zondag 2 oktober 2016

Intermezzo – Schrijfwedstrijd (9) / De vrouwelijke selectieschoot

De komende weken op Horst-sweet-Horst de inzendingen voor de Horst-sweet-Horst-schrijfwedstrijd. Vandaag het door Jan Duijf (Kloosterstraat Horst) geschreven verhaal (kijk voor andere verhalen en meer informatie over de schrijfwedstrijd in de balk links naast dit verhaal onder het kopje ‘Labels’ en klik op ‘Schrijfwedstrijd’):
De vrouwelijke selectieschoot

De hoek tussen de romp en de dijen van een vrouw leent zich voor ontelbare doeleinden. Die gebruiksmogelijkheden zijn door mij elders uitgebreid en beeldend beschreven, maar hier wil ik me beperken tot een korte inleiding over de vrouwenschoot als selectiemiddel bij de partnerkeuze. De meeste relaties lopen stuk op een ondermaatse of onevenwichtige schootterreinverkenning, waardoor fysieke en geestelijke mankementen bij mannen onvoldoende of te laat worden herkend. De gevolgen kunt u zich indenken.

In principe kan de methode door alle vrouwen worden toegepast, maar voor een succesvol ‘opschootproces’ is een rechtopzittende en onverzettelijke houding van de vrouw onontbeerlijk. Een zekere strengheid en kortaangebondenheid is helpend. De schootgast is van harte welkom, maar dient zich te voegen naar de wensen en leiding van de gastvrouw.

Allereerst moet de man schootrijp worden gemaakt. Maar, ‘ge got toch ni zoëmá óppe slup ván en vremde vrouw zitte?’ Nou, mannen zijn daar kinderlijk eenvoudig voor te porren. Fluitje van een cent. Eén verleidelijke blik van de zittende vrouw, gevolgd door twee tikjes op haar bovenbeen, en hup: het schootmanneke zit. Peulenschilletje als zijn vrouw of moeder niet in de buurt verblijft. Onbegonnen werk als die wel present is.

Het ‘opschoten’ komt in een volgende fase als de man een uur lang, met de rug naar de vrouw, plaats neemt op het schootuiteinde, de bovenkant van de knieschijven van de vrouw: één bil (bats) per schijf. De hamvraag is in hoeverre de man in staat zal blijken de vrouw met comfort te gerieven. Stort hij zich als een egoïstische zak patatten op de tere knietjes, of komt hij met creatieve zitoplossingen om de vrouw maximaal te ontlasten? Tijdens de knieschijfselectiefase mag de vrouw onbeperkt aan de deodorantloze man ruiken. Lichtjes knijpen met duim en wijsvinger in oorlel, biceps en zwemband is eveneens gepermitteerd.

Het ‘opschoten’ krijgt een vervolg in de Piëtahouding. Piëta betekent zoveel als compassie. In de kunstgeschiedenis staat het voor de afbeeldingen op schilderijen, of als beeldhouwwerk,  van Maria met de gestorven Christus op schoot. Een uur lang vertelt de man over zijn traumatische jeugdervaringen en andere beproevingen op zijn levenspad. De vrouw doet er het zwijgen toe. Het is wijs om van de gelegenheid gebruik te maken het gezichtprofiel van de man aan een nauwkeurige studie te onderwerpen. Hier moet je straks aan tafel en in bed wellicht jarenlang tegen aan kijken. Voorkom dat kijken op den duur omslaat in hikken.

De finale ‘opschoot-proef’ heeft het karakter van vrij worstelen. Deze worstelvorm is aan strenge regels gebonden. Deze beslissende fase is onderworpen aan vele regels die zijn afgeleid van de betamelijkheid en goede zeden (zie bijlage). In de beste katholieke traditie geldt voor Horst aan de Maas evenwel een behoorlijke mate van ruimte voor eigen interpretatie en initiatief. De vrouw neemt de man gedurende een uur schrijlings op schoot. In deze spannendste proef neemt de natuurlijke selectie haar eigen loop, maar wel in de door de ‘opschoot-methode’ gevormde banen die leiden naar een gelukkige en blijvende relatie.

Jan Duijf, Kloosterstraat Horst

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen