Top 5 – Walhalliaanse damestoiletdeurteksten

In een intussen vrij grijs verleden studeerde ik aan de universiteit van Nijmegen. Een van mijn grootste genoegens: toiletbezoek. Soms omdat de nood hoog was, soms om even verlost te zijn van een dodelijk saai college, maar meestal omdat ik benieuwd was of er weer nieuwe teksten waren verschenen op de muren, deuren, plafonds of stortbakken van een van de toiletten in de universiteitsgebouwen. De graffiticultuur was er werkelijk onovertroffen. Iedereen kon er wat van zijn gading vinden: schunnige teksten, filosofische teksten, cryptische teksten, racistische teksten, lolbroekige teksten. Ja, die toiletteksten zijn misschien wel de dierbaarste herinnering aan mijn studententijd. Spijt dat ik ze nooit heb genoteerd en/of gefotografeerd.

Een jaar of twee geleden was ik weer eens terug op de universiteit om een lezing bij te wonen. Eerste daad: toiletbezoek. Enorme afknapper. Welk toilet ik ook bezocht, allemaal waren ze voorzien van materialen die het aanbrengen van teksten onmogelijk maken. Medelijden met de studenten van nu overviel me. Zonder toiletteksten is een studentenleven niet compleet.

Is de graffiticultuur op toiletten wellicht überhaupt passé? Gelukkig niet! Dezer dagen kreeg ik enkele foto’s toegespeeld van de deuren van de damestoiletten van het Sevenumse jongerencentrum Walhalla. Wat een genot! Kan iemand deze deuren svp op staande voet toevoegen aan de lijst van beschermd cultuurgoed? En kan diezelfde iemand dan meteen een ordonnantie uitvaardigen die een halt toeroept aan het bestickeren van deze deuren? (Het met stickers beplakken van objecten geniet mijn warme steun, behalve als dit ten koste gaat van graffiti.)

Genoeg geouwehoerd, hier komt ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van Walhalliaanse damestoiletdeurteksten:

5.

poor door

Poor door? Lucky door zul je bedoelen!

4.

Vroeger, toen
seks nog vies was

Vroeger, toen de Vieze Man er nog was:

3.

te veel om opte
schrijven

te weinig om te verzinnen
denk daar maar
eens over na!

ik peins er
nog niet over

Filosofisch damestoiletdeurdebat.

2.

Nynke D
kweet dat
jij dit gescgrijft
hebt
kut
mij

‘Mij’ waar je ‘wijf’ zou verwachten – poëzie in optima forma.

1.

deuren
inspireren
mij enorm

Ik zou het zelf geschreven kunnen hebben.  

(De damestoiletdeurteksten hebben me trouwens razend benieuwd gemaakt naar de herentoiletdeurteksten van Walhalla. Misschien een jongeheer die me wat foto’s wil sturen?)

Klein mysterie 697 – Stiekeme stickers (1)

‘Een bewoner uit Horst heeft onlangs een sticker gevonden op de geleider van een rolluik. Op deze sticker waren markeringen aangebracht. De sticker was daar door een onbekende vastgehecht.’

Aldus berichtte Omroep Reindonk afgelopen dinsdag, 10 mei (klik hier). Alle alarmbellen in Horst aan de Maas begonnen uiteraard meteen te rinkelen want ‘gasten die stiekem stickers plakken op gesloten rolluiken’ hebben weinig goeds in de zin: een gemarkeerde sticker op een rolluik betekent dat de betreffende woning voor het langvingerig gilde een potentieel goudmijntje is. ‘De bewoner merkt er niks van, want eenmaal de oogjes open worden de rolluiken omhoog getrokken en verdwijnen de stiekeme stickers uit zicht’, aldus Reindonk. De omriep citeerde voorts uit een bericht van ‘de politie’: ‘Het hoeft natuurlijk niets te betekenen, maar het is voor ons, de politie, belangrijk genoeg om dit even te melden.’

Het Reindonkbericht werd op Facebook liefst 155 keer gedeeld (klik hier). Zelf was ik er ook kapot van. Zo vaak gebeurt het immers niet dat Reindonk zich bedient van zo’n vlot taalgebruik. Denk aan ‘gasten’. Denk aan ‘de oogjes open’. Denk vooral aan het zo fraai allitererende ‘stiekeme stickers’.

 

‘Stiekeme stickers’ leek me geen term die de Horster politie bezigt. Hoe zou die de gemarkeerde rolluikstickers dan wel hebben omschreven? ‘Stickers met een verborgen boodschap’? ‘Duistere plakplaatjes’? ‘Heimelijke stickers’? Driftig ging ik er naar op zoek. Wat denk je? Zowel op de website als op het Twitteraccount als op de Facebookpagina van de Horster politie geen woord te vinden over stickers op rolluiken, laat staan stiekeme stickers! Vreemd: boeven hebben het gemunt op Horst aan de Maas en de lokale politie geeft niet thuis. En hoe kan het dan dat Reindonk citeert uit een bericht van de politie?

In zulke gevallen is er altijd nog Google. Tik ‘stiekeme stickers’ in en je belandt binnen een paar seconden bij een bericht op de website Dichtbij.nl (klik hier). Dat is afgelopen maandag, 9 mei, gepubliceerd en is nagenoeg identiek aan het bericht van een dag later op Reindonk. Er zijn drie verschillen:

1. ‘een bewoner uit Horst’ is in het bericht op Dichtbij ‘een bewoner van de Oranjelaan in St. Odilienberg’;

2. ‘onlangs’ is op Dichtbij ‘afgelopen vrijdag’;

3. ‘schrijft de politie’ is op Dichtbij ‘schrijft de wijkagent op Facebook’.

Waar woont die ‘bewoner uit Horst’ eigenlijk? Wanneer heeft hij of zij de sticker aangetroffen? Op wie beroept Reindonk zich? Waarom heeft de Horster politie op haar eigen kanalen geen bericht over gemarkeerde rolluikstickers geplaatst? Het zal toch niet zo zijn dat Reindonk het bericht op Dichtbij klakkeloos heeft overgenomen en op eigen gezag ‘een bewoner van de Oranjelaan in St. Odilienberg’ heeft veranderd in ‘een bewoner van Horst’?

Vermoedelijk zullen deze vragen wel weer onbeantwoord blijven. Dat valt ernstig te betreuren: mensen nodeloos angst aanjagen gebeurt dezer dagen al meer dan genoeg.

Klein mysterie 531 – Stickers

Heeft u de voorbije week ook twee beklagenswaardige figuren, gewapend met een emmertje zeepsop en een mesje, zich in weer en wind door onze mooie gemeente zien voortslepen? Ik dacht in eerste instantie aan mannen met een taakstraf of bijstandsgerechtigden die in ruil voor hun uitkering aan het werk waren gezet. Toen ik wat beter keek, bleek het om Thijs Coppus en Paul Geurts te gaan. De Horster SP-voormannen waren bezig met het verwijderen van de 8347 96-stickers die de SP de afgelopen weken op verkeersborden, meterkastjes, lantaarnpalen, gaspaaltjes en weet ik wat nog verder allemaal heeft geplakt. Gisteren hadden ze er nog 7409 te gaan.

Onder verwijzing naar de hier vorige week al gememoreerde ‘Toelichting regeling inzake reclame-uitingen van politieke partijen bij verkiezingen’ vroeg deze week iemand per tweet aan de gemeente Horst aan de Maas ‘in hoeverre politieke partijen allemaal stickers e.d [mogen] opplakken’. Waarop de gemeente reatwitterde: ‘We hebben de betrokken politieke partij gewezen op deze kwestie met het verzoek om actie te ondernemen.’ Duidelijk, de SP is stout geweest! En dus gingen Thijs en Paul met dat emmertje en mesje de straat op, hoewel in die hele toelichting niets staat over het plakken van stickers.  

De stickers hebben behalve bij de twitteraar ook bij anderen weerstand opgeroepen, vooral vanwege de vervuiling die ze zouden veroorzaken. Vooral visuele vervuiling vermoed ik – zolang ze maar stevig zijn vastgeplakt valt het met de milieuvervuiling toch wel mee? Maar ook visuele vervuiling is vervuiling. Zij het wel een subjectieve: persoonlijk kan ik wel genieten van her en der op straatmeubilair geplakte stickers. Ze verlevendigen de boel en af en toe steek je er nog wat van op ook. Sowieso moeten we de zaken in proporties blijven zien: de vervuilende SP-stickers zinken in het niet bij de sinds jaar en dag door het CDA goedgekeurde, bevorderde en gekoesterde visuele en milieuvervuiling veroorzaakt door de agrarische industrie.   

Hetgeen allemaal niet wegneemt dat het SP-stickeroffensief ook mij maar matig kan bekoren. Niet raadselachtig (genoeg), gespeend van humor, niet effectief. En als het nou mooie stickers waren …

Te vrezen valt dat we tot 19 maart nog heel wat vergelijkbare, wél binnen de lijntjes gekleurde, ludiek bedoelde, maar zouteloze acties over ons krijgen uitgestort. We herinneren ons nog allemaal de PvdA-PK-bril en CDA-stoel van de vorige verkiezingen. Goh, wat hebben we gelachen.

Nee, ludieke acties, en zeker ludieke acties van politieke partijen, zijn pas geslaagd als ze scherp en lichtelijk provocerend zijn. Zoals de kaart die de PvdA aan de vooravond van de gemeenteraadsverkiezingen van 1986 (óók op 19 maart) in de hele gemeente verspreidde.

 

Als alle partijen zich nu door dit voorbeeld laten inspireren, wordt het misschien nog wel wat met die ludieke acties.

Top 5 – Voetbalclubstickers station Horst-Sevenum

In de opmaat naar het eerste landskampioenschap van Ajax in zeven jaar werd heel Horst begin mei 2011 behangen met Ajax-stickers. Nu hebben fans van Hannover ’96 ons een vergelijkbaar kunstje geflikt. Sinds enkele dagen kun je geen lantaarnpaal, elektriciteitskastje, verkeersbord of prullenbak meer voorbijgaan of er zit wel een 96-sticker opgeplakt.

Een beetje vreemd is het natuurlijk wel, want Hannover is bepaald geen club die hoge toppen scheert of een brede Nederlandse dan wel Horster fanbasis heeft. Je kunt er zelfs over twisten of die 96er wel het predicaat Traditionsverein verdienen. Wat me verder enigszins bevreemd is dat de sticker is uitgevoerd in rood en wit, terwijl de meeste mij bekende Hannover-stickers groen-zwart of rood-zwart zijn. Heel even zat ik daarom te denken aan een SP-sticker: die zijn ook altijd rood-wit en het doorgaans gebruikte lettertype lijkt verdacht veel op dat van de 96-sticker. Toch verwierp ik die gedachte al snel: SP’ers zijn toch niet zó ongemanierd dat ze stickers plakken op alles wat hen voor de voeten komt?

Laten we het daarom toch maar houden op een actie van in de Horster vakantieparken verblijvende Hannover ’96-fans. Dat verklaart waarschijnlijk eveneens waarom ik de sticker ook op station Horst-Sevenum tegenkwam.

Waarmee we beland zijn in het Horster eldorado voor voetbalclubstickersliefhebbers. Daarom mag in het rijtje van Horst-sweet-Horst top 5’en die van voetbalclubstickers op station Horst-Sevenum uiteraard niet ontbreken. Komt ie:

5. PSV

Zelfs een vijfde plaats is eigenlijk nog te veel eer voor deze sticker die het eens zo fraaie ensemble van graffiti op deze lantaarnpaal volledig teniet heeft gedaan.

 

4. Ajax

Ajax is op het moment – morgen kan het alweer anders zijn – niet al te best vertegenwoordigd op het station met slechts twee stickers. Al zijn dat er nog altijd twee meer dan van Feyenoord. En dat logo blijft machtig.

3. Fortuna Sittard

Qua vormgeving beslist de mooiste van allemaal. De plakker heeft ook het fatsoen gehad Jezus redt in ere te laten. Alleen: het is Fortuna, hè? Meer dan een derde plaats zit er daarom sowieso niet in, hoe dierbaar m’n fanatiek Fortuna aanhangende oom en neef me ook zijn.

2. Helmond Sport

Kan niet anders of mijn achterneef die vorige week nog ‘KUT VENLO!!’ twitterde nadat VVV de punten in Helmond had gestolen en die prominent lid is van de Hellmond Fanatics is hiervoor verantwoordelijk. Had ik u er trouwens al eens op gewezen dat Helmond Sport het mooiste clublied van Nederland heeft? ‘Hilarisch’ schijn je dan te moeten zeggen (klik op de pijl om het filmpje te starten): 

1. VVV

Het was lang zoeken, het was zelfs ellendig lang zoeken, maar hoog tegen een regenpijp ontdekte ik dan toch ook nog een behoorlijk vergane VVV-sticker. Vergaan of niet: VVV is VVV. Wat weer een baggerwedstrijd vrijdag in Tilburg trouwens. Opnieuw drie punten gestolen. Het is dat ze zich onmogelijk zou maken in haar functie, anders was het m’n hartstochtelijk Willem II aanhangende nicht (u merkt: ik heb ooms, neven, nichten en achterneven in alle soorten en maten) niet kwalijk te nemen geweest als ook zij ‘KUT VENLO!!’ zou hebben getwitterd. 

Intermezzo – Arka Gdynia

Niet verder vertellen, maar ik ben een groot liefhebber van her en der in de openbare ruimte geplakte stickers. Alleen al daarom prijs ik me gelukkig dat ik sinds enkele jaren twee dagen per week in onze provinciehoofdstad werk.

Maastricht is vergeven van illegaal bestickerde verkeersborden, lantaarnpalen, elektriciteitskastjes en wat dies meer zij. Dat maakt de wandeling van het station naar het centrum van de stad telkens tot een genot.

Helaas telt Horst aan de Maas meer gezagsgetrouwe en nette mensen dan Maastricht. Illegale stickers in de openbare ruimte zijn hier zo’n zeldzaamheid dat als Horst er eens een keer mee wordt behangen, ik er meteen aandacht aan schenk (klik hier en hier).

Nee, zomaar stickers op van alles en nog wat plakken mag niet en netjes is het al evenmin. Maar er mag zoveel niet. En waar staat geschreven dat alles en iedereen netjes zou moeten zijn?

Wat me aantrekt in die stickers? Ze brengen leven in de brouwerij, ze zetten je aan het denken, ze maken je boos, ze brengen je aan het lachen, ze roepen vragen op, ze openen werelden die anders gegarandeerd gesloten zouden blijven.

Een voorbeeld. Het verkeersbord net voorbij het viaduct aan de Wittebrugweg kan zich al langer dan een jaar verheugen in een AFCA Horst-sticker. 

Vorige week constateerde ik dat er intussen een tweede sticker bij is gekomen.

Nadere inspectie leerde me dat het hier een sticker van Arka Gdynia betreft. Gdynia, is dat geen Poolse stad? Internet bevestigt: Gdynia is een havenstad in het noorden van Polen met in 2003 255 duizend inwoners. Arka blijkt de naam van de plaatselijke voetbalclub. Opgericht in 1929, clubkleuren geel-blauw, eenmalig Pools bekerwinnaar, in 2007 zwaar gestraft vanwege betrokkenheid bij een corruptieschandaal, momenteel uitkomend in de op een na hoogste divisie, afgelopen zaterdag de thuiswedstrijd tegen Wartą Poznań onder de ogen van 6887 toeschouwers met 2-0 gewonnen.

Arka is bovendien de club waar Andrzej Szarmach, een van de grote namen uit het Poolse voetbal, z’n loopbaan is begonnen. Wacht, ik heb nog een sticker van ’m.

Net als van Jan Tomaszewski, de vermaarde keeper.

Van een andere beroemde Poolse keeper heb ik helaas geen sticker. Daar staat gelukkig tegenover dat hij is vereeuwigd op een plaatje dat is bevestigd op een hek bij het Sint-Luciakapelletje.

Die Poolse Horster kapelaan was dat trouwens ook geen voetballer?

En zo zou ik nog even door kunnen gaan. Allemaal dankzij zo’n eenvoudige sticker.