Verzonden in 1957 volgens het poststempel. Alsof het poststempel nodig zou zijn
om de kaart te identificeren als een jaren-vijftig-kaart. Alles ademt de jaren
vijftig. De kleren, de fietsen, de kinderwagen, de lantaarnpalen. Het serene straatbeeld
evenzeer. Geen enkele opsmuk. Zelfs de schaarse reclame-uitingen (‘Spaarbank’,
‘Meubels’) zijn bescheiden, alsof ze zijn aangebracht omdat het nu eenmaal
moet, maar eigenlijk liever niet.
Statige huizen, bewoond door de hoge heren van het dorp. Ze ogen streng,
hermetisch, in zichzelf gekeerd. Van het tweede pand van rechts wordt beweerd
dat het in opdracht van de welgestelde ondernemersfamilie Thomeer zou zijn
ontworpen door de grote Pierre Cuypers, beroemd architect uit Roermond. Ten
tijde van de kaart is het de ambtswoning van de hoogste lokale
vertegenwoordiger van het wereldlijk gezag: burgemeester Theo Gijsen. Een stuk
verderop, voorbij meubelzaak Cuppen, woont zijn kerkelijke tegenhanger: de
deken, op dat moment Leonard Debye. Op de vrouw op de fiets na bevolken uitsluitend kinderen de straat. Babyboomers. Anders dan hun ouders torsen ze de last van een oorlog, dé oorlog, niet mee op hun schouders. Onbezorgd gaan ze de jaren zestig tegemoet. Het zal nog een halve eeuw duren voordat ze worden bespot om de boomerflap van hun telefoons.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten