Trapveldjesvoetballers (22)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Fadi Hamdallah al-Nassan, 17 jaar, overleden op 18 juli 2026 in Al-Mughayyir op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever

De zeventienjarige Fadi Hamdallah al-Nassan was een talentvolle voetballer, die speelde bij Al-Mughayyir Club en behoorde tot het Palestijnse nationale jeugdteam. Fadi woonde in Al-Mughayyir, een afgelegen Palestijns dorp op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever, dertig kilometer ten noordoosten van Ramallah. Sinds de Zesdaagse Oorlog van 1967 bezet Israël de Westelijke Jordaanoever. Het bouwde er meer dan honderd nederzettingen. Daarnaast stichtten individuele Israëlische kolonisten er honderden zogeheten buitenposten. Zowel de nederzettingen als de buitenposten zijn illegaal volgens het internationaal recht.

Het geweld dat de Israëlische kolonisten gebruiken tegen de Palestijnse bevolking neemt hand over hand toe en wordt onbestraft gelaten door Israël. Fadi Hamdallah al-Nassan is een van de recente slachtoffers. Hij werd op zaterdag 11 juli neergeschoten bij een aanval door Israëlische kolonisten op Al-Mughayyir. Amputatie van een been was noodzakelijk, maar desondanks overleed hij een week later aan zijn verwondingen. Twee andere inwoners van Al-Mughayyir werden bij dezelfde aanval geraakt door rubberkogels van Israëlische troepen, terwijl een tienjarige jongen een flitsgranaat op zijn hoofd kreeg.

Het wrange noodlot wil dat Fadi op 21 april van dit jaar als eerste ter plekke was toen zijn neef Aus Hamdi Al-Nassan eveneens in Al-Mughayyir werd doodgeschoten door een Israëlische kolonist. Net als Fadi was Aus een talentvolle voetballer. Hij figureerde eerder al in deze serie (klik hier).

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Libanon – allemaal door toedoen van Israël. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje tussen de A73 en de Van Merwijckstraat in Horst. Klik hier, hier en hier voor de voornaamste bronnen voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (21)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Saleem Al-Ashqar, 32 jaar, overleden op 29 juni 2026 in Al-Qarara, Gaza

Op de dag dat Paraguay in de Verenigde Staten Duitsland uit het WK knikkerde en FIFA-voorzitter Gianni Infantino in levenden lijve in Houston Brazilië-Japan aanschouwde en zag dat een laat doelpunt van Gabriel Martinelli het voortijdige vertrek van Brazilië nog even uitstelde, kwam in de Gazastrook een einde aan het leven van Saleem Al-Ashqar, de 32-jarige keeper van Khadamat Khan Younis.

Al-Ashqar, die eerder voor verschillende andere Gazaanse clubs uitkwam, werd doodgeschoten door het Israëlische leger in Al-Qarara (enkele kilometers ten noordoosten van Khan Younis) terwijl hij op zijn motor onderweg was om een gasfles om op te koken te halen. Vanuit tanks openden Israëlische soldaten het vuur op hem. Daarbij werd hij in zijn buik geraakt. Enkele uren later overleed hij in een ziekenhuis aan zijn verwondingen. Al-Ashqar trad op 26 januari van dit jaar in het huwelijk. Zijn echtgenote is in verwachting van hun eerste kind.

De wereldvoetbalbond FIFA weigert intussen nog altijd actie te ondernemen tegen Israël. Jibril Rajoub, de voorzitter van de Palestijnse voetbalbond, ontving wel een uitnodiging van de FIFA om het WK bij te wonen en was in Mexico aanwezig bij de openingswedstrijd van het WK, maar de Verenigde Staten weigerden Rajoub een visum te verlenen. De FIFA deed er vervolgens het zwijgen toe.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Libanon – allemaal door toedoen van Israël. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje aan de Patersstraat in Evertsoord. Klik hier en hier voor de voornaamste bronnen voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (20)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Aus Hamdi Al-Nassan, 14 jaar, overleden op 21 april 2026 in Al-Mughayyir, bezette Westelijke Jordaanoever

Terwijl de wereld wegkijkt, wordt op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever het vernietigende Israëlische werk in versneld tempo voortgezet. Moord en doodslag zijn er aan de orde van de dag. Zo ook deze week, op dinsdag 21 april, in Al-Mughayyir, een Palestijns dorp dertig kilometer ten noordoosten van Ramallah.

Even na de middag werden Israëlische kolonisten gesignaleerd bij de plaatselijke jongensschool. Eerder die dag hadden ze zich volgens ooggetuigen gericht tegen het vee van de lokale bewoners. In de buurt van de school zouden ze volgens het Israëlische leger zijn bekogeld met stenen. Een van de inzittenden, een geüniformeerde reservist, zou uit de auto zijn gestapt en uit zelfverdediging het vuur hebben geopend. Maar videobeelden spreken dit tegen: de schutter stond op een heuvel en nam rustig de tijd om te richten. Hij nam tientallen leerlingen van de school onder vuur, onder wie de 14-jarige Aus Hamdi Al-Nassan. Evenals de vader van een andere leerling overleefde Aus Hamdi deze aanslag niet. Hij werd aan zijn hoofd geraakt en overleed ter plekke.

Zoals zoveel van zijn leeftijdgenoten droomde Aus Hamdi ervan om profvoetballer te worden. Dagelijks voetbalde hij op straat met buurtgenoten. Hij zat ook op karateles: hij was bezig met het behalen van de zwarte band. Een van zijn andere favoriete bezigheden was gamen. Vele uren bracht hij door in zijn roodzwarte gamestoel, vooral bezig met het spelen van FIFA. Hij had een editie met Kylian Mbappé op de cover.

Daags nadat hij was doodgeschoten werd Aus Hamdi begraven. Tijdens de begrafenisplechtigheid vuurden Israëlische strijdkrachten traangas af op de aanwezigen. Aus Hamdi had geen vader meer: die werd in 2019, ongeveer op dezelfde plek als zijn zoon, doodgeschoten, eveneens door een kolonist. Al-Mughayyir is bijna dagelijks doelwit van aanvallen door Israëlische kolonisten.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Libanon – allemaal door toedoen van Israël. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje bij het biologisch station van Staatsbosbeheer in Evertsoord. Klik hier en hier voor de voornaamste bronnen voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (19)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Jawad Younes, 11 jaar, overleden op 27 maart 2026 in Saksakiyeh, Zuid-Libanon

Behalve in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever houdt Israël sinds enkele weken ook weer eens huis in Libanon. Sinds 2 maart zijn meer dan een miljoen mensen gedwongen hun huis te ontvluchten. Meer dan duizend mensen zijn gedood. Onder hen ook Jawad Younes.  

Afgelopen vrijdag, iets na enen, voerde het Israëlische leger een luchtaanval uit op het huis van de familie Younes. Jawad was op dat moment aan het voetballen bij zijn huis, samen met negen neven. Behalve Jawad overleefde ook zijn 41-jarige oom, Ragheb Younes, de Israëlische aanval niet. Een tante van Zawad, die zwaargewond raakte, verklaarde tegenover de BBC dat Israël van te voren niet had gewaarschuwd voor een op handen zijnde aanval. Het Israëlische leger heeft geweigerd te reageren op vragen naar het beoogde doelwit van de aanval.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Libanon – allemaal door toedoen van Israël. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje aan de Burgveldweg in Meerlo. Klik hier voor de voornaamste bron voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (18)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Jumaa en Fadi Abu Assi, Bani Suheila, Gaza, overleden 29 november 2025, 10 en 11 jaar

Na het staakt-het-vuren in Gaza op 10 oktober keerden vader en moeder Abu Assi en hun vier kinderen terug naar hun woning in Bani Suheila, ten oosten van Khan Younis. De woning bleek te zijn verwoest. Op de puinhopen zetten ze een tent op. Op zaterdag 29 november verlieten de broertjes Jumaa en Fadi de tent om met een karretje brandhout te gaan sprokkelen. Even later maakte een Israëlische droneaanval een einde aan hun leven.

Moeder Hala Abu Assi herinnert zich hoe levenslustig Jumaa en Fadi waren voor het uitbreken van de oorlog, ruim twee jaar geleden: ‘Ze speelden voetbal met hun neven en nichten, waren dol op videogames en droomden ervan te excelleren in een studie.’ Een dag voor hun overlijden had hun online school bericht dat de lessen weer zouden beginnen.

Jumaa en Fadi waren een trouwe steun en toeverlaat voor hun vader Tamer Abu Assi, die in een rolstoel zit. Tamer: ‘Toen het staakt-het-vuren werd aangekondigd, stelde ik me voor dat het leven ons eindelijk weer zou toelachen. Ik stelde me voor dat ze weer naar school zouden gaan, weer zouden gaan voetballen. En misschien zouden we na maanden van ontheemding eindelijk kunnen beginnen met de wederopbouw van wat er nog over is van ons huis.’

De moord op Jumaa en Fadi staat niet op zichzelf: sinds het staakt-het-vuren doodde Israël bijna vierhonderd Palestijnen.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje aan de Blitterswijckseweg in Ooijen. Klik hier en hier voor de voornaamste bronnen voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (17)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Mohammad Bahjat Al-Hallaq, Al-Rihiya, Hebron, Westelijke Jordaanoever, overleden 16 oktober 2025, 11 jaar

Vooral niet vergeten: de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Gistermorgen was de 11-jarige Mohammad Bahjat Al-Hallaq met vriendjes uit zijn klas aan het voetballen op het schoolplein van de middelbare meisjesschool in zijn woonplaats Al-Rihiya (enkele kilometers ten zuiden van Hebron), toen Israëlische troepen het vuur openden. Mohammad werd geraakt door een kogel die zijn bekken doorboorde. Hij werd in kritieke toestand overgebracht naar een nabijgelegen ziekenhuis, waar hij later op de dag overleed aan zijn verwondingen. Een van de vriendjes van Mohammad werd eveneens in zijn bekken geraakt en in kritieke toestand afgevoerd naar een ziekenhuis.

Mensenrechtenorganisaties hebben het Israëlische geweld tegen onschuldige burgers, en met name kinderen, regelmatig gekwalificeerd als mensenrechtenschendingen en strijdig met het Verdrag inzake de rechten van het kind. Een dag voor de moord op Mohammad had het Israëlische leger in Nablus al een aantal Palestijnse jongeren gearresteerd. In Qabatiya, ten zuiden van Jenin, werd gisteravond de 20-jarige Mahdi Ahmad Kmeil doodgeschoten toen Israëlische troepen het vuur op hem openden.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers gelukkig weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje tussen Noordsingel en Rubensplein in Horst. Klik hier voor de voornaamste bron voor dit stukje.

Intermezzo – Trek de rode lijn

Twee weken geleden besprak de gemeenteraad van Horst aan de Maas in navolging van veel andere gemeenten een motie waarin het kabinet werd opgeroepen zich actief in te zetten tégen genocide en vóór een vreedzame oplossing voor de oorlog in Gaza. De motie werd verworpen omdat partijen met namen als Doen, Volkspartij voor Vrijheid en Democratie en Vur iederien tegenstemden. Hun voornaamste argument: ‘Wij gaan hier als gemeenteraad niet over.’

Inderdaad is het niet gebruikelijk dat een gemeenteraad zich uitspreekt over internationale kwesties. Maar nood breekt wet, er zijn argumenten genoeg om dat in dit geval wél te doen. Deze vier bijvoorbeeld:

1. Het kabinet heeft de verantwoordelijkheid zich uit te spreken tegen schendingen van mensenrechten en misdaden tegen de menselijkheid. Verzaakt het hierin, zoals nu, dan kan het geen kwaad als gemeenteraden het kabinet aan deze plicht herinneren. Hoe meer gemeenteraden dit doen, hoe moeilijker het kabinet dit signaal kan negeren.  

2. De oorlog in Gaza beroert de gemoederen ook in Horst aan de Maas hevig. Er zijn emoties en zorgen, niet in het minst bij inwoners met familie in Israël of de Palestijnse gebieden. Hun veiligheid en welzijn is in het geding. Gemeenteraadsleden zijn gekozen om de belangen van inwoners te vertegenwoordigen. De motie geeft deze signalen uit Horst aan de Maas door aan het kabinet. 

3. Een aangenomen motie in de gemeenteraad van Horst aan de Maas stopt de oorlog in Gaza niet. Hetzelfde geldt voor een aangenomen motie in de Tweede Kamer. En voor aangenomen resoluties in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Moeten die dan allemaal achterwege worden gelaten? Nee, het is de morele plicht van elke volksvertegenwoordiger om alles te doen wat in haar of zijn macht ligt om zich uit te spreken tegen schendingen van mensenrechten.

4. Wat in Gaza gebeurt is een flagrante schending van de internationale rechtsorde. Hier niet tegen optreden is eveneens een schending van de internationale rechtsorde. Ook hiervoor geldt: als het kabinet er niet tegen ageert, moeten gemeenteraden dat maar doen. Al is het maar om geen nationale precedenten te scheppen als het om de rechtsorde gaat. Dit laatste is een reële bedreiging, gezien bijvoorbeeld recente uitspraken van Horster gemeenteraadsleden over de rechtspraak in Nederland en over rechters die hun eigen regels maken.

Hoe dan ook: de motie werd verworpen. Daarop hebben de indieners, D66-GroenLinks, Perspectief Horst aan de Maasen PvdA, een brief opgesteld waarin ze het kabinet sommeren om ‘krachtiger en menswaardiger’ op te treden tegen de genocide in Gaza. Ze roepen de inwoners van Horst aan de Maas op deze brief te ondertekenen om zo de druk op het kabinet op te voeren. De brief kun je hier lezen. En ondertekenen. Ik zou zeggen: doen!

Trapveldjesvoetballers (16)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Mohammad Al-Thalathini, Gaza-stad, overleden 11 september 2025, 15 jaar

De Volkskrant berichtte gisteren uitvoerig over de rijke zakenman Muneer Mahmoud Hamdouna, de blinde werkloze Mohammad Al-Kharbishi, de docente Engels Umm Waseem en de bouwvakker Abu Mustafa Al-Masri. De afgelopen jaren vluchtten ze respectievelijk zeven, meer dan acht, twaalf en zeventien keer van de ene naar de andere plek in Gaza, om te ontsnappen aan het Israëlisch geweld. Ze wisten telkens te overleven. Dit in tegenstelling tot tienduizenden anderen. Een van die anderen is Mohammad Al-Thalathini, een talentvolle, 15-jarige voetballer. Hij kwam op 11 september in Gaza-stad om het leven bij het zoveelste Israëlische bombardement.

Mohammad Al-Thalathini speelde in de jeugdopleiding van Al-Mohtarifin. Sinds 7 oktober 2023 lieten liefst tien jeugdspelers van deze club het leven als gevolg van Israëlische aanvallen. Bovendien werd het clubgebouw met de grond gelijk gemaakt.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers gelukkig weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje aan de Beemdweg in Melderslo. Klik hier voor de voornaamste bron voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (15)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Mohammad Morad Ahmad Hoshiyeh, Ramallah, overleden 22 juni 2024, 12 jaar

Terwijl Rusland vier dagen na de inval in Oekraïne al in de ban werd gedaan door de UEFA en de FIFA, weigeren zowel de Europese als de wereldvoetbalbond nog steeds om Israël uit te sluiten van de internationale voetbalcompetities. Waardoor Jong Israël vandaag in Venlo tegen Jong Oranje kan aantreden zonder dat er een haan naar kraait. Ondertussen heeft het Israëlische leger de bevolking van Gaza-stad opgeroepen de stad met onmiddellijke ingang te verlaten en te verkassen naar wat het een ‘veilige zone’ noemt, terwijl de afgelopen twee jaar hebben uitgewezen dat het nergens veilig is in de Gazastrook.

Laten we niet vergeten dat Israël ook op de Westelijke Jordaanoever al jaren ongenadig tekeergaat. Mohammad Morad Ahmad Hoshiyeh was een voetbalgekke tiener die droomde van een glansrijke voetbalcarrière. Op TikTok toonde hij regelmatig zijn kwaliteiten. Op de terugweg van een voetbaltraining in Ramallah werd hij op 14 juni vorig jaar neergeschoten door een Israëlische soldaat. Hulpverleners werd vervolgens twintig minuten de toegang tot Mohammad ontzegd door de Israëlische troepen. Een week later overleed Mohammad in het ziekenhuis van Ramallah aan zijn verwondingen.

De moeder van Mohammad, Hanin Hoshiyeh, heeft in haar kleine woonkamer een soort altaar opgetuigd voor haar zoon met onder meer diens voetbalschoenen, een shirt van Real Madrid en een paar keepershandschoenen.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers gelukkig weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje aan het Vongdere in Sevenum. Klik hier en hier voor de voornaamste bronnen voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (14)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Suleiman al-Obeid, Gaza-Stad, overleden 6 augustus 2025, 41 jaar

Vorige week woensdag, 6 augustus, stond Suleiman al-Obeid samen met vele anderen ten zuiden van Gaza-Stad te wachten bij een voedseldistributiepunt toen Israëlische troepen het vuur openden op de menigte wachtenden. De 41-jarige al-Obeid overleefde de beschieting niet.

Suleiman al-Obeid was een van de bekendste Palestijnse voetballers. Het grootste deel van zijn carrière kwam hij uit voor Khadamat al-Shati, maar hij speelde ook voor Gaza Sport en op de bezette Westelijke Jordaanoever voor Markaz Shabab al-Am’ari. In 2017 was hij topscoorder in de hoogste Palestijnse divisie; in totaal staan meer dan honderd competitiedoelpunten op zijn naam. Tussen 2007 en 2013 speelde hij negentien interlands voor Palestina. Daarin scoorde hij tweemaal. De populaire buitenspeler stond bekend als ‘De Palestijnse Pele’.

Toen Israël Hamas op 7 oktober 2023 de oorlog verklaarde, was al-Obeid nog steeds actief voor Kadamat al-Shati. Ook daarna bleef hij elke dag in training, aldus zijn echtgenote Doaa. ‘Ondanks raketten, beschietingen en massamoorden bleef hij spelen met kennissen en vrienden.’ Een van de weinige tastbare herinneringen aan haar overleden echtgenoot die Doaa bezit, is een blauwwit nummer 10-shirt dat al-Obeid droeg voor zijn club Khadamat al-Shati. Andere memorabilia gingen allemaal verloren bij een Israëlisch bombardement op hun woning in Gaza-Stad eerder dit jaar. Sindsdien leefde het gezin in een tent te midden van de puinhopen in de grootste stad van de Gazastrook.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers gelukkig weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje aan de Julianastraat in Horst. Klik hier en hier voor de voornaamste bronnen voor dit stukje.

Intermezzo – Stop de uithongering van Gaza (2)

Op 27 september 1975 liet het regime van de Spaanse dictator Franco vijf leden van de Baskische afscheidingsbeweging ETA executeren. Enkele dagen later vond hiertegen in Utrecht een massale demonstratie plaats. Een van de sprekers was toenmalig minister-president Joop den Uyl. Citerend uit het zesde couplet van het Wilhelmus zei hij: ‘Wij staan hier om te strijden tegen de tirannie die ons hart doorwondt.’ En verder: ‘Als naast de deur het vuurpeloton aantreedt, dan moeten die schoten ons uit de slaap houden. Wij zijn één. Hun strijd is onze strijd. Internationale solidariteit!’

Zoiets zal je werkelijk nooit horen van onze huidige minister-president Dick Schoof als het om Palestina gaat. En ook niet van andere kabinetsleden. Als zij het niet doen, moeten wij het maar doen. Woensdag om 19.00 uur voor het gemeentehuis in Horst met een lawaaiprotest en daarna met een lawaai-optocht door het centrum.

Of Hun strijd – onze strijd – internationale solidariteit, nog altijd een ijzersterke leus, dan ook zal worden gescandeerd? Vermoedelijk niet, helaas een beetje uit de mode geraakt. Maar maakt niet uit, genoeg andere leuzen.   

 Tot woensdag!

Intermezzo – Stop de uithongering van Gaza (1)

Zoals Jan Blokker zich ooit afvroeg of hij nog wel links genoeg was, zo vraag ik me regelmatig af of ik wel genoeg demonstreer. Omringd door andere mensen zingen, schreeuwen, klappen, scanderen, dansen, met een pollepel op een pan slaan: allemaal niks voor mij. Te verlegen, te terughoudend, te gereserveerd, te timide.

Toch liep ik begin deze eeuw in Amsterdam twee keer mee in een demonstratie tegen de Amerikaanse inval in Irak. Ik overleefde het. Toch demonstreerde ik enkele jaren later, ook in Amsterdam, tegen het kabinet Balkenende. Ik overleefde het. Toch demonstreerde ik voor de Palestijnen, op 29 oktober 2023 in Venlo, op 18 mei van dit jaar in Den Haag, op 15 juni weer in Den Haag, vorige week donderdag in Eindhoven. Ik overleefde het.

Ik zing, schreeuw, scandeer en dans nog steeds niet. Ik klap soms wel. En vorige week sloeg ik voor het eerst met een pollepel op een pan – volkomen uit de maat, maar wtf.

Ik vraag me nog steeds af of ik genoeg demonstreer. Wat ik inmiddels wel weet is dat het geen zak uitmaakt of ik me nu wel of niet manifesteer tijdens een demonstratie. Als ik er maar ben. Omdat het iets betekent. Hoe meer mensen er zijn, hoe meer het betekent. Ik ben er woensdag. Jij hopelijk ook.

Trapveldjesvoetballers (13)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Awdah Hathaleen, Umm al-Khair (bezette Westelijke Jordaanoever), overleden 28 juli 2025, 31 jaar

Eergisteren, maandag 28 juli, werd de 31-jarige Palestijn Awdah Hathaleen doodgeschoten. Dit gebeurde bij het gemeenschapshuis in Umm al-Kheir op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Dader was de extremistische Israëlische kolonist Yinon Levi, die op sanctielijsten staat van Canada, het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie.

Awdah Hathaleen werkte mee aan de Oscar-winnende documentaire No Other Land, over het geweld van Israëlische kolonisten tegen de Palestijnse gemeenschap in Masafer Yatta, het gebied rond Umm al-Kheir. ‘Awdah wilde dat de bezetting zonder lijden zou eindigen’, aldus zijn neef Alaa Hathaleen. Awdah, docent Engels en vader van drie jonge kinderen, was een pleitbezorger van geweldloos verzet.

Awdah was een fervente aanhanger van Real Madrid. Neef Alaa: ‘Zijn liefde voor Real Madrid stroomde door zijn aderen. Als Real zou weten hoeveel hij van de club hield, zou het zich misschien wel uitlaten over Masafer Yatta.’ Awdah was zelf ook een fanatiek voetballer. Als hij maar even de kans had, voetbalde hij op een krakkemikkig betegeld veldje met doelpalen die die naam nauwelijks waardig zijn. Juist hier, op zijn misschien wel meest geliefde plek in Umm al-Kheir, blies hij maandag zijn laatste adem uit.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers gelukkig weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje tussen de A73 en De Drink in Horst. Klik hier en hier voor de voornaamste bronnen voor dit stukje.

Intermezzo – Druppels

Vorige week dinsdag. Ik hoor Caspar Veldkamp, onze – dus ook mijn – minister van Buitenlandse Zaken, zeggen als het gaat over maatregelen tegen Israël: ‘Nederland slaat in z’n eentje geen deuk in een pakje boter.’

Zaterdag. Ik hoor Maarten van Rossem zeggen: ‘Ik vind het hoogst ongelukkig dat de gemeenteraad van Utrecht een motie over een boycot van Israëlische producten aan moet nemen, want daar gaat de gemeenteraad van Utrecht helemaal niet over. Gemeenten voeren nu eenmaal geen buitenlandse politiek.’

Maandag. Ik word wakker met Vandaag, een dagelijkse podcast van NRC. Redacteur Midden-Oosten Derk Walters verhaalt over het Israëlische plan om de volledige bevolking van de Gazastrook samen te drijven in een afgesloten kamp in het zuiden van Gaza, op de ruïnes van de stad Rafah. In dat plan is een hoofdrol weggelegd voor de Caterpillar D9, een tank met een soort bulldozer ervoor die alles vernietigt wat hij tegenkomt en in Israël het koosnaampje doobi (teddybeer) heeft. Walters: ‘Caterpillars D9 houden zó huis dat er slechts een vlakte overblijft. Elk bewijs dat er überhaupt leven plaatsvond in een gebied wordt weggevaagd.’

Ik probeer het me te verbeelden: de gemeenten Horst aan de Maas en Venray – samen precies even groot als de hele Gazastrook – bevolkt door twee miljoen mensen, die bij elkaar worden gestopt in een kamp op de ruïnes van Kronenberg en Evertsoord, terwijl de overige 28 kernen inclusief buitengebieden van beide gemeenten volledig zijn platgewalst door Caterpillars D9.

Ik erger me aan de apathie die spreekt uit de woorden van Caspar Veldkamp en Maarten van Rossem. Inderdaad, Nederland kan in z’n eentje geen deuk in een pakje boter slaan. Maar wel een deukje. En inderdaad, gemeenten voeren geen buitenlandse politiek. Maar gemeenten kunnen wel uiting geven aan hun verontwaardiging over wat Israël uitvreet in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever, bijvoorbeeld in de vorm van een boycot van Israëlische producten.

Als je niets doet, als individu, als gemeente, als landje, weet je zeker dat er niets verandert. Ook als individu, als gemeente, als landje, kan je wel degelijk iets bewerkstelligen. Maar zelfs als je machteloos bent of je zo voelt, kan het uiting geven aan die (veronderstelde) machteloosheid effect hebben.

Waarom blijft het in Horst aan de Maas en Venray zo angstvallig stil als het gaat om de verschrikkingen die Israël aanricht? Kom op, laat je horen, spreek je uit! Druppels op een gloeiende plaat? Elke druppel draagt bij aan afkoeling.

(Dit stukje verscheen vandaag ook in Via Horst-Venray)

Trapveldjesvoetballers (12)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Mustafa Abu Amira, Gaza-stad, overleden 30 juni 2025

Strandbar Al-Baqa in Gaza-stad was een van de weinige plekken in de Gazastrook met een stabiele internetverbinding. Mede daarom groeide de bar uit tot een populair toevluchtsoord voor onder meer jongeren en journalisten. Vorige week maandag, 30 juni, voerden Israëlische gevechtsvliegtuigen aanvallen uit op Al-Baqa. Een bom van 230 kilo doodde meer dan dertig mensen en liet weinig heel van het café.

Een van de dodelijke slachtoffers was Mustafa Abu Amira, voetballer bij verschillende Palestijnse clubs. De aanvaller werd gezien als een van de meest veelbelovende spelers in de Gazaanse competitie. Abu Amira was ook vrijwilliger bij jeugdprogramma’s en trainde kinderen in de vluchtelingenkampen in de Gazastrook.

Waarom Israël de strandbar bombardeerde is onduidelijk. Volgens deskundigen op het gebied van internationaal recht is het gebruik van zulke zware munitie als bij het bombardement op Al-Baqa onrechtmatig en mogelijk een oorlogsmisdaad.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, waar trapveldjesvoetballers gelukkig weinig te vrezen hebben. Ditmaal een foto van het trapveldje bij de splitsing Westsingel-Weltersweide in Horst. Klik hier en hier voor de voornaamste bronnen voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (11)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Muhannad Al-Lili, Maghazi (Gaza), overleden 3 juli 2025, 30 jaar

Op de dag dat Diogo Jota overleed, overleed ook Muhannad Al-Lili, speler van Khadamat Al-Maghazi. Muhannad raakte maandag gewond bij een Israëlische luchtaanval op zijn huis in het vluchtelingenkamp Maghazi, in het centrum van de Gazastrook. Met ernstig hoofdletsel en zware bloedingen werd hij naar een ziekenhuis vervoerd, waar hij gisteren bezweek aan zijn verwondingen. Bij de Israëlische luchtaanval van maandag vielen talrijke dodelijke slachtoffers.

Muhannad begon zijn carrière bij Khadamat Al-Maghazi. Met deze club promoveerde hij in 2017 naar de Palestijnse Premier League. Daarna stapte hij over naar Shabab Jabalia waarmee hij in 2019 als tweede eindigde in de Palestijnse Premier League. Na twee seizoenen verkaste hij naar Gaza Sports Club, maar een kruisbandblessure gooide roet in het eten. Muhannad keerde terug naar de club waar hij zijn loopbaan begon: Khadamat Al-Maghazi.

Kort voor het begin van de Israëlische oorlog tegen Gaza reisde de zwangere echtgenote van Muhannad voor haar werk naar Noorwegen. Daar beviel ze enkele maanden later van een zoon. Muhannad heeft hem nooit in levenden lijve gezien.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas, ditmaal dat aan de Asterstraat in Grubbenvorst. Klik hier voor de voornaamste bron voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (10)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Achmad Abu Daqqa, Abbasan al-Kabira  (Gaza), overleden 8 november 2012, 13 jaar oud

Zoals eerder gezegd: het is een misverstand om te denken dat pas vanaf 7 oktober 2023 trapveldjesvoetballers in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever om het leven komen door Israëlisch toedoen. Ahmad Abu Daqqa was op donderdag 8 november 2012 voor zijn ouderlijk huis ten oosten van Khan Younis samen met vriendjes aan het voetballen, toen hij werd geraakt door een kogel, afgevuurd door in de buurt gestationeerde Israëlische soldaten. Ahmad werd nog overgebracht naar het ziekenhuis in Khan Younis, maar overleed daar binnen een kwartier na zijn aankomst. Ruim twee weken later maakte Nidal El-Khairy, een Palestijnse kunstenaar die werkt vanuit de Jordaanse hoofdstad Amman, deze tekening in reactie op de moord op Ahmad Abu Daqqa.

Intussen ontving de gelauwerde trainer van Manchester City, Pep Guardiola, deze week een eredoctoraat van de University of Manchester. In zijn dankwoord refereerde hij aan Gaza:

‘It’s so painful what we see in Gaza. It hurts my whole body. There is a story I’m reminded of. A forest is on fire. All the animals live terrified, helpless. But a small bird flies back and forth to the sea, carrying drops of water in its little beak. A snake laughs, and asks: “Why bro? You will never put the fire out.” The bird replies: “Yes, I know.” “Then why do you do it again and again?”, the snake asks once again. “I’m just doing my part”, the bird replies for the last time. The bird knows it won't stop the fire, but it refused to do nothing. In a world that often tells us we are too small to make a difference, that story reminds me the power of one is not about the scale, it's about choice, about showing up, about refusing to be silent or still when it matters most.’

Weet je? Morgen is in Den Haag weer een demonstratie voor Gaza…

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas. ditmaal dat aan de Pastoor Hendriksstraat in Griendtsveen. Klik hier voor de voornaamste bron voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (9)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Noah al-Saqa, Gaza-Stad, overleden 7 mei 2025, 10 jaar oud

Noah al-Saqa woonde met zijn ouders en broers in de wijk al-Talateni in het centrum van Gaza-Stad, totdat een Israëlische aanval in 2023 hun huis verwoestte. Daarna verhuisden ze op bevel van Israëlische troepen naar de wijk Rimal omdat die in een veilige zone zou liggen. Maar ook in Rimal stopten de bombardementen niet.

Te midden van familieleden en vrienden vierde Noah al-Saqa vorige week dinsdag, 6 mei, zijn tiende verjaardag. Alle aanwezigen genoten van de verjaardagstaart, waarvoor moeder Faten (38) met veel pijn en moeite alle benodigde ingrediënten had weten te bemachtigen. Van zijn ouders kreeg Noah een voetbal cadeau en van zijn ooms en tantes in totaal 170 sjekel (iets meer dan veertig euro) – Noah was aan het sparen voor een fiets.

Een dag later, woensdag 7 mei, verliet Noah zijn ouderlijk huis om met zijn vrienden te gaan voetballen. Omstreeks drie uur die middag voerde Israël luchtaanvallen uit op een restaurant en een markt in Rimal. Meer dan dertig mensen kwamen om het leven en er vielen tientallen gewonden. Op het moment van de aanvallen was de vader van Noah, Daoud al-Saqa (43), samen met zijn oudste zoon, Mohammed (15), aan het werk op de markt. Ze renden naar de plek van de aanslag om de gewonden te helpen. Daoud maakte zich zorgen om Noah, zeker toen uit een telefoontje met zijn echtgenote bleek dat Noah niet thuis was. Zijn zoektocht naar Noah bleef zonder resultaat. Uiteindelijk begaf hij zich naar het ziekenhuis, tweehonderd meter verderop. Daar trof hij Noah aan, liggend op de grond, om hem heen een plas bloed. Tevergeefs probeerden toegesnelde artsen zijn leven te redden.

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas. Ditmaal dat aan de Gerard Smuldersstraat in America. Klik hier voor de voornaamste bron voor dit stukje. De foto van de vader van Noah is van Ahmed Dremly/MEE.

Trapveldjesvoetballers (7)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Omar al Jmasy, Gaza-Stad, overleden 17 maart 2025, 15 jaar oud

Twee maanden lang was het relatief rustig in Gaza. Dinsdagochtend vroeg hervatte Israël de luchtaanvallen op Gaza. Onder de meer dan vierhonderd doden ook de vijftienjarige Omar al Jmasy. Zijn een jaar oudere zus Layan en zijn ouders behoorden eveneens tot de slachtoffers.

Ahmad Abu Rizik is initiatiefnemer van het onderwijsproject Gaza Great Minds. Hij kende broer en zus Jmasy als leerlingen van een van de tentscholen die hij een klein jaar geleden stichtte in Gaza-Stad. Hij omschrijft Omar als ‘erg slim’, een uitblinker op school en als iemand die gek was van voetbal.

Rizik is zelf vader van drie kinderen. Sinds 7 oktober 2023 heeft hij al zeven verblijfplaatsen gehad: ‘Ik woonde in een school, in een van de klassen, ik woonde in een tent, ik woonde letterlijk op straat. Ik woonde in een van de kampen in Gaza, in een heel klein tentje, ik woonde in een gedeeltelijk verwoest huis.’

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas. Ditmaal dat tussen Blauwververstraat en Radmakerstraat in Horst. Klik hier voor de voornaamste bron voor dit stukje.

Trapveldjesvoetballers (5)

Ontvallen aan het legioen der trapveldjesvoetballers: Omar Al Baghdadi, Bureij, Gaza, overleden 9 juli 2024, 12 jaar oud

De twaalfjarige Omar Al-Baghdadi was vorige week dinsdag samen met drie vriendjes op straat aan het voetballen vlakbij zijn huis in vluchtelingenkamp Bureij, toen een Israëlische luchtaanval plaatsvond. Omar was een van de dodelijke slachtoffers. Bureij is al sinds 1949 een vluchtelingenkamp in het centrale deel van de Gazastrook. Toen vorig jaar de oorlog tussen Israël en Hamas uitbrak, telde het kamp een kleine vijftigduizend vluchtelingen. Het actuele aantal mensen dat er verblijft is niet duidelijk.

De zojuist gestorven Omar in de armen van zijn vader Nael Al-Baghdadi (foto AP Photo/Abdel Kareem Hana)

Overal ter wereld zijn trapveldjes. Nergens ter wereld komen zoveel trapveldjesvoetballers om het leven als in Gaza. Ter nagedachtenis aan hen deze serie. Die opent telkens met een foto van een trapveldje in Horst aan de Maas. Ditmaal dat aan de Kamplaan in Hegelsom. Klik hier voor de bron voor dit stukje.