Gisteravond om zes uur sloot het Horster filiaal van supermarkt Aldi aan de Loevestraat definitief zijn deuren. Het huidige pand maakt plaats voor een nieuwe Aldi. Met de sloop gaat een markant Horster gebouw verloren. Veel schoonheid valt er helaas al enkele decennia niet meer aan af te zien. Ooit was dat anders en moet het Horstenaren met trots hebben vervuld.
Horst aan de Maas liefdevol, verontwaardigd, uitdagend, kritisch en verwonderd beschouwd
zondag 3 april 2022
Intermezzo – Aldi (1)
vrijdag 1 april 2022
Intermezzo – Vluchtelingenopvang (4)
Wat ook wel eens wordt vergeten is dat oorlog, geweld en vluchtelingen van alle tijden zijn. Nederland breekt zich nu het hoofd hoe het Oekraïense vluchtelingen moet onderbrengen. Niemand weet hoeveel het er uiteindelijk zullen worden. Tienduizenden waarschijnlijk, mogelijk enkele honderdduizenden. Fikse aantallen. Toch zinken ze in het niet bij het enorme aantal Belgen dat tijdens de Eerste Wereldoorlog onderdak kreeg in Nederland: ruim een miljoen. En dat op een bevolking van destijds slechts 6,5 miljoen.
Ook in Noord-Limburg werden destijds duizenden Belgische vluchtelingen opgevangen. In
Horst arriveerden de eerste gezinnen, afkomstig uit de omgeving van Luik, op 20
september 1914, ruim een maand na de Duitse inval in België. Vanaf begin 1915
vonden ook enkele honderden Belgische kinderen onderdak in Horst en andere
dorpen in de buurt, onder meer in Grubbenvorst, Meerlo en Sevenum. Zij waren
veelal afkomstig uit het zwaar getroffen Dendermonde en omgeving. De Nieuwe
Venlosche Courant schreef over Dendermonde:
‘Van de 1400 huizen liggen 1800 in puin en de bevolking huist in schuren, stallen en loodsen, welke onvoldoende beschutten tegen de ruwe elementen der natuur. Noode staan de verarmde ouders hun kleinen af, doch gebrek aan huisvesting en voeding nopen hen.’Een hulpverlener verklaarde tegenover De Voorhoede over de omstandigheden waaronder de kinderen in Dendermonde hadden geleefd:
‘We hebben daar kinderen aangetroffen, die sinds maanden als hoofdmaaltijd gekookte aardappelschillen kregen en ook kinderen die in geen drie dagen warm eten hadden genoten.’
Wat opvalt als je de krantenberichten uit die tijd terugleest, is de vanzelfsprekendheid waarmee de Belgische oorlogsvluchtelingen hier werden opgevangen. Werd het gezien als burger- en/of christenplicht om mensen in nood in je gemeente, dorp of gezin onderdak te bieden? Ongetwijfeld speelde mee dat België een buurland was en dat er sprake was van een gedeelde taal en een gedeeld geloof. En je openlijk uitspreken tegen het wereldlijk of kerkelijk gezag was destijds nog vrij ongebruikelijk en soms zelfs onverstandig. Wat de vraag oproept of er inderdaad nauwelijks gemor en geweeklaag was. Of was het er wel maar bleef het beperkt tot de straat en het café en drong het niet door tot de krantenkolommen?
Soms zou je willen dat je een eeuw geleden leefde en je oor te luister kon leggen op het Wilhelminaplein of in de Herstraat.
Dit is een op Horst toegespitste versie van een stukje dat woensdag verscheen in Via Horst-Venray. Een dezer dagen meer over de opvang van Belgische vluchtelingen in Horst. Mail naar horstsweethorst@gmail.com als u over informatie beschikt over Belgische vluchtelingen die tijdens de Eerste Wereldoorlog in Horst verbleven.
maandag 28 maart 2022
Intermezzo – Stoplichten (3)
Nu denk ik: ‘Was ik maar nooit begonnen over die stoplichten op de kruising Venrayseweg – Noordsingel.’
Ik had afgelopen vrijdag het stukje over een krantenartikel uit januari 1997 met foto van een brigadierende Ger Driessen op de kruising (klik hier) nog niet gepubliceerd of ik stuitte op een knipsel uit De Limburger van 8 april 1998, ruim een jaar later. Dat verschaft meteen al in de eerste zin de zo vurig gewenste duidelijkheid over de datum van plaatsing van de stoplichten ter plekke: ‘Ongeveer een maand geleden plaatste de gemeente Horst stoplichten op het Horster kruispunt Venrayseweg/Noordsingel.’
vrijdag 25 maart 2022
Intermezzo – Stoplichten (2)
Altijd link als je beweert iemand te kennen. En al helemaal als die iemand de naam Ger Driessen heeft. In een stukje over de stoplichten op de kruising Venrayseweg – Noordsingel in Horst (klik hier) schreef ik precies een maand geleden: ‘Ger Driessen een beetje kennende zijn die stoplichten er in 1993 of 1994 gewoon gekomen.’ Nu blijkt dat Ger Driessen nog aanzienlijk onnavolgbaarder is dan ik altijd al dacht: die stoplichten waren er zelfs in januari 1997 nog niet!
In diezelfde collectie kwam ik vanmiddag een knipsel tegen uit De Limburger van 7 januari 1997. Daarin valt te lezen dat verkeersbrigadiers ervoor gaan zorgen dat schoolkinderen de kruising Venrayseweg – Noordsingel veilig kunnen oversteken. De oversteek zou op dat moment levensgevaarlijk zijn, aldus een groot aantal ouders uit de wijk De Risselt. Verder meldt de krant: ‘Rond 8.30 uur maakte wethouder G. Driessen gistermorgen zijn debuut als brigadier. Op die manier wilde hij laten blijken dat de gemeente de kwestie ter harte gaat.’
donderdag 24 maart 2022
Top 5 – Steekhoudende argumenten voor nieuwe coalitie D66+GroenLinks-Essentie-PvdA-VVD
Eerst hebben ze je wekenlang de oren van de kop geluld, dan zijn er verkiezingen en vervolgens treedt ineens een onwezenlijke stilte in die nu al een week duurt. Alsof ze zomaar ineens van de aardbodem zijn verdwenen, die politieke partijen. Of zouden ze zich soms schuilhouden in hun befaamde achterkamertjes, elkaar het hof makend om hun natte droom – het pluche – werkelijkheid te zien worden?
5. BVNL en Perspectief dienen de komende vier jaar eerst maar eens aan te tonen dat ze stabiel genoeg zijn om onderdeel te kunnen zijn van een coalitie.
woensdag 23 maart 2022
Intermezzo – Afscheid
Laatste vergadering van de ‘oude’ gemeenteraad gisteravond. Een vergadering die in het teken stond van het afscheid van dertien gemeenteraadsleden: de voltallige SP-fractie (Sonja van Giersbergen, Michael van Rengs en Mariet Roelofs), de CDA’ers Eric Brouwers, Annemie Craenmehr-Hesen, Marian Gubbels-van den Munckhof, Frenk Peeters, Henk Peters, Henk Weijs en Loes Wijnhoven-Dirckx, D66+GroenLinkser Henk Kemperman, Essentialist Jeroen Brouns en PvdA’er Anita Wagenaar. Voor sommigen was het afscheid definitief, voor anderen gloort nog hoop als een partijgenoot-raadslid wordt benoemd tot wethouder.
donderdag 17 maart 2022
Intermezzo – Oekraïne
Ja, ik wist dat Lviv een fantastische stad moet zijn. En ja, natuurlijk ken ik de ontroerende beelden van die oudjes die een dansje maken op die trappen in Odessa. En oh ja, ik las vijf jaar geleden Het land dat maar niet wil lukken van Fleur de Weerd. Maar tot voor kort was Oekraïne voor mij toch vooral een land waar gevoetbald werd. Geweldig gevoetbald soms. Wat heb ik niet genoten van het Dynamo Kiev (nu ‘Kyiv’) onder leiding van meesterbrein Valeri Lobanovski (‘Valerij Lobanovskyj’). Nooit zal ik ook vergeten hoe ik op 23 oktober 1985 Oleg Protasov (‘Oleh Protasov’) en Gennadi Litovtsjenko (‘Hennadij Lytovtsjenko’) namens Dnjepr Dnjepropetrovsk (‘Dnipro Dnipropetrovsk’) in Eindhoven zag schitteren tegen PSV.
Was het maar voor altijd zo gebleven.
Nu alles helaas is zoals het is, organiseert Zeen, de kunstenaarsvereniging uit Horst aan de Maas, een kunstveiling. De opbrengst gaat naar Fundacja Wolno Nam, een welzijnsorganisatie die in het Poolse Krakow vluchtelingen uit Oekraïne opvangt. Kijk op de Facebookpagina van Fundacja Wolno Nam (klik hier) en raak onder de indruk van wat deze organisatie allemaal doet en hoe het eraan toegaat in het opvanghuis voor Oekraïense vluchtelingen.
‘Op dit moment ben ik in mijn home town Krakow en met eigen ogen kan ik zien hoe publieke gebouwen, winkels, bedrijven, sporthallen, beursgebouwen etc omgebouwd worden tot verblijven voor honderdduizenden vluchtelingen. Alles wordt door vrijwilligers georganiseerd en dankzij donaties gerealiseerd. Geld is overal heel hard nodig en wij kunnen zorgen dat er een beetje geld beschikbaar gesteld wordt ook vanuit Nederland.’Dat beetje geld vanuit Nederland komt dus ook uit Horst aan de Maas. Want de kunstveiling van Zeen, waarvoor zowel leden als niet-leden van Zeen werk beschikbaar hebben gesteld, heeft inmiddels al meer dan vijfduizend euro opgebracht voor Fundacja Wolno Nam. En het mooie is dat dat bedrag alleen nog maar hoger kan worden: de veiling duurt nog tot en met komende zondag.
Intermezzo – Misschien Wel Vrij Verhelderend Verkiezingsonderzoek (3)
Uitslagen in percentages van de gemeenteraadsverkiezingen sinds het ontstaan
van de gemeente Horst aan de Maas:
woensdag 16 maart 2022
Intermezzo – Verkiezingsdag
I
16 maart, verkiezingsdag. Zit al maanden in m’n hoofd. Verkiezingsdag is een
andere dag dan andere, m’n hele leven al zo geweest. Ouderlijk bepaald. Lichte
opwinding, de hele dag door. Het nieuws nog intensiever volgen dan anders. Het
lange bange wachten op de uitslag.
II
Ik ben stemgerechtigd sinds 1983. Als ik goed heb geteld ga ik vandaag voor de 38e keer in mijn leven stemmen. Sinds m’n achttiende geen enkele verkiezing overgeslagen. Elf keer heb ik gestemd voor de Tweede Kamer, negen keer voor gemeenteraad en Provinciale Staten en acht keer voor het Europees parlement.
III
Mijn oudste herinnering aan een stembureau dateert denk ik uit 1970. Gemeenteraadsverkiezingen. Ik was 5 en ging mee met m’n vader, kandidaat-gemeenteraadslid, naar het in een stembureau omgetoverde Groene Kruisgebouw aan de Venrayseweg.
IV
Vast onderdeel van de verkiezingsdag is ook de verkiezingsuitslagvoorspelling. Daarvoor heb ik een – al zeg ik het zelf – geniale tactiek ontwikkeld. Die is zo geniaal omdat ik er altijd als winnaar uit tevoorschijn kom. Dat zit zo: voor partijen waarvan ik hoop dat ze zo min mogelijk zetels behalen, voorspel ik altijd een vrij hoog aantal zetels. Behalen die partijen minder zetels dan ik had voorspeld, dan zit voor mij de winst in de opluchting dat ze toch minder groot zijn geworden dan ik had gevreesd. Behalen die partijen onverhoopt wel het aantal door mij voorspelde zetels, dan smaak ik tenminste nog het genoegen van de juiste voorspelling. Mijn voorspelling dit keer (tussen haakjes het aantal in 2018 behaalde zetels: CDA 9 (10), Essentie 5 (5), D66+GroenLinks 3 (4), PvdA 2 (2), VVD 2 (2), Perspectief 1 (nvt), BVNL 5 (nvt).
Probaat middel om de verkiezingsdag door te komen: vergelijkend stembureaubordjesonderzoek. Ook vandaag weer lonend.
Bij verkiezingsdagen horen ook verkiezingsuitslagavonden. Gemeenteraadsverkiezingsuitslagavonden zijn de mooiste verkiezingsuitslagavonden. Gemeenteraadsverkiezingsuitslagavonden zijn voor mij onlosmakelijk verbonden met Jan Nabben. CDA’er, maar dat zij hem vergeven. Hij was zo lang als ik me kan herinneren presentator van de uitslagavond. En hij deed dat ge-wel-dig! Legendarisch de avonden in 1978 en 1982 in de openlucht, op het Wilhelminaplein. Op dit knipsel uit het Dagblad voor Noord-Limburg van 1 juni 1978 staat Jan rechts op de foto met in zijn rechterhand de microfoon. Prominent, midden in beeld, de al even legendarische Jan van Heijster. Niet uitgesloten dat ik zelf ergens tussen de meeschrijvers zit.
‘Op een groot bord werden de uitslagen genoteerd en meteen voorzien van commentaren van plaatselijke politici. De organisatoren van deze happening, die ruim duizend mensen op de been bracht, hadden de uitslag van de verkiezingen in Horst eerder dan het officiële hoofdstembureau.’De uitslagenavond verhuisde van buiten naar binnen en van zaal De Sport naar ’t Gasthoês, maar de opzet is altijd hetzelfde gebleven: uitslagen, commentaren, interviews. De sfeer ook: geroezemoes, gedrink, gelach, geknarsetand, gejuich. En gevloek. Dat is steevast afkomstig van mij. Want verkiezingsuitslagen vallen altijd tegen. Echt altijd.
dinsdag 15 maart 2022
Intermezzo – Het verdriet van Marijke, Adri en Bernadette
‘Toen we hier pas woonden kon je in de verte nog De Knoepert zien liggen’, zegt Marijke Hirs (73). ‘We’ zijn Marijke en haar man Adri Lukker (75). ‘Hier’ is de verbouwde boerderij van Marijke en Adri aan de Zeesweg in Sevenum waarin ze sinds 1984 wonen. De Knoepert in Blerick was tot aan zijn sloop in 1999 de grootste flat van Nederland. Ook Bernadette Minten-van de Riet (63) had jarenlang zicht op De Knoepert. Ze woont al haar hele leven aan de Venloseweg, met een beetje fantasie zou je haar de achterbuurvrouw van Marijke en Adri kunnen noemen. Bernadette herinnert zich zelfs dat de Venloseweg niet meer dan een zandweg was. Uit mijn eigen jeugd staat me de eindeloze lege vlakte tussen Sevenum en voormalig woonwagenkamp De Römer nog helder voor de geest. Hoe anders is het nu.
Een dag later fiets ik nog eens door het gebied om wat foto’s te maken. Nu al is de verkeersdrukte er groot. Als je hier het afgelopen jaar niet meer bent geweest, ben je binnen de kortste keren je oriëntatie kwijt. Het schaamgroen, een passender woord dan de bestuurlijke term ‘landschappelijke inpassing’, is al aangeplant.
maandag 14 maart 2022
Intermezzo – Misschien Wel Vrij Verhelderend Verkiezingsonderzoek (2)
De Volkskrant onderzocht voor heel Nederland de vaakst voorkomende
voornamen van kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen. Horst-sweet-Horst
deed hetzelfde onderzoek enkele weken geleden al voor Horst aan de Maas.
De top
7 van Nederland: 1. Jan; 2. Peter; 3. Hans; 4. Henk; 5. Wim; 6. Paul; 7. Rob. Drie
van die zeven namen komen ook voor in de top 7 van Horst aan de Maas, zij het
in een andere volgorde. Meest teleurstellend: de prachtige voornaam Wim komt geen
enkele keer voor op de Horster kandidatenlijsten.
vrijdag 11 maart 2022
Top 5 – Horster pinbancair erfgoed
Bekentenis: ik lijd aan zelfscankassafobie. Ik heb het idee dat alles wat maar mis kán gaan, ook mis zál gaan zodra ik me bij een zelfscankassa ophoud. Waanidee? Koudwatervrees? Ongetwijfeld. Toch is het zo. Aan mijn lijf geen zelfscankassa.
Ooit zal het wel hetzelfde zijn gegaan toen pinautomaten hun opwachting maakten.
Mezelf kennende ben ik nog jarenlang naar het postkantoor getogen om daar een
cheque in te vullen en vervolgens van de dienstdoende baliemedewerker – meestal
T.E. – de verlangde hoeveelheid contact geld overhandigd te krijgen. Aan mijn
lijf geen pinautomaat. Totdat er echt niet meer aan te ontkomen viel. En ik,
uiteraard, het gemak van pinnen ontdekte. Waarom was ik daar niet veel eerder
mee begonnen?
En nu, naar schatting een jaar of dertig verder, is de pinautomaat – ‘geldautomaat’
schijnt het officiële woord te zijn – alweer bijna passé. Slachtoffer van de
almaar voortschrijdende digitalisering. Een ernstige aantasting van het
straatbeeld zou ik het verdwijnen van de pinautomaten niet willen noemen. Zo
mooi waren ze nu ook weer niet. De pinautomatische nalatenschap daarentegen is
wel van een verbluffende schoonheid. Minimalisme in zijn meest pure vorm.
5a. America, Kabroekstraat, voormalige Rabobank
5b. Horst, Kerkeveld, voormalige Rabobank
4. Horst, Jacob Merlostraat, voormalige ING
3. Swolgen, Kanakker, voormalige Rabobank
2. Lottum, Monseigneur Schravenlaan, voormalige Rabobank


























