maandag 10 februari 2014

Intermezzo – Brievenbus van de week

De weekenden zijn er de laatste maanden een stuk leuker op geworden. Nee, niet vanwege het schaatsen (nog een dikke maand en dan hebben we de jaarlijkse kwelling weer achter de rug), zelfs niet vanwege de betere prestaties van VVV (die gaan lang niet altijd gepaard met beter voetbal) en al helemaal niet vanwege de zondagsopening van drie supermarkten in Horst aan de Maas (dat zal me namelijk worst wezen). Waarom de weekenden er dan wel een stuk leuker op zijn geworden? Vanwege Leopold Post!
Wie is Leopold Post? Leopold Post is een mij onbekende inwoner van Tienray die ik dankzij Facebook op het spoor ben gekomen. Uit de summiere informatie die Leopold op Facebook verstrekt, blijkt dat hij z’n middelbareschooltijd doorbracht op het Boschveld College in Venray, dat hij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem en dat hij ‘buitendienst medewerker bij Medewerker Communicatie’ is (gezegend zijn de Medewerkers Communicatie met de luxe van een buitendienst medewerker).
Welnu, deze Leopold Post plaats sinds enkele maanden elk weekend onder het kopje ‘Brievenbus van de week!’ zonder enig verder commentaar een foto van een (openbare) brievenbus op z’n Facebookpagina. Het is vervolgens aan Facebookers een gooi te doen naar de locatie van de bus. Dat zijn nou precies van die uitdagingen die weekenden, in elk geval die van mij, aanzienlijk veraangenamen.
De foto van de bus kan ergens in Nederland zijn genomen, maar ook in de rest van Europa. Zo kwam de afgelopen weken behalve ‘mijn’ brievenbus (klik hier),
ook een Tsjechische bus voorbij. En geloof het of niet, ook die wist iemand te traceren. Zelf deden bus en omgeving me sterken denken aan Velhartice, maar het bleek om het 180 kilometer oostelijker gelegen Humpolec te gaan.
Wat ik wel een beetje jammer vind is dat Leopold soms een wit voetje bij z’n publiek probeert te halen door op de foto te veel informatie weg te geven. Want tja, als je de op de bus vermelde postcodes die gelden als streekpost duidelijk zichtbaar mee fotografeert, dan is het natuurlijk een koud kunstje om te achterhalen dat deze bus
op station Hilversum Media Park staat. En gisteren wist Leopold de pret danig te bederven door de alles verklappende vlaggen niet uit z’n foto weg te snijden:
Op deze manier was het een stuk lastiger geweest:
Ik heb Leopold mijn ongenoegen hieromtrent kenbaar gemaakt (uiteraard zonder de locatie van de bus te verklappen om het voor anderen niet te verpesten), in de verwachting dat hij dit kleine vlekje zal wegwerken. Voor het overige niets dan hulde voor Leopold! 

Intermezzo – Kunst in openbare ruimte

Waar ik het zo langzamerhand ook wel een beetje mee gehad heb, zijn de publieksparticipatieve kunstwerken.
Begrijp me goed, hoor, alle respect en waardering voor in eendrachtige samenwerking tussen kunstenaars en buurtbewoners/jongeren/kinderen verwezenlijkte kunst, die absoluut haar waarde heeft en die ik in sommige gevallen zelfs mooi of een aanwinst vind.
Toch kunnen die publieksparticipatieve kunstwerken niet tippen aan het echte werk. Kenmerkend is bijvoorbeeld dat ze zonder uitzondering proberen te behagen. Ze roepen geen vragen op, stellen niets aan de kaak, prikkelen niet, emotioneren niet, schuren niet. Allemaal dingen die ‘echte’ kunst, als het goed is, wel doet.
Wat valt wat betreft kunstwerken in de openbare ruimte de komende jaren eigenlijk te verwachten van de gemeentelijke overheid? Weinig tot niets, vrees ik, afgaand op de verkiezingsprogramma’s van drie aan de komende gemeenteraadsverkiezingen deelnemende partijen.
Het meeste hoopvol stemt me het programma van de SP (klik hier en ga naar plan 47). Die partij wil nieuwe kunstwerken op straten en pleinen en de kunstencommissie nieuw leven inblazen. Alleen: waarom zou er voor die nieuwe kunstwerken een wedstrijd moeten worden uitgeschreven, zoals de SP wil? Zo laat je het behagen en de publieksparticipatie via een zijdeur toch weer binnen. Bovendien staat een wedstrijd bijna altijd garant voor allerlei heibel en gedoe. Maar goed, de wil is er. En dat is vergeleken bij CDA en PvdA al heel wat. Het verkiezingsprogramma van het CDA heb ik van links naar rechts en van voor naar achter doorgenomen. Misschien zou ik het ook nog eens van boven naar beneden moeten proberen, want over kunst in de openbare ruimte ben ik vooralsnog niets tegengekomen. Bij de PvdA wel (klik hier en ga naar paragraaf 1.5 punt 3): ‘Kunst in de openbare ruimte wordt gestimuleerd.’ Op welke manier wordt er helaas niet bijgezegd. Of is de toevoeging ‘Initiatieven vanuit samenleving en bedrijfsleven worden ondersteund’ een verduidelijking van dit standpunt? Zo ja, dan blijven we bij de PvdA weer vier jaar opgescheept zitten met behaag- en publieksparticipatieve kunst. ‘Ondersteunen’ klinkt overigens ook wel heel erg passief. Had er dan op z’n minst ‘bevorderen’ van gemaakt.
Moeten we dan wanhopen? Dat valt nog te bezien. Zo heb ik nog geen programma’s van D66 en Essentie kunnen ontdekken. Mochten ook die op het punt van kunst in de openbare ruimte tegenvallen dan moeten we onze toevlucht misschien maar zoeken in de klassieker ‘Geen woorden, maar daden.’ Want woorden zijn ook niet alles. ‘Het kunstfonds wordt eenmalig op peil gebracht en jaarlijks gevoed’, schreef het CDA in z’n vorige verkiezingsprogramma. Mooi niet dus. Erger: de afgelopen vier jaar heeft het CDA geen enkel initiatief genomen het kunstfonds te reactiveren. Zo blijkt maar weer eens dat initiatieven nemen buiten verkiezingstijd niet het sterkste punt van het CDA is.  
Maar de geringe waarde van woorden valt het best te illustreren aan de hand van het vorige verkiezingsprogramma van de PvdA(-PK). Daarin heette het op bladzijde 6: ‘Er komt een meer vanzelfsprekende plek voor kunst in de openbare ruimte. Bestaande kunst wordt goed onderhouden en onder de aandacht gebracht van burgers en bezoekers. Bij nieuwe (bouw)projecten, centrumplannen, speel- en ontmoetingsplekken wordt nadrukkelijk bekeken hoe kunst een extra dimensie kan geven aan het initiatief. De deskundigheid van gerenommeerde kunstdeskundigen en nieuw talent (uit de regio) wordt hiertoe ingeroepen.’ Woorden die mij uit het hart waren gegrepen, maar die de afgelopen jaren holle frasen zijn gebleken: niets, werkelijk helemaal niets, is er van waargemaakt. Het kan nauwelijks anders of als PvdA’er wil je bij het herlezen van deze woorden het liefst in een héél donker, héél klein hoekje wegkruipen.
O ja, nu we het toch over kunst hebben: iemand enig idee waar De ontmoeting, het kunstwerk van Wim Rijvers dat jarenlang de Markt in Lottum sierde, is gebleven?

maandag 3 februari 2014

Top 5 – Schrijvende Horster dieren

Wat Horst aan de Maas óók veel te weinig uitvent, is het bewonderenswaardig hoog percentage schrijvende dieren binnen de gemeentegrenzen. Terwijl de laaggeletterdheid onder de menselijke gemeentenaren zienderogen toeneemt, valt bij de dieren juist een tegengestelde trend waar te nemen. Als de schijn niet bedriegt, zijn de schrijfkunst onmachtige dieren tegenwoordig zelfs in de minderheid. Tot literaire hoogstandjes heeft dit vooralsnog niet geleid, maar we staan vermoedelijk dan ook pas aan het begin van een ontwikkeling. Ik zou er beslist niet vreemd van staan te kijken als binnenkort onder onze dierenbevolking een gehoornde Mulisch-achtige, een blaffende A.F.Th.-achtige, een gevederde Anna Enquist-achtige of een viervoetige Wiel Kusters-achtige opstaat.
Waren het tot voor kort vooral Horster huisdieren die de schrijfkunst machtig waren, tegenwoordig geven ook in het wild levende dieren blijk van hun vorderingen op schrijfgebied. Al met al dus de hoogste tijd voor een Horst-sweet-Horst top 5 van schrijvende Horster dieren. Komt ie:

5.
Al eens eerder in deze kolommen opgevoerd: Bimmel, de schrijvende schimmel. Bimmel heeft z’n thuishaven aan de Deurneseweg in Griendtsveen. Maar Bimmel is nog niets vergeleken bij de eveneens al eerder ten tonele verschenen Daan, de dichtende haan en Aleid, de rijmende geit, beide woonachtig aan de Venloseweg in Grubbenvorst.

4.
Als de nood het hoogst is, is het schrijvende dier nabij. En voor fotograferen en kopiëren (en soms ook printen) draait het van huis weggelopen dier, Odie uit Tienray in dit geval, z’n hand echt niet om, hoor.

3.
De eveneens van huis weggelopen kater Spike vond het in april 2011 nodig zowat z’n hele levensverhaal te bevestigen aan een lantaarnpaal in de Prinses Margrietstraat in Horst.
Dat ie een jaar oud is, dat ie gecastreerd is, dat z’n baasje geen recentere foto van ’m heeft, dat ie hoopt dat ie weer snel terug is bij z’n baasje om te knuffelen en ga zo maar door. Lijkt wel een televisiemens, zo schaamtelos als Spike met z’n gevoelens te koop loopt.    

2.
Geloof het of niet, maar er zijn tegenwoordig ook al dieren die in het dialect publiceren! Zoals deze hond die domicilie heeft gekozen aan de Blaktweg in Melderslo. Hij heeft zich naar verluidt zelfs de Veldeke-spelling eigen gemaakt. 

1.
Je kunt zeggen: ‘Is er nog redding mogelijk nu de infantilisering, nee, de debilisering van dit land ook het verkeersbord heeft bereikt?’ Je kunt ook zeggen: ‘Wat bijzonder aardig van zo’n hert dat het zomaar de moeite neemt ons kond te doen van de activiteiten die het voornemens is te ontplooien in de omgeving van de Horsterdijk in Lottum. In pluralis majestatis nog wel!’ 

Klein mysterie 529 – Zondagsopening (3)

En nou mogen ze toch weer op zondag open, de Horster supermarkten, zo heeft het college van burgemeester en wethouders dinsdag in al z’n wijsheid besloten. Wel – niet – wel – niet – wel. Even triest als lachwekkend. Zou de gemeenteraad het college, of tenminste de winkelopeningstijdenwethouder, nog ter verantwoording roepen of vindt men het allemaal wel goed zo?
Intussen ontpopt de Horster PvdA zich tot de ondernemersvriendelijkste van alle partijen. In haar verkiezingsprogramma heet het (bladzijde 10): ‘Winkels mogen open zijn op zondag. Het is niet meer aan de overheid om te bepalen of winkels op zondag open mogen zijn. Ondernemers kunnen dat prima zelf regelen.’ De afgelopen dagen hebben Roy Bouten (klik hier) en Richard van der Weegen (klik hier) dit standpunt met veel omhaal van woorden toegelicht.
Vooral Roy Bouten houdt één grote lofzang op de ondernemer: ondernemers stralen trots uit, ondernemers willen verantwoordelijk zijn voor onze centra en onze gemeente, ondernemers hebben een groot maatschappelijk besef, ondernemers hebben oog voor de leefbaarheid van onze kleine kernen. Kortom: ‘Als Partij van de Arbeid hebben we vertrouwen in onze ondernemers en willen we hen de ruimte geven om samen invulling te geven aan het aanbod van koopzondagen in Horst.’ Want: ‘Als Partij van de Arbeid Horst aan de Maas hebben we ondernemersbelang hoog in het vaandel staan.’ Ferdinand Domela Nieuwenhuis, Pieter Jelles Troelstra, Joop den Uyl, Willem Vliegen en nog zo wat socialistische en sociaaldemocratische coryfeeën draaien zich om in hun graf. 
Ach, het zal voor een deel misschien nog wel waar zijn ook. Heus, ondernemers zijn lang niet altijd de beroerdsten. En natuurlijk mag je het ondernemersbelang hoog in het vaandel hebben staan, zelfs als PvdA. Maar, naïef als ik ben, had ik gedacht dat een ander belang nog net iets hoger in datzelfde vaandel zou staan: het werknemersbelang. Dat blijkt teveel gevraagd. In de bijdragen van bovengenoemde heren komen allerlei belangen voorbij: naast ondernemersbelang ook consumentenbelang, maatschappelijk belang, gemeentebelang, dorpsbelang en leefbaarheidsbelang. Over werknemersbelang geen woord. Telt dat dan niet meer mee? ‘Jawel hoor, werknemersbelang telt zeker’, zegt Roy Bouten desgevraagd. Daaraan voegt hij – vrij vertaald – toe: ‘Werknemersbelang = ondernemersbelang.’
Ik waag dit laatste te betwijfelen. Wat de PvdA ook beweert, ondernemers zijn géén Barmhartige Samaritanen – en het is ze niet eens kwalijk te nemen. Ondernemers kijken in de eerste plaats naar het belang van hun onderneming. Is het in het belang van hun onderneming louter 20-jarigen in dienst te hebben in plaats van 25-jarigen? Dan zouden ze 25-jarigen het liefst op straat zetten. Is het in het belang van hun onderneming hun deuren zeven dagen per week 24 uur per dag open te gooien? Dan zouden ze hun deuren het liefst zeven dagen per week 24 uur per dag opengooien. Is het in het belang van hun onderneming de werknemers de hele dag te laten touwtjespringen? Dan zouden ze de werknemers het liefst de hele dag laten touwtjespringen. Is het in het belang van hun onderneming de toeslag voor werk in de avonduren en in de weekeinden af te schaffen? Dan zouden ze die toeslag het liefst afschaffen.
Dat in Nederland in het belang van werknemers grenzen zijn gesteld aan de wensen van ondernemers is een groot goed. Dat is niet in de laatste plaats te danken aan de PvdA en haar voorgangers. Door ondernemers zo op het schild te heffen, laadt de (Horster) PvdA de ernstige verdenking op zich haar wortels te verloochenen. (Al dient gezegd dat het persoonlijke standpunt van Roy Bouten dat hij geen voorstander is van het afschaffen van toeslagen dan toch weer een beetje hoopvol stemt.)

Klein mysterie 528 – Bever (1)

Het is me wat met die Horster visvijvers. Zijn het geen aalscholvers die de vispret versjteren, dan is het wel de slechte afwatering of onenigheid over een hekwerk die roet in het eten gooit. De jongste spelbederver is de bever. Hij is het zaakje komen verzieken in het Schuitwater, de thuisbasis van de Lottumse hengelsportvereniging Willem Barendsz. De deugniet heeft namelijk een dam gebouwd in de beek tussen Schuitwater en Horsterweg. Met als gevolg dat de waterstand in de vijver zo hoog is dat zelfs de twee jaar geleden aangelegde vlonders onder water staan.
Ik ontleen deze informatie aan de website van Willem Barendsz. Die biedt ook een prachtig inkijkje in het hedendaags faunabeheer en de tegenstrijdige belangen die daarin een rol spelen.
Met het Waterschap Peel en Maasvallei kunnen de vissers prima door een deur, zo blijkt: ‘Het waterschap heeft zoals ze beloofd hadden de afvoer stroomafwaarts al schoongemaakt.’ Maar met Staatsbosbeheer is het kwaad kersen eten: ‘Staatsbosbeheer wil niet meewerken aan het verwijderen van de verstopping in de beek. Ondanks dat Staatsbosbeheer ons via mail beloofd heeft de beek schoon te maken, zien ze er nu dus vanaf.’ Sterker nog: ‘Om te voorkomen dat vreemde deze verstopping verwijderen hangt er nu een camera om de zaak in de gaten te houden.’ Onbegrijpelijk allemaal, want: ‘Zoals ons verteld is valt deze beverdam buiten het landelijk beverprotocol en Staatsbosbeheer zou deze zonder toestemming te vragen zelf mogen verwijderen.’ Het landelijk beverprotocol! Er zal in Nederland ook eens ergens géén protocol voor zijn!
Gisteren ben ik de situatie ter plekke in ogenschouw gaan nemen. Inderdaad een dramatisch hoge waterstand. De nieuwe vlonders lijken zelfs geheel door het water te zijn verzwolgen, ik kon er althans geen spoor meer van bekennen. Wat me persoonlijk minstens zoveel pijn deed, was dat ook de wandelpaden in de omgeving van de vijver zijn overstroomd. Want nog liever dan die vlonders had ik de beverdam gezien. En misschien nog wel het liefst van alles de camera van Staatsbosbeheer die de dam moet bewaken. Maar een nat pak – of misschien wel erger – had ik er dan toch ook weer niet voor over.
‘Uiteraard kunnen we dit niet accepteren’, schrijft het bestuur van Willem Barendsz op de website. Nee, uiteraard niet. Wat denkt zo’n bever wel? Bouwt meneer me daar zomaar een dam in een beek, zeg. Zo zijn we niet getrouwd! Onbegrijpelijk ook dat Staatsbosbeheer geen actie onderneemt. Uit betrouwbare bron heb ik namelijk vernomen dat bever geen bouwvergunning heeft aangevraagd. En wat zegt lid 3c van paragraaf 2.8 van artikel 247 van het landelijk beverprotocol? Vergunning voor het bouwen van een beverdam wordt slechts verleend als bever in eigen persoon en onder overlegging van deugdelijke bestek- en constructietekeningen ten gemeentehuize van de gemeente waaronder de locatie van de geprojecteerde beverdam ressorteert verschijnt om een bouwvergunning aan te vragen.
Team Handhaving van de gemeente Horst aan de Maas wacht een mooi klusje dunkt me. 

Klein mysterie 527 – Sint-Lambertusplein (2)

heilige huisjes: gevestigde opvattingen, belangen, instellingen
De onaantastbaarheid van de hypotheekrenteaftrek was jarenlang een heilig huisje. Een heilig Horster huisje is ‘gratis’ parkeren.
men moet van het heilige huisje afblijven: alles is goed en wel, als men daarvan maar geen kwaad zegt
De Venrayse burgemeester Hans Gilissen waagde het vorig jaar het ‘gratis’ parkeren in Horst ter discussie te stellen: ‘Hoezo gratis? Bij gratis parkeren betaalt gemeente (=eigen inwoners, incl. vele niet-gebruikers) de jaarlasten van aanleg + beheer. De lokale belastingbetaler betaalt gemak van alle klanten.’ Hij kreeg de kous op de kop van toenmalig wethouder Leon Litjens: ‘Het gaat er om wat de klant vind en niet de bestuurlijke waarheid.’
heilige huisjes waar men niet tegen pissen mag; tegen heilige huisjes schoppen, trappen: onaantastbaar geachte meningen, instellingen e.d. aanvallen
In december van het afgelopen jaar kreeg het centrum van Horst er weer zeventig parkeerplaatsen bij. En wel op parkeerplaats Cuppenpedje. ‘Gratis’ natuurlijk.
Hoe geld- en ruimteverslindend en hoe lelijk ook, Horst zou er in ruil wel z’n mooiste plein, het Sint-Lambertusplein, weer voor terugkrijgen. Had wethouder Litjens immers niet een- en andermaal bezworen dat de ‘tijdelijke’ parkeerplaats op het Sint-Lambertusplein zou verdwijnen du moment dat parkeerplaats Cuppenpedje gereed was? (Eigenlijk had hij een- en andermaal bezworen dat de tijdelijke parkeerplaatsen zouden verdwijnen du moment dat het nieuwe appartementengebouw aan de Hoofdstraat gereed was. Dat was in juli 2012 – maar een kniesoor die daar op let.) En wat meldt InHorst.nl op gezag van de gemeente Horst aan de Maas afgelopen vrijdag doodleuk? ‘De tijdelijke parkeerplaatsen op het Lambertusplein blijven voorlopig nog gehandhaafd.’ 
vechten tegen de bierkaai: een hopeloze strijd voeren, strijden tegen een onverzettelijke macht
Nee, natuurlijk zal niemand de opvolger van wethouder Litjens, in dezen Ger van Rensch, herinneren aan de belofte van zijn voorganger en hem aanspreken op het feit dat geparkeerd blik nu al drie jaar het Sint-Lambertusplein ontsiert. Want, o wee, er zouden me toch eens een paar ‘gratis’ parkeerplaatsen in Horst komen te verdwijnen. Rampspoed zou ons overvallen. Zelfs de SP zegt in haar verkiezingsprogramma (plan 84): ‘Parkeren in Horst aan de Maas blijft gratis. Op deze manier houden we de centra aantrekkelijk.’ Nou dan weet je het wel.
nil desperandum: men hoeft volstrekt niet te wanhopen; laat de moed niet zakken
Ook de hypotheekrenteaftrek is niet langer onaantastbaar.

maandag 27 januari 2014

Klein mysterie 526 – Zondagsopening (2)

Dagblad De Limburger 16 november 2013:
Hallo Horst aan de Maas 19 december 2013:
Dagblad De Limburger 9 januari 2014:
Dagblad De Limburger 11 januari 2014:
Dagblad De Limburger 16 januari 2014:
Dagblad De Limburger 22 januari 2014:

Een beetje vreemde oorlog is het wel, die Eerste Horster Zondagsopeningsoorlog (2013-2014). Met het gemeentebestuur van Horst aan de Maas en drie lokale supermarkten (Albert Heijn, Jan Linders en Jumbo) staan namelijk twee partijen tegenover elkaar die precies hetzelfde nastreven: winkels die elke zondag open mogen zijn.
Het leek allemaal zo klaar als een klontje, vanaf 1 januari 2014 zouden de winkels in Horst aan de Maas elke zondag hun deuren mogen opengooien. Het plannetje van verantwoordelijk wethouder Paul Driessen (Essentie) moest in de laatste vergadering van het jaar alleen nog even door de gemeenteraad worden gejast. Dat was buiten de waard gerekend: de gemeenteraad (lees Centrummanagement-voorzitter Jan Nabben) torpedeerde het voorstel en dwong de wethouder dit voorjaar met iets beters te komen. Leiden in last natuurlijk.
De wethouder bedacht in eerste instantie een foefje, waardoor de winkels desgewenst voorlopig toch op zondag open zouden kunnen blijven. Enkele dagen later moest hij daar alweer op terugkomen. Tegenover Dagblad De Limburger verklaarde hij: ‘Het blijkt juridisch niet haalbaar de winkels afzonderlijk te laten bepalen wanneer ze koopzondagen inplannen. We hebben namelijk nog te maken met de oude regeling, waarin de gemeente een twaalftal vaste koopzondagen moet vaststellen. Tot de koopzondagen zijn vastgesteld, mogen de supermarkten niet zomaar op zondag open.’ De wethouder kondigde aan op zondag 19 januari nog een oogje dicht te knijpen, maar de zondag daarop toch écht in actie te komen. 
Een krachtdadig optreden van de wethouder was temeer gewenst omdat de woordvoerder van de drie supermarkten, filiaalhouder Hans Martens van Albert Heijn, in Dagblad De Limburger de voorbije weken een en ander maal liet blijken lak te hebben aan het gemeentebestuur. En het bleef niet alleen bij woorden: gisteren waren Albert Heijn, Jan Linders en Jumbo ‘gewoon’ geopend. De beloofde actie van het gemeentebestuur bleef uit.
De arrogantie van de grootgrutter en z’n kompanen vraagt om een afstraffing, los van de vraag of je nu voor of tegen de zondagsopening van winkels bent. Immers niet Hans Martens, niet de supermarkten, niet het Centrummanagement en zelfs niet Jan Nabben voeren in Horst aan de Maas de regie, maar het gemeentebestuur. Als iemand een wietplant teveel in z’n tuin heeft staan, vijf kilometer harder rijdt dan is toegestaan of ergens een tegen een megastal bedoeld spandoek ophangt, wordt handhavend opgetreden. Mag van mij allemaal (liever niet, hoor), maar doe het dan ook als je gezag daadwerkelijk wordt aangetast. Het zal toch niet de beruchte macht van het kapitaal zijn die adequaat handelen in de weg staat?

Intermezzo – Wensbus

Busje komt zo  
Eventjes geduld nog
Want het busje komt zo
Ik woon al jaren aan een busroute en passeer al evenzoveel jaren, vaak meermalen per dag, een aan die busroute gelegen bushalte. Toch heb ik nog nooit een bus langs zien komen en bij de halte nog nooit een wachtende passagier zien staan. Kijk ik op de verkeerde momenten naar buiten en passeer ik de bushalte steevast als de bus net is vertrokken? Zou wel heel toevallig zijn. Lijkt me eerder iets met het traject en de vervoerswijze van doen te hebben: het betreft een eenuursdienst tussen Meterik en Lottum die slechts rijdt als je minimaal een uur van tevoren telefonisch hebt gereserveerd. Een zogeheten belbus.
Busje komt zo  
Eventjes geduld nog
Want het busje komt zo
Of het nu door dat telefonisch reserveren komt of omdat gewoon niemand per bus van Meterik naar Lottum wenst te reizen, feit is dat die bus (bijna) nooit rijdt – spooklijn, spookbus, spookhalte. Daarom houdt de lijn volgend jaar op te bestaan. Mogelijk komt er een wensbus voor in de plaats – iets waar ik nu al verlangend naar uitkijk.
Busje komt zo  
Eventjes geduld nog
Want het busje komt zo
Dagblad De Limburger definieerde de wensbus vrijdag als volgt: ‘Een kleine bus voor maximaal acht personen, die ingezet wordt als dorpsbewoners daaraan behoefte hebben. Bedoeling is dat de dorpsraden van de betreffende dorpen de bestuurders en de inzet van de wensbus regelen.’ Een provinciewoordvoerder voegde daaraan toe: ‘Wanneer de bus ingezet wordt en waar hij naartoe gaat rijden, mogen de dorpsraden zelf bepalen. Dat zou voor een rit naar een favoriete voetbalwedstrijd kunnen zijn waar dorpsbewoners naartoe willen, of voor een groep jongeren die in een naburig dorp uit wil gaan.’ En verantwoordelijk gedeputeerde Patrick van der Broeck verklaarde tegenover Peel en Maas: ‘Het busje kan worden ingezet om bijvoorbeeld kinderen naar school te brengen of om met dorpsbewoners naar de weekmarkt te gaan.’
Busje komt zo  
Eventjes geduld nog
Want het busje komt zo
Op 11 februari begint onder meer in Kronenberg en Evertsoord een door de provincie bekostigde proef met de wensbus. Ik geef de proef een week. Grootschalige dorpsontwrichting zal de autoriteiten nopen het experiment te staken. Op vrijdag 14 februari, Valentijnsdag nota bene, zullen op de hoek Meerweg-De Hees in Kronenberg namelijk grootschalige onlusten uitbreken omdat drie jongeren de bus wensen te gebruiken om bij De Lange in Horst te gaan stappen, twee tieners naar Metieske in Sevenum willen en drie vrijgezelle vijftigers juist voornemens zijn zich te laten vollopen bij Boëms Jeu in America. Twee dagen later zal het raak zijn als drie lokale Ajax-fans de chauffeur onder bedreiging van een mes dwingen koers te zetten naar Amsterdam voor Ajax-Heerenveen en niet naar Breda voor NAC-Feyenoord, zoals de overige vijf inzittenden wensen. Weer twee dagen later zal de dorpscohesie in Evertsoord een flinke knauw krijgen als plaatselijke oudjes elkaar met rollators te lijf gaan omdat ze het er niet over eens kunnen worden hoe laat het wensbusje hen na het bezoek aan de weekmarkt in Horst moet komen ophalen. De dagelijkse strijd tussen de tien Kronenbergse Dendronscholieren om de acht plaatsen in de wensbus laten we dan nog maar onvermeld.
Busje komt zo  
Eventjes geduld nog
Want het busje komt zo