maandag 19 augustus 2013

Top 5 – Oude Lindspandoeken

Op 30 mei stelde de PvdA-PK-fractie schriftelijke vragen aan het gemeentebestuur over de staat van het pand waarin laatstelijk restaurant Aan Tafel was gevestigd, maar dat in Horst toch vooral bekendstaat onder de benaming De Oude Lind.
Sinds een brand in januari 2012 verkeert dit pand in desolate toestand. Steen des aanstoots voor de PvdA-PK: ‘Wij delen de mening van velen dat een pand met een dergelijk aangezicht het belang van Horst aan de Maas geen goed doet. Mensen nemen aanstoot aan de staat van het gebouw en mijden zelfs de noordelijke toegangsweg tot het centrum. En wat te denken van de vele toeristen die het centrum van Horst via de Venrayseweg binnen komen. Een slechter visitekaartje kunnen we ons bijna niet voorstellen.’
De maat is vol, vindt de PvdA-PK: ‘Wat onze fractie betreft heeft het imago van Horst aan de Maas lang genoeg geleden van het aangezicht van dit pand. Het wordt tijd dat onze inwoners en onze bezoekers weer met trots en zonder ergernis Horst via de Noordzijde binnen kunnen rijden zonder zich zorgen te hoeven maken over het verloederde uitzicht of de veiligheid.’
Nou loop ik zelf niet weg voor een potje overdrijven, maar de PvdA-PK kan er ook wat van. Zou Horst (aan de Maas) ook maar één toerist mislopen omdat De Oude Lind in ruïneuze toestand verkeert? Leidt het imago van Horst (aan de Maas) niet evenzeer (of meer) onder knullige rotondekunst, allerlei insinuaties over het gedrag van Polen of de komst van een megastal, om maar eens een paar dwarsstraten te noemen? Zouden ‘onze inwoners en onze bezoekers’ zich niet veel grotere zorgen maken over het verloederde uitzicht veroorzaakt door de bouw van een megalomane opslagloods aan de Midden Peelweg?
Zou de ergernis van ‘onze bewoners en onze bezoekers’ over de werking van de stoplichten bij De Oude Lind niet eerder een reden zijn de noordelijke toegangsweg tot het centrum te mijden dan de huidige staat van De Oude Lind?
Ik ben overigens wel nieuwsgierig naar de opvattingen van het gemeentebestuur in dezen – als ik het wel heb wachten de vragen van de PvdA-PK-fractie nog op een antwoord. In afwachting daarvan zou ik zeggen: ‘Tel je zegeningen.’ Is het u bijvoorbeeld ook al opgevallen dat op het afgebrande dak zo langzamerhand van alles wortel schiet? Kan beslist een prachtig visitekaartje worden. Als ik me niet vergis komen zelfs de dreps en de sierlijke vetmuur er tot wasdom, allebei prominent aanwezig op de rode lijst van bijna uitgestorven wilde plantensoorten. Koesteren dus.
En wat dacht u van het hek, dat geleidelijk is uitgegroeid tot een staalkaart van wat Horst op het gebied van evenementen allemaal vermag. Daar rijd je hetzij als bewoner hetzij als bezoeker toch trots en zonder ergernis langs? Is toch veel appetijtelijker dan die gemeentelijke aanplakborden?
De Horst-sweet-Horst top 5 van aan het hek rond De Oude Lind bevestigde spandoeken:

5.
Iets in Blitterswijck organiseren en het dan in het Engels aankondigen! In Blitterswijck?!

4.
Hoezo veel informatie? Al vallen die speciaale dubbele a’s daardoor wel wat minder op.

3.
Altijd weer die aanhalingstekens. Waarom toch? Waarom in godsnaam toch?

2.
Had het dan ook maar meteen Oktoberfest genoemd. Waar moet ik trouwens zijn?

1.
Dat ‘Horst’ zullen we er dan maar bij denken.

Top 5 – Benamingen voor de wijk ten noorden van Horst-Centrum

‘In welke wiëk woënde geej eigelik?’
‘In ’t Neej Dörp.’

‘In welke wijk woon jij eigenlijk?’
‘In de Norbertusparochie.’
Hoewel ik er ’s nachts niet van wakker lig, is het wel een vraag die me bij tijd en wijle bezighoudt: hoe heet de wijk waarin ik al nagenoeg m’n hele leven woon? Als iemand het me in het dialect zou vragen zou ik ‘Neej Dörp’ antwoorden; in het Nederlands ‘Norbertusparochie’ (voor het gemak ga ik er maar vanuit dat de vraag me nooit in het Duits, Engels, Frans of Oeigoers zal worden gesteld). Maar er zijn warempel nog wel meer benamingen in zwang voor de ten noorden van het centrum van Horst gelegen wijk die vanaf 1960 tot ontwikkeling kwam. Bruikbare en minder bruikbare, waarbij ik ‘Horst-Noord’ (de waarschijnlijk voor een groter gebied dan de wijk bedoelde naam die de autosnelwegborden siert) en het volstrekt belachelijke ‘Horst-Centrum’ (tegengekomen op de website van scholengemeenschap De Twister) nog buiten beschouwing laat.
Mijn top 5 van benamingen voor de wijk ten noorden van Horst-Centrum, waarbij ditmaal nu eens het (vermoedelijk) grootste draagvlak het voornaamste criterium is:  
5. Molenveld. Hoeveel mensen zouden de wijk onder deze naam kennen? En toch kom je ’m onder meer tegen op allerlei makelaarssites, in Hallo Horst aan de Maas, op website Ozoo en in de Leefbaarometer. Snel mee stoppen, zou ik zeggen. Niet onderscheidend genoeg en een jaartje of vijftig te laat geïntroduceerd. Bovendien heeft Grubbenvorst al een straat met de naam Molenveld. En in één gemeente een straat en een wijk met dezelfde naam zien bureaucraten niet graag.
4. Sjemdörp. Ging het om de mooiste naam, dan stond Sjemdörp beslist op 1. Helaas te weinig ingeburgerd. En gelukkig kan de gedachtenis aan Huub Truijen ook op andere manieren levend worden gehouden.
3. Norbertusparochie. Naam met de oudste rechten. Alleen: de parochie bestaat sinds enkele jaren niet meer als zelfstandige eenheid. Sowieso is het natuurlijk een beetje van de gekke een wijk de naam van een parochie te geven. Vervelende consequentie: ook ik zal m’n woordgebruik moeten aanpassen.
2. Neej Dörp. Blijft te allen tijde prima voldoen in het dialect. Voor het Nederlands en vooral voor schriftelijk gebruik minder geschikt. Want is het nu ‘neej’ of ‘ni-j’? En ‘dörp’ of ‘dörrep’?
1. Norbertuswijk. Wie zou hier nu iets tegenin kunnen brengen? Al moet niemand het wagen dat ‘wijk’ weg te laten. Wie ik ooit in mijn bijzijn in antwoord op de vraag in welke wijk hij of zij woont hoor antwoorden ‘Norbertus’, moet erop rekenen dat ie van mij een stevige schop onder z’n kont krijgt. Er zijn grenzen. 

maandag 12 augustus 2013

Klein mysterie 473 – Nieuw Gemengd Bedrijf (6)

Vakantietijd – dan kan ook Horst-sweet-Horst wel eens wat ontglippen. Het interview met Patrick van der Broeck dat op 1 juli verscheen op de website Boerderij.nl is echter bijzonder genoeg om nog even op terug te komen. De Limburgse gedeputeerde (CDA; ruimte en infra) doet daarin namelijk opmerkelijke uitspraken over de intensieve landbouw in het algemeen en het Nieuw Gemengd Bedrijf (NGB), de megastal (ook wel betiteld als megamegastal) die moet verrijzen in landbouwontwikkelingsgebied Witveld, in het bijzonder.
Aanleiding voor het artikel vormt het voornemen van het provinciebestuur grootschalige veebedrijven toegang te verlenen tot bedrijfsterreinen. Patrick van der Broeck licht toe: ‘Grootschalige, intensieve productie van vlees, eieren en kasgroenten moet de ruimte krijgen en maatschappelijk in te passen zijn. Dat lukt niet in het buitengebied.’ De gedeputeerde verwijst daarbij naar het Nieuw Gemengd Bedrijf: ‘De locatie van het NGB was het probleem waar het project op strandde. Deze bedrijven kunnen we wel een plek geven op een bedrijventerrein, nabij de stad.’  
Als ik het wel heb, heeft alleen Behoud De Parel dit nieuws opgepikt. Vreemd. Heel vreemd. Want Patrick van der Broeck zegt hier toch heus dat het Nieuw Gemengd Bedrijf is gestrand. Met andere woorden: dat het Nieuw Gemengd Bedrijf na al die jaren is mislukt, geflopt, vastgelopen, op dood spoor is beland, de mist is ingegaan, op niets is uitgelopen, in duigen is gevallen. Wie zou verwachten dat in Grubbenvorst spontane volksfeesten zijn uitgebroken, Behoud De Parel de victorie kraait en voormalig wethouder en NGB-voorvechter Leon Litjens zich bij het vernemen van het nieuws in een paprika verslikte, komt bedrogen uit. De realiteit is dan ook dat een nieuw ontwerpbesluit voor een milieuvergunning voor het Nieuw Gemengd Bedrijf momenteel ter inzage ligt.
De vraag is wat Van der Broeck heeft bezield. Was de wens de vader van de gedachte? Wilde hij gevolg geven aan de aloude CDA-traditie van A zeggen en B doen? Schepte hij er genoegen in olie op het vuur te gooien? Of zijn z’n woorden gewoon verkeerd weergegeven? Laten we uitgaan van het laatste. Dan nog laat dit onverlet dat het standpunt van het provinciebestuur (grootschalige veebedrijven naar bedrijfsterreinen) logischerwijs ook gevolgen moet hebben voor het Nieuw Gemengd Bedrijf. Want als er één grootschalig veebedrijf is, dan deze megastal wel.
Je mag dus verwachten dat de provincie onder leiding van Patrick van der Broeck alles op alles gaat zetten om het Nieuw Gemengd Bedrijf (de eerste spade moet nota bene nog de grond in) verplaatst te krijgen van het Witveld naar een bedrijfsterrein. Hoewel het natuurlijk ook zomaar zou kunnen zijn dat het Witveld ineens tot bedrijfsterrein wordt verklaard. Leer mij mijn pappenheimers kennen.

Klein mysterie 472 – Verdrinking (3)

En zo werd Horst afgelopen week na de verdrinkingsdood van twee Poolse tieners in de Kasteelse Bossen even landelijk nieuws. Ook het eerbiedwaardige NRC Handelsblad vaardigde in de persoon van Arjen Schreuder een verslaggever af naar de Kasteelse Bossen. Centraal in zijn in de krant van dinsdag gepubliceerde artikel staat de vraag of Polen misschien niet kunnen zwemmen.
Veel autochtone Nederlanders geloven wel in deze verklaring.
Waarna welgeteld één ‘jongeman’ wordt geciteerd die deze verklaring bevestigt. Een Poolse sluit zich bij hem aan.
Zwemmen is voor Polen net zoiets als fietsen, zegt ze. “Dat kunnen Nederlandse kinderen al heel snel maar wij niet.”
Klopt niets van, zegt Tomek, een ‘stevige Poolse kerel’.
“Polen kunnen even goed zwemmen als Nederlanders of mensen uit andere landen.”
Een ‘viertal Poolse twintigers’ sluit zich bij Tomek aan.
“Wij hebben allemaal zwemles op school gekregen.”
Hoe zit het nou? Kunnen Polen nou zwemmen of niet? Ik heb niet zoveel verstand van journalistiek, maar ik zou denken dat je na zulke volstrekt tegenstrijdige beweringen van toevallig aanwezigen zelf eens wat onderzoek gaat doen. Zo niet Arjen Schreuder. Die laat het er maar bij zitten. En stapt vrolijk over naar het mogelijke verband tussen alcoholgebruik en de verdrinkingsdood van de twee Polen.
“Misschien hebben ze te veel gedronken en zijn ze overmoedig geworden”, zegt Adam. Ook deze oorzaak wordt door Nederlandse bezoekers van het recreatiestrand graag genoemd.
Waarna precies één Nederlandse bezoeker uitlegt dat je beter niet kunt gaan zwemmen als je gedronken hebt. En dat was het dan.
Inderdaad, bijzonder verhelderend, zo’n artikel. Maar ook onze regionale tegenhanger van de NRC, Dagblad De Limburger, kan er wat van. Die suggereerde vorige week maandag op de voorpagina een verband tussen de verdrinking van de Poolse tieners en de aanwezigheid op het dagstrand van een pomp ter bestrijding van blauwalg.
De pomp zuigt water op en spuit dat via een andere slang weer in het oude grindgat. (…) De twee Poolse jongeren verdwenen vrijdagavond vlakbij de pomp onder water. 
Waarna een vrouw aan het woord komt die beweert dat haar kinderen enkele dagen eerder door de zuigkracht van de pomp onderuit werden getrokken.
Volgens de gemeente Horst aan de Maas en de politie kan de pomp niet tot gevaar leiden. (…) “De pomp kan nog niet eens een kleine vis opzuigen”, zegt een politiewoordvoerder.
Einde verhaal. [Klik op de pijl om het filmpje te starten]
Wéér twee volstrekt tegenstrijdige verklaringen die schreeuwen om nader journalistiek onderzoek. Of die vrouw kraamt inderdaad de grootste onzin uit en behoort niet in de krant aan het woord te komen óf gemeente en politie hebben een groot probleem. Uit het feit dat de krant er in de loop van de week niet meer op is teruggekomen leid ik af dat we het betreffende artikel waarschijnlijk mogen scharen onder het kopje ‘Sensatiejournalistiek’. Anders hadden we de voorbije dagen ook beslist nog wel iets gelezen over de werkzaamheden die afgelopen week plaatsvonden aan en bij de bewuste pomp.

Top 5 – Rampen die cashless Kees staan te wachten

Onze burgervader gaat vanaf morgen een week zonder contant geld door het leven. Zeven dagen lang zal Kees bij betalingen uitsluitend z’n pinpas gebruiken; munten en papiergeld gaan achter slot en grendel. Hij betuigt hiermee steun aan de landelijke campagne Pinnen, ja graag.
Horst-sweet-Horst wenst Kees veel sterkte. Zou de goede man wel beseffen in welke hel hij terechtkomt? Op internet viel al te lezen dat hij de weekmarkt dit keer kan overslaan en dat hij het overheerlijke kroketje uit de muur aan z’n neus voorbij zal moeten laten gaan. Hoe vervelend ook, dit is slechts peanuts vergeleken bij de andere rampen die hem te wachten staan. Ik voorspel een ernstig isolement voor Kees op familiair, cultureel, religieus, sociaal en moreel gebied, en dan vergeet ik waarschijnlijk nog een paar gebieden.

De Horst-sweet-Horst top 5 van rampen die cashless Kees komende week gaan overkomen:

5. Geen Monopoly kunnen spelen. Gebeure wat gebeuren mag, elke dag stipt om zeven uur zit Kees klaar voor een potje Monopoly met z’n huisgenoten. Behalve komende week dan.   
4. Beschaamd de andere kant op moeten kijken als de Oost-Europese straatmuzikant-zonder-pinapparaat hem bij de ingang van Jan Linders om een kleine bijdrage vraagt. Ad rem als de accordeonist is, zet ie meteen Money, Money, Money van Abba in.   

3. Zonder wisselgeld zitten als hij vrijdag z’n wekelijkse portie steekpenningen krijgt overhandigd. Gemeenteraad en college van burgemeester en wethouders hebben onlangs ruiterlijk erkend dat steekpenningen een onlosmakelijk onderdeel vormen van de Horster bestuurscultuur. Ze hechten er wel aan dat een en ander correct gebeurt. Het gaat tenslotte om gemeenschapsgeld. Het vervelende is nu dat die steekpenningen altijd in briefjes van vijfhonderd worden uitgekeerd. Voor deze ene keer zal Kees daarom moeten afzien van het teruggeven van wisselgeld.   
2. Niet aan de knoppen kunnen draaien. Zoals bekend worden de besluiten van het college van burgemeester en wethouders elke dinsdagochtend genomen tijdens een rijkelijk met spiritualia overgoten potje toepen. Maar zonder kaartgeld heb je daar niets te zoeken.
1. Donderdag, op Maria Tenhemelopneming, door een bomvolle Tienrayse kerk voor gere peen worden uitgemaakt. Had u anders verwacht als de hoogste gezagsdrager van de gemeente de collecteschaal aan zich voorbij laat gaan?  

Actualisatie – Kinetische rotondekunst

Hallo Horst aan de Maas heeft mijn droom van een kinetisch kunstwerk op de rotonde Venloseweg-Meldersloseweg-Stationsstraat wreed verstoord.
Het als altijd wakkere weekblad onthulde donderdag dat de gekromde paal een hengel voorstelt, dat wat ik als ‘onbestemd object’ betitelde een dobber is en dat de zilverkleurige beplanting stromend water symboliseert. Refereert allemaal aan de naam die de rotonde onlangs heeft gekregen: Naar de Maas. En vloeit voort uit het streven van de Dorpsraad Horst de dorpsentrees te verfraaien.
De vraag moet nu luiden: is de dorpsraad daar in dit geval in geslaagd? Tja … Ik zou me kunnen verschuilen achter open deuren als ‘smaken verschillen’ en ‘over smaak valt niet te twisten’. Laat ik er evenwel niet omheen draaien: ik vind het niks. De creatie zou waarschijnlijk hoge ogen gooien op een bloemencorso. Ook menig achtertuintje zou er door kunnen opfleuren. Maar als uithangbord, als visitekaartje, als appetizer voor het centrum van Horst acht ik haar volstrekt ontoereikend. Te kneuterig, te weinig gewicht in de schaal leggend, te weinig de nieuwsgierigheid prikkelend. Wie er voor het eerst mee wordt geconfronteerd zal niet onmiddellijk de noodzaak voelen het centrum van Horst met een bezoek te vereren. Terwijl ik uit de medewerking van de Werkgroep Groenaankleding van het Centrum Management afleid dat dat toch wel degelijk de bedoeling is. Naar de Maas lijkt me ook niet meteen een logische benaming voor een rotonde die de entree vormt tot Horst. En nu we het er toch over hebben: had het niet meer voor de hand gelegen het ensemble aan de Melderslosewegkant van de rotonde te plaatsen? Die weg leidt immers uiteindelijk naar de Maas.
Zo kan ie wel weer, vindt u ook niet? Ter geruststelling van de initiatiefnemers kan ik melden dat mijn mening nog veel minder gewicht in de schaal legt dan hengel, dobber en zilverkleurige beplanting. Wat evenmin onvermeld mag blijven: mijn kritiek wil niet automatisch zeggen dat ik geen waardering heb voor het initiatief. Alleen zou ik voor een andere uitvoering hebben gekozen. Mijn hoop is nu gevestigd op de verfraaiing van de rotonde Westsingel-Americaanseweg.
Volgens de notulen van de voorlaatste dorpsraadvergadering (klik hier en vervolgens op notulen 18 april 2013) gaat beeldend kunstenaar Ruud van der Beele uit Arcen daarbij een rol spelen. Al ben ik dan ook wel weer erg benieuwd waarop de samenwerking met Roel Sanders is stukgelopen. De Horster beeldend kunstenaar had voor die rotonde zelfs al een ontwerp gemaakt. En ik was eigenlijk wel toe aan een werk in de openbare ruimte van de man die de prachtige man met hond(je) in het gemeentehuis op z’n naam heeft staan.

maandag 5 augustus 2013

Klein mysterie 471 – Verdrinking (2)

Binnen twaalf uur na publicatie was het bericht van gisteren over de verdrinkingsdood van twee tieners in de Kasteelse Bossen de verreweg best bezochte pagina uit de vijfjarige geschiedenis van Horst-sweet-Horst. Zal ongetwijfeld iets te maken hebben met het feit dat er sinds kort ook een Horst-sweet-Horst Facebookpagina is. Misschien vond het bericht ook wel grote verspreiding omdat er een mening in werd verwoord die door velen wordt gedeeld. Laten we het hopen. Zo heel opzienbarend was die mening overigens niet: je mag aannemen dat iedereen met een beetje gezond verstand er hetzelfde over denkt.
Blijft de vraag of redacties van (vooral internet)media vuilspuiters een podium moeten geven. Anders gezegd: dienen ze reacties op hun berichten die getuigen van vuilspuiterij al dan niet te verwijderen? Gisteren schreef ik al dat ik het niet wist en vandaag weet ik het nog steeds niet. De meeste mensen die reageerden op het Horst-sweet-Horststukje zeggen: ‘Verwijderen’. Instinctief neig ik daar ook toe. Er zijn grenzen en waar die worden overschreden, behoort een redactie in te grijpen. Alleen: het bepalen van die grens is lastiger dan je in eerste instantie misschien denkt. Bij de gisteren geciteerde reacties lukt dat over het algemeen wel. Maar wat doe je met ‘John’ als hij op InHorst zegt: ‘Als het aan mij ligt mogen alle buitenlandse werknemers weer netjes terug naar hun eigen land, de werkloze nederlander erneer zetten (wie weigert geen uitkering). Groot probleem opgelost. En ook nog een veel minder criminaliteit ...’ In mijn ogen ongepast, discriminerend en stigmatiserend (vooral die laatste zin dan) – anderen zullen er minder aanstoot aan nemen. Zoals er ook mensen zullen zijn die zich gekwetst of beledigd voelen als ik het CDA of een van zijn vertegenwoordigers op de hak neem. En zoals ik me elke keer weer kapot erger als de politie rept over ‘mensen met een Oost-Europees uiterlijk’.
Ik wil maar zeggen: iedereen heeft zo z’n eigen gevoeligheden en is op het ene terrein toleranter dan op het andere. Zie daar als redactie maar eens soep van te maken. Wat in mijn ogen in elk geval zou helpen, is het onmogelijk maken om anoniem of onder schuilnaam te reageren. Als je dan al zo’n ferme mening hebt, durf er dan ook maar met naam en toenaam voor uit te komen. Al zou je daar weer tegenin kunnen brengen dat anonieme vuilspuiterij op internet mogelijk voorkomt dat blijkbaar aanwezige frustraties op andere, nóg schandelijker wijze(n), worden geuit.  
Ingewikkeld allemaal. Net zoals de vraag of ik (en anderen) in het openbaar blijk moeten geven van hun afkeer van die vuilspuiterij. Negeren of ageren? Doodzwijgen lijkt me eigenlijk het meest effectief. Alleen is dat in sommige gevallen zo verdomde lastig.

Intermezzo – Garageboxavond (1)

Herinnert u zich het stukje over Sint-Petersburgse (en Horster) garageboxen nog? Welnu, Marcel Brons, de Utrechtse fotograaf wiens foto’s de aanleiding vormden voor het stukje, komt naar Horst. En wel op donderdag 29 augustus, bij gelegenheid van de eerste Horst-sweet-Horst Garageboxavond. Ja, u leest het goed: Horst-sweet-Horst organiseert een Garageboxavond! Wat die avond om het lijf heeft? Veel en van alles. Zo zal Marcel Brons foto’s en filmpjes vertonen die hij maakte van en over de Sint-Petersburgse garageboxen en de mensen die hen bevolken. Ook zal hij vertellen over opkomst en ondergang van dit fascinerende Russische cultuurfenomeen. Ter inleiding:
Een tweede gast is Jeroen Broeckx. Deze jonge Begische filmmaker studeerde in 2012 af aan de Brusselse hogeschool voor de kunsten met 30m3, een documentaire over garageboxen en alles wat daarin gebeurt. Hij won er een wildcard van het Vlaams Audiovisueel Fonds mee en de film werd ook vertoond op het documentairefilmfestival Docville in Leuven. Jeroen zal de achttien minuten durende documentaire tijdens de Garageboxavond van een inleiding voorzien en daarna vertonen. Hier is alvast de trailer:
Het derde speerpunt van de avond vormen de Horster garageboxen. Er zal een wandeling worden gemaakt langs een aantal garageboxen in de wijk die bekendstaat onder de benamingen Norbertusparochie, Meuleveld, Neej Dörp en Sjemdörp. Tijdens die wandeling vinden enkele verrassende activiteiten plaats waarvan de inhoud nu nog niet kan worden verklapt. Om dit onderdeel van het programma helemaal te doen slagen is de organisatie wel nog op zoek naar enkele garageboxhouders in deze wijk. Kent u iemand die er een garagebox huurt of bezit? Mail dan s.v.p. naar horstsweethorst@gmail.com. 
De eerste Horst-sweet-Horst Garageboxavond, een avond ter lering én vermaak, vindt op 29 augustus plaats in café Cambrinus, Venrayseweg 94 te Horst, begint om 18.30 uur en eindigt omstreeks 22.00 uur. Met het oog op de organisatie is aanmelding vooraf noodzakelijk. De kosten voor deelname (ter dekking van de onkosten en de kosten van enkele versnaperingen in stijl) bedragen 4,50 euro per persoon, op 29 augustus ter plekke te voldoen.
Later deze week zal grotere bekendheid aan deze avond worden gegeven, maar trouwe lezers van Horst-sweet-Horst krijgen natuurlijk als eersten de kans zich aan te melden. Een e-mail naar horstsweethorst@gmail.com volstaat.

Klein mysterie 470 – Varkens (1)

Gewapend met een rolmaat toog ik naar de Saarweg in America. Aanwonenden van de onverharde Saarweg klaagden dit voorjaar over de miserabele toestand van de weg. ‘Afhankelijk van de weersomstandigheden is hij de ene keer een “blubberbak” en de andere keer een “rotsgebied”’, schreef Dagblad De Limburger. Hoewel het gemeentebestuur inmiddels had besloten de weg vanwege de kosten en de mogelijke precedentwerking niet te asfalteren, was het misschien toch lonend de situatie persoonlijk in ogenschouw te gaan nemen.

De rolmaat ging mee om de diepte van de kuilen te meten. Ik heb ’m niet gebruikt. Omdat de toestand van de Saarweg me niet zo miserabel toescheen als de aanwonenden het hadden doen voorkomen. Maar vooral omdat iets anders aan de Saarweg mijn aandacht opeiste. Een wonder is teveel gezegd, wel iets dat in de buurt komt. Iets bijzonders, iets magnifieks, iets wat ik in geen dertig jaar meer in Horst (aan de Maas) had gezien, iets om tranen van in de ogen te krijgen: een wei met varkens! Varkens die zich wentelden in de modder, varkens die languit lagen te doezelen in de brandende zon, varkens die de toch al behoorlijk omgewoelde wei nog verder omwoelden. Kortom varkens die een varkensleven leidden zoals een varkensleven ooit moet zijn bedoeld. Hoeveel van de meer dan 250 duizend varkens die Horst aan de Maas telt, zouden hen dat na kunnen zeggen?
Enkele dagen later keerde ik terug om het bijna-wonder nogmaals te aanschouwen. Ik raakte in gesprek met de varkenshouder. Bonte Bentheimers waren het, een oud varkensras met zijn oorsprong in Bad Bentheim, net over de grens bij Enschede. Nee, hij was geen biologische boer: het voer dat hij zijn bonte Bentheimers gaf, voldeed niet helemaal aan de daarvoor geldende normen. Zoals er toch al zoveel regeltjes en voorwaarden waren waaraan hij moest voldoen. En ja, ook zijn varkens waren uiteindelijk bestemd voor menselijke consumptie, daar wond ie verder geen doekjes omheen. Maar hij had nooit meegewild in het alsmaar meer en alsmaar groter van de intensieve veehouderij. Daarom was ie een jaar of vier geleden begonnen met het fokken van bonte Bentheimers. Nu liepen er dertig rond, maar het waren er ook wel eens vijftig – plaats genoeg.
Hij wees op een zeug die binnenkort ging jongen. Hij vertelde dat ie dagelijks met de tuinslang een bad creëerde voor de varkens, waarvan ze alleen gebruikmaakten als het warmer was dan 22 graden. Hij had het over de intelligentie van varkens. Hij zei dat het na een regenbui één grote modderpoel was, maar dat de varkens – anders dan hijzelf – daar absoluut niet om maalden.
Hoewel ogenschijnlijk niet zo’n zorgelijk type, was er toch één ding dat ’m dwars zat: het bleek verdomde moeilijk afnemers voor z’n vlees te vinden. Hem was voorgespiegeld dat de betere restaurants er gegarandeerd belangstelling voor zouden hebben. Dat viel dus tegen, bovendien waren ze lang niet altijd bereid er een aanvaardbare prijs voor neer te tellen. Ook het aantal particuliere afnemers kon hoger. Want, ja, gedroomde varkenslevens of niet, ook bij hem moest er uiteindelijk brood op de plank komen.
Daarmee waren we ten slotte aanbeland bij een vreemde paradox: hoe meer vlees van deze bonte Bentheimers wordt verkocht, hoe groter de kans dat dit bijna-wonder hier aan de Saarweg blijft voortbestaan. Voorwaar een gedachte waar ik nog even aan moet wennen. Maar goed, als u toch varkensvlees eet, koop het dan in godsnaam bij deze varkenshouder. Klik hier om contact met hem op te nemen.  

zondag 4 augustus 2013

Klein mysterie 469 – Verdrinking (1)

Vrijdagavond verdronken in de Kasteelse Bossen twee tieners. Een nauwelijks in woorden te vatten drama. Op website InHorst (klik hier en hier) probeerde een aantal mensen het toch.
Peter: ‘Alcohol, polen en zwemmen, een levensgevaarlijke combinatie. Don't try this at home.’

Jan: ‘Krijgt deze groep polen wel bekeuring vor zwemmen buiten de toegestane tijden. Wij Horstenaren krijgen dat nl. wel. Tevens alle kosten voor de hulpdiensten laten betalen a.u.b.’

Umi: ‘Haal gewoon 2 nieuwe, valt niemand op.’

John: ‘wie zegt dat die 2 personen echt zijn verdwenen?? Trouwens ik vind het ook echt erg, mocht het waar zijn! Maar hoezo werken polen 10x harden dan wij?? Is dat ooit bewezen... ze maken misschien wel langere dagen (wat wettelijk ook nog eens verboden is, maar gewoon wel wordt toegestaan..voorbeeld prima champ).En ook nog niet eens voor hetzelfde geld! Veel minder, onder het wettelijke minimum! Krijgen gratis fiets, zitten vaak met veel te veel in een huis/onderkomen...nee als het aan mij ligt mogen alle buitenlandse werknemers weer netjes terug naar hun eigen land, de werkloze nederlander erneer zetten (wie weigert geen uitkering). Groot probleem opgelost. En ook nog een veel minder criminaliteit...’

Schrijver: ‘Belachelijk wat hier gebeurd al deze mankracht wie betaald deze onzin.Denk maar niet in de stoutste dromen dat als 2 Nederlanders verdrinken in Polen er net zoveel mensen worden ingezet.Lekker op de bodem laten liggen tuigvolk’
Deze laatste reactie is inmiddels door de redactie verwijderd. Op nu.nl zijn de meeste van de 211 reacties op het nieuws van de verdrinkingsdood verwijderd door de redactie – u mag raden waarom. PowNed laat gewoon alle reacties staan. Wie lust heeft ze te lezen, moet hier en hier klikken.
Moeten redacties zulke reacties verwijderen of juist niet? Moet je zulke reacties, waarvan je maar hoopt dat ze niet representatief zijn, doodzwijgen of juist niet?

Ik weet het niet. Echt niet. Wat ik wel weet, is dat ik word bevangen door diepe schaamte, intense walging, peilloze moedeloosheid en machteloze woede bij het lezen van zulke reacties. Zal wel pathetisch klinken, maar dat moet dan maar.

maandag 29 juli 2013

Klein mysterie 468 – Steekpenningen

De voltallige gemeenteraad van Horst aan de Maas heeft eerder vandaag een officiële aanklacht ingediend tegen Johan Houwers. Het onlangs afgetreden Tweede Kamerlid (VVD) heeft tegenover de Nederlandse Anticorruptieautoriteit een boekje opengedaan over corruptiepraktijken binnen de VVD, zo meldde website De Speld (‘Uw vaste prik voor betrouwbaar nieuws’) afgelopen vrijdag. Houwers refereerde daarbij ook zijdelings aan de gemeenteraad van Horst aan de Maas. Op de vraag of minister-president Mark Rutte steekpenningen had ontvangen zou Houwers volgens De Speld namelijk hebben geantwoord: ‘Iedereen weet dat je zonder steekpenningen nooit verder komt dan een raadslidmaatschap in Horst aan de Maas. Dan weet jij genoeg.’ Deze opmerking is de Horster politici in het verkeerde keelgat geschoten. 
In een gezamenlijke persverklaring stellen gemeenteraad en college van burgemeester en wethouders dat ze zich door Houwers voelen aangetast in hun eer en goede naam. In tegenstelling tot wat Houwers beweert, benadrukt de raad dat het gebruik van steekpenningen in Horst aan de Maas sinds jaar en dag usance is. ‘Steekpenningen hebben er mede toe bijgedragen dat het hier al jaren zo gesmeerd loopt’, zo valt in de wandelgangen te vernemen. ‘Steekpenningen zijn de haarlemmerolie, de kurk waarop deze fantastische gemeente drijft.’ Een ouder raadslid: ‘De tijden zijn wel veranderd. Kon je vroeger nog volstaan met het geven van een rondje in het dorpscafé, tegenwoordig zit het vaak in de sfeer van sex, drugs en rock & roll. Het gemoedelijke is er zo wel een beetje vanaf gegaan.’   
Opmerkelijk is dat ook de SP zich achter het raadsinitiatief heeft geschaard, terwijl de partij juist bekend staat als notoire dwarsligger. Een prominent SP-raadslid: ‘Toch kunnen ook wij dit niet over onze kant laten gaan. We zitten hier verdorie wel in Limburg, corruptie zit gewoon in onze genen. Ook wij hechten eraan dat steekpenningen hier gemeengoed blijven.’
Gemeenteraad en college distantiëren zich overigens nadrukkelijk van voormalig wethouder Leon Litjens (CDA). Die twitterde vrijdag naar aanleiding van de uitspraak van Houwers: ‘Mooi compliment voor raad HadM.’ Raad en college realiseren zich maar al te goed dat de tweet van Litjens ironisch is bedoeld, maar vrezen dat de wat minder goede verstaander er de indruk aan zou kunnen ontlenen dat steekpenningen in Horst aan de Maas inderdaad uit den boze zijn. ‘Als dat beeld ontstaat, is deze gemeente ten dode opgeschreven’, aldus een raadslid van een van de coalitiepartijen.

Actualisatie – Buurtkorfoprijplank

De twee weken geleden gelanceerde wedstrijd voor de beste buurtkorfoprijplank van Horst aan de Maas blijkt geheel onverwacht een schot in de roos. Waar Horst-sweet-Horstlezers normaalgesproken nog niet door een kanon in beweging zijn te krijgen, daar stromen nu de inzendingen vanuit alle delen van de gemeente in groten getale binnen. Allemaal een gevolg van die prijs (een – toegegeven – supertoffe buurtkorfoprijplankbewaker met supercoole uitstraling) die eraan verbonden is? Zijn Horst-sweet-Horstlezers dan werkelijk zo materialistisch?
Hier alvast een filmpje met een selectie van de tot dusverre genomineerde oprijplanken (klik op de pijl om het filmpje te starten):
   
Inmiddels heeft ons ook een groot aantal vragen bereikt over de twee weken geleden geformuleerde spelregels, die overigens ook buiten deze prijsvraag al gelden. Verreweg de meeste vragen hebben betrekking op de genoemde afmetingen, gewichten, percentages et cetera. Of het niet allemaal een onsje minder kan. Laten we daar volkomen duidelijk in zijn: nee, het kan geen onsje minder. Als iedereen z’n eigen maatstaven gaat aanleggen, wordt het een janboel. En dat wilden we toch juist met z’n allen voorkomen? Dan krijgen we het met z’n allen toch nooit netjes?
Van de overige vragen willen we er graag nog één uitlichten. Ze is afkomstig van enkele bewoners uit de omgeving van de aan het einde van de Prinses Irenestraat geplaatste bladkorf. Die korf heeft geen oprijplank maar een betonnen fietsenstallinggleuf die een tweede leven heeft gekregen.
‘Mag dit?’, was de eenvoudige vraag van de buurtbewoners. Overleg op hoog niveau heeft geleid tot een bevestigend antwoord. Het zou zelfs zijn toe te juichen als meer van dergelijke voormalige fietsenstallinggleuven bij onze bladkorven verschenen. Hun strakke voorkomen maakt de omgeving er alleen maar nog netjezer op en daar is het ons toch allemaal om te doen? Dus ook buurten met betonnen buurtkorfoprijgleuven worden van harte uitgenodigd deel te nemen aan deze prijsvraag. Wel nog even de spelregels voor betonnen buurtkorfoprijgleuven op een rij, die overigens ook buiten deze prijsvraag gelden:
·         buurtkorfoprijgleuven van gewapend beton zijn niet toegestaan;
·         de gleufbreedte mag de 7,58 centimeter niet te boven gaan;
·         het gewicht van de oprijgleuf mag maximaal 246,74 kilo bedragen;
·         het gebruik van dubbele oprijgleuven is niet toegestaan;
·         de oprijgleuf dient er te allen tijde netjes uit te zien.
Inzendingen voor de beste buurtkorfoprijplank van Horst aan de Maas zijn nog welkom tot 15 augustus. Mail een foto van uw buurtkorfoprijplank of –gleuf en een aanduiding van de locatie van uw plank dan wel gleuf naar horstsweethorst@gmail.com of plaats uw foto rechtstreeks op de Horst-sweet-Horstpagina op Facebook.  

Klein mysterie 467 – Bizarre barrière (2)

Het is tegenwoordig nogal in de mode voor een goed doel tegen een Zuid-Franse berg op te fietsen. Alpe d’Huzes en meer van dergelijke initiatieven, enfin u kent ze wel. Uit de grond van m’n hart: prachtig dat mensen dat zomaar doen. Wat ik me alleen weleens afvraag is waarom ze het altijd zo ver zoeken. Ook dichter bij huis zijn meer dan genoeg vergelijkbare sportieve uitdagingen te vinden. Het aangaan daarvan heeft bovendien als voordeel dat de bespaarde reis- en verblijfkosten ten gunste van het goede doel kunnen komen.
Nu zegt u natuurlijk: ‘Noem me dan eens één zo’n sportieve uitdaging dicht bij huis.’ Gelijk heeft u, al zou u moeten weten dat ik niet over een nacht ijs ga wanneer ik zoiets beweer. Met andere woorden: ik heb de afgelopen dagen her en der eens wat onderzoek gedaan en ben tot de conclusie gekomen dat ook in ons eigen Horst aan de Maas zo’n sportieve uitdaging te vinden is. Waar? In de Burgemeester Geurtsstraat. Wat lacht u nou? Nee, ik neem u niet in de maling, ik zou niet durven. Het gaat om deze door een man met trilby hoed geflankeerde fietsbarrière, gelegen aan het einde van de straat en aan het begin van een voetpaadje dat uitkomt op de Wittebrugweg:
Waar ’m nu de sportieve uitdaging in zit? Heel eenvoudig: met de fiets in de hand deze barrière zien te passeren, zonder dat u of uw fiets hiervan schade ondervindt. Nee, niet lachen. Ik geef u op een briefje: lukt het u deze hindernis te nemen zonder kleerscheuren, kettingbreuken, open beenwonden of dubbelgevouwen achterwiel, dan levert u een prestatie die hoger valt aan te slaan dan zes keer achter elkaar Alpe d’Huez opfietsen (opkruipen mag ook).
Ik mag mezelf na meer dan een half jaar autoloos door het leven gaan inmiddels een ervaren fietser noemen, maar mij is het ondanks talloze pogingen niet gelukt deze barrière ongeschonden te nemen: m’n fiets ligt op de schroothoop en ik zelf in de kreukels (klik op de pijl om het filmpje te starten):

U gelooft me niet, hè? Nou, neem dan zelf eens de proef op de som, daarna mauwt u wel anders. En kom me achteraf niet aan met het smoesje dat die barrière niet bedoeld is om met de fiets aan de hand te passeren: als ze érgens voor is bedoeld dan juist daarvoor.