maandag 16 augustus 2010

Klein mysterie 190 – Rechts speeltje

Net terug uit een waar oude helden worden vereerden waar het kapitalisme niet door iedereen als iets zaligmakends wordt gezien,las ik in De Volkskrant van 11 augustus over een actie van negen studenten van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zij vragen zich af hoe Nederland er uit zou zien als ‘linkse hobby’s’ verdwijnen. Op verzoek sturen ze je stickers toe die op alles wat onder ‘linkse hobby’ valt, kunnen worden geplakt. Deelnemers kunnen foto’s uploaden op de website Linksehobby.nu of de Facebook-pagina. ‘De actie is een groot succes’, aldus De Volkskrant.Uiteraard was ik na een weekje afwezigheid benieuwd waar ik de stickers overal in Horst aan de Maas aan zou treffen. Op bibliotheken? Kunstwerken? Culturele centra? Skatebanen? Musea? Jongerencentra? Wat denkt u? Gisteren de hele gemeente afgezocht, bedoelde sticker werkelijk nergens kunnen ontdekken. Zelf bestellen kan intussen ook niet meer, want wat blijkt? De stickers zijn op! Maar Horst-sweet-Horst is niet voor een gat gevangen en is zelf aan het knutselen geslagen. Ziehier het resultaat:Bijvoorbeeld aan te brengen op banken (dat wil zeggen financiële instellingen, geen zitbanken), voormalige CDA-campagnehuizen, politiebureaus (of bordjes die daar naar verwijzen), buitenringen, golfbanen, megastallen, Floriadeterreinen, Innovatorens en borden met de naam Greenportlane.
Een groot voordeel van deze sticker is dat zowel links als rechts er iets aan hebben: links kan ‘m gebruiken als uiting van verongelijktheid, rechts als blijk van triomfalisme, als provocatie: ‘Zo, nu ruim baan voor ónze hobby’s’.
Zelf kan ik die stickers natuurlijk niet gaan plakken, want dan heb ik hier binnen de kortste keren de politie op de stoep staan. Maar ú, u staat het volkomen vrij bovenstaande foto van de sticker op stickerpapier af te drukken en aan het plakken te slaan. Mocht dat teveel moeite zijn, stuur dan een e-mail naar horstsweethorst@gmail.com en ik doe u het gewenste aantal stickers toekomen.

Zou Horst aan de Maas over enkele weken oranje-groen zijn gekleurd? Vol verwachting klopt mijn hart.

Intermezzo – Verschnaufpause (3)

Weekje naar Berlijn geweest. Genoten. Op een huurfiets de hele stad doorkruist, tot in Köpenick toe.Prachtige boeken, cd’s en dvd’s gekocht.Ik waande me in Berlijn soms net in Horst (aan de Maas). Berlijn kan met Horst bijvoorbeeld wedijveren op het gebied van onbegrijpelijke voetbalverboden,mooie oude kassahuisjes,kitscherige kunst,

historische dorpspompen,en trainende voetballers (hoewel Horst het zonder scorende Santi Kolk moet stellen).

Op andere terreinen ligt Berlijn mijlenver voor op Horst aan de Maas. Denk bijvoorbeeld aan origineel straatmeubilair,prachtig vervalen modernistische architectuur, zoals het Corbusierhausen delen van Siemensstadt.Maar de grootste voorsprong op Horst heeft Berlijn op het punt van street art. Moet je die in Horst met een vergrootglas zoeken, Berlijn is er werkelijk van vergeven. Geen muur (blind of niet),trafohuisje,garagedeur of rolluik is er veilig voor de spuitbussen van straatkunstenaars. Verlaten of verwaarloosde panden moeten er sowieso aan geloven.
Louis van Gaal sprak enkele maanden geleden in lovende zin over het feit dat je in München geen graffiti op muren aantreft. Enkele malen in München geweest zijnde, vroeg ik me toen af of hij behalve een leesbril onderhand ook geen gewone bril nodig heeft. Maar dat terzijde. Waar het om gaat is dat meneer Van Gaal en ik qua graffiti diametraal tegenover elkaar staan. In mijn ogen verlenen graffiti een stad juist karakter en getuigen ze van levendigheid. Een stad of dorp zonder voldoende graffiti oogt opgepoetst, aangeharkt, zielloos. Ok, ik geef toe, ook van mij hoeven die tags niet altijd. Echter: die talloze, vaak onleesbare handtekeningen zinken wat mij betreft volkomen in het niet bij al het moois dat daar tegenover staat. Ik zou zeggen: straatkunstenaars van Horst (aan de Maas) er is een schone taak voor jullie weggelegd.Ik zal het nu toch niet hebben verkorven bij meneer Van Gaal?

zaterdag 7 augustus 2010

Klein mysterie 189 – Bontkraag

In het kader van mijn ‘leer-je-eigen-gemeente-kennen-toer’ belandde ik onlangs in de Elsbeemden in Sevenum. Een prachtig kleinschalig beekdalgebied, zeker als je je weet af te sluiten voor het constante achtergrondlawaai van het op de nabije A67 voortjakkerende verkeer. Ik trof er dit stilleven aan:Ter verduidelijking: op de bank ligt een houten plankje waarop met nietjes een in matige kwaliteit afgedrukte beduimelde foto is bevestigd. Rechts naast de bank staat een houten paal. Dat plankje en foto oorspronkelijk waren vastgeklonken aan de houten paal staat buiten kijf. Voor de rest roept het tafereel slechts vragen op. Zijn de paal, het plankje en de foto restanten van een speurtocht die hier ooit heeft plaatsgevonden? Over het hoofd gezien bij het opruimen? Zou kunnen, hoewel je in de nabije omgeving dan misschien meer palen, plankjes en foto’s zou moeten aantreffen. Iets dat niet het geval is.

Over naar het meest intrigerende element: de foto. Links een man en een vrouw. Daarnaast een jongetje van een jaar of drie op een grotemensenfiets die wordt vastgehouden door een bebaarde man met bril. Enigszins verscholen achter de bebaarde man met bril een vrouw met een jas met bontkraag. Verstopt achter de vrouw met een jas met bontkraag de achterpoten van een hond. Rechts naast de vrouw met een jas met bontkraag drie jongere vrouwen in het gezelschap van twee zwarte honden. Tot zover de feiten. Nu de interpretatie, míjn interpretatie. De man en vrouw links zijn de opa en oma van het jongetje, de bebaarde man met bril is z’n vader. De vrouw met een jas met bontkraag is behalve dochter van de man en vrouw links en echtgenote van de bebaarde man met bril ook moeder van het jongetje. De achter de vrouw met een jas met bontkraag verstopte hond behoort toe aan de man en vrouw links. De drie jongere vrouwen zijn toevallige passanten. Zussen die hebben besloten de honden van hun ouders uit te laten om de verveling van de zondagnamiddag te doorbreken. De meest vrijgevochten van de drie heeft haar jas thuisgelaten. Lente hangt immers in de lucht. Mag ook wel na die natte winter die de ballastweg heeft herschapen in een modderpad. Intussen vraagt de vrouw met een jas met bontkraag zich af of die bontkraag nog wel kan anno 1975, zeker nu ze via haar man regelmatig verkeert in kringen van langharige wereldverbeteraars. Maar ja, die jas is wel haar pronkstuk. Kan ze net zo moeilijk afstand van doen als haar man van die antieke fiets die z’n vader ooit in België kocht. Hamvraag is natuurlijk wat de foto hier op deze plek doet. Is het een willekeurig van internet geplukte foto of bestaat er een verband tussen foto en plek? Maar welk dan? Hebben een of meerdere personen op de foto hier in de buurt gewoond? Is het jongetje hier verwekt? Is de hond van de man en vrouw links hier voor het laatst gesignaleerd? Heeft de meest vrijgevochten van de drie zussen hier een eind gemaakt aan haar relatie met de bebaarde man met bril? Ligt hier sinds 1977 de bontkraag begraven?

N.B. Toen ik gisteren terugkeerde naar de Elsbeemden in de hoop betere foto’s te kunnen maken, was er nog slechts één element van het oorspronkelijke stilleven over:

Actualisatie – Kapelkolder (1)

Trouwe lezers zullen zich ongetwijfeld het stukje van 9 juni 2009 herinneren over de voorgenomen herbouw van de Sint-Joriskapel in Hegelsom. Horst-sweet-Horst betoonde zich met kwalificaties als ‘dwaasheid in het kwadraat’ en ‘surrogaat’ geen voorstander van die herbouw. Maar als Hegelsom dan toch zo nodig met een kapel op de kaart moest worden gezet, doe het dan ook goed, zo luidde mijn gratis advies aan de initiatiefnemers. Ter inspiratie dienden ze maar eens een bezoek te brengen aan de Bruder-Klaus-Feldkapelle in het Duitse Wachendorf. Als ze nog een plaatsje vrij hadden in de auto, zo eindigde het stukje, hield ik me aanbevolen, omdat de Bruder-Klaus-Feldkapelle hoog op mijn lijstje van nog te bezoeken bezienswaardigheden stond.
Intussen zijn we ruim een jaar verder. Het laatste nieuws dat ik over de Sint-Joriskapel opving, was dat de gemeente goedkeuring voor herbouw heeft gegeven en dat het Bouwopleidingscentrum aan de Gebroeders van Doornelaan met de bouw wordt belast. Klinkt weinig veelbelovend. Enige hoop biedt nog de publicatiedatum van dit nieuws in De Echo van Horst: 1 april. Of de Hegelsomse initiatiefnemers naar Wachendorf zijn afgereisd? Ik kan het me nauwelijks voorstellen. Een uitnodiging om mee te rijden heeft me in elk geval nooit bereikt. Het wachten beu, besloot ik vorige week dan maar op eigen houtje koers te zetten naar de noordelijke Eifel. Dat klinkt verder dan het is, want na 126 voornamelijk Autobahnkilometers ben je er al. Reeds vanuit de verte zie je de uit 2007 daterende schepping van de Zwitserse architect Peter Zumthor (in 2009 winnaar van de prestigieuze Pritzker Prize) op een heuveltop liggen. Ze is alleen te voet bereikbaar, via een wandeling van een kwartier.
Met zijn betonnen ongenaakbaarheid doet het vijfhoekige gebouw van buiten in niets denken aan het traditionele, romantische veldkapelletje dat we hier zo gewend zijn. Binnen is de kilte van buiten ver te zoeken. De kleine ruimte die je na het openen van de driehoekige deur bereikt via een donkere gang, ademt intimiteit. Een druppelvormig gat in het dak zorgt voor de toetreding van daglicht (en een plasje water op de vloer). Ook de structuur van de binnenwanden is opmerkelijk. Die is ontstaan doordat in tentvorm geplaatste lange boomstammen de bekisting voor het interieur vormden. Nadat het beton gedurende 24 dagen in verschillende lagen om de boomstammen was gegoten, werden de boomstammen verbrand. Hun afdrukken zijn nu zichtbaar in het beton en verlenen de binnenwanden hun speciale aanzien.
De totstandkoming van de kapel is een verhaal op zich. Het zou te ver voeren om dat op deze plaats uit de doeken te doen, maar klik bijvoorbeeld hier voor meer achtergronden.Mijn oordeel over de Bruder-Klaus-Feldkapelle in één woord samengevat: indrukwekkend. Zó kan het dus ook, Hegelsom!

Klein mysterie 188 – Stallen

Onlangs berichtte Dagblad De Limburger over een publicatie waarin de Nederlandse landbouwontwikkelingsgebieden (LOG’s) onder de loep zijn genomen. Yttje Feddes, opdrachtgeefster van het onderzoek en tevens Rijksadviseur voor het Landschap, beklaagde zich in het krantenartikel over het aanzien van de nieuwbouw in de LOG’s: ‘Je wordt niet vrolijk van al die lelijke stallen’. Ik ben zo iemand die als hij zoiets leest, denkt ‘Dat boek moet ik hebben’. Enkele weken geleden plofte het in de brievenbus. Prachtig, zowel qua vormgeving als qua inhoud. Er valt heel veel over te zeggen, maar ik wil me nu beperken tot de aanblik van nieuwgebouwde stallen. Twee citaten uit het boek:
(1) ‘De stallen van de nieuwe bedrijven die in de LOG’s zijn gebouwd wijken maar zelden af van het gebruikelijke laagwaardige beeld. De doelstelling om een beter dier- en milieuvriendelijk imago van de sector zichtbaar te maken in de vormgeving van bedrijven is nog niet gehaald.’(2) ‘De meeste nieuwe bedrijven en stallen bij uitbreidingen lijken sterk op elkaar. Het lijkt erop dat lokale aannemers een grote rol hebben in de opzet en vormgeving van deze individuele bedrijven.’

Nu twee citaten uit de Gebiedsvisie LOG Witveldweg (klik bij 12 februari 2008 op ‘Gebiedsvisie d.d. febr. 2008’) die de Horster gemeenteraad op 12 februari 2008 heeft vastgesteld:
(1) ‘Bij de situering in het LOG Witveldweg moet aansluiting worden gezocht bij de structuurlijnen van het landschap. Het streven is dan ook aan te sluiten bij bestaande groensingels en -elementen om een juiste inpassing van de initiatieven mogelijk te maken. Door deze keuze krijgt de inpassing direct een ‘natuurlijk’ karakter.’(2) ‘Een afdoende landschappelijke inpassing vindt plaats aan de hand van diverse (ruimtelijke) instrumenten zoals, de adviezen van de gemeentelijke groenmeester, de bouwmeester en het BOM+ instrument. Ook kan een werkgroep met inwoners van het LOG Witveldweg worden opgericht om de landschappelijke inpassing van bedrijven te optimaliseren. (…) De initiatiefnemers betrekken de adviezen van de werkgroep bij de definitieve uitwerking. Door de belangrijke rol van de lokale klankbordgroep bij de toetsing van initiatieven achten wij een beeldkwaliteitsplan niet noodzakelijk.’De Gebiedsvisie LOG Witveldweg heeft als ondertitel Sturen op kwaliteit. Nu inmiddels twee nieuwe intensieve veehouderijen in dit LOG zijn gevestigd, kan de vraag worden gesteld in hoeverre dat sturen op kwaliteit tot op heden is geslaagd. Bieden de bedrijfsgebouwen een ‘laagwaardig beeld’ of zijn het inpassingen met een ‘natuurlijk karakter’? Op elkaar lijkende nieuwe stallen of ‘afdoende landschappelijke inpassing’? Oordeel zelf aan de hand van de in LOG Witveld genomen foto’s bij deze bijdrage. Of ga gewoon een kijkje nemen aan de Losbaan.

Klein mysterie 187 – Meer straatnaambordenraadselen (6)

Straatnaamborden. Mag wel weer een keer, vindt u niet? Eerst maar eens een bewijs van het feit dat Horst-sweet-Horst nog steeds veel te weinig wordt gelezen, althans op de plaatsen waar het er toe doet. Na eerder al op een groot aantal voorbeelden van slordige straatnaambordbeteksting te hebben gewezen, vroeg Horst-sweet-Horst op 18 mei van het vorig jaar aandacht voor de overbodige tweede n op het bordje ‘Kranenveldweg’ op de splitsing met de Bemmelstraat.Je zou dan mogen verwachten dat zo’n bordje binnen de kortste keren wordt vervangen. Fout. Meer dan een jaar lang gebeurde er niets. Totdat ook Dagblad De Limburger op 30 juni jongstleden ontdekte dat er iets mis was, daar op de kruising Kraneveldweg – Bemmelstraat.Nog diezelfde dag verwijderden gemeenteambtenaren het bordje, zo wist dezelfde krant op 14 juli te melden. Dat noemen we nu invloed hebben. Iets waar Horst-sweet-Horst alleen maar van kan dromen. Of misschien toch niet? Laten we – zeker nu we weten dat er tenminste één wethouder is die dit weblog leest – nog eens de proef op de som nemen. Zeer onlangs is op de splitsing Lindweg – Venrayseweg dit straatnaambord verschenen:Tienray of Tienraij? Venray of Venraij? Toegegeven, er zijn eenvoudiger spellingkwesties, maar er zijn ook duizend en een manieren om je van de correcte schrijfwijze te vergewissen. Zo lukte het mij binnen een halve minuut de juiste spelling te achterhalen van de plaatsnamen Ysselsteyn, IJsselstein, Steyl en Heythuysen. Als ik zoiets kan dan moet de opdrachtgever van de straatnaambordenfabrikant dat toch ook kunnen, zelfs met de plaatsnamen Tienray en Venray? Nu maar afwachten of en zo ja wanneer Horst-sweet-Horst eveneens triomfantelijk kan berichten dat gemeenteambtenaren het gewraakte bordje hebben verwijderd. Enige stijging in de invloedshiërarchie is natuurlijk nooit weg.

maandag 2 augustus 2010

Actualisatie – Oproep (1)

Ben ik te vroeg geweest met m’n bewieroking van Ger Driessen? Heb ik het allemaal totaal verkeerd begrepen?Dit zei de Horster CDA-gedeputeerde vanavond in NRC Handelsblad over het beoogde CDA-VVD-kabinet met gedoogsteun van de PVV: ‘Dit moeten we zo niet laten gebeuren. Er zijn veel te veel onbesproken punten. Wat gebeurt er met de vrijheid van godsdienst? En met de vrijheid van onderwijs? Wat gebeurt er internationaal? Niemand weet wat er gaat veranderen in dit land.’Dit schrijft Ger Driessen vanavond op z’n weblog: ‘De linkervleugel van het CDA gaat met de aanname dat samenwerken met de PVV betekent dat daarmee de vrijheid van onderwijs en de godsdienstvrijheid op het spel wordt gezet dan ook een stap te ver. Ik voel me wat dat betreft dan ook niet thuis in het rijtje Van den Broek, De Vries en Terpstra. Ik ben ervan overtuigd dat ook in een meerderheidskabinet van VVD/PVV/CDA de waarden die in onze samenleving gemeengoed zijn niet verkwanseld zullen worden. Zoals gezegd onze wetgeving zit zo in elkaar, dat dit in de praktijk wordt uitgesloten.’ Waarna hij Geert Wilders oproept regeringsverantwoordelijkheid te nemen en samen met CDA en PVV in een kabinet te gaan zitten.Het spijt me, maar ik kan de uitspraken van de gedeputeerde in NRC Handelsblad absoluut niet rijmen met die op z’n weblog. Heeft dit niet een héél klein beetje weg van spreken met twee monden? Of wordt hier een ragfijn politiek spel gespeeld dat ik in al m’n onnozelheid niet doorzie? Intussen vrees ik met groten vreze dat ik met m’n eerdere huldebetoon aan Ger Driessen een afschuwelijke blunder heb begaan.

Intermezzo – Oproep

‘Ons past bescheidenheid.’ Das war einmal. Maxime Verhagen sluit een pact met de duivel en wat zegt het Limburgse CDA? ‘Het is allemaal de schuld van de PvdA.’ Zo lust ik er nog wel een paar. Of je gaat vol overtuiging in zee met een partij waarvan je op 30 juni nog zegt dat je er principiële verschillen mee hebt wat betreft ‘de beginselen van de democratische rechtsstaat, etnische registratie, kopvoddentaks en strijd tegen de islam als kernpunt van het buitenlands beleid van Nederland’ (Verhagen) of je sluit elke vorm van samenwerking met die verwerpelijke partij uit.
Ik zou het wel weten. De Horster CDA-gedeputeerde Ger Driessen ook, getuige dit uit NRC Handelsblad van vanavond afkomstige citaat: ‘Dit moeten we zo niet laten gebeuren. Er zijn veel te veel onbesproken punten. Wat gebeurt er met de vrijheid van godsdienst? En met de vrijheid van onderwijs? Wat gebeurt er internationaal? Niemand weet wat er gaat veranderen in dit land.’ Hulde!Zouden er behalve Ger Driessen nog meer Horster CDA’ers zijn die zich hardop uit durven te spreken? Ik bedoel: als je als CDA’er twittert of blogt over uiteenlopende onderwerpen als het Kinjer OLS, luie conducteurs, het dorpsradenoverleg, je bezoek aan de receptie van de zomerprins, een staaltje bureaucratie waarvan de stoom je uit de oren komt of je aanwezigheid bij de Vierdaagse, waarom zou je dan niet je mening spuien over de samenwerking van jóuw partij met de beweging van iemand die ‘is damaging the interests of the Dutch people and the reputation of the Netherlands in the wider world’ (Verhagen)? Ik ben werkelijk heel benieuwd naar jullie zienswijze, dames en heren. Nu het er echt om gaat durven jullie toch ook wel van je te laten horen? Neem een voorbeeld aan Ger Driessen of anders aan andere partijgenoten als Mustafa Amhaouch (‘Ik vind dit tien keer niks’) en Alaattin Erdal (‘Nu begrijp ook ik er niets meer van’) vandaag in De Volkskrant.Wat vinden jullie er bijvoorbeeld van dat Maxime Verhagen nu in zee gaat met de man waarover hij nog geen half jaar geleden zei: ‘He plays people off against one another – in a highly distasteful fashion, I might add. He is not looking to find common ground, uphold shared values or work toward constructive solutions based on these shared values. In fact, his approach is the opposite of constructive: by spreading fear and hatred, he is only destroying, not building.’ En jullie streefden toch naar ‘een samenleving waarin culturen en religies met elkaar samenleven en niet tegenover elkaar komen te staan’? Kom op, Horster CDA’ers, kruip uit je schulp, schep duidelijkheid, durf je nek uit te steken, laat zien waar jullie (voor) staan! Dit kunnen jullie toch niet over je kant laten gaan?

P.S. Klik hier voor het vervolg.

Klein mysterie 186 – Geld

Van een paar dingen heb ik echt verstand. Van iets meer dingen pretendeer ik enig verstand te hebben. Van verreweg de meeste dingen heb ik geen enkel verstand. Van geld bijvoorbeeld. Ja, ik weet nog net wat een hypotheek is of rente, maar dan heb je het ook wel gehad. Preferente aandelen, achtergestelde leningen, de beurs, de rentevoet, prijselasticiteit van de vraag, noem het allemaal maar op: ik weet niet wat het is of hoe het werkt. Hypotheekrenteaftrek? Geen idee, ik weet alleen dat ik er tegen moet zijn.Ga ik gebukt onder dit gebrek? Niet echt. Natuurlijk zou het fijn zijn om nu eens precies te weten wat hypotheekrente is en waarom ik er tegen moet zijn, maar met alleen de wetenschap dat ik er tegen moet zijn, kan ik ook prima leven. Op anderen heb ík dan bijvoorbeeld weer voor dat ik weet wat nanologie is en wat pecunia olet betekent.
Ongetwijfeld zal ik me met m’n gebrek aan financiële kennis wel eens in de voet snijden – dat zij dan maar zo. Zalig zijn de onwetenden. Over allerlei kwesties waarbij geld in het geding is, hoef ik me namelijk geen oordeel te vormen omdat ik er toch geen verstand van heb. Geloof me: dat brengt rust. Neem nu de afbraak van het Mikadocomplex aan de Deken Creemersstraat in Horst. Dagblad De Limburger berichtte er afgelopen zaterdag over. Vanwege nieuwe inzichten heeft zorginstelling Dichterbij besloten het complex waar verstandelijk gehandicapten worden gehuisvest, te slopen. Vijftien jaar na de bouw. Als ik behept was met financiële kennis dan zou ik nu waarschijnlijk allerlei vragen gaan stellen waarin de woorden ‘kapitaalsvernietiging’ en ‘afschrijvingstermijn’ regelmatig terugkeren. Maar ik bén niet behept met financiële kennis, dus ik hoef die vragen ook niet te stellen.
Ander voorbeeld. Afgelopen woensdag wist Dagblad De Limburger te melden dat de gemeente Horst aan de Maas erin was geslaagd de winkelruimtes van De Smidse te verkopen. Wethouder Litjens toonde zich in z’n nopjes met de goede afloop van het avontuur waarbij de gemeente als projectontwikkelaar optrad. ‘Met een winst van een paar duizend euro nota bene’, aldus de wethouder. Een paar duizend euro? En dat terwijl het college van burgemeester en wethouders er eind maart 2009 nog vanuit ging 1,4 miljoen euro te verdienen aan het project! Althans volgens De Echo van Horst van 2 april 2009: Zouden we met die blijkbaar verdampte circa 1,39 miljoen euro een gevolg van de crisis op de staart hebben getrapt? Is gezien de gewijzigde omstandigheden misschien wel sprake van een puik resultaat? Of heeft de gemeente geblunderd? Of …? Sorry, excuses, ik was even vergeten dat ik niet behept ben met financiële kennis en het stellen van zulke vragen geen enkele zin heeft omdat ik het antwoord toch niet begrijp.