Intermezzo – Film

Na de bok van vorige week natuurlijk geen kwaad woord meer over het CDA. Is trouwens ook geen reden voor. Heel goed bezig, die jongens, hebben de groove duidelijk weer helemaal gevonden!

Neem nu Raymond Knops. Precies de spijker op z’n kop slaan met de vergelijking tussen Al Qaeda en links, de daaropvolgende storm vol bravoure trotseren, voor de vorm op een enkel punt gewiekst een beetje gas terugnemen, maar ondertussen wel z’n punt gemaakt. Chapeau!
Wat helaas een beetje onderbelicht is gebleven, is dat Raymond ook nog een kickstart heeft gemaakt in z’n nieuwe dubbelfunctie van regisseur/acteur. Hij debuteerde vorige week met twee filmpjes op YouTube. Onbegrijpelijk dat ze tot op heden bij elkaar nog geen duizend keer zijn bekeken, terwijl het hier toch heus cinematografische meesterwerkjes betreft in de traditie van Ger Driessen.

Zei ik trouwens dat Raymond een kickstart heeft gemaakt als regisseur en acteur? Misschien liggen z’n grootste kwaliteiten nog wel op het gebied van ensceneren en casten. In de eerste plaats moet je maar op een scenario komen waarin een Henk en Ingrid verklaren dat ze op 12 september op jou gaan stemmen. Briljante persiflage, vooral omdat de figuur ‘Henk en Ingrid’ door anderen nog totaal niet is uitgemolken. Geert zal er beslist nachten van wakker liggen.
Maar op het idee komen is één, acteurs vinden die een geloofwaardige Henk en Ingrid kunnen neerzetten is een heel ander chapiter. Dan komt het dus aan op casting. Honderden Henken moeten de revue zijn gepasseerd en Raymond pikt precies de juiste eruit: Henk Bleker! Want als er één Henk is met een reputatie van onkreukbaarheid, eerlijkheid en betrouwbaarheid dan is het natuurlijk Henk Bleker wel. Geniaal gewoon! Even geniaal is het trouwens om daar een frisse, volkse, enthousiaste en nog onbedorven Ingrid tegenover te zetten. Waar ie ze vandaan getoverd heeft, mag Joost weten, maar overtuigen doet ze (klik hier)!

En dan de zorgfilm (klik hier, jammer genoeg is de insluitfunctie – voor wie dat iets zegt – bij beide films uitgeschakeld). Zwaar onderwerp, desondanks een dijenkletser van jewelste. Beter dan de Horster wethouder Leon Litjens kan ik het niet omschrijven: ‘Goed en leuk.’ Raymond speelt zichzelf in deze film en dat is een rol die ’m werkelijk op het lijf geschreven is. Onbetwist hoogtepunt zijn de laatste veertien seconden als Raymond letterlijk uit z’n rol stapt en z’n stropdas ontknopend tegen twee collega-acteurs zegt ‘Ja, ik maak me hier ook echt zorgen om’. Hierbij vergeleken is Nicolas Cage echt een beginneling.

Nu in een volgende film nog een vleugje seks erbij (‘Sex sells’) en Raymond gaat een zorgeloze toekomst tegemoet.

Intermezzo – Krangsum

Je hebt zo van die zaterdagen, dan zit alles mee. Zonnetje, VVV dat een punt pakt in een uitwedstrijd, Gerd Leers die zichzelf steeds meer in de nesten werkt, PSV dat verliest van RKC, de voorzichtige conclusie dat Henk Bleker Horst heeft aangedaan zonder al te grote schade aan te richten (naar verluidt zakte hij slechts door een bank), Olympische Spelen die bijna ten einde zijn zodat we weer voor vier jaar zijn verlost van mallotige sporten waarvan iedereen ineens de mond vol heeft louter omdat er een halvegare Nederlander aan meedoet. Zo’n zaterdag dus.

Ter verhoging van de feestvreugde besloot ik een rondje te gaan fietsen in het gebied tussen Meerlo, Blitterswijck, Ooijen, Broekhuizenvorst en Swolgen. Nauwelijks tien kilometer verderop, desondanks onontgonnen terrein voor mij, deze oude Maasarm.

En zoals dat gaat met onontgonnen gebieden op zaterdagen waarop alles meezit deed ik een prachtige ontdekking. Een bankje. Een desolaat bankje. Een desolaat bankje met opschrift zelfs. De geheide nummer 1 in een toekomstige top 5 van desolate Horster bankjes met opschrift.

Wat er nu zo prachtig is aan deze ontdekking? In de eerste plaats dat het een ontdekking is. Ik ging niet doelbewust op zoek naar een mooi bankje, nee, het overviel me, het kwam gewoon op m’n pad.

Dan dat ‘krangsum’. Vertaald voor niet-dialectsprekers: ‘verkeerdom’. Had er evenwel ‘verkeerdom’ op dat bankje gestaan, dan had ik het waarschijnlijk met een welgemikte trap naar een andere wereld geholpen. Te gemaakt, effectbejag. Dit in tegenstelling tot ‘krangsum’: nuchter met een knipoog. Sowieso een veel mooier woord dan verkeerdom.
Verder is er nog de vanzelfsprekendheid van dat ‘krangsum’. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is dat dit bankje op deze plek uitgerekend die naam heeft gekregen. Een verklarend tekstbordje had hier slechts schade aan kunnen richten. Zonder bordje laat de bank ruimte open voor vragen en eigen interpretatie en dat maakt het wel zo spannend.

Wat me er ten slotte ook wel aan bevalt, is de eigenwijsheid, of letterlijk dwarsheid. ‘Iedereen zegt dat een bankje evenwijdig aan een pad hoort te staan? Dan doe ik daar lekker niet aan mee. Ik ben verdorie oud en wijs genoeg om zelf m’n positie te kunnen bepalen.’

Is er dan helemaal niks mis met het bankje? Toch wel: die aanhalingstekens. Maar op zo’n zaterdag ben je bereid zelfs dergelijke ongein voor lief te nemen.

Top 5 – Toekomstige CDA-vergaderlocaties

Mensen zijn van nature geneigd altijd het slechte te denken. Zo krijg ik vaak de vraag voorgelegd waarom ik zo anti-CDA ben. ‘Ik anti-CDA?’, is dan steevast mijn reactie. Werkelijk onbegrijpelijk. Als er één partij is die m’n sympathie kan wegdragen, is het het CDA wel. Echt, ik heb het beste voor met de christendemocraten. Zit men in de problemen, dan ben ik vaak de eerste (en niet zelden de enige) die verschillende oplossingsrichtingen aandraagt. Op dit weblog zijn daarvan tal van voorbeelden aan te wijzen.

Mijn affiniteit met de partij hoeft me er uiteraard niet van te weerhouden haar kritisch te volgen. Het aloude Duitse gezegde Was sich liebt, das neckt sich doet hier weer eens opgeld. Ook dat valt aan de hand van vele bijdragen op Horst-sweet-Horst te illustreren.

Dat voor het goede begrip even vooraf. Dan nu over naar de actualiteit. Afgelopen vrijdag en zaterdag hield het CDA z’n halfjaarlijkse fractieweekend in Horst. Marja van Bijsterveldt-Vliegenthart, Gerd Leers, Ruth Peetoom, Maxime Verhagen, Sybrand van Haersma Buma, Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner: allemaal waren ze van de partij. En laten we vooral ook de local heroes Raymond Knops en Ger Koopmans niet vergeten. In de beste CDA-tradities kwam ook de Horster carnavalsprins Guido I nog even langs om wat onderscheidingen uit te reiken. In zijn gezelschap: de local heroes Leon Litjens en Kees van Rooij. À ge ma leut het.

Terwijl Kamerleden en bewindslieden zich met het hier en nu verpoosden, was ik, immer constructief meedenkend, alweer bezig met de toekomst. Want hoe moet dat bij het volgende CDA-fractieweekend in Horst? Nu was het Parkhotel nog de plaats van handeling, maar wat als de CDA-Tweede Kamerfractie – laten we vooral de realiteit onder ogen zien – na de volgende verkiezingen is gedecimeerd tot een clubje van een man of vier, vijf? Dan zou een fractieweekend in het Parkhotel slechts getuigen van grootheidswaanzin. Dus heb ik me, uit liefde voor de partij, de afgelopen dagen het hoofd gebroken over toekomstige Horster CDA-vergaderlocaties. Regeren is immers vooruitzien.

Mijn top 5 van toekomstige Horster CDA-vergaderlocaties:

5. Het vermeende ‘Hoëgers huuske’ aan de Bloemvenweg in America.

Donker genoeg om duistere zaakjes te regelen, groot genoeg om het hele prinselijk gezelschap van de Turftreiers in te ontvangen.

4. Het Risseltkapelletje aan de Gastendonkstraat in Horst.

Terug naar de wortels. Misschien ook wel de ideale manier om van die steile protestanten af te komen.

3. Trafohuisje aan de Schadijkerweg in Meterik.

Ideaal om al het geritsel eens flink te laten knetteren.

2. Jachthut aan de Blaktdijk in Kronenberg.

Mocht Henk Bleker tot de blijvertjes behoren (ik heb m’n twijfels) dan is deze locatie beslist aan te raden omdat hij hier het nuttige met het aangename kan verenigen.

1. Telefooncel aan de Hoebertweg in America.

Transparantie verzekerd en de varkensstallen op de achtergrond staan garant voor een oude vertrouwde geur.

Top 5 – Leugenaarsliedjes

Op 25 november zei staatssecretaris Henk Bleker van Landbouw, Economische Zaken en Innovatie: ‘Excessen, zoals een bedrijf met een miljoen kippen of meer, passen niet bij Nederland. Gelukkig hebben we die excessen ook niet.’

Daarop vroeg Tweede-Kamerlid Henk van Gerven (SP) de staatssecretaris hoe zijn uitspraak zich verhield tot de geplande megastal met 1,2 miljoen kippen van het Nieuw Gemengd Bedrijf in Grubbenvorst. Hij antwoordde op 1 december: ‘Ik heb aangegeven dat een zeer gering percentage van de bedrijven een grotere omvang heeft dan wat overeenkomt met een bedrijf waar één of twee gezinsinkomens uit behaald kunnen worden. Bestaande bedrijven die qua omvang daar boven zitten komen dus ook voor.’

Wat de staatssecretaris zegt dat hij heeft ‘aangegeven’, heeft hij helemaal niet aangegeven. Hij heeft iets heel anders gezegd. Of betekent ‘aangeven’ soms geen ‘zeggen’?
Hoe moeten we dit duiden? Een ernstige vorm van geheugenverlies? Woordkunstenarij? Nee, laten we er niet omheen draaien en gewoon man en paard (of pony)

noemen: de staatssecretaris is een leugenaar. Medici moeten maar uitmaken of het hier pathologisch liegen, pseudologica phantastica dan wel confabulatie betreft.

Mijn top 5 van aan de staatssecretaris van Landbouw, Economische Zaken en Innovatie opgedragen leugenaarsliedjes, telkens gelardeerd met een tekstfragment dat me wel op hem van toepassing lijkt:

5. John de Bever - Kleine Leugenaar
Hij was nog heel jong toen alles begon
Met een leugen voor de gein
Maar steeds als hij weer een leugen verzon
Dan deed hij zijn moeder pijn
En iedere keer beloofde hij weer
Dat hij nooit meer liegen zou
Zijn moeder geloofde hem iedere keer
Maar hij bleef zijn woord niet trouw

4. Sex Pistols - Liar
Liar, lie, lie, lie
You liar, lie, lie
I think you’re funny
You're funny ha ha
I don’t need it
Don’t need your blah blah
Should’ve realised
I know what you are

3. The Eagles – Lyin’
You can’t hide your lyin’ eyes
And your smile is a thin disguise
I thought by now you’d realize
There ain’t no way to hide your lyin eyes

2. Böhse OnkelZ - Meister der Lügen
Doch ich bin wirklich gespannt,
was du noch inszenierst,
welche Lügen du erfindest,
wie du noch manipulierst,
Meister der Lügen,
du verkanntes Genie

1. De Stratemakeropzeeshow – Je bent een liegbeest
Je bent een liegbeest, een jokkebrok
Van acht’ren en van voren
Maar ga d’r asjeblieft mee door
Want ’t is zo grappig om te horen

Klein mysterie 295 – Kiosk

Zeverzak deelde Horst-sweet-Horst op 1 december mee dat ‘aan diverse mensen en door diverse mensen’ zou zijn toegezegd dat de kiosk op het Sint-Lambertusplein vóór 1 december zou worden gesloopt.

Hij suggereerde eens een kijkje te gaan nemen om te zien wat er van deze belofte terecht is gekomen. Pas gisteren (4 december) verkeerde ik in de gelegenheid de situatie ter plekke in ogenschouw te nemen. Benieuwd naar wat ik aan zou treffen, begaf ik me in alle vroegte pleinwaarts, maar (doorstrepen wat niet van toepassing is) de steen des aanstoots / de puist / het juweeltje / het glazen monster bleek nog volledig intact.

Wat kan ik er verder over zeggen? De toezegging ‘aan diverse mensen en door diverse mensen’ was mij niet bekend. Komt ervan als je je niet beweegt in bestuurders-, middenstanders-, journalisten- en centrummanageriële kringen. Mocht de toezegging inderdaad zijn gedaan, dan kan het haast niet anders of staatssecretaris Bleker is zich met het zaakje aan het bemoeien. Hij staat er immers om bekend dat hij bijzonder creatief met de waarheid weet om te springen (eufemisme voor: ‘hij laat een spoor van leugens na’).

Laat trouwens niemand de fout maken de kiosk af te schrijven voordat ie met de grond gelijk is gemaakt. Een kat mag dan negen levens hebben, deze kiosk doet het niet of nauwelijks voor minder. Gravend in m’n geheugen kom ik tot de conclusie dat het optrekje als onderkomen heeft gediend voor in elk geval de KPN (KPN Glasvezel Infocenter), ijssalon Passi, de SP, de Rabobank, boekhandel Willems (met of zonder Rietjens), de VVV en minstens één kledingwinkel (heette die niet Divanni?).

Verder sluit ik niet uit dat ook Munckhof Reizen, cadeauwinkel Valentijn en een of meerdere andere kledingwinkels er voor kortere of langere tijd in waren gehuisvest. Bovendien is niet uitgesloten dat ik zo hier en daar nog iets over het hoofd heb gezien. Hoe het ook zij: geen slechte score voor een gebouwtje met een leeftijd van naar schatting maximaal dertig jaar. Wat zeg ik? Zou er ook maar één ander pand in Horst te vinden zijn dat meer functies heeft gehad?

Is het eigenlijk niet zonde om een kiosk met zo’n rijke historie te slopen? Er moet toch wel iemand te vinden zijn die zich aan de deuren wil laten vastketenen om te voorkomen dat de bulldozer z’n vernietigende werk doet? Al was het maar voor de reuring.

Klein mysterie 294 – Nieuw Gemengd Bedrijf (2)

Fantastisch nieuws deze week voor alle tegenstanders van het Nieuw Gemengd Bedrijf (NGB), de geplande megastal met 1,2 miljoen kippen en 35 duizend varkens in Grubbenvorst. Want wat zei de staatssecretaris van Landbouw, Economische Zaken en Innovatie woensdag? ‘Excessen, zoals een bedrijf met een miljoen kippen of meer, passen niet bij Nederland. Gelukkig hebben we die excessen ook niet. Maar als zich een ontwikkeling voordoet waarbij die excessen zich aankondigen, wil ik een wettelijke mogelijkheid hebben om dat een halt toe te roepen.’

Alle reden dus om de vlag uit te hangen. Alleen is er één heel groot MAAR. Welk? De staatssecretaris van Landbouw, Economische Zaken en Landbouw die deze uitspraak deed, heet Henk Bleker. En dan weet je het verder wel. Gaat deze week waarschijnlijk zeggen dat bedrijven met meer dan een miljoen kippen inderdaad niet kunnen, maar dat twee miljoen hennen uiteraard geen enkel bezwaar zijn. Of dat hij niet wist dat Grubbenvorst in Nederland ligt. Of dat hij alleen excessen bedoelde die zich gaan aankondigen en geen excessen die zich al hadden aangekondigd. Of dat hij wel een wettelijke mogelijkheid wil hebben die excessen een halt toe te roepen, maar dat hij niet heeft gezegd dat hij daar ook gebruik van gaat maken. Linksom of rechtsom: wees ervan overtuigd dat meneer er zich wel weer uit weet te draaien. Leer mij Henk kennen. CDA’er tot in z’n haarvaten.

Donderdag weten we misschien al meer. Henk van Gerven, Tweede-Kamerlid voor de SP, heeft de staatssecretaris namelijk vragen gesteld over de consequenties van diens uitspraak in relatie tot het NGB. Van Gerven verzoekt onder meer om beantwoording van zijn vragen vóór 1 december.

Intussen heeft een ander Kamerlid, Tjeerd van Dekken van de PvdA, zijn positie al bepaald. Hij twitterde vrijdag: ‘Bouw van veefabriek met 1,2 miljoen kippen in Horst aan de Maas moet niet doorgaan. Dat zou consequent beleid zijn.’

Lovenswaardig standpunt. Zoveel staat buiten kijf. Maakt wel de vraag naar het standpunt van de lokale PvdA(-PK) weer actueel. Nog altijd tegen? Maar waarom heeft de PvdA-PK dan zitting genomen in een college van burgemeester en wethouders dat er op z’n zachtst gezegd niet op uit is het NGB te dwarsbomen? Mogen we daar na twee jaar eindelijk eens duidelijkheid over krijgen?

Klein mysterie 235 - Megastallen

Op de dag dat staatssecretaris Bleker besloot gemeenten en provincies te vragen voorlopig geen medewerking te verlenen aan nieuwe aanvragen voor megastallen, besloot de gemeenteraad van Horst aan de Maas de procedures voor de bouw van megastallen niet stil te leggen. Klinkt vreemd, is ook vreemd, maar het vreemdste is dat het besluit van de Horster raad desondanks heel voorspelbaar was. Want op 20 juli 2010 had een raadsmeerderheid van CDA, Essentie en PvdA-PK al eens besloten dat hangende allerlei (gezondheids)onderzoeken de vergunningsprocedures voor het Nieuw Gemengd Bedrijf (een megamegastal) niet hoefden te worden stopgezet. En voor de Horster gemeenteraad geldt: eens besloten, blijft besloten. Zelfs staatssecretaris Bleker en de Tweede Kamer kunnen daar niets aan veranderen.Ondertussen hadden de ruim twee uur (klik op agendapunt 1 en 6) die de raad vorige week dinsdag aan megastallen wijdde, weinig nieuws te bieden. Bij CDA en Essentie (samen een raadsmeerderheid) staan vooralsnog alle seinen op groen; bij D66 en SP op rood. En bij de PvdA-PK? Tja, ik weet niet. ‘Vuurrood’, ben je geneigd te denken als je PvdA-PK-fractievoorzitter Richard van der Weegen op zo’n avond weer eens hoort fulmineren tegen megastallen. Maar fulmineren of niet: de PvdA-PK-fractie sloot zich gewoon aan bij CDA en Essentie en keerde zich dus tegen voorlopige stillegging van procedures voor de bouw van megastallen. Dat valt tot op zekere hoogte nog uit te leggen ook, al dien je daarvoor wel schriftgeleerde te zijn. Toch voedt die opstelling mijn twijfel over de hardheid van het standpunt van de PvdA-PK. Een historisch gegroeide twijfel.Omdat tijdens de cruciale raadsvergadering op 12 februari 2007 de PvdA-fractie tegen de komst van het Nieuw Gemengd Bedrijf stemde en de PvdA-wethouder vóór en beiden daarna gewoon overgingen tot de orde van de dag.
Omdat toenmalig fractievoorzitter en huidig PvdA-PK-wethouder Birgit Op de Laak in Dagblad De Limburger van 16 december 2009 verklaarde bereid te zijn het verzet tegen het Nieuw Gemengd Bedrijf te staken in ruil voor openheid van het buitengebied, aandacht voor de minima én een zetel in het college van burgemeester en wethouders. Omdat – ik heb het al eens eerder geschreven – Richard van der Weegen in april 2010 in Hallo Horst aan de Maas opriep tot een pas op de plaats hangende gezondheidsonderzoeken naar megastallen en drie maanden later doodleuk tégen een pas op de plaats stemde.Zonder tegenbericht houd ik het er voorlopig maar op dat de seinen voor PvdA-PK op oranje staan. Overigens wil ik de heren Van der Weegen (PvdA-PK) en Van Rengs (SP), die er allebei van overtuigd zijn binnenkort staatssecretaris Bleker als partijlid te mogen begroeten, waarschuwen zich niet te vroeg rijk te rekenen. Ik roep hen graag een fragment uit de column van Bert Wagendorp in De Volkskrant van 5 maart in herinnering: ‘Laatst hoorde ik hem [Henk Bleker] praten over de megastallen. In een formidabel betoog slaagde hij erin zowel felle tegenstanders als overtuigde voorstanders te doen geloven dat hij aan hun kant stond. Dat is knap, maar na een stuk of drie van dergelijke uiteenzettingen begin je toch een beetje argwanend te worden. Bleker danst een permanente horlepiep rond de waarheid. Dit met Groningse tongval, die de argeloze luisteraar moet doen geloven dat Henk een eenvoudige jongen is van de klei die gewoon te simpel is voor zoiets ingewikkelds als liegen.’