maandag 16 januari 2017

Klein mysterie 730 – Rolpatroon (1)

Druk bezig met verhuizen (geen zorgen, ik blijf binnen de gemeentegrenzen). Valt niet mee, zeker als je 43 jaar geleden voor het laatst bent verhuisd. Verhuizen is vooral keuzes maken, heb ik ontdekt. Laminaat of vloerbedekking? Witte of paarse wanden? Boekenkasten in of uit het zicht? Rol- of schuifgordijnen? Stuk voor stuk kwellingen voor iemand die nu niet meteen uitmunt in besluitvaardigheid. Uiteindelijk is het allemaal toch min of meer gelukt. Slechts één wezenlijke keuze resteert: die van het rolpatroon. Moet ik het rolpatroon blijven hanteren waarmee ik ben grootgebracht? Of is de tijd rijp voor verandering? Moet ik er misschien – CDA-achtige tussenoplossing – mee gaan variëren? Om de maand van rolpatroon wisselen? Of het rolpatroon afstemmen op het vermoedelijke rolpatroon van het te verwachten bezoek?
Wat dat eigenlijk is, ‘het rolpatroon’? Peter van Straaten, de onlangs overleden tekenaar en schrijver, heeft op 26 oktober 2012 in NRC Handelsblad een even informatief als subjectief stukje met tekening (die ik hier om auteursrechtelijke redenen niet zal weergeven) gepubliceerd over het rolpatroon. Enkele citaten daaruit:

‘Al jaren woedt er in ons huis een stille strijd over het juiste ophangen van de wc-rol. Mijn vrouw hanteert systeem B,
waar ik een fervente voorstander ben van systeem A. 
Als de rol naar mijn gevoel verkeerd hangt pleeg ik corrigerend op te treden en andersom gebeurt dat ook door mijn vrouw, zonder dat er een woord over gewisseld wordt. In mijn bekeringsdrift ga ik zelfs zover dat ik ook in andermans wc’s voortdurend bezig ben de rollen om te draaien.’

‘Als ik mijn vrouw vraag waarom dit haar voorkeur heeft, zegt ze „dat het handiger afscheurt”. Het tegendeel is waar. Bij systeem B schuurt je hand tegen de vaak ruwe muur. Het voordeel van systeem A is dat, terwijl de rechterhand scheurt, de linkerhand op de rol kan rusten om het scheuren te vergemakkelijken.’
Van Straaten verhaalt vervolgens over een etentje met vier vrouwen, waarop alle vrouwen tot zijn verbazing hun voorkeur uitspreken voor wat hij ‘systeem B’ noemt: ‘Dat brengt mij tot de theorie dat alle vrouwen het verkeerde systeem hanteren en alle mannen het enig juiste.’ En daar nu zit ‘m voor mij de pijn: ik, man, ben al mijn hele leven fervent aanhanger en toepasser van rolpatroon B.
Van Straaten besluit zijn stukje met de opmerking dat wetenschappelijk onderzoek naar de verschillen in rolpatroon wenselijk is. Het gelukkige toeval wil dat Horst-sweet-Horst over een wetenschappelijk bureau beschikt. Dat gaat het hoe en waarom van de verschillende rolpatronen voor mij in kaart brengen. Op basis van de uitkomsten besluit ik vervolgens mijn rolpatroon al dan niet aan te passen. Vooruitlopend op dit grootschalig rolpatroononderzoek heb ik afgelopen donderdag al de bezoekers van Café De Verbeelding – onder waarborging van hun anonimiteit – onderworpen aan een vragenlijst over hun rolpatroon. Met hoogst opzienbarende resultaten. Daarover (en over het onderzoek) een dezer dagen meer.

vrijdag 13 januari 2017

Ingezonden – Dat gebeurt er (18) / Verkeer Tienrayseweg

Wat volgt is een ingezonden stuk: de mening van de schrijver is niet noodzakelijk dezelfde als die van Horst-sweet-Horst. Klik hier voor de spelregels voor ingezonden stukken.
Tienrayseweg: pak door wethouder

Na mijn kritische stukje in december, over de wat dubieuze voorlichting in 2016 door de wethouder over verkeersveiligheidsresultaten, stond er ‘toevallig’ een week later een stukje in de Hallo over de verkeerssituatie op de Tienrayseweg. Mooi dat de wethouder daar wat aan wil doen. Een paar bomen weg in een bocht en een stukje vangrail. Is dat de echte oplossing als je ‘voor nul wilt gaan?’ Zwaar onvoldoende als je het echt meent. Daarom wat gegevens over deze weg. Door de jaren hebben er dodelijke ongelukken plaatsgevonden op deze weg. Mensen zijn er blijvend invalide geraakt en er gebeuren met regelmaat ongelukken. Hoe kan dat hier en op verschillende andere 80- kilometerwegen in onze gemeente?
Er zijn een aantal kenmerken aan deze weg die schreeuwen om echte actie. Er staan bomen zeer dicht naast deze weg. Dus als het maar even misgaat raak je een boom. Er is nauwelijks controle op snelheden in onze gemeente, dus, behalve gezond verstand geen reden om rustig te rijden. Je mag 80 kilometer per uur rijden en inhalen op een weg die daar totaal ongeschikt voor is. Dit laatste stelt de SWOV ook. Op een 80 kilometerweg moet je ruime rijbanen hebben. Veel wegen in Nederland hebben rijbaanbreedtes van 2,75 meter. Het SWOV vindt deze rijbaanbreedtes onverantwoordelijk smal
De Tienrayseweg is nog een paar graden erger. De strepen zijn zo smal als mag. De ruimte tussen de strepen midden op de weg is circa 5 centimeter (normaal 20-30 centimeter). De bomen staan 30-60 centimeter van de verharding af, maar als klap op de vuurpijl: de rijbaanbreedte is slechts 2,60 meter. Wat er na onverantwoord komt mag u zelf invullen. Vrachtwagens passeren elkaar rakelings. Inhalen is levensgevaarlijk.
De echte verbetering is, als je het  meent, simpel. Maak van deze weg, en ook bijvoorbeeld het stuk van Horst naar Castenray en andere, 60-kilometerwegen, ga handhaven, bouw enkele echte snelheidsremmers in en voer een inhaalverbod in op deze (kleine) stukken. Voordeel: minder kans op een ongeluk, bij een ongeluk een veel minder harde klap dan bij 80 kilometer. Als we dan ook in de bebouwde kom van Tienray bijvoorbeeld een 30-kilometersnelheid handhaven, heeft deze weg meteen een kleinere aantrekkingskracht op doorgaand verkeer en helpt het ook daartegen. Gerenommeerde bureaus zeggen ditzelfde.
Het is niet zo moeilijk serieus ‘voor nul’ te gaan wethouder, maar je moet wel willen en durven.

Andries Brantsma

zondag 8 januari 2017

Klein mysterie 729 – Kloosterhof (3)

Waar je ook weinig meer over hoort, is over het nieuwe Kloosterhof. Het jongste bericht over de renovatie van het Horster winkelcentrum dateert alweer van augustus vorig jaar. De Limburger meldde toen dat projectontwikkelaar Suyderland een aanvraag voor de omgevingsvergunning had ingediend bij de gemeente. Volgens de krant hoopte Suyderland begin 2017 te beginnen met de verbouw, die een half jaar later moest zijn voltooid (klik ook hier). De stilte van de afgelopen maanden betekent in elk geval dat ook deze planning niet zal worden gehaald, inmiddels een repeterend patroon bij de toekomstplannen voor Kloosterhof. 
De artist’s impressions van het nieuwe Kloosterhof (klik hier) deden in augustus vorig jaar nogal wat stof opwaaien (klik hier). Voormalig wethouder Leon Litjens: ‘Bezin eer gij begint.’ Voormalig (Horster) centrumregisseur Gijs Moes: ‘Past niet bij dat mooie centrum van Horst.’ Gemeenteraadslid Eric Beurskens (Essentie): ‘Dit moeten we niet willen.’ Voorzitter van HZPC Han Geurts: ‘Het lijkt wel of ze het in minecraft gebouwd hebben.’ Gemeenteraadslid Richard van der Weegen (PvdA): ‘Het lijkt op een fantasieloze blokkendoos die geen kwaliteit toevoegt op die locatie.’ Voorzitter van het Centrummanagement (CM) Horst Jan Nabben: ‘Natuurlijk hadden wij als CM ook wat hoger gewild maar dat bleek financieel onhaalbaar en dan moet je kiezen voor second best.’
Die reacties (van niet de minsten) zo lezende, is het nog een hele klus die omgevingsvergunning voor Kloosterhof erdoor te jassen. Verklaart dat misschien de stilte?
Als het gaat om de inrichting van het Horster centrum duikt altijd wel een keer de Horster Maat op. Zo ook in de Kloosterhofdiscussie. Richard van der Weegen (klik hier): ‘Het Horster centrum verdient de Horster maat.’ Wat behelst die Horster Maat eigenlijk? Is de Horster Maat alleenzaligmakend? Dwingt de Horster Maat Horst niet teveel in een keurslijf? Zit de Horster Maat misschien vernieuwing in de weg? Leidt de Horster Maat niet tot kneuterigheid? Verdient Horst niet méér dan de Horster Maat? Hebben andere plaatsen in de regio eveneens hun eigen maat? Of meten ze elders ook met de Horster Maat? Of misschien toch met andere maten? Allemaal vragen die Jeu van Helden en ondergetekende bezighouden. Niet sinds vandaag of gisteren maar al jaren. In een kleine serie gaan we de komende weken samen op zoek naar antwoorden.

vrijdag 6 januari 2017

Intermezzo – Drankgebruik jongeren

Er was geen betere vader dan mijn vader. Heel zeker weten. Toch heb ik altijd een lichte aarzeling hier met hem te pronken. Zó confronterend voor iedereen die het minder heeft getroffen met zijn of haar vader. Toch valt er zo af en toe niet aan mijn vader te ontkomen. Nu bijvoorbeeld. 
In een ingezonden stuk (klik hier) riep Andries Brantsma vorige week burgemeester Kees van Rooij op maatregelen te treffen tegen drankgebruik door jongeren en tegen kasteleins die jongeren alcohol schenken. Immers, aldus Andries, ‘we wonen in een regio met het hoogste drankgebruik van Nederland en binnen die regio zijn we ook nog koploper’.
Met zijn oproep treedt Andries in de voetsporen van mijn vader. Als kakelvers gemeenteraadslid stelde die in de gemeenteraadsvergadering van 17 oktober 1966 vragen aan het gemeentebestuur over de vermeende verkoop van sterke drank aan jongeren beneden de 16 jaar. Dit zou zijn gebeurd in (de gemeentelijke) zaal Moorrees tijdens ‘beatavonden’ met de Horster kermis. ‘De heer Moorman uitte daarover zijn bezorgdheid’, aldus het Dagblad voor Noord-Limburg. Die bezorgdheid werd volgens de krant gedeeld door burgemeester Geurts, al verklaarde die ook: ‘Ik val niet over iemand die een glaasje bier op heeft.’ En: ‘Men moet deze zaak positief benaderen en waakzaam zijn.’ Of er daadwerkelijk alcohol aan 15- en 16-jarigen was verschonken, bleef onduidelijk. De burgemeester sloot het in elk geval niet helemaal uit – aanstoot leek hij er niet aan te nemen (klik op de afbeelding om haar te vergroten).
In een uitvoerig artikel over het (gebrek aan) toezicht door gemeenten op het verbod alcohol te schenken aan minderjarigen schreef Ingmar Vriesema op 22 december in NRC Handelsblad:
‘In kleine gemeenten is de animo om horeca en supermarkten op de bon te slingeren gering. De afstand tussen gemeentebestuur en alcoholverkopers is klein: gemeente en ondernemers organiseren samen lokale evenementen, er zijn subsidierelaties, economische belangen, men kent elkaar.’
Zou dit misschien ook het probleem kunnen zijn in Horst? In 1966 al en nu nog steeds? Of is het gewoon een houding van ‘Ach, drankgebruik, ook door jongeren, hoort er hier nu eenmaal bij, laten we er vooral niet te moeilijk over doen’? In 1966 al en nu nog steeds?

dinsdag 3 januari 2017

Intermezzo – De Echo (3)

‘Ik mis ’m nog elke week’, schreef ik zaterdag over De Echo (klik hier). Toeval of niet: bij het opruimen van allerlei spullen stuitte ik een dag later op de laatste editie van De Echo van Noord-Limburg. Na 45 jaar viel op 3 januari 1992 het doek voor De Echo van Noord-Limburg. Dat is vandaag op de kop af 25 jaar geleden.
Onder de nieuwe naam De Echo van Horst zou De Echo nog tot 2010 blijven voortbestaan. De naamsverandering van 1992 markeerde meer een directiewisseling (Pedro van Lieshout nam het stokje over van zijn oom Huub) dan een koerswisseling. Toch wil ik me deze uitgelezen kans om hernieuwd mijn liefde voor De Echo te betuigen (klik hier en hier voor twee eerdere huldeblijken) niet laten ontglippen. 
Het kan niet anders of elke rechtgeaarde Horstenaar van boven de 35 wordt overvallen door nostalgische gevoelens bij het doorbladeren van De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992. Alleen al de advertenties openen de poort naar verloren gewaande werelden. En wat dacht u van deze onvervalste Echo-klassieker, nota bene op de voorpagina: ‘Wees slim en trim’ (‘Zondagmorgen om 8 uur trimmen in de gymzaal, Groenewoudstraat. We gaan ons dan een uurtje lekker ontspannen. Blijf fit en trim.’)?
Onvoorstelbaar veel is veranderd, onvoorstelbaar veel is verdwenen, zo blijkt. Gelukkig zijn er ook verenigingen en bedrijven die alle stormen hebben doorstaan. En mensen niet te vergeten: een foto met Jan Nabben siert een van de binnenpagina’s en in het bijbehorende artikel wordt ‘wethouder G. Driessen’ aangehaald, die benadrukte ‘dat Horst Promotie een aangelegenheid van alle ruim 18.000 inwoners van Horst is’.
Wittenhorst wacht een thuiswedstrijd tegen Leunen (in competitieverband, ja) en de gemeenteraad heeft zijn goedkeuring gehecht aan de exploitatieopzet voor het gebied met de hoogst intrigerende naam Institutionele Doeleinden (vraag voor de Hôrster Kwis van eind dit jaar: ‘Waar in Horst lag het gebied Institutionele Doeleinden?’). Het hilarische stukje van Mission Impossible lezend vraag ik me vertwijfeld af hoe het toch in godsnaam mogelijk is dat niet alleen dat stukje maar bijna alle Mission-stukjes volledig aan mij zijn voorbijgegaan.
En zo zou ik nog wel even kunnen doorgaan. Doe ik niet, ik zou alleen maar in herhaling vervallen. Wel heb ik voor de echte liefhebbers twee cadeautjes: de Horst-sweet-Horst top 5 van citaten uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992 (klik hier) én de Horst-sweet-Horst top 5 van advertenties uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992 (klik hier).

Top 5 – Citaten uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992

Vandaag is het op de kop af 25 jaar geleden dat de laatste editie van De Echo van Noord-Limburg verscheen. Horst-sweet-Horst markeert dit feit met een inleidend stukje (klik hier), met de Horst-sweet-Horst top 5 van advertenties uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992 (klik hier) en met de Horst-sweet-Horst top 5 van citaten uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992. Komt-ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van citaten uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992: 

5. ‘Zoals de week voor de Kerst er donkere wolken overdreven, zo ook kregen de Knippers te maken met deze wolken en wel op alle fronten.’ (uit het nieuws van de Melderslose beugelclub De Knippers)

4. ‘Vanuit de werkgroep wij-gevoel is het de bedoeling dat de samenwerking en saamhorigheid tussen de dorpen onderling en Horst wordt bevorderd.’ (uit het verslag van de presentatie van de plannen van Stichting Horst Promotie op 12 december 1991 in ’t Gasthoês)

3. ‘Op 9 december werd er getracht om uit een woning aan het Bakhuuske te Hegelsom de verwarmingsketel te ontvreemden. Door de daders werd de hoofdkraan van het gas dichtgedraaid maar de ketel werd niet meegenomen.’ (uit Politie-varia)

2. ‘Namens iedereen willen wij Flip van harte beterschap wensen met de woorden: Flip van harte beterschap.’ (uit een bericht van Mission Impossible)

1. ‘Uitslagen van de derde hoktentoonstelling van het seizoen. Mooiste oude doffer W. v.d. Pasch; Mooiste jarige doffer W. v.d. Pasch; Mooiste jonge doffer P. Geurts. Mooiste oude duivin P. Geurts; Mooiste jarige duivin W. v.d. Pasch; Mooiste jonge duivin W. v.d. Munckhof.’ (uit De Luchtbode Varia) 

Top 5 – Advertenties uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992

Vandaag is het op de kop af 25 jaar geleden dat de laatste editie van De Echo van Noord-Limburg verscheen. Horst-sweet-Horst markeert dit feit met een inleidend stukje (klik hier), met de Horst-sweet-Horst top 5 van citaten uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992 (klik hier) en met de Horst-sweet-Horst top 5 van advertenties uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992. Komt-ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van advertenties uit De Echo van Noord-Limburg van 3 januari 1992:

5.

4.

3.

2.

1.

maandag 2 januari 2017

Ingezonden – Klapstoelzitting

Wat volgt is een ingezonden stuk: de mening van de schrijver is niet noodzakelijk dezelfde als die van Horst-sweet-Horst. Klik hier voor de spelregels voor ingezonden stukken.
Vanaf deze plek wil ik allereerst de mogelijkheid aangrijpen iedereen alle goeds te wensen voor 2017. Dat het een jaar mag worden waarin we samen werken aan onze gezamenlijke en individuele dromen. Met de nadruk op samen.
Als je écht samen wilt werken zul je goed moeten communiceren. Zeggen wat je denkt en voelt. Luisteren naar wat de ander zegt. In een tijdperk waarin communicatie via tientallen kanalen tot ons komt is communicatie misschien wel moeilijker dan ooit. En daar doen we zelf allemaal aan mee. Een ingezonden stuk op een blog, een reactie op Facebook, reacties daarop via WhatsApp en weer een ingezonden stuk. Veel zenden, (te) weinig ontvangen. En dan als reactie daarop dit ingezonden stuk op Horst-sweet-Horst en Hallo Horst aan de Maas. Aan dialoog en échte communicatie draagt het weinig bij. Dat is ook de reden dat ik als fractievoorzitter, en ook wij als fractie, niet op de verschillende (ingezonden) stukken hebben gereageerd of gaan reageren. Ook wij gebruiken internet om informatie op te halen en te verzenden, maar niet voor een echte dialoog.
Als Partij van de Arbeid Horst aan de Maas is dat wel waar we naar toe willen. Terug naar het gesprek. Net zoals onze 16 dorpentour drie jaar geleden, waarbij we van deur tot deur met iedereen in gesprek gingen. Niet om te vertellen wat we van plan waren, maar om te luisteren wat mensen vonden. Wat er goed was in hun dorp en onze gemeente en wat er beter kon. Niet verwijtend, maar met ideeën.
Daarom organiseren we dinsdag 31 januari om 20.00 uur bij het Boscafé in Horst onze eerste, openbare, klapstoelzitting. Een idee dat eerder is gebruikt door welzijnsorganisatie Vorkmeer en dat prima aansluit bij onze behoefte om tot gesprek en dialoog over te gaan. 
De eerste keer is het thema de sociaaldemocratie in Horst aan de Maas. Want waar mensen contact met ons opnemen dat ze boos zijn op hoge bonussen, misstanden in de zorg, gebrek aan een duurzame economie, verrommeling in de openbare ruimte, een voorbeeldfunctie rondom opvang vluchtelingen en ga zo maar door, zijn wij de partij die het voortouw moet nemen. Mensen die boos of teleurgesteld in ons zijn verwachten een antwoord op hun vraag. 

Wij nodigen iedereen die hier op een laagdrempelige manier met ons over in gesprek wil gaan uit om 31 januari aan te schuiven bij het Boscafé. Graag tot dan!

Roy Bouten

zaterdag 31 december 2016

Ingezonden – Dat gebeurt er (17) / Drankgebruik jongeren

Andries Brantsma profiteert nog net van het oude regime wat betreft ingezonden bijdragen (klik hier), met een ingezonden stuk waarin hij burgemeester Kees van Rooij oproept maatregelen te treffen tegen drankgebruik door jongeren en tegen kasteleins die jongeren alcohol schenken.

Burgemeester, wat moet er nog gebeuren voor u de schellen van de ogen vallen?

Burgemeester, we wonen in een regio met het hoogste drankgebruik van Nederland en binnen die regio zijn we ook nog koploper. U hebt een beleid om jongeren minder alcohol te laten gebruiken. Geen sterk beleid, maar het college was er trots op. En wat gebeurt er dan?
Een paar gram hasj in huis en je wordt eruit gezet. Iemand die jongeren ongestoord veel te veel alcohol laat drinken kan rustig zijn gang gaan. Daar doet u niets aan. U bent dan niet medeplichtig, niet medeaansprakelijk, maar wel medeverantwoordelijk, als u het bewust laat gebeuren.
Hoe moeilijk kan het zijn om te zien dat er een gelegenheid is waar, volgens getuigen, jongeren ongelimiteerd alcohol kunnen krijgen en drinken? 
Uw beleid gaat uit van vertrouwen. Zolang je de ogen dicht houdt, kun je dat eindeloos volhouden. Ik roep u op uw ogen open te doen. 
------ Hoe moeilijk kan het zijn om de wildplassers eens na te lopen en te kijken waar die weer naar binnen gaan? ----- En hoe moeilijk kan het zijn te zien of die personen dronken zijn (dronken een café in mag niet)? ---- Hoe moeilijk kan het zijn te meten waarvandaan geluidsoverlast komt? ----- Hoe moeilijk kan het zijn te constateren of er dronken mensen aanwezig zijn (in een café mogen geen dronken mensen aanwezig zijn)? ------ Hoe moeilijk kan het zijn om te zien of er alcoholische drank wordt ingeschonken voor minderjarigen? ------ Ter plekke, en op Facebook ------ Hoe moeilijk kan het zijn om te zien of jongeren gecontroleerd worden? ------ Hoe moeilijk kan het zijn om te zien of alcohol gekocht aan de bar doorgegeven wordt aan minderjarigen? ------ Hoe moeilijk kan het zijn na te gaan of jongeren speciaal uit Venray naar Horst komen om te drinken (opmerkingen vroegere fractievoorzitter)? ------- Hoe moeilijk kan het zijn om onder meer fietsende (fiets is voertuig) jeugdigen te controleren op alcohol, en ze zo te beschermen? ------ Hoe moeilijk kan het zijn de fietsende gebruikers te linken aan de overtredende bedrijven? ----- Hoe moeilijk kan het zijn het vertrouwen aan de kant te zetten als je eigen BOA’s een tent uitgebonjourd worden (een bestuursboete waardig volgens uw eigen sanctiebeleid)? ------ Hoe moeilijk kan het zijn na te gaan of ernstige en minder ernstige ongevallen verband houden met specifiek cafébezoek? Hoe klein is de stap eens echt te controleren?
Burgemeester, gebruik uw handen om op te treden en niet om één boven een hoofd en de andere voor de ogen te houden. Wat niet ziet wat niet weet en wat niet weet wat niet deert? De tijd om op te treden is gekomen, burgemeester.

Veilig en gelukkig Nieuwjaar voor allen.

Andries Brantsma

Intermezzo – Ingezonden stukken

Het ingezonden stuk van gisteren van Jacqueline Jenniskens (klik hier) schreeuwt om een reactie mijnerzijds, alleen al omdat het natuurlijk niet de bedoeling is dat fervente fans Horst-sweet-Horst minder gaan lezen. Welnu, hier is die reactie:

1. Vanaf het begin, acht jaar geleden, is het de bedoeling geweest dat Horst-sweet-Horst naast heel veel andere dingen óók een podium voor discussie en het spuien van (beredeneerde) opvattingen zou zijn. Geconfronteerd worden met de opvattingen van anderen scherpt immers je geest, doet je dieper nadenken over je standpunten, dwingt je met argumenten te komen, brengt je misschien wel tot andere inzichten. Na jaren lijkt het erop dat dat discussiepodium nu eindelijk een beetje van de grond komt, al zou ik het toejuichen als de diversiteit van ingezondenstukkenschrijvers toenam.
2. Jacqueline vindt dat sommige ingezondenstukkenschrijvers ‘op een vervelende manier zaken op papier zetten’. Maar het is de vrijheid van de ingezondenstukkenschrijver om de woorden en de toon te kiezen die hij het meest passend en effectief acht (dat wil zeggen: zo lang het niet kwetsend, beledigend of discriminerend is). Vervelend is een subjectief begrip. Wat Jacqueline vervelend vindt, kan ik hoogst aangenaam vinden, en andersom. Als ik alleen de ingezonden stukken zou plaatsen die ík aangenaam vind, zou ik de Horst-sweet-Horst-lezers ernstig tekort doen. Die zijn immers oud en wijs genoeg zelf een oordeel te vellen.
3. Jacqueline noemt mijn stukjes ‘creatief’ (waarvoor dank). Toch spreek ik ook geregeld mensen (politici met name) die juist mijn stukjes uiterst vervelend vinden – en dan druk ik me nog heel zacht uit.
4. Dat Jacqueline afhaakt als ‘deze of gene weer wat heeft ingezonden’ is jammer, maar ook vrij normaal. Iedereen heeft zijn voorkeuren. Om het op mezelf te betrekken: ingezonden stukken in De Echo (ik mis 'm nog elke week) van ‘J.G.’ of van Jacques Buijssen sloeg ik per definitie over, terwijl ik voor die van Jan Derix juist op het puntje van mijn stoel ging zitten. 
5. Mede naar aanleiding van het ingezonden stuk van Jacqueline voer ik per 1 januari enkele veranderingen door in de spelregels voor ingezonden stukken (wie nog wil profiteren van het oude regime zal dus snel moeten zijn). Zo ga ik ervoor zorgen dat ingezonden stukken beter herkenbaar worden (ze krijgen een kleurtje). Verder zal ik duidelijker benadrukken dat de mening van de ingezondenstukkenschrijver niet automatisch dezelfde is als die van mij (elk ingezonden stuk begint voortaan met een disclaimer). Om elke verwarring te voorkomen verdwijnt verder mijn – tot nu toe gebruikelijke – inleidende tekst bij een ingezonden stuk. Ten slotte ga ik strikt de hand houden aan het maximale aantal van vierhonderd woorden per ingezonden stuk. Klik hier voor de nieuwe spelregels.
6. Mits hij/zij zich aan de spelregels houdt blijft iedereen van harte uitgenodigd een ingezonden stuk op Horst-sweet-Horst te publiceren.

Intermezzo – Spelregels ingezonden stukken

Horst-sweet-Horst biedt iedereen de gelegenheid zijn/haar opvattingen kenbaar te maken door middel van een ingezonden stuk. Hiervoor gelden vanaf 1 januari 2017 de volgende spelregels:
1. ingezonden stukken dienen betrekking te hebben op Horst aan de Maas;
2. ingezonden stukken mogen niet langer zijn dan vierhonderd woorden;
3. ingezonden stukken dienen te worden ondertekend met voor- en achternaam. Pseudoniemen zijn niet toegestaan;
4. ingezonden stukken mogen niet kwetsend, beledigend of discriminerend zijn;
5. ingezonden stukken dienen te worden gemaild naar HorstsweetHorst@gmail.com;
6. eventuele met de ingezonden stukken meegestuurde afbeeldingen dienen rechtenvrij te zijn;
7. desgewenst voegt Horst-sweet-Horst een of meerdere afbeeldingen toe aan ingezonden stukken;
8. desgewenst controleert Horst-sweet-Horst ingezonden stukken op taal- en schrijffouten;
9. om ingezonden stukken duidelijk te onderscheiden van de reguliere stukken op Horst-sweet-Horst krijgen ze een kleurtje;
10. ingezonden stukken beginnen met een disclaimer: ‘Wat volgt is een ingezonden stuk: de mening van de schrijver is niet noodzakelijk dezelfde als die van Horst-sweet-Horst. Klik hier voor de spelregels voor ingezonden stukken.’ 

vrijdag 30 december 2016

Ingezonden – Ingezonden stukken

Steeds meer ingezonden stukken op Horst-sweet-Horst, de laatste tijd. Niet iedereen is daar even blij mee, zo blijkt uit een ingezonden stuk (!) dat ik ontving van Jacqueline Jenniskens:
Er moet me iets van het hart als fervent fan van je site. De laatste tijd tref ik er ingezonden stukken aan van mensen die de kunst verstaan om op een, voor mij, vervelende manier zaken op papier te zetten. Jouw site is er een waar ik dit niet op zijn plek vind. Het doet vreselijk afbreuk aan jouw creatieve stukjes op de site. Deze reacties hoor ik ook rond om mij heen. Ik betrap me erop dat ik minder kijk en zodra ik zie dat deze of gene weer wat heeft ingezonden neig ik af te haken. Als mensen zo chronisch willen publiceren en gelezen willen worden laat ze dan een eigen site beginnen.

Jacqueline Jenniskens

N.B. Ik (Wim) zal morgen uitvoerig reageren op het ingezonden stuk van Jacqueline.

donderdag 29 december 2016

Ingezonden – Open brief aan de burgemeester

Horst-sweet-Horst ontving een open brief van Maarten Voesten, gericht aan burgemeester Kees van Rooij. Maarten doet hierin een emotionele oproep aan de burgemeester om in 2017 daadwerkelijk in actie te komen voor vluchtelingen en statushouders.

Geachte burgemeester, 

Ik schrijf u deze brief omdat ik de urgentie mis in Horst aan de Maas. Horst aan de Maas is een gemeente zoals zoveel, een plattelandsgemeente die haar zaakjes op orde heeft. Een gemeente die worstelt met haar imago want iedereen wil andere dingen maar we stuiten op steeds meer weerstand. Horst aan de Maas is prima wonen zolang je gewoon meedoet. Maar als je afwijkt dan wordt het lastig. 
Ik vraag me af waarom de gemeente Horst aan de Maas eind 2015 heeft aangegeven dat er 160 tot 400 extra vluchtelingen naar onze gemeente zouden komen. We weten beiden dat we de reguliere taakstelling maar net zullen gaan halen, of misschien nog niet eens. Ik vind dit een schande, er speelt zich een groot drama af nabij een van onze meest favoriete vakantielanden en wij ontlopen gewoon onze verantwoordelijkheid. 
Ik heb het afgelopen jaar een groep geweldige mensen leren kennen. Deze mensen waren niet alleen bezig met zichzelf maar bekommerden zich om mensen die in een oorlogsgebied zitten of die daar vandaan komen. Ze zijn gesprekken aangegaan met u, de wethouders en politieke partijen. Ze hebben contact gezocht met andere organisaties die zich inzetten voor vluchtelingen maar vooral voor de integratie van nieuwkomers. Stuk voor stuk kanjers in de gemeente Horst aan de Maas die spraken over mensen in nood. Deze mensen in nood zijn nooit bij naam genoemd. Ze bleven in de marge want het is niet interessant genoeg? Het gaat om mensen, hoe kan dit niet interessant genoeg zijn? Hoe zit het eigenlijk met de vluchtelingen in Horst?
Ik heb vele mensen ontmoet die zich niet kunnen uiten in het huidige klimaat, mensen die iets willen doen maar niet weten wat! Personen die zich niet gesteund voelen en die vechten tegen de opinie en de schreeuwers. Mensen die bezorgd zijn over hun eigen situatie maar ook graag mensen willen helpen die het nog lastiger hebben. Ik heb met deze groep mensen de dialoog gezocht. Ik heb geprobeerd mij in te zetten voor een betere gemeenschap, een gemeenschap die verder reikt dan alles dat we al kennen.
Horst aan de Maas verschuilt zich ... Horst aan de Maas moet in actie komen, als eerste in Nederland, want wij kunnen het verschil maken. Al is het maar voor één persoon! Schijt aan alle haat, populisme, terrorisme en tegenstellingen! Wij moeten mensen helpen want deze mensen hebben ons veel te bieden.
Meneer Van Rooij, ik vraag me echt af wat er is misgegaan. Ik vond uw mediastrategie inzake de ‘Polen’ echt briljant, ik heb u destijds nog gezien in EenVandaag of Nieuwsuur. Maar nu blijft het stil. De gemeente trekt samen op met de provincie omdat ze kleinschalige opvang wil. Maar we zijn weinig proactief. De gemeente blijkt liever bekend te staan als afvalscheider nummer 1 of champignonhoofdstad. De wethouders staan liever op de foto met Afslag 10 of ‘t Gasthoês. Kunnen wij alleen maar het Warschau van West-Europa zijn of zou het Damascus van Nederland ook een verrijking zijn?
Geachte burgemeester, 2017 wordt een cruciaal jaar, de media en politiek kiezen alleen nog maar voor statements en populaire uitspraken. Horst aan de Maas kan een belangrijk statement maken. Namelijk door geld te investeren in mensen!
Horst aan de Maas gaat volgend jaar wél 400 extra vluchtelingen opvangen, in overleg met buurten en bedrijven. Ik ga me ervoor inzetten en roep u hierbij dringend op hetzelfde te doen! Laat deze mensen niet zitten in Aleppo, Griekenland of in de illegaliteit. Wij hebben al een aantal plannen voor u, ze staan tot uw beschikking.

Laat u mij niet in de steek?


Met vriendelijke groet,

Maarten Voesten, @maartenvoesten op Twitter, staat open voor een gesprek.