Intermezzo – Stembureaurondgang

‘Wens stembureauleden @gemeenteHadM en ondersteuners mooie dag toe. Kan helaas geen rondgang maken.’ Aldus twitterde burgemeester Kees van Rooij in de nacht van woensdag op donderdag. Tegenvaller. Dan zelf maar in naam der Europese democratie een inspectierondgang maken langs alle 21 Horster stembureaus. Fiets pakken en trappen maar.    

1. Gemeenschapshuis De Meulewiek, Meterik; 10.22 uur; 0,8 kilometer.
Dreigende luchten. Doodse stilte. In de verste verten geen kiezer te bekennen.

Meterik, jarenlang de woonplaats van CDA-Tweede Kamerlid Raymond Knops, die vorige week Horstenaren in Hallo Horst aan de Maas opriep ‘ook’ op Irene Janssen (het ‘Hôrster Megje’) te stemmen, maar vandaag doodleuk twittert ‘Mijn stem gaat naar Jeroen Lenaers’.

Snel verder richting Griendtsveen. Wind tegen. Tegenvaller.

2. Gemeenschapshuis De Zaal, Griendtsveen; 11.14 uur; 13,9 kilometer.

De welbekende witte tape doet ook in Griendtsveen wonderen. Twee kiezers waargenomen.

3. Woonzorgcomplex Aan de Brug, America; 11.37 uur; 20,3 kilometer.

America toont zich een meester in het op listige manier bevestigen van stembureaubordjes aan hekken en borden.

 

Intussen uitbundige zonneschijn. Met stevige wind in de rug richting Horst gevlogen.

4. Gemeentehuis, Horst; 11.57 uur; 26,6 kilometer.
Ogenschijnlijk alles onder controle in de Horster machtsburcht. Geen Kees om me een hart onder de riem te steken. Tegenvaller.

Lunchpauze.

5. Zaal Debije, Hegelsom; 13.29 uur; 31,1 kilometer.
Dreigende luchten. Doodse stilte.

Hegelsom, huidige woonplaats van CDA-Tweede Kamerlid Raymond Knops. Wat zal het Hôrster Megje ’m vervloeken.

Onderweg naar Kronenberg rijd een terreinwagen me bijna van de sokken. Tegenvaller. Mijn stem gaat naar de Partij voor een Terreinwagenvrij Europa.

6. De Torrekoel, Kronenberg; 13.52 uur; 37,3 kilometer.

Zes, zeven, acht stemmers! Man en vrouw op fiets. Man gaat stembureau binnen; vrouw blijft buiten, in de weer met telefoon – óók best belangrijk. 

7. voormalige bibliotheek, Sevenum; 14.02 uur; 40,8 kilometer. 

Drukte! Man in scootmobiel: ‘Ik ga altijd stemmen, anders mag ik ook niet klagen.’ Vrouw: ‘Als de coalitievorming begint, haak ik af.’

Moest de leegstaande bibliotheek vorig jaar niet hals over kop verhuizen omdat er een koper was gevonden? De ondoorgrondelijkheden van de Horster politiek. Tegenvaller.

8. Verzorgingshuis Sevenheym, Sevenum; 14.04 uur; 41,2 kilometer.

Doorzichtige plakband. Ook een bevestigingsoptie. Aan de creativiteit van de stembureaubordjesbevestigingsambtenaren ligt het niet.

Steeds dreigender luchten. Opgeven? Maar íemand zal toch de honneurs voor Kees moeten waarnemen? Op naar Grubbenvorst!

Besouw? Doet die ook mee? Voor welke partij dan? Wel een leus om erin te houden.

Iets verderop het eerste (en naar later zal blijken enige) niet-CDA-bord op particulier terrein:

9. Zorgcentrum La Providence, Grubbenvorst; 14.38 uur; 49,5 kilometer.

Levendige drukte. Desondanks een stembureaurondgangsselfie:

10. Woonzorgcomplex Grootoord, Grubbenvorst; 14.43 uur; 50,3 kilometer.

Mooier kan niet. Meesterlijk: het verdwaalde snemmelke tape links.

Donkere wolken boven Lottum. Tegenvaller. Toch droog gearriveerd op de Markt aldaar. Kunstwerk van Wim Rijvers nog altijd niet terug. Tegenvaller. Had niet iemand me beloofd na te gaan waar het gebleven is?

11. De Smetenhof, Lottum; 15.03 uur; 55,8 kilometer.

Over de helft! Nog tien te gaan. Kees zal toch wel af en toe aan me denken? 

Het Hôrster Megje legt het hier af tegen Diana: Diana 12 ½ Jaar Doktersassistente Hoera!

Regendruppels. Tegenvaller.

Broekhuizen.

Rechtopgezette verloren wieldop!

Ineens felle zon.

Het mooiste Horster beeld op de lelijkste locatie:

12. Naesenhof, Broekhuizen; 15.26 uur; 59,8 kilometer.

Man: ‘Ah, een fotograaf.’ Ik: ‘Je staat er versteld van hoeveel variatie er in die stembureaubordjes zit. Ik heb al elf stembureaus gehad, maar dit is het eerste van dit type.’ Man: ‘Maar die rode pijl hangt niet helemaal recht.’ Ik: ‘Meneer, u moest eens weten.’ Man: ‘Ach ja, ambtenaren …’

13. BMV De Schakel, Broekhuizenvorst; 15.34 uur; 60,9 kilometer.

Voor de oranje gepleisterde muur staan vijf jongens van een jaar of acht. ‘Wat ben jij aan het doen?’ Vousvoyeren is er blijkbaar niet meer bij. Zelfs niet bij Broekhuizenvorster jongens van een jaar of acht. ‘Nou jongens, ik neem de honneurs waar voor de burgemeester en fiets alle stembureaus in de gemeente langs.’ ‘…’

De befaamde Broekhuizenvorster gastvrijheid!

Mijn weg vervolgend richting Swolgen hoor ik achter me: ‘Job! Kom! We achtervolgen ’m! Kom! Er achteraan!’

14. Café-Zaal Wilhelmina, Swolgen; 15.45 uur; 64,2 kilometer.

Wéér een nieuw type stembureaubordje. Ja, ja, je maakt wat mee op zo’n dag.

15. ’t Brugeind, Meerlo; 15.59 uur; 67,5 kilometer.

Eerste stembureau waar je doorheen kunt fietsen. Ja, ja, je maakt wat mee op zo’n dag.

Onderweg naar Tienray enthousiast begroet door een tegemoetkomende postbode. Tenminste iemand die m’n inspanningen waardeert. Aardige man. Van Kees taal noch teken. Tegenvaller.

Victor hangt nog altijd. Tegenvaller.

De Partij Tegen Opgehangen Victor Veiligs, die had er toch ook nog wel bij gekund?

16. Dienstencentrum Zonnehof, Tienray; 16.06 uur; 69,5 kilometer.

Doodse stilte.

Zal Tienray weer de Horster kern met het hoogste percentage PVV-stemmers worden?

Via d’n Eikelenbos naar Melderslo.

Nog vijf te gaan.

17. MFC de Zwingel, Melderslo; 16.29 uur; 74,9 kilometer.

Foto maken en snel weer weg. Voor je het weet heb je een stembureaubemanner achter je aan zitten. Maak dan maar eens aannemelijk dat je de honneurs waarneemt voor Kees. 

18. OJC Niks, Horst; 16.38 uur; 77,6 kilometer.

Big Brother is watching you through his blue and orange glasses, near the ladder opstelplaats. Vlug weg hier.

19. Verzorgingshuis Berkele Heem, Horst; 16.41 uur; 78,2 kilometer.

CDA-bolwerk. De rust van een verzorgingshuis op een donderdagnamiddag. Bepaald niet ongunstig, met het oog op dat CDA-bolwerkachtige.

Voor het oud-gemeentehuis houdt J. me staande. J.: ‘Waarom zou ik nog op de PvdA stemmen? Ik denk dat het SP wordt.’ Ik: ‘Die zijn anders niet echt voor Europa.’ J.: ‘Maar moeten wij dan opdraaien voor Grieken en Italianen die nog geen vier uur per dag werken?’ Ik: ‘…’

   

20. Kantine Dendron Sporthal, Horst; 16.59 uur; 81,4 kilometer. 

En de stembureaubemanning maar elke tien minuten naar buiten komen om te controleren of onverlaten de trolley niet hebben verplaatst.

Dinerpauze.

Met De Lèste Geulde, mijn stembureau, in zicht probeert het Hôrster Megje me nog te verleiden. Kansloos.

21. De Lèste Geulde, Horst; 18.07 uur; 86,7 kilometer.

Missie volbracht! Geen Kees. Geen ontvangstcomité. Geen harmonie. Geen slingers. Geen ballonnen. Niks. Tegenvaller. Kruip je daarvoor nou 86,7 kilometer op de fiets? Volgende keer mag ie het gewoon weer zelf doen, die Kees.

Intermezzo – Tweetbundelshow

Woensdag in Amsterdam geweest (zo zie je nog eens wat van deze wereld – twee weken terug was ik nog in Sevenum, de week dáárvoor in Lottum en gisteren in Hegelsom). Mooie stad hoor, maar voor de verkiezingsborden hoef je er niet naar toe: die zijn er digitaal. Hoe hip dat ook mag ogen, het is de dood in de pot. De charme van verkiezingsborden is nou juist het overplakken, afscheuren en bekladden en dat is er op deze manier niet meer bij. Wat een stap vooruit lijkt, is in feite een stap terug.

De aanleiding voor mijn bezoek aan de hoofdstad vormden evenwel niet de verkiezingsborden, maar de Tweetbundelshow van Jan-Dirk van der Burg. Vorige week ging het hier al over Jan-Dirks Tweetbundels. Toen ik daarna zag dat hij woensdagavond in fotoboekhandel PhotoQ in Amsterdam een Tweetbundelshow zou geven, kon ik de verleiding niet weerstaan noordwestwaarts te sporen.

In fotoboekhandel PhotoQ wist Jan-Dirk mijn toch bijzonder hooggespannen verwachtingen volledig in te lossen. Voor de precieze opzet van de show moet u een volgende keer zelf maar eens gaan kijken (zie ook de afsluiting van dit stukje), maar neem van mij aan dat het (vooral) hilarisch én (soms) schrijnend is. En neem ook van mij aan dat zo’n Tweetbundel heel wat meer is dan het eenvoudig achter elkaar zetten van een tweet of honderd van een twitteraar. Het beoogde effect wordt slechts bereikt bij een afgewogen selectie en ordening van de veelal duizenden tweets van de betreffende persoon én een perfecte timing bij de voordracht. Beide bleken bij Jan-Dirk in vakkundige handen.

Na de eerdere verschijning van Tweetbundels van Barbara van Beukering (hoofdredacteur van Het Parool) en Aad de Mos (voetbaltrainer en –analist) zag woensdag ook de bundel van Arie-Wim Boer het licht. Arie-Wim wie? Arie-Wim Boer!

Arie-Wim maakt van z’n hart geen moordkuil. Zo twitterde hij donderdag: ‘Als ik mensen enkele reis mag geven naar mars dan weet ik er genoeg, in politiek, in buurt en zelfs in familie.ik voorspel raket is te klein’. Niets makkelijker om iemand als Arie-Wim compleet af te zeiken, maar het knappe is nu juist dat Jan-Dirk er toch in slaagt Arie-Wim in z’n waarde te laten. De bij de show aanwezige Arie-Wim (‘Prachtige presentatie v bundel nr 3 v @tweetbundels. Mooi voorgedragen door Jan Dirk vd Burg @jandirkcom Humor en emotioneel, erg mooi’) was dan ook zeer verguld met de bundel (‘Verbazing, verrassing, bovenal heel leuk.Ontving net bundel v mijn tweets /foto's sinds 2010’).

Heel ruim aangehouden en als ik iedereen meetel waren er misschien 25 belangstellenden. 25 belangstellenden voor zo’n grootheid! En dat in de culturele oase Amsterdam! En dat terwijl in de culturele woestijn Horst ruim 60 mensen komen opdagen bij een avond over een meer dan twintig jaar geleden gestorven schrijver! Of bevestigen die 25 paradoxaal genoeg nu juist dat Amsterdam een culturele oase is en die 60 dat Horst een culturele woestijn is? Hoe minder bezoekers hoe meer oase en hoe meer bezoekers hoe meer woestijn?

Uiteraard ook nog even bijgepraat met Jan-Dirk, die – als ik dat zo mag zeggen – nog altijd een warm plekje in z’n hart voor Horst (aan de Maas) blijkt te hebben. Hij liet zelfs doorschemeren bereid te zijn met z’n Tweetbundelshow langs te komen in café Cambrinus! Ik kan u verklappen dat de onderhandelingen inmiddels zijn gestart. Daarbij is enige snelheid wel geboden. Bepaald niet ondenkbaar is namelijk dat De Wereld Draait Door, Pauw en Witteman of Knevel en Van den Brink eerstdaags lucht krijgt van de Tweetbundels. De prijsopdrijvende werking die dat ongetwijfeld tot gevolg heeft, wil Horst-sweet-Horst graag voor zijn. Dus hopelijk snel witte rook. Zou het trouwens niet helemaal feest zijn als Jan-Dirk een Horster twitteraar(ster) tot hoofdpersoon van een van z’n komende Tweetbundels maakt? Ik voel al een siddering door Horst aan de Maas gaan. 

Intermezzo – Bertus Aafjes (2)

De gemeente Horst aan de Maas telt een kleine duizend straten. Ruim vier jaar geleden sprak ik hier mijn bevreemding uit over het feit dat geen enkele van die duizend straten naar een schrijver of dichter is vernoemd. ‘Geen (P.C.) Hooftstraat, geen Constantijn Huygensweg, geen Vondelplein, geen Annie M.G. Schmidtlaan. Zelfs geen Bertus Aafjesstraat, terwijl deze dichter en schrijver toch twintig jaar lang in Swolgen woonde.’ Toen mij enkele weken geleden de vraag bereikte een bijdrage te leveren aan de Bertus Aafjesavond, vorige week maandag in het Dendron College, was ik er snel uit: mijn aandeel in de avond zou bestaan uit het voorlezen van dat stukje van ruim vier jaar geleden. Dat was immers nog altijd actueel, Aafjes werd er expliciet in genoemd én – ook niet onbelangrijk – ik kon het gewoon van de plank halen. Kostje gekocht! Totdat een uur voor het begin van de avond ineens het besef bij me neerdaalde dat dat stukje geenszins actueel meer was: het steegje tussen Wilhelminaplein en Kerkeveld in Horst heet sinds februari 2011 Jan ván Teng gats.

Toen sloeg de paniek natuurlijk toe. Tegenwerpingen dat Jan Verheijen slechts een zondagsdichter zou zijn en dat het slechts een officieuze straatnaam betreft, sloegen geen hout: een dichter is een dichter en een straatnaam is een straatnaam. Enfin, ik heb er met enige improvisatie nog het beste van proberen te maken.

Die Jan ván Teng gats betekent wel dat Horst aan de Maas de beschamende laatste plaats op de door het Instituut Voor Nutteloze Onderzoeken opgestelde ranglijst van Nederlandse en Belgische gemeenten met naar dichters vernoemde straten inmiddels heeft verruild voor de voorlaatste plaats. En het zou zomaar kunnen dat Horst aan de Maas binnen afzienbare tijd nog een treetje verder stijgt op die ladder. De roep om een straat, laan, boulevard, allee, weg, plein, pad of desnoods gats naar Aafjes te vernoemen, klonk maandag namelijk luid. Zo luid dat wethouder Ger van Rensch toezegde die roep over te brengen aan de wethouder van straatnaamzaken. Dus wie weet komt Horst aan de Maas met twee naar dichters vernoemde straten binnenkort terecht in een illuster gezelschap, bestaande uit de gemeenten Bolsward, Diksmuide, Halle, Kapellen, Kontich, Meise, Mortsel, Reimerswaal, Rotselaar, Wingene en Zeebrugge.

Mooie avond trouwens, met meer dan zestig belangstellenden! Tim Geurts heeft er in Dagblad De Limburger  al uitvoerig en prima verslag van gedaan (geïnteresseerden mail ik graag een scan van het artikel), dus dat hoef ik hier niet over te doen. Wat me van de avond zal bijblijven, behalve de toezegging van de wethouder? De prachtig door Anita Bijvoet gezongen gedichten van Aafjes (getoonzet door Piet Kingma); de flair waarmee gymnasium 5-leerling Casper Tacke een stukje van de Odyssee  eerst in het Grieks en daarna in de Aafjesvertaling voordroeg; de bekwame wijze waarop Wiek Lenssen – filmmaker, schrijver en huidig bewoner van Aafjes’ Swolgense woning – Aafjes en de miskenning die hem vanaf het midden van de jaren vijftig ten deel viel in een breder perspectief wist te plaatsen (©foto: Geschiedenis Melderslo).

Desniettegenstaande zal de avond denk ik toch in de eerste plaats in mijn geheugen gegrift blijven vanwege Ivana van Lieshout-Fattori: de onvermoeibare, bevlogen, gepassioneerde en ook nog eens deskundige ijveraarster voor Aafjes. ‘Fan’ noemt ze zichzelf in een reportage die Streekomroep Reindonk aan de avond wijdde (klik hier). Maar dan wel een fan zonder spoor van hooliganisme – kun je je als overleden schrijver/dichter nog meer wensen?  

Intermezzo – Haegelsum Binnenste Boete

Wie mocht denken dat na Amsterdam, Sevenum en Lottum een dagje oerwoud er ook nog wel bij kon, moet ik teleurstellen: bovenstaande foto is gewoon gemaakt in Hegelsom. Gisteren, aan de Kogelstaat, in de achtertuin van Wiel Jenniskens. Tijdens Haegelsum Binnenste Boete.

Nog niet zo heel lang geleden was Hegelsom zo’n typisch Noord-Limburgs slaapdorp waar niets te beleven viel of althans ogenschijnlijk niets te beleven viel. Er stonden huizen en er woonden mensen en dat was het wel zo’n beetje. Die huizen staan er nog steeds en die mensen wonen er ook nog steeds, maar intussen is Hegelsom wel wakker gekust. Een aantal in Tuutetrek  en Hegga Metamorfosa  verenigde enthousiastelingen zet sinds enkele jaren z’n schouders eronder, waardoor Hegelsom bloeit als nooit tevoren, of althans ogenschijnlijk bloeit als nooit tevoren.

Eerder heb ik al de loftrompet gestoken over Geef jij Hegelsom een nieuw gezicht?  (klik hier) en Pimp ow ei  (klik hier en hier). En gisteren was er dus Haegelsum Binnenste Boete, een ‘route langs 27 dorpsgenoten en plaatselijke ondernemers die hun deuren open zetten om iedereen deelgenoot te laten zijn van hun hobby, creaties, huis, tuin of bedrijf’. Een soort Chambres d’Amis  dus, maar dan op z’n Haegelsums.

Zelf heb ik niet meer dan wat krenten uit de pap gepikt. Behalve de fantastische tuin van Wiel Jenniskens bijvoorbeeld ook de fascinerende balpentekeningen van Jeu van Helden en  de Monty Pythonachtige creaties van Helmie van de Riet. Maar ook de voormalige Tuinbouwloods aan de Mevrouwsbosweg (in het programmaboekje abusievelijk Mevrouwbosweg genoemd). Die is door de familie Boots-Spee verbouwd tot woonhuis. Prachtig verbouwd, was altijd mijn indruk als ik er langs kwam op weg naar en van het station. Dankzij Haegelsum Binnenste Boete  kreeg ik die indruk gisteren bevestigd.

Loeidruk was het overal. Het is te gemakkelijk om die drukte uitsluitend op het conto te schrijven van het fraaie weer. Ook de gekozen opzet, met een aantrekkelijke mix van elitaire en populaire cultuur (om maar eens beladen begrippen te gebruiken), moet daar iets mee van doen hebben. En als ooit de muren tussen hoge en lage cultuur (om maar eens nog beladener begrippen te gebruiken) kunnen worden doorbroken, dan is het wel op deze manier, zo is mijn overtuiging. Keep up the good work! (Maar met het nieuwe project Grensposten in het verschiet, zit dat ongetwijfeld goed.) 

Klein mysterie 560 – Victor Veilig (3)

De voortplantingsdrift van Victor Veilig neemt zo langzamerhand extreme vormen aan. Geloof het of niet, laatst liep ik zelfs een Victor tegen het lijf bij de ingang van plantencentrum Van den Beuken aan de onverharde (!) Seurenweg.

En als Horster kerkdorp lijk je er zonder Victor niet meer bij te horen. De jongste worp Victors nam ik deze week waar in Tienray. Drie trof ik er aan, al valt beslist niet uit te sluiten dat ik een of meerdere exemplaren over het hoofd heb gezien. Twee van de drie Victors waren namelijk opgehangen.

Opgehangen! Nou vraag ik je! Onze Lieve Heer heeft Victor toch niet voor niets geschapen met twee stevige benen? Hoogste tijd dunkt me om wat Victor betreft eens even wat puntjes op de i te zetten.

Ten eerste: Victor hoort te allen tijde te stáán. En wel zo dicht mogelijk op de weg. Hij dient automobilisten schrik aan te jagen: ‘Gaat ie nou oversteken of niet?’ Van een Victor bij of aan een lantaarnpaal, zoals hier op de Spoorstraat in Tienray,

ligt geen automobilist of tractorbestuurder wakker, zo dicht mogelijk bij de stoeprand moet ie staan!

Ten tweede: Victor verliest al z’n effectiviteit als hij zich altijd maar op dezelfde plaats bevindt. Hij moet de ene dag aan het begin van de straat opduiken, de volgende dag bij de drukke kruising honderd meter verderop en de daaropvolgende dag bij de onoverzichtelijke bocht aan het einde van de straat. Verrassing, dáár is het ’m om te doen. Gewenning is fnuikend: een altijd maar op dezelfde plaats staande (laat staan hangende) Victor valt op den duur niemand meer op.

Ten derde: Victor dient liefdevol te worden opgenomen in de gemeenschap. Dat begint al bij de naam. Wie noemt z’n kind tegenwoordig nou nog Victor? Is het nou echt zo moeilijk voor elke Victor een originele naam te verzinnen? Noem ’m Theike Troag of Sefke Stop en je zult zien dat ie binnen de kortste keren wordt gekoesterd. Geef ’m een sjaaltje in de kleuren van de plaatselijke voetbalclub of zet ’m een carnavalssteek op en hij groeit gegarandeerd binnen de kortste keren uit tot een cultfiguur die niemand meer kwijt wil.

Duidelijk?

P.S. Van de Vereniging ter Voorkoming van Zonnesteken ontving ik nog het verzoek om aan u door te geven dat Victor/Theike/Sefke absoluut niet petloos op straat mag verschijnen. Mocht u ’m onverhoopt toch petloos aantreffen, dan verzoekt voornoemde vereniging u met klem hem in te smeren met een zonnebrandcrème met factor 50 (bij voorkeur Biodermal). 

Intermezzo – Dodenherdenking

‘Kransen gelegd bij herdenkingsmonumenten in America, Sevenum, Grubbenvorst, Broekhuizen, Broekhuizenvorst en Tienray’, twitterde Kees van Rooij vorige week. Het opmerkelijke was dat onze burgervader deze tweet niet op 4 mei – Nationale Dodenherdenking – de wereld in slingerde, maar al een dag eerder. Dus reatwitterde iemand: ‘Wellicht begrijp ik het niet, maar dit is toch pas morgenavond?’ Wat ik dan weer niet begrijp, is dat de burgemeester die tweet onbeantwoord liet. Op digitaal aan zijn of haar adres gerichte grof- en schunnigheden hoeft wat mij betreft geen enkele bestuurder te reageren. Anders is het met uit belangstelling dan wel verwondering gestelde vragen van burgers, zoals de bovenstaande. Bestuurders die zich zo nodig op sociale media willen begeven, hebben in mijn ogen ook de morele plicht zulke vragen te beantwoorden.

Dat gezegd zijnde, zal er ongetwijfeld een plausibele reden zijn geweest de kransen een dag eerder te leggen dan te doen gebruikelijk. Sowieso is het moment waarop de oorlogsdoden (en alles wat daarmee samenhangt) worden herdacht ondergeschikt aan het feit dát ze worden herdacht. De wereld vergaat echt niet als onze burgemeester een krans een dag eerder of later legt dan de rest van Nederland. Waar het om gaat is dat die kranslegging geen routineus gebaar, geen jaarlijkse verplichting zonder verdere consequenties is. Nee, die dodenherdenking stáát voor iets. Als het herdenken van de Tweede Wereldoorlog beperkt blijft tot het memoreren van al het vreselijks dat toen is gebeurd, is het een vrij gratuit gebaar. Het herdenken krijgt pas werkelijk waarde als het een vertaling vindt in het heden.

Klinkt allemaal wat abstract, dus laat ik mijn stelling illustreren aan de hand van twee recente Horster voorbeelden. Als je, nota bene als politie en nota bene op de dagen voorafgaand aan 4 mei, maar door blijft twitteren en facebooken over ‘zigeunertypes’ en mensen met ‘Balkan-uiterlijk’ dan kun je nog zoveel kransen leggen op 4 mei of eender welke dag, je laat dan blijken geen fluit te hebben begrepen van waar dat hele herdenken werkelijk om gaat.

Maar als je je als burgemeester enkele dagen na de dodenherdenking aansluit (klik hier en hier) bij de oproep bij de uitvoering van het kinderpardon geen onderscheid te maken tussen overheden, dan laat je blijken dat die kranslegging geen inhoudsloos gebaar is. Vandaar, ondanks het begin van dit stukje: hulde aan Kees van Rooij!

Top 5 – Horster tweetbundelkandidaten

Jan-Dirk van der Burg geniet in Horst aan de Maas vooral bekendheid vanwege olifantenpaadjes en meer in het bijzonder zijn optreden op 22 september 2011 tijdens de Eerste Horster Olifantenpaadjesavond (ex aequo met de Eerste Horster Garageboxavond op de eerste plaats in mijn top 5 van gedenkwaardige donderdagavonden van de afgelopen tien jaar).

Het mooie van Jan-Dirk is dat hij niet is blijven hangen in de olifantenpaadjes, maar zichzelf steeds weet te vernieuwen. Dit heeft de afgelopen jaren bijvoorbeeld geleid tot een boekachtig ding met een onmogelijk formaat over de Iraanse censuur op de voor Iran-correspondent Thomas Erdbrink bestemde Nederlandse kranten

en een boek over in Nederland naar Nelson Mandela vernoemde straten, wegen, pleinen, lanen, paden, bruggen, scholen et cetera.

 Op het moment maakt Jan-Dirk furore met Tweetbundels. Wat dat nu weer zijn? Zelf definieert hij het begrip als volgt: ‘Een Tweetbundel is een verzameling analoge retweets, een geboekstaafde extractie van één Twitteraccount. Een nieuw podium voor waardevolle tweets die verloren dreigen te gaan in de krochten van het internet. Na het analyseren, ordenen en selecteren wordt het materiaal teruggebracht in een logische narratieve volgorde dat resulteert in een papieren manifestatie van een eigenbepaald zelfbeeld. Een ongeautoriseerde autobiografische bloemlezing van een afzonderlijk Twitteraccount.’

In De Morgen voegde hij daar afgelopen week nog aan toe: ‘Mijn Tweetbundels zijn een biografische weerslag van wat iemand op Twitter geuit heeft over zichzelf. De ijdelheid die daarbij komt kijken, vind ik bijna ontroerend.’ Tot op heden zijn twee Tweetbundels verschenen: de eerste over Parool-hoofdredacteur Barbara van Beukering en de tweede over voetbaltrainer- en analist Aad de Mos. Woensdag verschijnt de volgende. Overigens zijn Tweetbundels niet te koop: op verzoek leest Jan-Dirk van der Burg ze voor op locatie en daarnaast is het mogelijk ze in bruikleen te krijgen.

In De Morgen liet Jan-Dirk afgelopen week weten nog op zoek te zijn naar ‘interessante profielen’. Omdat Jan-Dirk niet de eerste de beste is, is Horst-sweet-Horst graag bereid hem van advies te dienen. Dus daar komt ie, speciaal voor Jan-Dirk, de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster tweetbundelkandidaten:

5. Renée van Wegberg https://twitter.com/reneevanwegberg

Starlet, liaison tussen Horst en het societygebeuren in het verre westen.

4. Thijs Coppus https://twitter.com/coppus

Heeft sinds het vertrek van Leon Litjens iets van z’n twitterelan verloren. Z’n haat-liefdeverhouding met de NS (klik hier) heeft ertoe geleid dat ie nu rijlessen aan het nemen is.

3. Roy Bouten https://twitter.com/roybouten

Een tweetkarakter dat zich ontwikkelt: van vurig verspreider van het Twittergeloof tot sporadisch twitteraar en van vurig verspreider van het Ajaxgeloof tot gefrustreerd (gedwongen) thuisblijver.

2. Elly Michiels-Fleuren https://twitter.com/elly_emf38

Varkensboerin die van haar hart geen moordkuil maakt. Deelt alles. Met de hele wereld.

1. Annemie Craenmehr-Hesen https://twitter.com/acraenmehr

Ook wel bekend als CDAnnemie. Of het nu gaat om Lourdesbedevaarten of een brunchmodeshow van Jansen-Noy bij De Golfhorst: Annemie is er niet alleen bij, ze doet nog mee ook!

Intermezzo – De Oude Lind

Maandag 12 mei 2014, 15.17 uur, De Oude Lind, Venrayseweg te Horst (klik op pijltje):

Klein mysterie 559 – Waers

Over waers  en eigenwijs ging het, op het feestje vrijdag. Een van de feestvierders beweerde met veel aplomb dat ‘eigenwijs’ het Nederlandse equivalent is van het dialectwoord waers. Welke argumenten omstanders ook aandroegen voor de onjuistheid van z’n opvatting, meneer hield ijzerenheinig vol. Schoolvoorbeeld van waersigheid, aangelengd met een scheutje eigenwijsheid.

Waarschijnlijk omdat ik wel eens over dialect en dialectwoorden schrijf, zien sommigen mij als autoriteit op het gebied van het Horster dialect. Volkomen ten onrechte: ik ben niet meer en niet minder dan een eenvoudige dialectspreker die dialectologisch gezien niet in de schaduw kan staan van de generaties voor hem. En ben ik eigenlijk niet per definitie onbevoegd iets over het Horster dialect te zeggen, met in plaatsen als Meerssen, Tienray en Wehl opgegroeide grootouders? Desalniettemin werd ook mijn oordeel in het waers-eigenwijs-dispuut op prijs gesteld. Hoewel waerse  doorgaans mijn sympathie hebben en enige waersigheid  mij zelf misschien ook niet helemaal vreemd is, kon ik er in dit geval toch onmogelijk onderuit me aan te sluiten bij het waers≠eigenwijs-kamp. Hoe ik waers  dan in het Nederlands zou vertalen? ‘Met koppig’, antwoordde ik, zonder er al te lang over na te denken. Toen ik de volgende dag nog een enkele gedachte aan de kwestie wijdde, kwam het me voor dat ‘tegendraads’ misschien wel dichter in de buurt kwam. È maes inne taes  bracht me weer aan het twijfelen:  

Twee andere dialectwoordenboeken er maar eens bijgehaald. Het dialekt van de gemeente Meerlo-Wanssum  (p. 326):

wers dwars, onwillig; wersigheid dwarsdrijverij

En het Venrays Woordenboek (p. 534-535):

wérs 1. koppig, dwars * Dat jóng is zó wérs as ’n hânkhoalt, már hìj hit ’t van genne vrimde, went zien vader waar ok al enne werse. * Mit werse heund is ’t kwoj haas vánge; 2. wars, afkerig. * Ik zie wérs van wérsigheid.  (Wat er ook allemaal tegen is op Venray, een prachtig woordenboek hebben ze.)

Koppig, dwars, onwillig, wars, afkerig: het ligt allemaal bij elkaar in de buurt en het is allemaal net iets anders dan eigenwijs. Bij nader nader inzien bedacht ik me dat waers misschien nog wel het best te vertalen is met recalcitrant:

Bij nader nader nader inzien kwam ik tot de conclusie dat zoals altijd een foto meer zegt dan duizend woorden. Klik hier voor de perfecte verbeelding van het begrip waers. Overigens lijkt prengel  me wel een geschikt gespreksonderwerp voor het volgende feestje.

Actualisatie – Aspergesadresjes

Terugkomend op de top 5 van Horster aspergesadresjes van vorige week:

1. Me de afgelopen week tegoed kunnen doen aan karrenvrachten (gratis) asperges, dus in die zin heeft het stukje z’n uitwerking bepaald niet gemist en kunnen we zonder enig voorbehoud spreken van een geslaagde missie.

2. In een reactie op Facebook schreef Mart van den Munckhof dat hij de Spargelvariant miste.  Die miste Horst-sweet-Horst zelf ook. Over het hoofd gezien? Beslist mogelijk, Horst-sweet-Horst pretendeert niet alle Horster aspergesadresjes te kennen. Of is de Spargelvariant over z’n hoogtepunt heen? Misschien zelfs met uitsterven bedreigd?

Horst-sweet-Horst houdt zich aanbevolen voor tips over locaties waar Spargelbordjes nog in het wild te zien zijn.

3. Wordt het door het asperge/asperges-probleem veroorzaakte psychisch leed niet gruwelijk onderschat?

Asperge/asperges-aarzelaars ontwikkelen zich vaak tot gespleten persoonlijkheden, met alle nare gevolgen van dien, voor henzelf en voor de samenleving. Omdat dit geen probleem is waarmee je graag te koop loopt, valt het wellicht te overwegen over te gaan tot oprichting van de AAAAA (Anonieme Asperge/Asperges-Aarzelaars Associatie).

Persoonlijk houd ik me in dezen wijselijk op de vlakte, waarmee niet gezegd is dat de deskundige die voor eens en voor altijd een einde kan maken aan het asperge/asperges-probleem bij mij geen gehoor vindt.

4. Bij de samenstelling van de top 5 van Horster aspergesadresjes schandelijk over het hoofd gezien: Het Aardbeienland! Afgaande op het aanprijzingsbord heeft dat zelfs best lekkere asperges:

Was een geheide kandidaat voor een topnotering geweest. En ga er gerust van uit dat Het Aardbeienland met dit bord het wereldrecord e’s-met-accent-aigu-op-aspergesaanprijzingsborden ruimschoots heeft verbeterd. Naar verwachting zal het voorlopig ook wel niet uit de recordboeken worden verdreven.

À propos Het Aardbeienland: aldaar deze week tot tweemaal toe aardbeien aangeschaft van een ras dat warempel kan concurreren met de lambada: senga sengana. Een goeie naam is het halve werk en de senga sengana is dan ook een aardbei met de smaak van vroeger. Misschien nog wel zoeter dan de lambada, maar ook minstens even kummelik. Daardoor zul je ’m in de supermarkt niet aantreffen, dus op naar Het Aardbeienland! (Mag ik er vanuit gaan dat dit voldoende is voor een week met karrenvrachten (gratis) senga sengana’s?)

Top 5 – Horster aspergesadresjes

De afgelopen weken hebben we de postume deconfiture van Martin Bril beleefd. Vijf jaar na z’n overlijden kwam ineens naar buiten dat de gevierde columnist wel eens wat kreeg toegeschoven als hij in een stukje de naam van een bepaald bedrijf liet vallen. Hij werd neergesabeld door de spraakmakende gemeente, die deze gelegenheid ook maar meteen aangreep om gehakt te maken van het hele oeuvre van de bij z’n overlijden door diezelfde spraakmakende gemeente nog zo bewierookte Bril.

Nou wil het er bij mij niet in dat er enig verband bestaat tussen het noemen van de naam van een bedrijf en de kwaliteit van een stukje, maar journalistieke speurneuzen stellen er geheid een eer in ook andere columnisten te ontmaskeren die zich schuldig maken aan dezelfde praktijken als Martin Bril. En na de columnisten zijn ongetwijfeld de bloggers aan de beurt. En dan is Horst-sweet-Horst dus goed nat. Want heeft u zich wel eens afgevraagd waarom hier zo vaak de loftrompet wordt gestoken over die overheerlijke kersenkruimelvlaai van bakkerij Gerards-Steeghs? Waarom die verrukkelijke lambada’s van Aardbeienland hier telkens zo de hemel in worden geprezen? Waarom die advertenties van slagerij Joosten hier zo dikwijls worden bejubeld? Omdat die vlaai, die aardbeien en dat vlees zo lekker zijn, zegt u? Dacht u dan werkelijk dat de vlaai van bakkerij Derix, de aardbeien van Van Enckevort en het vlees van slagerij Koppens minder zijn? En hoe dacht u dat die top 5’en van appeladresjes, bessenadresjes, kersenadresjes, notenadresjes en pompoenenadresjes tot stand zijn gekomen?

Nee, ik vrees dat er weinig aan te ontkennen valt. Maar het is helaas niet anders, ook in huize Horst-sweet-Horst moet de schoorsteen roken. Het leek me wel goed een en ander even te melden alvorens we overgaan tot de bekendmaking van de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster aspergesadresjes:

5. Dwarsweg, Meterik:

Altijd lastig: is het nou asperge of asperges? Ook de aspergesverkoper aan de Dwarsweg moet met deze vraag hebben geworsteld, getuige de andere zijde van het aspergebordje:

4. Venloseweg, Sevenum:

Een wel heel originele manier om van het netelige asperge/asperges-probleem verlost te zijn, is het ophangen van een vlaggetje op een bijzonder strategische positie.

3. Kranestraat, Horst:

Mooi stukje huisvlijt. Als de a van asperges ook schuin had gestaan, had er misschien nog wel een tweede plaats in gezeten ook.

2. Klassenweg, Sevenum:

Het verband tussen asperges en deze oosters aandoende vrouw-met-bloemenpracht ontgaat me ten enenmale, maar de vraag is of je alles moet willen verklaren.

1. Witveldweg, Grubbenvorst:

Mooier kom je ze echt niet tegen: een kar, een ijskast, een geprint wit briefje (‘verse asperge’), een handgeschreven groen briefje en een kabel die van de koelkast via de brievenbus naar de woning leidt.