Horst aan de Maas liefdevol, verontwaardigd, uitdagend, kritisch en verwonderd beschouwd
zaterdag 30 april 2011
maandag 25 april 2011
Intermezzo – In eigener Sache (4)
Wie had verwacht hier vandaag verhalen aan te treffen over de dichterlijke fratsen van de NS (Peter bedankt voor de tip),
over de met bierviltjes versierde snavel van Padre Familias,
over Ger Driessen die z’n ervaringen met het CDA Limburg dit Paasweekend aan het papier toevertrouwde (meer dan honderd bladzijden!)
of over potentiële kopers voor dit architectonisch juweeltje op het Sint-Lambertusplein,
moet ik helaas teleurstellen. Horst-sweet-Horst heeft besloten deze keer eens van de gebaande paden af te wijken en met een Paasspecial te komen: maar liefst vier stukjes over één onderwerp. Welk? De TG-KL. Wat dat is? Ik veronderstel dat u dat nog weet. Zo niet dan valt me dat tegen en komt u er vanzelf achter als u begint te lezen. Ik wil u trouwens nergens toe verplichten, maar het wonderbaarlijke / trieste / illustratieve / onthullende / lachwekkende verhaal over de wederwaardigheden van de TG-KL laat zich het beste lezen als u begint met Klein mysterie 244 – TG-KL (1) en het vervolgens steeds hogerop zoekt.
Nu we het toch hebben over uw leesgedrag, wil ik u meteen ook maar even wijzen op enkele kleine wijzigingen in dit weblog. Meest in het oog springend is in de rechterkolom een blokje met de kop ‘Populaire berichten’. Het betreft hier de top 5 van de volgens Google in de afgelopen dertig dagen meest gelezen berichten op Horst-sweet-Horst. Een aardigheidje, meer niet (al zou ik eigenlijk wel graag willen weten waarop de populariteit van bijna drie jaar oude stukjes als ‘Groene kathedraal’ en ‘Twee dingen’ gebaseerd is).
Een andere toevoeging is de aanklikbare regel ‘Links naar dit bericht’ onder elk bericht. Ik zou zeggen: doe er uw voordeel mee. Zelf ben ik eerlijk gezegd nog aan het uitvogelen wat hiervan nu precies de toegevoegde waarde is. Wie het weet, mag het zeggen.
Verder heb ik enkele veranderingen aangebracht in het blokje ‘Links’, bijna helemaal onderaan in de rechterkolom. Die kolom dijt overigens steeds verder uit. Krimp is eigenlijk broodnodig, maar ik twijfel nog tussen de kaasschaaf en het snoeimes.
Ook in dit laatste geval zijn probleemoplossende suggesties van harte welkom.
over de met bierviltjes versierde snavel van Padre Familias,
over Ger Driessen die z’n ervaringen met het CDA Limburg dit Paasweekend aan het papier toevertrouwde (meer dan honderd bladzijden!)
of over potentiële kopers voor dit architectonisch juweeltje op het Sint-Lambertusplein,
moet ik helaas teleurstellen. Horst-sweet-Horst heeft besloten deze keer eens van de gebaande paden af te wijken en met een Paasspecial te komen: maar liefst vier stukjes over één onderwerp. Welk? De TG-KL. Wat dat is? Ik veronderstel dat u dat nog weet. Zo niet dan valt me dat tegen en komt u er vanzelf achter als u begint te lezen. Ik wil u trouwens nergens toe verplichten, maar het wonderbaarlijke / trieste / illustratieve / onthullende / lachwekkende verhaal over de wederwaardigheden van de TG-KL laat zich het beste lezen als u begint met Klein mysterie 244 – TG-KL (1) en het vervolgens steeds hogerop zoekt.
Nu we het toch hebben over uw leesgedrag, wil ik u meteen ook maar even wijzen op enkele kleine wijzigingen in dit weblog. Meest in het oog springend is in de rechterkolom een blokje met de kop ‘Populaire berichten’. Het betreft hier de top 5 van de volgens Google in de afgelopen dertig dagen meest gelezen berichten op Horst-sweet-Horst. Een aardigheidje, meer niet (al zou ik eigenlijk wel graag willen weten waarop de populariteit van bijna drie jaar oude stukjes als ‘Groene kathedraal’ en ‘Twee dingen’ gebaseerd is).
Een andere toevoeging is de aanklikbare regel ‘Links naar dit bericht’ onder elk bericht. Ik zou zeggen: doe er uw voordeel mee. Zelf ben ik eerlijk gezegd nog aan het uitvogelen wat hiervan nu precies de toegevoegde waarde is. Wie het weet, mag het zeggen.
Verder heb ik enkele veranderingen aangebracht in het blokje ‘Links’, bijna helemaal onderaan in de rechterkolom. Die kolom dijt overigens steeds verder uit. Krimp is eigenlijk broodnodig, maar ik twijfel nog tussen de kaasschaaf en het snoeimes.
Ook in dit laatste geval zijn probleemoplossende suggesties van harte welkom.
Klein mysterie 247 – TG-KL (4)
Tijdens mijn bezoek aan Tienray op vrijdag 8 april schitterde de TG-KL nog in volle glorie in de tuin van de woning aan Over de Beek. Ondanks de oproep van de coördinator van de afdeling Veiligheid en Handhaving van de gemeente Horst aan de Maas om ‘het kunstobject te verwijderen en verwijderd te houden’. En ondanks de dreiging van een dwangsom van vijftienhonderd euro per week met een maximum van vijftienduizend euro.
Twee dagen later, op zondag 10 april, ontving ik in alle vroegte een e-mail van Erik van Maarschalkerwaard, de ontwerper van de TG-KL: ‘De TG-KL is gisteren toch ontmanteld. De grondeigenaren wilden geen risico lopen. Met respect voor hun standpunt heb ik het object weg gehaald.’ Erik wenste me verder nog een zonnige zondag toe. Dat werd het inderdaad. Toch bleef er ook een donkere schaduw van de ontmantelde TG-KL over die zonnige zondag hangen. Niet dat ik de grondeigenaren iets verwijt, ik kan me levendig voorstellen dat ze geen zin hadden in een hoop gedoe. En naar een dwangsom zullen ze al evenmin reikhalzend hebben uitgekeken.
Dit laat onverlet dat Horst aan de Maas een ‘kunstobject’ armer is. Een ‘kunstobject’ bovendien van een soort dat in Horst aan de Maas betrekkelijk zeldzaam is omdat het veel aan de verbeelding overlaat. Dat is namelijk nu juist het mooie van de TG-KL: het ding daagt je uit er zelf een betekenis aan toe te kennen. Want in de ogen van de coördinator van de afdeling Veiligheid en Handhaving van de gemeente Horst aan de Maas mag het dan wel een ‘kunstobject’ zijn, het ontbeert veel van wat je normaliter met een kunstwerk associeert: een verklarend bordje, een sokkel, een bepaalde mate van esthetiek. Elke neiging tot behaagzucht is de TG-KL vreemd. Hij doet geen enkele moeite je te verleiden, hij is gewoon wat ie is: een intrigerend, mysterieus, vragen oproepend onnadrukkelijk onderdeel van de omgeving.
Regelneverij heeft vorige week geleid tot de ontmanteling van de TG-KL. Een roemloos einde ligt op de loer. Tenzij … tenzij u de TG-KL voor een tijdje adopteert. Het is eigenlijk heel simpel: om uit de grijpgrage klauwen van de afdeling Veiligheid en Handhaving te blijven, gaat de TG-KL een zwervend bestaan leiden. Zes weken hier, drie maanden daar en dan weer negen weken daar. Lang genoeg om er van te kunnen genieten, kort genoeg om niet de toorn van de afdeling Veiligheid en Handhaving van de gemeente Horst aan de Maas op te wekken. Enige voorwaarde is dat u uw verbeelding laat werken en een mogelijke bestemming of betekenis voor de TG-KL verzint. Erik komt de TG-KL opbouwen en na de afgesproken termijn weer afbreken.
Dus verricht een goede daad, stuur mij een e-mail (HorstsweetHorst@gmail.com) waarin u uw belangstelling voor tijdelijke plaatsing van de TG-KL kenbaar maakt en ik zorg dat Erik contact met u opneemt. Dan zijn er alleen maar winnaars: u, uw tuin, Erik, de TG-KL, de afdeling Veiligheid en Handhaving, de kunst, Horst aan de Maas.
Twee dagen later, op zondag 10 april, ontving ik in alle vroegte een e-mail van Erik van Maarschalkerwaard, de ontwerper van de TG-KL: ‘De TG-KL is gisteren toch ontmanteld. De grondeigenaren wilden geen risico lopen. Met respect voor hun standpunt heb ik het object weg gehaald.’ Erik wenste me verder nog een zonnige zondag toe. Dat werd het inderdaad. Toch bleef er ook een donkere schaduw van de ontmantelde TG-KL over die zonnige zondag hangen. Niet dat ik de grondeigenaren iets verwijt, ik kan me levendig voorstellen dat ze geen zin hadden in een hoop gedoe. En naar een dwangsom zullen ze al evenmin reikhalzend hebben uitgekeken.
Dit laat onverlet dat Horst aan de Maas een ‘kunstobject’ armer is. Een ‘kunstobject’ bovendien van een soort dat in Horst aan de Maas betrekkelijk zeldzaam is omdat het veel aan de verbeelding overlaat. Dat is namelijk nu juist het mooie van de TG-KL: het ding daagt je uit er zelf een betekenis aan toe te kennen. Want in de ogen van de coördinator van de afdeling Veiligheid en Handhaving van de gemeente Horst aan de Maas mag het dan wel een ‘kunstobject’ zijn, het ontbeert veel van wat je normaliter met een kunstwerk associeert: een verklarend bordje, een sokkel, een bepaalde mate van esthetiek. Elke neiging tot behaagzucht is de TG-KL vreemd. Hij doet geen enkele moeite je te verleiden, hij is gewoon wat ie is: een intrigerend, mysterieus, vragen oproepend onnadrukkelijk onderdeel van de omgeving.
Regelneverij heeft vorige week geleid tot de ontmanteling van de TG-KL. Een roemloos einde ligt op de loer. Tenzij … tenzij u de TG-KL voor een tijdje adopteert. Het is eigenlijk heel simpel: om uit de grijpgrage klauwen van de afdeling Veiligheid en Handhaving te blijven, gaat de TG-KL een zwervend bestaan leiden. Zes weken hier, drie maanden daar en dan weer negen weken daar. Lang genoeg om er van te kunnen genieten, kort genoeg om niet de toorn van de afdeling Veiligheid en Handhaving van de gemeente Horst aan de Maas op te wekken. Enige voorwaarde is dat u uw verbeelding laat werken en een mogelijke bestemming of betekenis voor de TG-KL verzint. Erik komt de TG-KL opbouwen en na de afgesproken termijn weer afbreken.
Dus verricht een goede daad, stuur mij een e-mail (HorstsweetHorst@gmail.com) waarin u uw belangstelling voor tijdelijke plaatsing van de TG-KL kenbaar maakt en ik zorg dat Erik contact met u opneemt. Dan zijn er alleen maar winnaars: u, uw tuin, Erik, de TG-KL, de afdeling Veiligheid en Handhaving, de kunst, Horst aan de Maas.
Klein mysterie 246 – TG-KL (3)
In de brief van de coördinator afdeling Veiligheid & Handhaving van de gemeente Horst aan de Maas over het ontbreken van een omgevingsvergunning voor de TG-KL heet het: ‘Gelet op het algemeen belang dat gediend is met handhaving, hebben wij, indien sprake is van overtreding van een wettelijk voorschrift, een beginselplicht handhavend op te treden.’ Zo is het maar net. Ordnung muss sein. Als er regels zijn, moet je ze ook handhaven, anders krijg je alleen maar gedonder. Stel je toch eens voor wat er zou gebeuren als iedereen zomaar zonder omgevingsvergunning een kunstobject in z’n voortuin zou zetten! De ramp zou niet te overzien zijn! Hulde aan het Team Veiligheid en Handhaving dat zijn verantwoordelijkheid neemt en dit welig tierend onkruid met wortel en tak uitroeit!
Maar wie a zegt, dient ook b te zeggen. Dus nu a.u.b. ook flink doorpakken. Heeft die kruisweg, bijna tegenover de TG-KL, eigenlijk wel een omgevingsvergunning? En hoe zit het met al die dazenvangers, windwatermolens, Stokterwegtekeningen, Victor Veiligs, thuisverkoopstalletjes en Sevenumse corpussen met blauwe dan wel gele lendendoek?
Voldoen die wél aan alle voorschriften? Werk aan de winkel voor het Team Veiligheid en Handhaving dunkt me! En als het Team Veiligheid en Handhaving toch bezig is, laat het dan vooral ook eens kijken naar de vele jachthutten die Horst aan de Maas rijk is.
Als kunstobjecten vergunningplichtig zijn, zijn jachthutten het in het kwadraat, zou ik denken. Wie er vanuit gaat dat een gedisciplineerd volkje als het jagersgilde z’n zaakjes wel op orde heeft, wil ik aanraden eens rond te struinen op jachthutten.nl. Krijg je toch een ander beeld. Wat het in dit geval handig maakt voor het Team Veiligheid en Handhaving is dat Horst-sweet-Horst al heel wat voorwerk heeft gedaan. Een teamlid hoeft rechts in het menu ‘Labels’ slechts te klikken op ‘Jachthutten’ en hij of zij krijgt gratis en voor niets alle informatie die hij of zij maar wenst te hebben over Horster jachthutten. Inclusief locaties uiteraard. Gemakkelijker kan een Handhavend Optreder het niet hebben.
Ja, ik realiseer me terdege dat ik met het voorgaande behoorlijk in eigen vlees snijd. Gaat het Team Veiligheid en Handhaving over tot actie, dan blijft er voor Horst-sweet-Horst, met z’n bijzondere voorliefde voor opmerkelijke bouwsels, weinig meer te schrijven over. Spijtig inderdaad, maar als het algemeen belang ermee gediend is, kan Horst-sweet-Horst niet anders dan een toontje lager zingen. Wat stond er ook alweer? ‘Gelet op het algemeen belang dat gediend is met handhaving, hebben wij, indien sprake is van overtreding van een wettelijk voorschrift, een beginselplicht handhavend op te treden.’
(Klik hier voor het vervolg.)
Maar wie a zegt, dient ook b te zeggen. Dus nu a.u.b. ook flink doorpakken. Heeft die kruisweg, bijna tegenover de TG-KL, eigenlijk wel een omgevingsvergunning? En hoe zit het met al die dazenvangers, windwatermolens, Stokterwegtekeningen, Victor Veiligs, thuisverkoopstalletjes en Sevenumse corpussen met blauwe dan wel gele lendendoek?
Voldoen die wél aan alle voorschriften? Werk aan de winkel voor het Team Veiligheid en Handhaving dunkt me! En als het Team Veiligheid en Handhaving toch bezig is, laat het dan vooral ook eens kijken naar de vele jachthutten die Horst aan de Maas rijk is.
Als kunstobjecten vergunningplichtig zijn, zijn jachthutten het in het kwadraat, zou ik denken. Wie er vanuit gaat dat een gedisciplineerd volkje als het jagersgilde z’n zaakjes wel op orde heeft, wil ik aanraden eens rond te struinen op jachthutten.nl. Krijg je toch een ander beeld. Wat het in dit geval handig maakt voor het Team Veiligheid en Handhaving is dat Horst-sweet-Horst al heel wat voorwerk heeft gedaan. Een teamlid hoeft rechts in het menu ‘Labels’ slechts te klikken op ‘Jachthutten’ en hij of zij krijgt gratis en voor niets alle informatie die hij of zij maar wenst te hebben over Horster jachthutten. Inclusief locaties uiteraard. Gemakkelijker kan een Handhavend Optreder het niet hebben.
Ja, ik realiseer me terdege dat ik met het voorgaande behoorlijk in eigen vlees snijd. Gaat het Team Veiligheid en Handhaving over tot actie, dan blijft er voor Horst-sweet-Horst, met z’n bijzondere voorliefde voor opmerkelijke bouwsels, weinig meer te schrijven over. Spijtig inderdaad, maar als het algemeen belang ermee gediend is, kan Horst-sweet-Horst niet anders dan een toontje lager zingen. Wat stond er ook alweer? ‘Gelet op het algemeen belang dat gediend is met handhaving, hebben wij, indien sprake is van overtreding van een wettelijk voorschrift, een beginselplicht handhavend op te treden.’
(Klik hier voor het vervolg.)
Klein mysterie 245 – TG-KL (2)
Op 2 april nam ik opnieuw contact op met Erik van Maarschalkerwaard. Hij verzekerde me nogmaals dat z’n e-mail van 28 maart (met daarin de mededeling dat zijn TG-KL volgens de afdeling Veiligheid en Handhaving van de gemeente Horst aan de Maas niet in het bestemmingsplan past) absoluut geen 1 aprilgrap was. Ik was overtuigd en we spraken af elkaar op vrijdag 8 april te ontmoeten. Op een zonovergoten middag beklom ik mijn stalen ros en fietste naar Tienray.
Erik verwelkomde me in z’n atelier, Erik liet zien waar hij momenteel aan werkt (een maquette van een nieuw gebouw voor GGZ Nijmegen), Erik liet me hernieuwd kennismaken met die – ik blijf erbij – werkelijk briljante TG-KL, Erik bleek zo ongeveer elke inwoner van Tienray te kennen, Erik nodigde me uit voor een bezoek aan het terras van dorpscafé ’t Pleintje, Erik schonk me een prachtig boek over zijn werk.
En niet te vergeten: Erik gaf me een kopie van de brief die de eigenaren van het perceel waarop de TG-KL prijkt, onlangs hadden ontvangen van de coördinator van de afdeling Veiligheid en Handhaving van de gemeente.
Eenmaal thuis las ik de brief. Die begint met de opmerking dat ‘onze toezichthouder’ tijdens een controle op 19 juli 2010 heeft geconstateerd dat zich op het perceel ‘een kunstobject’ bevindt waarvoor geen ‘omgevingsvergunning’ is verleend. De coördinator constateert vervolgens dat het ‘op grond van artikel 2.1 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo)’ verboden is ‘een bouwwerk te bouwen zonder omgevingsvergunning’. Dit geldt ook voor het ‘kunstobject’. ‘Voorts is het ingevolge artikel 2.3a, eerste lid, van de Wabo, verboden een bouwwerk, dat gebouwd is zonder omgevingsvergunning, in stand te laten. U bent derhalve in overtreding en wij zijn bevoegd hiertegen handhavend op te treden.’
Omdat de coördinator de beroerdste niet is, heeft hij of zij onderzocht of de overtreding niet alsnog gelegaliseerd kan worden. Het perceel blijkt de bestemming ‘agrarische doeleinden met landschappelijke en natuurwaarden’ te hebben. Gronden met deze bestemming zijn bestemd voor duurzaam agrarisch grondgebruik. Het derde lid van artikel 2.06 van de bestemmingsplanvoorschriften bepaalt ‘dat op deze gronden niet gebouwd mag worden’. Evenmin is sprake van een vergunningvrij bouwwerk.
Dit alles leidt tot de volgende conclusies:
(Klik hier voor het vervolg.)
Erik verwelkomde me in z’n atelier, Erik liet zien waar hij momenteel aan werkt (een maquette van een nieuw gebouw voor GGZ Nijmegen), Erik liet me hernieuwd kennismaken met die – ik blijf erbij – werkelijk briljante TG-KL, Erik bleek zo ongeveer elke inwoner van Tienray te kennen, Erik nodigde me uit voor een bezoek aan het terras van dorpscafé ’t Pleintje, Erik schonk me een prachtig boek over zijn werk.
En niet te vergeten: Erik gaf me een kopie van de brief die de eigenaren van het perceel waarop de TG-KL prijkt, onlangs hadden ontvangen van de coördinator van de afdeling Veiligheid en Handhaving van de gemeente.
Eenmaal thuis las ik de brief. Die begint met de opmerking dat ‘onze toezichthouder’ tijdens een controle op 19 juli 2010 heeft geconstateerd dat zich op het perceel ‘een kunstobject’ bevindt waarvoor geen ‘omgevingsvergunning’ is verleend. De coördinator constateert vervolgens dat het ‘op grond van artikel 2.1 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo)’ verboden is ‘een bouwwerk te bouwen zonder omgevingsvergunning’. Dit geldt ook voor het ‘kunstobject’. ‘Voorts is het ingevolge artikel 2.3a, eerste lid, van de Wabo, verboden een bouwwerk, dat gebouwd is zonder omgevingsvergunning, in stand te laten. U bent derhalve in overtreding en wij zijn bevoegd hiertegen handhavend op te treden.’
Omdat de coördinator de beroerdste niet is, heeft hij of zij onderzocht of de overtreding niet alsnog gelegaliseerd kan worden. Het perceel blijkt de bestemming ‘agrarische doeleinden met landschappelijke en natuurwaarden’ te hebben. Gronden met deze bestemming zijn bestemd voor duurzaam agrarisch grondgebruik. Het derde lid van artikel 2.06 van de bestemmingsplanvoorschriften bepaalt ‘dat op deze gronden niet gebouwd mag worden’. Evenmin is sprake van een vergunningvrij bouwwerk.
Dit alles leidt tot de volgende conclusies:
- ‘Gelet op het vorenstaande ligt legalisatie niet in de rede.’
- ‘De overtreding [dient] beëindigd te worden.’
- ‘U wordt in de gelegenheid gesteld (…) de overtreding te beëindigen.’ Dit kan door ‘het kunstobject te verwijderen en verwijderd te houden’.
- ‘Indien na controle blijkt dat aan de overtreding geen einde is gemaakt zijn wij voornemens een last onder dwangsom op te leggen.’ Die bedraagt vijftienhonderd euro per week met een maximum van vijftienduizend euro.
(Klik hier voor het vervolg.)
Klein mysterie 244 – TG-KL (1)
Op 3 september 2008 maakte ik in het Vlaamse poëziedorp Watou enkele foto’s van dit prachtige kunstwerk.
Het In Memoriam Venster is een grafmonument ter nagedachtenis aan de dichter Eddy Van Vliet (1942-2002), ontworpen door architect en beeldend kunstenaar Stéphane Beel. Omdat het de nieuwe grondeigenaar niet aanstond, is het onlangs weggehaald en bij een loods gedumpt, zo berichtte NRC Handelsblad op 14 april. ‘Ha, ha, het is ook altijd wat met die domme Belgen, wij hier hebben tenminste respect voor artistieke schepsels’, hoor ik u al smalen. Ik ben benieuwd of u dat na het lezen van dit en de drie daaropvolgende stukjes vol blijft houden.
Herinnert u zich de Time Generator Klein Lourdes (TG-KL) nog? Nee? Dan zal ik uw geheugen even opfrissen. Vorig jaar zomer stuitte ik bij toeval op een mysterieus object midden op een groot grasveld in de tuin van een woning aan Over de Beek in Tienray. Door een nog wonderlijker toeval kwam ik er achter dat het hier ging om een schepping van Erik van Maarschalkerwaard, beeldend kunstenaar gevestigd te Tienray. Met de TG-KL bleek hij vooral verwarring te willen zaaien:‘Ik wilde iets maken waar mensen zich van zouden afvragen wat het is. Alles is altijd netjes geordend in Nederland en volgens regels. Er is weinig ruimte voor verbeelding.’
Engelsen zouden het waarschijnlijk een folly noemen. Hoewel er weinig esthetisch genoegen aan de TG-KL valt te beleven en het ding al evenmin enig praktisch nut heeft, was ik er onmiddellijk door gegrepen. In een stukje stak ik mijn bewondering niet onder stoelen of banken. Erik aanvaardde mijn complimenten in dankbaarheid en daarmee was de kous af.
Tot 28 maart. E-mail van Erik: ‘Ter info laat ik je even weten dat de gemeente zich onlangs heeft gemeld (afd. Handhaving en Veiligheid) bij de grondeigenaar waar de TG-KL staat opgesteld. Ik heb geen omgevingsvergunning aangevraagd en de TG-KL past niet in bestemmingsplan …’
Ik mailde Erik terug dat ik z’n creativiteit kon waarderen, maar dat ik toch echt niet van plan was in zijn wat al te doorzichtige val te trappen. Hij stuurde z’n e-mail immers op 28 maart, drie dagen voor 1 april. Ik zag het scenario al helemaal voor me: een woedend stukje op Horst-sweet-Horst over de cultuurbarbaren van de gemeente en twee dagen later met het schaamrood op m’n kaken moeten bekennen dat ik het slachtoffer van een 1 aprilgrap was geworden. Koren op de molen van alle Horst-sweet-Horst-haters.
Toen Erik me op 31 maart ‘als bewijsstuk’ een door hem aan de gemeente Horst aan de Maas gerichte brief mailde waarin hij zijn zienswijze kenbaar maakte, begon ik te twijfelen. Een 1 aprilgrap? Dan was er in elk geval heel wat werk ingestoken. Ik besloot 1 april te laten passeren en daarna nogmaals contact met Erik op te nemen.
(Klik hier voor het vervolg.)
Het In Memoriam Venster is een grafmonument ter nagedachtenis aan de dichter Eddy Van Vliet (1942-2002), ontworpen door architect en beeldend kunstenaar Stéphane Beel. Omdat het de nieuwe grondeigenaar niet aanstond, is het onlangs weggehaald en bij een loods gedumpt, zo berichtte NRC Handelsblad op 14 april. ‘Ha, ha, het is ook altijd wat met die domme Belgen, wij hier hebben tenminste respect voor artistieke schepsels’, hoor ik u al smalen. Ik ben benieuwd of u dat na het lezen van dit en de drie daaropvolgende stukjes vol blijft houden.
Herinnert u zich de Time Generator Klein Lourdes (TG-KL) nog? Nee? Dan zal ik uw geheugen even opfrissen. Vorig jaar zomer stuitte ik bij toeval op een mysterieus object midden op een groot grasveld in de tuin van een woning aan Over de Beek in Tienray. Door een nog wonderlijker toeval kwam ik er achter dat het hier ging om een schepping van Erik van Maarschalkerwaard, beeldend kunstenaar gevestigd te Tienray. Met de TG-KL bleek hij vooral verwarring te willen zaaien:‘Ik wilde iets maken waar mensen zich van zouden afvragen wat het is. Alles is altijd netjes geordend in Nederland en volgens regels. Er is weinig ruimte voor verbeelding.’
Engelsen zouden het waarschijnlijk een folly noemen. Hoewel er weinig esthetisch genoegen aan de TG-KL valt te beleven en het ding al evenmin enig praktisch nut heeft, was ik er onmiddellijk door gegrepen. In een stukje stak ik mijn bewondering niet onder stoelen of banken. Erik aanvaardde mijn complimenten in dankbaarheid en daarmee was de kous af.
Tot 28 maart. E-mail van Erik: ‘Ter info laat ik je even weten dat de gemeente zich onlangs heeft gemeld (afd. Handhaving en Veiligheid) bij de grondeigenaar waar de TG-KL staat opgesteld. Ik heb geen omgevingsvergunning aangevraagd en de TG-KL past niet in bestemmingsplan …’
Ik mailde Erik terug dat ik z’n creativiteit kon waarderen, maar dat ik toch echt niet van plan was in zijn wat al te doorzichtige val te trappen. Hij stuurde z’n e-mail immers op 28 maart, drie dagen voor 1 april. Ik zag het scenario al helemaal voor me: een woedend stukje op Horst-sweet-Horst over de cultuurbarbaren van de gemeente en twee dagen later met het schaamrood op m’n kaken moeten bekennen dat ik het slachtoffer van een 1 aprilgrap was geworden. Koren op de molen van alle Horst-sweet-Horst-haters.
Toen Erik me op 31 maart ‘als bewijsstuk’ een door hem aan de gemeente Horst aan de Maas gerichte brief mailde waarin hij zijn zienswijze kenbaar maakte, begon ik te twijfelen. Een 1 aprilgrap? Dan was er in elk geval heel wat werk ingestoken. Ik besloot 1 april te laten passeren en daarna nogmaals contact met Erik op te nemen.
(Klik hier voor het vervolg.)
zaterdag 23 april 2011
Top 5 – Walhalliaanse fietsbedreigingen
Overstelpend cultureel aanbod in Noord-Limburg op deze Paaszaterdag. La Pivellina, een Italiaans meesterwerkje, draait om 19.30 uur in filmtheater De Nieuwe Scene in Venlo. In de Maaspoort, nauwelijks tweehonderd meter verderop, begint drie kwartier later Neven, het nieuwe programma van Freek de Jonge. In OJC Walhalla, in Sevenum, is Prilpop (‘het gezelligste entreevrije festival van Nederland’) dan al uren in volle gang. Bluesliefhebbers kunnen vanaf 21.30 uur hun hart ophalen bij het Paasbluesweekend van motorcamping D’n Toerstop in Melderslo. O ja, en dan is er om 20.45 uur ook nog VVV-Heerenveen. Die Qual der Wahl.
Omdat ik altijd het liefst op zeker speel, ga ik me weer gewoon anderhalf uur zitten vervelen dan wel ergeren in De Koel. Of? Of zou ik toch gewoon eens naar Walhalla gaan? Niet dat met optredens van bands als Debt of Nature, The Guilt Parade, Planet Eyelash, Monomania, Rebel Yell en The Fabulous nu meteen een droomwens in vervulling gaat. Nee, de enige reden waarom ik overweeg Prilpop te bezoeken, is omdat ik zo nieuwsgierig ben naar wat er gebeurt als ik mijn Batavus
illegaal parkeer tegen een van de vele met zwart plastic beklede hekken in de De Donckstraat.
Mijn top 5 van Walhalliaanse fietsbedreigingen:
5.
4.
3.
2.
1.
Mijn top 5 van Walhalliaanse fietsbedreigingen:
5.
4.
3.
2.
1.
maandag 18 april 2011
Top 5 – Wederopbouwromanticibenamingen
Waar je Leon Litjens ook van kunt beschuldigen, een spelbreker is hij niet. Althans inzake dat in de Tweede Wereldoorlog vernietigde gebouw waarover de wethouder op z’n weblog nu al sinds 2009 schrijft dat hij het wil herontwikkelen. Om welk gebouw het gaat, laat hij steeds in het midden. Gefundenes Fressen natuurlijk voor Horst-sweet-Horst dat de geboden mogelijkheden tot speculatie in dankbaarheid aanvaardt.
Op 4 april had de wethouder andermaal een overleg over de herontwikkeling van het gebouw. Op 13 april deed hij daarvan verslag op z’n weblog – twee dagen nadat Horst-sweet-Horst weer eens de vraag had opgeworpen om welk gebouw het zou kunnen gaan. Was de wethouder een spelbreker geweest, dan had hij gewoon bevestigd dat het de wederopbouw van kasteel Broekhuizen betreft.
Maar gelukkig volhardde hij in z’n aloude frase: ‘Naast diverse portefeuille-overleggen had ik overleg inzake de herontwikkeling van een cultuur-historisch gebouw dat in WO II is vernietigd.’ Mooi. Kan dat speculeren tenminste gewoon doorgaan. Zou Peter Meijers het misschien bij het juiste eind hebben? Die suggereerde hier vorige week dat Ger Driessen het in de oorlog vernielde cultuurhistorische gebouw is dat herontwikkeld moet worden. Toen leek me dat nog een beetje vergezocht, maar de ontwikkelingen van de afgelopen dagen lijken inderdaad in die richting te wijzen.
Verder maar afwachten. Ondertussen wil ik in dit kader ook graag even uw aandacht vragen voor een artikel in De Volkskrant van afgelopen vrijdag over het staatsbezoek van Bea aan Duitsland. Onze vorstin ging een dag eerder in Dresden langs bij de Frauenkirche. In de Tweede Wereldoorlog verwoest en na de Wende wederopgebouwd. Correspondent Merlijn Schoonenboom zag er aanleiding in voor een artikel over de ‘wederopbouwtrend’ waardoor Duitsland momenteel wordt getroffen: ‘Om alleen een paar verstokte conservatieven gaat het hierbij allang niet meer. Dit nieuwe “historisme”, een zoektocht naar de eigen “wortels”, is juist ook onder nieuwe generaties in Europa te zien.’ Schoonenboom citeert vervolgens Thomas Will, hoogleraar voor monumentenzorg aan de TU Dresden: ‘Het gaat dan om moderne mensen die voor hun werk drie keer per jaar naar Californië reizen, maar thuis zeggen: ik wil dat kasteel weer opgebouwd zien.’
Volgens Schoonenboom wordt dit in Duitsland ook wel de ‘laptop-en-lederhosen-generatie’ genoemd. Mooie vondst, die een Horster equivalent verdient, al was het maar omdat Horst eveneens tal van notabelen telt die wensdromen over de herbouw van kasteelruïnes en ander cultuurhistorisch erfgoed.
Mijn top 5 van mogelijke benamingen voor de huidige generatie Horster wederopbouwromantici:
5. Blackberry-en-boarsttuüg-generatie
4. Twitter-en-taesnuzzik-generatie
3. Facebook-en-fleempe-generatie
2. Tomtom-en-toêrtoêr-generatie
1. Chat-en-sjees-generatie
Op 4 april had de wethouder andermaal een overleg over de herontwikkeling van het gebouw. Op 13 april deed hij daarvan verslag op z’n weblog – twee dagen nadat Horst-sweet-Horst weer eens de vraag had opgeworpen om welk gebouw het zou kunnen gaan. Was de wethouder een spelbreker geweest, dan had hij gewoon bevestigd dat het de wederopbouw van kasteel Broekhuizen betreft.
5. Blackberry-en-boarsttuüg-generatie
4. Twitter-en-taesnuzzik-generatie
3. Facebook-en-fleempe-generatie
2. Tomtom-en-toêrtoêr-generatie
1. Chat-en-sjees-generatie
Klein mysterie 243 – Uitzetting (3)
In de week waarin minister Leers ten koste van Sahar een poging deed zich behalve als Goedheiligman ook als Groot Ziener te profileren terwijl hij in werkelijkheid gewoon gehoor gaf aan een gerechtelijke uitspraak,
moest ik terugdenken aan een artikel in De Volkskrant van 12 maart. Het ging over de vraag hoe je kunt voorkomen dat asielzoekerskinderen Nederland worden uitgebonjourd. Aan het woord kwamen onder meer asieladvocate Maartje Terpstra en Annemiek Bots van Vluchtelingenwerk. Maartje Terpstra: ‘Het is op dit moment niet in het belang van asielzoekers om er als enige voorbeeld te worden uitgelicht in de media.’ Annemiek Bots: ‘We hebben op dit moment de indruk dat alle aandacht vaak slechter uitpakt dan dat het helpt. Door zoveel publiciteit als in de Sahar-zaak, voelt de minister zich in de hoek gezet.’ Met andere woorden: stille diplomatie zou volgens deze deskundigen wel eens effectiever kunnen zijn. Autoriteitsgevoelig als ik ben, voeg ik me naar beide dames. Onbevredigend is het wel. Want voor niet bij de stille diplomatie betrokkenen heeft stille diplomatie één groot nadeel: dat ze stil is. Daarmee is stilte voor tweeërlei uitleg vatbaar. Het kan stil zijn vanwege stille diplomatie, maar het kan ook stil zijn omdat er niets gebeurt.
Laten we het eens toespitsen op het Iraans-Koerdische gezin dat verbleef in het asielzoekerscentrum in Tienray en dat nu in Ter Apel wacht op uitzetting (waarover ik eerder schreef op 28 maart en op 4 april). Voor zover ik kan nagaan heerst er al een kleine drie weken stilte. De stilte van stille diplomatie? Of de stilte van dat er niets gebeurt? Anders gezegd: speelt er zich achter de schermen van alles af? Of heeft iedereen zich neergelegd bij het onvermijdelijke?
Hebben de CDA-raadsleden die onlangs zo hoog opgaven van minister Leers tegen mijn verwachting in misschien toch actie ondernomen? Is de Weisterbeekschool heimelijk met een reddingsactie bezig? Verricht burgemeester Van Rooij (die blijkens Peel en Maas van 24 maart het gezin een ondersteuningsbrief zou schrijven) discreet massagewerk? Is Truus Knoops-Kersten, die zich in diezelfde Peel en Maas bijzonder begaan toonde met het lot van het gezin, op de achtergrond met van alles bezig? Beschikt Roy Bouten behalve over kwetter- ook over stille gaven?
Nogmaals: de pest van stille diplomatie is dat je volkomen in het duister tast over het antwoord op dergelijke vragen. Kan ik misschien met de aangesprokenen een geheim codeteken afspreken? Dat, mochten we elkaar een dezer dagen op straat passeren, een omhooggestoken rechterpink betekent dat de stille diplomatie in volle gang is en een naar beneden wijzende linkerpink dat er niets gebeurt? Of kan wellicht een van de aangesprokenen op dit stukje reageren door middel van een emoticon? Zonder de stilte van de eventuele stille diplomatie te verstoren zouden we dan toch weten hoe de vlag erbij hangt, wat een zegen zou zijn voor in elk geval míjn gemoedsrust.
Klein mysterie 242 – Klemtoon
Eerder heb ik op deze plaats al eens onthuld dat ik motorisch gestoord ben en dat mijn ruimtelijk inzicht nauwelijks ontwikkeld is. Denk vooral niet dat daarmee al m’n gebreken zijn opgesomd. Een andere ernstige handicap waaronder ik gebukt ga, is een gebrekkig klemtoononderscheidend vermogen. Vraag me naar de uitslag van VVV-Go Ahead Eagles in het seizoen 1977/78 en ik zal onmiddellijk ‘1-1’ antwoorden; vraag me op welke lettergreep de klemtoon ligt in het woord ‘uitslag’ en er volgt gegarandeerd een pauze van een kwart minuut voordat ik met enige aarzeling ‘op de eerste’ zal antwoorden.
Gezien het voorgaande kan het nauwelijks verbazing wekken dat ik niet bepaald gelukkig ben met de uitkomst van het op zichzelf prijzenswaardige onderzoek dat Hallo Horst aan de Maas instelde naar de schrijfwijze van de benaming voor een mannelijke inwoner van het dorp Lottum: Lottumer of Lottummer? Het is allemaal vrij eenvoudig volgens het wakkere weekblad, want ‘de regel in het Nederlands is dat de laatste medeklinker (bij Lottum de m) verdubbeld wordt als de laatste lettergreep (‘tum’ bij Lottum) een klemtoon krijgt’. Omdat bij Lottum de klemtoon op de eerste lettergreep ligt, is het dus ‘Lottumer’. Duidelijk, weer iets nieuws geleerd. Iets nieuws dat ik bovendien kan toepassen, zij het na een kwart minuut nadenken. Maar wat is nu een kwart minuut op een mensenleven?
Niets aan de hand dus als Hallo het hierbij had gelaten. Maar nee, om de een of andere duistere reden acht het weekblad het noodzakelijk ook het voorbeeld Hilversum in de strijd te werpen. Een inwoner van Hilversum is volgens Hallo een Hilversummer. Waarom? ‘Bij Hilversum liggen eigenlijk twee klemtonen (op ‘Hil’ en ‘sum’).’ Idem dito bij Sevenum: ‘Bij Sevenum hebben zowel de ‘Se’ als de ‘num’ een (lichte) klemtoon. Dat betekent dat een Sevenummer de dubbele m krijgt.’ Bent u er nog? Zou het weekblad zich wel realiseren wat dit allemaal teweegbrengt bij iemand met een gebrekkig klemtoononderscheidend vermogen? Want hoe zit het nu bij Hegelsom? En bij Meterik? Hebben die ook twee klemtonen? Heten inwoners van die dorpen dus Hegelsommers en Meterikkers? Maar waarom is het meervoud van leeuwerik dan leeuweriken?
En hoe zit het met de dialectbenaming voor mannelijke inwoners van Sevenum? Wie zich er gemakkelijk vanaf wil maken, komt natuurlijk op de proppen met enne Zerumse. Maar zo zijn wij niet getrouwd, ik wil duidelijkheid: is een inwoner van Zerum enne Zerumer of enne Zerummer?
Ik ben bereid alle vervelende dingen die ik in het verleden over Hallo heb gezegd in te slikken als het weekblad volgende week met een definitieve lijst (liefst met uitleg) komt met de juiste schrijfwijze van de benamingen voor de inwoners van de zestien kernen van Horst aan de Maas.
Uiteraard zowel in het Nederlands als in de verschillende dialecten.
Gezien het voorgaande kan het nauwelijks verbazing wekken dat ik niet bepaald gelukkig ben met de uitkomst van het op zichzelf prijzenswaardige onderzoek dat Hallo Horst aan de Maas instelde naar de schrijfwijze van de benaming voor een mannelijke inwoner van het dorp Lottum: Lottumer of Lottummer? Het is allemaal vrij eenvoudig volgens het wakkere weekblad, want ‘de regel in het Nederlands is dat de laatste medeklinker (bij Lottum de m) verdubbeld wordt als de laatste lettergreep (‘tum’ bij Lottum) een klemtoon krijgt’. Omdat bij Lottum de klemtoon op de eerste lettergreep ligt, is het dus ‘Lottumer’. Duidelijk, weer iets nieuws geleerd. Iets nieuws dat ik bovendien kan toepassen, zij het na een kwart minuut nadenken. Maar wat is nu een kwart minuut op een mensenleven?
Abonneren op:
Posts (Atom)
