Intermezzo – Jukeboxjournalistiek

‘Jukeboxdemocratie’ is een weinig gebezigd begrip waarmee wordt uitgedrukt dat de burger iets vraagt en de politicus dat verzoek inwilligt. Gebaseerd op het aloude Frans Nienhuysprincipe ‘U vraagt, wij draaien’.  

‘Jukeboxjournalistiek’ is als we Google moeten geloven (hoewel daar steeds minder aanleiding voor is, stel ik voor dat we dat in dit geval toch doen) een nog nooit gebezigd begrip. Ik wil het echter bij dezen ten doop houden. Naar analogie van jukeboxdemocratie wordt met jukeboxjournalistiek uitgedrukt dat de burger iets vraagt en de journalistiek dat verzoek inwilligt. Gebaseerd op het aloude Frans Nienhuysprincipe ‘U vraagt, wij draaien’.

Afgelopen week werd in ons eigenste Horst aan de Maas een fraai staaltje jukeboxjournalistiek ten beste gegeven. Horst-sweet-Horst wierp vorige week maandag de interessante vraag op wat er toch was geworden van de ooit met zoveel bombarie in Horst gedropte centrumstewards. De vraag ging vergezeld van een sneer naar ‘de journalistiek of wat daar voor door moet gaan’. Die had zich immers nooit om dezelfde vraag bekommerd. Blijkbaar voelden zowel InHorst als Streekomroep Reindonk zich hierdoor aangesproken. Beide media berichtten donderdag dat de stewards hun activiteiten ruim een half jaar geleden hebben gestaakt. ‘Hiertoe heeft het centrummanagement besloten omdat de centrum stewards in praktijk niet de toegevoegde waarde voor het centrum betekende die vooraf was verwacht. Zo geeft voorzitter Jan Nabben van het centrummanagement Horst desgevraagd aan.’

Het blijft jammer dat Centrummanagement Horst en Jan Nabben deze opheldering niet uit zichzelf verschaften. Ook had de verklaring wat mij betreft best wat minder summier gemogen. Zo zou enige informatie over wat in deze kringen ongetwijfeld ‘het kostenplaatje’ heet, niet hebben misstaan. En wat zou er na de stopzetting van het project toch zijn gebeurd met de groene poloshirts en vesten van de stewards? Maar goed, laat ik niet teveel klagen: beter iets dan niets.    

Ik moet zeggen dat ik het wel zie zitten als deze proeve van jukeboxjournalistiek een vervolg zou krijgen: Horst-sweet-Horst verzint de vragen wel, de lokale en regionale media gaan ermee aan de slag, kunnen ermee scoren en Horst-sweet-Horst prijst ze vervolgens de hemel in. Is dat geen mooie deal? Zullen we maar meteen beginnen? Ja? Oké, dan is de vraag van deze week: wat is er toch geworden van de verzinkbare Horster urilift?

Ons in 2011 in het kader van het Integraal Veiligheidsbeleid 2012-2015 al met enig aplomb door het gemeentebestuur in het vooruitzicht gesteld, is er sindsdien niets meer vernomen van deze aanwinst voor Horst-centrum. Terwijl ik – en naar ik aanneem velen met mij – toch zo reikhalzend uitkijk naar de ongetwijfeld magische momenten waarop de urilift majestueus uit de bestrating oprijst dan wel er na gedane zaken weer in verdwijnt. 

Klein mysterie 488 – Centrumstewards

Waar je tegenwoordig ook weinig meer van hoort – en nog minder van ziet – zijn de Horster centrumstewards. Waar zijn ze toch gebleven, de met groots trompetgeschal ingehaalde mannen en vrouwen die het Horster centrum zouden opstuwen in de vaart der volkeren?

Hun komst was een initiatief van Centrummanagement Horst. ‘Wat Panningen kan, kan Horst ook’, zal de gedachte zijn geweest. En dus liepen vanaf 4 september 2011 vier in groene poloshirts en vesten gehulde stewards in wisselende diensten een vaste route door het centrum. Zes dagen per week. Behangen met taken en verantwoordelijkheden. In de woorden van InHorst: ‘De centrum stewards treden tijdens de winkelopeningstijden op als gastheren en –vrouwen. Ze beantwoorden vragen, bieden hulp bij problemen op straat en wijzen mensen op de mogelijkheden van het openbaar vervoer, winkel- en horeca-aanbod. Ze zijn er ook speciaal om vragen van toeristen te beantwoorden. Als het nodig is kunnen de stewards de hulp inroepen van artsen, politie of ambulance.’

Die opsomming is bij lange na niet compleet. De stewards dienden bijvoorbeeld ook bezoekers te helpen bij het vinden van een parkeerplaats en mensen aan te spreken op verkeerd gedrag. ‘Bijvoorbeeld als zich gevaarlijke situaties voordoen als mensen door de winkelstraten fietsen’, aldus voorzitter Jan Nabben van Centrummanagement Horst in Dagblad De Limburger van 27 november 2010.

Hoe lang zouden de centrumstewards operationeel zijn geweest? Een half jaar? Een jaar? Veel langer kan het niet zijn geweest. En van die zes dagen per week was men voor mijn gevoel al veel eerder afgestapt (al kan het ook zo zijn dat ik de dames en heren steeds net misliep).

Interessanter dan de vraag naar de lengte van hun Beschäftigung is de vraag naar het waarom van hun stille dood. Zijn de centrumstewards bezweken onder de zwaarte van hun takenpakket? Waren er geen vragenstellende toeristen? Wisten de bezoekers zonder tussenkomst van de centrumstewards zelf wel een parkeerplaats te vinden? Deden zich geen gevaarlijke situaties voor met fietsers in de winkelstraten? Waren er geen problemen die om oplossing schreeuwden? Konden toeristen zelf wel hun weg vinden in het gigantische Horster winkel- en horeca-aanbod? Hebben de stewards een mooie transfer gemaakt naar een concurrent die financieel meer te bieden had? Of mat Horst zichzelf weer eens een veel te grote broek aan?  

Jammer dat Centrummanagement Horst zulke vragen niet voor is geweest – slecht dat de journalistiek of wat daar voor door moet gaan ze nooit heeft gesteld. Nu moeten we het doen met een mededeling van dorpsraadslid Ton van der Pol. Die meldde in de dorpsraadsvergadering van 21 maart van dit jaar dat de centrumstewards plaatsmaken voor BOA’s (Buitengewoon Opsporingsambtenaren). Wat weer allerlei nieuwe vragen oproept.

Top 5 – Mogelijke opvolgers Leon Litjens

Le roi est mort, vive le roi! Mais qui sera le roi?

Als ervaren Leon Litjenswatcher was het me al langer duidelijk dat er iets op stapel stond. Z’n optredens ademden de laatste tijd een bepaalde gelatenheid. Zat ie in het verleden vaker op de kast dan op een stoel, recentelijk was ie door niets of niemand meer uit z’n evenwicht te brengen. Anders dan in z’n beginjaren liet ie provocaties gewoon van zich afglijden en zelfs woedende tweets waren er nauwelijks meer bij. Met z’n jarenlang zo zorgvuldig bijgehouden weblog-dagboek stopte ie in oktober. En in plaats van in een donkerblauw of antracietgrijs colbert zagen we ’m steeds vaker in een beige jasje verschijnen. Zonder das, nota bene.

Allemaal voortekens. De aankondiging van z’n vertrek kwam dus niet bepaald als een verrassing. Horst-sweet-Horst heeft er zelfs op kunnen anticiperen. Her en der heb ik de afgelopen maanden namelijk m’n oor te luister gelegd en m’n ogen de kost gegeven om te achterhalen wie zich in de coulissen allemaal warmdraaiden voor de opvolging van de machtigste man van Horst aan de Maas. Geloof me: een heel peloton was in voor deze post. Begrijpelijk natuurlijk: nu het einde van de christendemocratie ook in deze gemeente nakende is, stellen velen er maar al te graag een eer in te boek te komen staan als laatste wethouder van CDA-huize in Horst aan de Maas.

Intussen is het aantal overgebleven kansrijke kandidaten zodanig geslonken dat ze op de vingers van één hand zijn te tellen. Ik heb hun plussen en minnen op een rijtje gezet en dat heeft geresulteerd in een top 5 van mogelijke opvolgers van Leon Litjens:

5. Edwin Michiels, voorzitter van LLTB afdeling Horst-Venlo, eigenaar van een zichtstal aan de Herenbosweg in Melderslo.

Kwam enkele malen heftig in aanvaring met Don Leon, maar precies op het juiste moment is de kou weer uit de lucht. Voorwaarde voor een eventueel wethouderschap is naar verluidt wel dat z’n vrij nadrukkelijk aanwezige echtgenote stopt met twitteren – wat wel eens net een brug te ver zou kunnen zijn.

4. Noud Janssen uit Meerlo, kippenboer en in z’n vrije tijd voorzitter van de LLTB. Steekt z’n neus al zo lang aan het venster dat het er helemaal van beslagen is geraakt. Nooit te beroerd om Kees en Leon in moeilijke tijden een veer in hun achterste te steken. Ook in dit geval zou een vrouw wel eens roet in het eten kunnen gooien: z’n echtgenote Marlies is gemeenteraadslid en heeft zich de afgelopen jaren nadrukkelijk geprofileerd binnen het CDA – uiteraard niet met de bedoeling zich door haar echtgenoot van de troon te laten stoten. 

3. Jan Nabben, onder heel veel meer Limburger van Verdienste.

Alles wat Jan aanraakt verandert in goud, even afgezien dan van zijn kandidatuur voor Provinciale Staten. En van de centrumstewards. En van het twitteren. En van het asperges schillen. Geen echtgenote om iets van te vrezen, zal wel een hele reeks functies tijdelijk op afstand moeten zetten.

2. Léon Frissen, voormalig gouverneur van de provincie Limburg. Plichtsbesef doet de voormalig burgemeester van Horst aan de Maas serieus denken over een terugkeer: hij heeft de gemeente in de afgrond van de Floriade gestort, nou, dan trekt hij ze er toch ook gewoon weer uit? Afbreukrisico is een woord dat niet in zijn vocabulaire voorkomt.

1. Ger Driessen.

Alles wijst op een glorieuze terugkeer van der Macher in de functie waarin hij ooit z’n carrière begon. Wat denkt u anders waarom de oud loco-gouverneur van Limburg ineens weer kwistig met tweets is gaan strooien? Waarom ie zich ineens weer als carnavalsvierder manifesteert? Contactpersoon zijn namens een grote groenteverwerker blijkt trouwens ook al snel te gaan vervelen. Andere plus: de oud loco-burgemeester van Horst heeft genoegzaam bewezen dat ie met de huidige mediacratie wel weg weet (en laat dat nou net de officiële reden van het vertrek van Leon zijn). Droomkandidaat dus, die Ger.

Intermezzo – 2012

Tweet met het hoogste kijk-mij-eens-lef-hebben-gehalte: ‘Floriade: een half miljard spin-off, 10 a 15 miljoen extra investeringen, 8 miljoen tekort in exploitatie. Wat hapert hieraan?’ (Ger Driessen)
Zieligste verkeersbord in de nabijheid van nep-authentiekste muur:

Meeste uitroeptekens: Johan!!!!!!!!!!!!!!!
Intrigerendste tweet: Y.
Mooiste aanwinst: Tante Pollewop.
Beste wat Horster gemeenteraad is overkomen: de terugkeer van Thijs Coppus.
Verkeersbord dat het meeste geweld is aangedaan:

Meelijwekkendste bloembakken: de Sevenumse.  
Beste dijenkletser: Floriade.
Meest gemist: straatmuzikanten.
Vermoeiendste gespreksonderwerp: afvalbeleid.
Beste Horst-sweet-Horst bloed-onder-de-nagels-vandaanhaler: Raymond Knops.
Slechtst naar Horst-sweet-Horst geluisterd: de bouwers van de Sint-Joriskapel in Hegelsom.

Scheelste vogel: wiewouw.

Meeste spin-off in kortste tijd: Floriade.
Grootste gemis van Horst-sweet-Horst: discussie.
Onbetrouwbaarste plaatsnaambord:

Meest bedreigde Horster openbare bibliotheek: allemaal.
Zorgwekkendste twitterterugval: Ger Driessen (slechts 25 tweets in 2012, waarvan ook nog 8 op 21 januari).
Minst gemist: Gerd Leers.
Talrijkste metamorfoses: Eduard van de Griendt.

Initiatiefrijkste gemeenteraadslid: Roy Bouten.
Zotste nominatie: die voor de Hein Roethofprijs.
Grootste persoonlijke uitglijder: MIBO-magazijn.
Best verpakte gebouw:

Problematischte Horster caps locktoets: die van LEON LITJENS.

Op de glasvezelaars na onbetrouwbaarste sujetten: Engelse asfalteerders.
Ernstigste twee taalfouten in één graffitowoord (aangetroffen in de jongeren ontmoetingsplek in Broekhuizenvorst):

Beklagenswaardigste stewards: de Horster centrumstewards.

Lekkerste eieren: gepimpte Hegelsomse.
Meest ten onrechte compleet veronachtzaamde kerstwens:

Intermezzo – De jeugd van tegenwoordig

Toen het laatst een paar dagen mooi weer was, hoorde ik iemand klagen over jongeren die er rondom de banken tegen de buitenmuren van het atrium van de Sint-Lambertuskerk zo’n puinhoop van maakten.

De politie zou er zelfs tegen zijn opgetreden. Ik wilde nog de tegenwerping maken dat daar misschien ook een schone taak voor de centrumstewards (bestaan die eigenlijk nog?) was weggelegd, maar kreeg daarvoor niet de gelegenheid. Mijn informante sloot haar klaagzangetje namelijk af met de verzuchting: ‘Die jeugd van tegenwoordig ook …’ Wat me dan weer uit het hart gegrepen was. Die jeugd van tegenwoordig ook. Evenals mijn informante stoor ik me in hoge mate aan de jeugd van tegenwoordig van nu. Watjes zijn het. Lamlendig volkje. Tot niets te bewegen. Zitten daar maar wat apathisch op een bankje bij de kerk. Slappe hap. Ouden van dagen de stuipen op het lijf jagen is er niet meer bij. Opvoeren van brommers? Hoe moet dat? Het wettelijk en ouderlijk gezag tarten? Ons niet gezien! Zelfs belletje trekken is voor de jeugd van tegenwoordig van nu al teveel gevraagd.

Vergelijk dat nou eens met de jeugd van tegenwoordig van vroeger. Bijvoorbeeld met de jeugd van tegenwoordig van 1845. Die wist tenminste van aanpakken, zo blijkt uit een document in het Gemeentearchief Horst (inventarisnummer 1968). Die jeugd gooide met stenen, als het moest zelfs door de ruiten van de kerk (klik op de afbeeldingen om ze te vergroten).

Ze beging ondeugden bij de dorpspomp. Speelde op straat spelletjes om geld. Verstoorde de kerkdienst. Bracht schade toe aan de gewassen. Ging uit stelen.

Speelde onder de hoogmis op straat. Maakte na de hoogmis zo’n lawaai dat de bode die de publicaties van die week voor moest lezen, onverstaanbaar was. Bekladde deuren, ramen en muren van woningen en gemeentelijke gebouwen met graffiti.

Ja, die jeugd van tegenwoordig van 1845 dat was nou nog eens een jeugd van tegenwoordig die haar taak serieus nam. Provoceren, irriteren, uitdagen, grenzen opzoeken en liever nog overschrijden, de goegemeente tegen je innemen, excessief gedrag: daartoe is de jeugd van tegenwoordig toch op aarde? Kom op, jeugd van tegenwoordig van nu, jullie laten je toch niet aftroeven door de jeugd van tegenwoordig van 1845? Wat die presteerde, moeten jullie toch op z’n minst kunnen evenaren? Ontwaak eens uit die lethargie, werp die braafheid van je af, kom in actie, dóe iets. Ik reken op jullie.

Klein mysterie 266 – Kerkstraat

Worden de overbodige Horster verkeersborden (klik hier) soms omgesmolten tot overbodige verwijzingsborden? Vergeef me m’n cynisme, maar bij het zien van deze onlangs geplaatste borden (op parkeerplaats Patronaat

en tegen de muur van het atrium van de Sint-Lambertuskerk)

komt zo’n vraag als vanzelf bij me op.
Ooit hadden we toch met z’n allen bedacht dat straatnaambordjes een doeltreffend middel zijn om de locatie van een straat aan te duiden?

En nu zouden alleen straatnaambordjes ineens niet goed genoeg meer zijn? Vreemd. Zeker als je bedenkt dat het verwijzingsbordje bij de atriummuur op nog geen tien meter van het straatnaambordje ‘Kerkstraat’ hangt.

Wie verzint zoiets? Neringdoenden ongetwijfeld. De verzamelde Kerkstraatse winkeliers onder leiding van de kundigste Horster geometrist van 2010, die tevens de eerbiedwaardigste Horster parkeerproblemenanalist van 2010, de wildst om zich heen meppende Horster middenstander van 2010 en de meest adequate Horster kwakzalver van 2010 was? Lijkt me bepaald niet uitgesloten.

Waarom staat het gemeentebestuur dit soort overbodigheid toe, juist op een moment dat het kenbaar maakt drastisch te willen snoeien in het aantal verkeersborden? Is me werkelijk een raadsel.
Wie is de vormgever van de borden? Geen idee, maar het zou me verbazen als hij of zij de grafische school gediplomeerd heeft verlaten.

Waarom tref je (nog) geen bordjes aan die verwijzen naar de winkels in de Loevestraat, in de Herstraat, in de Steenstraat, in de Schoolstraat, op de Veemarkt, op het Wilhelminaplein, op het Sint-Lambertusplein? Eveneens keine Ahnung. Wel lijkt me dat de middenstanders aldaar enig recht van spreken hebben, mochten ze zich beklagen over het ontbreken van verwijzingsbordjes naar hun straat.

Bovenstaande vragen zijn echter allemaal ondergeschikt aan de hoofdvraag: wat zouden de Horster centrumstewards (zoals Joep van Douveren) van die bordjes vinden? Het kan niet anders of die dames en heren zullen zich behoorlijk in hun hemd (of in dit geval waarschijnlijk hesje) gezet voelen. Hun belangrijkste taak (‘dienstverlening naar het winkelende publiek’) wordt ze op deze manier zo maar even uit handen genomen. Of zijn die borden misschien bedoeld om de centrumstewards weer weg te bezuinigen?
Ligt het eigenlijk aan mij dat ik nog altijd geen centrumstewards in actie heb gezien, terwijl ze al sinds 1 juli in functie zouden moeten zijn?

Ganz nebenbei bemerkt: zowel in de wereldstad Praag als in de wereldstad Berlijn heb ik afgelopen week geen centrumsteward gezien (wel een enigszins dubieuze kok). Verwijzingsbordjes naar winkels in verderop gelegen straten trouwens evenmin.

Intermezzo – Centrumstewards

Dagblad de Limburger berichtte afgelopen zaterdag dat Stichting Centrummanagement Horst aan de Maas overweegt gastheren in te zetten op koopavonden en marktdagen. Die moeten bezoekers van het Horster centrum helpen bij het vinden bij een parkeerplaats, toeristische informatie verschaffen en de weg wijzen. Bovendien dienen de centrumstewards mensen aan te spreken op verkeerd gedrag. ‘Bijvoorbeeld als zich gevaarlijke situaties voordoen als mensen door de winkelstraten fietsen’, aldus voorzitter Jan Nabben van het centrummanagement in Dagblad De Limburger.Om het proefballonnetje van het centrummanagement eens in de praktijk te testen, huurde Horst-sweet-Horst Joep van Douveren in. Op verzoek van Horst-sweet-Horst fungeerde Van Douveren gisteren tijdens de koopzondag als proefsteward in het Horster centrum. Na afloop was hij graag bereid z’n ervaringen te delen met Horst-sweet-Horst.Joep, je diende onder meer toeristische informatie te verschaffen. Wat moeten we ons daar bij voorstellen?
‘Bezoekers wijzen op de talloze verborgen schatten van Horst. Horst-centrum is natuurlijk één groot openluchtmuseum, alleen beseft nog lang niet iedereen dat. Ook geboren en getogen Horstenaren heb ik nog op sommige dingen moeten wijzen.’
Zoals?
‘Zoals het pand waarin Kruidvat huist. Nog geen tien jaar oud, maar nu al een klassieker binnen het neotraditionalisme.Vooral het timpaan met bouwjaar is een juweeltje en een must voor elke architectuurliefhebber. Een echte eye-opener voor veel mensen.’
De centrumstewards kunnen dus een belangrijke bijdrage leveren aan de Horst-promotie?
‘Lijkt me wel, ja.’
Een van je andere taken was mensen de weg wijzen. Hoe heb je dat ervaren?
‘Als bijzonder nuttig. Het centrum van Horst is ook zó onmetelijk groot. Zelfs autochtonen verdwalen nog wel eens. Ook kwam ik mensen tegen die al uren aan het zoeken waren naar hun auto. Sommigen vertoonden onderkoelingsverschijnselen. Weet je trouwens wat wel verdomde lastig was?’
Nee.‘Voorkomen dat die vele duizenden bezoekers oog in oog kwamen te staan met alle leegstaande winkelpanden.Daar heb ik al mijn creativiteit voor aan moeten spreken.’Iets anders. Heb je ook nog op moeten treden als troubleshooter en mensen aan moeten spreken op verkeerd gedrag?
‘Helaas wel ja. Opvallend veel neuspeuteraars gisteren. Maar ook fluimspugers en oorsmeerwegpinkers. Verder heb ik heel wat mensen van hun fiets moeten sleuren. En dan ook nog een grote mond opzetten. Eigenwijs volkje, die fietsers.’Allemaal goed en wel, maar je mag in het Horster centrum toch gewoon fietsen?
‘Als Jan Nabben zegt dat je niet mag fietsen, mag het niet. Zo simpel is dat.’
Tenslotte: moeten die centrumstewards er nu komen of niet?
‘Wat dacht je wat. Man, hier hadden ze al jaren eerder mee moeten beginnen. Dit kan Horst er weer helemaal bovenop helpen.’
Verder nog wensen?
‘Een hesje.’
Joep, bedankt.
‘Graag gedaan.’