2 uur, 12 minuten en 15 seconden. Zo lang sprak de gemeenteraad van Horst aan de Maas vorige week dinsdag over bestemmingsplan Californië 2. Zeker gezien de huidige situatie waarin vertier niet voor het oprapen ligt, zou ik u dringend willen adviseren die 2 uur, 12 minuten en 15 seconden uit te gaan zitten (klik hier en ga naar 1.33.05) en vervolgens zelf een oordeel te vellen. Hier alvast wat inleidende beschietingen.
Horst aan de Maas liefdevol, verontwaardigd, uitdagend, kritisch en verwonderd beschouwd
donderdag 5 november 2020
Intermezzo – Californië 2
donderdag 29 oktober 2020
Intermezzo – Huisartsenpost
In 1968 opende in Horst een gloednieuw ziekenhuis zijn deuren. In 1973, nauwelijks vijf jaar later, dreigde alweer sluiting. Horst en omgeving kwamen massaal in opstand. De actiegroep Ziekenhuis Horst Moet Blijven zag het licht, het ziekenhuis werd bezet, de gemeenteraad stond op z’n achterste poten, er werden tienduizend handtekeningen opgehaald (in een gemeente van vijftienduizend inwoners) en nagenoeg elke auto werd voorzien van protestleuzen. Baten deed het allemaal niet: per 31 december 1979 was het Horster ziekenhuis verleden tijd.
(Een kortere versie van dir stukje verscheen gisteren in Via Horst-Venray)
maandag 26 oktober 2020
Intermezzo – Unic
Soms heeft het ook voordelen als je op leeftijd begint te raken. Bijvoorbeeld als Peter Janssen je vraagt ‘Was er vroeger niet een winkel vooraan op de Schoolstraat die Unik of Unek heette?’ Peter kwam op die vraag nadat hij aan de Doolgaardstraat dit fraai tafereeltje had waargenomen:
![]() |
| In het middelste pand zetelden ooit Unic en MiWaCo |
dinsdag 20 oktober 2020
Intermezzo – Behoud De Parel
Als je als lokaal politicus, van welke partij dan ook, tegenwoordig een beetje mee wilt tellen moet je elke andere zin het woord ‘duurzaamheid’ laten vallen. Ook ‘leefbaarheid’ is zo’n containerbegrip waarmee je altijd goed zit. Iedereen is immers voor leefbaarheid. Of hebt u ooit iemand horen zeggen dat hij of zij de leefbaarheid wil verminderen? Nee, de leefbaarheid dient altijd te worden bevorderd.
(Dit stukje verscheen afgelopen woensdag ook in Via Horst-Venray)
zaterdag 17 oktober 2020
Intermezzo – Ryan (4)
‘Horster burgemeester biedt excuses aan’, kopt dagblad De Limburger vandaag. Aanleiding voor de excuses was de corona-videoboodschap van de Horster burgemeester Ryan Palmen van afgelopen woensdag (klik hier). Ontvanger van de excuses was Antoin Scholten, voorzitter van de Veiligheidsregio Limburg-Noord. Waarvoor de burgemeester precies z’n excuses heeft aangeboden is me ook na vier keer lezen van het artikel niet helemaal duidelijk. Excuses voor wat hij heeft gezegd? Of excuses voor de commotie die zijn woorden hebben opgeroepen? Ik vrees eerlijk gezegd het laatste. Uit het artikel blijkt namelijk dat hij niets terugneemt van wat hij woensdag heeft gezegd.
vrijdag 16 oktober 2020
Ingezonden – De maat van onze burgemeester
Horst-sweet-Horst uitte gisteren (klik hier) felle kritiek op de corona-videoboodschap van burgemeester Ryan Palmen van afgelopen woensdag. Jan Duijf (Kloosterstraat Horst) vraagt zich in een ingezonden bijdrage af of ‘Wim zich niet teveel heeft laten meeslepen in zijn streven naar “sterk schrijverschap”.’
De maat van onze burgemeesterDe uitlatingen van burgemeester Palmen over de nieuwe
maatregelen ter bestrijding van het Coronavirus worden door Wim Moorman
samengevat als een blijk van ‘zwak leiderschap’. Zijn eindconclusie over de
boodschap van de burgervader luidt: ‘Kunt u zich niet verenigen met de inhoud
van overheidsmaatregelen die u moet uitvoeren, ga dan niet in het openbaar
zitten mokken, maar kras gewoon op.’ Blijkbaar voelt hij zich geroepen de
burgemeester stevig de maat te nemen. De vraag is of dat terecht is; of Wim
zich niet teveel heeft laten meeslepen in zijn streven naar ‘sterk
schrijverschap’?
Zolang de angst regeerde, was er in de politiek en samenleving een grote
bereidheid de overheidsmaatregelen te respecteren. Nu het virus al geruime tijd
onderdeel is van ons dagelijks leven en het einde nog niet in zicht, neemt de
bereidheid om de overheid in zijn beleid te volgen af. Daar komt bij dat de
overheid niet constant met één mond spreekt: er moet heel wat werk worden
verricht om landelijk, provinciaal en lokaal beleid zoveel mogelijk op elkaar
af te stemmen. Tot een definitieve afstemming zal het nooit kunnen komen,
alleen al omdat het virus een grillig verloop kent. Dat gegeven veronderstelt een
voortgaand proces van samenwerking, flexibiliteit en een voortdurend streven
naar maximale consensus. Van een burgemeester mag worden verwacht dat hij of
zij een positieve bijdrage levert aan die overeenstemming in zijn eigen
gemeente en tegelijkertijd loyaal de maatregelen van de landelijke overheid
uitvoert.
De burgemeester doet in zijn toespraak een poging de
situatie van jongeren en middenstand/horeca in zijn gemeente op een empathische
wijze te koppelen aan landelijk beleid: hij toont begrip voor hun lastige
situatie door zijn eigen twijfels over het beleid kenbaar te maken, maar doet
wel tegelijkertijd wel degelijk de oproep aan iedereen zich te houden aan de
landelijke maatregelen ten einde het virus terug te dringen. Ik hoor in de rede
een burgemeester praten die wat krampachtig probeert een brug te slaan tussen
noodzakelijke maatregelen en burgers die de keiharde economische gevolgen ervan
aan den lijve ervaren of in hun jeugdige vrijheid worden beperkt. De
persoonlijke noot die burgemeester Palmen als uiting van zijn begrip toevoegt,
is wellicht niet in alle opzichten gelukkig gekozen, maar rechtvaardigt bij
lange na niet een oproep op te krassen. Wel moet dat virus opdonderen! Liefst
doordat we allemaal zoveel mogelijk aan hetzelfde touw trekken.
Jan Duijf Kloosterstraat
donderdag 15 oktober 2020
Intermezzo – Ryan (3)
‘Op dinsdag 13 oktober maakte het kabinet de nieuwe maatregelen bekend om te strijden tegen het coronavirus. Een fors pakket aan maatregelen, dat er enorm inhakt weer. Helaas was dat nodig, volgens het kabinet. Ik moet zeggen dat ik daar hoe langer hoe meer mijn twijfels bij begin te krijgen. Want ook ik vraag me wel eens af van: is dit nou wel nodig? Gaat het niet veel te veel over hoe laat de horeca dicht moet? Of de horeca dicht moet? Waar welke kantine wel of niet open mocht blijven? In plaats van de fundamentele vraag die voorligt: is het wel logisch als er geen koopavond meer mag zijn? Want met koopavonden heb je meer tijd en zou je dus meer spreiding kunnen krijgen. En ik erger me ook wel eens aan het feit dat we mensen aan het beschermen zijn die er misschien in de supermarkt of op een andere plek niet per se blijk van geven dat zij zélf heel veel waarde hechten aan die regels. En ik zie ook wat het met onze jongeren doet die eigenlijk nergens meer terecht kunnen en dan maar op een andere plek toch hun vertier en hun gezelschap gaan zoeken. En tegelijkertijd is het wat het is. En hebben we ons gewoon te houden aan de regels die het kabinet ons oplegt. En mag u van mij verwachten en van de gemeente verwachten dat we u daarop aanspreken en dat we u aansporen om die regels te volgen. Dus heb geen twijfel. Ook hier denken we wel eens “Goh, moet dat allemaal wel zo? Is dit allemaal wel verstandig?” Maar we zijn er voor om samen te zorgen dat we corona onder controle krijgen.’
Het mag dus niet meer, maar stel dat ik toch nog mocht twijfelen. Ik ben ervan overtuigd dat ik dan zou twijfelen of het al dan niet afschaffen van koopavonden inderdaad de fundamentele vraag is die nu voorligt. Is dat werkelijk waar het onder deze omstandigheden om gaat?
Als ik toch nog mocht twijfelen, zou ik mezelf waarschijnlijk ook afvragen of dit de woorden zijn van een loyaal overheidsdienaar of van een burgervader die een wit voetje probeert te halen bij z’n kinderen. Ongetwijfeld zou ik ook twijfelen over de vraag of dit wel de juiste manier is om draagvlak voor de maatregelen te krijgen bij de bevolking.
Iets waar ik ook heel zeker over zou twijfelen (mijn leven bestond tot gisteren voor naar schatting negentig procent uit twijfelen) mits dat nog was toegestaan: moet ik dit stukje wel schrijven en publiceren? Maar nu het is wat het is en ik niet meer mag twijfelen zeg, schrijf en publiceer ik:
Beste burgemeester,
dat u als persoon vraagtekens zet bij sommige (onderdelen van) overheidsmaatregelen is logisch, u bent heus niet de enige. Alleen heeft u die maatregelen als hoogste lokale vertegenwoordiger van de overheid wel uit te voeren. Als u als burgemeester twijfels heeft, dan zijn er uiteindelijk drie mogelijkheden:
1. u schaart zich niet achter de maatregelen en handelt daarnaar door de bevolking op te roepen ze niet na te leven (burgerlijke ongehoorzaamheid);
2. u schaart zich achter de maatregelen, u roept de bevolking vol overtuiging op ze na te leven en maakt intussen de bevoegde autoriteiten deelgenoot van uw twijfels;
3. u schaart zich achter de maatregelen, u roept de bevolking vol overtuiging op ze na te leven en u doet verder niets.
De tussenweg die u steeds kiest (‘Ik ben het er niet mee eens, maar …’) ontbeert elke overtuiging en getuigt van zwak leiderschap. Kunt u zich niet verenigen met de inhoud van overheidsmaatregelen die u moet uitvoeren, ga dan niet in het openbaar zitten mokken, maar kras gewoon op.
donderdag 1 oktober 2020
Intermezzo – Venray – Horst
Drukke culturele zondag achter de rug: eerst op uitnodiging naar Venray voor de presentatie van de zogeheten Culttouren en de opening van de permanente expositie in het Venrays Museum. Daarna op uitnodiging naar Horst voor de onthulling van, jawel hoor, Ut Neeje Hôrster Hundje.
(Dit stukje verscheen gisteren in licht gewijzigde vorm in Via Horst-Venray.)
maandag 28 september 2020
Intermezzo – Bestrijdingsmiddelen
Het Meterikseveld is een uitgestrekt akkercomplex waar ik vaak wandel. Zo ook afgelopen dinsdag. Op een van de akkers stootten twee spuitmachines een groenige, stinkende vloeistof uit. In de loop der jaren heb ik het aantal tractoren, het aantal spuitmachines en het aantal gewassen per teeltseizoen op het Meterikseveld gestaag zien toenemen. Ik maak me hier zorgen om: wat zijn de gevolgen van die steeds maar toenemende intensivering voor de bodem, het grondwater, de flora, de fauna, de volksgezondheid? Ik maakte een foto van een van de spuitmachines en plaatste die op Facebook, met daarbij de hashtag ‘waarmoetdatheen’ en de tekst: ‘Ach welja, we pleuren er gewoon weer wat bestrijdingsmiddelen op en dan laat het zoveelste gewas van dit jaar maar komen.’
- Ik had er niet zomaar vanuit mogen gaan dat de spuitmachines op het Meterikseveld een chemisch bestrijdingsmiddel (‘gewasbeschermingsmiddel’ aldus Jan) uitstootten. Als ik zoiets schrijf moeten de feiten kloppen; ik moet zelf niet doen wat ik anderen (soms) verwijt;
- Het was mijn bedoeling om aan de hand van het voorbeeld op het Meterikseveld mijn bezorgdheid te uiten over de ontwikkelingen in de intensieve landbouw. Het was absoluut niet mijn bedoeling om het bedrijf of de medewerkers van het bedrijf die die middag verantwoordelijk waren voor het uitstoten van het gewasbeschermingsmiddel aan de schandpaal te nagelen (al was het maar omdat ze niets illegaals deden). Ik heb me onvoldoende gerealiseerd dat dit wel zo zou kunnen worden opgevat.
- Dat we het op een aantal punten oneens zullen blijven.
woensdag 23 september 2020
Intermezzo – Gemeenteraadsvergadering
Het resultaat van 2 uur en 58 minuten luisteren naar de raadsvergadering van de gemeente Horst aan de Maas van 22 september 2020:
zondag 20 september 2020
Klein mysterie 791 – Afslag 10
‘Het is zondagmiddag, 30 augustus 2020. De vakanties zijn voorbij en de zomer kruipt langzaam zijn einde tegemoet. Met een stralend zonnetje aan de hemel belooft het een mooie nazomermiddag te worden. In de Kasteelsche Bossen in Horst is het een drukte van belang, want er valt iets te vieren. Sterker nog, de Grote Dag is aangebroken. Alle stuurgroepadviezen, commissievergaderingen, procesbegeleidersrituelen, visiestukken, draagvlakken, kortom, alles smelt deze middag samen tot het ultieme moment: de officiële opening van de Sportzone.’
zondag 13 september 2020
Intermezzo – Peter Elbers
Ik hang aan elkaar van vooroordelen. Zo beginnen CDA’ers en VVD’ers bij mij altijd op achterstand. Die weten ze daarna slechts zelden in te lopen – de praktijk ondersteunt meestal mijn vooroordelen. Heel soms is het anders. Zoals in het geval van Peter Elbers, de fractievoorzitter van de VVD die de gemeenteraad van Horst aan de Maas gaat verlaten omdat hij het raadslidmaatschap niet kan combineren met zijn nieuwe baan. Zat eraan te komen, maar dat maakt het niet minder erg.
zaterdag 12 september 2020
Intermezzo – Galgenvelden
Voor de afwisseling maar weer eens een duik in de lokale geschiedenis. Nee, nu niet meteen afhaken: geschiedenis is meer dan gaap-gaap. Geschiedenis is óók moord en doodslag. Bijvoorbeeld op dinsdagavond 19 december 1628 als glazenmaker Wijnand Daemkens thuis in zijn woning in Horst wordt doodgeschoten. Consternatie alom. Buren haasten zich naar de plaats delict. Onder hen collega-glazenmaker Hendrik Lenardts, die sinds jaar en dag een vete met Wijnand had. Hendrik kust het lijk van Wijnand. Dit brengt Trien Heynen, echtgenote van Wijnand, tot razernij. Ze is ervan overtuigd dat Lenardts de dader is en wijst hem de deur. Bij daglicht ontdekken de heer van Horst en de schepenen de volgende morgen de voetsporen van de moordenaar. Die leiden naar het huis van Lenardts. Wat blijkt? Diens schoenen passen precies in de gevonden voetafdrukken van de moordenaar! Lenardts wordt gearresteerd, drie dagen lang opgesloten in een herberg en uiteindelijk overgebracht naar de gevangenis van het Horster kasteel.
(Dit stukje verscheen woensdag in ingedikte vorm in Via Horst-Venray. Geraadpleegde bronnen: A.F. van Beurden, ‘Oude justitie te Horst’ in: Peel en Maas, 28 mei 1927; Adolf Steffens, Geschiedenis der aloude heerlijkheid en der heeren van Ter Horst (Roermond 1888) 122-124.)
donderdag 10 september 2020
Intermezzo – Klassenfoto
Ooit kreeg ik deze klassenfoto van mijn inmiddels lang geleden gestorven
buurvrouw. Ze staat er zelf niet op; haar moeder wel, gezien het kruisje onder
de foto vermoed ik dat zij het vierde meisje van rechts op de onderste rij is.













































