vrijdag 21 maart 2014

Intermezzo – Baer

Nou is Baer Cornet verdomme ook al dood.

Voor wie het niet weet: Baer Cornet was een eminent grafisch vormgever, een absolute grootheid in zijn vak. Lees er bijvoorbeeld het prachtige, in Zuiderlucht verschenen artikel van zijn collega Geert Setola maar op na (klik hier). Of anders de woorden die Wim Brands gisteren aan hem wijdde (klik hier).
Zelf leerde ik Baer een kleine twintig jaar geleden kennen. Samen met een Horster vormgever was hij het die me op betrekkelijk late leeftijd het inzicht bijbracht dat vormgeving een tekst kan maken of breken. Dat bijbrengen gebeurde heel onnadrukkelijk. Baer was niet zo van het nadrukkelijke – en dat is precies waarom ik ’m zo mocht. Onnadrukkelijkheid moet overigens niet worden verward met bescheidenheid. Waarschijnlijk (zo goed kende ik ’m nu ook weer niet) was Baer óók bescheiden, maar die onnadrukkelijkheid interpreteerde ik juist altijd als een overtuigd zijn van z’n vakmanschap. Hij had het helemaal niet nodig om met veel omhaal van woorden hoog op te geven van z’n heldendaden. Z’n werk moest het voor ’m doen en daarmee basta – een houding die je wel vaker tegenkomt bij absolute grootheden en aanzienlijk minder vaak bij minder absolute grootheden.
Z’n taalgevoel en humor zullen me ook bijblijven. Een goed vormgever herken je aan z’n taalgevoel, weet ik inmiddels. Ik kan mezelf wel voor m’n kop slaan dat ik niet alle e-mails heb bewaard die ik in de loop der jaren van hem ontving. Taalgevoel en humor kwamen daarin vaak samen. Eén voorbeeld. Ooit werkten we samen aan een publicatie waarin iemand figureerde die het nogal met zichzelf had getroffen. De betreffende persoon kwam in de publicatie voor op een foto, gezeten aan een tafel en omringd door zes medewerkers. Op een dag mailde Baer me de foto, waarbij hij de hoofdpersoon van een aureool had voorzien. Z’n begeleidend commentaar: ‘Zie bijgaande vrije versie van het laatste avondmaal. De andere helft van de apostelen stond toen al bij de betonmolen. Svp meteen weggooien en zeker niet doorsturen.’ (Gezagsgetrouw als ik ben heb ik de foto meteen weggegooid en zeker niet doorgestuurd. Gelukkig repte hij niet van een printverbod.)
Allemaal goed en wel, maar wat doet een overleden Venlose vormgever op een weblog over Horst? Nou, Baer had van moederszijde familie in de Horster periferie wonen. Of z’n wortels hier ook deels lagen, ben ik even kwijt. Dat ‘hier’ moet sowieso vrij ruim worden opgevat. Zoals vaker bij mensen uit ‘de stad’, had ik ook bij hem soms de indruk dat hij ‘de dorpen’ op een grote hoop gooide. Zo haalde hij geregeld smakelijke herinneringen op aan ‘oëmen Hannes oet Lull’ (het kan overigens ook oëme Petran zijn geweest), daarbij klaarblijkelijk in de veronderstelling verkerend dat Lull tot het grondgebied van Horst aan de Maas behoort.
Iets waarover hij zich altijd erg vrolijk kon maken, was het Horster dialect. En dan vooral het (met uitsterven bedreigde) Horster gebruik in de spreektaal voor- en achternaam te verwisselen: ‘Nollen Hay’, ‘Boors Hem’. Hij begroette me dan ook consequent met het koddige ‘Moorman Wim’. Niet dat we elkaar zo vaak spraken. Jaren konden voorbijgaan waarin onze wegen elkaar niet kruisten. Maar was het weer eens zover, dan ging het meteen verder waar we de vorige keer waren gebleven.  
Zijn meest recente aan mij gerichte en bewaarde e-mail ontving ik op 14 augustus 2010: ‘Tot mijn genoegen zie ik dat er weer sprake is van samenwerking tussen het verre Horst aan de Maas en Groot Venlo.’ Van die samenwerking is het helaas niet gekomen, maar die e-mail koester ik.

donderdag 20 maart 2014

Intermezzo – Verkiezingen (3)

Nee, dit is niet het profiel van een col hors catégorie in de Tour de France. Dit is wel een eigenhandig gefabriceerd grafiekje dat het percentage in Horst (aan de Maas) op het CDA uitgebrachte stemmen bij gemeenteraadsverkiezingen weergeeft. Van 63,8 in 1982 via 67,1 in 1990 tot de 34,1 van gisteren. Zet het verval zich in dit tempo voort, dan is het omstreeks het midden van deze eeuw gedaan met het CDA alhier.
Maar vooralsnog zitten we er dus nog mooi mee opgescheept. Sterker: ondanks alles is het CDA nog altijd de grootste partij in Horst aan de Maas. En dat heeft ertoe geleid dat de partij vandaag het voortouw heeft genomen in een proces dat moet leiden tot de vorming van een nieuwe coalitie. Voor een verkenningsronde heeft het Leon Litjens tijdelijk van de paprika’s losgerukt.
Mag ik dat een opmerkelijke stap vinden? Een informateur is bij mijn weten een novum in de Horster politiek. Na de vorige verkiezingen, in 2009, voerde Don Leon bijvoorbeeld nog zelf de regie. Hoe dit initiatief te duiden? Vreest het CDA dat Bob Vostermans – dinsdag in het Reindonkdebat matig op dreef – averij oploopt als hij zelf aan het hoofd staat van de inleidende beschietingen? Dat zou niet getuigen van groot vertrouwen in de lijsttrekker en beoogd wethouder.
Of zou de voormalig wethouder soms zijn ingehuurd om Bob uit de wind te houden? Dit meer waarschijnlijke scenario belooft weinig goeds voor PvdA en SP: Bob kan in een gesprek met Leon zijn voorkeur voor een coalitie met Essentie uitspreken, Leon adviseert aan het einde van zijn Tätigkeit een coalitie van CDA en Essentie, Bob kan onder verwijzing naar het advies van de informateur zijn handen in onschuld wassen en PvdA en SP zijn vakkundig buitenspel gezet. Maar ach, dit is slechts een complottheorie van iemand wiens voorspelling van de Horster verkiezingsuitslag alles weg had van een Ipsos-prognose.
Die coalitiebesprekingen zullen trouwens toch wel openbaar zijn? Zo niet, dan bied ik graag mijn diensten aan als koffiejuffrouw, notulist of neutraal (dat spreekt voor zich) waarnemer. In dit speciale geval ben ik zelfs bereid af te zien van een gage.
De verkiezingsavond bracht ik trouwens door in het Gasthoês. Genoten! Van de bedrukte gezichten, van het gejuich, van het zenuwachtige lachen, van de stilte bij het voorlezen van de uitslagen, van de speculaties, van de spanning, van het handmatig bijhouden en vergelijken van de uitslagen van de 21 stembureaus.
Hier en daar hoorde ik mensen klagen dat het allemaal zo lang duurde. Van mij had het de hele nacht door mogen gaan, al houdt dat wellicht verband met het feit dat de uitslagen me redelijk konden bekoren. Complimenten ook voor het organiserende Concordia ’62 – dat zorgde voor een vlekkeloos verloop van de avond – en presentator Jan Nabben die zich bij dit klusje (dat hij voor mijn gevoel al sinds 1748 presenteert) altijd als een vis in het water voelt. Wat mij betreft zijn er voortaan elke maand gemeenteraadsverkiezingen. 

Intermezzo – Verkiezingsdag

Alle Horst-sweet-Horst-observaties op de verkiezingsdag – gisteren al verschenen op Facebook – nog eens op een rijtje:

Zijn úw gedachten vandaag ook een beetje bij Guy Frints?

2. Je zult maar Genoveef dan wel Gerd Leers heten en vanochtend onder het koken van een eitje nietsvermoedend zijn begonnen aan de column van Paul van der Steen op bladzijde 2 van Dagblad De Limburger (klik hier). En daarna dan nog de hele dag dóór moeten. Meesterlijk.

3. Stilleven met blauw verkeersbord, zwarte naar links wijzende pijl op witte achtergrond en wit gestileerd gemaskerd figuur op groene achtergrond, aangetroffen op de kruising Lindweg – Venrayseweg – Tienrayseweg in Horst.

4. Op het plaveisel van de Schansstraat in Horst aangebrachte vermaning:
‘Je hept fout gekozen dus ben je een zwakeling.’ Kun je het mee doen als je vandaag traditiegetrouw en ondanks alles toch maar weer op het CDA bent gaan stemmen.

5. Kijk, dat heeft D66 nou eens goed begrepen: bij een feestdag der democratie horen kinetische kunstwerken. Onder meer te bewonderen bij stembureau De Leste Geulde aan de Noordsingel in Horst (klik op pijl).

6. Stilleven met wandasbak van gegalvaniseerd staal met metalen binnenemmer en stembureaubordje, aangetroffen bij stembureau De Leste Geulde aan de Noordsingel in Horst.

7. Stilleven met blinde muur, Elbert-op-paal, hondenpoepzakjesdispenser, klimop en hyacinten aan de St. Jansstraat in Meterik.

8. Stilleven met blinde muur, Elbert-die-de-ellende-niet-meer-aan-kan-zien op paal, hondenpoepzakjesdispenser, klimop en hyacinten aan de St. Jansstraat in Meterik.

9. Net op het moment dat Horst-sweet-Horst zich begint af te vragen of de PvdA op het laatste moment heeft besloten af te zien van deelname aan de verkiezingen – zo onzichtbaar zijn de sociaaldemocraten in het straatbeeld – stuit Horst-sweet-Horst op station Horst-Sevenum op deze aan alle zijden met PvdA-propaganda behangen auto. Zou de bezitter soms een héél klein beetje fan zijn van Michiel Janssen, de nummer 5 op de kandidatenlijst van de PvdA?
Eerste prijs in de categorie verkiezingsauto’s. Wel lastig rijden trouwens met zo’n poster voor je neus.  


10. Stembureau De Leste Gelde aan de Noordsingel in Horst verkeert momenteel in angstige spanning of de naar beneden wegzakkende rode pijl op het stembureaubordje dat is bevestigd aan de wandasbak van gegalvaniseerd staal met metalen binnenemmer het tot negen uur gaat volhouden. De foto’s maken pijnlijk duidelijk hoezeer de situatie in een tijdsbestek van enkele uren is verslechterd.


11. Wat je ook van politici kunt zeggen, ze knappen wel het vuile werk voor ons op. Horst-sweet-Horst (ook al zo’n belangeloze burger met een scherp oog voor allerlei belangen) schaart zich daarom graag achter de slotzinnen van de column van Sheila Sitalsing, vanochtend in De Volkskrant.

12. Stilleven met ABC Hekwerkbordje, CDAnnemie, Bob, Alexei, boomstam, elektriciteits(?)kastje, afgebroken tak en zwarte handschoen op de kruising Heijnenstraat-Spoorweg in Hegelsom.
De foto dateert van 28 februari maar het tafereeltje was vanmiddag om 14.57 uur nog intact. Een interpretatie, met name van die enigszins sinistere zwarte handschoen, laat Horst-sweet-Horst graag over aan de galeristen en kunstenaars onder zijn lezers.

13. Met D66 kun je alle kanten op (‘Behalve de goeie’,  ben je dan geneigd te denken).

14. Stilleven met grijze verkeersbordpaal, enigszins doorschijnende witte tape en stembureaubordje met iets uit het lood hangende naar rechts wijzende rode pijl, aangetroffen nabij stembureau zaal Debije in Hegelsom.

15. Zien we daar linksonder toch een heel klein beetje de VVD doorschijnen bij Essentie?

16. Ter afsluiting, enkele minuten voor het sluiten van de stembureaus en voor wat het waard is, de Horst-sweet-Horst-voorspelling van de verkiezingsuitslag in Horst aan de Maas:

CDA 12
D66 2
Essentie 7
PvdA 2
SP 4

Laten we vooral hopen dat ik de plank volledig mis sla.

maandag 17 maart 2014

Intermezzo – Verkiezingen (2)

Nog twee dagen, dan is het circus weer voorbij. Hoewel, circus? Circus staat gelijk aan acrobatiek, amusement, sensatie, spanning, spektakel, stunts. Welbeschouwd staat circus gelijk aan alles wat de bijna voorbije Horster verkiezingscampagne allemaal niet was. Het was saai, saai, saai, iedereen vastgeroest in z’n eigen gelijk, nauwelijks inhoudelijk debat, angstvallig wegblijven van de heikele punten, amper reflectie op de afgelopen vier jaar, lief zijn voor elkaar.
De politiek en politici mogen het de afgelopen weken dan hebben laten afweten, de lokale en regionale journalistiek (of wat daar voor door moet gaan) heeft als waakhond van de lokale democratie nog veel grotere steken laten vallen. Heeft u de afgelopen weken in Dagblad De Limburger, in Hallo Horst aan de Maas, op Reindonk, op InHorst of op L1 ook maar iets gezien, gehoord of gelezen over de voorwaarden waaronder de SP zitting neemt in het nieuwe gemeentebestuur? Over hoe de partijen de Horster graffiticultuur nieuw leven denken in te blazen? Over het verschil tussen het PvdA- en het SP-standpunt over het Nieuw Gemengd Bedrijf? En gaat het CDA wéér voetstoots akkoord als zich iemand mocht melden met plannen voor een tweede megastal?
Waarom wil D66 eigenlijk geen windmolens in het buitengebied en waar moeten ze dan wél komen? Moet zwembad De Berkel dicht? Wat als al die decentralisaties financieel toch minder goed uitpakken dan wethouder Birgit op de Laak nu voorspelt? Gaan de gemeentelijke belastingen dan omhoog of wordt er bezuinigd op de zorg? Functioneren die schoolbibliotheken wel zo goed als ons wordt voorgespiegeld? Vindt het CDA met z’n gehamer op het verenigingsleven dat de sportparken in de kleinere kernen gehandhaafd moeten blijven of is centralisatie gewenst? Is Essentie het eens met burgemeester Jorritsma van Almere die vindt dat jongeren niet meer naar de psychiater maar naar de voetbalclub moeten worden gestuurd? Is de persoonlijke smaak van de wethouder ook de komende periode bepalend bij de aankoop van kunst? Hoe denken de parijen de uitholling van de lokale democratie als gevolg van allerlei regionale samenwerkingsverbanden een halt toe te roepen? Is het voortbestaan van Horst aan de Maas als zelfstandige gemeente wel gewenst?
Allemaal onbeantwoord gebleven vragen. Maar nooit te vroeg wanhopen: wie weet brengt het Reindonkdebat morgenavond wél waaraan het de afgelopen weken zo zeer heeft ontbroken.
Overigens kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het ‘de gewone burger’ allemaal maar matig interesseert. Was het dan geen volle bak bij de twee debatten die ik bezocht? Jawel, maar trek de partijgangers van het aantal aanwezigen af en er resteerde slechts een plukje belangstellenden. En Horst-sweet-Horst-stukjes over de verkiezingen en politiek in het algemeen worden aanzienlijk minder vaak gelezen dan ‘leuke’ stukjes, de Facebook-pagina’s van politieke partijen worden bijna uitsluitend geliked door verwanten van kandidaten en door partijleden en zelfs thema’s als het Floriadefiasco, het afvalinzamelingsysteem, de mogelijke sluiting van zwembad De Berkel en de voorgenomen bouw van een megastal lijken de overgrote meerderheid van de bevolking koud te laten.
Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in Horst aan de Maas bedroeg het opkomstpercentage 50,6. Het lijkt niet al te gewaagd te voorspellen dat ditmaal meer dan de helft van de stemgerechtigden thuisblijft. Eeuwige, niet te beantwoorden vraag: hebben de thuisblijvers het moede hoofd in de schoot gelegd of vinden ze het allemaal wel goed zoals het gaat?

Intermezzo – NS-wandeltocht

Een opmerkelijk bijrolletje in het Groendebat van vorige week speelde de NS-wandeltocht Mariapeel. Of beter: een blijkbaar recent in Trouw verschenen artikel over de NS-wandeltocht Mariapeel. Een artikel waarin het buitengebied van Horst aan de Maas het moest ontgelden. Iedere aanwezige scheen het te hebben gelezen. Eensluidende conclusie van de dame en heren politici: het kon niet anders of het artikel was geschreven door zo’n chagrijnig stuk vreten uit het westen dat alles door een negatieve bril bekijkt. De geachte aanwezigen moesten zich vooral niets op hun mouw laten spelden door zuurpruimig westers journalistenvolk. Boodschap van de politici: Horst aan de Maas is fantastisch mooi!
Ik kende het artikel niet, had er eerder ook nog niemand over horen praten, maar mijn belangstelling was uiteraard gewekt – zelf niet wars zijnde van enige azijnpisserij. Dus schafte ik enkele dagen later voor 1,30 euro het artikel digitaal aan (alles kan tegenwoordig). Bepaald geen weggegooid geld, moet ik zeggen. Hilarisch stukje van de inderdaad in het westen (Leiden, zo werd me duidelijk na enig googlen) woonachtige Monica Wesseling. Het begint al met de titel: ‘Een saaie, écht lelijke NS-wandeltocht.’ In de intro windt ze er evenmin doekjes om: ‘Landelijk schoon bleek oerlelijk; de frisse lucht letterlijk adembenemend.’
Beginpunt van de wandeling is station Horst-Sevenum: ‘De omgeving van station Horst-Sevenum is met industrieblokken en “tijdelijk neergezette dingen” al net zo lelijk als die van grotere dorpen en steden.’
Een ontmoeting met een lokalo fleurt Monica even op. ‘Maar we worden al snel afgeleid door de nare, weeë geur van “te veel varkens in een hok”, een varkenshouderij. Wellicht zijn we een beetje overgevoelig - vegetariërs als we zijn - maar zou het nu echt niet anders mogelijk zijn om op de zandgrond te boeren?’
Een ‘meanderend waterloopje’ vlakbij Sevenum ‘oogt bijna idyllisch’. ‘We proberen de nabijgelegen akkers vol maïsstoppels maar even niet te zien. Maïs is immers weinig meer dan een mestput en bijzondere planten houden daar niet van.’ 
Sevenum is ‘weinig opwindend’ en Evertsoord ‘ademt strengheid’. Het landschap is ook al evenmin erg opwindend. ‘De plaatselijke makelaars zitten blijkbaar ook enigszins met de saaiheid van het landschap in hun maag aangezien de huizen opeens “buitenstaete” moeten heten om aantrekkelijk te kunnen zijn.’
De Mariapeel (‘Hollands Siberië’) kan Monica ondanks een enkele kanttekening wel bekoren. Griendtsveen eveneens: ‘Het café langs het kanaal is zomaar open en gelaafd maken we nog een ommetje door het dorp. Een prettig ommetje, een langs oude “welstandige” huizen. Het eind is zoet. Gelukkig maar.’
Griendtsveen is het eindpunt van de wandeling. Tijd voor een eindoordeel: ‘Onverdeeld mooi is de route zeker niet. De Mariapeel is aangenaam, net als Griendtsveen en kleine stukjes langs de route, maar het platteland is afwisselend saai en regelrecht lelijk.’
Inderdaad bepaald niet mals allemaal. Zijn die politici nu zo slim of is Monica zo dom? Of is Monica zo slim en zijn die politici zo dom? Ik geloof dat ik het antwoord wel weet. 

Klein mysterie 543 – Victor Veilig (2)

Soms kan het geen kwaad jezelf te herhalen. Alweer bijna vier jaar geleden uitte ik hier m’n oprechte verontwaardiging over het begrip ‘verkeersmaatje’. Een verkeersmaatje is een felgroen of –geel plastic mannetje dat automobilisten moet aanzetten snelheid te minderen.
Maar, schreef ik destijds: ‘Met die naam kom je natuurlijk helemaal nergens. Bij “verkeersmaatjes” zou ik persoonlijk juist de neiging hebben het gaspedaal nog wat verder in te drukken.’ Vier jaar later sta ik nog altijd vierkant achter die woorden. Toen ik deze week in diverse lokale media (klik bijvoorbeeld hier) las dat wethouder Paul Driessen iemand in Hegelsom twee verkeersmaatjes had overhandigd, kon ik braakneigingen dan ook nauwelijks onderdrukken. Noem ’m dan tenminste Victor Veilig, zoals elders in het land te doen gebruikelijk. Nog beter is natuurlijk Remmie Rem (naar analogie van z’n Duitse broertje Benni Brems). Of Traianus Traag. Of Stannie Stapvoets. Of Hansje Halt. Of Stoffel Stop.
Uiteraard wilde ik wel eens zien hoe de verkeersmaatjes in Hegelsom functioneren. Maar hoe goed ik het Bakhuuske (dit is godbetert een straatnaam – hoe verzin je het?), waar de wethouder beide heren deze week heeft bezorgd, de afgelopen dagen ook heb uitgekamd: van de verkeersmaatjes geen spoor te bekennen! Het Victor Veilig Bevrijdingsfront zal toch niet uit de dood zijn herrezen? Het Bevrijdingsfront baarde enkele jaren geleden opzien door op tal van plaatsen Victor Veiligs te ontvoeren om hen vervolgens de vrijheid te geven. Dit in een poging de onderdrukking van ‘onze genetisch geplastificeerde medemens’ aan de kaak te stellen. De acties van het Victor Veilig Bevrijdingsfront waren in die zin een succes dat tal van westerse mogendheden inmiddels zijn gestopt met de genetische modificatie van geplastificeerde mensachtigen. Een wederopstanding van het front zou verband kunnen houden met het recent aangenomen voorstel geplastificeerde mensachtigen te beroven van zowel hun actief als passief kiesrecht.
Mogelijk om eventuele actie van het Victor Veilig Bevrijdingsfront voor te zijn, heeft een bewoner van de Molenveldweg geopteerd voor een andere snelheidsremmer. Weliswaar ook van plastic, alleen niet in de vorm van een mensachtige:
Overigens dient opgemerkt dat ik er pas sinds vorige week, en dan ook nog dankzij M., achter ben dat deze auto is bedoeld om snelverkeer aan te zetten tot snelheidsvermindering. Terwijl het ding er toch al minimaal een jaar staat. Toen ik er voor het eerst acht op sloeg dacht ik dat het een speelobject betrof. Het vreemde was alleen dat het erg lang bleef staan.
Pas na verloop van tijd zag ik dat de auto met ijzerdraad aan een hek was bevestigd. Daarop ontwikkelde ik de theorie dat het ding hier was neergezet om de aandacht te vestigen op de nabijgelegen gastouderopvang (alweer zo’n vreselijk woord). Toen ik die theorie vorige week voorlegde aan M. begon hij meewarig te lachen. ‘Snap je dan echt niet dat dat een snelheidsremmer is? Ligt er wat mij betreft zelfs een beetje té dik bovenop.’ Beschaamd droop ik af. 

Klein mysterie 542 – Beekdal

Begeef je je vanuit Tienray richting Meerlo dan krijg je voorbij de Onze-Lieve-Vrouw-Troosteres-der-Bedruktenkerk aan je linkerkant zicht op een open, kleinschalig landschap waar de Grote Molenbeek doorheen slingert.
Een landschapstype waarvoor woorden als ‘idyllisch’ en ‘pittoresk’ zijn uitgevonden. Een landschapstype dat je in deze contreien nog maar zelden aantreft. Een landschapstype ook om even bij stil te staan.
Beweeg je je daarna verder richting Meerlo, dan word je ineens geconfronteerd met een dissonant die je berooft van het onbelemmerd zicht op het beekdal. Eigenlijk gaat het om twee dissonanten: een door laanbomen omgeven woning en een metershoge en tientallen meterslange dubbele rij coniferen. Ruimtelijke ordening om tranen van in je ogen te krijgen.
De afgelopen week bracht goed en slecht nieuws over de dubbele rij coniferen. Het goede nieuws is dat ze binnen afzienbare tijd zal verdwijnen. Het slechte nieuws is dat er een grote woning met tuin voor in de plaats komt. Aldus dinsdag besloten door de gemeenteraad van Horst aan de Maas (klik hier en ga vervolgens naar agendapunt 16), hoewel deze wiedergutmachungsschnitzel indruist tegen allerlei plannen, visies en voorschriften. Ruimtelijke ordening om emmers tranen over te vergieten, zeker als de gedaanteverwisseling van de heg in een woning ook nog wordt goedgepraat met prietpraat als ‘Op de planlocatie zelf wordt ruimtelijke kwaliteit toegevoegd’.
De behandeling van het voorstel om de bouw van de woning mogelijk te maken, kun je exemplarisch noemen voor het armoedige niveau van meningsvorming en meningsuitwisseling in de Horster gemeenteraad. Het CDA had aan één zinnetje voldoende: ‘De aanvraag voldoet aan alle gestelde eisen die nodig zijn om het plan uit te kunnen voeren en daarom stemmen we in met het voorstel.’ Essentie, dat zich eerder in deze al vele maanden slepende kwestie bijzonder kritisch betoonde, liet nu weten eveneens akkoord te gaan. Nog altijd waren er heel veel argumenten tegen, het voorstel had zelfs veel weg van een doelredenering, maar uiteindelijk ‘is het dubbeltje de goede kant op gevallen’. Waarom ‘de goede kant’ de goede kant is en waarom het dubbeltje de goede kant op viel bleef onduidelijk. Niemand ook die om opheldering vroeg.
Ondanks allerlei bezwaren stemde D66 eveneens in met het voorstel, vooral omdat degene die de woning wenst te bouwen (CDA-gemeenteraadslid Ger Verstraelen) in een eerder stadium al een schriftelijk akkoord van de gemeente had gekregen.
PvdA-PK en SP waren beargumenteerd tegen, maar betrokken het schriftelijk akkoord van de gemeente niet in hun overwegingen. Niemand, zelfs D66 niet, die hen verzocht dat alsnog te doen. Vreemd. Zoals het ook vreemd was dat PvdA en SP niet eens een poging waagden het CDA te verleiden tot een toelichting op zijn standpunt. En verantwoordelijk wethouder Dinghs? Die liet ook nog van zich horen, maar mijn geestelijke vermogens zijn helaas ontoereikend om aan zijn betoog een touw vast te kunnen knopen. De raadsleden beschikken blijkbaar wel over die vermogens – er was althans niemand die de wethouder vroeg eens wat duidelijker te zijn.
Niet dat het beekdal tussen Tienray en Meerlo er nog iets aan heeft, maar je hoopt dan maar dat het in de nieuwe gemeenteraad anders zal gaan.