Intermezzo – Johan Neeskens (2)

‘Twijfelachtig’, noemde ik het een week geleden (klik hier) of de op 6 oktober overleden overleden Johan Neeskens ooit in Melderslo had gevoetbald. Nou, dat heb ik geweten! Van verschillende kanten kreeg ik te horen dat Nees wel degelijk Melderslose bodem heeft gekust.

John van Helden berichtte: ‘Zeker is hij in Melderslo geweest. Het was een mooie zaterdagmiddag. Ik heb de originele handtekening nog.’

Gé Peeters leverde het ultieme bewijs: een op zaterdag 28 mei 1977 gemaakte foto op het terrein van recreatieclub Paradijsvogels in Melderslo. Daarop is Johan Neeskens (die middag actief voor Paradijsvogels) in duel met Sjaak Swart (die middag actief voor Oud-Ajax). Op de achtergrond volgt scheidsrechter Piet Peeters (de vader van Gé) het duel nauwlettend.

Gé meldde verder dat ook hij handtekeningen had. Herinneringen misschien eveneens? ‘Helemaal niet; geen flauw idee of onze pap of ik die handtekeningen heb veroverd… Geen flauw idee wie er nog meer waren. Een groot zwart gat!’

In het archief van Geschiedenis Melderslo ontdekte ik vervolgens dankzij de medewerking van Jarvin van de Ven dat Johan Segundo ook nog eens driemaal scoorde voor Paradijsvogels. Uiteindelijk won Oud-Ajax met 5-6. Citaat uit het verslag van de wedstrijd in het Dagblad voor Noord-Limburg:

‘Onder een stralende zon hebben bijna 2000 mensen de voetbalkunsten van Johan Neeskens, Johnny Rep en Gerrie Mühren, drie in Spanje spelende “toppers”, die dank zij bemiddeling van Sjaak Swart naar Melderslo waren gekomen, kunnen bewonderen. Vooral Johan Neeskens was bij het publiek erg in trek. Neeskens was in het geheel niet van plan het “zomaar even rustig aan te doen”. Met volle inzet spelend nam hij drie van de vijf doelpunten van Paradijsvogels voor zijn rekening.’

Neeskens ging voorafgaand aan zijn tweede doelpunt trouwens wel even in conclaaf met scheidsrechter Piet Peeters. Nogmaals het Dagblad voor Noord-Limburg:

‘Paradijsvogels nam na een half uur spelen de leiding door een afstandsschot van Johan Neeskens en twee minuten later kon Neeskens van dichtbij doelman Bertus Hoogerman gemakkelijk passeren. Iedereen dacht namelijk aan buitenspel en ook Neeskens zelf moest even scheidsrechter Piet Peeters raadplegen of hij kon doorspelen of niet.’

Enkele dagen later luidde de kop boven een artikel in het E3 Journaal (eveneens opgeslagen in het archief van Geschiedenis Melderslo): ‘Neeskens stal de show in Melderslo’. Citaat uit het artikel: ‘De thuisblijvers die dachten dat de ex-Ajacied zich niet voor honderd procent zou geven, zijn bedrogen uitgekomen. Alsof het kampioenschap op het spel stond, speelde Neeskens.’ Het artikel ging vergezeld van een foto waarop Neeskens wordt belaagd door handtekeningenjagers. Die jongen met die bril, derde van links, is dat misschien Gé? Gé desgevraagd: ‘Dat zou inderdaad kunnen.’

En die jongen in spijkerpak, die Neeskens om een handtekening vraagt? Onafhankelijk van elkaar komen we tot de conclusie dat dat misschien wel André Boekesteijn is.

Intermezzo – Johan Neeskens (1)

Rond een uur of vijf luidde vanmiddag de doodsklok van de Sint-Lambertuskerk in Horst. Ter nagedachtenis aan Johan Neeskens? Vermoedelijk niet. Toch was er wel degelijk een connectie tussen Horst aan de Maas en een van de grootste voetballers die Nederland ooit heeft gehad.

In juli 2010 bivakkeerde Neeskens een week lang met Galatasaray in het Parkhotel. De Turkse topclub had een trainingskamp belegd in Horst en stond sinds kort onder leiding van Frank Rijkaard. Neeskens was een van zijn assistenten.

De trainingen vonden dagelijks plaats op de velden van sportpark Ter Horst.

Of Johan Segundo ook Melderslose bodem heeft gekust, is twijfelachtig, hoewel een bericht uit het Limburgs Dagblad van 28 mei 1977 anders doet vermoeden. De roemruchte cafévoetbalvereniging Paradijsvogels uit Melderslo nam het die zaterdagmiddag op tegen oud-Ajax. De krant meldde dat Paradijsvogels versterking zou krijgen van Johnny Rep, Ruud Geels, Gerrie Mühren en de op dat moment voor Barcelona uitkomende Neeskens.

Maar op beelden van die wedstrijd (klik hier en ga naar 13.22 minuten) is Neeskens niet te zien, net zo min als Geels. Mühren en Rep verschijnen wel regelmatig in beeld, net als Sjaak Swart. Ook op de teamfoto ontbreekt Neeskens, in tegenstelling tot Sjaak Swart (staand, tweede van links), Gerrie Mühren (staand, vierde van links) en Johnny Rep (staand, tweede van rechts).

Top 5 – Galatasarayoverwegingen om voor Horst te kiezen

Wie had dat kunnen denken, dat Horst-sweet-Horst tot in Istanbul wordt gespeld? Wat zeg ik, zelfs tot op de burelen van Galatasaray? Want zo moet het zijn gegaan: op zoek naar een Nederlandse locatie voor een trainingskamp raakte de leiding van de Turkse topclub verzeild op Horst-sweet-Horst. Alle teksten gelezen en alle foto’s bekeken hebbend, was er slechts één conclusie mogelijk: ‘Wij slaan deze zomer twee weken onze tenten op in Horst.’ Vanaf morgen is het zover. Rondom de verblijfplaats hangt nog een waas van geheimzinnigheid (klik hier en hier). Vast staat wel dat de enige Turkse club die ooit een Europese beker wist te winnen, zal trainen op de velden van Wittenhorst. Maar wat waren nu de overwegingen voor de leiding van Galatasaray om op grond van Horst-sweet-Horst te kiezen voor Horst?

5. De aanwezigheid van De Groene Kathedraal. Horst-sweet-Horst schreef op 17 augustus 2008 over het ‘achterste veld’ van sportpark Ter Horst: ‘Dit ademt een intimiteit die je maar op weinig andere sportparken zult vinden.’ En welk van de zes Wittenhorstvelden wordt vanaf morgen door Galatasaray gebruikt? Juist: De Groene Kathedraal.

4. De in ruime mate aanwezige hunebedden in de zeer nabije omgeving (Horst-sweet-Horst schreef erover op 16 juli 2008). Een trainingskamp behoort ook een cultureel tintje te hebben. Maar om daar nu weer een heel eind voor te moeten gaan reizen? Die hunebedden om de hoek combineren het nuttige met het aangename.

3. De aanwezigheid van een woud aan wandelroutes in de zeer nabije omgeving (Horst-sweet-Horst schreef erover op 18 juli 2008). Biedt de trainers Rijkaard en Neeskens de kans om elke dag een ander parcours uit te zetten voor de traditionele ochtendbosloop. Wel opletten dat de heren spelers niet verdwalen of door de vele paaltjes en bordjes het bos niet meer zien.

2. De overdadige aanwezigheid van bordjes die onbevoegden de toegang tot sportpark Ter Horst ontzeggen (Horst-sweet-Horst schreef erover op 12 januari 2009). Nooit weg met tienduizenden voetbalgekke Ruhrpottturken in de buurt.

1. De in ruime mate aanwezige leeuwen in de zeer nabije omgeving (Horst-sweet-Horst schreef er onder meer op 28 en 29 juni 2009 over en moet er binnenkort misschien weer eens een stukje aan wijden). Geeft Milan Baros en co zo ver van huis toch iets vertrouwds. Een van de bijnamen van Galatasaray is namelijk Aslanlar (‘Leeuwen’). (Overigens: mochten Frank Rijkaard en Johan Neeskens ook voor Horst hebben gekozen in de hoop een sentimental journey naar Melderslo te kunnen maken, dan moet ik de heren helaas teleurstellen. Het veld van de roemruchte Paradijsvogels, waarop Johan Neeskens in 1975 acteerde en Frank Rijkaard tien jaar later, is niet meer. Maar goed, ook aan de hand van de meest recente nieuwsbrief van de Stichting Geschiedenis Melderslo kunnen de heren herinneringen ophalen.)