maandag 17 augustus 2009

Actualisatie – Racecircuit

Zou dit dan de opmaat zijn naar het Horster racecircuit waar ik vorige week over schreef? Wellicht. Omdat ik me voor kan stellen dat het hier een illegaal trainingsbaantje betreft en ik geen verklikker wil zijn, zal ik de locatie niet verklappen.

maandag 10 augustus 2009

Top 5 – Favoriete locaties voor een Horster racecircuit

‘Te meer nu blijkt dat Horst aan de Maas bezig is met de ontwikkeling van een terrein waar autoraces kunnen worden gehouden.’ Deze zin is afkomstig uit een artikel van afgelopen woensdag in Dagblad De Limburger over de vernietiging van milieuvergunning en bestemmingsplan voor circuit De Peel in Venray.
Soms ontgaat je wel eens iets. Zo was ik volledig onbekend met het feit dat er plannen bestaan voor een autoracecircuit in Horst. Ik ben dan zo dat ik altijd eerst de schuld bij anderen probeer te zoeken. Een verzinsel van Dagblad De Limburger? Niet bepaald, zo blijkt bij nadere bestudering van de uitspraak van de Raad van State over het Venrayse circuit. Daarin valt bij overweging 2.9.5 te lezen ‘dat de gemeente Horst aan de Maas thans een evenemententerrein, inclusief motorcrossterrein, aan het ontwikkelen is’. Oké, inderdaad geen ‘terrein waar autoraces kunnen worden gehouden’ (Dagblad De Limburger), maar wel een motorcrossterrein. Ik vrees dat ik de schuld voor mijn onwetendheid ditmaal bij mezelf moet zoeken. Toch biedt die ignorantie ook mogelijkheden. Omdat ik ook al niet weet wáár het raceterrein gepland is, kan ik fris van de lever en onbevooroordeeld een top 5 samenstellen van mijn favoriete locaties voor een Horster racecircuit. Hier komt-ie:

5. Wedstrijden hanenkraaien, eierlopen, hanenvechten, kiprijden, zwientje tik, het kan over enkele jaren allemaal in LOG Witveld. Een racecircuit zou de feestvreugde slechts vergroten.

4. Zuiltjes met leeuwen, slagbomen, maaskeien, banieren: allemaal gedoe in de marge. Een racecircuit, dat zou de herkenbaarheid van Kasteelpark Ter Horst pas echt bevorderen.

3. Wat zou de sociale en culturele integratie gedijen bij een racecircuit dat grenst aan een golfbaan!

2. Kent u een betere manier om al die induttende oudjes in Hof te Berkel straks wakker te houden?

1. Het begrip rondje-om-de-kerk, tot dusver vooral bekend uit de wielersport, zou een geheel nieuwe dimensie krijgen.

Actualisatie – Kasteelpark (1)

Zo word ik op mijn wenken bediend: vorige week schreef ik dat het wachten was op de eerste politici die zich in de naamgevingskwestie van de Moelbaerenbos zouden gaan mengen. Welnu, nadat SP-raadslid Thijs Coppus vorige week dinsdag op zijn weblog al op de zaak inging, heeft hij vandaag namens de SP-fractie schriftelijke vragen aan het college van burgemeester en wethouders gesteld (klik hier voor het betreffende persbericht). De SP blijkt voorstander van behoud van de naam Moelbaerenbos, vindt het kapitaalvernietiging om alle nieuwe borden te vervangen en vraagt het college daarom extra borden te plaatsen met daarop de mededeling dat de Horster naam voor het bos Moelbaerenbos is. Extra borden dus. Daar ben ik dan weer geen voorstander van. Het wordt dan nóg lastiger om door alle borden, banieren, maaskeien, zuilen, leeuwen en hekken het bos nog te zien. En was het daar niet allemaal om begonnen?
Opmerkelijk overigens dat de discussie zich toespitst op de naam. Persoonlijk stoor ik me meer aan al die overbodige tierlantijntjes om het bos ‘herkenbaar’ te maken dan aan de naam; trouwe lezers van dit weblog hadden dit waarschijnlijk al begrepen. Dat VVV gisteren twee punten heeft laten liggen tegen die irritante bende uit Den Haag is trouwens nóg veel erger.

Klein mysterie 91 – Station Griendtsveen

Laat ik mezelf eens ongegeneerd herhalen. Dit schreef ik op 22 juni naar aanleiding van het voornemen een in de jaren zestig afgebroken kapel in Hegelsom weer op te bouwen: ‘Sowieso ben ik geen voorstander van herbouw van om wat voor reden dan ook verdwenen bouwwerken. Of het nu gaat om wederopbouw van het Paleis voor Volksvlijt in Amsterdam, het Berliner Stadtschloss, de Houthuizer molen in stationsgebouwen van America en Griendtsveen: ik ben tegen. Waarom? Omdat herbouw altijd surrogaat is. Omdat de ziel van het oorspronkelijke gebouw eenvoudigweg niet te herbouwen is. Omdat ik geloof in vooruitgang. Omdat herbouw namaak is en ik niet van namaak houd. Omdat het veel effectiever is om bestaande gebouwen voor afbraak te behoeden dan ze over enkele generaties weer op te bouwen.’
Zo, nu weet u meteen hoe ik denk over dit bericht dat afgelopen zaterdag in Dagblad De Limburger verscheen:Het mooie is natuurlijk wel dat elke kern van de voormalige gemeente Horst nu z’n eigen wederopbouwplan heeft: Griendtsveen het station (overigens ‘Helenaveen’ geheten ), America eveneens het station, Hegelsom de Sint-Joriskapel, Meterik de boerderij bij de molen en Horst het kasteel.Melderslo heeft met Museum De Locht zelfs het nec plus ultra voor de wederopbouwliefhebber. Maar Melderslo is ook in het gelukkige bezit van een wederopgebouwde ruïne van een kasteel dat nooit heeft bestaan. Als er dan toch gewederopbouwd moet worden, zoek het dan inderdaad maar in de wederopbouw van bouwwerken die nooit hebben bestaan. Valt er misschien nog iets te lachen.

Klein mysterie 90 – Meer straatnaambordenraadselen (2)

Ook na meer dan een jaar blijven ze me intrigeren, de straatnaamborden. Onlangs kreeg ik van iemand het advies eens in Slooyerbroek te gaan kijken, er zou iets met de straatnaambordjes aldaar aan de hand zijn. Zes keer ben ik de straat op en neer gefietst, maar niets dat me opviel. Ik ken die iemand niet als iemand die me een loer zou willen draaien, dus ik besloot de straatnaambordjes ook nog maar eens een zevende keer aan een inspectie te onderwerpen. En verdomd. Onbegrijpelijk dat het me nooit eerder was opgevallen, zes keer Slooyerbroek en één keer Slooijerbroek:


Gaat ongetwijfeld hoog scoren in mijn ooit samen te stellen top 5 van straatnaambordjesblunders. Vooral natuurlijk vanwege die twee aan een en dezelfde lantaarnpaal hangende bordjes.
Wat het nog vermakelijker maakt: Slooyerbroek, Slooijerbroek, Slooierweg: proef de verschillen. ‘Wil de echte Slooi/Slooij/Slooy opstaan?’ zou Herman Emmink zeggen. Voor de jongere lezers: Herman Emmink was zanger (‘Tulpen uit Amsterdam’), maar voor mij vooral presentator van Wie van de drie, een door de AVRO vanaf het begin van de jaren zeventig uitgezonden televisiespelletje. Met een vast panel dat althans in mijn tijd bestond uit Albert Mol, Martine Bijl, Sonja Barend en Kees Brusse. Dat garandeerde een half uur meligheid van de ergste soort. Onvergetelijk: de hysterische schaterlach van Albert Mol (naar schatting dertig keer per uitzending). Christelijke tegenhanger van Wie van de drie was de destijds al belegen NCRV-quiz Zo vader zo zoon. Die werd gepresenteerd door de afgelopen week overleden Gerard van den Berg, zelf een type ideale schoonzoon.
Vergeef me deze ietwat sentimentele uitwijding, nog even terug naar de straatnaambordenraadselen. Zo kras als met Slooi/Slooij/Slooy kom je ze zelden tegen. Of het zou in Castenray moeten zijn. Daar trof ik aan het begin van een weg dit bordje aanen aan het einde dit:Het lijkt zo’n simpel vak, straatnaambordengieter. Niets is minder waar. Eén moment van verslapping en je gaat gruwelijk (Middelijk – Middeldijk), iets minder gruwelijk (Slooi – Slooij – Slooy) of een beetje (Veld Oostenrijk – Veld-Oostenrijk) de mist in. Eén geluk heb je: er is niemand die er iets van zegt (behalve ik dan, maar ik heb niets te zeggen).

Actualisatie – Bosbouw

Hopeloos achter met actualisaties. Ik hoop de komende tijd iets van die achterstand goed te maken. Vandaag maar eens beginnen met een mea culpa. Op 16 maart schreef ik dat het er verdacht veel op leek dat een perceel nabij de kruising Bergsteeg-Gusseweg bouwrijp werd gemaakt. Gelukkig voegde ik er aan toe dat het ook mogelijk was dat ik me gigantisch vergiste. En juist dat is dus gebeurd:Het is een door zonnebloemen gedomineerd veldje geworden. Weliswaar enigszins onnatuurlijk, zo aan de rand van het bos, maar je moet niet op alle slakken zout willen leggen.

maandag 3 augustus 2009

Klein mysterie 89 – Kasteelpark (3)

Hierbij beloof ik plechtig dat ik voortaan geen plechtige beloftes meer zal doen. Vorige week beloofde ik namelijk plechtig dat ik voorlopig niet meer over Kasteelpark Ter Horst zou schrijven. Raad eens waar dit stukje over gaat? Juist.
Eerst maar eens duidelijkheid scheppen. De Echo van Horst heeft keurig toestemming gevraagd om enkele citaten en een foto uit mijn stukje van vorige week over het Kasteelpark te mogen gebruiken. Geen probleem, prima zelfs, enige voorwaarde: bronvermelding. Nog mooier zou het precieze adres van het weblog (in de papieren versie van De Echo) of een directe link (in de digitale Echo) zijn geweest, maar je kunt nu eenmaal niet alles hebben.Het artikel in De Echo heeft heel wat losgemaakt. Lees voor de aardigheid eens de reacties op de website van De Echo. Daaruit spreekt, op een enkele uitzondering na, veel onvrede over de naamsverandering. Toch staan toon en inhoud me in lang niet alle gevallen aan – probeer zelf maar eens te bedenken aan welke reacties ik me heb gestoord.
Wat me van mezelf tegenvalt: mij was ontgaan waar een zekere Jan terecht op wijst: ‘Waarom hebben ze het oude wapen op de grensstenen staan en het nieuwe wapen op de vlaggen?? Als je het doet, doe het dan goed.’
Allemaal op zich al voldoende aanleiding om mijn belofte van vorige week te breken. Maar het informatiebord dat sinds deze week aan het begin van de Kasteellaan prijkt, is dat helemaal. Want wat blijkt daar ineens uit? De naam Kasteelse Bossen bestaat nog wel! Kasteelpark Ter Horst is namelijk een onderdeel van de Kasteelse Bossen. Waar die precies liggen, staat er helaas niet bij. In elk geval buiten het gebied dat ruwweg wordt begrensd door Venrayseweg, Wittebrugweg, Nachtegaallaan, Eendenkooiweg, Peeldijkje en Tienrayseweg, want daarbinnen ben ik overal grensstenen met het opschrift ‘Kasteelpark Ter Horst’ tegengekomen.Ook nieuw voor mij is dat het bos slechts tot begin deze eeuw door Horstenaren Moelbaerenbos is genoemd. Ik moet me sterk vergissen als niet honderden, of misschien wel duizenden Horstenaren nog regelmatig het woord Moelbaerenbos in de mond nemen. Merk trouwens op dat de Stichting Behoud Cultureel Erfgoed oordeelde dat de benaming Moelbaerenbos nog wel bekend is, maar dan alleen bij oudere Horstenaren. Een nuanceverschil, zullen we maar zeggen.Het wachten is nu op de eerste Horster politici die zich in deze kwestie gaan mengen. Dan wordt het helemaal smullen! Het is dat ik geen plechtige beloftes meer doe, anders zou ik plechtig beloven dat ik binnenkort nog een keer terugkom op het Kasteelpark.

Intermezzo – Hondenkakje

Hoeveel mooie boeken ik ook lees, hoeveel prachtige cd’s ik ook beluister, hoeveel fantastische films ik ook zie, hoeveel schitterende musea ik ook bezoek, dat zinkt allemaal in het niet bij het aanschouwen van een memorabele voetbalwedstrijd. Als 11-jarige zag ik VVV op 12 december 1976 voor de poorten van de hel een puntje wegslepen uit De Kuip. Als 44-jarige zag ik VVV gisteren met speels gemak overeind blijven in het Philips Stadion. Tussen 1976 en 2009 zijn het voetbal, de spelers, de stadions, de toeschouwers, VVV en ik veranderd. Wat gebleven is, is de voldoening. Vooral voldoening over het resultaat (‘Hebben we die arrogante Brabo’s toch maar mooi een vies poepje laten ruiken’), maar ook voldoening over het aanwezig zijn bij zo’n wedstrijd die je altijd bij zal blijven. Een beetje zielig? Waarschijnlijk wel, toch ga ik me er niet voor laten behandelen, iedereen heeft recht op z’n eigen afwijking.
Begrijpt u nu dat ik niet lang zou hoeven te twijfelen als u me zou vragen waarvan ik het afgelopen weekeinde het meest heb genoten? Even dacht ik nog dat dit bordje in de schaduw zou kunnen staan van PSV-VVV:Kinderlijk rijmpje, aandoenlijke afbeelding. Zaterdag bij toeval ontdekt op een bladkorf aan de Kranestraat. Maar vrijwel meteen bekroop me ook twijfel over de originaliteit van het bordje. Geen geprint of handgeschreven velletje zoals vaak in dit soort gevallen, maar een hard plastic plaatje met gedrukte tekst en afbeelding. Daarmee voldoet het niet aan het derde van de vier criteria voor het ideale frustratiebordje (‘Het moet een geïmproviseerde indruk maken’). Al evenmin beantwoordt het aan het vierde criterium (‘De tekst op het bordje moet minstens één taalfout bevatten’). Vervolgens kwam ik er via internet achter dat het om een slogan gaat die in verschillende Nederlandse en Belgische gemeenten wordt gehanteerd. Ook de illustratie is op internet te vinden. Zo bleef van een potentiële mooie vondst uiteindelijk helemaal niets over. Frustratie maakte zich van mij meester, maar na die gedenkwaardige wedstrijd van gisteren was daar geen spoortje meer van te bekennen. Is voetbal tenminste nog ergens goed voor.

Klein mysterie 88 – Verwijzingsbordjes (3)

Het is zo langzamerhand een cliché, maar bijna elk klein mysterie roept weer een nieuw op. Zo verbaasde ik me er vorige week nog over dat je tussen de voormalige Intertoyswinkel en het daar schuin tegenover liggende pand waarin voorheen Verhaegh gevestigd was, van het kastje naar de muur werd gestuurd als je op zoek was naar de parkeerplaatsen Kloosterhof en Cuppenpèdje. Intussen is de situatie alweer drastisch veranderd. Bij de voormalige Intertoyswinkel wijzen de parkeerplaatsbordjes nu in de juiste richting.Dat is winst. Maar vreemd genoeg is de paal met verwijzingsbordjes die vorige week nog het uiteinde van de Kloosterstraat sierde, nu verdwenen. Terwijl het ding er pas enkele dagen stond. Ra, ra, hoe kan dat? Dan naar de inrit van parkeerplaats Patronaat aan de Herstraat bij slijterij Weijs. Waarom is daar de groene paal met drie witte parkeerborden en een groen naar het centrum verwijzend bordje van vorige week plotseling vervangen door een grijze paal met drie witte parkeerborden en zonder een naar het centrum verwijzend bordje?Strange things are happening in the state of Horst.

Klein mysterie 87 – Frustratiebord (2)

Twee weken geleden riep ik weekblad De Echo van Horst op een mooie reportage te maken over de achtergronden van het frustratiebord van J. Cox bij de bladkorf op kruising Veld-Oostenrijk – Australiëweg.Die oproep was niet aan dovemansoren gericht. Afgelopen woensdag onthulde De Echo dat Jan (dat bleek zijn voornaam) Cox zich met het bordje richt tot enkele inwoners van Castenray: ‘Zij gooien van alles in de korf. Van weipalen tot zware boomstronken. En als de korf vol zit, gooien ze het gewoon ernaast. Mooie puinhoop wordt het op die manier.’ Duidelijk. Klaar. Zand erover. Mysterie opgelost. Zou je denken, want vrijdag was het bordje plotseling verdwenen:Hebben de boosdoeners hun excuses aangeboden en zijn de problemen opgelost? Zijn de bladkorfvervuilers ingerekend en achter slot en grendel gezet? Of hebben die vermaledijde Castenrayse onverlaten nu ook al het bordje weggehaald?