Ingezonden – Visie veehouderij: een neuslengte zicht

Horst-sweet-Horst ontving een ingezonden bijdrage van Andries Brantsma over de Visie Veehouderij van de gemeente Horst aan de Maas die vorige week door een ruime raadsmeerderheid werd aangenomen (alleen D66+GroenLinks, Groep Emons en SP stemden tegen):

Visie Veehouderij Horst: een neuslengte zicht

Met Tegels minder regels. De slogan, waarmee de in Horst aan de kant geschoven Rudy Tegels in Provinciale Staten kwam en werd opgeleid door topbestuurders Mackus, Koopmans en Driessen. Macht en  netwerk gaan boven kennis.

Toen wethouder Vostermans vertrok ging wethouder Tegels verder met het niet invullen van de Visie Veehouderij. Aanpak: kijk op neuslengte. Bekijk het kortetermijnbelang van grote veehouderijen. Vergeet het belang voor de wereld van je kinderen en kleinkinderen. Begraaf het rentmeesterschap. Met intensief LLTB-contact werd een visie geboren. Geheel in lijn met de LLTB-visie van Kees van Rooij. Leeg en eenzijdig.

Wat is dan die visie en wat brengt het? Raadslid Yvonne Douven: ‘Zie het als een kinderkleurplaat. Je hebt geen bouwtekening maar je weet wat je wilt.’ Vergelijk dit met de wethouder-visie. Zie het als een zwartwit krabbeltje, met een onherkenbaar figuur. Geen beeld, geen richting. En dan doelen formuleren? Dat wordt voortzetten van doelloos dwalen.

De raadsfracties: mevrouw Douven (VVD): De visie heeft niet echt inhoud. Daar kun je dus niet op tegen zijn: watte mevrouw Douven?
Heer Weijs (CDA): We zijn de besten van de wereld. Zo dachten ze met de VVD ook over de energietransitie en nu is de hele windmolenindustrie in buitenlandse handen. Maar ‘beste’ geldt niet alleen voor Horst maar moet bekeken worden over de hele keten. Enkele (heel grote) bedrijven bezoedelen de goede naam van de veehouderij door overlast en negeren van regels. Correct heer Weijs; doe daar dan iets aan!! Past overigens wel bij minder regels van Tegels.
Essentie ziet de visie zitten (die visie zonder inhoud van mevrouw Douven). De zorgen zouden voor deze partij dezelfde moeten zijn als bij de Kleefsedijk, maar dit zal nu geen stemmen opleveren is mogelijk de overweging.
Jan Wijnen (PvdA) spreekt zorgen uit en denkt aan de geurnormen en zoekt vele verbeteringen. Consistent als altijd spreken ze tegen maar stemmen voor.
Zorg voor klimaat, natuur, gezondheid en stankoverlast wordt eigenlijk alleen door SP en D66+GroenLinks uitgesproken. Goede boterham voor de boeren wordt breed gedeeld.

Er is hoop: De wethouder beweert uit de notulen van gemeentelijk overleg uit 2019 met de GGD te verklaren dat een geurnorm regionaal moet worden vastgesteld. Zijn neus zal dus wel groeien en daarmee zijn blikveld. Gevolgen van deze Tegels-visie:

• Geen voortgang. Wethouder blijft met Weijs steken in van schaalvergroting.
• Geurverordening gebruiken we wel rondom Meerlo om meer te mogen stinken, maar een verbetering voor burgers moet regionaal.
• De wanorde moet eerst op orde en dus trekken we slapende vergunningen pas over vele jaren in. Dus meer vee.
• Intern salderen laat de veestapel en dus mest- en overlastprobleem groeien.
• De stankruimte wordt voorlopig helemaal  volgebouwd.

Eindresultaat? Over enkele jaren een nog grotere saneringsronde.

Praktijkresultaat Tegelvisie: warm saneren met grote kosten aan een kant van Meerlo en uitbreiden met evenveel dieren aan de andere kant. Visie? Wethouder, raadsleden, dat is kortzichtig. U laat boeren, burgers, klimaat, natuur en nageslacht in de steek. Wegschuiven van regels is des Tegels, niet voor de raad.

Nog nooit zover geweest met een visie volgens de wethouder. Geen meter opgeschoten wethouder. De opbouw van een inhoudsvolle visie is bij u in verkeerde handen. U laat de jeugd, boeren en burgers barsten.

Andries Brantsma

Intermezzo – Kraamkamer (2)

Enkele weken geleden maakte ik twee lange wandelingen door bosgebieden in Horst aan de Maas en Venray. Bossen worden, blijkens op diverse plaatsen aangetroffen welkomstborden, tegenwoordig aangeduid als ‘Kraamkamer van de natuur’. Zelf zag ik vooral ongelooflijk veel menselijk ingrijpen. ‘Kraamkamer van de natuur? Speeltje van de mens zal je bedoelen!’, was dan ook de enigszins provocerende afsluiting van het stukje dat ik erover schreef (klik hier). Een van degenen die zich aangesproken voelde was Wim Heijligers, gepensioneerd bioloog uit Horst. ‘Ga anders een keer met mij op pad, dan kan ik je de visie van een ecoloog op natuur-cultuur uit de doeken doen’, nodigde hij me uit. Graag, leuk, interessant, leerzaam – afwijzen kwam geen moment bij me op. Dus spraken we af. In het Schuitwater. Om daar urenlang te wandelen en onderwijl te praten. Wim & Wim. Met al snel een vaste rolverdeling. Die Wim de meester, deze Wim de leerling. Deze Wim de vragen, die Wim de antwoorden. Die Wim docerend, deze Wim gedoseerd tegensputterend. Deze Wim begripvol, die Wim begripvol.

De Bloedrode heidelibel is puur natuur. Het prikkeldraad markeert een grens, aan de ene kant waarvan pony's grazen en aan de andere kant wandelaars lopen.

Enkele honderden woorden zijn veel te weinig voor een adequate samenvatting. Ik som gewoon wat dingen op die me zullen bijblijven. In de eerste plaats de ongelooflijk brede kennis der natuur van die Wim – al zal hij zelf de eerste zijn om deze opmerking te bagatelliseren. Verder het fanatisme waarmee hij elke niet héél alledaagse vogel, vlieg, vlinder, libel of wesp fotografeert en vervolgens registreert op waarneming.nl. Al die planten en dieren zijn puur natuur, er komt geen mens aan te pas, doceerde hij. Een ander, ter plekke aanschouwelijk gemaakt lesje dat hij me leerde: de ingrijpende gevolgen van de – door de mens veroorzaakte – hoge stikstofneerslag voor de vegetatie en daarmee ook de biodiversiteit van het Schuitwater.

De natte elzenbossen van het Schuitwater zijn het leefgebied van de Kleine ijsvogelvlinder, die vaak al nectarzuigend op braam in de bosrand te zien is.

Hij maakte me eveneens duidelijk dat het huidige aanzien van het Schuitwater deels tot stand is gekomen aan de tekentafel. De natuur dus toch een speeltje van de mens? Nee, dat ligt iets genuanceerder: zie het meer als een reparatiepoging van de mens, als een soort compensatie voor eerder aangedaan leed, als een poging om iets van de verloren gegane en broodnodige biodiversiteit terug te winnen. Maar het blijft dweilen met de kraan open zo lang diezelfde mens weigert in te zien dat de nood zo langzamerhand aan de man is.  

De Bastaardzandloopkever profiteert van de door wandelaars benutte wandelpaden. Het open zand vormt ideaal jachtgebied voor de kever.

Conclusie: inderdaad uitermate leuk, interessant, leerzaam. Af en toe vloeit er ook nog eens iets moois voort uit zo’n stukje.

(Dit stukje verscheen gisteren ook in Via Horst-Venray, zij het zonder de prachtige, door Wim Heijligers recentelijk in het Schuitwater gemaakte foto's. Ook de bijschriften zijn van zijn hand.)

Intermezzo – Jeu van Helden

Bericht op 1Limburg van 12 maart 2015 (klik hier):

‘Koning Willem-Alexander wilde donderdag in de Bekkerie in Boekend zijn handtekening zetten in het gastenboek, maar de pen waarmee hij dit wilde doen, werkte niet.’

Zou die niet werkende pen een kroontjespen, een gelpen of een vulpen zijn geweest? Of zou het héél misschien ook een balpen kunnen zijn geweest? Juist! Want balpennen doen het toch nooit? En als ze het per ongeluk wel doen, vlekken ze toch altijd? 

Sinds haar uitvinding in 1938 door de Hongaar László Bíró is de balpen altijd een ondergeschoven kindje geweest. Nooit voor vol aangezien. Als voetveegje gebruikt. In het verdomhoekje geplaatst. Als het minderwaardige broertje van de vulpen beschouwd. Bespot. Gepest. Uitgekotst. Misbruikt. Lees maar mee, in NRC Handelsblad van 11 maart 1984:

‘”Schoon, alles moet schoon." De burgemeester gaat op zijn knieën naast het afvoerputje zitten en peutert er met zijn vingers een kleverige zwarte massa uit. Vijf meter verder zit zijn chauffeur gehurkt naast een ander putje hetzelfde te doen met een balpen.’

Nog meer misbruik van de balpen op een internetforum:

‘Had vroeger een collega die haar haar opstak met balpoints. Dit ter uiterlijke verfraaiing. Maar ze had er altijd een bij de hand.’

Nog veel meer misbruik van de balpen op een ander internetforum:

‘Waar snuif jij meestal mee? Ik meestal met opgerold bankbiljet omdat er meestal niks anders voorhanden is. Maar zeker met speed raad ik een goede pen aan die je ff uit mekaar haalt, dit snuift gewoon veel fijner (hangt ook wel beetje van de pen af natuurlijk soms heb je dr die er voor lijken gemaakt).’

Nog meer misbruik van de balpen op een Belgisch lifestyle blog:

‘Enige tijd geleden kocht ik een pakje van 24 pennen in de Hema. Ze werken therapeutisch, jazeker. Mijn obsessief knipperen met balpennen tijdens ieder onbezonnen moment kan ik door het draaidopje niet uitoefenen, wat rust schept in mijn hoofd (en waarschijnlijk ook in dat van iedereen die mij kan zien/horen). Maar helaas, 24 exemplaren waren binnen de kortste keren spoorloos, waardoor ik nu opnieuw toegewezen ben op de onhandige BIC-pennen, die mij iedere dag opnieuw in knipperhel doen belanden. En ik bestelde er onlangs 100 van.’

Uit dit alles mag duidelijk zijn: de balpen heeft nooit een heel erg vreugdevol leven gekend. En nu, nu is daar ineens Jeu van Helden. Die de balpen heeft wakker gekust. Die met dat wegwerpding waar zo op wordt neergekeken, met dat ding van niks, de meest prachtige tekeningen maakt. Die aantoont dat het volkomen misplaatst is om meewarig te doen over de balpen. Die de balpen uit het verdomhoekje heeft gehaald. Die de balpen na al die jaren eindelijk op de troon heeft gehesen.

Die Jeu van Helden, Jeu ván Tieke oet de Herstroat, exposeert zijn balpentekeningen (waarvan er een aantal dit stukje sieren) al enkele weken in p.ART.s, de galerie van Piet Siebers in Oirlo (Castenrayseweg 19). Morgen en overmorgen zijn ze daar voor het laatst te bewonderen (op beide dagen van 12.00 tot 17.00 uur), samen met een aantal houten sculpturen van Piet Siebers. Ik kan slechts zeggen: gaat dat zien, nu het nog kan!

Ingezonden – Wat je ook doet, je moet je schamen … of toch niet …?

Horst-sweet-Horst ontving de volgende ingezonden bijdrage van Charles Janssen uit Lottum:

Wat je ook doet, je moet je schamen…of toch niet…?

De laatste tijd wordt er behoorlijk op los “geblogd” en “gecolumnd” in onze gemeente Horst aan de Maas. In de Hallo dan wel op het weblog “Horst Sweet Horst”.

Het zijn de Brantsma’s, Janssens, Moormans, Weijssen, de Tegelsen, de Ambrosiussen en de Duijffen. Oftewel de Champions League spelers in het vakgebied van opiniestukken en columns schrijven dan wel bloggen over het (politieke) reilen & zeilen binnen onze gemeente.

Ze komen dan weer rechts over de flank en dan weer op zijn “Dumfries” links aangesneld, zo nu en dan een bikkelharde sliding, soms op de man, dan weer rakelings erlangs.

In het voetbal noemt men dat: “wie uit kan delen, moet ook (kunnen) incasseren”. Afgelopen weekend stond er van Marcel Levi, internist en hoogleraar, een interessante column in Het Parool. Het triggerde mij en zag daarin gelijkenissen met deze Horsterse spelers, of toch niet... [klik op de afbeelding om de column te lezen]

In deze column van Marcel Levi wordt zowel rechts als links op de korrel genomen. Wat is dan dé waarheid? Dé waarheid in de politiek bestaat denk ik niet, wellicht wel die van jou of van een partij, niks mis mee, ga ervoor en sta ervoor.

In het speelveld staan in het midden vaak de spelbepalers, de spelers met dikwijls het meeste in- en overzicht, die andere spelers weer tot grote hoogte doen brengen. Zeg maar de Frenky de Jong’s (dit jaar effe niet), de Kevin de Bruynes en Luka Modric’s van het speelveld.

Zou het dan ook niet zo zijn dat we uiteindelijk, de ene keer via de rechter flank en de andere keer via de linker flank, samen in het midden uitkomen, zo ook in de politiek?

Dus beste Horster spelers, of je nu een visionair, een aanpakker, een criticaster of een beschouwer bent, alle kwaliteiten zijn nodig om uiteindelijk de beste keuzes en oplossingen te bedenken voor onze gemeente en de wedstrijd voor de inwoners van Horst aan de Maas te winnen.

Allemaal zeer betrokken mensen deze Champions League spelers, ben er zuinig op, oftewel...

“Doe eens een beetje lief voor elkaar…….daar hoeven jullie je niet voor te schamen…"

Charles Janssen, Lottum

Intermezzo – Welvaartsfratsen

‘Dat alles kan door op de eerste plaats de feiten te meten en te weten en anderzijds met elkaar een gezonde dialoog voeren met respect voor elkaars visie die niet gedreven wordt door welvaartsfratsen en onuitvoerbare idealen, maar met gezond verstand met ruimte en respect voor ieders mening.’

Met deze zin sluit gemeenteraadslid Alex Janssen (CDA) zijn vandaag in Hallo Horst aan de Maas gepubliceerde stukje over de Visie Veehouderij van de gemeente Horst aan de Maas af. Lees die zin nog eens aandachtig.

Tot tweemaal toe roept het geachte gemeenteraadslid op tot respect: respect voor elkaars visie en respect voor elkaars mening. Daar tussendoor gaat hij er met gestrekt been in en schoffelt hij volkomen respectloos visies en meningen onderuit die hem blijkbaar niet welgevallig zijn.

Wat zijn dat voor fratsen van de vleesgeworden ijveraar voor positiviteit, die zich erop beroept positieve energie te verspreiden en nooit raakt uitgekakeld over de power van het positivisme? 

Ingezonden – Visie Veehouderij

Gisteren sprak de gemeenteraad van Horst aan de Maas tijdens een voorbereidende raadsvergadering opnieuw over de Visie Veehouderij. Namens het CDA voerde Henk Weijs het woord (klik hier en ga naar 2.08.32). Naar aanleiding daarvan ontving Horst-sweet-Horst de volgende ingezonden bijdrage van Andries Brantsma:

Henk Weijs had groot gelijk

Woest was Henk Weijs (CDA) over het feit dat D66+GroenLinks in de pers te kennen hadden gegeven dat ze een eigen visie hadden betreffende de veehouderij in Horst aan de Maas. En in de pers was nota bene niet eens de hele visie te lezen. Een tweede reden voor Henk om kwaad te zijn.

Jazeker, terecht dat Henk kwaad was. Geen volledige uitleg over de visie, maar waar Henk natuurlijk ook gelijk in had, was dat ze het in hun hoofd hadden gehaald om de pers op te zoeken zonder nadrukkelijke en schriftelijke toestemming van Henk. Natuurlijk zal er in de coalitie wel overleg geweest zijn en daar was alles van het CDA toch al in de visie overgenomen? Nou, wat had D66+GroenLinks dan te klagen? De alwetendheid en vertraging van het CDA was toch al geregeld? Of was er helemaal geen overleg geweest?

Zeker Henk, sta voor je zaak en eis dat anderen niet andersdenkend worden. Sta voor je eigen zaak en zorg dat de D van het CDA geen geweld wordt aangedaan en zeker geen inhoud krijgt.

Goed dat je je uit hebt gesproken Henk. Blijf staan voor je zaak, al lijkt het alsof de tijd voor jou vijftig jaar heeft stilgestaan. Sta voor je zaak en voorkom dat andere meningen het volk bereiken. Dat is contraproductief want dat zou vragen om uitleg.

Echt Henk klasse. Klasse dat je je ware geest laat zien. Zorg dat ze stil blijven. Dat is toch de kern van gewoon samen doen? En vooral stiekem buiten het zicht van de camera. Maar wel in je eentje samen doen. Echt klasse Henk, laat de kiezer niet in verwarring raken door keuzemogelijkheden. Om moedeloos van te worden, al die andere en eigen meningen.

Mijn complimenten Henk.

Was getekend,

Andries Brantsma

Intermezzo – Kraamkamer (1)

Afgelopen weekend bijna twee dagen lang in een kraamkamer verbleven. Het was er bijzonder aangenaam vertoeven. Hartelijk welkom geheten, door alles en iedereen verwend, omgeven door warmte en vrolijkheid, slechts af en toe enig gekrijs.

U wist niet dat ik in blijde verwachting was? Kan ik me voorstellen. Met een nakend (groot)vaderschap had mijn tweedaags verblijf in die kraamkamer dan ook helemaal niets van doen. Wel met twee wandelingen. Op vrijdag in de Geijsterse Bossen en de Boschhuizerbergen en de volgende dag van Wanssum via Maaspark Ooijen-Wanssum, Broekhuizenvorst en Melderslo naar Horst. Op beide dagen in voortreffelijk gezelschap. Maar vanwaar dan die kraamkamer? Omdat beide wandelingen zich grotendeels afspeelden in bosgebieden. En die worden, blijkens op diverse plaatsen aangetroffen welkomstborden, aangeduid als ‘Kraamkamer van de natuur’. Moeder natuur die hier haar schatjes baart. Zoiets, vermoed ik.

Het was om je vingers bij af te likken, de majestueuze beuken in de Geijsterse Bossen, de jeneverbessen in Boschhuizerbergen, de waterpartijen in Maaspark Ooijen-Wanssum, de poelen in het Schuitwater, de zandverstuivingen op de Swolgender Heide. Allemaal prachtig en uitnodigend. Het leek wel een sprookje. Uiteindelijk ís het ook een sprookje. Want op de keper beschouwd is het toch een illusie. Te mooi om waar te zijn. Je dénkt dat de natuur het hier voor het zeggen heeft, maar als puntje bij paaltje komt is het de mens die de baas is. Dezelfde mens die heeft beschikt dat bever en vogelkers hier zijn geïntroduceerd, gaat met evenveel gemak over tot de verdelging van bever en vogelkers. Of het nu gaat om bomen die zijn voorzien van oranje stippen of om van mos ontdane bospercelen of om vernatting ter bestrijding van de droogte of om gemaaide paden of om hekken en prikkeldraad die moeten verhinderen dat je je buiten die gebaande paden begeeft: alles is door de mens bedacht en gecreëerd.

Over Maaspark Ooijen-Wanssum hoorde ik gisteren iemand zeggen, doelend op het feit dat nog steeds geen beheerder voor het gebied is gevonden. ‘Het ligt er allemaal nogal natuurlijk bij.’ Het was bedoeld als een verzuchting. Mij klonk het als muziek in de oren.

Ik ben grootgebracht met de tegenstelling natuur – cultuur. Natuur: ongerept, geen menselijk ingrijpen. Cultuur: aangeraakt door mensenhand. Mijn twee dagen wandelen hebben me definitief met de neus op de feiten gedrukt. Die aloude tegenstelling bestaat niet meer. Natuur in zijn oorspronkelijke betekenis bestaat niet meer. Althans niet hier in Noord-Limburg. Kraamkamer van de natuur? Speeltje van de mens zul je bedoelen. 

(Dit stukje verscheen vandaag in iets andere vorm in Via Horst-Venray. Foto’s 2 en 3 zijn gemaakt door Agata Siwek.)  

Ingezonden – Op de her

Horst-sweet-Horst ontving een ingezonden bijdrage van Jan Duijf (normaliter Kloosterstraat Horst, maar in dit speciale geval Kerkhofpaadje Horst):

OP DE HER

Deze brief wil de aandacht vestigen op het creatieve taalspel zo typerend voor de talige inwoners van onze gemeente, met de nadruk op authenticiteit en originaliteit. Zaken waar de moderne mens zo vol en leeg van is.

Enkele jaren geleden ontdekte ik in de Nusseleinstraat van het Horster America de nieuwe naam van een horecagelegenheid: ‘De Nussel’. Je moet een soort van Einstein zijn om op het einmalige idee te komen het ‘ein’, aan het einde van ‘Nusselein’ weg te laten, teneinde als het ei van Columbus een gans vers woord te kunnen leggen. Meester Nusselein, de eerste onderwijzer in America en de naamgever van de straat, liet weten met deze eer bijzonder verguld te zijn. De vraag: ‘Wat is een Nussel?’ heeft sinds jaar en dag een vaste plek in de Hörster Kwis.

Over de herkomst van de naam ‘Herstraat’ verschillen de inzichten in wetenschappelijke kring, hetgeen de stelling onderschrijft dat wetenschap ook maar een mening is. Gelukkig ook een bron van ongekende inspiratie en interpretatie. Wat te denken van de naam van het gebouw ‘Heerstate’ op de hoek van de Herstraat en de Americaanseweg? Voorwaar een sublieme statusverhogende en prijsopdrijvende naam. Een geweldige vondst. Als ik het kon betalen, zou ik er willen wonen.

En dan bij mij om de hoek het klapstuk van deze bijdrage: ‘Op de her’. Deze spitsvondige en onnavolgbare interpretatie van ‘Herstraat’ staat te lezen schuin tegenover de Sint-Jozefkapel, op de gevel van het huis van wijlen moeder Spreeuwenberg. Moeten wij na deze geslaagde creatieve bewerking dat oudbakken ‘Herstraat’ niet omdopen tot ‘Op de her’? Lang leve het vrije taalgebruik!

Jan Duijf  Kerkhofpaadje

Intermezzo – Horstensia (9) | Nikspack Vaccin

object: flesje (330 ml) Nikspack Vaccin
afmetingen: 22 (hoogte) x 5,5 (maximale diameter) cm
gewicht: 193 gram
materiaal: glas
ingrediënten: bamischijven, halve leo, pony’s, sneeuwitje [sic] met haar 7 dwergen, vleugje corona, je waardigheid, stoempjoekels, geraspte parmezaanse kaas, liefde
producent: OJC Niks
datering: mei 2021
ontvangen: 12 juni 2021

De kleur van deze vloeistof doet vermoeden dat je in de maling wordt genomen met al die ingrediënten. Dat dit een geintje met een hoog studentikoos gehalte is. Dat dit het resultaat is van een ordinaire blaaslediging.

Maar neem een slok, wals die in je mond en verdomd als het niet waar is. Je proeft de wilde frisheid van stoempjoekels. Het exotisch aroma van bamischijven. De adembenemende fruitigheid van een vleugje corona. De stevige bite van Sneeuwwitje met haar zeven dwergen. De mondklevende grasachtigheid van een gebraden halve leo. De mierzoete kleverigheid van pony’s. De naar een tikkeltje ranzigheid tenderende geurigheid van geraspte parmezaanse kaas.

Je proeft ook de ietwat bittere smaak van je verschrompelde waardigheid. Maar wat je vooral proeft is liefde. De liefde, de lol, het plezier waarmee dit brouwsel tot stand is gekomen en in de markt is gezet. ‘Helpt zeker niet tegen corona, helpt wel met een leuke dag.’ De uiterste houdbaarheidsdatum? ‘Gewoen drinken dieke kut.’

Verkrijgbaar op het terras van OJC Niks. Ook aan te bevelen na memorabele wandelingen van ruim 25 kilometer. 

Ingezonden – De partij van kralen en spiegeltjes

Horst-sweet-Horst ontving de volgende ingezonden bijdrage van Andries Brantsma over het besluit dat de gemeenteraad deze week nam om acht woningen te bouwen aan de Rector de Fauwestraat in Meterik, op de plek van de voormalige basisschool.

De partij van kralen en spiegeltjes

De Rector de Fauwestraat in Meterik werd met een bouwproject bijna het Waterloo voor wethouder Tegels. Alleen omdat er door vervelende omstandigheden twee raadsleden ontbraken werd hij gered, want de meerderheid van de raad was tegen dit voorstel. Een technisch goed plan, maar vol van kralen en spiegeltjes voor de toekomstige bewoners en gewone investeerders bleek uit de raadsvergaderingen. Het was duidelijk dat dit veel te ver ging, tenminste voor de nadenkende partijen. Het CDA belde zich dan ook een week lang wezenloos om zwakke plekken te ontdekken bij deze weldenkende partijen. Maar dat lukte niet. Iedereen was tegen een slechte uitvoering en een veel te genereuze behandeling van de nieuwe eigenaren. Intrekken van het voorstel zou betekenen dat de kralen weer zouden worden ingenomen en nagedacht moest worden over een fatsoenlijke oplossing. Je kunt 8 kopers niet bevoordelen op een manier die op voortrekken lijkt. De handeling van de wethouder kon leiden tot onbetrouwbaarheid richting 8 kopers, het niet corrigeren leidt tot onbetrouwbaarheid richting de andere 40.000 inwoners van Horst aan de Maas. Alleen een wonder kon wethouder Tegels redden om het slechte plan door slechte uitvoering waarvan de wortels in Beesel liggen aan te laten nemen. Op de hondstrouwe weinig kritische eigen CDA-partij kan zelfs deze wethouder altijd bouwen. Voor de PvdA is hetzelfde op te tekenen. Maar dat was te weinig en dus was een wonder nodig.  Er was een rozenkrans voor nodig, een hele rij kralen. Het wonder kwam. Omdat twee raadsleden niet aanwezig waren en raadslid Emons waarschijnlijk door een kanonnade aan telefoontjes waarvan we nooit de inhoud zullen leren kennen en die we nooit op betrouwbaarheid zullen kunnen toetsen, door de knieën ging, werd de wethouder gered.

Toch zal het geknetterd hebben na afloop, want het past niet erg bij deze wethouder dat hij een fout bij zichzelf zoekt. Hij heeft de macht en daar hoort iedereen voor te buigen. Toch… of, ja toch? En ongetwijfeld zullen collegeleden het voor hem draaglijk proberen te maken, want die repareren bijna steeds alles wat deze wethouder stuk maakt. Hij zal denken, als je in deze positie nog niets eens kraaltjes mag uitdelen, wat doe ik hier dan?

Ja, dat vragen velen zich af.

Was getekend,

Andries Brantsma

Intermezzo – Gezondste Regio (3)

Vandaag precies een week geleden brachten Willem-Alexander en Maxima een bezoek aan Noord-Limburg. ‘Het streekbezoek staat in het teken van positieve gezondheid’, berichtte het Koninklijk Huis op 18 mei (klik hier). En verder: ‘De regio Noord-Limburg heeft zich ten doel gesteld de gezondste regio van Nederland te worden. Dit is vastgelegd in de RegioVisie voor de komende twintig jaar.’

Onder het motto ‘Meer gezondheid? Minder vee!!’ voerden de afdelingen Horst aan de Maas, Venlo en Venray van GroenLinks op deze dag actie. Het koninklijk paar heeft er vermoedelijk niets van meegekregen. ‘Maar goed ook’, reageerden sommigen. Zoals Edwin Michiels op Facebook (klik hier): ‘De actie is politiek de koning behoort dat niet te zijn. Daarmee is deze aandachttrekkerij onkies en niet op z’n plaats.‘ Vandaag sluit columnist Niels van Rens zich daarbij aan in Hallo Horst aan de Maas: ‘De koning en koningin zijn hier in Noord-Limburg niet voor politiek en beiden hebben zo ook helemaal niks, nada, noppus in te brengen in de Nederlandse politiek. Ik snap dat je actie wilt voeren, maar nu is het gewoon misbruik maken van de situatie. Dat vind ik uitermate slecht.’

‘Gezondheid is niet politiek’, schreef gemeenteraadslid Thijs Lenssen (D66+GroenLinks) in reactie op Edwin Michiels. Gezondheid geen politiek? Noem mij eens één ding dat niet politiek is. Alles is politiek. Ook gezondheid. En de Gezondste Regio 2025, de voornaamste aanleiding voor het koninklijk bezoek, is bij uitstek politiek. De Gezondste Regio is een vehikel dat ooit mede door politici is opgericht en opgetuigd voor de instandhouding van het agrarisch belang. Dat vehikel werd vervolgens liefdevol omarmd door de politiek, eerst in Horst aan de Maas en vervolgens in heel Noord-Limburg. 

Het klopt dat de koning niets heeft in te brengen in de Nederlandse politiek. Blijkbaar wil hij wel op de hoogte blijven van politieke ontwikkelingen als de Gezondste Regio 2025. Dan lijkt het me alleen maar positief gezond als hij zich zo goed en zo breed mogelijk laat informeren. Hij lijkt me oud en wijs genoeg om zelf te kunnen bepalen door wie en op welke wijze. De koning lijkt me ook bijzonder goed in staat om de tekst op die banners en affiches op waarde te schatten.

De Gezondste Regio is er in enkele jaren tijd glansrijk in geslaagd de betekenis van het woord ‘gezondheid’ zodanig uit te hollen dat het een volkomen inhoudsloos begrip is geworden. Waardoor fundamentele problemen aan het oog worden onttrokken. Banners en affiches die de aandacht van de koning vestigen op zo’n fundamenteel probleem zijn daarom alleen maar positief gezond.

(Onderdelen van dit stukje verschenen gisteren ook in Via Horst-Venray)

Intermezzo – Rudy (2)

 ‘Ik vind dit niet meer kunnen.’

Het knetterde weer eens tijdens een gemeenteraadsvergadering, ditmaal de vergadering van vorige week dinsdag. Het ging over schriftelijke vragen die gemeenteraadslid Thijs Lenssen (D66+GroenLinks) aan wethouder Rudy Tegels (CDA) had gesteld. De antwoorden van de wethouder deden Thijs Lenssen bijna uit z’n vel barsten van woede:

‘Ik ben zéér teleurgesteld. Ik heb heldere vragen gesteld. Ik ben hier ook absoluut heel erg ontevreden over. Ik vind dit niet meer kunnen. Mijn rol als controleur van het college wordt hiermee danig aangetast. Ik vind dit ab-so-luut niet kunnen.’

Had Thijs Lenssen gelijk? Voor de belangstellende buitenstaander was het allemaal wat lastig te volgen omdat niet duidelijk was wat hij precies had gevraagd. Om toch tot een oordeel te komen, mailde ik hem met het verzoek mij zijn vragen aan de wethouder te sturen (die mailadressen van gemeenteraadsleden staan tenslotte niet voor niets op de gemeentelijke website). Ik ontving ze per kerende post. Ze zijn inderdaad helder en feitelijk. Aanleiding voor de vragen was een gemeentelijke presentatie over de zogeheten ‘warme sanering’ van de varkenshouderij in Horst aan de Maas die heeft geleid tot 48 duizend minder vergunde varkens in Horst aan de Maas.

Ik besloot de reactie van de wethouder nogmaals te beluisteren (klik hier en ga naar 2.20 minuten). Die luidt als volgt:

‘Het vraagt veel uitzoekwerk om de vragen van de heer Lenssen te beantwoorden. Als de heer Lenssen deze vragen over een aantal jaren stelt dan kunnen we die antwoorden hopelijk met één druk op de knop uit het systeem halen, maar nu ontbreekt het ons aan die database. Dus de antwoorden gaan wel komen, maar dat heeft wel nog wat tijd nodig.’

Nogal wiedes dat Thijs Lenssen ‘zéér teleurgesteld’ was over dit antwoord. Hoogst verontrustend zelfs dat blijkbaar geen antwoord is te geven op een eenvoudige vraag als ‘Wat is de toename van de milieulast in de vorm van geur, ammoniak, en fijnstof?’ Hoe kun je nu beleid voeren zonder over zulke gegevens te beschikken?

Ook de vraag in hoeverre de handelwijze van het gemeentebestuur voldoet aan het coalitieakkoord moet toch vrij eenvoudig te beantwoorden zijn? En hoe kan het dat blijkbaar wel een afname van 48 duizend vergunde varkens als gevolg van de warme sanering uit de gegevens kan worden gedestilleerd en niet hoe groot tegelijkertijd de toename van het aantal varkens was in niet-gesaneerde bedrijven (63 duizend volgens een vluchtige berekening van D66+GroenLinks)?

Als het bij deze ene keer bleef, viel de schade nog te overzien. Maar hier is sprake van een patroon: telkens opnieuw blijkt dat wethouder Tegels vragen van de gemeenteraad niet adequaat kan en/of wil beantwoorden.

Dit kan inderdaad niet meer.

Intermezzo – Visie veehouderij

In 2018 sloten CDA, D66+GroenLinks, Essentie en de PvdA een coalitieakkoord. Dit vormt de basis waarop deze partijen de gemeente Horst aan de Maas sindsdien besturen. Het akkoord beloofde onder meer: ‘We maken een aparte Visie op de veehouderij (gangbaar en biologisch).’ De partijen spraken af dat de visie ‘in ieder geval’ dertien punten diende te bevatten. Lees ze hier alle dertien (ga naar bladzijde 9). Ik licht er even drie punten uit: ‘In de visie beschouwen we het thema gezondheid uitdrukkelijk’, ‘Een verbetering van het dierenwelzijn is een pré bij de afweging om wel of geen medewerking te verlenen aan een initiatief’, ‘We onderzoeken een Gezondheidseffectrapportage als instrument bij Intensieve Veehouderij-ontwikkelingen’.

Drie jaar na het coalitieakkoord is er dan eindelijk een concept Visie veehouderij (lees het hier). Ruim duizend dagen waren nodig om tot dit concept te komen. Me dunkt dat je dan hooggespannen verwachtingen mag hebben. Worden die waargemaakt? In geen enkel opzicht. Vergelijk de ambities uit het coalitieakkoord met dit concept en de tranen springen je in de ogen: platitudes, nietszeggendheid en verhulgelul troef. Ter illustratie:

‘We zijn trots op onze veehouderijsector en we waarderen de stappen die gezet zijn op het gebied van gezondheid voor mens en dier en voor ons landschap. We zien ook nog volop uitdagingen voortkomend uit diverse maatschappelijke debatten over onder andere de veehouderij in relatie tot duurzaamheid en gezondheid.’

De drie ‘strategische doelen’ tot 2030 zijn zó vaag geformuleerd dat niemand zijn vingers er aan kan branden: ‘Veehouderijen in Horst aan de Maas liggen in 2030 op een toekomstbestendige locatie’, ‘De veehouderij in Horst aan de Maas blijft een economisch gezonde sector’ en ‘De uitstoot van ammoniak, geur en fijnstof door veehouderijen in zijn geheel is in 2030 verlaagd’.  

Over de in het coalitieakkoord beloofde visie op de biologische veehouderij, over verbetering van het dierenwelzijn en over het thema gezondheid in relatie tot de veehouderij: geen woord. Sowieso valt moeilijk aan de indruk te ontkomen dat de concept Visie veehouderij vooral is geschreven vanuit het perspectief van de (gangbare) veehouder en minder vanuit het perspectief van de burger, laat staan het dier.

Vorige week dinsdag besprak de gemeenteraad de conceptvisie (klik hier). Diverse raadsleden hekelden het gebrek aan concreetheid. Jan Wijnen (PvdA): ‘Je kunt er niet op tegen zijn wat er allemaal staat, maar het is niet scherp genoeg.’ Stef van Loo (Essentie): ‘Wat mij betreft mag er meer actie komen.’ Michael van Rengs (SP): ‘De visie ademt vaagheid.’ En de felste criticaster, Thijs Lenssen (D66+GroenLinks): ‘Er zit heel veel licht tussen de visie en het coalitieakkoord. Dat zit in het gebrek aan concreetheid en dat heel veel naar achteren is geschoven.’

In juli stelt de gemeenteraad de definitieve Visie veehouderij vast. Vorige week deed de gemeenteraad een aantal aanvullings- en verbeteringsvoorstellen. Mochten die niet in de definitieve visie belanden, dan is er slechts één plaats waar die visie thuishoort: de prullenbak.

Intermezzo – Zonneweides (2)

Evertsoord uit, altijd lastig. Hij speelde een bij voorbaat verloren wedstrijd afgelopen maandag in de voormalige kerk van Evertsoord, wethouder Thijs Kuipers (D66+GroenLinks). Ga er ook maar aan staan: vrijwel in je eentje moeten opboksen tegen een dorp dat een gesloten front vormt. Ze lustten ‘m rauw, de boeren, burgers en buitenlui van de kleinste kern van de gemeente Horst aan de Maas. Wat hij ook zei, hoe hij het ook zei: z’n woorden leidden tot woede, hoongelach, verwijten, onbegrip, wantrouwen, verontwaardiging. En hij was nota bene te gast: het Overlegplatform Evertsoord had de wethouder uitgenodigd om uitleg te komen geven over de mogelijke komst van honderden hectaren zonneweides in Evertsoord (ik schreef er hier al eerder over).

Het verzet in Evertsoord tegen die zonneweides heeft onmiskenbaar not-in-my-backyard-trekjes: (bijna) elke Nederlander is warm voorstander van zonneweides en windturbines totdat die bij hem of haar in de achtertuin dreigen te belanden. En toch moeten die dingen ergens komen, óók in de achtertuintjes van mensen die daar niet op zitten te wachten – zo heeft Nederland, zo heeft de gemeenteraad van Horst aan de Maas besloten.

Maar het verzet brengt ook hier een diepe kloof tussen burger en overheid aan het licht. De Evertsoordse burger is er heilig van overtuigd dat al lang is besloten dat die zonneweides in zijn dorp komen, terwijl de Horster overheid bezweert dat nog niets vaststaat. Formeel is inderdaad nog niets besloten en staat nog niets vast. Toch zou het ook mij hooglijk verbazen als die dingen uiteindelijk níet in Evertsoord zouden belanden. Wat wil je ook als je als gemeente vindt dat er één grootschalig gebied met zonneweides (‘energielandschap’) in Horst aan de Maas moet komen en je Evertsoord en omgeving daarvoor als enige geschikte plek ziet?

Als er slechts één keuze is, is kiezen vrij eenvoudig. ‘Er is toch eerst een gebiedsverkenning door een onafhankelijke verkenner?’, zegt de gemeente. Maar hoe onafhankelijk is die door de gemeente aangestelde, betaalde en geïnstrueerde verkenner daadwerkelijk? Hij moet in elk geval wel heel sterk in zijn schoenen staan als hij tot de conclusie zou komen dat Evertsoord en omgeving bij nader inzien toch niet geschikt zijn als locatie voor zo’n energielandschap.

Dat de wethouder zich telkens beroept op (‘verschuilt achter’, zullen ze in Evertsoord zeggen) een enquête die mede ten grondslag ligt aan de gemeentelijke keuzes, vergroot het Evertsoordse wantrouwen alleen maar. De wethouder noemt die enquête (klik hier) representatief, Evertsoord bestrijdt dat. Ik ben (gelukkig) geen statisticus. Toch heb ook ik wel degelijk vraagtekens bij opzet en representativiteit van de enquête.

Wat allemaal niet wegneemt dat ik wel een beetje te doen had met de wethouder in dit hol van de leeuw. ‘Een beetje’ inderdaad, want hij mag deze Slag van Evertsoord dan verloren hebben, ik ben ervan overtuigd dat hij de oorlog gaat winnen. Wat betekent dat die honderden hectaren zonneweides in Evertsoord er gewoon komen, onder meer omdat dadelijk ongetwijfeld gaten worden geschoten in het nu nog gesloten Evertsoordse front.

Intermezzo – Imke

Op 10 november van het afgelopen jaar werd Imke Emons namens de VVD geïnstalleerd als raadslid van de gemeente Horst aan de Maas. Gisteren maakte ze bekend dat ze de VVD-fractie verlaat en ‘alleen, voor nu nog partijloos maar met veel steun’ verder gaat. In een verklaring op Facebook zegt ze verder:

‘Transparantie, openheid, gelijkheid, eerlijkheid, betrokkenheid, vrijheid een goede communicatie, samenwerking en vooral vertrouwen gaat bij mij voor alles maar bij de VVD Horst aan de Maas vind ik dit helaas niet. Ik voel mij ongemakkelijk door het gevoerde Coronabeleid en kan niet meer vanuit mijn hart spreken. (…). Nu voelen de landelijk opgelegde regels soms als een klap in ieders gezicht. (…) Landelijk maar juist ook intern gebeuren er zaken waarin ik mij niet kan vinden. Kijkend naar de maatregelen en door het zien wat er in mijn omgeving gebeurt kan ik niet met mijn geweten uitkomen voor deze partij.’

Voor iemand bij wie transparantie en openheid voor alles gaan vind ik dit een vrij teleurstellende verklaring. Wat is er in de ogen van Imke precies mis met het coronabeleid? Is het alleen het landelijke coronabeleid of ook dat van Horst aan de Maas waarbij ze zich ongemakkelijk voelt? Wat is er de afgelopen maanden veranderd dat Imke tot dit besluit heeft doen komen, terwijl ze in januari nog schreef ‘Hou je aan de regels!’? Welke zaken gebeuren er landelijk en intern waarin ze zich niet kan vinden? Wat gebeurt er in haar omgeving waardoor ze niet langer de VVD kan vertegenwoordigen? Dat lijken me toch wel vragen waarop Horst aan de Maas, de VVD-kiezers en vooral ook de Imke Emons-kiezers een antwoord mogen verwachten. Zeker in het kader van transparantie en openheid en zonder dat alle vuile was buiten hoeft te worden gehangen. Gewoon. Doen.

Imke gaat alleen verder. Dat mag, geen wet die het haar verbiedt. Hoe fatsoenlijk dit is ten opzichte van de VVD is een andere vraag. Imke heeft haar raadslidmaatschap in de eerste plaats aan de VVD te danken. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 behaalde ze als nummer twee op de kandidatenlijst van de VVD onvoldoende stemmen voor een zetel. Dat ze een klein half jaar geleden toch in de gemeenteraad belandde, was het gevolg van het vertrek van Peter Elbers. Enige bescheidenheid en dankbaarheid jegens de VVD zouden haar daarom sieren.