Intermezzo – Johan Neeskens (1)

Rond een uur of vijf luidde vanmiddag de doodsklok van de Sint-Lambertuskerk in Horst. Ter nagedachtenis aan Johan Neeskens? Vermoedelijk niet. Toch was er wel degelijk een connectie tussen Horst aan de Maas en een van de grootste voetballers die Nederland ooit heeft gehad.

In juli 2010 bivakkeerde Neeskens een week lang met Galatasaray in het Parkhotel. De Turkse topclub had een trainingskamp belegd in Horst en stond sinds kort onder leiding van Frank Rijkaard. Neeskens was een van zijn assistenten.

De trainingen vonden dagelijks plaats op de velden van sportpark Ter Horst.

Of Johan Segundo ook Melderslose bodem heeft gekust, is twijfelachtig, hoewel een bericht uit het Limburgs Dagblad van 28 mei 1977 anders doet vermoeden. De roemruchte cafévoetbalvereniging Paradijsvogels uit Melderslo nam het die zaterdagmiddag op tegen oud-Ajax. De krant meldde dat Paradijsvogels versterking zou krijgen van Johnny Rep, Ruud Geels, Gerrie Mühren en de op dat moment voor Barcelona uitkomende Neeskens.

Maar op beelden van die wedstrijd (klik hier en ga naar 13.22 minuten) is Neeskens niet te zien, net zo min als Geels. Mühren en Rep verschijnen wel regelmatig in beeld, net als Sjaak Swart. Ook op de teamfoto ontbreekt Neeskens, in tegenstelling tot Sjaak Swart (staand, tweede van links), Gerrie Mühren (staand, vierde van links) en Johnny Rep (staand, tweede van rechts).

Klein mysterie 180 – Galatasaray (1)

Hé, wat doen die Turkse jongemannen daar in het Horster struikgewas?En die?En die?Zal ik het verklappen? Ze proberen een glimp op te vangen van de training van Galatasaray. Hun Galatasaray.

Dat hebben wij (en zij) weer: komt er eens een topclub naar Horst, krijg je ‘m niet te zien. Sportpark Ter Horst is dezer dagen een onneembare vesting, alleen toegankelijk voor spelers, begeleiders en (vooral) beveiligers van Galatasaray. En voor de in groten getale aanwezige pers. Het gepeupel is veroordeeld tot een plaats in de coulissen. Zomaar rustig achter de hekken de training van hun favorieten gadeslaan, is er voor de talrijke Duits-, Belgisch- en Nederlands-Turkse supporters van Cim Bom (heerlijke bijnaam) niet bij. Beleefd doch dringend worden ze door de security verzocht zich te verwijderen.Duidelijk is nu in elk geval dat overweging 2 (‘De overdadige aanwezigheid van bordjes die onbevoegden de toegang tot sportpark Ter Horst ontzeggen’) van mijn top 5 van Galatasarayoverwegingen om in Horst een trainingskamp te beleggen, de doorslag heeft gegeven. Alleen als de spelersbus – ja, de driehonderd meter van trainingsveld naar hotel worden per bus afgelegd – arriveert bij het Parkhotel en spelers en begeleiders de tien meter tussen de uitgang van de bus en de ingang van het hotel wandelend dienen te overbruggen, doet zich voor de fans een fotomoment voor. Daar wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt. Wie zou ook de kans op een foto met Arda Turan laten schieten, zeker nu de sterspeler naar verluidt op het punt staat om te verkassen naar Bayern München? En hoe vaak doet zich nu de gelegenheid voor om Frank Rijkaard in Horst op de gevoelige plaat vast te leggen? De laatste keer was vermoedelijk 25 jaar geleden, daarom liet Horst-sweet-Horst zich dit buitenkansje niet ontglippen:Waarom hangt – zo vroeg ik me zaterdag al af – rondom het veertiendaags bezoek van Galatasaray aan Horst toch zo’n waas van geheimzinnigheid? Eerst mocht de naam van het hotel waar de ploeg verblijft niet naar buiten worden gebracht en nu zijn er geen pottenkijkers welkom bij de trainingen. ‘Allemaal uit angst voor een aanslag’, hoorde ik vanochtend iemand opperen. Met alle respect, maar dat lijkt me onzin. Tactische training? Evenzeer onzin, zeker in deze fase van het seizoen. Nee, ik denk eerder dat het te maken heeft met behoefte aan rust en niet-behoefte aan opdringerige supporters. Kan ik me nog iets bij voorstellen ook.Maar al die hekken zijn toch juist bedoeld om die eventuele opdringerigheid te weren? Waarom moeten die fans – duizenden zijn het er nu ook weer niet – zelfs áchter de hekken worden weggejaagd? Zou er een betere manier zijn om je als topvoetbalclub van je aanhang te vervreemden?

Top 5 – Galatasarayoverwegingen om voor Horst te kiezen

Wie had dat kunnen denken, dat Horst-sweet-Horst tot in Istanbul wordt gespeld? Wat zeg ik, zelfs tot op de burelen van Galatasaray? Want zo moet het zijn gegaan: op zoek naar een Nederlandse locatie voor een trainingskamp raakte de leiding van de Turkse topclub verzeild op Horst-sweet-Horst. Alle teksten gelezen en alle foto’s bekeken hebbend, was er slechts één conclusie mogelijk: ‘Wij slaan deze zomer twee weken onze tenten op in Horst.’ Vanaf morgen is het zover. Rondom de verblijfplaats hangt nog een waas van geheimzinnigheid (klik hier en hier). Vast staat wel dat de enige Turkse club die ooit een Europese beker wist te winnen, zal trainen op de velden van Wittenhorst. Maar wat waren nu de overwegingen voor de leiding van Galatasaray om op grond van Horst-sweet-Horst te kiezen voor Horst?

5. De aanwezigheid van De Groene Kathedraal. Horst-sweet-Horst schreef op 17 augustus 2008 over het ‘achterste veld’ van sportpark Ter Horst: ‘Dit ademt een intimiteit die je maar op weinig andere sportparken zult vinden.’ En welk van de zes Wittenhorstvelden wordt vanaf morgen door Galatasaray gebruikt? Juist: De Groene Kathedraal.

4. De in ruime mate aanwezige hunebedden in de zeer nabije omgeving (Horst-sweet-Horst schreef erover op 16 juli 2008). Een trainingskamp behoort ook een cultureel tintje te hebben. Maar om daar nu weer een heel eind voor te moeten gaan reizen? Die hunebedden om de hoek combineren het nuttige met het aangename.

3. De aanwezigheid van een woud aan wandelroutes in de zeer nabije omgeving (Horst-sweet-Horst schreef erover op 18 juli 2008). Biedt de trainers Rijkaard en Neeskens de kans om elke dag een ander parcours uit te zetten voor de traditionele ochtendbosloop. Wel opletten dat de heren spelers niet verdwalen of door de vele paaltjes en bordjes het bos niet meer zien.

2. De overdadige aanwezigheid van bordjes die onbevoegden de toegang tot sportpark Ter Horst ontzeggen (Horst-sweet-Horst schreef erover op 12 januari 2009). Nooit weg met tienduizenden voetbalgekke Ruhrpottturken in de buurt.

1. De in ruime mate aanwezige leeuwen in de zeer nabije omgeving (Horst-sweet-Horst schreef er onder meer op 28 en 29 juni 2009 over en moet er binnenkort misschien weer eens een stukje aan wijden). Geeft Milan Baros en co zo ver van huis toch iets vertrouwds. Een van de bijnamen van Galatasaray is namelijk Aslanlar (‘Leeuwen’). (Overigens: mochten Frank Rijkaard en Johan Neeskens ook voor Horst hebben gekozen in de hoop een sentimental journey naar Melderslo te kunnen maken, dan moet ik de heren helaas teleurstellen. Het veld van de roemruchte Paradijsvogels, waarop Johan Neeskens in 1975 acteerde en Frank Rijkaard tien jaar later, is niet meer. Maar goed, ook aan de hand van de meest recente nieuwsbrief van de Stichting Geschiedenis Melderslo kunnen de heren herinneringen ophalen.)