maandag 28 november 2016

Intermezzo – Horstensia (7) / Plastic draagtassen

Wie wat bewaart, heeft wat. Franka Jakobs heeft plastic draagtassen van Horster winkels bewaard en heeft nu een prachtige collectie. Een collectie die met het stijgen der jaren alleen maar aan historische waarde zal winnen. Een collectie ook die niet met vooropgezette bedoelingen tot stand is gekomen. Franka: ‘Ik heb niet verzameld, dat wil zeggen, ik heb ze niet bewaard met het doel om een collectie samen te stellen. Nou ja, bewaard, ik heb ze gewoon nooit weggegooid. Nu de plastic draagtassen uit de winkels worden verbannen hebben ze meer waarde voor me gekregen. Ik bewaar ze dus nog even.’
Franka stuurde me foto’s van de draagtassen toe (waarvoor dank!), met de bedoeling dat ik er een stukje over zou schrijven. Dat zal ik binnenkort beslist en met veel plezier doen. Maar het zou doodzonde zijn de Horst-sweet-Horst-lezers het begeleidende commentaar van Franka bij een aantal van de tassen te onthouden. Dat commentaar is namelijk bijzonder scherpzinnig, getuigt van humor en bevat zo links en rechts wat stekeligheden. Hier komt het:
‘Te zien is dat Coppens al geruime tijd verstand heeft van lekker vlees en dat zelfs een nieuwe draagtas
daar niks tegenin te brengen heeft.’
‘Onderscheidde Jan Linders zich eerder door “Vorstelijk voordelig” te zijn, het wordt steeds beter want nu zijn ze “Gewoon véél lager in prijs”.
Wij wachten met smart op de volgende nieuwe draagtas.’
‘De mooiste vind ik toch die reeks van EDAH: ze trekken de aandacht en zien er aantrekkelijk uit. En de kans is groot dat er van de verzameling EDAH-tassen nog verschillende aan het stuur van mijn lichtblauwe Vespa Ciao hebben gebungeld.’
‘De Schoester varieert blijkbaar graag, want  
behalve schoenen in alle soorten en maten
geldt dat ook voor hun draagtassen.’
‘De minste vind ik die van Mariëtte Mode: te veel wit op de tas. En Mariëtte Mode wekt niet de indruk er serieus werk van te maken om meer mannen in de winkel te krijgen.
Daarvoor is het terloopse gehalte van de vermelding “en voor hem”, in een ieniemienie lettertype ook nog, te hoog.’
‘Bij Theelen mag ik volgens de tas tenminste kleur in de winkel verwachten.’
‘De misgeslagen-plank-tas: Van Lierop. En dat is ook, als je geen haviksogen hebt, het enige leesbare op de tas.
En zit die man nou te garen in een grote kannibalenkookpot? Wij eten Van Lier op?” Aan zijn gezichtsuitdrukking te zien wel.’
Nee, dan Kruytzer, hier zie (!) je meteen waar het om draait.’
‘De schoenmaker-blijf-bij-je-leest-tas is voor Provak (“Verhaegh”): een winkel met mannenspullen verdient een mannentas.
‘De beste ik-blijf-mezelf-tas is van Albert Heijn: geen ronkende woorden nodig. En toch onmiskenbaar.’

Prachtig toch? 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen