Top 5 – Meerlo-Wanssumse abri’s

Vorige week zijn in Venray voor de zoveelste keer vernielingen aangericht aan kunstwerken in de openbare ruimte. Uitermate triest natuurlijk dat je als gemeente op een dergelijke manier wordt gestraft voor je vooruitstrevende kunstbeleid. ‘De schade wordt verhaald op de daders’, kondigde de verantwoordelijke wethouder, Patrick van den Broeck, afgelopen week aan in het Venrayse weekblad Peel en Maas. Prima, geen problemen mee. Toch wringt er iets aan de woorden van de wethouder. Want wie gaf enkele weken eerder, tegen alle afspraken in, toestemming om een in een kunstwerk omgetoverde abri in Blitterswijck te slopen? Juist: de gemeente Venray. ‘We wisten niet dat het om zo’n bijzonder bushokje ging.’ Een slap excuus, ongeloofwaardig bovendien. Want zelfs kunstleken en kunsthaters herkennen een fleurige, met Afrikaanse taferelen en een bus beschilderde abri onmiddellijk als iets bijzonders. Omdat het hoogstwaarschijnlijk zelfs Afrikaanse magiërs niet zal lukken het Blitterswijckse bushokje terug te toveren, zou het de dader – de gemeente Venray dus – sieren als hij ter compensatie een flink bedrag over zou maken op de rekening van Stichting Ontwikkelingssamenwerking (SOS) Meerlo-Wanssum. Het waren namelijk jongeren van die stichting die in 2005 en 2009 drie betonnen en vier ijzeren abri’s in de voormalige gemeente Meerlo-Wanssum onder deskundige leiding beschilderden om zo aandacht te vragen voor het werk van SOS. Nu zijn er dus nog zes over, waarvan vijf in de nieuwe gemeente Horst aan de Maas. Vijf? Precies genoeg voor een top 5, hoewel een oom van mij met droge ogen durft te beweren dat je minimaal zes items nodig hebt voor een top 5 en hoewel het aanbrengen van een rangorde in zo’n sympathiek project eigenlijk zonde is. Maar wat moet, moet en het maakt mijn waardering voor elke participerende kunstenaar er absoluut niet minder om. Hier komt ie:

5. Monseigneur Aertsstraat, Swolgen:
4. Hoofdstraat, Meerlo:
3. Monseigneur Aertsstraat, Swolgen:
2. Hoofdstraat, Meerlo (dat vervelende opschrift, min of meer op het dak van de bus, zou wat mij betreft trouwens overschilderd mogen worden – en de schade verhaald op de daders):
1. Swolgenseweg, Tienray:

Actualisatie – Rotonde

De lijst met onopgeloste mysteries, rechts naast dit bericht, groeit met de week. Daarom is het misschien toch goed dat er af en toe ook eens een mysterie wordt opgelost. Het is aan De Echo van Sevenum te danken dat klein mysterie 147, dat tot vandaag het stempel ‘onopgelost’ droeg, vanaf nu als ‘opgelost’ door het leven kan.
Op 5 april vroeg ik mij van alles af over de Sevenumse rotonde die kort daarvoor was voorzien van bordjes met het opschrift ‘An de Steine Paol’. Dankzij De Echo van Sevenum van afgelopen week is er nu een antwoord op de meeste vragen.Naar welke ‘steine paol’ is de rotonde vernoemd? Woordvoerder Mart Lenssen van Heemkundevereniging Sevenum bevestigt in het artikel in De Echo mijn op 5 april uitgesproken vermoeden: ‘De naam duidt op een oude grenspaal tussen Horst en Sevenum. Die grenspaal stond tegenover het voormalige Landbouwbelang.’
Zijn er nog meer Sevenumse rotondes met een naam? Ja, ook de rotonde op de kruising Steinhagenstraat – Venloseweg – Grubbenvorsterweg heeft een naam: De Derperschâns. Wie heeft de naamborden geplaatst? ‘De naamgeving is een initiatief van de Heemkundevereniging Sevenum’, aldus De Echo.
Wie moet de naamgeving van rotondes op provinciale wegen goedkeuren: de provincie of de gemeente? Allebei als we het artikel mogen geloven. Over de rotondes aan de Horster en de Venloseweg heet het: ‘De gemeente Horst aan de Maas heeft ingestemd met de naamgeving van de rotondes.’ Maar Mart Lenssen zegt tevens: ‘We willen ook de drie rotondes op de Midden Peelweg van een naam voorzien. Daarvoor zijn we in overleg met de provincie.’ En de afsluiting van het artikel luidt: ‘Het is nog niet bekend of (en wanneer) de provincie hiermee akkoord gaat.’
Welke namen suggereert Heemkundevereniging Sevenum voor de drie Midden Peelwegrotondes? De Driêfkoêle, De Kerkekoêle en de Graâskoêle. Heb ik nog steeds niets tegen rotondes met dialectnamen? Nee. De noodzaak of de wenselijkheid – ‘nut en noodzaak’ schijn je tegenwoordig te moeten zeggen - ervan ontgaat me nog immer, maar overwegende bezwaren heb ik evenmin.
Nog naamsuggesties voor Horster rotondes? Ok, twee dan. De Doêf voor de rotonde op de kruising Westsingel – Americaanseweg en De Henneschoël voor de nieuwe rotonde op de kruising Pastoor Debijestraat – Stationsstraat – Handelstraat.

Klein mysterie 149 – Kwakzalver

Dat er wat aan scheelde, was al langer duidelijk. Aangezicht wat bleekjes, vitaliteit verdwenen, weinig eetlust, schwung eruit. Inderdaad ja, ik heb het over het centrum van Horst. Wat er nu precies aan de hand was, viel voor mij als leek op medisch gebied lastig te bepalen. Daarom was ik maar wat blij dat De Echo van Horst afgelopen donderdag dokter Van Lin de gelegenheid bood de diagnose voor het Horster centrum te stellen: ‘Horst is een anorexia-patiënt. Van buiten wil het er zo mooi mogelijk uitzien met kapitale panden, maar van binnen uit teert het centrum weg en helpt het zichzelf naar de knoppen: minder parkeergelegenheid en meer leegstand leidt tot wegtrekkende ondernemers en nog meer leegstand.’Anorexia! Was me dat even schrikken. Want zelfs leken op medisch gebied weten dat anorexia een verdomd moeilijk te genezen ziekte is. Maar mijn angst was ongegrond. Dokter Van Lin openbaarde in dezelfde Echo namelijk meteen het geneesmiddel: ‘Investeren in de parkeerplaatsen.’ Met tweehonderd parkeerplaatsen erbij, zo vertrouwde hij Hallo Horst aan de Maas toe, is het centrum van Horst weer het mannetje.Intussen was mijn belangstelling voor anorexia gewekt. Ik besloot me verder in de ziekte te verdiepen middels internetencyclopedie Wikipedia. Onder het kopje ‘Hulp’ valt daar te lezen: ‘Het aandragen van oplossingen door de hulpverlener leidt niet tot een wezenlijke verandering.’ Vertaald naar patiënt Horst-centrum zou dit betekenen dat de door hulpverlener Van Lin aangedragen oplossing (investeren in parkeerplaatsen) niet leidt tot een wezenlijke verandering. Opmerkelijk. Bracht mijn vertrouwen in dokter Van Lin toch enigszins aan het wankelen.Kunnen ouders (in het geval van patiënt Horst-centrum is dat de gemeente) dan misschien bijdragen aan de genezing? Wikipedia zegt daar het volgende over: ‘Het betrekken van de ouders van (met name jonge) patiënten kan de genezing bespoedigen, mits zij niet als de “schuldigen” worden aangewezen.’ De ouders niet als schuldigen aanwijzen? Dokter Van Lin doet in De Echo niet anders: ‘Mijn vertrouwen in de gemeente staat op een heel laag pitje. De gemeente doet waar ze zelf zin in heeft. Dit is een ramp voor de ondernemers. We worden continu belazerd. Het lijkt wel of de gemeente aandelen heeft bij Inter Chalet. Daar kan alles.’Is het niet de hoogste tijd dat iemand de papieren van die dokter Van Lin eens controleert? Hij zal toch geen kwakzalver zijn?

Top 5 – Tweets waarin wethouder Litjens z’n frustraties over de linkse media de vrije loop laat

Onlangs maakte burgemeester Van Rooij zich op z’n weblog boos op Dagblad De Limburger. Dit vanwege ‘negatieve berichtgeving’ over kennismakingsbijeenkomsten van het gemeentebestuur met de inwoners van Meerlo en Tienray. ‘Misschien de journalisten meer op hun verantwoordelijkheid aanspreken?’, zo vroeg de burgemeester zich af. Toevalligerwijs was ik juist op dat moment verdiept in Nederlandse journalisten houden niet van journalistiek van Jan Blokker. Op pagina 145 citeert de auteur Arendo Joustra, de hoofdredacteur van Elsevier: ‘Wij moeten niets, wij staan buiten de instituties. De enigen aan wie wij verantwoording moeten afleggen zijn onze lezers. Verder aan niemand.’ Wijze woorden, die de burgemeester van Horst aan de Maas zich misschien ter harte zou kunnen nemen. Qua mediakritiek staat de burgemeester overigens niet alleen in het Horster college. Tegen wethouder Litjens legt hij het zelfs op alle fronten af. Op 10 september van het afgelopen jaar twitterde de wethouder al: hoe zit het met de eigen verantwoordelijkheid v media? En: jammer dat het niet meer gaat om hoor wederhoor. steeds vaker zijn media veroorzaken zij relletjes. misschien is dat het doel wel? Momenteel is dezelfde wethouder al twitterend bezig met een kruistocht tegen Nova, De wereld draait door en Pauw en Witteman. Linkse programma’s van linkse journalisten uitgezonden op linkse staatszenders die linkse propaganda maken en onderdeel zijn van de linkse propagandamachine, aldus de wethouder. Calimero (‘Zij zijn groot en ik is klein, en da's niet eerlijk, o nee’) is er niets bij. Mijn top 5 van tweets waarin wethouder Litjens z’n frustraties over de linkse media de vrije loop laat:

5. kijk naar p&w: wat een niveau. v geel hou je mond. hier kun je niets winnen. (2 maart)

4. Raymond Knops: wie betaalt de publieke omroep de PvdA of de overheid? Deel zijn gevoel: #nova #dwdd #penw linkse propaganda machine (10 april)

3. Polak - links, linker, linkst. Jammer dat ze niet zo kritisch zijn richting sp en pvda (9 april 2010)

2. in kamer veel drukte over glossy van gerda. wanneer eens drukte over publiek geld dat naar linkse staatszender #penw en #dwdd gaat? (1 april 2010)

1. kamer maakt zich druk om 'gerda'. laten ze zich eens druk linkse propoganda bij p&w. herdefinitie publieke omroep nodig! (12 maart)

Klein mysterie 148 – Circus Haegens

Fragment uit een e-mail die ik drie weken geleden ontving van Peter Janssen: ‘Zo kwam ik vanmorgen nog een mysterie op het spoor, terwijl ik de post bezorgde aan het Bondserf in Meterik. Toen ik bij nummer 20 voor de deur stond, viel mijn oog op een groot wit zeil, dat aan een muur bij het kerkhof hing. Er stond een tekst op, maar ik kon het net niet lezen.Toen ik dichterbij ging kijken, zag ik dat er “Circus Haegens” op staat.Niet echt gepast in deze sombere omgeving, maar schijnbaar hebben de inwoners van Meterik er geen problemen mee. Blijft natuurlijk de vraag: waarom? Is het om de Meterikse acrobaat die een salto mortale maakte te herdenken? Ligt hier de Meterikse clown begraven, die over zijn veel te grote schoenen struikelde en daarbij zijn nek brak? Of bevindt zich hier de laatste rustplaats van de moedige Meterikse leeuwentemmer, die op die fatale ochtend vergat zijn katachtige leerling te voeren? Ik heb geen idee, maar misschien kun jij het mysterie wel oplossen.’Hier past mij slechts een eerbiedig stilzwijgen. De mogelijke verklaringen die Peter voor dit curiosum aandraagt, ga ik niet in originaliteit proberen te overtreffen, dat zou er alleen maar afbreuk aan doen. Het mysterie oplossen kan ik evenmin. De vraag is zelfs of ik het wel zou willen: onopgeloste mysteries zijn mij liever dan opgeloste. Toch kan ik het niet nalaten twee hints te geven. Wie het mysterie per se opgelost wil hebben, komt met enig deduceren en combineren aan de hand van de volgende twee feiten misschien een heel eind in de juiste richting:
1. het telefoonboek leert me dat op het adres Schadijkerweg 15, een perceel dat aan het kerkhof grenst, een familie Haegens woont;
2. het onvolprezen worldwideweb leert me dat een zekere Jan Haegens leraar circuskunsten is aan de kunstacademie van Geraardsbergen en bovendien zelf als circusartiest optreedt (klik hier en hier voor filmpjes over zijn werkelijk fenomenale tango met een ladder).

Intermezzo – Jachthut (7)

Elk woord over de afgang van gisteren in Amsterdam zou er één teveel zijn. Laat ik daarom maar terugvallen op een thema dat mijn weekend tenminste nog een klein beetje opfleurde: de jachthut. Een ritje van een klein uur aan de andere kant van ‘de päöl’ resulteerde zaterdag in een rijke oogst aan jachthutten, waaronder deze sleephut in Vinkrath (wat zou trouwens de functie zijn van die merkwaardige toren op de achtergrond?): Aan de vraag waarom jachthutten in Duitsland zo wijdverbreid zijn – je breekt er nog net niet je nek over – zou iemand eens een promotieonderzoek moeten wijden. Is het ongebreidelde territoriumdrift? Jachtlust? Een goed ontwikkeld killersinstinct? Enfin, dat is dus meer iets voor een promotieonderzoek – Horst-sweet-Horst concentreert zich op Horst. Daar zijn jachthutten aanzienlijk dunner gezaaid dan bij onze oosterburen. Hetgeen het ontdekken van een nieuw exemplaar telkens tot een feest maakt. Zaterdag was het weer zover. Peter Janssen had me getipt over een jachthut aan de rand van de Heerepeel, het kunstmatige stukje Peel tussen de vakantieparken Loohorst en Meerdal. En inderdaad:Architectonisch gezien nu niet bepaald een hut waar je meteen van achterover slaat. Toch hebben we hier te maken met een extraordinaire hut. Bij nadere beschouwing werd me namelijk duidelijk dat het hier ging om een nog niet eerder door mij waargenomen type, dat ik voor het gemak maar als ‘waterhut’ aan zal duiden: Zo weet Horst je telkens opnieuw voor verrassingen te plaatsen. Overigens heb ik wel m’n twijfels over de duurzaamheid van dit type hut.

Actualisatie – Nummer 296

Mag je van zesjarige neefjes verlangen dat ze twee bladzijden verder kijken dan hun neus lang is? Nee.Mag je van bloggende ooms verlangen dat ze zich - voordat ze hun fantasie op hol laten slaan - realiseren dat zesjarige neefjes niet twee bladzijden verder kijken dan hun neus lang is? Ja. Dus had ik het sportplaatjesalbum van de Horster Plus nog eens goed na moeten lopen na de melding van Tom dat in het album geen plaats is ingeruimd voor plaatje nummer 296. Mea culpa dus. Mea maxima culpa zelfs. Mag ik het desondanks niet helemaal logisch vinden om plaatje nummer 296 geen plaats te geven tussen de plaatjes met nummer 295 en 297 maar tussen de plaatjes met nummer 318 en 319?

Intermezzo – Nummer 296

Apetrots was ie geweest. Na afloop van de training had z’n leider het verteld. Elke speler van het team zou een eigen plaatje krijgen in het album dat de Plus in Horst ging maken. Had hij het wel goed gehoord? Jawel hoor: elke speler met een eigen plaatje in het album. Tegen iedereen die het maar horen wilde, had hij het grote nieuws verteld. Hij, Nick Cox, 6 jaar jong, speler van de mini F’s van TOP’27 uit Tienray, zomaar met een eigen plaatje in het album van de Plus! Daar mocht je toch best trots op zijn?In de late herfst was er een fotograaf langsgekomen om Nick en z’n teamgenoten te fotograferen. Daarna was het grote wachten begonnen. Want wat duurde dat lang zeg, voordat de Plus met de sportplaatjesactie begon. Elke dag had Nick even op de website van de Plus gekeken voor nieuws over de actie. Op 20 februari was het dan eindelijk zo ver geweest. De baas van de Plus, meneer Lucassen, had op de website van zijn winkel geschreven dat het album tot 27 februari gratis verkrijgbaar was bij besteding van 25 euro. Het had Nick nog heel wat moeite gekost z’n vader zo ver te krijgen samen boodschappen te gaan doen bij de Plus in Horst. Ze gingen toch altijd naar Jan Linders bij hen in het dorp? Was toch veel handiger? Maar uiteindelijk had z’n vader ook wel ingezien dat hij Nick dit niet door de neus mocht boren. Eenmaal bij de Plus had Nick de kassajuffrouw het album bijna uit haar handen gegrist, zo benieuwd was ie. Wat was het mooi! En kijk, dáár, op bladzijde 49, daar zouden Nick en z’n teamgenoten komen. De nummers 294 tot en met 305. Welk nummer zou hij hebben?Buren, ooms en tantes, opa’s en oma’s, neven en nichten, vrienden en bekenden: allemaal had Nick ze daarna op het hart gedrukt toch vooral boodschappen bij de Plus in Horst te gaan doen en de plaatjes die dat opleverde aan hem te geven. Nick’s smeekbede had het gewenste resultaat gehad. Elke dag was er wel iemand een zakje met plaatjes komen brengen. Van z’n eigen team was het plaatje van Rik Groetelaars het eerste geweest dat hij had gekregen. Daarna waren de plaatjes van Luuk, Raël, Jur, Gijs en Bas gevolgd. En toen, op een dinsdagmiddag, net voordat ze zouden gaan eten, was de deurbel gegaan: de buurvrouw, met een nieuwe lading plaatjes. Bij het derde zakje was het raak geweest. ‘296 Nick Cox’! Het stond er echt! Nick was de trap opgesneld om z’n album te halen. Hebbes! Vlug naar bladzijde 49. Hier ja. Plaatje tussen duim en wijsvinger om de sticker los te peuteren … maar wat is dat? Het zal toch niet? Geen vakje om nummer 296 in te plakken? Dat kan toch niet?Ontroostbaar was Nick geweest. Geen vakje om zíjn plaatje in te plakken! Op school hadden z’n vriendjes ‘m uitgelachen. Bij de voetbalclub hadden ze ‘m ermee voor de gek gehouden. Van woede had hij het album kapot gescheurd en in de prullenbak gegooid.
Weken later was er ineens een brief gekomen. Van meneer Lucassen van de Plus. Dat hij had gezien dat er geen vakje voor plaatje nummer 296 in het album zat. Dat hij verschrikkelijk veel medelijden met Nick had. Maar dat die blunder jammer genoeg niet meer te herstellen was. Dat hij had begrepen dat Nick een grote fan van VVV was. Dat VVV zondag in Amsterdam tegen Ajax moest spelen. Dat hij had geregeld dat Nick mee mocht rijden met de spelersbus van VVV. Dat hij voor Nick zowel op de heen- als de terugweg in de bus een plaatsje naast z’n grote held Ken Leemans had gereserveerd. Dat Nick tijdens de wedstrijd naast Jan van Dijk in de dug out mocht zitten. Dat hij hoopte dat daarmee alles weer goed was gemaakt.
Of alles weer goed was gemaakt? Tegen iedereen die het maar horen wilde, had Nick gezegd dat dit de mooiste dag van z’n leven was. En toen moest Ajax-VVV nog komen!

(Na de melding van neef Tom dat in het sportplaatjesalbum van Plus geen plaats is ingeruimd voor plaatje nummer 296 sloeg mijn fantasie op hol.)

Klein mysterie 147 – Rotonde

Het regent de afgelopen weken primeurs in Horst aan de Maas. Na het eerste kappersstoplicht en na de eerste automatische draaideur is er nu ook de eerste rotonde met een naam (als iemand een dezer dagen aan zou komen zetten met een andere Horster rotonde die al eerder een naam had, dan zeg ik gewoon dat ik dat natuurlijk al lang wist, maar dat ik eens wilde testen of m’n lezers nog wel scherp waren):De naam verraadt al dat ze niet in Horst, Meerlo of Lottum ligt. Nee, deze rotonde ligt in Sevenum. Om precies te zijn op de kruising van Blaktdijk, Horsterweg en Spoorstraat in Sevenum. Heb ik iets tegen rotondes met namen? In het geheel niet. De noodzaak of de wenselijkheid ervan ontgaat me, maar overwegende bezwaren heb ik er niet tegen. Als viaducten en bruggen een naam mogen hebben, waarom rotondes dan niet?
Heb ik iets tegen rotondes met dialectnamen? In het geheel niet. De noodzaak of de wenselijkheid ervan ontgaat me, maar overwegende bezwaren heb ik er niet tegen. Als straten (Cuppenpedje) en gebouwen (Mèrthal) een dialectnaam mogen hebben, waarom rotondes dan niet?
Naar welke ‘steine paol’ is de rotonde vernoemd? Hier wreekt zich het feit dat ik in Sevenum minder goed bekend ben dan in Horst. Ik heb evenwel het vermoeden dat de naam vreemd genoeg verwijst naar de historische grenspaal die op 31 december 2009 op de grens tussen de voormalige gemeenten Horst en Sevenum werd geplaatst.Waarom ‘vreemd genoeg’? Omdat ik het letterlijk vergezocht vind een rotonde te vernoemen naar een paal die naar schatting honderdvijftig meter van de rotonde verwijderd staat.
Wie heeft de borden eigenlijk geplaatst? Dat is de vraag die me nog het meest bezighoudt. De rotonde ligt op een kruising van een provinciale weg en twee gemeentelijke wegen. Wie is dan verantwoordelijk voor aanleg en onderhoud van de rotonde: de provincie of de gemeente? En is degene die verantwoordelijk is voor aanleg en onderhoud tevens verantwoordelijk voor de naamgeving? Straatnaamgeving is een gemeentelijke aangelegenheid, maar rotondenaamgeving is misschien weer een heel ander chapiter. Of wordt rotondenaamgeving beschouwd als een onlosmakelijk onderdeel van straatnaamgeving en ligt de verantwoordelijkheid derhalve automatisch bij de gemeente? U merkt, ik heb tijdens de paasdagen weer meer dan genoeg stof tot nadenken gehad.

Intermezzo – Automatische draaideur

Wie zei daar dat het nooit wat zou worden met Horst? Stoplichten hadden we al. Flats ook. En nu heeft Horst zelfs z’n allereerste automatische draaideur, ook wel tourniquet genaamd. Twee weken geleden geïnstalleerd bij supermarkt Plus. Afgelopen week voor het eerst in bedrijf, zij het nog wat haperend. Zeg nou zelf, zonder automatische draaideur werden we toch nergens serieus genomen? Of ik nu in Amsterdam, Maastricht, Londen, Berlijn, Parijs of Milaan kwam, altijd was de eerste vraag: hebben jullie in Horst nu onderhand al een automatische draaideur? Beschaamd moest ik telkens ontkennend antwoorden, waarop diepe minachting mij steevast ten deel viel. Complete deals liepen er op stuk.Vanaf nu kan ik fier, met opgeheven hoofd en de borst vooruit, bevestigend antwoorden: ‘Ja, wij in Horst hebben een automatische draaideur.’ Of: ‘Joa, veer in Horst hubbe aen automatische draedeur.’ Of: ‘Yes, in Horst we have an automatically revolving door’. Of: ‘Jawohl, wir haben eine automatische Drehtür in Horst.’ Of: ‘Oui, nous avons un tourniquet automatique à Horst.’ Of: ‘Si, abbiamo una porta giravole automatico in Horst.’Zoals mij zal het natuurlijk elke Horstenaar in den vreemde vergaan. Deuren die voorheen gesloten bleven, zullen nu als vanzelf openzwaaien. Overal zullen we met alle egards worden ontvangen. Laat de Horster triomftocht over de wereld nu maar beginnen. Terugkijkend zullen we later zeggen: de victorie begon met de automatische draaideur. Vrij naar Neil Armstrong: een klein stapje voor de Plus, een gigantische sprong voor Horst.

Actualisatie – Pand Cuppen (3)

Wie heeft zich de afgelopen jaren al niet allemaal uitgesproken tegen de nieuwbouwplannen voor het voormalige Ancoperceel aan de Hoofdstraat in Horst? Als ik het wel heb, was Thijs Coppus de eerste. Op 8 augustus 2007 vroeg hij op z’n weblog aandacht voor de historische waarde van het leegstaande pand Cuppen. Daarna was het in februari vorig jaar een verzuurde blogger die wees op de monumentale brievenbus van datzelfde pand Cuppen. Vervolgens stonden in augustus de bejaarde bewoners van appartementencomplex De Doolgaard op hun achterste benen. Zij zagen hun rust naar de filistijnen gaan als de gemeente tot een tijdelijke ontsluiting van parkeerplaats Cuppenpedje via de Torenstraat zou besluiten. Afgelopen donderdag onthulde De Echo van Horst dat het bisdom Roermond bezwaar aantekende tegen het geplande appartementencomplex. Het zou in strijd zijn met het bestemmingsplan en de privacy van de aanpalende pastorie aantasten. Zaterdag berichtte Dagblad De Limburger tenslotte dat ‘de winkeliers’ vrezen dat de nieuwbouw leidt tot minder parkeerplaatsen aan de Hoofdstraat. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat. De erfgoedijveraar en de brievenbusliefhebber haalden al snel bakzeil omdat pand Cuppen volgens wethouder Litjens onvoldoende karakteristiek is. De bejaarde appartementenbewoners werden op hun wenken bediend met de toezegging van het gemeentebestuur dat parkeerplaats Cuppenpedje tijdens de bouwperiode volledig wordt afgesloten. Het gezeur van de winkeliers over een tekort aan parkeerplaatsen is gemakkelijk het hoofd te bieden door uitvoering van een van de drie op 2 maart 2009 gesuggereerde opties.
Resteert het bisdom. Het zou wat al te goedkoop zijn om te zeggen dat het juist goed is als er wat meer toezicht komt op wat er allemaal in de pastorietuin gebeurt. De toch al imposante pastorietuinmuur dan maar verder ophogen? De pastorietuin onteigenen? Het geplande appartementencomplex verlagen? Grote spiegels plaatsen tussen appartementencomplex en pastorie(tuin)? Het appartementencomplex een kwartslag draaien zodat het met de rug naar de pastorie(tuin) komt te staan?Ineens bedenk ik me: zou het eigenlijk niet veel eenvoudiger zijn gewoon alles bij het oude te laten?

Top 5 – Sevenumse corpussen met blauwe lendendoek

Zo, daar zette Rob Merkx, voormalig deken van Horst en huidig deken van Roermond, dinsdag in Dagblad De Limburger eens even duchtig de puntjes op de i: ‘Ik vind het vreemd dat we zo hard oordelen over hoe veertig jaar geleden door iedereen over seksualiteit werd gedacht. Wat er nu gebeurt, is dat we over seksualiteit en mishandeling praten met de blik en de opvattingen van nu. Terwijl de moraal vroeger anders was.’ Altijd weer hetzelfde liedje: bagatelliseren, ontkennen, anderen de schuld geven en daarna Schwamm drüber. Gelukkig dat er binnen de katholieke kerk óók mensen zijn die er anders over denken. Zoals Jo Janssen, pastoor te Bergen. Hij zegt in hetzelfde artikel in Dagblad De Limburger: ‘Het grootste probleem van het instituut kerk is dat het zichzelf heilig heeft verklaard. Ze doen alsof ze nooit fouten zouden kunnen maken, terwijl de grootste zondaars misschien wel in de hoogste rangen zitten.’
Over tot de orde van de dag: Goede Vrijdag. Herdenking van de kruisiging van Jezus. Ook Horst-sweet-Horst is niet te beroerd hier bij stil te staan en pakt uit met een top 5 van Sevenumse veldkruisen met een Jezus met blauwe lendendoek.
Waarom Sevenum? Omdat nergens anders in de gemeente Horst aan de Maas de corpussen in zulke felle kleuren zijn opgeschilderd. Zo ben ik een bijna fluorescerend geelgroene doornenkroon tegengekomen en lendendoeken in de meest exotische kleurenvariaties.Waarom blauw? Omdat dat de kleur is van het hemelse, het goddelijke, het pure, het zuivere.
Waarom de lendendoek? Omdat onder die doek de bron van de huidige ellende hangt.

5. Kleefsedijk:Uitzonderlijk lang en uitzonderlijk ongeplooid. Zou in plaats van een lendendoek wel eens een boxershort kunnen zijn. Bovendien tegen het zwarte aan, vandaar deze lage klassering.

4. Hoogbroek:Mooi blauw is niet lelijk. Opmerkelijk: de onbedekte heupen.

3. Maasbreeseweg:Blau blau blau blüht der Enzian. Zeldzaam grote, alles maskerende knoop aan de voorzijde.

2. Steegbredeweg:Hier is het juist de buitengewoon grote knoop aan de rechterheup die opvalt. Lijkt wel een plunjezak.

1. Maasbreeseweg:De onbetwiste nummer 1. Niet eens zozeer vanwege de fors uitgevallen doek, maar vooral vanwege de tekst boven het corpus, die door een aantal geestelijken in het verleden dus blijkbaar wat al te letterlijk is opgevat: