donderdag 4 juni 2020

Top 5 – Achterkanten van Horster haspels

Die regen ook alweer kotsmoe? Voordeel is wel dat we, voor zolang het duurt, zijn verlost van wat ik laatst tot ergernis van sommigen agrarisch asocialisme noemde: regeninstallaties die behalve de akker ook een weg in zijn volle breedte irrigeren. Bijkomend voordeel is dat we, voor zo lang het duurt, ook zijn verlost van burgermans barbarisme: regeninstallaties die behalve het gazon ook een trottoir in zijn volle breedte irrigeren.


Maar het gaat me nu om de agrarische regeninstallaties. Meer in het bijzonder de haspels van de agrarische regeninstallaties. In 2014 heb ik er al eens een Horst-sweet-Horst top 5 aan gewijd (klik hier). Nu, zes jaar later, kom ik tot de trieste conclusie dat ik de haspels destijds behoorlijk tekort heb gedaan. ‘Bescheidenheid is de haspel vreemd’,  schreef ik toen. En ook: ‘Zijn doorgaans felle kleuren en steeds groter omvang maken de haspel tot een prominente buitengebiedfactor.’ Sta ik nog steeds achter. Wat toen onderbelicht bleef, is dat er ook nog genoeg haspels zijn zónder felle kleuren.  


Waar ik toen niet eens aan refereerde en wat in de foto’s toen absoluut niet tot uiting kwam, is de prachtige vorm van de haspels. Evenmin maakte ik destijds onderscheid tussen de voor- en achterkant van de haspels. De voorkant staat een beetje de show te stelen, de achterkant is waar het daadwerkelijk gebeurt.


Een gelijkenis inderdaad met vrachtwagens. Deze top 5 is dan ook geïnspireerd op Camions, het boek van Aimée Terburg met 55 foto’s van achterkanten van vrachtwagens (klik hier). Net als bij Aimée géén tekst. Geen woord. Interpreteer en fantaseer zelf maar. Bewonder en verwonder. En vergelijk. Dat vooral. Komt ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van achterkanten van Horster haspels:   

5. Slooierweg, Melderslo


4. Crommentuijnstraat, Meterik


3. Mackayweg, Tienray (helaas niet te fotograferen zonder hek ervoor)


2. Seurenweg, Meterik


1. Campsbosweg, Meterik

woensdag 3 juni 2020

Klein mysterie 785 – Wethouderfluisteraar

Hamvraag na de gemeenteraadsvergadering van gisteravond: wie is de wethouderfluisteraar? Wie zat wethouder Rudy Tegels (CDA) voortdurend in te fluisteren wat hij moest zeggen? Zou het een ambtenaar zijn geweest? Een voormalig wethouder? Een voormalig gedeputeerde? De ondernemer?


Twee uur en een kwartier sprak de Horster gemeenteraad gisteren over een bestemmingsplanwijziging die de huisvesting van 165 arbeidsmigranten aan de Horsterweg in Grubbenvorst mogelijk moet maken (klik hier en ga naar 24.40 minuten). Het werd een gênante vertoning. In de eerste plaats omdat wethouder Tegels zó opzichtig zat te schutteren dat hij zich alleen staande wist te houden dankzij die onbekende souffleur of souffleuse. De wethouder gedegradeerd tot spreekbuis – even pijnlijk als verontrustend. Beeldvergaderen bracht aan het licht wat normaalgesproken buiten beeld blijft.


Met uitzondering van het CDA maakte de hele gemeenteraad gehakt van het voorstel dat ter tafel lag. Stef van Loo (Essentie): ‘Het is een slecht stuk.’ Peter Elbers (VVD): ‘Broddelwerk.’ Richard van der Weegen (PvdA): ‘Slecht voorstel, slechte procedure, gebrekkige participatie.’ Eveline Baas (D66+GroenLinks): ‘Onduidelijkheden, tegenstrijdigheden.’


Gênant was ook dat de gemeenteraad zich een amendement door de souffleur van de wethouder liet influisteren. Een amendement waarin ‘omgeving’ werd veranderd in ‘directe omgeving’, zonder te definiëren wat onder directe omgeving dient te worden verstaan. Voor Peter Elbers, aanvankelijk vóór het voorstel, aanleiding om uiteindelijk toch tegen te stemmen: ‘Geen nieuw beleid tussen de bitterballen en de chips.’


Onbegrijpelijk voor mij was dat de gemeenteraad het voorstel ondanks alle kritiek überhaupt in bespreking nam. Nog onbegrijpelijker voor mij was dat een meerderheid van de gemeenteraad (CDA, Essentie en PvdA) het voorstel ook nog eens goedkeurde. Stef van Loo: ‘Het is een slecht stuk, maar dat is geen reden om het niet door te laten gaan.’ Overigens: onder aanvoering van een razende Eveline Baas stemde coalitiepartner D66+GroenLinks wel tegen.


Meest onbegrijpelijk voor mij was dat de allerfelste en meest welbespraakte criticaster van het voorstel, Richard van der Weegen, er dus toch mee instemde. Onder meer vanwege de gisteravond gedane ‘stevige toezeggingen’. Misschien heb ik de souffleur van de wethouder niet goed begrepen, maar ik beluisterde niet meer dan boterzachte toezeggingen.     


Opmerkelijk, en eigenlijk ook wel onbegrijpelijk en verontrustend, was dat niemand vraagtekens zette bij de geldigheid van het hele concept van massahuisvesting van arbeidsmigranten. Werpen corona en de besmettingen bij opgehokte arbeidsmigranten hier niet ineens een ander licht op? Dit eens te meer omdat aan de Horsterweg ook tijdelijke woonunits worden toegestaan. Zal je altijd zien: heb je een wethouderfluisteraar nodig, doet ie z’n mond niet open ...

zondag 31 mei 2020

Intermezzo – Nieuwe aanpak of op oude voet verder?

Rudy Tegels, wethouder van de gemeente Horst aan de Maas en lid van Provinciale Staten van Limburg voor het CDA (heel bijzonder dat het überhaupt is toegestaan deze twee functies te combineren), afgelopen vrijdag tijdens een vergadering van de Statencommissie Ruimte, Landbouw en Natuur over de stikstofmaatregelen van het kabinet:
‘Juist in deze coronatijd is het cruciaal dat wij de economie een impuls geven. Wij vinden de kwaliteitsverbetering van natuur ook belangrijk. We missen echter oplossingsrichtingen daar waar het gaat om economische ontwikkelingen als wegenbouw, woningbouw en ontwikkelingsruimte voor bedrijven. Juist daar zou ruimte voor moeten komen en juist dat ontbreekt. Hoe kunnen wij ervoor zorgen dat in Limburg wel gewoon wegen aangelegd worden? Dat bedrijven zich wel kunnen ontwikkelen? Dat woningen wel gewoon gebouwd kunnen blijven worden?’

René ten Bos, filosoof, gisteren in een interview in NRC Handelsblad:
‘Willen we dit soort pandemieën voorkomen, dan zullen we onze leefsystemen drastisch moeten herzien en onze voedselketens – waarin mens en dier zijn gescheiden – veranderen. Nu stellen we de mens bovenaan het ecosysteem. Met desastreuze gevolgen: wij zijn de oorzaak van het stijgen van de zeespiegel, de klimaatopwarming, van het uitsterven van soorten en, mogelijk, van onszelf. (…) Onze intensieve veeteelt veroorzaakt bij ons immuniteitszwakte. Wat gaan we dus doen?’

Rudy Tegels: ‘Het brede pakket van natuur is geregeld, maar de broodnodige ontwikkelruimte voor economische en maatschappelijke ontwikkelingen ontbreekt totaal. Het kan niet zo zijn dat grote ontwikkelingen in Limburg nu niet door kunnen gaan als er ook maar een kleine vorm van stikstofuitstoot is.’


René ten Bos: ‘Als we nu anderhalve meter afstand tot elkaar houden, maar ondertussen op de oude voet doorgaan, krijgen we straks een nieuw virus, mogelijk met een nog grotere besmettingsgraad en hogere mortaliteit. Teruggaan naar “normaal” is een gevaarlijke illusie. Het is tijd voor een nieuwe aanpak. De hele agricultuursector moet op de schop. We moeten tot het inzicht komen dat volksgezondheid en milieu bij elkaar horen.’


Rudy Tegels: ‘Het CDA is voornemens een motie in te dienen waarbij we oproepen om meer ruimte te geven voor gewenste economische en maatschappelijke ontwikkelingen. Daarnaast willen we de snelle uitkoop van bedrijven beperken, zodat er eerst goed nagedacht kan worden over de effecten daarvan. We vragen ons af of dat op de korte termijn de effecten bereikt die we beogen.’


René ten Bos: ‘Covid-19 is niet zomaar de wereld ingekomen. Het hangt samen met ecologie. Er zijn steeds meer aanwijzingen dat vervuilde lucht de kans om te sterven aan Covid-19 vergroot. En dat het virus samenhangt met de wijze waarop we dieren houden en slachten.’


Rudy Tegels: ‘Meer dan ooit hebben we ruimte nodig om onze economie aan te jagen.’

P.S. Vorm zelf maar een oordeel. De geschiedenis zal hetzelfde doen.

dinsdag 26 mei 2020

Top 5 – Vanochtend op de Horster weekmarkt waargenomen bemondkapte poppenkoppen

Rare tijden. Wie me nog maar een half jaar geleden zou hebben gezegd ‘Over een half jaar publiceer jij een Horst-sweet-Horst top 5 van op de Horster weekmarkt waargenomen bemondkapte poppenkoppen’ zou ik voor gek hebben verklaard.


Ja, met enige fantasie zou ik me misschien nog een Horst-sweet-Horst top 5 van op de Horster weekmarkt waargenomen bebrilde, bebaarde, beoogschaduwde, beneuspiercete, besnorde, behoofdddoekte, betattoode of belippenstifte poppenkoppen hebben kunnen voorstellen. Maar een Horst-sweet-Horst top 5 van op de Horster weekmarkt waargenomen bemondkapte poppenkoppen? Nee, dat zou mijn voorstellingsvermogen ongetwijfeld te boven zijn gegaan. En toch, nu, op dinsdag 26 mei 2020 is het zover: de Horst-sweet-Horst top 5 van vanochtend op de Horster weekmarkt waargenomen bemondkapte poppenkoppen. Komt ie:

5.

Blue is the color. Inderdaad. Zorg er dan wel voor dat het blauw van je mondkapje helemaal identiek is aan het blauw van je pet.  

4.

Enige waargenomen poppenkop met spatkap. Enigszins onduidelijk waar en hoe deze dame haar mondkapje heeft gefixeerd. Zelfde geldt overigens voor de dame op nummer 5.

3.

Slechts één bemondkapte mannelijke poppenkop waargenomen. Toeval of niet: ook de enige met een mondkapje met afbeelding. Geen bijster originele. Waar dan weer de bijzonder fraaie inpakking van het oor tegenover staat.

2.

Type hobbezak. Wel praktisch: het merendeel van de op de markt gekochte waren kun je erin kwijt.

1.

De make-up met als hoogtepunt de oogschaduw, het haar en laten we vooral ook niet de intrigerende tattoo in de nek over de kop zien: afleidingsmanoeuvre geslaagd.

zondag 24 mei 2020

Intermezzo – Stank (2)


als je continu in de stank zit
ruik je niet meer dat het stinkt

stront laat je van je afglijden
ja, je stinkt
maar niemand die het ruikt

je besmeurt je marionetten met stront
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

je doet geen deksel op de beerput
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

je stopt de beerput zo vol als je wilt
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

je leegt de beerput nooit
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

je legt de rode loper uit
voor de grootste stinkerd van allemaal
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

met je vriendjes bedenk je plannetjes
om mensen in de stank te laten wonen
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

met je vriendjes bedenk je plannetjes
om zelf goedkoper in de stank te gaan wonen
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

met je vriendjes en je marionetten schreeuw je van de daken
dat het in 2025 nergens zo lekker stinkt als bij ons
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

met je vriendjes en je marionetten geef je de grootste stinkerd van allemaal een prijs
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

tegen iemand die zegt dat het stinkt
zeg je dat hij het niet begrijpt
want je ruikt niet dat het stinkt

tegen iemand die zegt dat het niet stinkt
zeg je dat hij het tenminste begrijpt
want je ruikt niet dat het stinkt

want als je continu in de stank zit
ruik je niet meer dat het stinkt

Intermezzo – Smulparadijs

‘Het verdwijnen van ’t Tömpke zou me werkelijk pijn doen’, schreef ik op 14 februari 2011 (klik hier). Nu het ruim negen jaar later zover is, is die pijn er inderdaad. Dat ’t Tömpke sinds acht jaar onder de naam Friture Smulparadijs door het leven ging, doet daar niets aan af. Ook het feit dat ik het Melderslose frietkot nooit betrad, vermindert de pijn niet.


En nee, het Smulparadijs mag geen architectonisch hoogstandje zijn, karakter heeft het wel. Dat je bovendien, schreef ik destijds al, dertig, veertig jaar terugzet in de tijd. Je zou niet vreemd opkijken als een nozem in leren jackie z’n opgevoerde Kreidler hier plotseling op de stoep parkeert en eenmaal binnen doodgemoedereerd een blikje bier bestelt. Of als Lottum de boel kort en klein komt slaan – een patatje oorlog maar dan letterlijk.


Op de plaats van het Smulparadijs staat al sinds 1962 een frietkraam. Jan Tielen (‘Friet Jan’) was jarenlang exploitant. In een nieuwsbrief van Stichting Geschiedenis Melderslo (klik hier) haalde hij in 2013 kostelijke herinneringen op. Hij gaf daarin antwoord op vragen als hoe het assortiment er in de jaren zestig uitzag (friet, knak en rolmops), hoe je in de jaren zeventig illegaal stroom kon aftappen (door met klimspoane in elektriciteitspalen te klimmen) en waar wethouder Boots politiek bedreef (in het café). Ook aan het ontstaan van de gehaktbal speciaal wijdde Jan enkele woorden:
‘We kwamen begin jaren 70 eens laat thuis van een bruiloft. Ik had nog honger en sneed een gehaktbal in schijven, schoof er gesneden uienringen tussen en spieste alles aan elkaar met een dun stokje dat ik uit een naburige heg had gehaald. Ik noemde deze snack Catweazle, naar een populaire serie die destijds op TV was. Later ben ik dit maar gewoon een gehaktbal speciaal gaan noemen. Maar deze nu zo bekende snack is dus mijn idee!’

Op de Facebookpagina van het Smulparadijs maakten de exploitanten Jan en Bea Marcellis donderdag bekend dat de deur nier meer opengaat. Corona en de daarmee gepaard gaande anderhalve-meter-afstandseis zijn de aanleiding, al laten ze ook doorschemeren dat sluiting sowieso in het verschiet lag.


Aan zestig jaar culinaire geschiedenis en alles wat daarmee verbonden is, komt een einde. Melderslo en Horst aan de Maas verliezen iets dat nooit meer terug zal komen. Rest de vraag wat er met het kot dient te gebeuren. Het antwoord lijkt me simpel: naar De Locht ermee, het museum in!

dinsdag 19 mei 2020

Top 5 – Vragen over de Horster weekmarkt van vanochtend

Hoewel ik dierbare herinneringen heb aan de plakjes kaas die de kaasboer me als kind wekelijks gaf, ben ik nooit uitgegroeid tot een frequent marktganger. Corona heeft dat veranderd. Winkels zijn op dit moment geen oorden waar ik graag vertoef. De weekmarkt is de voorbije maanden het ideale middel gebleken om in elk geval mijn fruithonger te stillen: in de buitenlucht, goedkoop, meer dan voldoende ruimte bij de kramen om afstand te houden, marktkooplieden (mooi woord) die strikt toezien op dat afstand houden.


Vanochtend waren op de weekmarkt voor het eerst ook weer marktkooplieden welkom met een ander aanbod dan etenswaren. Dat leidde tot aanzienlijk meer kramen dan de afgelopen tijd en ook tot aanzienlijk grotere drukte. Hele knappe jongen/meisje die er op bepaalde plekken in slaagde de anderhalve meter afstand in acht te houden. Waardoor mijn hernieuwde liefde voor de markt inmiddels danig is bekoeld.  


Anderhalve meter afstand houden tot anderen is in de eerste plaats een eigen verantwoordelijkheid. Toch helpt het als bepaalde maatregelen het afstand houden vergemakkelijken. Veel moet in deze tijd opnieuw worden uitgevonden en dat dat met horten en stoten gepaard gaat is even onvermijdelijk als begrijpelijk. Meteen met een beschuldigende vinger gaan wijzen lijkt me daarom niet echt gepast. Maar vragen staat vrij. Vandaar de Horst-sweet-Horst top 5 van vragen over de Horster weekmarkt van vanochtend. Komt ie:


5. Ik ben een fervent voorstander van fietsen in het Horster centrum. Maar niet op marktdagen. En zeker niet op marktdagen in coronatijd. Ook op mensen die met hun fiets in de hand over de markt lopen en op trottoirs geparkeerde fietsen zit ik even niet te wachten. Waarom is er voorlopig geen totaal fietsverbod tijdens markturen? Is dit sowieso geen mooie aanleiding om eindelijk eens een deugdelijke openbare fietsenstalling in te richten?


4. Waarom moeten er ook op de smalste plekken in het centrum per se marktkramen staan? Meest pregnante voorbeeld: de kraam tussen de Hema en Gember/Natuurwijzer.  


3. Veel ongemakkelijke situaties vanochtend waren het gevolg van kruisend verkeer. Waarom geen verplicht eenrichtingsverkeer voor voetgangers?


2. Terwijl er juist ruimte te over is, worden het Wilhelminaplein en met name het Sint-Lambertusplein niet of nauwelijks benut voor de markt. Waarom niet?  


1. Is overwogen om de markt naar elders te verplaatsen, denk bijvoorbeeld aan de parkeerplaats van sportpark Ter Horst of het ruiterterrein? Zo nee, waarom niet?  

maandag 18 mei 2020

Intermezzo – Maandagmiddagwandeling

Van Swolgen naar Broekhuizen en vice versa is het plan. Fiets geparkeerd aan de Schoolstraat. Wandelen maar. Jan van Swolgenstraat. Doelloos hek.


Triest einde van een mooi leven? Of mooi begin van een triest leven? Dan rechtsaf. Hulsweg.


RK tuinen. Visioenen van tuinen vol weelderig bloeiende hosties, judaspenningen, wierookbomen die tot de hemel groeien, christusdoornen, sint-janskruid en massa’s pastoraalzaad die op de meest onverwachte plaatsen ontkiemen. Terug in de werkelijkheid als twee mannen op leeftijd me tegemoet komen fietsen. Hoor de man aan de binnenkant zeggen ‘Ik heb dan de neiging om een beetje zwarte humor te maken om de zaak te breken, maar daar kan niet iedereen mee omgaan’. Wedden dat ie het toch steeds weer probeert met die zwarte humor, hoewel ie weet dat niet iedereen ermee kan omgaan?


Potjes met deksels over? Dan graag inleveren op Hulsweg 12, voor paprika’s en komkommers, allebei zoetzuur. Dan de Heideweg en vervolgens rechtsaf Genenberg op. De outskirts van Broekhuizen. Zes p’s waar er één had volstaan. 


Sproeien. Overal sproeien. Steeds brutaler sproeien. Steeds nuttelozer sproeien. Of dacht je soms dat zo’n sjees zit te wachten op al dat water?


Broekhuizen-centrum. Looierstraat.


Al sinds jaar en dag met afstand de mooiste garagedeur van Broekhuizen. Zal dus wel in z’n voortbestaan worden bedreigd. Dan de Maas.


Gezeglijk volkje hier qua social distancing. Een man en een vrouw met twee klapstoeltjes komen aanlopen. Man: ‘Als we daar eens op de hoek gaan zitten.’ Vrouw: ‘Nee, ik wil niet in de zon! Ik wil in de schaduw zitten.’ Man: ‘Godverdomme! Zeg dat dan!’ Als ik ze even later voorbijloop zitten ze op hun klapstoeltjes alweer genoeglijk te keuvelen. In de schaduw. Dan over akkers en door weilanden weer terug richting Swolgen. Hiepsheideweg. De bossen in. Vogelgefluit. Bijengezoem bij blauwebessenplantage. Paarden.


Magere paarden. Zouden ze misschien stiekem van zakdoekjes hebben gesnoept?


‘Bent u vies van uzelf, laat u dan behandelen aan uw smetvrees.’ ‘Affikken’ contrasteert te zeer met de rest van de tekst. Beetje ordi.


Terug in de bewoonde wereld. De gratis spullen laat ik graag aan iemand die ze harder nodig heeft dan ik. Terug bij de fiets. Naar huis. Stukje tikken.

zaterdag 16 mei 2020

Top 5 – Onlangs in Horst aan de Maas waargenomen achterkanten van vrachtwagens

In mijn boekenkast staan fotoboeken over onder meer slapende mensen, putdeksels, wc’s in het Ruhrgebied, bouwradio’s, friettenten, olifantenpaadjes, Russische bushokjes en achterkanten van vrachtwagens. Achterkanten van vrachtwagens? Inderdaad. Camions heet het en het bevat 55 door Aimée Terburg gemaakte foto’s van achterkanten van vrachtwagens.


Altijd gedacht dat er weinig is dat minder tot de verbeelding spreekt dan de achterkant van een vrachtwagen? Dan is het misschien toch eens tijd dat vooroordeel bij het oud vuil te zetten. Toegegeven, achterkanten van vrachtwagens zijn geen liefde op het eerste gezicht. Ze laten zich pas veroveren als je je in hen verdiept. Camions is daar het gedroomde middel voor. Als boek zonder enige tekst dringt het je niets op. Het laat je alleen maar kijken. Uit dat kijken volgt vanzelf vergelijken, interpreteren en fantaseren. Heb je dat proces doorlopen, dan ben je een fascinatie rijker. Of een liefde.


Camions verscheen in 2007. Vorige week zijn de laatste resterende exemplaren in de verkoop gegaan. Ik zou zeggen: wees er snel bij! Voor de prijs hoef je het niet te laten: 16 euro inclusief verzendkosten. Bestellen kan per email (aimeeterburg@gmail.com) of via de website van het boek (https://www.camions2go.com/E-bestelcamions-2.html).


Ter ere van Camions is een top 5 van onlangs in Horst aan de Maas waargenomen achterkanten van vrachtwagens op zijn plaats. In tegenstelling tot Aimée heb ik me daarvoor wel laten verleiden tot enige tekst. Dit ook ter compensatie van het feit dat mijn foto’s natuurlijk niet kunnen tippen aan die van Aimée. Komt ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van onlangs in Horst aan de Maas waargenomen achterkanten van vrachtwagens:

5.

Alle kleuren van de regenboog verenigd op de achterkant van een vrachtwagen. Om een beetje hyper van te worden, al dat kleurengeweld. Als ik aspergestengel was, zou ik me trouwens enigszins gediscrimineerd voelen.

4.

Nee, dan liever de witte rust van Hovetra. Uit Rhoon. Hovetra.nl: ‘Het wagenpark bestaat uit 60 trekkende eenheden waaronder een LNG truck en een LZV, met vaste bulkopleggers, kiepchassis en compartimentenopleggers. Hiernaast beschikken wij over ruim 50 losse bulktanks en een gecompartimenteerde zuig/blassoplegger.’ Heerlijk! Gok dat dit een LZV is. Al zou het ook een gecompartimenteerde zuig/blaasoplegger kunnen zijn.

3.

Uit het goede hout gesneden. Type ruwe bolster, blanke pit.

2.

En dan hoor je wel eens zeggen dat truckers geen gevoel voor esthetiek hebben! Perfectionistisch als hij is zit de betreffende trucker nog te twijfelen of hij het grijs van de achterkant van z’n vrachtwagen moet aanpassen aan het grijs van het gebouw of andersom.

1.

Guitige, knipogende, nietsvermoedende varkens (naar hun eindbestemming?) vervoeren en dan Goeminne heten. Nazareth, kwam onze Grote Heilbrenger daar ook niet van vandaan?