zondag 5 april 2020

Intermezzo – Vogelverschrikkers

Alweer bijna vijf jaar geleden dat hier iets verscheen over vogelverschrikkers. Terwijl ik toch echt een groot liefhebber van vogelverschrikkers ben. Twaalf jaar geleden, helemaal aan het begin van Horst-sweet-Horst schreef ik: ‘Wat je tegenwoordig steeds minder vaak ziet, zijn vogelverschrikkers.’ Als ik me niet vergis is het er sindsdien alleen maar nóg minder op geworden. Des te verheugender als er weer eens nieuwe sterren aan het firmament verschijnen.


Ja, sterren zijn het, de drie vogelverschrikkers op een akker aan de Maas, in het grensgebied tussen Broekhuizen en Lottum. Maar nieuw? Eerlijk gezegd niet, ze staan er al enkele jaren op rij, maar om de een of andere reden en tot m’n grote schande heb ik er nooit eerder over geschreven. Nu ik ze eens van dichtbij heb bekeken, heb ik daar helemáál spijt van.


Wat me in deze figuren zo aanspreekt? In de eerste plaats dat er werk van is gemaakt. Niet zomaar twee snelsnel aan elkaar getimmerde latjes waaroverheen een vod is gedrapeerd, nee, hier is overduidelijk tijd en denkkracht in geïnvesteerd. Dat de akkerbouwer niet heeft gekozen voor drie identieke figuren is een verdere indicatie van zijn hart voor de zaak.


Ook de levensechtheid van de figuren kan me bekoren. Vanop een afstandje doen ze denken aan verkeersregelaars. De hesjes waarin ze alle drie zijn gehuld dragen bij aan dit beeld.


Mijn eerste associatie met verkeersregelaars is dan weer niet dat ze gracieus bewegen, eerder houterig, mechanisch. Maar deze vogelverschrikkers wekken de indruk alsof ze eerst een opleiding aan de dansacademie hebben afgerond voordat ze zich hebben geschikt in een bestaan als vogelverschrikker.


De middelste doet me trouwens met dat voortdurende bewegen van het ene been achter het andere een beetje denken aan Charlie Chaplin.


En dat de meest linkse dankzij zorgvuldig balanceren z’n evenwicht weet te behouden is misschien nog wel de allergrootste prestatie.


Ten slotte wil ik uw gewaardeerde aandacht vragen voor de geraffineerde hoofddeksels van deze drie mannen (zijn het wel mannen?).


Je zou bijna zeggen ‘Gaat dat zien, gaat dat zien!’, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat de betreffende akkerbouwer héél gelukkig is met horden bezoekers die het werk van zijn mannen teniet doen. En ík zou het dan waarschijnlijk moeten bezuren. Dus stel u alstublieft gewoon tevreden met wat u hier ziet.

vrijdag 3 april 2020

Ingezonden – Een pleidooi voor kunstprojecten in Horst aan de Maas

In een ingezonden bijdrage bepleit Jan Duijf (Kloosterstraat Horst) het ontwikkelen van gemeenschappelijke visies op concrete kunstprojecten.

Een pleidooi voor kunstprojecten in Horst aan de Maas

In de kolommen van Horst-sweet-Horst werpt Wim Moorman herhaaldelijk vragen op over de gemeentelijke visie en het beleid ten aanzien van kunst. Op basis van welke visie wordt dat beleid bedacht en uitgevoerd? Wie bepaalt nu eigenlijk wat er verschijnt in de openbare ruimte? Waarom wordt afgeweken van het oorspronkelijke ontwerp bij het vormgeven van de buitenkant van een gebouw? Als reactie op de door Wim aangesneden kwesties wil ik een lans breken voor een constructieve, pragmatische en resultaatgerichte benaderingswijze van het onderwerp kunst in Horst aan de Maas.

Jan Duijf gooit een visje uit ... (foto Liz Lister)
Voor kunstenaars lijkt kunst vaker bijna of helemaal van levensbelang, terwijl ze in de beleving van anderen van generlei waarde of betekenis is. Of smaken kunnen en mogen verschillen? Wat is de functie van kunst? Moet ze mooi, decoratief, origineel, uitdagend of wereld verbeterend zijn? Een combinatie van? Valt een onderscheid te maken tussen hoge en lage cultuur? Is kunst een hogere vorm van cultuur dan de fanfare? Het zijn begrijpelijke en terechte vragen, maar ook vragen waar niet één twee drie een eenduidig antwoord op valt te geven. De moderne kunst bestaat bij de gratie van visieverschillen en een welhaast oneindige veelheid aan concepten en uitvoeringen. De kunst- en cultuurwetenschappen kennen evenmin één zaligmakende visie op deze onderwerpen. Hedendaagse kunst is nu eenmaal een afspiegeling van het leven: een fascinerend, maar ingewikkeld fenomeen, dat aan verandering onderhevig blijft.

In plaats van weg te zinken in een moeras van abstracties of te verzanden in een politiek van vliegen van elkaar afvangen, moeten we in de gemeente Horst aan de Maas naar het ontwikkelen van gemeenschappelijke visies op concrete projecten, zodat kan worden voorkomen dat het onderwerp kunst vastloopt in een heilloze Babylonische spraakverwarring, zoals die onlangs in de gemeenteraad ontstond. Het zou mij niet verbazen als de kunstenaars, waarvan ik weet dat ze een positieve bijdrage aan onze gemeenschap willen leveren, na de vergadering het gevoel hadden met lege handen te staan. Dat zouden we niet moeten willen: hun creatieve potentie moet juist worden gestimuleerd en gehonoreerd. Een vernieuwende en resultaatgerichte benadering vraagt materieel en immaterieel een doorzichtige, betrouwbare bijdrage van het bestuur en de politiek. Veronderstelt bovendien vertrouwen in de kwaliteit van de creativiteit en betrokkenheid van kunstenaars en inwoners binnen onze gemeente. Ik noem de inwoners, omdat het in veel gevallen een meerwaarde kan hebben de inwoners bij het ontwerp en de realisatie van een kunstproject te betrekken.

Ik wil kort een drietal voorbeelden geven van mogelijke projecten: de verfraaiing van de dorpsgezichten in onze gemeente kan de identiteit van die dorpen versterken en in het kader van Afslag10 zou gekozen kunnen worden voor een groot samenhangend kunstwerk, waarbij diverse kunstdisciplines worden ingezet. Een grote uitdaging biedt het ontwikkelen van een landschapskunst die uitstekend past bij de ambitie en noodzaak onze buitengebieden van een grotere landschappelijke kwaliteit te voorzien. Het Maasgaardenproject tussen Horst en Tienray bijvoorbeeld schreeuwt als het ware om dat soort kunst voor fietser en wandelaar.

Voor het soort projecten dat ik hier heb beschreven, kan, mits goed beschreven en gepresenteerd, via fondsen en subsidies, voldoende geld worden gegeneerd om een goede kwaliteit te waarborgen. De gemeente zou meer dan in het verleden de regie moeten nemen. Het ligt voor de hand daarnaast externe adviseurs met ervaring en kennis van zaken aan te trekken. In enkele gevallen kan het wijs zijn gerenommeerde kunstenaars van buitenaf in te zetten. Inwoners kunnen worden betrokken en geschikte burgerinitiatieven kunnen worden gerealiseerd, maar meer dan voorheen dient te worden ingezet op een niet vrijblijvende, creatieve en resultaatgerichte samenwerking tussen kunstenaars, gemeente, deskundigen en inwoners. Met een dergelijk breed draagvlak lijkt me veel mogelijk.

Jan Duijf Kloosterstraat

donderdag 2 april 2020

Intermezzo – Afslag10 (2)

Het was alweer een tijdje geleden maar Afslag10 doet nog eens van zich spreken! Het vehikel van onderop, door sommigen ook wel betiteld als ‘een mooi burgerinitiatief’ heeft bedacht dat Afslag10 ‘tastbaarder’ moet worden gemaakt ‘voor zowel direct betrokkenen als buitenstaanders’. Hoe doe je dat? Door het plaatsen van zogeheten gebiedsborden natuurlijk!


Op zeven plaatsen in de directe omgeving van afslag 10 van de A73 zijn deze borden geplaatst. Het zijn trouwens niet zomaar wat borden, nee ‘ze overstijgen het fysieke gebied’. Daarom moeten we ze vooral ook zien als ‘een symbolische en geografische afbakening van het kloppende hart van dit samenwerkingsinitiatief’.


In de zeven identieke borden – ‘zuilen’ lijkt me een toepasselijker benaming – van cortenstaal zijn de woorden ‘Voel je vrij’ uitgespaard. Want: ‘Afslag10 is van ons allemaal, dus “Voel je vrij” om te sporten, te leren, te fietsen, te ondernemen, te ontwikkelen etcetera.’ En zo ronkt het maar door op de Afslag10-website.


Dat Afslag10 niet tastbaar is lijkt me een open deur. Afslag10 is de illustratie bij uitstek van de onbedwingbare neiging in Horst aan de Maas om alles met alles te verbinden. Die neiging leidt telkens opnieuw tot wanorde, onoverzichtelijkheid, ondoorzichtigheid en nog een hele hoop andere dingen. Waar die neiging in elk geval niet toe leidt is tastbaarheid. Zorgen die zuilen daar nu ineens dan wel voor? Weet de argeloze bezoeker van het gebied nu ineens wel waar Afslag10 voor staat? De vraag stellen is haar beantwoorden.


Waar de zuilen in elk geval wel toe bijdragen is de verdere verrommeling van de openbare ruimte: wéér iets erbij. Aan de Tienrayseweg verzuipt het Afslag10-gebiedsbord in een woud van, als ik goed heb geteld 73 andere borden, paaltjes, hekwerken en doeken in zijn naaste omgeving.


Bij de toegang tot de parkeerplaats van sportpark Ter Horst staat het gebiedsbord te vloeken met andere ornamenten waarvan je kunt afvragen of die nu wel een kwaliteitsinjectie van de openbare ruimte zijn.


Overigens zijn de Afslag10-borden mede tot stand gekomen dankzij het uitvoeringsprogramma Maasgaard. Dat u het maar weet.

dinsdag 31 maart 2020

Intermezzo – Cul-de-sac (1)

Gisteren. Ik zie dat Peter Janssen me een bericht heeft gestuurd. Als Peter Janssen me een bericht stuurt is het meestal interessant en altijd grappig. Snel kijken dus: ‘Op de Dentjesweg is een rotonde aangelegd en een cul-de-sac.’ Interessant en grappig inderdaad, zo blijkt uit de foto die hij meestuurt:


Een heuse cul-de-sac erbij in Horst aan de Maas! Geweldig dat Peter me dit stuurt. Nog geweldiger dat hij zich blijkbaar van twee Horst-sweet-Horst-stukjes van zes en vijf jaar geleden (klik hier en hier) mijn voorliefde voor cul-de-sacs herinnert. Voor degenen die die stukjes hebben gemist en niet weten wat een cul-de-sac is: volgens mijn eigen definitie is een cul-de-sac een doodlopende straat waar voertuigen aan het einde kunnen keren, idealiter in een ronding.


Ik spring op de fiets om op de Dentjesweg poolshoogte te gaan nemen. Meteen zie ik dat rotonde en cul-de-sac onderdeel zijn van een groter geheel. Tegenvaller: twee jongetjes zijn er aan het steppen. Dat betekent dat ik maar beter kan vertrekken: onbekende man van middelbare leeftijd met twee jongetjes in z’n buurt kan argwaan wekken.


Enkele uren later keer ik terug. Geen kleine jongetjes ditmaal, dus ik kan in alle rust genieten van het vele tientallen meters lange circuit dat hier op de trottoirs is aangelegd, compleet met verkeersborden en allerlei geschreven aanwijzingen. Ik maak een reeks foto’s.


‘Wat ben jij aan het doen?’ Aiaiai, daar zul je het verdomme hebben: de twee jongetjes van eerder op de middag.
‘Ik ben foto’s aan het maken.’
‘Oh!’
‘Hebben jullie dit gemaakt?’
‘Ja.’
‘Wat ontzettend mooi zeg! Wanneer hebben jullie dit gemaakt?’
‘Vanmorgen.’
‘Daar zullen jullie wel heel lang aan hebben gewerkt.’
Jongste jongetje: ‘Nee. We waren met heel veel. Mama heeft ook meegeholpen.’
Oudste jongetje: ‘Maar ik moest ook nog voor school werken. Papa zei dat ik een bladzijde was vergeten.’


Het ligt op mijn lippen om te zeggen dat hij maar niet te veel en te hard voor school moet werken, maar ik kan me nog net inhouden – papa zou wel eens niet gediend kunnen zijn van zulke gezagsondermijnende opmerkingen. Ze racen weg op hun step. Ik maak nog wat foto’s en ontdek een tweede cul-de-sac.


Als ik weg wil fietsen komt het jongste jongetje nog een praatje maken.
‘Ik heb een dief gezien.’
‘Zo zeg, een dief? Dat is niet zo mooi!’
‘Nee. En nu ga ik hem vangen.’

zondag 29 maart 2020

Klein mysterie 784 – Kuiperpleinflat (2)

Het viel te verwachten: na de zuidelijke zijgevel is nu ook de noordelijke zijgevel van de Kuiperpleinflat in Horst voorzien van een gevelaankleding (is dat geen mooie, neutrale term die voorkomt dat we blijven hangen in discussies over kunst, kitsch, decoratie, mooi, lelijk?).


Dit viel te verwachten op grond van de artist impression:


‘Huh, maar in de artist impression is die zijgevel groen, terwijl ie in werkelijkheid wit is!’ De reacties op het stukje van afgelopen donderdag over de zuidelijke zijgevel (klik hier) hebben me tot het inzicht gebracht dat beide zijgevels nu inderdaad wit zijn, maar groen worden. Het aan beide gevels bevestigde raster is, begrijp ik nu ook, ongetwijfeld bedoeld als leidraad voor gevelbegroeiing.


Hoe mooi gevelbeplanting kan uitpakken, bewijst het stadskantoor in Venlo (klik hier). Waarom zou dat in het geval van de Kuiperpleinflat anders zijn? Maar wat ik dan weer niet begrijp: waarom is gevelbeplating alléén niet voldoende als gevelaankleding? Waarom moet er zo nodig óók nog iets decoratiefs (oei, zeg ik het toch) bij?

Goed. Terug naar de noordelijke zijgevel. Daarop is een soort plattegrond van Horst aangebracht waarin zeven Horster bouwwerken zijn verbeeld. Wie op eigen houtje wil uitvogelen welke bouwwerken dat zijn, moet dat nu doen, want onder deze foto ga ik het verklappen.


Laten we onderaan beginnen:


De Sint-Lambertuskerk kennen we al van de zuidelijke zijgevel. Daaronder ’t Gasthoês. Links naast de kerk de Sint-Jozefkapel, wat lastig te onderscheiden omdat ze precies op een kruispunt van wegen (Herstraat en Sint Josephstraat) is geplant. Vervolgens gaan we naar boven:


Piece of cake: rechtsboven onmiskenbaar de Risseltkapel, linksonder onmiskenbaar het voormalige gemeentehuis (dat wel enigszins vreemd is gepositioneerd ten opzichte van de kerk, maar een kniesoor die daarop let). Blijven er twee over:


Ik geef onmiddellijk toe dat die me hoofdbrekens hebben gekost en dat er raadpleging van deskundigen aan te pas moest komen. Oké dan: rechts is Het Groenewoud, alleen wonderlijk genoeg niet de voorgevel maar de zijgevel, waarvan de hoogte-breedteverhouding ook nog eens niet helemaal lijkt te kloppen.


Ten slotte dat meer brede dan hoge gebouw links, met die boogvormige vensteropeningen. Alles tegen elkaar afwegend kan dit toch uitsluitend en alleen de voorgevel van Museum De Kantfabriek zijn. U weet wel, dat gebouw met die meer hoge dan brede voorgevel en met die rechthoekige vensters.


Rrrraaaarrrr. Eén van mijn geraadpleegde deskundigen: ‘Straks raakt het raster overwoekerd en zijn alle problemen opgelost.’

zaterdag 28 maart 2020

Top 5 – Afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten (3)

En alweer een nieuwe nummer 1 voor de top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten!


Of moeten we zeggen twee aanvullingen?


Hoe dan ook: twee uur geleden naast elkaar aangetroffen in de Schoolstraat in Horst, onderweg naar het dezer dagen iets minder bruisende Horster centrum. Het kleurrijke werk is zonder enige twijfel de grootste tekening die ik de afgelopen week in Horst aan de Maas ben tegengekomen – en geloof me, ik heb er heel wat gezien. Eigenlijk alleen te fotograferen met een keukentrapje. Of nog beter: een drone.


Het is een coproductie van zo'n beetje het hele gezin Lucassen-van Dijk, vertellen Lieve en Aukje die staan na te genieten van hun werk. In de loop van de ochtend zijn ze begonnen, twee uur later waren ze klaar, Bor en Joop met de gestileerde weergave van twee mannen, Lieve en Aukje met de grote tekening. Of hun werk ook een titel heeft? Daar hebben ze nog niet over nagedacht. ‘Onderwaterwereld misschien?’, oppert Aukje.


Of ik de kleine, door Bor en Lieve gemaakte tekening ook heb gezien? Die van de omtrek van hun handen waarvan ze mannetjes hebben gemaakt? Nee, die is me ontgaan. Niet zo heel vreemd misschien: als we gaan kijken constateren ze tot hun spijt dat de tekening nu al nauwelijks meer te onderscheiden is.


Het zou spelbederf zijn hen nu te vragen of ze denken dat er na de voorspelde regen van morgen nog veel van de tekeningen over zal zijn. Gentleman als ik ben vraag ik dat dus niet, ook met in m’n achterhoofd de tegeltjeswijsheid die ik gisteren in de Herstraat aantrof:


P.S. Klik hier en hier voor de eerste twee afleveringen van de top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten

vrijdag 27 maart 2020

Top 5 – Afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten (2)

Het kan zijn dat ik op de verkeerde plaatsen kom, maar ik heb de stellige indruk dat mijn oproep van afgelopen maandag aan ouders en stoepkrijtfabrikanten (‘Voorziet ons kroost van deugdelijk stoepkrijt! Juist nu!’) tot op heden niet het gewenste effect heeft gehad.


Het is overigens niet alleen het snelle verkleuren dat me parten speelt bij het interpreteren van stoepkrijtcreaties. Ook de duiding van de teksten vind ik soms lastig. Sommige teksten zijn cryptisch, al dan niet bewust, andere doen me vanwege hun onontcijferbaarheid twijfelen aan het niveau van het hedendaagse schrijfonderwijs. Die onontcijferbaarheid hebben ze dan weer gemeen met het merendeel van de uitingen van graffitisten. Zijn de stoepkrijters van vandaag de graffitisten van morgen?


Genoeg geleuterd, laat ik gewoon overgaan tot de openbaarmaking van een nieuwe top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten, waarbij alle tekeningen en teksten ex aequo op 1 zijn beland (bijzondere tijden vragen om bijzondere spelregels). Komt ie:

1. Gebroeders Van Doornelaan, Horst


Altijd weer de vraag bij zulke tekeningen: is na het maken van de contouren het krijt in het varken blijven steken? Inkleuren zou in dit geval ontsierend zijn.

1. De Sondert, Sevenum


Afhang 1 in Horst heeft een stoepkrijtspeurtocht aan de hand van rekensommen (klik hier). Op het wegdek van  De Sondert in Sevenum is een stoepkrijtopdrachtenroute uitgezet. De opdrachten variëren van ‘Geef het poppetje een kus’ (zie foto) tot ‘Lach als een monster’ tot ‘Ren door het … [onleesbaar]’ tot ‘Schreeuw als een meisje’.

1. Gebroeders Van Doornelaan, Horst


Van Elly Reijnders ontving ik foto’s van enkele teksten die voor de ingang van basisschool De Twister zijn aangebracht: ‘Jullie zijn onze leerKRACHT’, ‘Goedemorgen! Wij missen jullie!’, ‘Een goede leerkracht is het halve (t)huiswerk’. De vraag of dit kinderteksten zijn, lijkt me overbodig.

1. Klassenweg, Sevenum


De foto van dit prachtige werkstuk (‘Vrije vogel’) van Evi en Siem ontving ik van Helmie van de Riet (waarvoor dank).

1. Van Stepraethstraat, Sevenum


Fietsend door de Van Stepraethstraat zie ik een tekening die me wel héél erg aan die van Evi en Siem aan de Klassenweg doet denken. ‘Dat kan’, aldus Ellen Verheijen, die buiten staat en graag bereid is uitleg te verschaffen over dit werk dat haar kinderen Fem en Sjuul samen met buurtgenoten hebben gemaakt. ‘Een aantal docenten van het Blariacumcollege wilde op een creatieve manier aan de collega’s laten zien hoe ze de eigen kinderen bezighouden terwijl er ook online les gegeven moet worden. De zes letters die in Sevenum en op andere plaatsen in Noord-Limburg zijn gemaakt, vormen samen het woord Team HV, de naam van het team waarin de betreffende docenten werkzaam zijn.’ Toch kan ik in de tekening van Evi en Siem geen letter herkennen. Ellen: ‘Klopt: zij hebben twee tekeningen gemaakt: die waarvan jij een foto hebt en een letter.’

1. Dr. Van de Meerendonkstraat, Horst


‘Liefde voor iedereen.’

donderdag 26 maart 2020

Klein mysterie 783 – Kuiperpleinflat (1)

Kunst? Decoratie? Kitsch? Zeg het maar! Feit is dat de zuidelijke zijgevel van de gerenoveerde Kuiperpleinflat in Horst sinds een week is voorzien van iets.


Het kostte me geen enkele moeite in de rechter creatie de Sint-Lambertuskerk te herkennen. Bij de linker duurde het iets langer voordat het kwartje viel. Ik geloof dat ik nu wel met zekerheid kan zeggen dat het een verbeelding is van het voormalige gemeentehuis op de hoek van Sint-Lambertusplein en Steenstraat.


De een zal het mooi vinden, de ander (ik) lelijk. De een (ik) zal het kitsch vinden, de ander kunst. De een zal die afwijkende kleur van de plaat onder de kleine toren van de Sint-Lambertuskerk helemaal op z’n plaats vinden, de ander (ik) volkomen misplaatst.


Aangenaam tijdverdrijf om over zulke kwesties te steggelen. Of dat ergens toe leidt? Ik vrees van niet. Interessanter lijkt me de vraag hoe dit iets daar aan die gevel is komen te hangen.


Vergelijk je de nieuwe aanblik van de voorgevel van de Kuiperpleinflat met die van de artist impression, dan zie je weinig verschillen tussen tekentafel en werkelijkheid.


Anders is het met die zuidelijke zijgevel. Die is in de artist impression groen met een roodbruin trappenhuis en voorzien van een patroon dat bestaat uit enigszins verdiepte en enigszins verhoogde vlakken. Stond dat groen misschien voor een met planten aangeklede gevel? Hoe dan ook: in werkelijkheid is het dus geen groene gevel met een roodbruin trappenhuis geworden maar een egaal witte gevel. En geen gevel met een patroon met verdiepte en verhoogde vlakken, maar een gevel met twee verbeeldingen van Horster gebouwen, gevangen in een raster.


Een en ander roept vragen op. Wie heeft dit bedacht? Wie heeft het uitgevoerd? Op basis waarvan is de keus op hem/haar gevallen? Wat was zijn of haar opdracht? Waarom juist deze twee gebouwen? Waarom is de artist impression niet gevolgd? Wie heeft het ontwerp goedgekeurd? Op welke gronden is het goedgekeurd? Wie heeft eigenlijk zeggenschap over de aankleding van de gevel, de gemeente of de opdrachtgever (Wonen Limburg)?


Meer in het algemeen: wie heeft in de gemeente Horst aan de Maas zeggenschap over de aankleding van de openbare ruimte? Wat is de visie van de gemeente Horst aan de Maas op de aankleding van de openbare ruimte? Is die visie er überhaupt? Mocht dat onverhoopt niet het geval zijn, zou die er dan niet heel rap moeten komen?

maandag 23 maart 2020

Top 5 – Afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten (1)

Mondkapjes, beademingsapparatuur, steriele handschoenen, toiletpapier: waaraan is géén gebrek dezer dagen? Een gebrek dat in de berichtgeving tot dusverre wat onderbelicht is gebleven, is het gebrek aan deugdelijk stoepkrijt. Ik weet: het belang van stoepkrijt zinkt in het niet vergeleken bij dat van mondkapjes, beademingsapparatuur, steriele handschoenen en toiletpapier. Toch is het ook van niet te onderschatten belang dat kinderen en jongeren zich creatief kunnen blijven uiten. Deugdelijk stoepkrijt helpt daarbij. Maar er is een nijpend gebrek aan deugdelijk stoepkrijt, zo werd me  afgelopen week duidelijk tijdens mijn fietstochten door Horst aan de Maas.


Waar ik ook kwam, aan stoepkrijttekeningen en -teksten geen gebrek. Alleen: als ze niet meer helemaal vers van de pers zijn, is het vaak verdomde lastig ze überhaupt nog te kunnen onderscheiden. En dat is doodzonde, want het merendeel van die tekeningen en teksten verdient het niet om meteen weer in de vergetelheid te raken. Daarom bij dezen de oproep aan ouders en fabrikanten: voorziet ons kroost van deugdelijk stoepkrijt! Juist nu!


Een top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten is geen sinecure. Ik wil namelijk geen enkele jeugdige stoepkrijttekenaar of -tekstschrijver voor het hoofd stoten. En ongetwijfeld is het aantal tekeningen en teksten dat ik níet heb gezien veel en veel groter dan het aantal dat ik wel heb gezien. Desondanks, met alle mogelijke voorbehouden: de exclusieve Horst-sweet-Horst top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten:

5. Monseigneur Verstraelenstraat, Sevenum


Kinderen mogen van mij (bijna) alles. Toch zou het zonde zijn als iemand op het idee zou komen deze tekening te gaan inkleuren.

4. Nieuwe Baan, Tienray


Dat bedoel ik nu met ondeugdelijk stoepkrijt: Myrthe en Jenne hebben een prachtige verbeelding gemaakt van De ruimte en een dag later resteert er slechts een slap aftreksel van het origineel.

3. Bosstraat, Hegelsom


ende
int
ziele
is
wei
dit
start

Een readymade op de Bosstraat in Hegelsom. Niet-Nederlandstalige kinderen die zich proberen te bekwamen in het Nederlands? Of Nederlandstalige kinderen die zich proberen te bekwamen in het niet-Nederlands?

2. Frans Woltersstraat, Leopold Haffmansstraat, Pieter Belsstraat en Waterstraat, Horst


‘Afhang 1’ heet deze buurt geloof ik officieel. Doet er niet toe. Wat er wel toe doet: hier heeft iemand een speurtocht uitgezet aan de hand van rekensommen. Op elke straathoek kom je er dit soort sommetjes tegen.


Ook mooi: dit is wél deugdelijk stoepkrijt, ook na vijf dagen is het merendeel nog zicht- en leesbaar.

1. Sint-Odastraat, Melderslo


Een feest voor de ogen. Absoluut meesterwerkje van Imke en Fenna.


Vrijdag gefotografeerd. Hopelijk is er nog iets van over.

P.S. Betere, andere, mooiere stoepkrijttekeningen en -teksten gezien? Stuur een foto naar horstsweethorst@gmail.com of reageer met een foto op Facebook.