Horst aan de Maas liefdevol, verontwaardigd, uitdagend, kritisch en verwonderd beschouwd
maandag 20 december 2010
Intermezzo – Gemengde berichten van het kerstbomenfront
De prijs voor de vroegste kerstboom in Horst aan de Maas gaat dit jaar naar Anthony van Baal. Het Tienrayse gemeenteraadslid (SP) twitterde al op 4 december: ‘De kerstboom van het land gehaald bij de plaatselijke verkoper. Hele mooie maar moet tot na de Sint buiten blijven.’
Geplukt van de gemeentelijke website: ‘In alle 16 kernen van de gemeente Horst aan de Maas zijn door gemeentewerken sfeervolle kerstbomen geplaatst.’ Prijzenswaardig initiatief. Voor de afwisseling volgend jaar misschien ook een paar sfeerloze bomen plaatsen?
Nog op zoek naar een erg leuke lopende, zingende, zwaaiende kerstboom? Klik dan hier. Slechts vijf euro en bovendien te koop bij een aanbieder in Horst. Buitenkansje!
Een aantal van de gemeentelijke kerstbomen in de zestien kernen is vorige week doelwit geweest van vandalen. Op de gemeentelijke website heet het: ‘Zo zijn de kostbare bomen (of verlichting) in Horst, Kronenberg en Meerlo ernstig beschadigd. Het gemeentebestuur betreurt dit zeer.’
Horst-sweet-Horst was al druk bezig met de research voor een Horster kerstbomen top 5 toen het plotseling op deze tweet van CDA-gemeenteraadslid Annemie Craenmehr-Hesen stuitte: ‘Ik wil wel even kwijt dat ik dit jaar de mooiste kerstboom ever heb. Van heel horst aan de maas.’ De mooiste kerstboom ever van heel Horst aan de Maas: dan is bij voorbaat alle spanning van die Horst-sweet-Horst top 5 van Horster kerstbomen er al af. Snel gecancelled dus.
Pastoor Ruud Verheggen van Meerlo, Tienray en Swolgen twittert dat het bericht van de gemeente dat de kostbare kerstboom in Meerlo ernstig is beschadigd helemaal niet klopt: ‘In Meerlo was de boom niet vernield. Er was slechts een stekkertje niet goed bevestigd. Is gisteren netjes in orde gebracht.’
Ben naarstig op zoek naar het adres van het kerstbomenbevrijdingsfront. Iemand enig idee?
maandag 13 december 2010
Actualisatie – Regenmuziek
Ik overweeg ernstig met dit weblog te stoppen. Wie of wat de aanleiding is voor die overweging? Raymond Knops!
Afgelopen week druppelde een e-mail van het Meterikse Tweede Kamerlid binnen op de burelen van Horst-sweet-Horst. Dat een kennis hem had geattendeerd ‘op een stukje dat je gemaakt hebt over de wateroverlast in Limburg en mijn optreden in de Tweede Kamer hierover’. En dat ik z’n opmerking in de Kamer (‘Ik behoor tot de 30% [van de bevolking van Limburg] die ondergelopen zijn de afgelopen dagen’) anders moest interpreteren dan ik het had gedaan. Niet z’n huis in Meterik had namelijk onder water gestaan, maar het perceel in Hegelsom waarnaar hij binnenkort verhuist. Ok. Wist ik niet, kon ik misschien wel niet weten. Duidelijk is in elk geval dat ik me niet schuldig hoef te voelen dat ik een buurtgenoot die naar ik meende in de penarie zat, niet uit de nood ben gaan helpen. Wat niet wegneemt dat die dertig procent van de bevolking van Limburg die in het weekeinde van 13 en 14 november zouden zijn ondergelopen me nog steeds buitengewoon hoog voorkomt (0,3% lijkt me waarschijnlijker).
Allemaal leuk en aardig, maar dit hoeft toch geen aanleiding te zijn om met Horst-sweet-Horst te stoppen? Klopt. Maar Raymond mailde me nog meer. Bijvoorbeeld dat hij mijn reactie op z’n optreden in de Tweede Kamer ‘zeer amusant’ vond. En hij sloot af met: ‘Veel succes met je werk en hartelijke groet.’ En hij was de e-mail begonnen met: ‘Laat ik vooropstellen dat ik je humor en je spitsvondigheid op je blogspot buitengewoon waardeer. Heel knap hoe je dit allemaal maakt.’
Ik kon wel door de grond zakken toen ik het allemaal las. ‘Amusant’, ‘veel succes’, ‘hartelijke groet’, ‘waardeer’, ‘knap’. Probeer je meer dan twee jaar een politicus en z’n partij(genoten) tot op het bot te beledigen, te krenken, tot in het diepst van hun ziel te raken, belachelijk te maken en weet ik wat allemaal niet meer, en dan krijg je zó’n reactie. ‘Amusant’, ‘veel succes’, ‘hartelijke groet’, ‘waardeer’, ‘knap’. Een scheldkanonnade, dreiging met gerechtelijke stappen, een beroepsverbod, ‘we weten je te vinden’: het was me allemaal liever geweest. Al had ie maar gezegd dat ie zich aangesproken voelde. Maar dit? Dodelijk. Iemand het graf in prijzen heet zoiets geloof ik. Kappen dus.
Of zou het juist de bedoeling van Raymond (gewiekst als ie is) zijn dat z’n e-mail dit effect heeft? Ja? Maar daar ga ik niet aan toegeven, ben je bedonderd zeg!
Intermezzo – Jachthut (13)
In de prachtserie Oostwaarts kwam gisteren onder meer het jachtgedrag van Nicolae Ceausescu aan de orde. Walgelijk en onthullend. De bruine beren werden als het ware klaargezet voor de hooggeëerde conducator en meneer hoefde slechts de trekker over te halen in z’n van alle gemakken voorziene jachthut. Vergeleken bij die van de hut van de voormalige Roemeense dictator valt de inrichting van de jachthut die ik gistermiddag aan de Veld Oostenrijk ontdekte, slechts Spartaans te noemen.
Het betreft een sleephut, die ik eerder aantrof op een perceel met coniferen tussen Campsbosweg, Australiëweg en Veld Oostenrijk:
Ik neem bij mezelf een progressieve intolerantie ten opzichte van jagers en de jacht waar. De aflevering van gisteren van Oostwaarts maakt het er natuurlijk niet beter op. De jachthut aan de Veld Oostenrijk al evenmin. Vanaf ongeveer twintig meter voor de hut lag namelijk een groot aantal maïskolven.
Naïef als ik ben, duurde het even voor de betekenis daarvan tot me doordrong: lokvoer!
Ergens heel ver weg kan ik me nog wel voorstellen dat jagen als een sport wordt gezien. Maar wat is er nog sportief aan het midden in de winter met voer lokken van wild om het vervolgens genadeloos neer te knallen?
Mag dat eigenlijk wel: zomaar een jachthut ergens neerzetten? ‘Hangt deels af van de omvang en hoogte van het gebouw en van het feit of het gaat om een vaste of om een losse, verplaatsbare constructie’, zegt het onvolprezen Jachthutten.nl. Van belang is verder het bestemmingsplan dat op het betreffende gebied rust. Op het gemeentehuis kunnen ze je er meer over vertellen. Maar wees gewaarschuwd, aldus Jachthutten.nl: ‘Ambtenaren reageren doorgaans vermoeid wanneer u ze vraagt of een jachthut vergunningplichtig is en of er binnen de gemeente handhavend opgetreden wordt tegen illegale bouwwerken.’ Vermoeide ambtenaren of niet, ik zal me misschien binnenkort toch maar eens ten gemeentehuize vervoegen. Of zal ik de animal cops bellen? Heeft u een telefoonnummer?
Intermezzo – Ger (3)
Toch nog een plekje voor ôzze Ger op de CDA-kandidatenlijst voor de komende statenverkiezingen. Pak van m’n hart. Gelobbyd is er vooral achter de schermen; openlijke steunbetuigingen waren dun gezaaid. Ja, van Jan Nabben. Maar of diens macht verder reikt dan het centrum van Horst?
Groots trouwens hoe Ger de hele zaak gehandled heeft. Waar een ander in een vergelijkbare situatie z’n frustraties de vrije loop had gelaten, daar betoonde Ger zich aimabel, minzaam en begripvol. Voor Ger geen gekonkel, geen wheelen en dealen. Aan hem was het strijdgewoel niet besteed: hij stelde zich boven de strijdende partijen op. Meesterlijk. Een handelwijze een staatsman waardig. Elke vorm van mastodontengedrag is hem vreemd.
Wel flauw van die akelige Jos van Rey dat hij het feestje nog probeerde te bederven met z’n suggestie dat ôzze Ger gevoelig zou zijn geweest voor de avances van BAM. Op uitnodiging van de bouwgigant zou hij op 20 maart de wedstrijd PSV-FC Twente hebben bijgewoond. Natuurlijk is Ger op uitnodiging van BAM naar PSV-FC Twente geweest! Doet ie zelf helemaal niet moeilijk over. Ook niet op z’n weblog: ‘Zaterdag 20 maart bezoek ik de wedstrijd PSV – FC Twente op uitnodiging van de BAM. De BAM is de bouwer van de Innovatoren. We spreken onder meer over de mogelijkheden om op korte termijn een hotel gekoppeld te krijgen aan ons complex. Een gelijkopgaande wedstrijd eindigt uiteindelijk op 1 – 1. Winst voor FC Twente en verlies voor PSV!’
Hoe kan zo’n Jos van Rey nu ook denken dat ôzze Ger valt om te kopen met het bezoek aan een wedstrijd van uitgerekend PSV? Van de 1001 manieren om bestuurders in te pakken, is dit werkelijk de allerslechtste. Een zwaardere straf dan het aanschouwen van een wedstrijd van het provincieclubje dat wel wil maar niet kan, lijkt me nauwelijks denkbaar. Welbeschouwd is het zelfs net andersom: dat Ger ondanks dat bezoek aan PSV op uitnodiging van BAM toch zaken is gaan doen met het bedrijf, is juist een bewijs voor z’n onomkoopbaarheid.
Intussen verheug ik me nu al op de Provinciale Statenverkiezingen van 2 maart. Ik voorzie taferelen van Ria Oomenachtige proporties.
Bordkartonnen Gerren die je op elke straathoek toegrijnzen, voor een prikje opgekochte Jan Peter Balkenendeluchtballonnen
waarop het konterfeitsel van ôzze Ger is aangebracht en een campagnehuis in de buurt van de Jan Nabbenweg. Alles voor Ger – Ger voor Limburg.
Intussen verheug ik me nu al op de Provinciale Statenverkiezingen van 2 maart. Ik voorzie taferelen van Ria Oomenachtige proporties.
Actualisatie – Huisje met het roze hart
Donderdag stond het er nog, vrijdag was het weg: het huisje met het roze hart voor De Smidse.
Weer een wijze raad (‘Voor eeuwig koesteren dat huisje met het roze hart’) van Horst-sweet-Horst in de wind geslagen.
Ik troost me maar met de gedachte dat anarchistische ingrepen in de openbare ruimte onuitroeibaar zijn. Ook – of zelfs – in Horst. Want terwijl het huisje met het roze hart nog net alive and kicking was, werd het Horster centrum alweer overspoeld door een tsunami van roze stickers, met daarop een blauw, gestileerd mannenhoofd met pet. Een prachtig (en krachtig) beeldmerk als je het mij vraagt.
Overal tref je die stickers aan, op verkeersborden,
op regenpijpen,
op afvalbakken, op lantaarnpalen, op condoomautomaten.
Het moeten er beslist duizenden zijn. Dinsdag vielen ze me voor het eerst op. Had een mooi nieuw klein mysterie in kunnen zitten (elke verwijzing naar herkomst of betekenis van de stickers ontbreekt), ware het niet dat dat opvallende roze en dat hoofd met pet me vagelijk bekend voorkwamen. Ergens op een website gezien? Inderdaad: rechts onderin op InHorst komt in een telkens verspringende advertentie ook het mannetje met pet regelmatig voorbij.
Eén keer klikken en het potentiële nieuwe klein mysterie is aan gort. We blijken hier van doen te hebben met een reclamecampagne voor Tommas, ‘specialist in onderhoud van airco en cv’. Tommas ging eerder door het leven onder de naam Installatiebedrijf Klaassen. Enfin, neust u zelf maar eens wat rond op de fraai vormgegeven website van Tommas. Vooral de pagina waarop José en Ruud, ‘onze monteurs’, zich in een filmpje voorstellen, is een aanrader.
Bedenker van de reclamecampagne voor Tommas is mi68 Marketing, een bedrijf waarin blijkens de website Jeroen Kouwenberg een belangrijke rol speelt. En diezelfde Jeroen Kouwenberg was weer de man achter de Wie-is-de-koe-actie van slagerij Joosten, u weet wel, met dat vermakelijke filmpje.
Hoewel op InHorst enkele reaguurders zich in wat minder vleiende bewoordingen uiten over de heer Kouwenberg, mag hij wat mij betreft gewoon doorgaan met z’n ontregelende activiteiten in het centrum van Horst. Een beetje dwarsigheid is toch wel toegestaan?
Resteert alleen de vraag wat ‘Tommas’ eigenlijk betekent of waar die benaming voor staat.
Overal tref je die stickers aan, op verkeersborden,
Bedenker van de reclamecampagne voor Tommas is mi68 Marketing, een bedrijf waarin blijkens de website Jeroen Kouwenberg een belangrijke rol speelt. En diezelfde Jeroen Kouwenberg was weer de man achter de Wie-is-de-koe-actie van slagerij Joosten, u weet wel, met dat vermakelijke filmpje.
maandag 6 december 2010
Intermezzo – De Echo (1)
Een lijfblad is volgens Van Dale een ‘krant die men geregeld en bij voorkeur leest’. Een omschrijving die mij wat al te slapjes voorkomt. Een lijfblad is voor mij een blad waaraan je je hart hebt verpand, of – in de woorden van www.encyclo.nl – een ‘krant, tijdschrift waaraan men verknocht is’. Hoewel ik ook – met meer of minder plezier – Dagblad De Limburger, NRC Handelsblad, De Volkskrant, Voetbal International, Vrij Nederland, Hallo Horst aan de Maas en Peel en Maas lees, is De Echo van Horst mijn lijfblad.
Of moet ik zeggen ‘was’? Dagblad De Limburger berichtte zaterdag over het faillissement van Van Lieshout Nieuwsmedia, de uitgever van De Echo van Horst. Míjn Echo. Wel godverdegodver.
De klap dreunt ook na twee dagen nog door. Het voelt alsof een dierbare is gestorven. Ik weet, er zijn ergere dingen in het leven en het zat er misschien al een beetje aan te komen en alles is relatief, maar toch. We hebben het hier wel over een Instituut. Waar generaties Horstenaren mee zijn opgegroeid. Ook ik.
Een kleine veertig jaar was De Echo een ankerpunt in m’n leven. Had je op donderdag De Echo gelezen, dan wist je niet alleen wie in het komende weekend misdienaar was in de Sint-Odakerk in Melderslo, maar ook of de Vonckel Girls vier dagen eerder van De Merels hadden gewonnen. En ook waarom de repetitie van Gemengde Zangvereniging Egelsheim niet doorging. En ook dat een wit-zwart hondje luisterend naar de naam Tippie was weggelopen en kon worden terugbezorgd bij Jan Cuppen.
In de ‘Mededelingen van algemene aard’ vond je de openingstijden van de bibliotheek.
Via ‘Burgerlijke Stand’ kwam je aan de weet wie er die week waren overleden, geboren, verloofd en getrouwd – tot de privacywetgeving roet in het eten gooide. Met een beetje geluk had Jacques Buijssen, ‘J.G.’
of Jan Derix
weer eens de pen ter hand genomen voor een ingezonden brief. Maar helemaal feest was het als directeur/uitgever/hoofdredacteur/enig redacteur Huub van Lieshout (‘HvL’) zich gruwelijk had zitten ergeren tijdens de raadsvergadering en in De Echo z’n hart luchtte.
Onder opvolger en neef Pedro werd De Echo journalistieker. Wat mij betreft nog niet journalistiek genoeg, maar als buitenstaander heb je makkelijk praten. En als je de journalistieke prestaties van de eenhoofdige Echoredactie afzet tegen die van de vijf keer grotere redactie van concurrent Hallo Horst aan de Maas, dan past eigenlijk slechts diep respect voor De Echo.
Ook aan mij zijn de spreekwoordelijke grillen van de Van Lieshouts niet voorbijgegaan en ook ik begreep soms niets van de keuzes die de afgelopen jaren zijn gemaakt. Maar wat er ook gebeurde, elke donderdagmiddag vloog ik naar de brievenbus. Voor De Echo. Míjn Echo. Mijn lijfblad.
Een doorstart? Geloof ik niet in. Eén nummer misschien nog, dan is het voorbij. Over en sluiten. Horst zal nooit meer worden hoe het was. Requiescat in pace De Echo.
De klap dreunt ook na twee dagen nog door. Het voelt alsof een dierbare is gestorven. Ik weet, er zijn ergere dingen in het leven en het zat er misschien al een beetje aan te komen en alles is relatief, maar toch. We hebben het hier wel over een Instituut. Waar generaties Horstenaren mee zijn opgegroeid. Ook ik.
Een kleine veertig jaar was De Echo een ankerpunt in m’n leven. Had je op donderdag De Echo gelezen, dan wist je niet alleen wie in het komende weekend misdienaar was in de Sint-Odakerk in Melderslo, maar ook of de Vonckel Girls vier dagen eerder van De Merels hadden gewonnen. En ook waarom de repetitie van Gemengde Zangvereniging Egelsheim niet doorging. En ook dat een wit-zwart hondje luisterend naar de naam Tippie was weggelopen en kon worden terugbezorgd bij Jan Cuppen.
In de ‘Mededelingen van algemene aard’ vond je de openingstijden van de bibliotheek.
Via ‘Burgerlijke Stand’ kwam je aan de weet wie er die week waren overleden, geboren, verloofd en getrouwd – tot de privacywetgeving roet in het eten gooide. Met een beetje geluk had Jacques Buijssen, ‘J.G.’
of Jan Derix
weer eens de pen ter hand genomen voor een ingezonden brief. Maar helemaal feest was het als directeur/uitgever/hoofdredacteur/enig redacteur Huub van Lieshout (‘HvL’) zich gruwelijk had zitten ergeren tijdens de raadsvergadering en in De Echo z’n hart luchtte.
Onder opvolger en neef Pedro werd De Echo journalistieker. Wat mij betreft nog niet journalistiek genoeg, maar als buitenstaander heb je makkelijk praten. En als je de journalistieke prestaties van de eenhoofdige Echoredactie afzet tegen die van de vijf keer grotere redactie van concurrent Hallo Horst aan de Maas, dan past eigenlijk slechts diep respect voor De Echo.
Ook aan mij zijn de spreekwoordelijke grillen van de Van Lieshouts niet voorbijgegaan en ook ik begreep soms niets van de keuzes die de afgelopen jaren zijn gemaakt. Maar wat er ook gebeurde, elke donderdagmiddag vloog ik naar de brievenbus. Voor De Echo. Míjn Echo. Mijn lijfblad. Een doorstart? Geloof ik niet in. Eén nummer misschien nog, dan is het voorbij. Over en sluiten. Horst zal nooit meer worden hoe het was. Requiescat in pace De Echo.
Top 5 – Hoedanigheden van Jos van Lin
Afgelopen donderdag meldde Dagblad De Limburger dat Jan Nabben, de voorzitter van Stichting Centrummanagement Horst aan de Maas, van mening is dat de gemeente het plaatsen van reclame en uitstallingen in de Horster winkelstraten via de Algemene Plaatselijke Verordening moet verbieden. Uit het artikel bleek dat de gemeente nu gaat onderzoeken of zo’n verbod wenselijk is. Zoals Joep van Douveren vorige week al zei: ‘Als Jan Nabben zegt dat je niet mag fietsen, mag het niet. Zo simpel is dat.’ Het is wel duidelijk hoe de hazen lopen in Horst.
Maar er zijn ook nog mensen die zich niet bij de almacht van Jan Nabben neerleggen. Jos van Lin is zo iemand. De uitbater van een winkel in huishoudelijke artikelen aan de Kerkstraat in Dagblad De Limburger: ‘Als je alle uitstallingen weghaalt, wordt het maar een kale boel. Ik denk dat de klant daar ook niet op zit te wachten. Die wil ook graag wat sfeer in het centrum.’ Spijker op z’n kop! Want die oergezellige sfeer heeft het centrum van Horst natuurlijk inderdaad te danken aan die uitstallingen. Oenig van zo’n Jan Nabben dat ie dat niet in de gaten heeft.
De ontbolstering van Jos van Lin als sfeerananalyticus kan onmogelijk als een verrassing zijn gekomen voor de trouwe volger van de regionale en lokale media. Die heeft Jos het afgelopen jaar namelijk al in allerlei hoedanigheden leren kennen. Mijn top 5 van hoedanigheden van Jos van Lin:
5. De doemdenkende Jos: ‘Bezoekers kunnen nauwelijks een plek vinden op zaterdagen en koopzondagen. Wanneer ze vijf minuutjes hebben rondgereden en nog steeds geen parkeerplek gevonden hebben zoeken ze vaak hun heil elders, en rijden dan door naar Venray of Venlo.’ (Hallo Horst aan de Maas, 8 april 2010)
4. De schuldbewuste Jos: ‘Nu krijg ik natuurlijk het verwijt dat ik het centrum van Horst in diskrediet breng. Maar ja, iemand moet de discussie toch op gang brengen.’ (Dagblad De Limburger, 15 mei 2010)
3. De geometrische Jos: ‘Over de loopafstand heb ik mijn twijfels: je hebt de werkelijke loopafstand en de hemelsbrede afstand. Je kunt moeilijk over de auto’s heen lopen, dus moeten de mensen toch extra afstand afleggen.’ (De Echo van Horst, 15 april 2010)
2. De diagnosticerende Jos: ‘Horst is een anorexia-patiënt. Van buiten wil het er zo mooi mogelijk uitzien met kapitale panden, maar van binnen uit teert het centrum weg en helpt het zichzelf naar de knoppen: minder parkeergelegenheid en meer leegstand leidt tot wegtrekkende ondernemers en nog meer leegstand.’ (De Echo van Horst, 8 april 2010)
1. Maar het allerliefst is me toch de wild om zich heen meppende Jos: ‘De gemeente doet waar ze zelf zin in heeft. Mijn vertrouwen in de gemeente staat op een heel laag pitje. We worden continu belazerd en verliezen hierdoor klanten. Het lijkt wel of de gemeente aandelen heeft bij Interchalet. Daar kan alles.’ (De Echo van Horst, 8 april 2010)
5. De doemdenkende Jos: ‘Bezoekers kunnen nauwelijks een plek vinden op zaterdagen en koopzondagen. Wanneer ze vijf minuutjes hebben rondgereden en nog steeds geen parkeerplek gevonden hebben zoeken ze vaak hun heil elders, en rijden dan door naar Venray of Venlo.’ (Hallo Horst aan de Maas, 8 april 2010)
4. De schuldbewuste Jos: ‘Nu krijg ik natuurlijk het verwijt dat ik het centrum van Horst in diskrediet breng. Maar ja, iemand moet de discussie toch op gang brengen.’ (Dagblad De Limburger, 15 mei 2010)
3. De geometrische Jos: ‘Over de loopafstand heb ik mijn twijfels: je hebt de werkelijke loopafstand en de hemelsbrede afstand. Je kunt moeilijk over de auto’s heen lopen, dus moeten de mensen toch extra afstand afleggen.’ (De Echo van Horst, 15 april 2010)
2. De diagnosticerende Jos: ‘Horst is een anorexia-patiënt. Van buiten wil het er zo mooi mogelijk uitzien met kapitale panden, maar van binnen uit teert het centrum weg en helpt het zichzelf naar de knoppen: minder parkeergelegenheid en meer leegstand leidt tot wegtrekkende ondernemers en nog meer leegstand.’ (De Echo van Horst, 8 april 2010)
1. Maar het allerliefst is me toch de wild om zich heen meppende Jos: ‘De gemeente doet waar ze zelf zin in heeft. Mijn vertrouwen in de gemeente staat op een heel laag pitje. We worden continu belazerd en verliezen hierdoor klanten. Het lijkt wel of de gemeente aandelen heeft bij Interchalet. Daar kan alles.’ (De Echo van Horst, 8 april 2010)
Top 5 – Curieuze vragen aan Horst-sweet-Horst
Omdat u de beroerdste niet bent, wil ik u vandaag graag een uniek kijkje achter de schermen van Horst-sweet-Horst gunnen. Ik neem u mee naar een plaats die normaalgesproken taboe is voor buitenstaanders: het ‘postvak-in’ van het e-mailadres horstweethorst@gmail.com. Daarin komen regelmatig tips binnen waar ik de ene keer vroeg, de andere keer wat later dankbaar gebruik van maak. Maar het blijft niet alleen bij tips, zo nu en dan ontvang ik ook vragen. Niet altijd even voor de hand liggende vragen. Mijn top 5 van curieuze vragen aan Horst-sweet-Horst:
5. ‘Heb een vraag en dat gaat over de sigarenindustrie in Horst in vroeger tijd. Het is bekend dat in die plaats vroeger enkele sigarenfabrieken/fabriekjes hebben gestaan. Nu is mijn vraag aan U heeft U daar nog documentatie van. Het gaat over namen dezer bedrijven en welke bandjes er om die sigaren zaten. Is hier nog wat over bekend? En zijn er nog mooie sigarenkistetiketten hiervan in omloop?’
Aan Horster sigarenbandjes en sigarenkistetiketten heb ik de vraagsteller, Herman Jansen uit Heeten (wecheltie@ziggo.nl), niet kunnen helpen. Wel heb ik alle acht delen van Oud Horst in het nieuws doorgelopen op vermeldingen van sigarenfabrieken. Verder heb ik de heer Jansen beloofd dat ik op Horst-sweet-Horst aandacht zou schenken aan z’n verzoek. Dat doe ik dus bij dezen. Ik zou zeggen: overspoel de heer Jansen met informatie en documentatie (en verwittig mij daar ook van).
4. ‘Als ik uw blog lees dan lijkt het me dat u goed bekend bent in de omgeving horst. Misschien kunt u mij dan ook verder helpen. Mijn vraag is: kent u één van de mensen op de foto in de bijlage? Ik heb van deze groep vorige week een foto gemaakt in Maasbree met de belofte deze door te sturen. Helaas heb ik een foutief e-mail adres gekregen.’
Natuurlijk kende ik een van de mensen op de foto!
3. ‘Als natuurliefhebbers en Galatasaray-fanatiekers willen we graag een bezoekje brengen aan Horst. Hoewel we de bezichtingswaardigheden niet kennen. Is het soms mogelijk om ons enkele plaatsen en tips te geven, we zijn namelijk van België.’
Horst-sweet-Horst is van alle markten thuis, dus deze Galatasaray-fanatiekers zijn op hun wenken bediend.
2. ‘Ik heb een vraagje: kunnen jullie ook een beeld van een vrachtwagen maken?’
Horst-sweet-Horst kan veel, maar een beeld van een vrachtwagen maken? Zou de vraag eigenlijk zijn bedoeld voor Europa Stock Tuindecoratie waaraan ik op 6 april 2009 een stukje wijdde?
Dat stukje blijkt trouwens een van de drukstbezochte pagina’s van Horst-sweet-Horst te zijn – zegt dat iets over de populariteit van Europa Stock Tuindecoratie of over die van Horst-sweet-Horst?
1. ‘Kan je mij zeggen welk de kostprijs is voor een bruggetje met overspanning van 11 m en 2 meter breedte van het type zoals afgebeeld op foto van Helenaveenseweg, Griendtsveen. Gelieve plaatsing en transport kosten apart op te geven.’
Behalve als Horstersigarenfabriekendeskundige, Horstermensenherkenner, Horsterbezichtingswaardighedenexpert en beeldenmaker van vrachtwagens word ik dus ook gezien als bruggenbouwer. Ik ken politici die daar hun neus voor ophalen, maar mijn ego wordt er door gestreeld.
Aan Horster sigarenbandjes en sigarenkistetiketten heb ik de vraagsteller, Herman Jansen uit Heeten (wecheltie@ziggo.nl), niet kunnen helpen. Wel heb ik alle acht delen van Oud Horst in het nieuws doorgelopen op vermeldingen van sigarenfabrieken. Verder heb ik de heer Jansen beloofd dat ik op Horst-sweet-Horst aandacht zou schenken aan z’n verzoek. Dat doe ik dus bij dezen. Ik zou zeggen: overspoel de heer Jansen met informatie en documentatie (en verwittig mij daar ook van).
4. ‘Als ik uw blog lees dan lijkt het me dat u goed bekend bent in de omgeving horst. Misschien kunt u mij dan ook verder helpen. Mijn vraag is: kent u één van de mensen op de foto in de bijlage? Ik heb van deze groep vorige week een foto gemaakt in Maasbree met de belofte deze door te sturen. Helaas heb ik een foutief e-mail adres gekregen.’
Natuurlijk kende ik een van de mensen op de foto!
3. ‘Als natuurliefhebbers en Galatasaray-fanatiekers willen we graag een bezoekje brengen aan Horst. Hoewel we de bezichtingswaardigheden niet kennen. Is het soms mogelijk om ons enkele plaatsen en tips te geven, we zijn namelijk van België.’
2. ‘Ik heb een vraagje: kunnen jullie ook een beeld van een vrachtwagen maken?’
Horst-sweet-Horst kan veel, maar een beeld van een vrachtwagen maken? Zou de vraag eigenlijk zijn bedoeld voor Europa Stock Tuindecoratie waaraan ik op 6 april 2009 een stukje wijdde?
1. ‘Kan je mij zeggen welk de kostprijs is voor een bruggetje met overspanning van 11 m en 2 meter breedte van het type zoals afgebeeld op foto van Helenaveenseweg, Griendtsveen. Gelieve plaatsing en transport kosten apart op te geven.’
Intermezzo – Meneer Cactus
Alles schoon, alles keurig
Meneer Cactus is tevree
Alles fris, alles fleurig
Meneer Cactus zegt: okee!
En nu allemaal, uit volle borst (klik hier voor de muziek):
Laat je nagels zien, laat je haren zien,
Zijn ze goed geknipt?
Laat je kleren zien, laat je oren zien,
Zijn ze schoon en fris?
Laat je sokken zien, laat je tenen zien,
Zit er geen geurtje aan?
Laat je navel zien, laat je neus eens zien,
Hangt er geen peurtje aan?
Alles schoon, alles keurig
Meneer Cactus is tevree
Alles fris, alles fleurig
Meneer Cactus zegt: okee!
Laat je handen zien, laat je tanden zien,
Zijn ze goed gepoetst?
Laat je hersens zien, laat je voeten zien,
Zijn ze fris genoeg?
Laat je billen zien, laat je schoenen zien,
Zijn ze goed geveegd?
Laat je lurven zien, laat je kladden zien,
Waar zitten je lurven en kladden eigenlijk?
Alles schoon, alles keurig
Meneer Cactus is tevree
Alles fris, alles fleurig
Meneer Cactus zegt: okee!
Meneer Cactus is tevree
Alles fris, alles fleurig
Meneer Cactus zegt: okee!
Laat je nagels zien, laat je haren zien,
Zijn ze goed geknipt?
Laat je kleren zien, laat je oren zien,
Zijn ze schoon en fris?
Laat je sokken zien, laat je tenen zien,
Zit er geen geurtje aan?
Laat je navel zien, laat je neus eens zien,
Hangt er geen peurtje aan?
Meneer Cactus is tevree
Alles fris, alles fleurig
Meneer Cactus zegt: okee!
Zijn ze goed gepoetst?
Laat je hersens zien, laat je voeten zien,
Zijn ze fris genoeg?
Laat je billen zien, laat je schoenen zien,
Zijn ze goed geveegd?
Laat je lurven zien, laat je kladden zien,
Waar zitten je lurven en kladden eigenlijk?
Meneer Cactus is tevree
Alles fris, alles fleurig
Meneer Cactus zegt: okee!
Abonneren op:
Posts (Atom)