Klein mysterie 488 – Centrumstewards

Waar je tegenwoordig ook weinig meer van hoort – en nog minder van ziet – zijn de Horster centrumstewards. Waar zijn ze toch gebleven, de met groots trompetgeschal ingehaalde mannen en vrouwen die het Horster centrum zouden opstuwen in de vaart der volkeren?

Hun komst was een initiatief van Centrummanagement Horst. ‘Wat Panningen kan, kan Horst ook’, zal de gedachte zijn geweest. En dus liepen vanaf 4 september 2011 vier in groene poloshirts en vesten gehulde stewards in wisselende diensten een vaste route door het centrum. Zes dagen per week. Behangen met taken en verantwoordelijkheden. In de woorden van InHorst: ‘De centrum stewards treden tijdens de winkelopeningstijden op als gastheren en –vrouwen. Ze beantwoorden vragen, bieden hulp bij problemen op straat en wijzen mensen op de mogelijkheden van het openbaar vervoer, winkel- en horeca-aanbod. Ze zijn er ook speciaal om vragen van toeristen te beantwoorden. Als het nodig is kunnen de stewards de hulp inroepen van artsen, politie of ambulance.’

Die opsomming is bij lange na niet compleet. De stewards dienden bijvoorbeeld ook bezoekers te helpen bij het vinden van een parkeerplaats en mensen aan te spreken op verkeerd gedrag. ‘Bijvoorbeeld als zich gevaarlijke situaties voordoen als mensen door de winkelstraten fietsen’, aldus voorzitter Jan Nabben van Centrummanagement Horst in Dagblad De Limburger van 27 november 2010.

Hoe lang zouden de centrumstewards operationeel zijn geweest? Een half jaar? Een jaar? Veel langer kan het niet zijn geweest. En van die zes dagen per week was men voor mijn gevoel al veel eerder afgestapt (al kan het ook zo zijn dat ik de dames en heren steeds net misliep).

Interessanter dan de vraag naar de lengte van hun Beschäftigung is de vraag naar het waarom van hun stille dood. Zijn de centrumstewards bezweken onder de zwaarte van hun takenpakket? Waren er geen vragenstellende toeristen? Wisten de bezoekers zonder tussenkomst van de centrumstewards zelf wel een parkeerplaats te vinden? Deden zich geen gevaarlijke situaties voor met fietsers in de winkelstraten? Waren er geen problemen die om oplossing schreeuwden? Konden toeristen zelf wel hun weg vinden in het gigantische Horster winkel- en horeca-aanbod? Hebben de stewards een mooie transfer gemaakt naar een concurrent die financieel meer te bieden had? Of mat Horst zichzelf weer eens een veel te grote broek aan?  

Jammer dat Centrummanagement Horst zulke vragen niet voor is geweest – slecht dat de journalistiek of wat daar voor door moet gaan ze nooit heeft gesteld. Nu moeten we het doen met een mededeling van dorpsraadslid Ton van der Pol. Die meldde in de dorpsraadsvergadering van 21 maart van dit jaar dat de centrumstewards plaatsmaken voor BOA’s (Buitengewoon Opsporingsambtenaren). Wat weer allerlei nieuwe vragen oproept.

Intermezzo – Gemeenteraad (2)

Zojuist heeft burgemeester Van Rooij de gemeenteraadsvergadering van Horst aan de Maas gesloten. De burgers kunnen weer rustig gaan slapen: alles is nu geborgd, aan de voorkant nog wel. Wat niet is geborgd, is gezekerd, uiteraard ook aan de voorkant. Er zijn wat mensen die even aan de lat staan, maar ook zij zijn geborgd dan wel gezekerd. Mogelijk wordt er nog wat opgeschaald, al dient het dan wel eerst aan de voorkant opgepakt te worden. Toch blijft het ook in dat geval geborgd, want raadsbreed was men positief om dat te faciliteren. Aan de voorkant, inderdaad.  

Intermezzo – Nelson Mandela

Donderdag ook de L1-uitzending bekeken waarin een aantal founding fathers van de Floriade aan het woord kwam? Nee? Zou u beslist alsnog moeten doen als u de uitdrukking ‘zijn eigen straatje schoonvegen’ aanschouwelijk gemaakt wilt hebben (klik hier). Mocht u daarentegen op zoek zijn naar een praktijkillustratie van de uitdrukking ‘de hand in eigen boezem steken’ dan kunt u beter verder zoeken. Nee, als de uitzending één ding duidelijk maakte is het wel dat we voor zelfreinigend vermogen niet hoeven aan te kloppen bij Ger Driessen, Léon Frissen, Noud Janssen, Mark Verheijen en consorten.  

Ook het onlosmakelijk met de Floriade verbonden begrip ‘spin-off’ kwam weer eens langs. Ik ben daar, om het zacht uit te drukken, altijd vrij sceptisch over geweest. Maar ik ben om. Helemaal om (ik voel een triomfantelijke tweet van een voormalig wethouder aankomen). Niet door de L1-uitzending, maar door Jan Dirk van der Burg.

Jan Dirk van der Burg? Was dat niet die man van dat fotoboek over olifantenpaadjes en van die memorabele olifantenpaadjesavond? Juist! Jan Dirk heeft de olifantenpaadjes alweer lang achter zich gelaten. Eind vorig jaar publiceerde hij een soort van boek over de Iraanse censuur op de Nederlandse kranten die bestemd zijn voor Iran-correspondent Thomas Erdbrink. Vorige week volgde een boek over Nelson Mandela. Dat wil zeggen: over de in Nederland naar Mandela vernoemde straten, wegen, pleinen, lanen, paden, bruggen en scholen. Trouwens ook de Mandelaboot, de Mandelaboom, de Mandelazaal en de Mandelazitbank ontbreken niet in After Mandela.        

Jan Dirk is samen met fotografe Stefanie Grätz overal in Nederland langs geweest waar een eerbetoon aan Mandela wordt gebracht. Het boek bevat van elke plek een foto en tevens een korte tekst waarin aanleiding en totstandkoming van de vernoeming worden geschetst. Woord en beeld zijn allebei even prachtig als onthullend. De teksten omdat ze genadeloos het geklungel, het geneuzel en het gemarchandeer blootleggen dat gepaard gaat met de toekenning van straatnamen. De foto’s zijn onthullend omdat ze niets ontziend de lulligheid tonen van de openbare ruimte in de moderne Nederlandse buitenwijk: palen, paaltjes, hekken, borden en wegmarkeringen in de meest onmogelijke soorten en maten. Jan Dirk stelt dienaangaande de retorische vraag: ‘Is de behoefte om de naam Mandela binnen de gemeentegrenzen op te nemen, niet veel groter dan de allure van de vernoemde locatie?’

Maar hoe heeft Jan Dirk nu mijn denken over de spin-off van de Floriade compleet op z’n kop gezet? Welnu, aanleiding voor zijn boek was de Nelson Mandelabrug in Zoetermeer. Dat het een kokerbrug betreft en dat de kijkers van De Slag om Nederland de brug en het aanpalende stationsgebied vorig jaar tot op twee na lelijkste plek van Nederland bestempelden, doet in dit verband minder ter zake. Meer van belang is dat Jan Dirk honderden keren over de brug is gefietst (‘het bleek de kortste weg naar de enige coffeeshop’) en er onderdoor is gereden. Van nog groter belang is dat de brug is gebouwd als toegangspoort tot de Floriade van 1992 die in Zoetermeer plaatsvond.

Dit leidt tot twee conclusies:

1. had die Zoetermeerse Floriade niet plaatsgevonden, dan was die brug er niet geweest, dan was Jan Dirk nooit op het idee van After Mandela gekomen en dan was ons dit prachtige boek langs de neus gegaan.

2. zelfs een faliekant mislukte Floriade kan nog tot spin-off leiden. Je moet er misschien 21 jaar op wachten, maar dan heb je ook wat. Kopen dat boek! Bestel het hier. 

Klein mysterie 487 – Verval (1)

‘Verpauperd pand Bondserf doorn in het oog’, kopte Hallo Horst aan de Maas vorige week. Bewoners van het Bondserf in Meterik bleken zich te storen aan de staat waarin een voormalige champignonkwekerij aldaar verkeert. De plaatselijke dorpsraad trok bij de gemeente aan de bel en die gaat nu onderzoeken of ze maatregelen kan nemen en zo ja welke.

Dorpsraadslid Sjaak Jenniskens zegt in het artikel: ‘Zoals het er nu bijligt, is het in elk geval geen fraai gezicht, om het maar zacht uit de drukken.’ Hetgeen wordt beaamd door burgemeester Kees van Rooij: ‘We zijn het met de dorpsraad eens dat het er op dit moment niet uitziet.’

Omdat het altijd beter is te vertrouwen op je eigen oordeel dan op dat van anderen, heb ik me afgelopen week eens ter plekke begeven. Het zal wel weer aan mij liggen en ik verkeer misschien nog wat al te zeer onder invloed van William Christenberry, maar ik zag aan het Bondserf iets heel anders dan Sjaak Jenniskens, Kees van Rooij en de bewoners. Wat ik zag?

Ik zag jarenlange verwaarlozing die hier een klein paradijs heeft geschapen. Ik zag planten, struiken en bomen die zonder menselijk ingrijpen gewoon hun gang zijn kunnen gaan. Ik zag de grip die de tand des tijds langzaam begint te krijgen op de opstallen van de voormalige champignonkwekerij. Ik zag een eldorado voor een kat.

Ik zag een gedroomd decor voor buitendingen, een gedroomd decor voor jongeren die zich voor even willen onttrekken aan het ouderlijk gezag, een gedroomd decor voor belevingstheater. Ik zag kortom fantastisch verval. In de Romantiek zouden ze er een moord voor hebben begaan. En wat zeggen Sjaak en Kees: ‘Geen fraai uitzicht.’ ‘Het ziet er niet uit.’

Erken nou verdorie toch eens dat ook in verval schoonheid kan schuilen. Omarm het verval, koester het! Verval hoort nu eenmaal bij de Werdegang van dingen. Waarom zou je je daarvoor schamen? Waarom zou je het verbergen? Is zo’n perceel in staat van ontbinding niet veel spannender, uitdagender, prikkelender dan de zoveelste steriele tuin, fantasieloze woning of eenvormige parkeerhaven die Sjaak en Kees er ongetwijfeld graag voor in de plaats zouden willen zien? Waarom moet in godsnaam toch altijd alles ‘netjes’ zijn?

O ja, nog iets. Als daadwerkelijk een omheining rond het perceel nodig is, waarom dan niet op de manier zoals bij deze woning in aanbouw op de kruising Kraneveldweg – Kranestraat?

Ziet er minstens zo afschrikwekkend uit als het bouwhek en verspert bovendien niet het uitzicht op deze parel aan de kroon van Horst aan de Maas (even voor alle duidelijkheid: met 'deze parel' doel ik uiteraard op de champignonkwekerij en niet op het huis in aanbouw). 

Klein mysterie 486 – St. Josephstraat (1)

De St. Josephstraat in Horst. Gelegen aan de rand van het centrum. Door de bewoners die er vaak al tientallen jaren wonen liefkozend ‘ut Sint-Joëzefströtje’ genoemd. Normaliter slaapstraat bij uitstek, sinds een week straat waar het oproer kraait. Aanleiding: het gemeentelijk voornemen de Herstraat tussen St. Josephstraat en Gasthuisstraat af te sluiten en het doorgaand verkeer voortaan door de St. Josephstraat te leiden. Dit om de aanleg van een plein voor het Gasthoês mogelijk te maken.

Toen de plannen veertien dagen geleden werden geopenbaard was er (ogenschijnlijk?) niemand die er acht op sloeg. Maar sinds Hallo Horst aan de Maas er afgelopen donderdag een poll aan wijdde lijkt de wereld te klein. Op het moment van schrijven hebben 28 mensen op de poll gereageerd, een ongekend hoog aantal. In het merendeel van de reacties klinkt onbegrip en weerzin door over het voornemen. Straat- en buurtbewoners vrezen onder meer voor grotere drukte, verminderde veiligheid, stankoverlast en verlies van parkeergelegenheid.

Ook achten ze de Americaanseweg veel geschikter voor de verkeersafwikkeling naar en vanuit het Horster centrum. Hoewel ze het niet zeggen, speelt op de achtergrond wellicht ook nog de mogelijke angst voor waardevermindering van hun (vrijstaande) woningen een rol.  

Wat hiervan te denken? Tja. Voor de argumenten van de omwonenden valt beslist het een en ander te zeggen. Van de andere kant: waarom zouden de bewoners van het zuidelijk deel van de Herstraat voor eeuwig opgezadeld moeten zitten met verkeersdrukte? Is het niet een bepaalde vorm van gerechtigheid dat nu een andere straat voor bepaalde tijd de pineut is? En zou de totale afwikkeling van het verkeer via de Americaanseweg (wat zullen de bewoners daarvan trouwens zeggen?) niet weer tot andere problemen leiden? Wat ik me in dit soort gevallen overigens ook altijd afvraag: is een brede weg per definitie veiliger dan een smalle? Een rustige weg per definitie veiliger dan een drukke? Een straat met trottoir per definitie veiliger dan een straat zonder trottoir?  Je zou zeggen van wel, maar ís dit ook zo?

Niettegenstaande deze bedenkingen steunt de sensatiezoeker in mij de St. Josephstraatbewoners uiteraard in hun strijd. Enige reuring is immers nooit weg. Ik verheug me al op protestdemonstraties, posteracties, sit downs, bezettingen van het gemeentehuis, kraaienpoten op het wegdek en wat dies meer zij. Denk dus niet dat ik er ook maar een traan om zal laten als het voor vanavond geplande overleg tussen verantwoordelijk wethouder Ger van Rensch en de St. Josephstraatbewoners tot niets leidt.  

Top 5 – Horster appeladresjes

Zoetermeer, 3 oktober 2013

Geachte heer Moorman,

Elke week weer lezen wij met veel plezier uw stukjes. U zult begrijpen dat we het vooral waarderen dat u daarin regelmatig aandacht schenkt aan fruit. Wat ons wel opvalt is dat u daarin een opmerkelijke voorliefde aan de dag legt voor de zachte fruitvariant. Vooral blauwe bessen en kersen schijnen uw bijzondere voorliefde te hebben. Natuurlijk staat het u volkomen vrij bepaalde voorkeuren te koesteren. Desalniettemin zouden wij als brancheorganisatie een zeker evenwicht bijzonder op prijs stellen. U zou namelijk eens moeten weten hoe verkoopbevorderend uw stukjes zijn! De thuisverkopers zien hun omzet vaak met wel dertig tot veertig procent stijgen als u weer eens de loftrompet heeft gestoken over de verrukkingen van het lokale zacht fruit. Wij willen u daarom vriendelijk verzoeken ook eens de schijnwerper te richten op het hard fruit. Daartoe behoren immers eveneens met veel zorg en toewijding in het Horsterse geteelde fruitsoorten. Wat dacht u bijvoorbeeld van een Horst-sweet-Horst top 5 van Horster appeladresjes?   

Wij vertrouwen erop dat deze brief enig gewicht bij u in de (fruit)schaal zal leggen.

Met fruitige groet,

namens de Nederlandse Fruittelersorganisatie Sectie Hard Fruit,

James Grieve

Zucht. Diepe zucht. Wil je na de top 5 van Horster pompoenenadresjes van vorige week eindelijk een punt zetten achter die top 5-en van groente- en fruitadresjes, krijg je zó’n brief. Een bijzonder vleiende brief, vriendelijk van toon, een beetje nederig zelfs. Zeg nou zelf, het is toch onmogelijk daar weerstand aan te bieden? Dus contrecoeur en met de plechtige belofte dat dit voorlopig de laatste top 5 van groente- dan wel fruitadresjes is, komt hier de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster appeladresjes:

5. Apostelweg, Griendtsveen

Allemaal net iets te geacheveerd naar mijn smaak.

4. Blaktdijk, Sevenum

Voor appelnitwits als ondergetekende zijn aanwijzingen als ‘zacht zure handappel’ (Dubbele Bellefleur), ‘smaak: zachtzuur; goede moesappel’ (Jaune) en ‘frisse, zoete appels’ (Gravensteiner)

een bijzonder welkome service.

3. Venrayseweg, Horst

Het staat er niet bij, maar het zou me niet verbazen als de kinderen de opbrengst zelf mogen houden. Evenmin zou het me verbazen als dat ‘verse’ er later aan is toegevoegd. 

2. Helenaveenseweg, Griendtsveen

Het kan niet op: onbespoten appels, handgeschreven briefje, als geldkistje fungerend zilveren konijn én plastic zakken om de Elstar in te doen.  

1. Hoek Kranestraat – Kraneveldweg, Horst

Bijzonder ruim aanbod van verschillende soorten, waaronder zelfs het Serums Striepke. Ton van Reen zou er z’n vingers bij aflikken.

En ook nog allemaal voor het goede doel!

Actualisatie – Pompoenenadresjes

Voordat anderen daartoe overgaan, zal ik mezelf maar een tik op de vingers geven.

‘Het assortiment is bepaald mager te noemen, maar kent u één ander pompoenenadresje waar pompoenen in een winkelwagentje aan de man worden gebracht?’ Zo luidde de motivering voor de nummer 3 van de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster pompoenenadresjes van afgelopen maandag. U kent blijkbaar geen ander pompoenenadresje waar pompoenen in een winkelwagentje aan de man worden gebracht (u berichtte mij daar althans niet over). Ik inmiddels wel. Aan de Americaanseweg (in Horst welteverstaan – niet in Kronenberg) bevindt zich een pompoenenadresje waar je bijna struikelt over de winkelwagentjes waarin pompoenen aan de man worden gebracht:

Welke gevolgen heeft dit nu voor de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster pompoenenadresjes? Geen! Met alle respect, maar die vier karren op een rijtje kunnen echt niet op tegen dit stilleven met solitair winkelwagentje, geïmproviseerd verkoopbord, op z’n zij liggende groene keukenafvalbak, drie bestelauto’s, schijnbaar achteloos neergekwakte bouwkeet, her en der verspreid liggende bouwmaterialen en in aanbouw zijnde lelijke woning met nep-koetshuis.

Klein mysterie 485 – Niet poepen (6)

Wat zou Horst-sweet-Horst zijn zonder hondenpoep? Wat zou Horst-sweet-Horst zijn zonder zelfgefabriceerde (honden)poepverbodsbordjes? Vandaag weer twee nieuwe exemplaren. Het ene is een vondst van mezelf en niet wereldschokkend; het andere is een ontdekking van Peter Janssen en misschien ook niet wereldschokkend, maar in elk geval wel vrolijk stemmend.  

Laten we om het een beetje op te bouwen beginnen met dat van mij. Ik trof het op twee plaatsen aan op het noord-zuidtracé van de Schoutenweg in Hegelsom (het mooie van de Schoutenweg is dat ie behalve een noord-zuid- ook een west-oosttracé heeft). Aan vulgair taalgebruik (‘schijten’, ‘stront’) en uitroeptekens geen gebrek en ook de voor een goed frustratiebordje onontbeerlijke taalfout ontbreekt gelukkig niet:

De conclusie (‘u wilt geen hondenstront in uw eigen buurt anders laat u hem hier niet schijten’) lijkt me wat kort door de bocht. Allerlei redenen zijn te bedenken waarom de hondenbezitter z’n lieveling niet in z’n eigen buurt maar juist hier een grote bah laat doen: de eigen buurt is al volgekakt, de hondenbezitter wil de briefschrijver een hak zetten of misschien had Bello wel gewoon hoge nood.

Enfin, bovenstaand geneuzel staat geheel in de schaduw van dit met twee schroeven aan een boom bevestigde juweeltje, te vinden aan Het Veldje in Horst en gesignaleerd door Peter Janssen:

Omdat de tekst misschien niet helemaal goed leesbaar is, reproduceer ik ’m hier:

Geachte honden eigenaar

zou u zo vriendelijk willen zijn

om uw poep hier weg te laten

of op te ruimen. ik doe het ook waar het hoort

en niet in uw tuin …!!!

Peter schreef erbij: ‘Nooit verwacht dat er in Horst zo’n vieze hondeneigenaren woonden.’ Niet dat ik het ’m kwalijk neem, maar Peter hád kunnen weten dat er in Horst zulke vieze hondeneigenaren wonen. Op 3 december van het afgelopen jaar vroeg Horst-sweet-Horst namelijk aandacht voor dit in een heg aan de Molengatweg hangend briefje:

Ook daar dus een hondeneigenaar die in andermans tuin z’n gevoeg doet. Gezien de afstand tussen Het Veldje en de Molengatweg valt te vrezen dat het hier twee verschillende hondeneigenaren betreft. Dit roept de vraag op hoe wijdverbreid het fenomeen van de buitenshuis poepende hondeneigenaren is. Zijn dit twee geïsoleerde gevallen of vormen ze het toefje van de hoop? Zo ja, beperkt dit verschijnsel zich dan tot Horst of hebben de andere kernen van de gemeente er eveneens mee te kampen? En is het iets van de laatste tijd of doet dit probleem zich al veel langer voor? Beperkt het zich trouwens tot hondeneigenaren? Andere interessante vraag: zijn er al (zelf)hulpgroepen actief? Wie het weet mag het zeggen!

(En voor alle duidelijkheid: mocht het antwoord op de laatste vraag ‘ja’ luiden, bespaar me dan alsjeblieft de beschrijvingen van hoe het er bij die (zelf)hulpgroepen in de praktijk aan toe gaat.) 

Intermezzo – Quartier Latin

Ingeklemd tussen Loevestraat, Wilhelminaplein en een stukje Steenstraat ligt in het centrum van Horst een gebied dat doorgaans wordt aangeduid met de benaming Rode Kruislocatie (heeft mogelijk iets te maken met het Rode Kruisgebouw dat er ligt). De Rode Kruislocatie was sinds jaar en dag de natte droom van de Horster beleidsmakers. Dat ging onder meer zo:

‘Voor de Rode Kruislocatie wordt gedacht aan ééngezinswoningen en een speelplek. Het parkeren wordt op eigen terrein opgelost, in de noordkant in de vorm van een gebouwde parkeervoorziening onder de woningen. Via een onderdoorgang in de nieuwe woningen wordt aan de noordzijde een toegang gemaakt voor de bevoorrading van de oostzijde van de Steenstraat. Een kleinschalig woonpad zorgt voor een nieuwe verbinding tussen de Loevestraat en het Horster Erf. De schaal en maat voor beide locaties sluiten aan bij die van het bouwblok waar beide ontwikkelingen deel van uitmaken.’

(Structuurvisie centrum Horst, juni 2005)

‘Parijs heeft zijn Quartier Latin waar kunstenaars en intellectuelen zich verzamelen en Venlo heeft de kunstenaarswijk Q4 als broedplaats voor creatieve kunstuitingen. Als het aan wethouder Leon Litjens van Horst aan de Maas ligt, krijgt ook Horst zijn plekje waar kunstenaars, galerieën en ateliers samendrommen. Veel meer dan een speelse gedachte is het plan voor een Horster Quartier Latin nog niet, maar dat een kunstenaarswijkje op de plek waar nu het Rode Kruisgebouw ligt, een meerwaarde zou betekenen voor Horst daar twijfelt hij niet over.’

(Dagblad De Limburger, 30 januari 2008)

‘De beschikbare ruimte in aanmerking nemend is er op deze locatie slechts ruimte voor één trekker in het binnengebied. Dat kan een supermarkt zijn of een andere trekker. Gelet op de aard van de locatie moet het in ieder geval een functie zijn met voldoende autonome trekkracht.’‘Kwalitatief hoogwaardige wandvorming van de ontwikkeling tegenover de Librije, die in uitstraling en functionele invulling een antwoord is op de overkant, doch qua bouwhoogte ondergeschikt is. Voor de functionele invulling wordt niet gedacht aan detailhandel. Een woonfunctie of dienstverlening met wonen daarboven ligt meer voor de hand.’

(Strategische visie centrum Horst, 1 mei 2012)

Na al die jaren werd vorige week woensdag duidelijk hoe de definitieve plannen eruitzien:

‘Rode Kruislocatie: Uitbreiding met ca. 65 parkeerplaatsen
- bestemd voor langparkeren
- fietsparkeren in weekenden (uitgaanspubliek) mogelijk
- lange termijn: evt. herontwikkeling wand tegenover Librije’

(Presentatie Afronding Centrumplan Horst, 25 september 2013)

65 parkeerplaatsen! Géén eengezinswoningen. Géén speelplek. Géén trekker met voldoende autonome trekkracht. Géén kwalitatief hoogwaardige wandvorming tegenover De Librije. Géén kunstenaars. Géén galerieën. Géén ateliers. Géén kunstenaarswijkje. Géén Quartier Latin.   

Eén domoor had het nog niet helemaal begrepen en vroeg zich woensdag (klik hier en ga naar beeld- en geluidsverslagen) bezorgd af of parkeren in Horst wel gratis bleef. ‘Natúúrlijk blijft parkeren in Horst gratis!’, bevestigde de wethouder volstrekt ten overvloede. Want gebeure wat gebeurt, kom de Horstenaar niet aan zijn godgegeven recht op gratis parkeren. Dat Jan Nabben ook nog even victorie mocht komen kraaien was daarom in feite overbodig, maar het zij de nijvere opperbaas van Centrummanagement Horst gegund.

Resteert de vraag welke naam de parkeerplaats moet krijgen. Place de la Voiture lijkt me wel wat. Of Place de la Vache Sacrée. Maar ach, dat zijn niet meer dan speelse gedachten.

Top 5 – Pompoenenadresjes

Na Horst-sweet-Horst top 5-en (top 5-s?) van bessenadresjes, kersenadresjes en notenadresjes kan een Horst-sweet-Horst top 5 van pompoenenadresjes niet langer uitblijven. Want in de almaar uitdijende lijst van Horster aanhuisverkoopproducten nemen pompoenen een prominente plaats in.

Het probleem is alleen dat ik niets, maar dan ook helemaal niets met pompoenen heb. Ja, een bordje pompoensoep wil er op z’n tijd wel ingaan. Maar verder? Bij dezen zou ik de Horster pompoenkwekers dan ook willen oproepen hun tijd nuttiger te besteden en zich vanaf nu toe te leggen op de teelt van kersen, bramen, rode bessen, blauwe bessen of desnoods frambozen.

Wat de ontwikkeling van mijn pompoengevoel evenmin bevordert, is de slogan die je op diverse plaatsen op het worldwideweb tegenkomt ter pompoenpromotie. Pompoen moet je doen. Grrrr … Roept akelige herinneringen wakker aan het fantoom uit Capelle aan den IJssel.

Ook de gedachte aan Halloween en de geforceerde wijze waarop al jaren pogingen worden gedaan dit verschijnsel in Nederland voet aan de grond te doen krijgen, maken het er niet beter op. Wat dan weer wel vertedert is dat Horst aan de Maas behalve de traditionele zonnebloemwedstrijd ook een pompoenwedstrijd voor basisschoolleerlingen blijkt te hebben. Met nog enkele weken voor de boeg gaat Emma Burgers van De Schakel in Broekhuizenvorst momenteel aan de leiding. Haar pompoen heeft een omtrek bereikt van 1,92 meter. Emma wordt op de hielen gezeten door Rick Korstjaans van Onder de Linde in Hegelsom (1,85 meter) en Rowie Versleyen van Onder de Wieken in Meterik (1,80 meter). Wel jammer dat je voor die tussenstand tegenwoordig je toevlucht moet nemen tot internet. Waar zijn de tijden gebleven dat De Echo van Horst ons wekelijks verblijdde met de jongste stand van zaken in de strijd om de hoogste zonnebloem? 

Goed, het is allemaal niet anders, dus hier komt ie dan, met frisse tegenzin, de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster pompoenenadresjes:

5. Wouterstraat, America

Van de aantrekkelijkheid van de presentatie moet deze kraam het duidelijk niet hebben. Wel van de fantastische vormen van de siergroenten, die van een afstandje eerder aan vazen doen denken. 

4. Ulfterhoek, Sevenum

Handgeschreven briefjes, je komt ze nog maar zelden tegen. Ook het aan de paal bevestigde geldblik mag er wezen.

3. Crommentuijnstraat, Meterik

Het assortiment is bepaald mager te noemen, maar kent u één ander pompoenenadresje waar pompoenen in een winkelwagentje aan de man worden gebracht?

2. Nachtegaallaan, Melderslo

De hoge notering is louter te danken aan de aanwezigheid van kerstbesslingervruchten. Het pompoenenaanbod houdt namelijk niet over.

1. Americaanseweg, Kronenberg

Niets ten nadele van de nummers 5 tot en met 2, maar het ware pompoenwalhalla bevindt zich toch in Kronenberg. Schappelijke prijzen en gruwelijk ruime sortering.

(Klik hier voor een actualisatie van dit stukje.)