Lange tijd is het helaas wat stilletjes geweest aan het front van de lange, lange reeks van vergelijkingen van locaties en gebouwen in Horst aan de Maas met archetypische plaatsen, streken, gebouwen en wijken – denk bijvoorbeeld aan Wageningen van het Zuiden, Eiffeltoren van Horst en Florence aan de Langevensche Loop (klik hier voor een langere lijst). Aan die enigszins verontrustende stilte komt nu gelukkig een einde met de lancering van Petra van de Peel.
Horst aan de Maas liefdevol, verontwaardigd, uitdagend, kritisch en verwonderd beschouwd
zaterdag 8 juli 2023
Intermezzo – Petra van de Peel
dinsdag 4 juli 2023
Intermezzo – Chin. Ind. Restaurant New Fong Shou
I
‘De échte Chinees-Indische restaurants verdwijnen in rap tempo uit het
straatbeeld. Ze worden omgebouwd tot sushi- of wokrestaurants, vervangen door
hippe nieuwe horeca of simpelweg gesloten.’ Aldus Mark van Wonderen, auteur
van Chin. Ind. Spec. Rest. Een verdwijnend Nederlands fenomeen.
II
III
In 2018 stond New Fong Shou nog in volle glorie te shinen in het meesterwerk van Mark van Wonderen als nummer 999 van de 1090 Chinees-Indische restaurants die Nederland op dat moment nog telde.
Ja, ben wel eens in New Fong Shou geweest. Een enkele keer dan. Voor een afhaalmenu. Inrichting en ambiance zoals het een Chin. Ind. restaurant betaamt. Wachthoekje. Leesmap. Geen actieve herinnering aan het eten, ben sowieso geen groot liefhebber van de Chinees-Indische keuken. Desalniettemin betekent het verdwijnen van New Fong Shou een verschraling van het culinaire aanbod in Horst.
V
Enkele jaren geleden voor een of ander project in gesprek proberen te komen met de uitbaters. Het taalprobleem bleek onoverkomelijk. De argwaan misschien wel eveneens.
VI
VII
Hoe lang zat New Fong Shou er al? Was er ook een Old Fong Shou? Of was er eerst Fong Shou en daarna New Fong Shou? Geen idee. Wel dat hier in elk geval al in 1980 een Chin. Ind. restaurant was gevestigd: China Garden. Daarna is het, denk ik, altijd een Chin. Ind. restaurant gebleven, zij het dus onder minimaal één andere naam.
VIII
Jeugdherinnering, begin jaren zeventig, zelfde pand, vóór het Chin. Ind. restaurant: de snoepautomaat van Jac van den Munckhof. Die hier tevens een wasserette bestierde. En een snoeploket. Dat ook op zondagmorgen was geopend. Waar je tevens felroze waterijsjes met twee stokjes kon krijgen. En niet te vergeten de voetbalplaatjes van Van der Hout.
IX
‘Te huur’, valt op de ramen te lezen. Je zou het pand een nieuwe eigenaar gunnen. Die het opkalefatert. Die het weer laat stralen. Het is er eigenzinnig genoeg voor, met die donkergrijze bakstenen beneden, met die nadrukkelijk vormgegeven bovenverdieping, met die betonnen omlijsting en met dat balkon (waarvan ik me, zoals bij zoveel balkons, afvraag of er ooit iemand op heeft gezeten). Wie weet wie de architect is?
woensdag 21 juni 2023
Intermezzo – Kijk Niet Weg
Sandwichborden: zo zie je ze nergens en zo struikel je erover. Denk aan de periode van de voorlichtingsdagen van scholen. Denk vooral ook aan verkiezingstijd. Probeer dan maar eens een lantaarnpaal te vinden die de dans om de kiezer heeft weten te ontspringen. Dezer dagen zijn het weer heel andere sandwichborden die het Horster straatbeeld vervuilen: de Kijk Niet Weg-borden.
Mijn laatste en wezenlijkste bezwaar is dat de borden en de hele Kijk Niet Weg-campagne de verklikcultuur bevorderen. En klikken bevordert het onderling wantrouwen. En ondermijnt het vertrouwen dat mensen in elkaar hebben. En een samenleving zonder vertrouwen is een onleefbare samenleving. Kijk inderdaad niet weg, maar gebruik wel gewoon je gezond verstand en laat je niet gek maken door een volstrekt overbodige campagne.
(Dit stukje verscheen op 29 juni van het vorig jaar in Via Horst-Venray)
woensdag 14 juni 2023
Intermezzo – Wet open overheid (3)
Vorige week schreef ik hier dat ik zowel bij de gemeente Horst aan de Maas als de provincie Limburg had gevraagd om inzage in de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV. Dit in de hoop daarin informatie aan te treffen over de omstreden gronddeal van Grondexploitatiemaatschappij Californië. Ik had daarbij een beroep gedaan op de Wet open overheid (Woo; voorheen Wet openbaarheid van bestuur ofwel Wob).
(Dit stukje verscheen vandaag in iets andere vorm ook in Via Horst-Venray)
woensdag 7 juni 2023
Intermezzo – Wet open overheid (2)
Op 14 november van het afgelopen jaar onthulde de NRC dat Grondexploitatiemaatschappij Californië in 2019 en 2020 grote stroken grond in tuinbouwgebied Californië onderhands en tegen een zeer lage prijs had verkocht aan haar eigen directeur, Lodewijk Burghout. Via zijn eigen bedrijf voor zonne-energie liet Burghout vervolgens op die percelen twee zonneparken aanleggen. De provincie Limburg en de gemeenten Horst aan de Maas, Venlo en Venray zijn betrokkenen in deze zaak omdat ze indirect (namelijk via Ontwikkelbedrijf Greenport BV) aandeelhouder zijn van Grondexploitatiemaatschappij Californië.
Ik diende die verzoeken in op respectievelijk 4 en 20 april. Volgens de wet moet een overheidsorgaan binnen vier weken een besluit nemen over zo’n verzoek. Lukt dat niet dan staat de wet toe de beslistermijn met twee weken te verlengen. Inmiddels zijn we respectievelijk bijna negen en bijna zeven weken verder maar van zowel de gemeente als de provincie heb ik nog altijd geen bericht over het besluit ontvangen, laat staan dat ik de gevraagde stukken heb gekregen.
(Dit stukje verscheen vandaag ook in Via Horst-Venray. Inmiddels heeft de gemeente Horst aan de Maas wel een besluit genomen. Daarover later meer – als niet-jurist kost het me even om het besluit te duiden.)
zaterdag 27 mei 2023
Intermezzo – Piet Siebers
Laten we het voor de verandering eens over beeldende kunst hebben.
Drie weken geleden werd Piet Siebers 70 jaar. Piet is geboren in Horst, waar
hij ook zijn jeugd doorbracht. Als enige zoon in een gezin van vijf kinderen
was hij voorbestemd om zijn vader op te volgen in de ijzerwarenzaak van zijn
ouders aan het Wilhelminaplein. Maar Piet wilde niet. Via een aantal omwegen
werd hij beeldend kunstenaar en meer in het bijzonder beeldhouwer, maker van
houten sculpturen.
Piet woont inmiddels al meer dan de helft van zijn leven in Venray. In 1999
vestigde hij zich aan de Castenrayseweg in Oirlo. Wie er wel eens aan voorbij
is gekomen kan zijn beeld van Simeon de paalzitter moeilijk zijn ontgaan. In
2011 opende Piet er zijn eigen galerie, p.ART.s geheten.
‘Kunstenaarsinitiatief’ is misschien een beter woord. Hoe dan ook organiseert
hij hier al meer dan tien jaar exposities, helemaal in zijn eentje en zonder
subsidies of financiële steun van wie dan ook. Dat is iets waar hij trots op
mag zijn en waar Oirlo, de gemeente Venray, Noord-Limburg en kunstenaars Piet dankbaar
voor moeten zijn. Want zo heel veel plekken waar professionele kunstenaars hun
werk kunnen laten zien, zijn er niet in Noord-Limburg.
Profeten worden zoals bekend in eigen land niet geëerd. Dat geldt voor Piet,
maar ook voor tal van andere professionele kunstenaars in deze regio. Hun werk
is niet of nauwelijks te vinden in publieke collecties en in de Noord-Limburgse
openbare ruimte. Dat is vreemd. Kunst en kunstenaars zijn onderdeel van onze
regionale identiteit. Ze becommentariëren ons bestaan en geven er kleur aan. Ze
helpen latere generaties onze tijd beter te begrijpen.
Ter gelegenheid van zijn 70e verjaardag heeft Piet in p.ART.s een expositie van zijn eigen werk ingericht, die in de maanden mei en juni elke zaterdag en zondag van 12.00 tot 17.00 uur is geopend. 2 Rijken staat buiten, aan het pad rechts naast de ingang.
(Dit stukje verscheen eerder in iets andere vorm in Via Horst-Venray)
donderdag 18 mei 2023
Intermezzo - #evertsoordtoday
Gevangenis.
Jan Philipsen.
Kerkkuilenweg.
Klein.
Vergezichten.
Defensiekanaal.
Voetbalveld.
DUW.
Willem Everts.
Reclameborden.
Elektriciteitsmasten.
Geen dorpshart.
EEV.
P.S. Ik, wij, zouden het heel fijn vinden jou te mogen begroeten op de presentatie op 4 juni. Zie hieronder de uitnodiging.
zaterdag 13 mei 2023
Intermezzo – Wet open overheid (1)
Als ik boos of gefrustreerd ben helpt het soms om erover te schrijven. Wie weet heb ik daar dit keer ook baat bij.
De gemeente moet binnen vier weken een besluit nemen over zo’n verzoek. Op 24 april kreeg ik bericht dat het ‘gelet op de omvang van het verzoek’ niet ging lukken binnen vier weken een besluit te nemen. Daarom maakte de gemeente gebruik van de wettelijk toegestane mogelijkheid om de beslistermijn met twee weken te verlengen tot 16 mei.
Op 11 mei, afgelopen donderdag, kreeg ik opnieuw bericht van de gemeente:
‘Het lukt ons helaas niet om uiterlijk op voornoemde datum [16 mei] een besluit te nemen op uw verzoek. Daarvoor bieden wij u onze excuses aan! Wij doen ons best om uiterlijk aan het einde van deze maand een besluit op uw verzoek te nemen.’Leuk en aardig, die excuses, alleen rept de wet niet van excuses. Wel van termijnen en procedures die in acht moeten worden genomen. En dat doet de gemeente in dit geval niet. Misschien zou ik hiervoor nog enig begrip kunnen opbrengen als de gemeente had gemotiveerd waarom het tijdig nemen van een besluit niet lukt en op grond van welke wetsbepaling het besluit opnieuw is uitgesteld. Maar dat doet de gemeente niet. Daarom is er bij mij geen begrip. Wel boosheid en frustratie. De overheid verlangt van mij dat ik me aan de wet houd. Andersom mag ik dan ook van de overheid verlangen dat zij zich eveneens aan de wet houdt. En ik heb stellig de indruk dat ze dat in dit geval niet doet. Of zie ik misschien toch een of ander uitzonderingsregeltje in de wet over het hoofd?
N.B. Overigens maak ik me over de inhoud van het besluit geen enkele illusie. Citaat uit het bericht van de gemeente van afgelopen donderdag:
‘Met betrekking tot de gevraagde verslagen/notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV merk ik op dat die niet aan u zullen worden verstrekt. In het nog te nemen besluit op uw Woo-verzoek zullen wij, onder verwijzing naar de toepasselijke uitzonderingsgrond van de Woo, onderbouwen waarom de verslagen niet openbaar worden gemaakt en derhalve ook niet aan u verstrekt zullen worden.’
donderdag 11 mei 2023
Intermezzo – Kamelenrace
kom er nog bij
er zijn nog kamelen vrij
toe maar
wie nog meer
met z’n tweeën
een heer en een dame
de ballen vast?
de ballen vast
en rrrollen maar
come racing on the arabian derby
it’s here so play it now
roll the ball to get the score
ride the winner the price is yours
come racing on the arabian derby
it’s here so play it now
daar komen ze
daar komen ze
de vijf vooraan
de zeven d’r bij
de beste wint
de besten worden eerste
twee kamelen mekaar in de haren
rooie koppies
stress op de kermis
hier wordt gewonnen
toe maar
een tegen allen
allen tegen een
laatste beetje
laatste stukje
wordt het een hulde,
wordt het huilen?
wordt het iets,
wordt het niets?
spannende race
spannende finale
wie wint?
de vijf
goed zo
vrijdag 5 mei 2023
Intermezzo – Gezondste Regio (4)
Het heengaan van stichting Wat Kies Jij? is betrekkelijk geruisloos gepasseerd.
Berichtje in de krant en op de socials. Daar bleef het bij. Geen blijken
van medeleven, geen woedende ingezonden brieven, geen opstand der reaguurders,
geen op hoge toon om opheldering vragende politici. Niks. Lag het misschien aan
die verhullende naam? Want zeg eens eerlijk, kende u Wat Kies Jij? Ook bij mij
drong pas na een tijdje door dat Wat Kies Jij? de grondlegger was van het
concept Gezondste Regio 2025. Of in eigen woorden: ‘Founding Father’.
Wat Kies Jij?, Gezondste Regio 2025, Founding Father. Namen, woorden, taal: ze
doen ertoe, ze staan ergens voor, ze zeggen iets. Zo ook in dit geval.
Bijvoorbeeld dat over de naam Wat Kies Jij? niet goed genoeg is nagedacht. Dat
vraagteken in de naam zorgt voor groot ongemak bij het lezen, zoals u hierboven
vijfmaal zult hebben gemerkt. Had het gewoon weggelaten.
Gezondste Regio 2025: ook al zoiets. Niets mis met ambitie en idealisme. Maar
als je zo’n beetje de ongezondste regio van Nederland binnen tien jaar wilt
omtoveren in de gezondste regio van Europa, ben je luchtkastelen aan het
bouwen. Bescheidenheid is ook een deugd. Waarom die s en die t niet weggelaten?
‘Gezonde Regio 2025’ getuigt evenzeer van ambitie en klinkt aanzienlijk
sympathieker.
Poets wederpoets: ‘Founding Father’ wil ik counteren met ‘practice what you
preach’. Hoe geloofwaardig is het als de gemeente die Gezondste Regio 2025 als
eerste omarmde haar ondernemersprijs uitreikt aan de grootste megastal van
Nederland? Hoe geloofwaardig is het om als Gezondste Regio 2025 steeds
financiële, economische en agrarische ondernemersbelangen voorop te stellen? Hoe
geloofwaardig is het om als Gezondste Regio 2025 allerlei agrarische bedrijven
die zich niet houden aan vergunningsvoorwaarden tegemoet te komen en te
koesteren? Hoe geloofwaardig is het om als Gezondste Regio 2025 het
terugdringen van de auto niet te agenderen? Hoe geloofwaardig is het om als
Gezondste Regio 2025 geen halt toe te roepen aan de aantasting van het
landschap door de almaar voortwoekerende verdozing? Enzovoort.
Wat Kies Jij? zei over zichzelf: ‘Wij zijn verhalenvertellers.’ Verhalenvertellers?
Of praatjesmakers? Op een van de laatste onbebouwde percelen langs de A73 in
Noord-Limburg waren enkele jaren geleden allerlei landschapsverneukende
activiteiten in volle gang. Op een betonnen duiker was gekalkt: ‘Gesontste
regio bla bla bla.’ Zo kan je het inderdaad ook seggen.
(Dit stukje verscheen woensdag ook in Via Horst Venray)
donderdag 20 april 2023
Intermezzo – Straatnaamborden
Zondagmorgen. Ik bevind me op m’n fiets op de Tongerloseweg in Hegelsom-West. Iets voor de kruising met de Bosstraat zie ik een straatnaambord in de graaf langs de weg liggen (nooit geweten dat ‘graaf’ ook een Nederlands woord is, maar het staat in de Van Dale, zie ik nu). Om welke straatnaam het gaat, kan ik zo snel niet zien. Mijn eerste impuls: ik fiets door, ik ben al aan de late kant. Mijn tweede impuls: ik stop, stap af en kijk om welke straatnaam het gaat. In eerste instantie geef ik gevolg aan mijn eerste impuls. Dan wint de nieuwsgierigheid het alsnog van de haast. Ik fiets terug en geef gevolg aan mijn tweede impuls. Meteen blijkt dat ik me heb vergist. Er ligt niet één straatnaambord in de graaf, maar twee. Twee straatnaamborden verbonden aan één straatnaambordenpaal: Tongerlostraat en Tongerloseweg. Rrraarrr.
Mijn vijfde gedachte: D66-GroenLinks moet achter deze actie zitten. De gemeenteraadsfractie van deze partij pleitte er onlangs met succes voor om meer straten in Horst aan de Maas naar vrouwen te vernoemen. Het verdonkeremanen van twee straatnaamborden zou dat proces kunnen versnellen. Mijn zesde gedachte: mijn vijfde gedachte is een onzinnige gedachte. Mijn zevende gedachte: als ik zelf, eveneens pleitbezorger voor meer naar vrouwen vernoemde straten, maar niet van deze daad wordt verdacht. Mijn achtste gedachte: mijn zevende gedachte is een onzinnige gedachte, al was het maar omdat ik te onhandig ben om zo’n paal überhaupt uit de grond te krijgen. Mijn negende gedachte: ik pas.
Weet iemand misschien hoe, waarom en door wie de straatnaambordenpaal in de graaf is beland?
(Dit stukje verscheen gisteren ook in Via Horst-Venray)
dinsdag 4 april 2023
Ingezonden – Ruzie
Horst-sweet-Horst ontving de volgende ingezonden bijdrage van Johan van Helden over iets dat hem gisteren overkwam.
Het was 3 april, ik fietste van Sevenum naar huis (in Horst) na een dag werken. Normaal gesproken fiets ik altijd met muziek op naar huis, maar dit keer had ik geen oortjes in. Mijn standaard route gaat altijd door het centrum. Heerlijk om daar mensen te kijken, winkeliers die zich klaarmaken om te sluiten en de levendigheid van Horst te ervaren.
Vlak voordat ik de Lambertuskerk passeerde hoorde ik
geschreeuw van het Lambertusplein komen. Er stopten wat mensen vooraan het
plein om te kijken. Daar was ik nog benieuwd naar wat ik aan zou treffen. Ik
fietste het plein op en zag net een groepje mensen struikelen in een plantenbak
bij de fontein. Het viel me op dat er enige paniek heerste. Toen zag ik dat er
geslagen werd.
In ieder geval één jongen sloeg in op een man. Een tweede
volwassen man probeerde de ander weg te trekken. Twee jongens probeerden de
slaande vriend weg te trekken. Of ze sloegen zelf mee (dat stukje is wat vaag
in mijn herinnering).
Ik heb een hekel aan mensen die alleen maar kijken, of erger
nog, filmen. Ik ben gezegend met een goed paar longen en stembanden die graag
van zich laten horen. Al schreeuwend ‘**Krachtterm** kappen met die onzin’
fietste ik er tussenin. Dat gaf beide trekkende partijen net genoeg ruimte om
de afstand te nemen die ze nodig hadden.
De volwassen man die de klappen had ontvangen, bleek
beschonken te zijn. Volgens een korte uitleg achteraf, had hij een van de
jongens benaderd en vastgepakt of juist weggeduwd (wederom wat vaag, op dat
moment vond ik dat niet relevant). Daarop had de groep gereageerd waarna de man
losliet en zijn excuus aanbood. Toch zou de man daarna zijn gaan slaan, waarna
de jongeren van zich af beten. Dat moet het moment zijn geweest vlak voordat ik
de Lambertuskerk passeerde.
De tweede volwassene vroeg me om hulp om zijn kompaan mee
weg te krijgen. De beschonken persoon wilde graag nogmaals zijn excuus aanbieden,
maar leek niet te begrijpen dat de groep jongens hier niet echt op zat te
wachten. Na een aantal minuten mijn fiets tussen beide partijen te hebben
gehouden en de man te manen om te vertrekken, deed hij dit dan ook eindelijk.
Daarna heb ik nog even gecontroleerd of alles met de jongens
in orde was en vervolgde ik mijn weg weer, nog enigszins beduusd van wat ik had
meegemaakt.
Tot zover de intro.
Ik ben ook jong geweest en heb ook wel eens een
schermutseling meegemaakt. Maar dat stond niet in verhouding tot wat hier
gebeurde. Graag zou ik de jongens willen vragen (mocht dit hen ooit bereiken)
om in het vervolg een andere route te bewandelen. Er zijn al te veel
voorbeelden van vergelijkbare gevallen die minder gunstig zijn afgelopen. Ook
in onze gemeente. Voeg jezelf alsjeblieft niet bij dit lijstje. Dat zou zonde
zijn voor jullie, net als voor jullie naasten. Vraag omstanders om hulp, bel de
politie en laat die mensen hun werk doen.
Daarnaast wil ik nog mijn excuus maken aan de kerk voor mijn
krachtterm(en?).
Johan van Helden
donderdag 23 maart 2023
Intermezzo – Stembureaucratie
Het ging dus zoals altijd bij verkiezingen: peilloos diepe terneergeslagenheid toen de stembureaus waren gesloten en de eerste prognoses van de verkiezingsuitslag binnendruppelden. Die terneergeslagenheid verdween pas twee dagen later, toen de gemeente Horst aan de Maas de processen-verbaal per stemlokaal online zette. Ik heb ze pas een paar verkiezingen geleden ontdekt, die processen-verbaal. Maar smullen hoor! Met name de rubrieken 6 (‘Bezwaren van kiezers’) en 7 (‘Onregelmatigheden of bijzonderheden’) verzoenen me weer met alles. Wat er vooral uit spreekt is de gewetensvolle ernst waarmee stembureauleden hun taak opvatten. Tekenend is de tip van de bemanning van het stembureau in zaal Wilhelmina in Swolgen: ‘Het formulier “Stembiljet één voor één in stembus” graag kopiëren in de kleur van de stembusstemming! Men kijkt naar de vloer ervoor, niet naar de zijkant van de stembus.’ Die toewijding, dat oog voor detail – zó geruststellend in deze donkere Trumpiaanse en Baudettiaanse tijden.
zaterdag 11 maart 2023
Gone but not forgotten – Fritske
- Het gaat heel slecht met Fritske. Hij eet en drinkt al een paar dagen niet
meer, moet braken en strompelt dag en nacht rond, botst overal tegenaan.
Dementie volgens de dierenarts. Vanmiddag om 17.30 komt ze om Fritske in te
laten slapen.
- Wat triest. Maar volgens mij had Fritske bij zijn geboorte nooit kunnen
denken dat hij zijn leven lang zou worden omringd door zulke lieve mensen …
- Danke. Gelukkig hebben we dit iconisch verhaal van jou nog!
- Zou Fritske het waarderen als ik dat verhaal op Horst-sweet-Horst publiceer?
- Enorm!!
Zo gezegd, zo gedaan. Onderstaand stukje verscheen in 2019 in de publicatie Norbertuswijk,
60 jaar samen leven in het sjemdörp. De foto’s zijn van Hub Vermeeren, die
ik hierbij graag dank zeg voor het hergebruik ervan.
De laatste sneeuwresten zijn nog net niet verdwenen op deze waterkoude middag. Fritske begint aan zijn tweede wandeling van de dag. Met tegenzin, zo lijkt het. Hollen is er niet bij, stilstaan des te meer. Een bekend patroon, volgens zijn vaste wandelmaatje Mart van den Munckhof: ‘Een wandeling met Fritske is een vorm van psychologische oorlogsvoering. Fritske is altijd waers.’
Dat vele stilstaan heeft een reden: Fritske is gebiologeerd door alles wat hij tegenkomt, elke wandeling weer. Hij voelt zich met name aangetrokken tot straatgoten en bladkorven: Mart: ‘Fritske is altijd op zoek naar eten. En dat bevindt zich vooral in straatgoten en rondom bladkorven. Je komt er daardoor wél achter wat mensen allemaal weggooien.’
Met zijn wiebelkontje dribbelt Fritske parmantig een stukje door. Totdat hij opnieuw iets eetbaars vindt. Even later hurkt hij neer bij een heg om een grote boodschap van uiterst bescheiden omvang te doen. Aan Mart de schone taak het zaakje in een zwart zakje te stoppen: ‘Tja, dat hoort bij onze rolverdeling. Echt ergerlijk dat zoveel andere wandelmaatjes dat niet in hun takenpakket hebben zitten.’
Vandaag geen spoor van agressie, integendeel: als de wandeling er bijna opzit, bejegent hij buurman Binky uiterst vriendelijk op het trapveldje tussen Prinses Beatrixstraat en Prins Bernhardstraat.
Eenmaal thuis nestelt Fritske zich op de bank. Nog geen minuut later verkeert hij in dromenland.
donderdag 2 maart 2023
Intermezzo – Hondentoilet (2)
Tishe! is een van mijn favoriete documentaires (klik hier om Tishe!
te bekijken). Uit het raam van zijn appartement in het centrum van Sint
Petersburg filmde regisseur Victor Kossakovsky een jaar lang wat zich allemaal
afspeelt in zijn straat. Running gag zijn de mannen die telkens weer aan
een gat in de straat komen werken.
Het verwijderingsproces begon op 16 februari. In het verloop ervan meen ik acht stappen te hebben waargenomen (ik sluit niet uit dat ik de een of andere stap heb gemist) die, met uitzondering van de processtappen 6 en 7, allemaal op verschillende dagen plaatsvonden en werden uitgevoerd door telkens andere gemeentelijke medewerkers:
1. verwijdering van de ronde palen die onderdeel van het hondentoilet vormden
2. verwijdering uit het hondentoilet van het gele zand en de aanwezige hondenontlasting, inclusief afvoer hiervan
3. verwijdering en afvoer van de bekisting van het hondentoilet en afvoer van de ronde palen
4. vlak maken van het voormalige hondentoilet met zwart zand
5. verwijdering van de struiken in de buurt van het voormalige hondentoilet met behulp van een op een vrachtwagen aangevoerde minigraver
6. (ochtend) aanvoer van nieuwe beplanting door twee gemeentelijke medewerkers. Van het voorgenomen aanplanten komt het niet omdat de grond bevroren is. Ze vertrekken onverrichterzake
7. (middag) alsnog aanplanting van de nieuwe beplanting in de nu onbevroren grond
8. vervangen van de gele (hondenpoep) prullenbak door een groene prullenbak









































