Klein mysterie 334 – Kazerneplan (1)

‘Regio juicht kazerneplan toe’, luidde de openingskop van het regiokatern van Dagblad De Limburger afgelopen vrijdag. Was Maurice de Hond soms in Noord-Limburg neergedaald om opinieonderzoek te doen? Nee, zo bleek al snel, de kop was gebaseerd op een opiniebijdrage een paar bladzijden verderop van Leon Litjens en Jan Loonen, de wethouders Economische Zaken van respectievelijk Horst aan de Maas en Venray. Zij scharen zich daarin vierkant achter de meest recente plannen voor het kazerneterrein in Venlo. Die behelzen onder meer de bouw van een voetbalstadion dat tevens dienst moet doen als evenementencentrum en de gedeeltelijke wederopbouw van het archeologisch monument fort Sint Michiel. De plannen vergen een overheidsinvestering van vele tientallen miljoenen euro’s. De beide heren wensen de Venlose gemeenteraad, die op 25 april een besluit neemt over het kazerneplan, ‘veel wijsheid, leiderschap en politiek lef’ toe.

‘Waar bemoeien ze zich mee?’, denk je dan in eerste instantie. De heren blijken hun bijdrage echter vooral te hebben geschreven als leden van het portefeuillehoudersoverleg Economische Zaken van Regio Venlo. In Regio Venlo – ik citeer de website – ‘werken de gemeenten Beesel, Gennep, Horst aan de Maas, Peel en Maas, Venlo en Venray intensief samen aan een duurzame economische ontwikkeling van de regio’.

Die Regio Venlo, zo schrijven Leon Litjens en Jan Loonen, investeert vijftien miljoen euro in het kazerneterrein. Ongetwijfeld oud nieuws, maar mij was het ontgaan. Ik sta er wel versteld van. Terwijl de Venlose politiek al jaren worstelt met het hele vraagstuk, draagt Regio Venlo zonder blikken of blozen vijftien miljoen euro bij.

Vijftien miljoen euro. Geen kattenpis. En toch kan ik me niet herinneren dat de Horster gemeenteraad ooit over het kazerneplan heeft gesproken. Of zijn besluiten hierover in eerste instantie het pakkie-an van het college van burgemeester en wethouders? Maar hoe zit het dan met de controlerende taak van de gemeenteraad? En met het verantwoording afleggen door het college? De gemeenteraad zal toch wel iets te zeggen hebben over de besteding van al die miljoenen?

Op grond van welke afwegingen heeft Regio Venlo eigenlijk besloten die vijftien miljoen euro beschikbaar te stellen? Welke voorwaarden zijn eraan verbonden? Hoe verliep de discussie? Was er überhaupt discussie? Was het besluit unaniem?

Het kan aan mij liggen, maar ik vind die hele Regio Venlo nogal schimmig. Wild om me heen meppen met grote woorden als ‘een democratisch tekort’ en ‘achterkamertjespolitiek’ leidt waarschijnlijk niet tot meer helderheid. Daarom wil ik het eens anders aanpakken: zijn er geen Horster politici die mij (en met mij de Horst-sweet-Horst-lezers) duidelijk kunnen en willen maken hoe de vork in de steel zit wat betreft Regio Venlo en de besluitvorming over het kazerneplan? Laten we voor één keer de rollen omdraaien: jullie leggen mij uit hoe het zit in plaats van andersom. Uiteraard ben ik ook heel benieuwd naar jullie mening over het kazerneplan. En nu niet net doen alsof jullie Horst-sweet-Horst niet lezen, want ik wéét gewoon dat het wel zo is. Mail me jullie bijdrage (laten we zeggen maximaal vijfhonderd woorden) en ik ben graag bereid er op Horst-sweet-Horst plaats voor in te ruimen. De zaak lijkt me er belangrijk genoeg voor.

Ceterum censeo dat gemeenten nooit zelf voetbalstadions moeten bouwen, dat VVV lekker in een gerenoveerde en uitgebreide Koel moet blijven spelen, dat fort Sint-Michiel er het meest bij gebaat is als het in z'n geheel onder het maaiveld verborgen blijft en dat Venlo juist het prachtig ensemble dat tot enkele jaren geleden Frederik Hendrikkazerne heette en waarvan zelfs de toiletgebouwtjes tot rijksmonument zijn verklaard, moet koesteren en voor de ondergang moet behoeden.

Intermezzo – Pimp ow ei

Wat zien we hier? Juist, en hörtje eier. Een levender bewijs van de schoonheid van het Horster dialect is er niet. Toppunt van verrukking: een boodschappenbriefje van de straat vissen waarop behalve ‘kaas’, ‘rijst’, ‘bananen’ en ‘koffie’ ook ‘1 hörtje eier’ staat vermeld. Of een Nederlandse verbastering daarvan. ‘Heurtje’, ‘hurdje’, ‘hortje’, zoiets. De officiële Nederlandse vertaling schijnt ‘horde’ te zijn. Toch vrees ik dat als ik in een Amsterdamse zuivelwinkel om een horde eieren vraag, me met een niet mis te verstane portie hoofdstedelijke humor aan het verstand zou worden gepeuterd dat ik maar een achterlijke Limburger ben. Terwijl als je in Horst om een horde eieren zou vragen, de reactie na enig wenkbrauwgefrons zou luiden: ‘Ȏh, ge bedoelt en hörtje eier!’

Waaruit deze bespiegelingen voortvloeien? Uit een prachtig initiatief dat in Hegelsom is geboren. Pimp ow ei heet het: een gratis te fietsen of wandelen route langs 26 door inwoners van Hegelsom vervaardigde kunstwerken. Als basis voor die kunstwerken dient telkens een door de Werkgroep Tuutetrek beschikbaar gesteld stalen ei. Achterliggende bedoelingen: dorpsverfraaiing en bevordering van de leefbaarheid. Eigen kunst om de betrokkenheid van inwoners bij hun dorp te vergroten – mooier kan het toch niet?

Of het ook gaat zo werken? Nooit te vroeg juichen, maar als de voortekenen niet bedriegen wel. Het enthousiasme spat er in elk geval nu al aan alle kanten vanaf. Léés daarvoor de website, beluister de aanstekelijke song en bekijk de flitsende videoclip. Waarmee we weer terug zijn bij het ‘hörtje eier’: de song bevat de regel ‘Pimp ow ei en zet ut in en hörtje’ en in de videoclip spelen eierhörtjes een niet onbelangrijke bijrol, onder meer drijvend in de Molenbeek.

Alsof het allemaal niet op kan heeft Pimp ow ei ook nog een prijzenswaardig bijproduct opgeleverd: Dut ma mei mit os ei. Wat dat behelst? Probeer daar tussen 22 april en 7 oktober zelf maar eens achter te komen. Of bekijk, als u uw nieuwsgierigheid niet kunt bedwingen, nu alvast dit weblog.

Wat ik me alleen afvraag: moeten we Pimp ow ei, gezien het feit dat het nagenoeg samenvalt met de Floriade, nou zien als spin-off van de Floriade? Wat mij betreft liever niet hoor, anders zul je straks ook nog zien dat ik al m’n scepsis over de Floriade en het begrip spin-off overboord moet gooien. Alsof ik met het MIBO-magazijn niet al genoeg gezichtsverlies heb geleden.

Klein mysterie 333 – Bloesem

Bij het schrijven van deze stukjes doet zich vaak een dilemma voor. Volgens een aloude journalistieke wijsheid moet je een goed verhaal niet kapot checken. Van de andere kant wil je ook niet graag voor aap staan. Zo had ik me in het najaar van 2010 bijna belachelijk gemaakt met een stukje over dit munitiehuisje,

dat er toen overigens nog zo uitzag:

Ik had ergens gelezen dat een gemeenteraadslid uit Deurne had voorgesteld het huisje tot een schuilhut voor fietsers en wandelaars om te bouwen. Maar had de Deurnese gemeenteraad dan iets te zeggen over het in Horst aan de Maas (Griendtsveen) gelegen munitiehuisje? Dacht het niet. Het bijtende stukje over de Deurnese expansiedrift was al bijna gepubliceerd, toen ik besloot toch maar even de precieze locatie van het huisje te verifiëren. Bleek het dus net aan Brabantse zijde van de provinciegrens te liggen. Afgang op het nippertje voorkomen.

Waarmee ik maar wil zeggen dat het zich soms loont goede verhalen kapot te checken. Maar af en toe moet je ook risico’s durven te nemen. Zoals vandaag. Ik wil u deelgenoot maken van een uniek natuurverschijnsel in Horst aan de Maas. Iets dat Horst aan de Maas wereldwijd op de kaart zet. En dat, alsof god het zo heeft gewild, uitgerekend in het jaar van de Floriade. Het valt allemaal voor één keer wie stroont in en mendje. En wel hierom: achter de Weisterbeekschool, bij de splitsing Schoolstraat – Molenstraat, staat een boom in bloei.

‘Niets bijzonders, er staan op het moment wel meer bomen in bloei’, zult u zeggen. Klopt als een bus. Maar het bijzondere aan deze boom in bloei is dat hij zowel witte als roze bloesem draagt.

Witte en roze bloesem verenigd aan één boom! Heeft u het ooit zouter gegeten? Komt dat zien, komt dat zien! Liefst snel een beetje want de bloesemtijd is alweer bijna afgelopen.
Waar gaat dit toe leiden? Tot hedelfingers en varikse zwarte? Tot appels en peren? Tot kersen en pruimen? Naar verluidt zijn er al bookmakers die weddenschappen aannemen op de uitkomst. De hoogste quotering schijnt vooralsnog te zijn weggelegd voor de onwaarschijnlijke combinatie van perziken en morellen. Over een paar maanden weten we meer.

(En ga nu alsjeblieft niet beweren dat elke onbenul er in twee computerklikken achter kan komen dat twee verschillende kleuren bloesems aan één boom helemaal geen uniek verschijnsel is. Een goed verhaal …)

Intermezzo – Jachthut (21)

Je kunt veel van de goede man zeggen, maar dat zou onze Bernhard natuurlijk nooit zijn overkomen, een heup breken op een jachttrip.
Wat in de berichtgeving over de Botswaanse jachtpartij van Juan Carlos tot dusverre ontbreekt, zijn tot de verbeelding sprekende details. Draagt de Spaanse koning tijdens de jacht zo’n groen jagershoedje met veer? Of zit ook tijdens de jacht z’n kroon als vastgeplakt op z’n koninklijke hoofd? Jaagt hij vanuit een van alle moderne gemakken voorziene jachthut of zit hij gewoontjes op een Spartaanse, met groene netten gecamoufleerde Leitersitz? Bladert hij in beduimelde pornoblaadjes als er even geen olifanten aan z’n oog voorbijtrekken? Haalt hij zelf de trekker over of wordt dat voor hem gedaan?
Zolang een antwoord op dergelijke toch zo intrigerende vragen uitblijft, zult u het moeten doen met de banale Horster werkelijkheid. En die is dat ik verheugd melding kan maken van maar liefst zes nieuwe, onlangs ontdekte Horster Leitersitze. De rijke oogst van een middagje beter dan normaal uit je doppen kijken in de Schadijker Bossen.

De eerste twee stoelen zijn een duo dat de toegang lijkt te vormen tot het flink op z’n kop gezette bosgedeelte achter de overdekte schietbaan van schietvereniging Davy Crockett.

Enkele honderden meters verderop ligt midden in de bossen een langgerekt perceel dat deels als weiland en deels als akker in gebruik is. Aan de akkerranden staan twee eenvoudige Leitersitze waarover verder weinig bijzonders te melden valt.

Een derde bevindt zich precies op de grens van weiland en akker. Hij is geplaatst in een solitair dennenboompje. Het feit dat hij zo onopvallend wil zijn, maakt deze Leitersitz nu juist zo bijzonder opvallend.

Roept aangename herinneringen bij me wakker aan de stormbaan in Dad’s Army.

De zesde Schadijker ladderstoel is op zichzelf ook niet zo heel opmerkelijk:

Hier is het meer de omgeving die er toe doet: op circa vijftig meter van de stoel beleefde ik voor het eerst in m’n carrière als jachthuttenspeurder de perverse sensatie van het oog in oog staan met een likpaal.

Een meter of tien verderop ook nog een voerplaats:

In één klap zes Leitersitze. Waar zijn de tijden gebleven dat een Top 5 van Horster jachthutten me nog een uitdaging leek? Intussen ben ik de tel kwijtgeraakt, maar het zou me niet verbazen als ik al boven de dertig zit. Het moment waarop ik wetenschappelijk kan vaststellen dat de Horster dreven meer jachthutten dan wild bevatten, nadert met rasse schreden.

Intermezzo – De jeugd van tegenwoordig

Toen het laatst een paar dagen mooi weer was, hoorde ik iemand klagen over jongeren die er rondom de banken tegen de buitenmuren van het atrium van de Sint-Lambertuskerk zo’n puinhoop van maakten.

De politie zou er zelfs tegen zijn opgetreden. Ik wilde nog de tegenwerping maken dat daar misschien ook een schone taak voor de centrumstewards (bestaan die eigenlijk nog?) was weggelegd, maar kreeg daarvoor niet de gelegenheid. Mijn informante sloot haar klaagzangetje namelijk af met de verzuchting: ‘Die jeugd van tegenwoordig ook …’ Wat me dan weer uit het hart gegrepen was. Die jeugd van tegenwoordig ook. Evenals mijn informante stoor ik me in hoge mate aan de jeugd van tegenwoordig van nu. Watjes zijn het. Lamlendig volkje. Tot niets te bewegen. Zitten daar maar wat apathisch op een bankje bij de kerk. Slappe hap. Ouden van dagen de stuipen op het lijf jagen is er niet meer bij. Opvoeren van brommers? Hoe moet dat? Het wettelijk en ouderlijk gezag tarten? Ons niet gezien! Zelfs belletje trekken is voor de jeugd van tegenwoordig van nu al teveel gevraagd.

Vergelijk dat nou eens met de jeugd van tegenwoordig van vroeger. Bijvoorbeeld met de jeugd van tegenwoordig van 1845. Die wist tenminste van aanpakken, zo blijkt uit een document in het Gemeentearchief Horst (inventarisnummer 1968). Die jeugd gooide met stenen, als het moest zelfs door de ruiten van de kerk (klik op de afbeeldingen om ze te vergroten).

Ze beging ondeugden bij de dorpspomp. Speelde op straat spelletjes om geld. Verstoorde de kerkdienst. Bracht schade toe aan de gewassen. Ging uit stelen.

Speelde onder de hoogmis op straat. Maakte na de hoogmis zo’n lawaai dat de bode die de publicaties van die week voor moest lezen, onverstaanbaar was. Bekladde deuren, ramen en muren van woningen en gemeentelijke gebouwen met graffiti.

Ja, die jeugd van tegenwoordig van 1845 dat was nou nog eens een jeugd van tegenwoordig die haar taak serieus nam. Provoceren, irriteren, uitdagen, grenzen opzoeken en liever nog overschrijden, de goegemeente tegen je innemen, excessief gedrag: daartoe is de jeugd van tegenwoordig toch op aarde? Kom op, jeugd van tegenwoordig van nu, jullie laten je toch niet aftroeven door de jeugd van tegenwoordig van 1845? Wat die presteerde, moeten jullie toch op z’n minst kunnen evenaren? Ontwaak eens uit die lethargie, werp die braafheid van je af, kom in actie, dóe iets. Ik reken op jullie.

Intermezzo – Eduard (2)

Feestdagen. Vroeger waren ze dodelijk saai en konden ze me niet snel genoeg voorbij zijn. Tegenwoordig kan ik nauwelijks wachten tot het zo ver is. Louter en alleen vanwege Eduard. Diens buste is nog geen twee jaar geleden in Griendtsveen geplaatst, maar nu al is de prachtige traditie ontstaan om haar bij bijzondere gelegenheden van passende dracht en attributen te voorzien:

Gelukkig is het over drie weken alweer Koninginnedag. En vijf dagen daarna Bevrijdingsdag. En een week daarna Moederdag. En een week daarna Hemelvaart. En een week daarna Pinksteren. En drie weken daarna Vaderdag. En twee weken daarna wordt Nederland Europees kampioen.

Intermezzo – Gelul (2)

Nee, Wim is niet zo flauw dit keer een verhaaltje te schrijven waarin hij de interpunctie vergeet en waarin alle derde personen enkelvoud op een d eindigen. Wim is dit keer wel zo flauw een zin uit een brochure over de nieuwe woonwijk Hof te Berkel te citeren: ‘De stapel lege borden op het aanrecht verraden in stilte het succesje van mijn weekendmenu.’ Waaruit mogen blijk dat Hallo Horst aan de Maas zich in goed gezelschap bevinden.

Mocht u na deze ene zin aandrang voelen die brochure in haar geheel tot u te nemen, dan adviseer ik u dat op nuchtere maag te doen. Zo niet, dan weet ik heel zeker dat het u na lezing dun de broek dan wel mond uitloopt. Hier is namelijk een tekstschrijver aan het werk geweest die op gruwelijke wijze uit de bocht is gevlogen. Hoewel de brochure slechts achttien bladzijden telt, bevat ze stof voor wel tien Horst-sweet-Horststukjes – zonder overdrijving.

In de eerste fase blijken in Hof te Berkel (Hemel op Aarde zou een adequater benaming zijn) vier villa’s te worden gebouwd: stadsvilla La Mondaine, herenhuis Grandeur, moderne villa Avant-Garde en villa Avant-Garde Supérieure. Alleen al vanwege de namen kun je dan op je klompen aanvoelen dat uiterste waakzaamheid geboden is. Als je vervolgens leest wat er over die villa’s wordt geschreven, gaan inderdaad alle alarmbellen rinkelen.

Neem herenhuis Grandeur. Afgaand op de schets in de brochure een vrij rechttoe rechtaan huis. Weliswaar groot, maar enige architectonische verfijning valt er niet aan af te lezen. Desondanks wordt het in de brochure tot mythische proporties opgeblazen:

‘Herenhuis ‘Grandeur’ blinkt uit in eigenwijze gratie en tegelijkertijd robuustheid pur sang. Het herenhuistype dat zich ook wel “Horster” herenhuis laat noemen bestaat in een statige woning die zich begenadigd ziet met een langskap en indrukwekkende, verticale ramen. Dit prachtige domicilie richt zich met de brede gevel naar de straat en refereert aan een eigentijdse vertaling van vroegere tijden waarin karakteristieke elementen als baksteenornamenten, raamomlijstingen en gootbeëindigingen hoogtij vierden. In alle opzicht een villa met een genadeloze ‘grandeur’!’

‘Eigenwijze gratie’, ‘statige woning’, ‘zich begenadigd ziet’, ‘prachtige domicilie’, ‘genadeloze grandeur’: houdt u het nog droog? Ja? Dan vast niet als u heeft gelezen hoe het er straks in villa Avant-Garde Supérieure aan toe zal gaan:

‘Coquilles in saffraansaus, in zoutkorst gestoomde dorade. De stapel lege borden op het aanrecht verraden in stilte het succesje van mijn weekendmenu. Achter een prachtig glas Brunello uit 2006 vraag ik me af wat er mooier is dan een tafel omringd door louter lachende gezichten.“Vrienden… op een heerlijke avond samen!”’

Ook in potsierlijk gelul kun je niet wonen.

Intermezzo – Ooievaar

Zoals je de mensheid in kunt delen in links en rechts, zo kun je dat ook met de dierenwereld doen.
Honden: volgzaam, gezagsgetrouw, dus rechts.
Katten: eigenwijs, wars van elk gezag, dus links.
Mieren: nijver, coöperatief, dus links.
Vlaamse gaaien: veel geschreeuw, weinig wol, dus rechts.
Slangen: lui, gewiekst, dus rechts.
Koeien: vaak met geen stok in beweging te krijgen, dus rechts.
Varkens: sociaal, nieuwsgierig, dus links.

Apen: intelligent, dus links.
En ooievaars dan? Tot een week geleden zou ik geen raad hebben geweten met die vraag. Nu zeg ik zonder enige aarzeling: links. En dan niet van dat verwaterde PvdA-links, maar ultralinks. Anarchistisch links. Hoe ik dat ineens zo zeker weet? Voor een antwoord op die vraag moeten we terug naar 2001. In de zomer van dat jaar plaatste Stichting Horster Landschap drie nestkommen voor ooievaars: twee in America, één in Horst.

Bedoeling was dat ooievaars met ingang van 2002 hier voortaan niet alleen zouden overvliegen, maar ook zouden broeden. Want, zo kopte Dagblad De Limburger:

Citaat uit het bijbehorende artikel: ‘De ooievaars in Horst aan de Maas hoeven het niet te doen met een afgedankt karrenwiel. Ze krijgen Indonesisch hardhout onder hun achterste.’

Waren ooievaars nu rechtse dieren geweest, dan zouden ze vanaf 2002 in de van hogerhand gespreide Horster (en later ook Sevenumse) bedjes hun kroost hebben grootgebracht. Bij mijn weten (ik ben niet onfeilbaar, dus roep maar als ik abuis ben) heeft zich echter sinds 2002 nooit ook maar één ooievaar in de nabijheid van die nestkommen vertoond. Indonesisch hardhout of niet.

Dat ooievaars Horst aan de Maas bleven mijden kon je tot twee weken terug misschien nog toeschrijven aan een ongeschikte biotoop. Hoe graag ze die nestkommen wellicht ook wilden betrekken, de omstandigheden dwongen hen uit te wijken naar elders, zou dan de redenering luiden. Inmiddels weten we beter. Een paartje ooievaars heeft de Horster biotoop geschikt bevonden, maar de aanwezige nestkommen links laten liggen en geopteerd voor het zelf bouwen van een nest in een boom.

Vind ik nou mooi. Afwijken van de gebaande paden. Gewoon je eigen gang gaan. Je niet door anderen de wet laten voorschrijven. Wars van autoriteiten zijn. Ooievaars zijn anarchisten. Ooievaars zijn links. Ooievaars zijn vogels naar mijn hart.

Overigens had de paashaas dit jaar nog een aardige verrassing voor mij in petto: een ciconia caerulea:

Ook al zo links als de pest.

Klein mysterie 332 – Não aperta

Verleid door de onweerstaanbare aantrekkingskracht van een uitgestorven winkelstraat op zondagochtend vond ik mezelf op eerste paasdag ineens terug in de Kerkstraat. Net toen ik me wanhopig begon af te vragen wat uitgestorven winkelstraten op zondagochtend ook alweer zo aantrekkelijk maakte, viel m’n oog op een opgevouwen, wit notitieblaadje, gelegen op het trottoir voor Dwarz Kids Mode (kandidaat voor een toppositie in een Top 5 van Horster winkelnamen om bang van te worden).

Ook deze verleiding wist ik niet te weerstaan. Ze maakte me helaas nog wanhopiger.
Het blaadje bleek aan beide zijden beschreven te zijn. Zó aan de ene zijde:

En zó aan de andere zijde (klik op de afbeeldingen om ze te vergroten):

Normaalgesproken zou zo’n briefje gefundenes Fressen zijn voor Horst-sweet-Horst: verklaringen zoeken, bespiegelingen houden, suggesties doen, theorieën verzinnen, speculeren. Dit keer moet ik passen. Historisch moment in de geschiedenis van Horst-sweet-Horst: voor het eerst ga ik hier de zegswijze ‘ik kan er geen chocola van maken’ bezigen. Dat betekent zoveel als ‘ik kan er helemaal niets mee’, ‘ik begrijp er geen snars van’, ‘dit is abracadabra voor mij’.

Ja, ik zie dat er (in sommige gevallen onleesbare) cijfers en letters op het briefje staan. Samen vormen die letters woorden. Nederlandse woorden, een Engels woord (‘off’) en Portugese woorden. De betekenis van de Nederlandse woorden ken ik (‘verlichting’, ‘groen’, ‘kroonluchter’, ‘lampekappen’, ‘wit’, ‘voorkant’ enz.). Die van het Engelse woord ook (‘uit’). De betekenis van een aantal Portugese woorden kan ik, voor wat het waard is, achterhalen met behulp van Google Vertalen (‘não aperta’ = druk niet op; ‘vai pro’ = gaat naar; ‘apertar no ultimo’ = vast in de laatste; ‘mas os cores’ = maar de kleur). Maar wat is het verband tussen die woorden? Wat is het verband tussen de woorden en de cijfers? Is er een verband tussen de ene zijde van het briefje en de andere? Zo ja, welk? Waarom die afwisseling tussen Portugees en Nederlands? Wat hebben die kleuren ermee te maken? Wat betekent die door een x onderbroken streep onder ‘não aperta’? En zo zou ik nog wel even door kunnen gaan.

Excuseer, maar ik krijg er geen vat op. Tast in het duister, kan er dus geen chocola van maken. Verder dan dat een en ander wel op enigerlei wijze met lampen en verlichting te maken zal hebben, kom ik niet. Is er misschien een al dan niet Portugese verlichtingsexpert (Português iluminação especialista) in de zaal die z’n licht op deze zaak wil laten schijnen?

Intermezzo – Hallo Horst aan de Maas (2)

Hallo Horst aan de Maas bevat wekelijks een poll waarbij lezers worden uitgenodigd hun mening te geven over een bepaalde stelling. Een begeleidende korte toelichting moet het bepalen van een standpunt vergemakkelijken.

Deze week is de stelling van ons als altijd wakkere weekblad: ‘Lokale media moet toegang krijgen tot de opening van de Floriade.’ De toelichting luidt als volgt:

‘Op woensdag 4 april is de langverwachte opening van de Floriade 2012 in het bijzijn van Hare Majesteit Koningin Beatrix. Uit het hele land heeft de media zich aangemeld om bij deze opening te zijn. De organisatie van de Floriade heeft hierdoor een selectie moeten maken van welke media ze toelaten bij de opening. Lokale bladen en andere media, zoals bijvoorbeeld nieuwsblad HALLO Horst aan de Maas, Omroep Reindonk en Peel en Maas uit Venray, zijn buiten de selectie gevallen. Lokale media zijn in de aanloop naar de Floriade echter vaak gebruikt om promotie te maken. Is dat wel eerlijk, met het oog op de zes gemeenten die de Floriade organiseren? Moet juist de lokale bevolking, die zelf geïnvesteerd heeft in het succes van de wereldtuinbouwtentoonstelling, niet ook kunnen genieten van het schouwspel tijdens de openingsceremonie? Aan de andere kant, is het niet logisch dat de Floriade-organisatie kiest voor media met een groot (inter)nationaal bereik? Lokale media moet toegang krijgen tot de opening van de Floriade. Wat vindt u?’

Tja, wat vinden ik? De redactie hebben natuurlijk gelijk dat de lokale bevolking moeten kunnen genieten van het schouwspel tijdens de openingsceremonie. We heeft verdorie niet voor niets jarenlang moeten zuchten onder de grenzeloze ambities van onze bestuurders. (Ook de Vrienden van de Floriade mag trouwens niet worden geschoffeerd met een plaatsje voor een scherm – daarvoor heeft ze verdorie toch niet al die centjes gedokt?)

Van de andere kant: hebben een redactie die zoveel moeite hebben met het verschil tussen enkel- en meervoud wel iets te zoeken bij de openingsceremonie? Als de redactie het woord ‘media’ nu nog consequent als enkelvoud beschouwden, zouden je nog kunnen denken: ‘De redactie hebben te veel naar Louis van Gaal geluisterd.’ Maar nee, hoor, de ene keer enkelvoud, de andere keer meervoud. Dat zijn geen reclame voor Hallo, dat zijn geen reclame voor Horst aan de Maas, dat zijn geen reclame voor de Floriade.

Dus ik kunnen me wel voorstellen dat de organisatie van de Floriade Hallo niet toelaten bij de opening. Als ik organisatie van de Floriade waren, zouden ik tegen Hallo zeggen: ‘Laten het komende half jaar beterschap zien en wij stuur jullie een uitnodiging voor het slotspektakel.’