maandag 16 december 2013

Klein mysterie 512 – Kasteelpark (4)

‘Hoe fantastisch zou het zijn als zo’n man ook eens in Horst aan de Maas aan de slag kon gaan’, schreef ik twee weken geleden over Christo. Ik fantaseerde over een Big Air Package in de Mèrthal (Maerthal), een muur van olievaten in de Peperstraat in Sevenum en ingepakte wandelpaden in de Schadijkse Bossen. Ik sloot mijn bespiegeling af met de verzuchting dat dit natuurlijk veel te ver out of the box gedacht was in een gemeente die al jaren geen budget meer heeft voor beeldende kunst.
Vrijdagmiddag. Ik fiets over de Wittebrugweg richting Nachtegaallaan. Aangekomen bij de parkeerplaats van sportpark Ter Horst val ik spontaan van m’n fiets. Zou het dan toch? … Christo? … In Horst? … Een reprise van zijn Wrapped Walk Ways in het Jacob Loose Park in Kansas City uit 1978?
Geen ingepakte wandelpaden in de Schadijkse Bossen maar in de Moelbaerenbos? … Fucking unbelievable! … Wordt in Horst aan de Maas dan toch wel degelijk out of the box gedacht? …
Mezelf en m’n fiets weer opgeraapt hebbend dringt langzaam het besef door dat ik weer eens slachtoffer ben geworden van m’n eigen verbeelding. Wat ik even aanzag voor een ingepakt wandelpad is een wandelpad dat zojuist is voorzien van halfverhardingsmateriaal, waarschijnlijk gralux. Geen tijdelijke inpakactie dus maar een permanente aantasting van de Moelbaerenbos aka Kasteelpark Ter Horst. De zoveelste. Wel een duurzame ongetwijfeld, want wat ze tegenwoordig ook uitvreten, duurzaam is het.
Zoals bij alles wat de laatste jaren in de Moelbaerenbos is uitgespookt luidt ook nu weer de vraag: waarom? Waarom kan dat bos niet eindelijk eens met rust worden gelaten? Waarom moet ook een van de laatste stukken Moelbaerenbos met tenminste nog een héél klein beetje het karakter van bos, zo nodig worden opgeparkt?
Ik kan het me nauwelijks voorstellen, maar voorziet die halfverharding in een behoefte? Van wie dan? Van de gebruikers van het bos? Van de Horst-op-de-kaartzetters? Van het Horster Landschap dat hier op 27 december een verlichte kerstwandeling organiseert?
Of is het een onderdeel van de als-het-maar-netjes-is-beweging die sinds enkele jaren door Horst aan de Maas raast? Want nee, netjes is zo’n bos inderdaad niet. Modder, blaadjes die op de grond vallen, bomen die schots en scheef staan, afgewaaide takken – het kan allemaal veel netter. Modder is nu grotendeels geëlimineerd. Het wachten is op de pensionado’s die er een eer in stellen als de blaadjes vallen het zaakje schoon te blazen. Moet je eens kijken hoe netjes het bos dan oogt!
Weet je, Horst aan de Maas verdient helemaal geen Christo.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen