maandag 2 mei 2011

Top 5 – Vermistedierenbriefjes

Je hebt groot leed en je hebt klein leed. Maar je hebt ook klein groot leed en groot klein leed. Het weglopen (dan wel wegrennen, wegkruipen, wegvliegen, wegzwemmen) van een huisdier zou ik willen kwalificeren als groot klein leed. Niet zo erg als het weglopen (dan wel wegrennen, wegkruipen, wegvliegen, wegzwemmen) van een echtgenoot – erger dan het weglopen (dan wel wegrennen, wegkruipen, wegvliegen, wegzwemmen) van de tuinkabouter.
Ongetwijfeld geïnspireerd door het recente vrijheidsstreven in een aantal Arabische landen wordt Horst aan de Maas momenteel getroffen door een hausse aan vermiste huisdieren. Een bij uitstek geschikte manier om kond te doen van de vermissing van een huisdier, is het ophangen van briefjes op strategische plaatsen: ‘Heeft u Minoes gezien? Bel dan naar …’ Of er een officiële benaming voor dergelijke briefjes bestaat, weet ik niet. Ik noem ze maar vermistedierenbriefjes.
Zoals er criteria zijn voor het ideale frustratiebordje, zo zijn er ook criteria voor het ideale vermistedierenbriefje. Mijn ideale vermistedierenbriefje voldoet aan de volgende criteria:
  1. er spreekt een zekere radeloosheid uit;
  2. het getuigt in alles van een enorme liefde voor het dier;
  3. er blijkt uit dat de eigenaar van het vermiste dier een kind is (dat het briefje liefst zelf heeft geschreven);
  4. het bevat een schimmige, eigenlijk mislukte foto van het dier waarop het nauwelijks herkenbaar is;
  5. het straalt een bepaalde mate van onbeholpenheid uit; handgeschreven briefjes werken dit meer in de hand dan geprinte. Met kopieën heb ik geen moeite: het briefje moet op zoveel mogelijk plaatsen hangen en je kunt moeilijk van de schrijver verlangen dat hij of zij elk briefje apart schrijft;
  6. het bevat minstens één taalfout;
  7. het op het briefje vermelde vermiste huisdier heeft een niet-alledaagse naam.
Denk dus niet dat dit onlangs in Horst aangetroffen vermistedierenbriefje mijn top 5 van vermistedierenbriefjes heeft gehaald:
Hier druipt de radeloosheid nu niet meteen vanaf. Heeft meer weg van een verplicht nummer. Omdat vrouw en kinderen er zo om zaten te zeuren, is papa maar achter de pc gekropen, ofschoon hij die kat (en meer nog haar vlooien) in z’n hart liever kwijt dan rijk is.

Mijn top 5 van Horster vermistedierenbriefjes:
5.
Voldoet ook al aan geen enkel criterium, tenzij je Paco als een niet alledaagse naam beschouwt.

4.
Zonder dat het erg duidelijk wordt uitgesproken, spat de liefde voor ‘mijn katje’ er vanaf. Helaas geen naam en geen taalfouten. Ander minpuntje: niet geschreven door een kind, al valt niet uit te sluiten dat een kind de opdrachtgever is. Overigens kwam ik ook nog een tweede versie van dit briefje tegen:

3.
In het geval van Riko (niet-alledaagse naam) spreekt de radeloosheid uit de beloning voor de gouden tip. Geen taalfout, wel bepaalde mate van onbeholpenheid in de vormgeving. Een pre is ook het handschrift, al is de foto van het internet geplukt, zo blijkt helemaal onderaan.

2. (klik op de foto’s om ze te vergroten, zodat u met wat kunst- en vliegwerk het hele verhaal kunt lezen)
Lastig geval. Vooropgesteld: ik ben geen groot liefhebber van vermiste dieren die op vermistedierenbriefjes sprekend worden opgevoerd. Maar daar staat een hoop moois tegenover: de naam, de taalfouten, de gedetailleerdheid en vooral heel veel aandoenlijkheid. Zou Diana behalve baasje ook de schrijver van het briefje zijn?

1.
Helaas aangetroffen (in Grubbenvorst) in verregaande staat van ontbinding. Op de afbeelding vallen nog net de contouren van een konijn te ontwaren. De tekst luidt:
‘Gezocht piefje piefje is 1maant out en loopt hier ergens rond
als je piefje vind breng alstublieft piefje den naar kuilvelt 15 of bel 3270220’
Ondanks de geprinte tekst (enige criterium waaraan het briefje niet voldoet): om in te lijsten zo mooi. De absolute top in dit genre. Hopelijk is Piefje teruggevonden of heeft hij (zij?) een waardige opvolger gekregen.

Actualisatie – Banken met opschrift (1)

Net op het moment dat het er niet meer toe doet, speelt VVV gisteren tegen Feyenoord z’n beste, of in elk geval leukste wedstrijd van de hele competitie. Als er iemand is die dit kan weten, ben ik het wel, want ik was dit seizoen aanwezig bij 29 van de 33 wedstrijden. Dit indachtig de oude voetbalwijsheid ‘je moet onnoemelijk veel slechte wedstrijden zien om van de spaarzame goede te kunnen genieten’.
Absolute uitblinker gisteren was Michael Uchebo, die ik van Gé Peeters geloof ik geen ‘tropische verrassing’ of ‘nieuwe Kanu’ mag noemen. In variatie op Herbert Zimmermann zeg ik daarom maar: ‘Michael Uchebo, du bist ein Fuβballgott.’ Zou Michael ooit van zichzelf gaan beweren dat hij een voetbalgod is (aangezien hij overal uitdraagt dat hij volkomen in een andere god is, is die kans te verwaarlozen), dan zou ik hem du moment dat hij dat zegt, geen voetbalgod meer vinden. Het toekennen van een predicaat als ‘voetbalgod’ is namelijk voorbehouden aan bewonderaars van helden, niet aan helden zelf.
En zo kom ik vanzelf op de bank die ik afgelopen week aantrof in het Blakterbeekpark in Sevenum. U vindt dat dit stukje een verrassende wending neemt nu de focus ineens verschuift van Michael Uchebo naar een Sevenumse bank? Niet als u weet hoe het opschrift van die bank luidt:
Vertaald in het Nederlands: ‘Wat zit men hier mooi’. Ik ben een beetje allergisch voor banken die de loftrompet steken over zichzelf of over hun ligging. En ik ben een beetje veel allergisch voor banken die in dat gruwelijke Sevenumse dialect de loftrompet steken over zichzelf of over hun ligging. Laat anderen maar zeggen dat je zo ‘schoeën’ zit op die bank, dat hoeft die bank toch niet zelf te doen? Als je daar werkelijk zo mooi zit, spreekt zich dat vanzelf wel rond, daar is dat opschrift helemaal niet voor nodig.
Wellicht had ik me iets coulanter betoond als hier sprake was geweest van een mooie bank. Dat is niet het geval. In een top 5 van spuuglelijke banken zou deze bank zelfs in aanmerking komen voor een toppositie. Deze bank is van een lelijkheid waar de honden geen brood van lusten.
Dus, Michael Uchebo, wees gewaarschuwd. Bestempel jezelf tot voetbalgod en ik doe met jou wat ik ook het liefste met deze bank zou doen: je tot de grond toe afzagen (en mocht me dat zelf niet lukken dan kan ik nog altijd de hulp van ervaringsdeskundige Hero Brinkman inroepen).

Actualisatie - Wielerbaan (2)

Nogmaals de enige verharde wieler- annex skelter- annex step- annex rolschaatsbaan die Horst aan de Maas rijk is.
Bouwde ik de vorige keer bij dat ‘enige’ nog een ontsnappingsclausule in (‘altijd link zo’n absolute uitspraak als je weet dat Peter tot je lezerspubliek behoort’), vandaag kan die achterwege blijven. Precies wat ik met mijn enigszins provocerende opmerking van 11 april beoogde, gebeurde: Peter voelde zich uitgedaagd, ging op onderzoek uit en mailde me afgelopen week: ‘Ik heb nog geen bewijzen gevonden om je stelling wat betreft de rolschaatsbaan aan de Prinses Beatrixstraat te ontkrachten.’ Hij kondigde aan nog een betrouwbare bron te raadplegen, maar twee dagen later ontving ik al een e-mail met de mededeling dat die er evenmin in was geslaagd mijn bewering onderuit te halen. Dus zolang het tegendeel niet is bewezen: de enige verharde wieler- annex skelter- annex step- annex rolschaatsbaan die Horst aan de Maas rijk is, bevindt zich aan de Prinses Beatrixstraat in Horst.
Hoe zit het nu met de toekomstperspectieven van de baan, waarover ik op 11 april m’n bezorgdheid uitsprak? Niet te vroeg juichen, maar het begint er verdacht veel op te lijken dat de baan de renovatie van de plantsoenen aan de Prinses Beatrixstraat gaat overleven. Want wat er daar de afgelopen weken ook op z’n kop is gezet (en geloof me, dat is heel wat),
de baan heeft tot op heden alle stormen doorstaan. Haar nu alsnog ontmantelen zou ongeloofwaardig zijn.
Krijgt de baan inderdaad een tweede leven als activiteitenparcours voor oudjes? Of wordt ze, zoals ik eerder suggereerde, een permanent aandenken aan een tijd waarin beleidsbepalers nog geloofden in de maakbaarheid van de samenleving? Hoe dan ook: als dit een voorbode is van het nog te ontwikkelen monumentenbeleid in Horst aan de Maas, dan gaan we wis en waarachtig mooie tijden tegemoet.
Zoals ik altijd al heb gezegd: liever koesteren wat er is, dan heropbouwen wat er niet meer is.

Klein mysterie 249 – Vlagvertoon (4)

Koninginnedag. In hun honger naar een meervoudig comparatief statistisch onderzoek hadden de dames en heren van het wetenschappelijk bureau van Horst-sweet-Horst er al maandenlang reikhalzend naar uitgezien. Ze gingen te werk volgens hetzelfde stramien als verleden jaar: tellen van het aantal Nederlandse vlaggen in de Horster kernen met naar leden van het koningshuis vernoemde straten. Door daar vervolgens een rekenkundige formule (het aantal vlaggen gedeeld door het aantal straten) op los te laten kan worden bepaald wat de meest oranjegezinde kern van de gemeente Horst aan de Maas is. Het meervoudig comparatief statistische zit ’m behalve in de vergelijking van de verschillende kernen, ook in de vergelijking van de resultaten van vorig jaar met die van dit jaar: wat hebben Mozambique, de rol van Bea in de kabinetsformatie, de discussie over het ceremonieel koningschap en de sloopplannen op landgoed De Horsten gedaan met de populariteit van de Oranjes in Horst aan de Maas? En zou het bezoek van de koninklijke familie aan Limburg nog gewicht in de schaal leggen?
Ik zal u niet langer in spanning houden, dit zijn de resultaten (met tussen haakjes het aantal vlaggen van vorig jaar):

Horst
Beatrixstraat 2 (1)
Bernhardstraat 2 (2)
Emmastraat 0 (1)
Irenestraat 1 (1)
Julianastraat 3 (1)
Margrietstraat 1 (2)
Marijkestraat 1 (0)
Oranjestraat 1 (0)
Willem Alexanderstraat 1 (1)
9 straten, 12 vlaggen, score 1,33 (was 1,0)
Sevenum
Beatrixstraat 3 (3)
Emmastraat 1 (1)
Julianaplein 0 (0)
Wilhelminastraat 2 (1)
4 straten, 6 vlaggen, score 1,50 (was 1,25)
Grubbenvorst
Beatrixstraat 1 (0)
Irenestraat 1 (0)
Julianastraat 0 (0)
Wilhelminastraat 0 (0)
4 straten, 2 vlaggen, score 0,50 (was 0,0)
Meerlo
Amaliastraat 0 (0)
Alexanderstraat 0 (0)
Beatrixstraat 2 (5)
Bernhardpad 0 (0)
Bernhardstraat 6 (6)
Christinastraat 5 (1)
Constantijnstraat 0 (3)
Frisostraat 0 (0)
Irenestraat 11 (6)
Julianastraat 8 (9)
Margrietstraat 0 (3)
Mauritsstraat 0 (?)
12 straten, 32 vlaggen, score 2,67 (was 3,0)

Welke conclusies vallen hier nu uit te trekken? In de eerste plaats dat Meerlo, ondanks een lichte terugval, verreweg de meest oranjegezinde kern van Horst aan de Maas blijft. Een tweede belangrijke conclusie is dat de andere kernen alle drie een fractie oranjegezinder zijn geworden, zonder dat dit iets verandert aan de volgorde in de eindrangschikking (Grubbenvorst blijft het minst oranjegezind).
Op straatniveau zien we dat de Irenestraat in Meerlo de grote winnaar is (11 vlaggen dit jaar om 6 vorig jaar), op de voet gevolgd door de Christinastraat, ook in Meerlo (5 om 1). De grote verliezers bevinden zich eveneens in Meerlo: de Constantijnstraat en de Margrietstraat (beide 0 om 3) en de Beatrixstraat (2 om 5).
Conclusies over de mate van achtergeblevenheid of juist moderniteit van Meerlo in vergelijking met de andere kernen van Horst aan de Maas? Wilden de dames en heren van het wetenschappelijk bureau niet trekken.
Conclusies over de populariteit in Horst aan de Maas van de afzonderlijke leden van het koninklijk huis? Wilden de dames en heren van het wetenschappelijk bureau niet trekken.
Conclusies over de mate van koningshuisonverschilligheid in Horst aan de Maas? Wilden de dames en heren van het wetenschappelijk bureau niet trekken.
Daarop ben ik in conclaaf gegaan met Lilian Helder, dé Nederlandse deskundige op het gebied van meervoudig comparatief statistisch wetenschappelijk onderzoek. Samen kwamen we tot de conclusie dat er maar één ding op zat: ontslaan die hap. Vanaf vandaag gaat Horst-sweet-Horst door het leven zonder wetenschappelijk bureau.