Posts tonen met het label neuspeuteren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label neuspeuteren. Alle posts tonen

maandag 7 december 2015

Top 5 – Confrontatiespiegels

Een ernstig probleem dat ook zwaar wordt onderschat is het dumpen van afval bij rinkelpijpen (in de volksmond ook wel ‘glasbakken’ genoemd). Gelukkig wordt het probleem inmiddels onderkend door de gemeente Horst aan de Maas. Die begint binnenkort met het project Schone glasbakken. Dit bestaat vooralsnog uit drie proeven om illegale afvaldumping bij rinkelpijpen tegen te gaan, zo berichtte Hallo Horst aan de Maas deze week (klik hier):
1. stickers op de rinkelpijpen met informatie over afval dat er al dan niet in mag;
2. het ophangen van verkeersspiegels;
3. borden met een tekst in dialect die gebruikers erop wijst de omgeving schoon te houden.
‘De interventies zijn gericht op de onbewuste beïnvloeding van de gebruikers van de glasbak’, heet het in een gemeentelijk document (klik hier, ga naar ‘Raadsinformatiebrieven’ en klik op RIB 15.132).
Het bord met een tekst in dialect komt aan bod in een apart Horst-sweet-Horst-stukje (klik hier). Hier aandacht voor de verkeersspiegels die bij enkele glasbakken komen te hangen. Toelichting van een gemeentelijk woordvoerder in Hallo: ‘Mensen zien zichzelf in deze spiegel en worden zo geconfronteerd met hun eigen handelingen.’
Afvaldumpers krijgen dus letterlijk een spiegel voorgehouden. Briljant! Als ze zich tenminste niet in de dode hoek van de spiegel ophouden. Of hun afval achter de spiegel dumpen. Of de spiegel aan gruzelementen slaan. Dan heb je het gedonder helemaal in de glazen (de scherven vervolgens in de rinkelpijp deponeren leidt wel tot strafvermindering, zo beweren betrouwbare bronnen).
Maar goed, zo’n vaart zal het allemaal wel niet lopen. Sterker, Horst-sweet-Horst voorspelt een gouden toekomst voor spiegels die mensen confronteren met hun eigen handelingen. De Horst-sweet-Horst top 5 van confrontatiespiegels:
5. verlorenwieldopconfrontatiespiegels
Ter bevordering van het rechtopzetten van verloren wieldoppen.

4. neuspeuterconfrontatiespiegels
Vooral aan te brengen op motorkappen van auto’s.

3. olifantenpaadjesmijdersconfrontatiespiegels
Aan begin en eind van elk olifantenpaadje een confrontatiespiegel. Dat zal ze leren, die olifantenpaadjesmijders.

2. bejaarden-met-elektronische-fiets-confrontatiespiegels
Beseffen die oudjes wel welk leed ze aanrichten bij conventionele fietsbezitters als ze die met een triomfantelijke blik in hun ogen met een noodgang passeren?

1. voorkruipconfrontatiespiegels
Een voorkruipconfrontatiespiegel zou tot de standaarduitrusting van elke vrouw op leeftijd dienen te behoren.

maandag 7 juni 2010

Klein mysterie 167 – Neuspeuteren

Zo nu en dan hoor of lees je wel eens iets waarvan je met je oren staat te klapperen. Mij overkwam het de voorbije dagen liefst twee keer.
Zaterdag openbaarde De Volkskrant de beroepen van de ouders van onze oranjehelden. De relevantie daarvan ontgaat me ten enenmale, maar onthullend is het wel. Wist u bijvoorbeeld dat de vader van John Heitinga filmoperateur is? En de vader van Demy de Zeeuw eigenaar van een scootershop? En dat Sneijder senior wildwaterglijbanen repareert? Doch dit alles zinkt geheel in het niet bij het beroep van de vader van Rafael van der Vaart: verkoper van weegschalen voor aardappelen. Nee, ik houd u niet voor de gek, het staat er echt:Verkoper van weegschalen voor aardappelen. Zit beslist een boek in. Begonnen als verkoper van weegschalen voor radijsjes. Via de weegschalen voor wortels opgeklommen in de hiërarchie tot het nec plus ultra voor de verkopers van weegschalen: aardappelweegschaalverkoper. Zonder mee te liften op het succes van z’n zoon. Want daar zijn weegschaalverkopers nu net een beetje te trots voor. ‘Also, Rafael, sag mal, was macht dein Vater?’ ‘Er verkauft Waagschalen für Kartoffeln.’
Nog krasser was het bericht in De Echo van Horst over het neuspeuterverbod voor broodjesverkopers dat tijdens het Oud Limburgs Schuttersfeest (OLS) op 4 juli in Grubbenvorst van kracht zal zijn. Wim van der Sterren, voorzitter van de werkgroep Food, in De Echo: ‘Alle foodmedewerkers willen we er op wijzen niet in de oren of de neus te peuteren.’ Wie ooit Nosepicking for pleasure van Ronald Flicket las, weet dat Wim helemaal op het verkeerde spoor zit. Dat hij zelfs talloze gewonden riskeert. Waarom? Gezagsgetrouw als Wim z’n foodmedewerkers ongetwijfeld zijn, zullen ze tijdens hun schicht vast wel afzien van neuspeuteren. Maar weet u wat er onmiddellijk na afloop van die schicht gaat gebeuren? Na de vele uren van onthouding zullen de foodmedewerkers nog op het festivalterrein beslist al hun nasale opgravingstechnieken aanwenden om het intussen behoorlijk aangekoekte goedje in hun neus naar boven te halen. Daarna zullen ze zich, zoals de overgrote meerderheid van de neuspeuteraars, bedienen van wat Flicket de ‘roll and flick’-methode noemt: het (in dit geval: keiharde) materiaal tussen duim en wijsvinger tot een bolletje maken en het daarna als een propje wegschieten.De gevolgen voor omstanders zullen niet te overzien zijn. Grubbevors geit dich rake, maar dan letterlijk. Daarom zou ik Wim van der Sterren dringend willen verzoeken deze maatregel te heroverwegen. Waarom de foodmedewerkers geen zakdoeken verstrekt, te gebruiken op het moment dat ze de verleiding niet langer kunnen weerstaan? Flicket acht neuspeuteren met de zakdoek weliswaar minderwaardig, maar ik zou zeggen: nood breekt wet, zeker als je er tientallen gewonden mee voorkomt.