maandag 12 augustus 2013

Actualisatie – Kinetische rotondekunst

Hallo Horst aan de Maas heeft mijn droom van een kinetisch kunstwerk op de rotonde Venloseweg-Meldersloseweg-Stationsstraat wreed verstoord.
Het als altijd wakkere weekblad onthulde donderdag dat de gekromde paal een hengel voorstelt, dat wat ik als ‘onbestemd object’ betitelde een dobber is en dat de zilverkleurige beplanting stromend water symboliseert. Refereert allemaal aan de naam die de rotonde onlangs heeft gekregen: Naar de Maas. En vloeit voort uit het streven van de Dorpsraad Horst de dorpsentrees te verfraaien.
De vraag moet nu luiden: is de dorpsraad daar in dit geval in geslaagd? Tja … Ik zou me kunnen verschuilen achter open deuren als ‘smaken verschillen’ en ‘over smaak valt niet te twisten’. Laat ik er evenwel niet omheen draaien: ik vind het niks. De creatie zou waarschijnlijk hoge ogen gooien op een bloemencorso. Ook menig achtertuintje zou er door kunnen opfleuren. Maar als uithangbord, als visitekaartje, als appetizer voor het centrum van Horst acht ik haar volstrekt ontoereikend. Te kneuterig, te weinig gewicht in de schaal leggend, te weinig de nieuwsgierigheid prikkelend. Wie er voor het eerst mee wordt geconfronteerd zal niet onmiddellijk de noodzaak voelen het centrum van Horst met een bezoek te vereren. Terwijl ik uit de medewerking van de Werkgroep Groenaankleding van het Centrum Management afleid dat dat toch wel degelijk de bedoeling is. Naar de Maas lijkt me ook niet meteen een logische benaming voor een rotonde die de entree vormt tot Horst. En nu we het er toch over hebben: had het niet meer voor de hand gelegen het ensemble aan de Melderslosewegkant van de rotonde te plaatsen? Die weg leidt immers uiteindelijk naar de Maas.
Zo kan ie wel weer, vindt u ook niet? Ter geruststelling van de initiatiefnemers kan ik melden dat mijn mening nog veel minder gewicht in de schaal legt dan hengel, dobber en zilverkleurige beplanting. Wat evenmin onvermeld mag blijven: mijn kritiek wil niet automatisch zeggen dat ik geen waardering heb voor het initiatief. Alleen zou ik voor een andere uitvoering hebben gekozen. Mijn hoop is nu gevestigd op de verfraaiing van de rotonde Westsingel-Americaanseweg.
Volgens de notulen van de voorlaatste dorpsraadvergadering (klik hier en vervolgens op notulen 18 april 2013) gaat beeldend kunstenaar Ruud van der Beele uit Arcen daarbij een rol spelen. Al ben ik dan ook wel weer erg benieuwd waarop de samenwerking met Roel Sanders is stukgelopen. De Horster beeldend kunstenaar had voor die rotonde zelfs al een ontwerp gemaakt. En ik was eigenlijk wel toe aan een werk in de openbare ruimte van de man die de prachtige man met hond(je) in het gemeentehuis op z’n naam heeft staan.

maandag 5 augustus 2013

Klein mysterie 471 – Verdrinking (2)

Binnen twaalf uur na publicatie was het bericht van gisteren over de verdrinkingsdood van twee tieners in de Kasteelse Bossen de verreweg best bezochte pagina uit de vijfjarige geschiedenis van Horst-sweet-Horst. Zal ongetwijfeld iets te maken hebben met het feit dat er sinds kort ook een Horst-sweet-Horst Facebookpagina is. Misschien vond het bericht ook wel grote verspreiding omdat er een mening in werd verwoord die door velen wordt gedeeld. Laten we het hopen. Zo heel opzienbarend was die mening overigens niet: je mag aannemen dat iedereen met een beetje gezond verstand er hetzelfde over denkt.
Blijft de vraag of redacties van (vooral internet)media vuilspuiters een podium moeten geven. Anders gezegd: dienen ze reacties op hun berichten die getuigen van vuilspuiterij al dan niet te verwijderen? Gisteren schreef ik al dat ik het niet wist en vandaag weet ik het nog steeds niet. De meeste mensen die reageerden op het Horst-sweet-Horststukje zeggen: ‘Verwijderen’. Instinctief neig ik daar ook toe. Er zijn grenzen en waar die worden overschreden, behoort een redactie in te grijpen. Alleen: het bepalen van die grens is lastiger dan je in eerste instantie misschien denkt. Bij de gisteren geciteerde reacties lukt dat over het algemeen wel. Maar wat doe je met ‘John’ als hij op InHorst zegt: ‘Als het aan mij ligt mogen alle buitenlandse werknemers weer netjes terug naar hun eigen land, de werkloze nederlander erneer zetten (wie weigert geen uitkering). Groot probleem opgelost. En ook nog een veel minder criminaliteit ...’ In mijn ogen ongepast, discriminerend en stigmatiserend (vooral die laatste zin dan) – anderen zullen er minder aanstoot aan nemen. Zoals er ook mensen zullen zijn die zich gekwetst of beledigd voelen als ik het CDA of een van zijn vertegenwoordigers op de hak neem. En zoals ik me elke keer weer kapot erger als de politie rept over ‘mensen met een Oost-Europees uiterlijk’.
Ik wil maar zeggen: iedereen heeft zo z’n eigen gevoeligheden en is op het ene terrein toleranter dan op het andere. Zie daar als redactie maar eens soep van te maken. Wat in mijn ogen in elk geval zou helpen, is het onmogelijk maken om anoniem of onder schuilnaam te reageren. Als je dan al zo’n ferme mening hebt, durf er dan ook maar met naam en toenaam voor uit te komen. Al zou je daar weer tegenin kunnen brengen dat anonieme vuilspuiterij op internet mogelijk voorkomt dat blijkbaar aanwezige frustraties op andere, nóg schandelijker wijze(n), worden geuit.  
Ingewikkeld allemaal. Net zoals de vraag of ik (en anderen) in het openbaar blijk moeten geven van hun afkeer van die vuilspuiterij. Negeren of ageren? Doodzwijgen lijkt me eigenlijk het meest effectief. Alleen is dat in sommige gevallen zo verdomde lastig.

Intermezzo – Garageboxavond (1)

Herinnert u zich het stukje over Sint-Petersburgse (en Horster) garageboxen nog? Welnu, Marcel Brons, de Utrechtse fotograaf wiens foto’s de aanleiding vormden voor het stukje, komt naar Horst. En wel op donderdag 29 augustus, bij gelegenheid van de eerste Horst-sweet-Horst Garageboxavond. Ja, u leest het goed: Horst-sweet-Horst organiseert een Garageboxavond! Wat die avond om het lijf heeft? Veel en van alles. Zo zal Marcel Brons foto’s en filmpjes vertonen die hij maakte van en over de Sint-Petersburgse garageboxen en de mensen die hen bevolken. Ook zal hij vertellen over opkomst en ondergang van dit fascinerende Russische cultuurfenomeen. Ter inleiding:
Een tweede gast is Jeroen Broeckx. Deze jonge Begische filmmaker studeerde in 2012 af aan de Brusselse hogeschool voor de kunsten met 30m3, een documentaire over garageboxen en alles wat daarin gebeurt. Hij won er een wildcard van het Vlaams Audiovisueel Fonds mee en de film werd ook vertoond op het documentairefilmfestival Docville in Leuven. Jeroen zal de achttien minuten durende documentaire tijdens de Garageboxavond van een inleiding voorzien en daarna vertonen. Hier is alvast de trailer:
Het derde speerpunt van de avond vormen de Horster garageboxen. Er zal een wandeling worden gemaakt langs een aantal garageboxen in de wijk die bekendstaat onder de benamingen Norbertusparochie, Meuleveld, Neej Dörp en Sjemdörp. Tijdens die wandeling vinden enkele verrassende activiteiten plaats waarvan de inhoud nu nog niet kan worden verklapt. Om dit onderdeel van het programma helemaal te doen slagen is de organisatie wel nog op zoek naar enkele garageboxhouders in deze wijk. Kent u iemand die er een garagebox huurt of bezit? Mail dan s.v.p. naar horstsweethorst@gmail.com. 
De eerste Horst-sweet-Horst Garageboxavond, een avond ter lering én vermaak, vindt op 29 augustus plaats in café Cambrinus, Venrayseweg 94 te Horst, begint om 18.30 uur en eindigt omstreeks 22.00 uur. Met het oog op de organisatie is aanmelding vooraf noodzakelijk. De kosten voor deelname (ter dekking van de onkosten en de kosten van enkele versnaperingen in stijl) bedragen 4,50 euro per persoon, op 29 augustus ter plekke te voldoen.
Later deze week zal grotere bekendheid aan deze avond worden gegeven, maar trouwe lezers van Horst-sweet-Horst krijgen natuurlijk als eersten de kans zich aan te melden. Een e-mail naar horstsweethorst@gmail.com volstaat.

Klein mysterie 470 – Varkens (1)

Gewapend met een rolmaat toog ik naar de Saarweg in America. Aanwonenden van de onverharde Saarweg klaagden dit voorjaar over de miserabele toestand van de weg. ‘Afhankelijk van de weersomstandigheden is hij de ene keer een “blubberbak” en de andere keer een “rotsgebied”’, schreef Dagblad De Limburger. Hoewel het gemeentebestuur inmiddels had besloten de weg vanwege de kosten en de mogelijke precedentwerking niet te asfalteren, was het misschien toch lonend de situatie persoonlijk in ogenschouw te gaan nemen.

De rolmaat ging mee om de diepte van de kuilen te meten. Ik heb ’m niet gebruikt. Omdat de toestand van de Saarweg me niet zo miserabel toescheen als de aanwonenden het hadden doen voorkomen. Maar vooral omdat iets anders aan de Saarweg mijn aandacht opeiste. Een wonder is teveel gezegd, wel iets dat in de buurt komt. Iets bijzonders, iets magnifieks, iets wat ik in geen dertig jaar meer in Horst (aan de Maas) had gezien, iets om tranen van in de ogen te krijgen: een wei met varkens! Varkens die zich wentelden in de modder, varkens die languit lagen te doezelen in de brandende zon, varkens die de toch al behoorlijk omgewoelde wei nog verder omwoelden. Kortom varkens die een varkensleven leidden zoals een varkensleven ooit moet zijn bedoeld. Hoeveel van de meer dan 250 duizend varkens die Horst aan de Maas telt, zouden hen dat na kunnen zeggen?
Enkele dagen later keerde ik terug om het bijna-wonder nogmaals te aanschouwen. Ik raakte in gesprek met de varkenshouder. Bonte Bentheimers waren het, een oud varkensras met zijn oorsprong in Bad Bentheim, net over de grens bij Enschede. Nee, hij was geen biologische boer: het voer dat hij zijn bonte Bentheimers gaf, voldeed niet helemaal aan de daarvoor geldende normen. Zoals er toch al zoveel regeltjes en voorwaarden waren waaraan hij moest voldoen. En ja, ook zijn varkens waren uiteindelijk bestemd voor menselijke consumptie, daar wond ie verder geen doekjes omheen. Maar hij had nooit meegewild in het alsmaar meer en alsmaar groter van de intensieve veehouderij. Daarom was ie een jaar of vier geleden begonnen met het fokken van bonte Bentheimers. Nu liepen er dertig rond, maar het waren er ook wel eens vijftig – plaats genoeg.
Hij wees op een zeug die binnenkort ging jongen. Hij vertelde dat ie dagelijks met de tuinslang een bad creëerde voor de varkens, waarvan ze alleen gebruikmaakten als het warmer was dan 22 graden. Hij had het over de intelligentie van varkens. Hij zei dat het na een regenbui één grote modderpoel was, maar dat de varkens – anders dan hijzelf – daar absoluut niet om maalden.
Hoewel ogenschijnlijk niet zo’n zorgelijk type, was er toch één ding dat ’m dwars zat: het bleek verdomde moeilijk afnemers voor z’n vlees te vinden. Hem was voorgespiegeld dat de betere restaurants er gegarandeerd belangstelling voor zouden hebben. Dat viel dus tegen, bovendien waren ze lang niet altijd bereid er een aanvaardbare prijs voor neer te tellen. Ook het aantal particuliere afnemers kon hoger. Want, ja, gedroomde varkenslevens of niet, ook bij hem moest er uiteindelijk brood op de plank komen.
Daarmee waren we ten slotte aanbeland bij een vreemde paradox: hoe meer vlees van deze bonte Bentheimers wordt verkocht, hoe groter de kans dat dit bijna-wonder hier aan de Saarweg blijft voortbestaan. Voorwaar een gedachte waar ik nog even aan moet wennen. Maar goed, als u toch varkensvlees eet, koop het dan in godsnaam bij deze varkenshouder. Klik hier om contact met hem op te nemen.  

zondag 4 augustus 2013

Klein mysterie 469 – Verdrinking (1)

Vrijdagavond verdronken in de Kasteelse Bossen twee tieners. Een nauwelijks in woorden te vatten drama. Op website InHorst (klik hier en hier) probeerde een aantal mensen het toch.
Peter: ‘Alcohol, polen en zwemmen, een levensgevaarlijke combinatie. Don't try this at home.’

Jan: ‘Krijgt deze groep polen wel bekeuring vor zwemmen buiten de toegestane tijden. Wij Horstenaren krijgen dat nl. wel. Tevens alle kosten voor de hulpdiensten laten betalen a.u.b.’

Umi: ‘Haal gewoon 2 nieuwe, valt niemand op.’

John: ‘wie zegt dat die 2 personen echt zijn verdwenen?? Trouwens ik vind het ook echt erg, mocht het waar zijn! Maar hoezo werken polen 10x harden dan wij?? Is dat ooit bewezen... ze maken misschien wel langere dagen (wat wettelijk ook nog eens verboden is, maar gewoon wel wordt toegestaan..voorbeeld prima champ).En ook nog niet eens voor hetzelfde geld! Veel minder, onder het wettelijke minimum! Krijgen gratis fiets, zitten vaak met veel te veel in een huis/onderkomen...nee als het aan mij ligt mogen alle buitenlandse werknemers weer netjes terug naar hun eigen land, de werkloze nederlander erneer zetten (wie weigert geen uitkering). Groot probleem opgelost. En ook nog een veel minder criminaliteit...’

Schrijver: ‘Belachelijk wat hier gebeurd al deze mankracht wie betaald deze onzin.Denk maar niet in de stoutste dromen dat als 2 Nederlanders verdrinken in Polen er net zoveel mensen worden ingezet.Lekker op de bodem laten liggen tuigvolk’
Deze laatste reactie is inmiddels door de redactie verwijderd. Op nu.nl zijn de meeste van de 211 reacties op het nieuws van de verdrinkingsdood verwijderd door de redactie – u mag raden waarom. PowNed laat gewoon alle reacties staan. Wie lust heeft ze te lezen, moet hier en hier klikken.
Moeten redacties zulke reacties verwijderen of juist niet? Moet je zulke reacties, waarvan je maar hoopt dat ze niet representatief zijn, doodzwijgen of juist niet?

Ik weet het niet. Echt niet. Wat ik wel weet, is dat ik word bevangen door diepe schaamte, intense walging, peilloze moedeloosheid en machteloze woede bij het lezen van zulke reacties. Zal wel pathetisch klinken, maar dat moet dan maar.

maandag 29 juli 2013

Klein mysterie 468 – Steekpenningen

De voltallige gemeenteraad van Horst aan de Maas heeft eerder vandaag een officiële aanklacht ingediend tegen Johan Houwers. Het onlangs afgetreden Tweede Kamerlid (VVD) heeft tegenover de Nederlandse Anticorruptieautoriteit een boekje opengedaan over corruptiepraktijken binnen de VVD, zo meldde website De Speld (‘Uw vaste prik voor betrouwbaar nieuws’) afgelopen vrijdag. Houwers refereerde daarbij ook zijdelings aan de gemeenteraad van Horst aan de Maas. Op de vraag of minister-president Mark Rutte steekpenningen had ontvangen zou Houwers volgens De Speld namelijk hebben geantwoord: ‘Iedereen weet dat je zonder steekpenningen nooit verder komt dan een raadslidmaatschap in Horst aan de Maas. Dan weet jij genoeg.’ Deze opmerking is de Horster politici in het verkeerde keelgat geschoten. 
In een gezamenlijke persverklaring stellen gemeenteraad en college van burgemeester en wethouders dat ze zich door Houwers voelen aangetast in hun eer en goede naam. In tegenstelling tot wat Houwers beweert, benadrukt de raad dat het gebruik van steekpenningen in Horst aan de Maas sinds jaar en dag usance is. ‘Steekpenningen hebben er mede toe bijgedragen dat het hier al jaren zo gesmeerd loopt’, zo valt in de wandelgangen te vernemen. ‘Steekpenningen zijn de haarlemmerolie, de kurk waarop deze fantastische gemeente drijft.’ Een ouder raadslid: ‘De tijden zijn wel veranderd. Kon je vroeger nog volstaan met het geven van een rondje in het dorpscafé, tegenwoordig zit het vaak in de sfeer van sex, drugs en rock & roll. Het gemoedelijke is er zo wel een beetje vanaf gegaan.’   
Opmerkelijk is dat ook de SP zich achter het raadsinitiatief heeft geschaard, terwijl de partij juist bekend staat als notoire dwarsligger. Een prominent SP-raadslid: ‘Toch kunnen ook wij dit niet over onze kant laten gaan. We zitten hier verdorie wel in Limburg, corruptie zit gewoon in onze genen. Ook wij hechten eraan dat steekpenningen hier gemeengoed blijven.’
Gemeenteraad en college distantiëren zich overigens nadrukkelijk van voormalig wethouder Leon Litjens (CDA). Die twitterde vrijdag naar aanleiding van de uitspraak van Houwers: ‘Mooi compliment voor raad HadM.’ Raad en college realiseren zich maar al te goed dat de tweet van Litjens ironisch is bedoeld, maar vrezen dat de wat minder goede verstaander er de indruk aan zou kunnen ontlenen dat steekpenningen in Horst aan de Maas inderdaad uit den boze zijn. ‘Als dat beeld ontstaat, is deze gemeente ten dode opgeschreven’, aldus een raadslid van een van de coalitiepartijen.

Actualisatie – Buurtkorfoprijplank

De twee weken geleden gelanceerde wedstrijd voor de beste buurtkorfoprijplank van Horst aan de Maas blijkt geheel onverwacht een schot in de roos. Waar Horst-sweet-Horstlezers normaalgesproken nog niet door een kanon in beweging zijn te krijgen, daar stromen nu de inzendingen vanuit alle delen van de gemeente in groten getale binnen. Allemaal een gevolg van die prijs (een – toegegeven – supertoffe buurtkorfoprijplankbewaker met supercoole uitstraling) die eraan verbonden is? Zijn Horst-sweet-Horstlezers dan werkelijk zo materialistisch?
Hier alvast een filmpje met een selectie van de tot dusverre genomineerde oprijplanken (klik op de pijl om het filmpje te starten):
   
Inmiddels heeft ons ook een groot aantal vragen bereikt over de twee weken geleden geformuleerde spelregels, die overigens ook buiten deze prijsvraag al gelden. Verreweg de meeste vragen hebben betrekking op de genoemde afmetingen, gewichten, percentages et cetera. Of het niet allemaal een onsje minder kan. Laten we daar volkomen duidelijk in zijn: nee, het kan geen onsje minder. Als iedereen z’n eigen maatstaven gaat aanleggen, wordt het een janboel. En dat wilden we toch juist met z’n allen voorkomen? Dan krijgen we het met z’n allen toch nooit netjes?
Van de overige vragen willen we er graag nog één uitlichten. Ze is afkomstig van enkele bewoners uit de omgeving van de aan het einde van de Prinses Irenestraat geplaatste bladkorf. Die korf heeft geen oprijplank maar een betonnen fietsenstallinggleuf die een tweede leven heeft gekregen.
‘Mag dit?’, was de eenvoudige vraag van de buurtbewoners. Overleg op hoog niveau heeft geleid tot een bevestigend antwoord. Het zou zelfs zijn toe te juichen als meer van dergelijke voormalige fietsenstallinggleuven bij onze bladkorven verschenen. Hun strakke voorkomen maakt de omgeving er alleen maar nog netjezer op en daar is het ons toch allemaal om te doen? Dus ook buurten met betonnen buurtkorfoprijgleuven worden van harte uitgenodigd deel te nemen aan deze prijsvraag. Wel nog even de spelregels voor betonnen buurtkorfoprijgleuven op een rij, die overigens ook buiten deze prijsvraag gelden:
·         buurtkorfoprijgleuven van gewapend beton zijn niet toegestaan;
·         de gleufbreedte mag de 7,58 centimeter niet te boven gaan;
·         het gewicht van de oprijgleuf mag maximaal 246,74 kilo bedragen;
·         het gebruik van dubbele oprijgleuven is niet toegestaan;
·         de oprijgleuf dient er te allen tijde netjes uit te zien.
Inzendingen voor de beste buurtkorfoprijplank van Horst aan de Maas zijn nog welkom tot 15 augustus. Mail een foto van uw buurtkorfoprijplank of –gleuf en een aanduiding van de locatie van uw plank dan wel gleuf naar horstsweethorst@gmail.com of plaats uw foto rechtstreeks op de Horst-sweet-Horstpagina op Facebook.  

Klein mysterie 467 – Bizarre barrière (2)

Het is tegenwoordig nogal in de mode voor een goed doel tegen een Zuid-Franse berg op te fietsen. Alpe d’Huzes en meer van dergelijke initiatieven, enfin u kent ze wel. Uit de grond van m’n hart: prachtig dat mensen dat zomaar doen. Wat ik me alleen weleens afvraag is waarom ze het altijd zo ver zoeken. Ook dichter bij huis zijn meer dan genoeg vergelijkbare sportieve uitdagingen te vinden. Het aangaan daarvan heeft bovendien als voordeel dat de bespaarde reis- en verblijfkosten ten gunste van het goede doel kunnen komen.
Nu zegt u natuurlijk: ‘Noem me dan eens één zo’n sportieve uitdaging dicht bij huis.’ Gelijk heeft u, al zou u moeten weten dat ik niet over een nacht ijs ga wanneer ik zoiets beweer. Met andere woorden: ik heb de afgelopen dagen her en der eens wat onderzoek gedaan en ben tot de conclusie gekomen dat ook in ons eigen Horst aan de Maas zo’n sportieve uitdaging te vinden is. Waar? In de Burgemeester Geurtsstraat. Wat lacht u nou? Nee, ik neem u niet in de maling, ik zou niet durven. Het gaat om deze door een man met trilby hoed geflankeerde fietsbarrière, gelegen aan het einde van de straat en aan het begin van een voetpaadje dat uitkomt op de Wittebrugweg:
Waar ’m nu de sportieve uitdaging in zit? Heel eenvoudig: met de fiets in de hand deze barrière zien te passeren, zonder dat u of uw fiets hiervan schade ondervindt. Nee, niet lachen. Ik geef u op een briefje: lukt het u deze hindernis te nemen zonder kleerscheuren, kettingbreuken, open beenwonden of dubbelgevouwen achterwiel, dan levert u een prestatie die hoger valt aan te slaan dan zes keer achter elkaar Alpe d’Huez opfietsen (opkruipen mag ook).
Ik mag mezelf na meer dan een half jaar autoloos door het leven gaan inmiddels een ervaren fietser noemen, maar mij is het ondanks talloze pogingen niet gelukt deze barrière ongeschonden te nemen: m’n fiets ligt op de schroothoop en ik zelf in de kreukels (klik op de pijl om het filmpje te starten):

U gelooft me niet, hè? Nou, neem dan zelf eens de proef op de som, daarna mauwt u wel anders. En kom me achteraf niet aan met het smoesje dat die barrière niet bedoeld is om met de fiets aan de hand te passeren: als ze érgens voor is bedoeld dan juist daarvoor.  

Klein mysterie 466 – Boombordje

Vandaag weer eens een bericht in de categorie Ik woon er nog geen kilometer vandaan, ik ben er honderden, zo niet duizenden keren langsgekomen, toch heb ik het nooit opgemerkt, ineens zie ik het en nu is het verdomme hoogstwaarschijnlijk te laat.
Terwijl ze er in Sevenum om de een of andere, waarschijnlijk alleen bij Sevenummers bekende reden een eer in lijken te scheppen bij elke boom een bordje met een tekst erop te plaatsen – een top 5 van bordjesloze Sevenumse bomen zit er al niet meer in, hoogstens nog een top 3 – krijg je in de rest van de gemeente als boom pas een bordje als je er ook recht op hebt. ‘Zoals het hoort’, ben ik geneigd te zeggen. Vergelijk het met een lintje: als iedereen er een zou krijgen, was het niet bijzonder meer.
In Horst is het opsporen van boombordjes dus nog een sport. (Er zou ook al lang een Horst-sweet-Horst top 5 van Horster boombordjes zijn geweest, ware het niet dat mijn fototoestel de vervelende gewoonte heeft onscherp te worden als objecten van dichtbij moeten worden gefotografeerd, hetgeen bij boombordjes het geval is. Nu hoeven niet alle foto’s perfect te zijn – ik ben ten slotte geen fotograaf – maar een béétje leesbaar zou toch wel aardig zijn. En dat lukt dus bij boombordjes niet.) Elk nieuw boombordje bezorgt me een kick. U kunt zich dus wel een voorstelling maken van mijn gemoedstoestand toen ik vorige week ineens tot de ontdekking kwam dat er op de hoek van de kruising Wittenhorststraat – Prinses Irenestraat een boom met een boombordje staat. Ik woon er nog geen kilometer vandaan, ik ben er honderden, zo niet duizenden keren langsgekomen, toch heb ik het nooit opgemerkt, ineens zie ik het.
Onmiddellijk volgde de domper. De boom is springlevend maar het bordje verkeert in staat van ontbinding waardoor de tekst vervaagd en nagenoeg onleesbaar is – en nu is het verdomme hoogstwaarschijnlijk te laat. Wat zou er in hemelsnaam op dat bordje staan?
(Zo zien dus al mijn foto’s van boombordjes eruit, alleen ligt het ditmaal dus mede aan het bordje.)

Uit de schaarse fragmenten van woorden die met het blote oog vallen te onderscheiden, meen ik te mogen opmaken dat het om een dialecttekst gaat. Dat leidt dan weer tot de gedachte dat AMC, de voormalige lokale buurtvereniging die een aantal dialectfreaks telde, wel eens het initiatief kan hebben genomen tot het plaatsen van het bordje (en de boom?). Maar wat was de aanleiding? Een of ander jubileum? De oprichting of juist de opheffing van AMC? Of misschien wel het feit dat de legendarische Nollen Hay hier zo ongeveer recht tegenover zijn kas had?
Wie verschaft duidelijkheid?

maandag 22 juli 2013

Klein mysterie 465 – Krol

In een toen al zinderende hitte maakte ik vanochtend een fietstocht die me onder meer naar America voerde. In het dorpscentrum aangekomen hoopte ik m’n dorst te kunnen lessen bij de plaatselijke waterpomp.
Vergeefse hoop, zo bleek al snel. (Is een pleidooi voor openbare watertappunten niet iets voor politieke partijen om zich mee te profileren met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen? Persoonlijk lijkt me de noodzaak van openbare watertappunten groter dan die van openbare werkplekken, hoewel ik niet wil uitsluiten dat deze opvatting mede is ingegeven door de huidige weersomstandigheden.)
Toch viel er wel degelijk iets te beleven bij die waterpomp. Er lag namelijk een enigszins verfomfaaid briefje terzijde van de pomp. En ik ben verzot op enigszins verfomfaaide briefjes. Zeker als ze raadselachtig zijn. Lang niet alle enigszins verfomfaaide briefjes zijn raadselachtig – dit wel. Om u deelgenoot te kunnen maken van het raadsel heb ik het opgeraapt en na thuiskomst gescand (klik erop om het te vergroten):
Zegt u het maar. Zullen we het een werktekening noemen? Ze bevat twee niet-handgeschreven woorden: ‘Heierhoeve’ (ter hoogte van het groene arcering) en ‘Greenportlane’ (schuin onder de blauw omstippelde blauwe B). Heeft het iets te maken met de spoorweg? Met langs die spoorlijn lopende buizen of kabels? Kan bijna niet anders.
Je zou je kunnen afvragen hoe en waarom de tekening in America is beland. Je zou je ook kunnen afvragen waarom het noorden op de tekening beneden ligt. Maar waar ik me op zou willen concentreren zijn die onheilspellende, groen gemarkeerde handgeschreven woorden bij de ook al groen gemarkeerde dwarsverbinding die wordt aangeduid met ‘7.4’: ‘Bewaken + activeren’ en ‘Krol inzetten’.
Hier, bij 7.4, gaat het gebeuren, zoveel is wel duidelijk. Maar wat? Dat Krol (het zal Ruud toch niet zijn?) hiervoor nodig is, voorspelt eerlijk gezegd niet veel goeds. Krol zet je niet zomaar voor elk wissewasje in. Krol haalt z’n neus op voor wissewasjes. Krol is bovendien veel te duur voor wissewasjes. Krol zet je alleen in als alle andere mogelijkheden zijn uitgeput. Nee, ‘Krol inzetten’ duidt erop dat dit geen routineklusje is. Anders was dat bewaken en activeren ook nergens voor nodig. Zou het zo kunnen zijn dat bij 7.4 een bom is geplaatst die een trein moet doen ontsporen? En dat die bom wordt bewaakt, eerstdaags wordt geactiveerd en vervolgens door de ingezette master exploder Krol tot ontploffing wordt gebracht?

Of zou het zo kunnen zijn dat die zinderende hitte van vanochtend z’n sporen bij mij heeft achtergelaten? Komt ervan als er geen openbare watertappunten zijn.  

Klein mysterie 464 – Náksen doelie (2)

Waar ik óók weer niks van u op heb gehoord is de vraag of we de Horster zegswijze ennen náksen doelie wellicht als licht spottende koosnaam mogen betitelen. Gaat me zo langzamerhand echt de keel uithangen, hoor. U doet hier gratis en voor niets allerlei wijsheden op en de doodenkele keer dat ik u dan eens om een wederdienst vraag, geeft u niet thuis. Bah!
Als ik het Venrays machtig zou zijn, zou ik u maar wat graag voor uw nákse fallie geven, náksen dákraam dat u daar bent. Maar u heeft geluk. Want ik Venrays praten? Dat is enne nakse ien de tes vülle, zoals ze in Tienray en omstreken zeggen. Breek me trouwens de bek niet open over Venray, dorp van nákse hund. Maar voor hun náks gedoej zijn ze dan weer wel mooi aangewezen op een camping in ons mooie Melderslo.
Ach, laat ik me verder ook maar niet druk maken, bij dit waer um náks dór de lóch te vlege. En als we dan toch náks dór de lóch vlege, laten we het dan ook maar meteen pinnekenáks doen.

Klein mysterie 463 – Kaas

Baas boven baas dat is kaas,
van kaas word ik blij dat zei jij,
ik wist het niet het enige wat ik dacht
kaas is baas want daarvan krijg je kracht
kaas kaas kaas eet kaas zo niet dan ben je een dwaas
bier is slecht en kaas is baas raas naar de supermarkt want kaas is baas.
Bazige kaas met je mooie kleur fleur jij mij op.

Een gedicht van ZieMeGaan op het webforum Grepolis. Iemand misschien enig idee of Louis van Gaal wel eens publiceert onder het pseudoniem ZieMeGaan? 
Ik stuitte op het gedicht van ZieMeGaan nadat ik had gegoogled op ‘kaas eet kaas’. Een woordcombinatie die slechts negen hits oplevert. En in de meeste van die negen gevallen wordt ‘eet’ ook nog eens gevolgd door een leesteken. Zoals in ‘Martijn Bos denkt kaas, eet kaas en hij verkoopt kaasschaven over de hele wereld’. Maar niet dus bij het titelloze juweeltje van ZieMeGaan: kaas kaas kaas eet kaas zo niet dan ben je een dwaas. Was het proza geweest, dan zouden ook hier ongetwijfeld leestekens zijn opgedoken: Kaas, kaas, kaas, eet kaas. Zo niet dan ben je een dwaas.
Wat ik met het voorgaande slechts wil zeggen: de woordcombinatie ‘kaas eet kaas’ zonder leestekens is uiterst zeldzaam. De kans dat je kaas eet kaas in het wild tegenkomt is ongeveer even groot als de kans dat je in Nederland een levende wolf in het wild tegenkomt. Niet uitgesloten, wel zéér bijzonder. En wat wil nu het geval? U voelde ’m al aankomen: Horst is in het trotse bezit van een originele, onvervalste, unieke kaas eet kaas. Zonder leestekens! Ik ontdekte ’m donderdag op een elektriciteitskastje op de kruising Schoolstraat-Waterstraat:
Waarmee voor omwonenden van het elektriciteitskastje meteen de extatische toestand is verklaard waarin ze me donderdagavond mogelijk hebben waargenomen.
Wat de kreet betekent of waar ie voor staat? Daar vraag je me wat. Ik zie er in elk geval geen oproep in van een kaasboer zonder reclamebudget die met verf en kwast in de weer is geweest om de Mussenbuurt op te roepen tot het eten van meer kaas. Zelfs een reclamebudgetloze kaasboer had waarschijnlijk het eerste kaas laten volgen door een komma en (nog waarschijnlijker) het tweede kaas door een uitroepteken.
Verder lijkt een elektriciteitskastje me niet het meest geschikte medium om de wereld kond te doen van het verbazingwekkende feit dat een kaas een kaas heeft gegeten. Is meer iets voor De Telegraaf of de rubriek ‘Opmerkelijk’ van nu.nl. Ik acht het eveneens onwaarschijnlijk dat achter de kreet een bepaalde diepzinnige wijsheid schuilgaat. Horst is niet zo van de diepzinnige wijsheden. Waar ik eerder aan denk is een geheime boodschap. Van de ene inbreker aan de andere (‘Hier valt niets te halen’). Van de bankdirecteur aan zijn maîtresse (‘Morgen de eerste vlucht vanaf Schiphol naar Palma de Mallorca’). Of natuurlijk van de plaatselijke drugsdealer aan zijn clientèle (‘Ik heb geen cocaïne meer, maar heroïne is ook heel lekker’).

Baas boven baas dat is kaas

Klein mysterie 462 – Rotondekunst (1)

Zo, van die strontbezopen malloten die ons op Franse bergen te kakken zetten zijn we ook weer voor een jaar verlost. Nog een kleine twee weken en dan begint gelukkig het echte werk weer. Toch is zo’n Tour niet louter afzien, af en toe valt ook iets moois te zien. Vrijdag bijvoorbeeld. Kregen de coureurs me daar ineens gezelschap van een fiets! Ik kan het televisiefragment verdomme nergens terugvinden, dus ik zal het moeten beschrijven.
Elk dorp waaraan de Tour de France voorbijtrekt probeert zich te onderscheiden (in jargon: op de kaart te zetten). Meestal gebeurt dat door een weiland of korenveld van een tekst te voorzien die met wat uitingen van lokale huisvlijt is opgesierd. Iets in de trant van ‘Peyrat-la-Nonière ♥ le Tour’ of ‘Belvezet salue le monde’. Plichtsgetrouw pikt de camera in de helikopter het op maar twee seconden later ben je het alweer vergeten. Alleen in … (onvergeeflijk dat ik de naam van het dorp niet kan achterhalen) was het dus anders. Daar bewoog een meer dan levensgrote witte, ongedecoreerde en onbereden fiets, vermoedelijk hangend aan een voor de televisiecamera onzichtbare kabel, zich over enkele honderden meters met het peloton mee. Aan de linkerkant van de weg, op enkele meters hoogte. Machtig gezicht. Dorp voor eens en voor altijd op de kaart gezet. Kinetische kunst om je vingers bij af te likken.
Krijgt Horst aan de Maas een vergelijkbaar kinetisch kunstwerk? Ik had er nog niets over gehoord of gelezen, maar toch zijn er voortekenen die erop wijzen. Onlangs is namelijk op de rotonde Venloseweg-Meldersloseweg-Stationsstraat een gekromde paal geplaatst waaraan iets kan worden opgehangen. Nu is dat nog een onbestemd object,
maar waarom zou dit binnenkort niet worden vervangen door iets kunstzinnigs dat gaat ronddraaien?
Kinetische rotondekunst. Draaiend huis van John Körmeling op de Hasseltrotonde in Tilburg valt niet te overtreffen of zelfs maar te evenaren, maar Horst aan de Maas kan toch wel beter dan het ‘betoverende’, door Joop van den Heuvel in opdracht van Toverland gemaakte kunstwerk (waarvan ik altijd de indruk heb dat het een klein beetje beweegt – of vergis ik me nu?) op de rotonde Midden Peelweg-Helenaveenseweg?

[Klik hier voor het vervolg]

maandag 15 juli 2013

Intermezzo – Buurtkorfoprijplank (1)

Win een buurtkorfoprijplankbewaker met de beste buurtkorfaanrijplank! Hoe is het met de tuinkorfaoprijplank van uw buurt? Is het netjes rond de oprijplank? Is de hellingsgraad in orde? Geen glad oppervlak? Is de plank niet vermolmd? Niet te smal? Altijd schoon? Geen prooi voor knaagdieren? Is de aansluiting van de plank op de korf goed geborgd? Is de plank wel goed verzonken? Dan maken u en uw buren kans op een gratis buurtkorfoprijplankbewaker!
In Horst aan de Maas maken we bijna allemaal gebruik van de tuinkorfoprijplanken en meestal gaat dat prima. Als Horst-sweet-Horst zien we graag dat inwoners de oprijplanken op de juiste manier gebruiken. Goed gedrag mag wel eens beloond worden! En niet getreurd: ook oprijplanken die nu nog onder de maat zijn maken kans. Gewoon de boel op orde krijgen en houden met die plank.
Voor iedereen geldt: mail vóór 15 augustus een foto van de tuinkorfaanrijplank bij u in de buurt en u dingt mee naar de gratis buurtkorfoprijplankbewaker. De winnaar wordt gekozen op basis van onaangekondigde inspecties.
Nog even de spelregels op een rij, die overigens ook buiten deze prijsvraag al gelden:
  • u gebruikt de oprijplank alleen voor kruiwagens;
  • gebruik van de oprijplank als glijbaan is uit den boze;
  • de oprijplank mag niet breder zijn dan 37,81 centimeter;
  • de hellingsgraad van de oprijplank mag maximaal 28,72 procent bedragen;
  • de asdruk mag niet groter zijn dan 0,237 ton;
  • de lengte van de oprijplank mag de 1,684 meter niet te boven gaan;
  • de spanning van de band van kruiwagens die zich over de oprijplank bewegen mag maximaal 2,73 bar bedragen;
  • de inhoud van kruiwagens die zich bewegen over de oprijplank mag niet groter zijn dan 4,56 kubieke meter;
  • de bevestiging van de oprijplank aan de korf dient deugdelijk te zijn;
  • het begin van de oprijplank mag zich niet meer dan 12,31 centimeter onder het maaiveld bevinden;
  • het gebruik van dubbele oprijplanken is niet toegestaan;
  • de oprijplank dient er te allen tijde netjes uit te zien.
Eigenlijk heel simpel dus. En een wel heel gemakkelijke manier om samen met de buren kans te maken op een supertoffe buurtkorfoprijplankbewaker met supercoole uitstraling! Gewoon meedoen!
Mail een foto van uw buurtkorfoprijplank en een aanduiding van de locatie van uw oprijplank naar horstsweethorst@gmail.com of plaats uw foto rechtstreeks op de Horst-sweet-Horstpagina op Facebook. Op beide adressen kunt u ook terecht met vragen. De winnaar wordt gekozen op basis van onaangekondigde inspecties. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd.

(Klik hier voor de tussenstand op 29 juli!)