Klein mysterie 637 – 27 vragen bij de verkoop van de Kasteelboerderij aan Eric Janssen

Via een artikel in Dagblad De Limburger heeft de (voorgenomen) verkoop door de gemeente Horst aan de Maas van de Kasteelboerderij aan horecaondernemer Eric Janssen dan eindelijk de openbaarheid bereikt. ‘Eindelijk’ omdat geruchten hierover al maanden de ronde deden. Het artikel in Dagblad De Limburger én de verkoop roepen vragen op. Veel vragen. 27 om precies te zijn:

1. ‘Horst aan de Maas verkoopt de Kasteelboerderij omdat bezit van een horecapand niet past binnen het eigen accommodatiebeleid.’ Is overwogen het pand een andere bestemming te geven? Zo ja, welke? Zo nee, waarom niet?

2. Is het niet passen van het pand binnen het horecabeleid de enige reden om over te gaan tot verkoop? Zo nee, wat is (zijn) dan de andere reden(en)?   

3. ‘Het pand is niet actief te koop aangeboden.’ Waarom niet?

4. ‘Janssen meldde zich zelf als overnamekandidaat.’ Hebben zich nog meer overnamekandidaten gemeld?

5. Heeft de gemeente gezocht naar andere overnamekandidaten? Zo nee, waarom niet?

6. Is het pand te koop aangeboden aan Frank Kuijpers, de huidige uitbater? Zo nee, waarom niet?

7. Waarom is het pand niet in de vrije verkoop gegaan?

8. Is de gemeenteraad gekend in de verkoop? Zo nee, waarom niet?

9. Hoe oordelen de in de gemeenteraad vertegenwoordigde partijen over de verkoop?

10. Is de Stichting Kasteel Huys ter Horst (klik hier) gekend in de verkoop? Zo nee, waarom niet?

11. Hoe oordeelt de Stichting Kasteel Huys ter Horst over de verkoop?

12. Hoe oordeelt de groep Horstenaren (waaronder burgemeester Kees van Rooij, voormalig gedeputeerde Ger Driessen, Centrummanagement-voorzitter Jan Nabben, museumdirecteur Jos Schatorjé en LGOG-voorzitter Marcel van den Munckhof) die in maart 2010 tijdens een ‘benen-op-tafel’-sessie de toekomst van de kasteelruïne besprak (klik hier) over de verkoop?

13. Tot wanneer loopt of liep de erfpachtovereenkomst met de huidige uitbater?

14. ‘Volgens Horst aan de Maas vindt de huidige verkoop plaats in overleg met de huidige uitbater.’ De huidige uitbater zegt in het artikel evenwel van niets te weten. Wie heeft gelijk?

15. ‘Volgens de gemeente worden morgen [woensdag 15 april] de handtekeningen onder het koopcontract gezet.’ Is dit inderdaad gebeurd? Zo nee, waarom niet?

16. Waarom heeft Dagblad De Limburger na woensdag niet bericht over het al dan niet ondertekenen van het koopcontract?

17. ‘Over het verkoopbedrag laten beide partijen niets los.’ Waarom laat de gemeente hierover niets los?

18. De Kasteelboerderij is een rijksmonument. Welke bepalingen zijn opgenomen in het koopcontract om de monumentale status te garanderen?

19. Is de gemeente voornemens meer in haar bezit zijnde rijksmonumenten te verkopen? Zo ja, waarom en welke? Zo nee, waarom niet?

20. Hoe denkt de gemeenteraad over de verkoop van in gemeentelijk bezit zijnde rijksmonumenten?

21. Is overwogen ook de aanpalende kasteelruïne te verkopen, al dan niet aan Eric Janssen?

22. Is overwogen kasteelruïne en Kasteelboerderij voortaan als één, ondeelbaar complex te beschouwen? Zo nee, waarom niet?

23. De Kasteelboerderij is momenteel slecht ontsloten. Zijn afspraken gemaakt over de aanleg van (nieuwe) parkeerplaatsen? Zo ja, waar worden die dan gesitueerd?

24. Zijn afspraken gemaakt over de aanleg van een terras? Zo ja, waar wordt dit dan gesitueerd?

25. Zijn met Eric Janssen afspraken gemaakt over de organisatie van activiteiten op de voorburcht van de kasteelruïne?

26. Wat gaat er gebeuren met de steeds populairder wordende Filmclub die nu in de Kasteelboerderij is gevestigd?  

27. Waarom heeft Hallo Horst aan de Maas vooralsnog niet bericht over de verkoop?

Ongetwijfeld zijn er lezers van Horst-sweet-Horst met een antwoord op een of meerdere van deze vragen. Laat maar komen, zou ik zeggen. Horst aan de Maas heeft er recht op.

Flop 5 – Schaakse stamstapels

Onlangs zijn aan weerszijden van de Schadijkerweg, aan de oostzijde van de Schadijkse Bossen in Meterik, enkele flinke bospercelen rigoureus gedund. En waartoe leidt rigoureuze dunning van flinke bospercelen? Juist: stamstapels!

De stamstapels aan de Schadijkerweg en omgeving waren een buitenkansje voor Horst-sweet-Horst om eens te kijken hoe het heden ten dage nog is gesteld met de noble art of stamstapeling in deze contreien. Nou, ik kan u vertellen dat ik me rot ben geschrokken. Als de stamstapels aan de Schadijkerweg en omgeving representatief zijn voor de huidige staat van ons vaderlands stamstapelen, dan ziet het er beroerd uit. Allerbelabberdst zelfs. Neem, zo lang het nog kan, het puinzooitje zelf maar eens in ogenschouw. Zorg wel voor genoeg zakdoeken want u zult tranen met tuiten huilen.

Zelfs de meest elementaire beginselen van stamstapeling zijn hier met voeten getreden door de verantwoordelijke bosarbeiders – het heeft er alle schijn van dat elke vorm van stamstapelscholing aan hen is voorbijgegaan. Speciaal voor de meelezende ongeschoolde stamstapelende bosarbeiders roep ik de vijf vuistregels van stamstapeling graag nog eens in herinnering:

1. De opbouw van de stamstapel verloopt gelijkmatig.

2. De stamstapel is symmetrisch.

3. De stamstapel heeft een afgevlakte top.

4. De stamstapel krijgt nimmer de proporties van een kolos.

5. De stamstapelaar stelt een eer in een verzorgde afwerking van de beide uiteinden van de stapel.

Een uit het juiste hout gesneden stamstapelaar roept eerst en vooral het kind in hemzelf wakker en laat zich bij zijn handelen leiden door de vraag ‘Hoe zou een zesjarige een stamstapel bouwen?’. Zo niet, dan leidt dat tot de treurigstemmende taferelen zoals die momenteel aan de Schadijkerweg en omgeving vallen te aanschouwen. De Horst-sweet-Horst flop 5 van Schaakse stamstapels: 

5.

Niks mis met opbouw en symmetrie. Op de afwerking van de uiteinden is al evenmin veel aan te merken. Bepaald storende dissonanten zijn evenwel de uitstekende, net niet op maat gezaagde stammen.

4.

Dit is wat ik bedoel met een stamstapel met ‘de proporties van een kolos’. Veel te groot om ’m op z’n merites te kunnen beoordelen, laat staan om ’m frontaal te kunnen fotograferen.

3.

Géén symmetrie, linker uiteinde te steil opgebouwd, opbouw vanaf de rechterzijde vertoont enkele storende haperingen.

2.

En dit is dus wat ik bedoel met ‘puinzooitje’. Elk woord dat hier verder nog over wordt gezegd is er één teveel.

1.

Dat de PVV hier maar eens Kamervragen over stelt! 

Klein mysterie 636 – Vondersestraat/weg-dilemma

Wilhelminaplein

Gasthuisstraat

Venrayseweg

Elsbeemden

Hertog Willemlaan

Slooijerbroek/Slooyerbroek

Peeldijkje

Speulhofsbaan

Achter de Smaalbrug

Bondserf

Muldershof

Kerkeveld

Ulfterhoek

Sint-Antoniuspark

Stappersmolen

Cuppenpedje

Jan van Tenggats

Plein, straat, weg, beemden, laan, broek, dijkje, baan, brug, erf, hof, veld, hoek, park, molen, pedje, gats: als geboren en getogen Horstenaar weet ik feilloos waarop onze Horster straatnamen eindigen. Met één uitzondering: Vonderse… Géén Vonderseplein, -beemden, -laan, -broek, -dijkje, -baan, -brug, -erf, -hof, -veld, -hoek, -park, -molen, -pedje of -gats, dat staat vast. Maar Vondersestraat of Vonderseweg? Ik weet het nooit. Vonderseweg zeggen en terstond door twijfel bekropen worden. Omgekeerd idem dito. Tientallen keren moet ik het al hebben opgezocht. Telkens prentte ik me in: Vondersestraat, Vondersestraat, Vondersestraat. En toch de volgende keer wéér die twijfel.

Na de laatste keer heb ik er meer werk van gemaakt. Wat blijkt? Mijn eeuwige twijfel is historisch verklaarbaar: in elk geval tot in de jaren zestig van de vorige eeuw was het Vonderseweg. Ik ben namelijk in het gelukkige bezit van een gemeentelijk document dat is getiteld ‘Nieuwe straatnaamgeving en huisnummering ingaande 1 november 1961’. Vondersestraat duikt daarin niet op. Dit in tegenstelling tot Vonderseweg (klik op de afbeelding om haar te vergroten):

Bijna zou ik zeggen: ‘Welke oetlul heeft daarna dat -weg veranderd in -straat en mij, en met mij ongetwijfeld vele mede-Horstenaren, op deze manier opgezadeld met een gekmakend dilemma?’ Ik zeg dat echter niet: er bestaat een gerede kans dat mijn opa, tot in de jaren zestig hoofd van de afdeling Openbare Werken, of mijn vader, in de jaren zestig en zeventig gemeenteraadslid, bij de besluitvorming betrokken is geweest. En zowel mijn opa als mijn vader was geen oetlul. Laten we het daarom houden op ‘een hoogst ongelukkig besluit’.

Intussen overweeg ik ernstig de oprichting van een lotgenotengroep voor lijders aan het Vondersestraat/weg-dilemma. Medelijders kunnen zich alvast melden op horstsweethorst@gmail.com, dit uiteraard onder waarborging van hun anonimiteit. 

Top 5 – Foto’s op Grenspost O aan de Sint-Jorisweg

Hoewel die vorige week beloofde top 5 van Hegelsomse Grensposten (klik hier) in mijn hoofd al nagenoeg vorm heeft gekregen, wacht ik even met publicatie ervan. Ik wil namelijk eerst nog een paar Grensposten (acht kunstwerken in de vorm van een letter, geplaatst in een krans rondom Hegelsom) in een apart stukje bespreken. Anders zou ik ze gewoonweg tekort doen.

Om te beginnen vandaag de O. Het lijkt er warempel op of de initiatiefnemers van de Grensposten bij het zoeken naar een vorm voor de letters rekening hebben gehouden met mijn bijzondere voorliefdes. Ik denk daarbij met name aan de E, bij station Horst-Sevenum, die moet uitgroeien tot een vrijplaats voor graffitispuiters en ook aan de O, die wordt gevormd door de zestien bladen van een windmolentje. Herhaaldelijk heb ik hier al mijn liefde beleden voor de vierbladige Bosman-windwatermolen, maar die liefde geldt natuurlijk evenzeer de Amerikaanse windmotor of roosmolen. Want dat is de soortnaam van de molen die sinds een dikke week de westelijke oever van de Molenbeek aan de Sint-Jorisweg opsiert.

Een dorp in beweging luidt de titel van dit kunstwerk. Uit de toelichting: ‘Een windmolen staat voor nieuw opgewekte energie die we kunnen gebruiken om iets nieuws te realiseren. Nieuwe energie die in- of omgezet gaat worden voor nieuwe dynamiek.’

De zestien bladen van de molen bevatten in totaal 31 foto’s van het leven in Hegelsom in het heden en (vooral) verleden. Ze zijn na een oproep daartoe ingezonden door dorpsbewoners. De foto’s laten zich het beste bekijken bij, naar schatting, windkracht 4 of 5. Bij minder wind draait het molentje amper en zul je op de kop en op je zij moeten gaan staan om de foto’s goed tot je te kunnen nemen. Bij meer wind flitsen de foto’s in een razend tempo aan je voorbij – vermoed ik, ik heb de proef nog niet op de som kunnen nemen.

Genoeg gebazeld, tijd voor de Horst-sweet-Horst top 5 van foto’s op Grenspost O aan de Sint-Jorisweg. Met excuses voor de krakkemikkige foto’s, maar het kon niet anders. En omdat de foto’s geen bijschriften hebben, heb ik ze zelf maar verzonnen. Komt-ie:

5.

Zandkastelen bouwen op de Diekerhei.

4.

Toelichting overbodig. Nostalgie pur.

3.

Je moet waarschijnlijk Hegelsommer zijn om te weten wat dit is of betekent. Ik ben geen Hegelsommer.

2.

Potje kaarten in de buitenlucht op een heerlijke zomeravond.

1.

De vuile was buiten hangen.

Intermezzo – Een bezoek aan alle 863 gemeenten van Nederland 1972 (1)

8 juli 1972 was een zaterdag. Het was de dag waarop de Palestijnse schrijver Ghassan Kanafani overleed, waarop Linda de Mol haar achtste verjaardag vierde, waarop de Roemeense voetballer Viorel Moldovan werd geboren, waarop de Dolly Parton-cover Puppy Love van Donny Osmond op de vijftiende plaats in de Nederlandse hitparade belandde en waarop Atletico Madrid de Spaanse voetbalbeker won door Valencia met 2-1 te verslaan. 8 juli 1972 was ook de dag waarop Wim Gijzen deze foto (die ik helaas niet beter gereproduceerd krijg; klik op de afbeelding om haar te vergroten) maakte:

Lang heb ik me het hoofd gebroken over de vraag waar de foto toch gemaakt kon zijn. Alle opties tegen elkaar afwegend, lijkt de Stationsstraat, ongeveer ter hoogte van waar nu tankstation Vissers ligt, me uiteindelijk de meest waarschijnlijke locatie. 43 jaar later ziet het er daar zo uit:

Wim Gijzen maakte diezelfde 8^e juli 1972 vergelijkbare foto’s in onder meer Broekhuizen, Sevenum en (Meerlo-)Wanssum. Grubbenvorst was pas een kleine week later, op 14 juli, aan de beurt. In de tussentijd had hij elders in Nederland nog een kleine honderd soortgelijke foto’s gemaakt. Want kunstenaar Wim Gijzen was met een project bezig: hij had zichzelf ten doel gesteld in het jaar 1972 een bezoek te brengen aan alle 863 gemeenten die Nederland destijds nog telde (nu zijn het er nog  393). Overal ging hij op dezelfde manier te werk: hij maakte met een panoramacamera op statief een selfie bij het gemeentebord, kocht twee identieke ansichtkaarten van de gemeente, adresseerde er een aan de Rotterdamse Kunststichting, postte die en maakte foto’s van de winkel waar hij de kaarten had gekocht en van de brievenbus waarin hij er een had gedeponeerd. Thuis plakte hij per gemeente de foto’s en de ansichtkaarten (een keer de voorzijde en een keer de achterzijde) op een vel papier en lijstte dat in.

Tussen 1973 en 2014 werden de 863 ingelijste fotovellen zeven keer tentoongesteld, onder meer in Edinburgh en Oslo. Op het moment hangen ze in de Kunsthal in Rotterdam (klik hier). Ter gelegenheid van die expositie (die loopt tot 8 juni) zijn alle vellen nu voor het eerst gebundeld in een boek.

Het kost veertig euro en het weegt bijna vijf kilo, maar dan heb je ook wat. In Gijzens eigen woorden: ‘Je ziet het landschap uit die tijd, de inrichting van de leefomgeving, de kleding, de auto’s, de kleine winkeltjes die nu bijna allemaal verdwenen zijn, de reclames met de prijzen en merken en niet te vergeten de talloze verschillende prachtige oude brievenbussen van de PTT.’  

De brievenbus waarin Wim Gijzen in Grubbenvorst een ansichtkaart van de plaatselijke kerk deponeerde

Typisch zo’n boek waarin je eindeloos blijft bladeren, foto’s met elkaar vergelijkend en zoekend naar bepaalde patronen. Het doet je verlangen naar de leegte en de rust van toen, het doet je glimlachen om de objecten en situaties die destijds ansichtkaartwaardig werden bevonden (een lullige beeldengroep in Gasselte, de achterzijde van een verpleeghuis in Ewijk, de kleuterschool in Dodewaard, een onooglijke kruising van wegen in Heino), het doet je beseffen dat er in 43 jaar heel wat verloren is gegaan. Kortom een fantastisch boek. Eén heel klein smetje: de foto van de winkel waar Gijzen de Horster ansichtkaarten (van het voormalige gemeentehuis) kocht, is zo onscherp dat de naam van de winkel er slechts met de grootst mogelijke moeite op valt te ontwaren. (Het blijkt om kapsalon Van Heesch aan de Steenstraat te gaan.) 

Maar ach, bij zoveel moois dat daar tegenover staat is het slechts een kniesoor die daarop let. Kopen dat boek!

Intermezzo – Haegelsum, mien dörpke (1)

Haegelsum, mien dörpke is het ‘volkslied’ van Hegelsom. Ter gelegenheid van de openingsmanifestatie van de Hegelsomse Grensposten, werd Haegelsum, mien dörpke in een aantal talen en dialecten vertaald (klik hier). De komende weken zal het merendeel van die vertalingen hier successievelijk voorbijkomen, soms alleen in geschreven vorm, soms in gesproken én geschreven vorm. Aan het begin van deze reeks eerst nog even de tekst in het Hegelsoms (het Horster wijkt daar bij mijn weten niet van af) en het Nederlands (klik op de afbeelding om haar te vergroten):

Vandaag de Duitse versie van Haegelsum, mien dörpke, vertaald, opgeschreven en prachtig voorgedragen door Uta Halbreiter (klik op de pijl om het filmpje te starten):

Intermezzo – Friends ovver de grens (3)

Gisteren met veel plezier burenhulp – anderen zouden zeggen: ontwikkelingshulp – verleend in Hegelsom. Daar werden namelijk de Grensposten ten doop gehouden: acht kunstwerken in de vorm van een letter, geplaatst in een krans rondom het dorp. Bij elk van die letters vond gisteren een door een buurdorp georganiseerde activiteit plaats. Dit onder het motto Friends ovver de grens.

Horst-sweet-Horst kreeg van de organisatie, Tuutetrek, het eervolle verzoek namens Horst ‘iets’ bij de M te verzinnen. Tja, wat doe je dan? In de cortenstalen M, geplaatst in een weiland bij de splitsing Kogelstraat-Hillenweg, is het refrein van Haegelsum, mien dörpke uitgespaard.

Zou het misschien iets zijn als wij, Horstenaren, dat Hegelsomse volkslied in zo veel mogelijk talen en dialecten zouden proberen te vertalen, zodat Hegelsom in Limburg, in Nederland, in Europa, in de hele wereld op de kaart zou komen te staan? Het mag immers ook best buiten Hegelsom bekend worden dat Hegelsom een aardig dorp is.

In de afgelopen weken benaderde ik samen met mijn zus Marij tal van Horstenaren die een andere taal dan het Nederlands of een ander dialect dan het Hegelsoms/Horster machtig zijn. Een enkeling kon of wilde niet, maar overwegend kregen we enthousiaste reacties. Zelfs volslagen onbekenden zegden spontaan hun medewerking toe en legden hun hele ziel en zaligheid in de vertaling. Vele uren staken ze in het vinden van de juiste (rijm)woorden en het perfecte ritme en in het raadplegen van dorps- en landgenoten, want het zou hun eer te na zijn als hun vertaling niet perfect was. Waardoor zich nu het vreemde feit voordoet dat het vertaalde Haegelsum, mien dörpke in veel gevallen een hoger literair niveau heeft dan het origineel! (Klik op de afbeelding om haar te vergroten)

Uiteindelijk slaagden we erin 25 vertalingen van Haegelsum, mien dörpke te scoren, variërend van het Gulpens tot het Moldavisch en van het Papiamento tot het Zweeds. Acht van die 25 vertalingen werden gisteren live voorgedragen bij de M. Getuige de reacties van de honderden deelnemers aan de fietstocht langs de Grensposten vielen die vertalingen stuk voor stuk bijzonder in de smaak. Het merendeel van de overige vertalingen werd afgespeeld op cd. Die cd krijgt Tuutetrek, evenals de vertalingen op papier.

Foto Tuutetrek

Om hier nu alle opnames en vertalingen te laten horen en zien voert een beetje ver. Misschien moet ik ze de komende tijd successievelijk maar eens publiceren. Om u toch alvast een idee te geven, hierbij de voordracht van Nadim Al-Mafargi, Horstenaar van Irakese afkomst en eigenaar van pizzeria Hart van Horst. Nadim vertaalde Haegelsum, mien dörpke in het Arabisch en oogstte gisteren veel succes met zijn voordracht (klik op de pijl om het filmpje te starten).

Aan het slot van dit stukje wil ik graag iedereen bedanken die eraan heeft bijgedragen dat dit vertaalproject wat mij betreft een fantastisch project is geworden. In willekeurige volgorde: Nadim Al-Mafargi, Najat Najja, Greetje Lep, Ivana van Lieshout-Fattori, Ludmila Seroo-Ferroni, Joris Peeters, Şenel Kara-Çam, Marij Moorman, Stina Kristiansson, Uta Halbreiter, Annie Korstjaans, Betty Jacobs, Annie Ramesar, Jessica Sijbers, Zaneta Janik, Marlies Willems, Loes Siebers, Roger Creusen, Ton Hermans, Anja Damhuis en natuurlijk Tuutetrek en zijn medewerkers.

Top 5 – Tegeltjes in Grenspost E aan de Tongerloseweg

Met veel plezier heeft Horst-sweet-Horst gisteren een onderdeel van de manifestatie Friends ovver de grens in Hegelsom voor zijn rekening genomen (klik hier). Dat betekende wel dat ik me een aantal opofferingen moest getroosten. Zo zat ik gisteren de hele middag vastgekluisterd (figuurlijk dan) aan de M. Niks mis met die M, een prachtige M zelfs en ik heb een fantastische middag beleefd bij de M, maar dit betekende wel dat ik de overige verrukkingen van de openingsmanifestatie van de acht Grensposten aan me voorbij moest laten gaan. Voor mij géén optreden van shantygroep De Maashave bij de O, géén minitoneelstukje van De Vrije Spelers bij de G, géén pannenkoekjes bij de E aan de Tongerloseweg, géén voordracht in Sevenums dialect van Mien Wijnhoven bij de L, géén demonstratie van De Locht bij de S, géén graffiti spuitende Kronenbergse jongeren bij de E bij station Horst-Sevenum. Een Horst-sweet-Horst top 5 van Friends ovver de grens-acts zit er daarom niet in.

Misschien nog wel erger: een Horst-sweet-Horst top 5 van Hegelsomse Grensposten zit er niet eens in. De graffiti-E, de O in de vorm van een windwatermolen, de in de S verstopte Keltische boomhoroscoop: ik moet ze allemaal nog gaan bekijken. Zelfs de op de H in volle glorie herrezen vijftigjarige Haan – zoals u weet de nummer 1 uit de Horst-sweet-Horst top 5 van kunstwerken in de Horster buitenruimte (klik hier) – heb ik vooralsnog aan mij voorbij moeten laten gaan. De overige vier kunstwerken in de vorm van een letter heb ik intussen wel met eigen ogen aanschouwd. Daaruit heb ik alvast één conclusie getrokken: de samenstelling van die Horst-sweet-Horst top 5 van Hegelsomse Grensposten wordt nog a hell of a job.

Wat eveneens een lastige opgave was: het samenstellen van een Horst-weet-Horst top 5 van tegeltjes in de E aan de Tongerloseweg. Verkeerde ik na de Provinciale Statenverkiezingen van 18 maart nog in de overtuiging dat we voor vele jaren waren verlost van tegels en tegeltjeswijsheden, nu blijkt juist dat we er voor tientallen jaren aan vast zitten. De betonnen E aan de Tongerloseweg is namelijk bekleed met vierhonderd tegeltjes die zijn beschilderd en van opschriften zijn voorzien door de bevolking van Hegelsom. Dit heeft geleid tot een kunstwerk waarvoor je de tijd moet nemen. Ik heb dat gedaan, maar desondanks blijft een Horst-sweet-Horst top 5 van tegeltjes in de E aan de Tongerloseweg een riskante operatie. Toch heb ik me eraan gewaagd:

5.

4.

3.

2.

 1.

U zou natuurlijk een heel andere keuze maken. Mail daarom uw persoonlijke top 5 van tegeltjes in de E aan de Tongerloseweg naar horstsweethorst@gmail.com! Die top 5 mag natuurlijk vergezeld gaan van een motivatie. Maar motivatie of niet: met alle plezier publiceer ik uw top 5 op Horst-sweet-Horst. 

Top 5 – Stukjes die er niet van zijn gekomen door alle beslommeringen met 'Friends ovver de grens'

Liefhebbers van ongenuanceerde aanvallen op het CDA, messcherpe analyses van raads- en commissievergaderingen of verwonderde beschouwingen over mallotigheden in de Horster openbare ruimte moet ik ditmaal helaas teleurstellen. Friends ovver de grens, de Hegelsomse manifestatie waaraan Horst-sweet-Horst een bijdrage leverde (klik hier), slurpte afgelopen week nagenoeg al mijn tijd en aandacht op. Stukjes waarvan ik me had voorgenomen ze te schrijven, bleven daardoor ongeschreven. Wellicht komt het er de komende weken nog van. Of ze worden ingehaald door de actualiteit. Of de vragen die ik in die stukjes wilde opwerpen, zijn intussen beantwoord. Waarover ik dan had willen schrijven? De Horst-sweet-Horst top 5 van stukjes die er niet van zijn gekomen door alle beslommeringen met Friends ovver de grens:

5. Het rumoer van Eric Beurskens.

Tijdens de gemeenteraadsvergadering van 17 maart had raadslid Eric Beurskens (Essentie) het over ‘een ander dossier dat hoogstwaarschijnlijk de komende tijd nog rumoer gaat geven’ (klik hier en ga naar 1.06.00 minuten). We zijn nu drie weken later. Het rumoer is vooralsnog uitgebleven. Wanneer komt het en waarover gaat het?

4. Een stinkend zaakje.

Eric Beurskens mag er genoegen in scheppen enige spanning op te roepen, zelf ben ik geen haar beter. Op 9 maart schreef ik (klik hier) over ‘een stinkend zaakje dat (nog) niet aan de openbaarheid kan worden prijsgegeven’. Een maand later is dat nog steeds zo. Maar het is me werkelijk een raadsel hoe het kan dat dit stinkende zaakje nog altijd niet via andere wegen dan Horst-sweet-Horst de openbaarheid heeft bereikt. Journalistieke slaapkoppen!

3. Het Nieuw Gemengd Bedrijf.

Zowel De Volkskrant als NRC Handelsblad publiceerden afgelopen week een paginagroot interview met Marcel Kuijpers, initiatiefnemer van het Nieuw Gemengd Bedrijf. Drie opmerkelijke citaten uit het NRC-interview:

1. ‘Het Nieuw Gemengd Bedrijf is geen bedrijf.’

2. ‘Wij vinden kippen die buiten komen onverantwoord.’

3.

Zou-ie dat nou werkelijk menen: 300 kilo kip per jaar voor een bijstandsmoeder met drie kinderen?

2. PSV TV.

Wat is er in hemelsnaam in Omroep Reindonk gevaren om sinds enige tijd PSV TV uit te zenden? Waarom geen Wittenhorst TV? Waarom geen Sparta’18 TV? Waarom geen VVV TV? Ligt hier een the winner takes it all-achtig opportunisme aan ten grondslag? Als Feyenoord volgend jaar kampioen dreigt te worden, dan Feyenoord TV? En waarom heeft Roy Bouten hierover nog geen woedende raadsvragen gesteld?

1. De fontein.

Produceert die peperdure fontein op het Sint-Lambertusplein wel geluid? Of wordt steevast als ik nader het geluid uitgezet? Of moet ik naar de audicien? Welke tien deuntjes worden ten gehore gebracht? Wat is er gebeurd met de vijf door Horst-sweet-Horst aangedragen fonteindeuntjes (klik hier)?