder eervolle vraag ontvangen het Horster aandeel voor zijn rekening te willen nemen. Gestreeld door deze erkenning heeft Horst-sweet-Horst dit verzoek uiteraard ingewilligd en een idee opgevat. Dat is dat wij, Horstenaren, als Horster Friends ovver de grens, Hegelsom en zijn volkslied wereldwijd op de kaart gaan zetten. Zodat vanaf 5 april behalve Hegelsom ook de rest van de wereld weet dat Hegelsom best een aardig dorpje is. Noem het burenhulp, noem het een vriendendienst, noem het ontwikkelingssamenwerking, noem het de grote broer die zich ontfermt over het nakomertje, noem het hoe u wilt (klik op de afbeelding om haar te vergroten).
Wat is het plannetje dat Horst-sweet-Horst heeft bedacht? Zoveel mogelijk Horstenaren, jong en oud, die een andere taal dan het Nederlands of een ander dialect dan het Horster spreken, vertalen het refrein van Haegelsum, mien dörpke in hun taal of dialect. Zij dragen die vertaling op 5 april tussen 14.00 en 16.00 uur voor bij de M en kleuren vervolgens op een wereldkaart hun (taal)gebied in. En als maar genoeg mensen meedoen, zult u zien dat Hegelsom aan het einde van de middag dankzij ons, Horstenaren, in Sevenum, in Venlo, in Kerkrade, in Leeuwarden, in Amsterdam, in Duitsland, in Italië, in de Oekraïne, in Irak, in Afghanistan, in Burundi, in China, in de Verenigde Staten en waar al niet meer op de kaart staat.
Woont u in Horst? Spreekt u een andere taal dan het Nederlands of een ander dialect dan het Horster? Wilt u Haegelsum, mien dörpke in uw taal of dialect vertalen? Bent u bereid die vertaling op 5 april tussen 14.00 en 16.00 uur voor te dragen? Mail dan naar horstsweethorst@gmail.com en u ontvangt verdere informatie. Hegelsom zal u eeuwig dankbaar zijn. 

Intermezzo – Moord

Horst, 16 maart 2015 – De bekende Horster pianist E.D. is gisteren na afloop van een concert in café Cambrinus in verzekerde bewaring gesteld. De 45-jarige D. wordt verdacht van de moord op een Zuid-Limburgse kapelaan. Het moordwapen, een Luger P08 pistool, zou hebben toebehoord aan een Duitse soldaat die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Horst door D.’s grootvader zou zijn geliquideerd.
D. (‘Eggie’ voor intimi) publiceerde afgelopen week De muze brengt mij, volgens de tekst op de achterkant van het boek, ‘een bonte verzameling verhalen’, geschreven in ‘een zeer toegankelijke stijl waarin intense beleving, humor en mystiek moeiteloos in elkaar doorlopen’. In een van de verhalen, getiteld ‘Universum Parabellum’, onthult D. dat hij enige tijd na het verschijnen van het rapport van de Commissie Deetman (2011) in koelen bloede een Zuid-Limburgse kapelaan heeft doodgeschoten. De kapelaan zou zich als dirigent van een kinderkoor jarenlang hebben vergrepen aan de koorleden, onder wie een dochter van een vriend van D. 
Naar aanleiding van D.’s verhaal over deze moord is het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) tevens een onderzoek gestart op het oude kerkhof aan de Kloosterstraat in Horst. D. schrijft namelijk dat hij de moord zou hebben gepleegd met een Luger P08 pistool dat zijn grootvader in de Tweede Wereldoorlog had buitgemaakt op een door hem geliquideerde Duitse soldaat. Die liquidatie zou hebben plaatsgevonden in het doodgravershuisje op de begraafplaats. Op grond van het verhaal vermoedt het NFI dat de stoffelijke resten van de Duitser zich nog altijd in de buurt van het inmiddels al lang verdwenen huisje bevinden. D. schrijft daarover: ‘Samen met een buurman heeft opa de nazi naast het doodgravers huisje onder de grond geduwd, een kerkhof is er immers de aangewezen plek voor. Bovenop het lijk stortten ze een betonlaag en dekten die weer af met een laag zand.’
Naar verluidt is D. hevig aangedaan door zijn arrestatie. Volgens D. zou het Openbaar Ministerie (OM) feit en fictie, die getuige de inleiding op het boek in een ‘parallelle realiteit’ door elkaar lopen, met elkaar verwarren. Maar het OM zou handelen naar een bekende uitspraak van de Amerikaanse schrijfster Jessamyn West: ‘Fiction reveals truth that reality obscures’. In afwachting van nader onderzoek onthoudt het Openbaar Ministerie zich voorlopig van elk commentaar. Het boek van D. blijft overigens vooralsnog gewoon in de handel en is onder meer verkrijgbaar bij Bruna in Horst (€ 14,95). 

Klein mysterie 631 – Urilift (2)

Een enkele keer weet Horst-sweet-Horst wel eens iemand wakker te schudden. Zelfs in journalistieke kringen. Vorige week bijvoorbeeld. Maandagavond verscheen hier een stukje over een gemeentelijke commissievergadering van een week eerder waarin het legaliseren van een autobedrijf in America aan de orde kwam. Twee dagen na de publicatie van het Horst-sweet-Horst-stukje kwam ook Dagblad De Limburger ineens met een artikel over dezelfde zaak.
In een ideale wereld zou het wat mij betreft altijd zo mogen gaan: Horst-sweet-Horst stipt iets aan, de journalistiek diept het verder uit en belicht het wat minder eendimensionaal dan Horst-sweet-Horst pleegt te doen. Maar zoals bekend leven we niet in een ideale wereld. Dus blijft het merendeel van het lokvoer dat Horst-sweet-Horst zo gretig rondstrooit helaas onaangeroerd. Ook als dat lokvoer de journalistiek bijkans door de strot wordt geduwd. Zo riep ik de plaatselijke en regionale journalistiek anderhalf jaar geleden onder het motto U vraagt, wij draaien (‘jukeboxjournalistiek’; klik hier) expliciet op eens na te gaan wat er toch was geworden van de verzinkbare Horster urilift. Die was ons namelijk al in 2011 met enig aplomb door het gemeentebestuur in het vooruitzicht gesteld (klik hier en ga naar agendapunt 18). Sindsdien was er niets meer vernomen van deze aanwinst voor Horst-centrum, ondanks het feit dat de portefeuillehouder, burgemeester Kees van Rooij, in 2011 had verzekerd dat de urilift niet op de lange baan zou worden geschoven.
Mijn oproep bleek helaas aan dovemansoren gericht: ook de afgelopen anderhalf jaar werd vanuit de journalistiek niets meer vernomen over de urilift (vanuit de politiek evenmin). Zelfs nu de lokale politie zich sinds enkele weken onledig meent te moeten houden met het uitdelen van monsterlijke boetes aan wildplassers in het centrum van Horst blijft het stil. Ja, Hallo Horst aan de Maas hield een poll over het beboeten van wildplassen en in hetzelfde blad verscheen een column over de kwestie. Best leuk en aardig, maar ik zit toch echt eerder te wachten op harde informatie over het lot van de urilift. Waarom is de lift uiteindelijk toch op de lange baan beland? Gesneefd omdat ie te duur is? Vergeten, al dan niet bewust? Een onoplosbaar conflict tussen ondernemers en de gemeente over de vraag wie de aanschaf dient te bekostigen? Of is het wachten op de aanschaf soms tot de wildplasboetes voldoende hebben opgebracht? Je hoort, leest of ziet er niets over. Waarom niet?
Overigens lijkt de kans me vrij groot dat het CDA het wildplasprobleem morgenavond in de gemeenteraadsvergadering aan de kaak stelt. Het is immers verkiezingstijd en dan ontwaakt het CDA traditiegetrouw uit z’n winterslaap. Nog twee dagen en dan kan het zich weer voor lange tijd koesteren in de behaaglijke luwte van het pluche.

Actualisatie – Olifantenpaadjes (17)

Vrijdag in Grubbenvorst een bijzonder olifantenpaadje ontdekt. Het bevindt zich bij het voormalige keerpunt van de beruchte Knip (klik hier), op het punt waar het fietspad vanuit de wijk ’t Reuvelt uitkomt op de Sint-Jansweg.
Ik kan me zo voorstellen dat u het bijzondere niet meteen afziet aan dit olifantenpaadje: de afkorting is niet opmerkelijk lang, de omgeving van het paadje is niet extreem idyllisch en het paadje kent geen opvallende kromming. Kortom een olifantenpaadje dat nauwelijks lijkt af te wijken van duizenden soortgenoten. Maar deze foto maakt hopelijk meer duidelijk:
Het paadje gaat over een heuvel! Geen Mont Ventoux of een Vaalserberg, eerder iets in de categorie Oude Kwaremont of Berendries: een lastige puist waarvoor je graag een blokje om fietst. Op het eerste gezicht zou het daarom veel logischer zijn geweest als aan de andere kant van de boom een olifantenpaadje was gevormd. Het aantal gewonnen meters is dan weliswaar iets geringer, maar daar zou het ontlopen van die kuitenbijter tegenover staan. Toch is aan de andere zijde van de boom nog niet eens het begin van een afkorting zichtbaar, terwijl het olifantenpaadje een drukbereden indruk maakt. Rara hoe kan dat?
Een verklaring zou kunnen zijn dat fietsers graag bereid zijn de puist voor lief te nemen in ruil voor de dubbele beloning die hen wacht. Dat de pijn van de beklimming niet opweegt tegen de voldoening over de inkorting van hun route én het genot van de afdaling. Is niet geheel onmogelijk.
Toch vermoed ik eerder dat fietsers hier ordinair voor de lekker gaan. Voor dat onbeschrijflijke gevoel in de onderbuik bij de afzink, vergelijkbaar met een authentieke achtbaanervaring. Zei ik dat dat gevoel in de onderbuik onbeschrijflijk is? Dat klopt dan niet. Niemand heeft het ooit beter onder woorden gebracht dan De Vieze Man (klik ook hier):

O, dan krijg ik ballen in me buik
Grote warme, natte, lekke ballen
O, dan krijg ik ballen in me buik
Van die dingen krijg ik ballen in me buik

maandag 9 maart 2015

Klein mysterie 630 – Wie stout is krijgt lekkers

Nooit denken dat we alles nu wel zo’n beetje hebben gehad in de Horster politiek, nee, het kan altijd nog gekker. De afgelopen week werd me dat tot twee keer toe duidelijk. Het ene stinkende zaakje kan (nog) niet aan de openbaarheid worden prijsgegeven, over het andere – minstens even onwelriekend – velt de gemeenteraad volgende week een oordeel.
Het is in feite heel simpel: in 2007 verleende de gemeente Horst aan de Maas vergunning voor het bouwen van een garage bij een woning aan de Hofweg in America. Niets aan de hand, moet kunnen. Alleen bleek het in de praktijk niet te gaan om een bergruimte voor de bewoners van de woning, maar om een gebouw van 175 vierkante meter waarin een autobedrijf (klik hier) werd gevestigd – in strijd met de vergunning, in strijd met het bestemmingsplan, in strijd met de structuurvisie. Kortom: een hartstikke illegaal bedrijf.
Onlangs heeft de eigenaar de gemeente gevraagd het bedrijf te legaliseren en tevens toestemming te geven voor uitbreiding tot 320 vierkante meter, sloop van de bestaande woning en het bouwen van een nieuwe. Je moet maar durven. Argeloos als ik ben zou ik dan denken dat het gemeentebestuur de betreffende ondernemer alle hoeken van het gemeentehuis laat zien en de man vervolgens met de staart tussen de benen afdruipt. Maar nee, we zitten in Horst aan de Maas en dus zegt het gemeentebestuur tegen de ondernemer: ‘Geweldig idee, wij verlenen graag medewerking aan het legaliseren van uw bedrijf en aan uw uitbreidings-, sloop- en nieuwbouwplannen; wij leggen de rode loper met alle plezier voor u uit.’ Inderdaad, de brutalen hebben de halve wereld.
Volgende week komt het raadsvoorstel (klik hier) aan de orde in de gemeenteraadsvergadering, vorige week werd het al besproken in de commissie Ruimte (klik hier en klik door naar 15.32 minuten). Eric Beurskens (Essentie), Henk Kemperman (D66) en vooral de snel rijzende nieuwe ster van de SP, Thijs Lenssen, bestookten verantwoordelijk wethouder Bob Vostermans (CDA) met kritische vragen. Voor hoeveel vierkante meter is de vergunning in 2007 verleend? Hoe kan het dat de overtreding niet is vastgesteld? Waarom is niet handhavend opgetreden? Waarom wordt het bedrijf niet gedwongen tot verplaatsing? Hoe serieus is de financiële positie van het bedrijf onderzocht? Waarom moest een vergelijkbaar legaal (!) bedrijf in Melderslo wel verkassen? Welke motieven heeft het college voor dit voorstel?
De reactie van de wethouder was ronduit ontluisterend. Veel verder dan de toezegging dat hij het merendeel van de vragen schriftelijk zal beantwoorden kwam hij niet. Ja, hij liet ook nog los dat het een afweging was geweest. Maar waartussen en wat uiteindelijk de doorslag had gegeven, bleef volstrekt onduidelijk. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is om een premie uit te delen voor onbehoorlijk gedrag. Even vlekje wegwerken en we gaan weer over tot de orde van de dag. Zoiets.  
Hoe het volgende week afloopt? De voorspelling dat de coalitiepartijen akkoord zullen gaan en de oppositiepartijen tegen zullen stemmen lijkt me niet al te gewaagd. Voorstel aangenomen, op naar de volgende duistere deal. Signaal richting Horster burgers en vooral ondernemers: wie stout is krijgt lekkers.

Top 5 – Handmatig verfraaide in Horst aan de Maas opgehangen verkiezingsposters

Heerlijk, verkiezingstijd! De aloude volkskunst van het handmatig verfraaien van doodsaaie verkiezingsposters beleeft weer hoogtijdagen. De Hitlersnorretjes, de brillen, de geaccentueerde scheidingen, de geslachtsdelen, de tekstballonnen: genieten! Elke dag beginnen met de prangende vraag wie de voorgaande nacht welke facelift heeft ondergaan en je vervolgens maar laten verrassen.
‘Wist ik niet dat Twan een rechtszaak aan z’n broek had, maar waar rook is is vuur.’
‘Hé, koket dat sikje van Carla.’
‘Weet je, die bril geeft Jasper ineens een intellectuele uitstraling!’
‘Gek, altijd gedacht dat Ger slechts één rotte kies had.’
‘Zou dat uitgediepte decolleté Tirza nou stemmen opleveren of kosten?’
‘Gewaagd hoor, die ezelsoren van Rudy.’
‘Die tieten staan John eigenlijk heel goed!’
‘BTS, waar zou dat in godsnaam voor staan?’
Politici acteren altijd dat ze die metamorfoses verschrikkelijk vinden. Twan Beurskens, provinciaal VVD-lijsttrekker, dit weekend ook weer: ‘Ik persoonlijk vind het altijd een beetje zielig om spullen te bekladden.’ Geloof het alsjeblieft niet, ze kicken erop, de dames en heren politici. Elke verkiezing weer leggen ze in het geniep ranglijsten aan van mooist verfraaide posters. Wees ervan overtuigd dat een toppositie in dat klassement statusverhogender is dan een wetsvoorstel door de Kamer loodsen, een collegevoorstel torpederen of een amendement aangenomen krijgen.  
Horst-sweet-Horst is inmiddels doorgewinterd verkiezingsposterwatcher en beschikt over een verkiezingsposterfotoarchief om u tegen te zeggen. Dat maakte het samenstellen van een Horst-sweet-Horst top 5 van handmatig verfraaide in Horst aan de Maas opgehangen verkiezingsposters niet bepaald tot een sinecure. Toch is het uiteindelijk gelukt. Komt-ie:

5. Sybrand van Haersma Buma, Tweede Kamerverkiezingen, 2012
Vanwege de ontbrekende mogelijkheid tot detaillering is Horst-sweet-Horst geen groot liefhebber van met de spuitbus op verkiezingsposters aangebrachte verfraaiingen. Desondanks is deze transformatie van Sybrand wonderwel geslaagd. Pièce de résistance: de imposante borstelwenkbrauwen.

4. Mark Verheijen, Tweede Kamerverkiezingen, 2012
En toch zou het nog vier jaar duren voordat meneer werd ontmaskerd.

3. Ria Oomen, Europese verkiezingen, 2009
Bril, snor, waanzinnige haardracht, ‘oma’: ongetwijfeld heeft het er allemaal toe bijgedragen dat Ria, La Ria, bij de Europese verkiezingen in Meterik de ongekende score van 98,7 procent van de stemmen behaalde. 

2. Raymond Knops, Tweede Kamerverkiezingen, 2012
Simpel, maar doeltreffend: ons geacht Hegelsoms Tweede Kamerlid weggezet als lid van een roversbende.

1. Casper Tielen, Provinciale Statenverkiezingen, 2015
Je mag toch alleen maar je handjes dichtknijpen als je op deze manier wordt opgewaardeerd van droogstoppel met Poetinuitstraling tot man van de wereld met designerbril?

Klein mysterie 629 – Guus in Meterik

Onbegrijpelijk maar waar: ik trof dit weekend nog in diverse Horster winkels exemplaren aan van Voetbal International. En dat terwijl het voetbalweekblad toch een hilarische reportage van vier bladzijden bevat over het bezoek van Guus Hiddink aan Meterik, twee weken geleden. Geschreven bovendien door Geert-Jan Jakobs, een Horstenaar die al meer dan een decennium in dienst is van Voetbal International. Gelukkig is het nog niet te laat: tot woensdag ligt het nummer van deze week in de schappen.  
Absoluut hoogtepunt in het artikel zijn de parkeerplaatspassages. Geert-Jan schrijft dat Guus slechts één eis had: een parkeerplaats naast de zaal. ‘“Daaraan konden we nog wel tegemoet komen”, zegt de gemeentewoordvoerder lachend, in een dorp waar parkeerproblemen bepaald niet tot de dagelijkse beslommeringen behoren. “Een plek reserveren is hier niet nodig, maar om het allemaal wat officiëler te maken, hebben we dat toch maar even gedaan.” En dus is het vakje naast de ingang van De Meulewiek nu vrijgehouden met een frisdrankkratje. Een gehandicaptenparkeerplaats, maar dat is allerminst hatelijk bedoeld.’
Even na half drie, een half uur eerder dan verwacht, arriveert Guus in Meterik: ‘Diens donkergroene Bentley past helaas niet op de gereserveerde parkeerplaats. Hij rijdt het kratje omver, daarna steekt de wagen nog steeds te ver uit op straat. Hiddink stuurt naar een iets groter vak en stapt monter uit.’
Smullen toch? Maar ondanks alle lof voor Geert-Jan laten de parkeerplaatspassages helaas ook een hele reeks vragen onbeantwoord. Zo blijft het frisdrankkratje wat mij betreft veel te veel in het vage. Welke kleur had het? Waarom frisdrank en geen bier? Was het gevuld en zo ja, met lege of volle flessen? Stond het op z’n kop? Was het gesponsord? Waar stond het in het parkeervak? Hing er een briefje of bordje op het kratje? Zo ja, welke tekst bevatte dat?
Ook de aankomst van Guus had Geert-Jan van mij best wat verder mogen uitdiepen: arriveerde hij via de Speulhofsbaan of via de Crommentuijnstraat? Hoe verliep het indraaien als hij via de Crommentuijnstraat arriveerde? Was het de organisatie niet bekend dat Guus zich voortbeweegt in een Bentley? Was het de organisatie niet bekend dat een Bentley niet past in het beoogde parkeervak? 
Dan de climax: het omverrijden van het kratje. Jammer genoeg blijven over het waarom daarvan ook een aantal niet geheel onbelangrijke vragen buiten beschouwing. Stuurfout? Eenvoudig over het hoofd gezien? Dacht ie dat het wel mee zou schuiven? Of was het een daad van agressie? Vond ie het beneden z’n waardigheid het kratje zelf te verwijderen? Was ie verbolgen over het feit dat het kratje slechts lege flessen bevatte? Was Guus trouwens überhaupt op de hoogte van het feit dat hij werd geacht te parkeren op de gehandicaptenparkeerplaats?
Weliswaar niet cruciaal, desondanks van belang met het oog op de geschiedschrijving: we weten nu waar Guus niet parkeerde, maar waar parkeerde hij dan wel? En hoe valt zijn monterheid te verklaren? Hopelijk kunnen Geert-Jan of andere getuigen opheldering verschaffen. Sowieso zou ik een van onze Horster cineasten in overweging willen geven de parkeerplaatspassages te verfilmen.  

Intermezzo – Tegels

‘Goed. Dan kunnen we Woningbouw naar behoefte aftikken. Volgende tegel!’
‘Iets met leefbaarheid?’
‘Gouden vondst!’
‘Want leefbaarheid daar hoor je nou werkelijk nooit eens iemand over.’
‘En al helemaal niet in verkiezingstijd.’
‘Nee echt, superorigineel idee.’
‘Gaan we de anderen de ogen mee uitsteken.’
‘Mooi! Hoe zitten jullie erin qua tekst?’
‘Leefbaarheid?’
‘Misschien wat kort door de bocht.’
‘Vóór leefbaarheid?’
‘Dat -heid schept afstand. Nooit aan beginnen.’
‘Héél scherp!’
‘Vóór een leefbaar platteland. Is dat niks?’
‘Platteland? Ruikt muf en bedorven!’
‘Stilstand, stank, bekrompenheid. Géén dynamiek. Géén snel internet.’
‘Oké, oké, ik neem het terug.’
‘Vóór leefbare dorpen misschien?’
‘Ik zeg: doen!’
‘Is inderdaad een héle sterke.’
‘Toch vraag ik me af of we ’m niet wat verder moeten aanscherpen.’
‘Hoe bedoel je?’
‘Dat we ’m nog iets concreter pakken.’
‘Vóór leefbare dorpen met voorzieningen?’
‘Klinkt goed en toch nietszeggend. Past helemaal in onze missie.’
‘Supergaaf!’
‘Doen?’
‘Ho. Wat hebben wij, terwijl we aan de knoppen zaten, niet laten verdwijnen uit de dorpen?’
‘Winkels, het postkantoor, het zwembad …’
‘… de school, het openbaar vervoer, de bank.’
‘De bibliotheek niet te vergeten …’
‘… de huisarts, de …’
‘Klopt. Hebben we altijd voor aan de lat gestaan, maar ze gaan ons er op pakken.’
‘Exact.’
‘Waarom dan niet Vóór leefbare dorpen met de juiste voorzieningen?’
‘Strak plan!’
‘Niks meer aan veranderen.’
‘Is toch geen hond die vraagt naar dat juiste.’
‘Even om de klokjes gelijk te laten tikken: wat verstaan we ook alweer onder juiste voorzieningen?’
‘Stromend water en elektriciteit en eventueel de kerk, dat weet je toch?’
‘Natuurlijk, maar ik dacht even dat riolering er ook bij hoorde.’
‘Dat hebben we er bij de laatste herbronning toch juist uitgekaderd?’
‘Natuurlijk! Stom, hoe kon ik dat nou vergeten?’
‘Dus dan wordt ie Vóór leefbare dorpen met de juiste voorzieningen?
‘Misschien toch die accenten op vóór weghalen.’
‘Die zijn inderdaad net iets te stellig. Superidee!’
‘Maakt het een stuk makkelijker na de verkiezingen gewoon weer door te pakken met de afbraak van de dorpen.’
‘Eens.’
‘Oké, dan wordt ie definitief Voor leefbare dorpen met de juiste voorzieningen!’
‘Mooi, ook weer afgetikt.’
‘Jongens, we zijn lekker bezig!’
‘Volgende tegel of pauzeren?’
‘Laten we nog even doorgaan, we zitten nu in een flow.’

maandag 2 maart 2015

Ingezonden – Een Hôrster Pornohundje

(Niet geheel onverwachts deed de lancering van het Hôrster Hundje in knapkoekvorm (klik hier) Jan Duijf (Kloosterstraat te Horst) in de pen klimmen. Lees hier zijn gedenkwaardige bijdrage:)

De dag dat ik verliefd werd op May Steeghs staat voor eeuwig in mijn geheugen gegrift.

Een warme middagzon stond stralend aan een azuurblauwe hemel. Het was een nieuwe lente en een nieuw geluid van knapperige knapkoeken. Het gebeurde allemaal daags na de Horster kermis in mei 1960. Bakker Chris Steeghs had die bewuste donderdag een overschot aan vlaaideeg en bakte daarvan knapkoeken met suiker voor de kinderen van de kleuterschool. Zijn dochter May en ik zaten samen in de klas van de ‘Witte Bewaarschool’ in Horst. In de tijd dat bij ons alles nog puur en zuiver was en Horst geen centrummanagement kende.

May was toen al een betoverende verschijning met lichtkrullend blond haar. Gekleed in een mooie bonte bloemetjesjurk; met een grote lichtblauwe strik op haar onderrug en witte schoentjes aan de voetjes, was ze het toonbeeld van elegantie. Ze was zó lief, en deelde met plechtige gebaren, allervriendelijkst, knapkoeken aan ons uit.  Het leken wel hosties van de Heilige Communie. Ze smaakten alleen beter.

Ik viel als een blok voor deze koekjesengel. Als ik tegenwoordig bij De Plus knapkoeken voor mijn twee kleindochters (ook engeltjes) koop, dan moet ik altijd eventjes aan de kleine May denken, en gaat mijn hart weer helemaal open.

Het was voor mij een afknapper van jewelste toen ik ontdekte dat mijn Mayke, samen met haar man, bakker Ard, een knapkoek in de vorm van dat vermaledijde Nabben Hundje op de markt heeft gebracht. Los van het feit dat het origineel een vandaalbestendige bastaardhond is en het oorspronkelijke versje is verkracht, moet er sprake zijn van een grote mate van onnadenkendheid, en is men zich onvoldoende bewust van, alweer, een onbedoeld effect van de mislukte Nabben-versie van het Hôrster Hundje. Het past allemaal van geen kanten bij mijn May-beeld.

De Nabben Hundje-knapkoek heeft geen poten waarop hij staat, of een staart die los van het  hondenlijf komt en uitnodigt om te worden geknapt. De bastaard heeft maar één lekker uitsteeksel. Eén spontaan afknappunt.

En wat krijgen die onschuldige kinderen en winkelende vrouwen, die van heinde en verre naar Horst komen, dan straks allemaal als eerste van de knapkoek in hun mond? En waar lopen ze kauwend mee over de openbare weg? Inderdaad.
Uitsteeksel
‘Weet je wat we in dat gekke Horst gegeten hebben?’, vragen Friezen en Zeeuwen op hun verjaardagsfeestjes. En: ‘Die uit Horst zijn er trots op dat ze een vies hondje hebben’, zeggen Hollanders bij thuiskomst tegen familie, vrienden, collega’s en kennissen.

En zo vestigde het Horster centrummanagement, met hulp van zijn middenstand en het sympathieke kooppubliek, een nieuwe orale traditie met een Hôrster Pornohundje als landelijk middelpunt.
 
Jan Duijf
Kloosterstraat Horst

Intermezzo – Delfts blauw

Aan de heer R. Tegels
Sevenum

Delft, 1 maart 2015

Betreft: tegels


Geachte heer Tegels,

Wij hebben kennisgenomen van uw kandidatuur voor Provinciale Staten van de provincie Limburg. Oprecht hopen wij dat uw campagne om een Statenzetel in de wacht te slepen het gewenste resultaat zal hebben. Dat gezegd hebbend, ontkomen wij er evenwel niet aan u bij dezen mede te delen dat wij ernstig overwegen juridische actie tegen u te ondernemen. Dit is ingegeven door het feit dat wij hebben geconstateerd dat u ter zelfpromotie gebruikmaakt van gepatenteerde Delfts blauwe patronen. Zoals u ongetwijfeld bekend is, zijn deze patronen onder meer krachtens artikel 2 lid 1 en artikel 10 lid 11 van de Wet van 23 september 1912, houdende de nieuwe regeling van het auteursrecht, auteursrechtelijk beschermd. 
Graag willen wij benadrukken dat wij geen scherpslijpers zijn en bereid zijn veel door de vingers zien: doorgaans beschouwen wij onrechtmatig gebruik van het Delfts blauw en zijn patronen als promotie voor ons product en laten wij juridische stappen achterwege. In uw geval ligt dit helaas anders en zien wij ons – ons aloude adagium ‘Don’t fuck with Delft blue’ indachtig – tot handelen gedwongen. Hieraan liggen diverse overwegingen ten grondslag. Wat ons met name tegen de borst stuit, is het gebruik van de kleur groen, waarmee u een van de essentialia van Delfts blauw in ernstige mate geweld aandoet. En dat u heeft gekozen voor een krachteloze, laffe, muizige groenvariant maakt het er niet bepaald beter op.
Voorts zien wij in de binnen de patronen door u aangebrachte teksten een flagrante aantasting van het door ons gemunte en eveneens gepatenteerde begrip ‘tegeltjeswijsheid’. Uw schrijfsels kunnen bezwaarlijk als ‘wijsheden’ worden aangemerkt. ‘Obligaat’, ‘voor de hand liggend’, ‘peilloze ondiepte’, ‘gaap, gaap’, ‘de kool en de geit sparen’, ‘goedkoop’, ‘afgekloven clichés’ en ‘naar de mond praten’ zijn dan nog de meer vleiende kwalificaties die in ons opkomen. Stuk voor stuk zijn dit kwalificaties die ook op uw partij van toepassing zijn en waarmee uw partij in een grijs verleden een behoorlijk aantal kiezers voor zich wist te winnen. Wij wensen evenwel ten enenmale niet met dergelijke kwalificaties te worden geassocieerd omdat ze afbreuk doen aan ons prachtige product.
Kort en goed: wij geven u tot en met aanstaande donderdag, zijnde 5 maart 2015, 23.59 uur de gelegenheid alle campagne-uitingen te verwijderen waarin u het begrip Delfts blauw te schande maakt. Constateren wij daarna dat u geen gevolg heeft gegeven aan deze oproep, dan zien wij ons daadwerkelijk genoodzaakt juridische actie tegen u te ondernemen.   

Met vriendelijke groet,

namens de Verenigde Delftse Aardewerkbedrijven,

Ir. J.G.Chr. Blanjebleu,
directeur

Top 5 – Horster exoten

Toeval? Gunstige natuurlijke, klimatologische en/of geologische omstandigheden? De hand van god? Wie het weet mag het zeggen, feit is dat Horst aan de Maas sinds enige tijd een geliefde pleisterplaats is voor veelal met uitsterven bedreigde exoten. Dit geldt zowel voor flora als fauna. Zo stak begin mei vorig jaar ineens het geknoopt sleepkabeltje (Lat. funis tractus nodosus) z'n kop boven het maaiveld uit in een bloembak aan het Raadhuisplein in Sevenum. Dit terwijl het in Nederland uiterst zeldzame oranjewitte plantje normaliter autokerkhoven prefereert.
Het is evenwel vooral op faunagebied dat we kunnen spreken van een heuse hausse aan vogels (soms letterlijk) van het meest uiteenlopend pluimage. Vandaar de top 5 van recentelijk in Horst aan de Maas gesignaleerde exoten op faunagebied:

5. Voor het merendeel der onlangs in Horst aan de Maas waargenomen exoten geldt dat ze uiterst zeldzaam zijn. Het rode hert (Lat. cervus rubidus) daarentegen is bijkans uitgegroeid tot een plaag. In september van het afgelopen jaar leidde dit vooral in de Lummerik, het Bultenbroek en de Achterste Vlinkenpeel tot fikse overlast. Voor de LLTB-afdeling Horst-Venlo was dit aanleiding een nuloptiebeleid voor het rode hert in Horst aan de Maas te bepleiten. Woordvoerder Victor Burlesque destijds: ‘Met hun gekartelde haakpoten brengen de dieren enorme schade toe aan de gewassen. Daarnaast zorgt hun winderigheid voor geur- en geluidshinder.’ Contingentering is volgens de LLTB de enige oplossing.

4. Vorige week dook voor het eerst in vele jaren de kip-zonder-kop (Lat. gallus gallus sine caput) weer op in Nederland. En wel bij café ’t Kruuspunt in Voor-America. De aanwezigheid van de kip-zonder-kop duidt op een winderig voorjaar, een hausse aan meteorieten en een schamele perenoogst.

3. Begin januari werd aan de Westsingel in Horst een witte fiets het slachtoffer van de grijze slang (Lat. serpens canus). De bestuurder van de fiets had zijn vehikel even in de steek gelaten om te schuilen voor een hoosbui. De grijze slang, de platste van alle slangachtigen, heeft een voorliefde voor kleine vervoermiddelen. In Aziatische landen staan vaak tuktuks op z’n menu, in Nederland heeft hij het doorgaans gemunt op scootmobielen. Voor zover bekend was het in Horst nooit eerder voorgekomen dat een grijze slang een fiets had verorberd.  

2. Eind april vorig jaar streek aan de Molenveldweg in Horst de uiterst zeldzame betongier neer. Tot diep in de negentiende eeuw was de betongier (Lat. gypaetus betonicus) een regelmatige dwaalgast in Nederland. De meest recente melding dateerde echter alweer van 23 mei 1927, toen de vogel in het Drentse Sleen werd waargenomen. De koploze betongier is verzot op varkensruggen: hij consumeert er met gemak drie op een dag. Voor de mens vormt de vogel geen gevaar.

1. De gevreesde zebrapadkever (Lat. scarabeus zebralimes) heeft onlangs z’n intrede gedaan in Horst aan de Maas. Het minuscule beestje dat uitsluitend ’s nachts actief is, kan binnen enkele uren een volledig zebrapad met huid en haar verorberen. In tijden van voedselschaarste wil de zebrapadkever zich ook nog wel eens tegoed doen aan parkeerplaatsmarkeringen en middenstrepen. Een probaat middel tegen de vraatzucht van de zebrapadkever is het roze verven van zebrapaden, parkeerplaatsmarkeringen en middenstrepen.