Ingezonden – Toeslagaffaire ook in Horst aan de Maas?

Horst-sweet-Horst ontving de volgende ingezonden bijdrage van Andries Brantsma:

Toeslagaffaire ook in Horst aan de Maas?

Oorzaken toeslagaffaire
Ondoordachte wetgeving, Rutte-doctrine, onvolledig informeren, niets noteren. Weinig aandacht voor verbeteringsprocessen, geen controle, door regering en kamer. Lankmoedige houding richting bestuurders. Geen menselijke maat. De achtergronden van de toeslagaffaire.

Vergelijking met Horst aan de Maas
Ondoordachte wetgeving is in Horst te vergelijken met ondoordachte kaderstelling. Zie de kaders voor het zwembad en het Gasthoês. In de tijd verschuiven die of worden vergeten of zijn gewoon niet haalbaar. Leidend zijn opwellingen van bestuurders zoals een oplopende theatervloer terwijl de kosten al gierend uit de klauw lopen. Is het zwembad dan het slachtoffer van de Gasthoês-wensen van de wethouder?

Rutte-doctrine, onvolledig informeren, niets documenteren
Onvolledig informeren. Een jarenlang probleem in Horst aan de Maas. Al uit de tijd van burgemeester Van Rooij. Niet nakomen van afspraken voor verbetering hield deze tekortkoming in stand. Voor Horst aan de Maas geldt de Rutte/van Rooij-doctrine. Van Rooij regelde met manipulatie om niets op te lossen.

Niets documenteren. De basis voor oncontroleerbaarheid
Hier schaart wethouder Tegels zich keurig achter zijn oude leermeester. We kunnen dus spreken van een Rutte/van Rooij/Tegels-doctrine. Bij niets noteren hoef je geen bewijs te vernietigen, je zorgt dat er nooit bewijs komt. Wethouder Tegels kent deze truc. In een gesprek met twee gedeputeerden maakt hij zelf helemaal geen aantekeningen, zijn ambtenaar maakte onleesbare en onvolledige notities. Zo hoef je jezelf nooit te verantwoorden.

De controle
Controle is mogelijk door het beoordelen van de verbetermogelijkheden in lopende processen. Zo zijn fouten en het aanhouden van de menselijke maat te herkennen. Als voorbeeld het VTH (Vergunningen Toezicht en Handhaving) jaarverslag. Het college gebruikt in het jaarverslag de Big8. De Big 8 blijkt echter niet meer dan een PoeHa verhaal. Onderzoek wees uit dat in het jaarverslag de hele exercitie niet echt heeft plaatsgevonden, er geen input is geweest en dus niets is uitgekomen. Kennen college, directie en topambtenaren dit proces? Verbeteren en ontdekken van misstanden zal zo niet plaatsvinden. Jaarverslagen voor zoete koek aannemen door de raad is een extra bedreiging omdat alles dan in stand blijft.

Lankmoedigheid
Het Californië-verhaal heeft laten zien dat waardeloze en onvolledige voorstellen van de wethouder geen enkele consequentie hebben. Alternatieve locaties ontkend en verzwegen. Overal een doodzonde, maar niet in Horst aan de Maas.

Ongelijke behandeling en geen menselijke  maat
Zichtbare ongelijkheid  in behandeling tussen groot en klein. Geen enkele  aandacht voor slecht woon- en leefmilieu. De burger of kleine ondernemer moet vechten voor een vergunning. De gemeente werkt zich uit de naad voor vergunningen van grote bedrijven en beschermt deze tegen het innen van dwangsommen of stort ze zelfs terug. De burger en kleine ondernemer moeten vechten voor hun recht. Bekend bij de raad.

Vergelijk dit met de Toeslagaffaire en concludeer:

Alle voorwaarden voor een langdurige ongelijke behandeling zijn voorhanden en vinden ook plaats in Horst aan de Maas.

Bedenkelijk, droevig, gevaarlijk en misleidend. Alles zit in het Horster politieke systeem.

Andries Brantsma

Ingezonden – Een typische Horster maat politieke maand

Horst-sweet-Horst ontving de volgende ingezonden bijdrage van Andries Brantsma naar aanleiding van de gemeenteraadsvergadering van afgelopen dinsdag en de raadsvergadering die daaraan vooraf ging. 

Een typische Horster maat politieke maand

In de voorbereidende gemeenteraadsvergadering van 27 oktober werd het voorspel gespeeld. Twee hoofdzaken: als eerste de exorbitant dure sporthal in Meterik en als tweede het, zoals later blijkt, vanuit de provincie aangestuurde project Californië 2 om een innovatieve vulfabriek neer te zetten van met groentesnijsel gevulde plastic zakken. De natte droom voor Henk Weijs.

In deze voorbereidende vergadering werd het voorstel van wethouder Han Geurts voor de sporthal afgekraakt. Te weinig overleg, slecht uitgewerkt en eenzijdige bevoordeling van voetbalvereniging Meterik. Duidelijk en eigenlijk de enige mogelijke conclusies: ofwel de wethouder definitief afserveren of het plan terug naar de tekentafel. De rol van adviseur (CDA) in het SAAM project, de CDA dominantie in de dorpsraden van Hegelsom (zie ook uitspraken van Alex Janssen) en Meterik en de CDA-wethouder zouden zijn enige redding kunnen zijn.

Het gehele proces rond het project in Californië werd afgekraakt, de buurt was niet gehoord, het bedrijf hoorde op die plek niet thuis en er werd één bedrijf echt bevoordeeld. En hoe innovatief was dit bedrijf nu eigenlijk? En alles in het diepste geheim. De lijn van aansturing was weer duidelijk. De CDA-gedeputeerde had al veel leningen toegezegd, de oud-wethouder/CDA-adviseur had zijn provisie al binnen en de CDA-wethouder had gewoon te doen wat hem verteld werd. De conclusies konden alleen maar zijn om het plan terug naar de tekentafel te sturen en een fatsoenlijk proces te starten of de wethouder naar huis te sturen.

En toen kwam afgelopen dinsdag de besluitvormende vergadering. En dus was het speelveld heel anders. Het door de wethouder verziekte project van de sporthal werd aangepast in die zin dat een opblaas ballentent niet mocht worden geplaatst en dat de wethouder een minimum en maximum uitvoering van het project moest uitwerken tot een bedrag van 8,1 miljoen. Zowel minimum als maximum. Hoe veel gekker had Alex Janssen (hoe toevallig ook CDA) dit niet kunnen vertellen. Daarbij had de wethouder ook nog geprobeerd via vuile spelletjes een raadslid in diskrediet te brengen. Hoe Horsters vanuit de macht.

En dus werd het gezicht van de wethouder volgens de Horster maat gered. Liegen over een oplevertijd van het Gasthoês was al geen probleem, laat staan deze Meterikse wanprestatie. Zo leert de wethouder nooit dat zijn ambt wel macht levert, maar absoluut geen waarborg is voor wijsheid.

Bij de zaak Californië liep het in wezen niet anders. Weliswaar werden er moties en amendementen aangenomen die de directe macht van het college iets inperkt, maar die ook makkelijk genoeg later weer aangepast kunnen worden. Vergelijkbaar met kaders die de raad regelmatig vaststelt zoals bv voor het zwembad. De werkwijze was hierbij wat anders. De wethouder werd in feite in de weken na de voorbereidende vergadering buitenspel gezet en de besluiten werden door andere collegeleden en de provincie genomen en voorbereid. Vervolgens was de raad onder aanvoering van Henk Weijs heel trots op wat er allemaal in Horst gebeurde (zijn Horster maat) en sloten de andere partijen zich hierbij aan. Een bedrijf dat veel werkgelegenheid zou bieden, maar tegelijk elders veel werkgelegenheid zal vernietigen zal met risicokapitaal van de provincie (van u dus) geplaatst worden op een plek en met voorzieningen die daar niet thuis horen. Reden genoeg om de wethouder door gebrek aan sturing naar huis te sturen of het plan terug te brengen naar de tekentafel. Maar dat is niet de Horster maat. Hier gaat dat anders en blijft de grootste brekebeen met steun van het CDA altijd zitten.

En roept dat verbazing op? Niet bij mij, dit is een typische Horster maand met een typische Horster maat.

Andries Brantsma

Intermezzo – Stinkend rijk worden

Henk Kemperman: ‘Iedereen voelt op zijn klompen (!) aan dat er een relatie is tussen intensieve veehouderij, corona en de volksgezondheid.’ Bart Cox: ‘De gezondheidseffecten van stank op de mens worden steeds manifester.’ Twan Hoeijmakers: ‘Er zijn volgens zogenaamde deskundigen al bewijzen dat Covid-19 harder toeslaat in gebieden met een hoge dierdichtheid.’ Eugenie Dings en Marc Vergeldt: ‘Er is een geitenstop in Limburg: en toch krijgt deze veehouder [in LOG Witveld] het voor elkaar om nog de vergunning te krijgen om geiten bij te plaatsen.’ Andries Brantsma: ‘Eigenlijk stinkt het bijna overal in Horst en het College van B&W vindt dat prima en wil het zo houden ook, want de ontwerp geurverordening houdt dit in stand.’

Allemaal citaten uit verschillende bijdragen in Hallo Horst aan de Maas van vandaag (klik hier). Het mag duidelijk zijn: de intensieve veehouderij beroert Horst aan de Maas. Niet alleen deze week, al jarenlang. En dan berichtte De Limburger gisteren en vandaag ook nog eens uitvoerig over de uitwassen bij mestverwerker Willems aan de Hoebertweg in America. Die verwerkt volgens de krant jaarlijks meer dan drie keer zoveel mest als vergund, heeft een illegale mestsilo en een defect mestbassin. Bovendien ontbreken hier en daar luchtwassers. Omwonenden klagen over stank, de Regionale Uitvoeringsdienst (RUD) maakt zich zorgen over de volksgezondheid.

‘Het moet afgelopen zijn dat de provincie Limburg maar van alles toestaat zonder handhavend op te treden. De laatste tijd komt Willems met allerlei overtredingen weg’, aldus de RUD. Als Willems de overtredingen niet snel ongedaan maakt, hangt het bedrijf volgens gedeputeerde Robert Housmans (PVV) een boete boven het hoofd die kan oplopen tot 640 duizend euro. Een farce natuurlijk, als je bedenkt dat het bedrijf aan de illegale mestverwerking opgeteld 1,5 miljoen euro heeft verdiend. Minstens even erg: een collega van Housmans, gedeputeerde Ruud Burlet (Forum voor Democratie), zal vandaag volgens De Limburger zijn goedkeuring hechten aan de aanvraag van Willems om de mestverwerkingscapaciteit op te voeren van 80 duizend tot 450 duizend ton. Bijna zes keer zoveel! Dat Willems de zaak in het verleden heeft bedonderd, lijkt Burlet niet te deren: ‘Het is ondernemers eigen dat ze vaak voor de muziek uitlopen.’

Toch is nog niet alles verloren: weigert de gemeente Horst aan de Maas een verklaring van geen bezwaar af te geven, dan gaat het feestje niet door. Waar weer tegenover staat dat de gemeente(raad) al sinds jaar en dag op de eerste rij wil zitten bij welk feestje dan ook. Of dat ditmaal anders zal zijn? Laten we hoop putten uit de woorden van wethouder Thijs Kuipers (D66+GroenLinks) in De Limburger:

‘Ik heb moeite met ondernemers die zich niet aan de regels houden. We worden beboet op de snelweg als we 5 procent te hard rijden, maar deze ondernemer doet 400 procent teveel. Minstens drie jaar lang heeft hij veel meer mest verwerkt dan is toegestaan. Het gezegde stinkend rijk worden heeft nu wel een gezicht gekregen.’

Intermezzo – 2017

Minst actieve boerderij: Kasteelboerderij
Trouwste Horst-sweet-Horst-liker: Frank Schijven
Nadrukkelijkst onnadrukkelijk aanwezig: Ger Driessen
Witste hekwerk: Smaalbrughekwerk

Apartste monumentonthulling: 7 oktober in Kronenberg
Fantastischte festival: WaaRomney
Onbegrepenste Horster woord: brötele

Inspirerendste club: Zeen
Langharigste bladkorf: Mevrouwsbosweg, Hegelsom

Vaardigste regels-aan-de-laars-lapper: Van Dijck Groenteproducties
Parmantigste naam: Grandorse
Mildst gekruid: Mild Gekruid
Minst gelezen Horst-sweet-Horst-stuk: Little Italy in America
Bijzonderste kunstwerk: Sanne Aben op WaaRomney

Bedreigdst: het Horster landschap
Horst-sweet-Horst het vaakst het bloed onder de nagels vandaan halende Horster politicus: Raymond Knops (voor het 76e jaar op rij)
Meest gelezen stuk op Horst-sweet-Horst: top 5 – Braakplakkaten hedenmorgen waargenomen in het Horster centrum
Burgervaderst: Kees van Rooij
Koninklijkste kerstversiering: Spoorstraat 10, Tienray

Vetste palletbouwwerkkunstenaar: Micky Verhaegh
Betreurdste eik: Meerweg, Kronenberg

Favorietste trein: gifttrein
Gecraqueleerdste zeikton: Zwarte Plakweg, America 

Bedenkelijkste raadsdebat: Kloosterhofdebat
Veelbelovendste gemeenteraadslid: Jim Weijs
Misbruiktste woord: verrommeling
Gemistste buis:

Strijdbaarst: Andries Brantsma
Chillste danceparty: The Village Warehouse
Coolste pakkers: zwerfafvalpakkers
Verrassendste borduurkunstkunstwerk: Dissection HK11049-16pix1/9L van Erik van Maarschalkerwaard

Overbodigste station: Grubbenvorst
Heiligste ex-Horstenaar: ome Kees
Out of the picturest: Afslag 10
Apartste Horster De Stijl-hommage: Zwarte Plakweg, America

Geprefereerdste dop: wieldop
Gezaghebbendste gemeenteraadslid: Eric Beurskens
Intrigerendste gebouw: blijft nog even geheim

Intermezzo - Kasteelboerderij (11)

‘De strijd is gestreden, de race gelopen’, zo schreef ik afgelopen zaterdag (klik hier) in een stukje over de Kasteelboerderij. Dit  naar aanleiding van een debatje in de gemeenteraadsvergadering van vorige week dinsdag. Denkt Andries Brantsma, de man die met zijn ‘Totaaloverzicht’ (klik hier) in mei van dit jaar de Kasteelboerderij opnieuw onder de aandacht bracht, ook dat de strijd gestreden is? Ik vroeg het hem en ontving de volgende reactie:

Of de strijd gestreden is? Voor de politiek wel. De coalitie sluit de ogen. De inwoners blijven met onbeantwoorde vragen zitten, met dank aan wethouder Bob Vostermans die weigert helder te antwoorden. Maar wethouder, eens zullen de ‘bonnetjes’ boven water komen, het zal aan u blijven kleven en lang blijven hangen. 

Waarom lang blijven hangen? Beluister de raadsvergadering, lees de laatste en voorgaande raadsinformatiebrieven en gruwel van het ontwijken van vragen. Weer beeldvorming bijvoorbeeld: het selectieve citaat (verslag bekend) dat volgens de uitbater de Kasteelboerderij nooit tot een succes was te brengen. Fout!!! Selectief citeren. Bewust? Onbewust? Waarom zou je dat doen?

In 2015 werden meerdere vragen ontweken, niet of half beantwoord. Bewust? Onbewust? Waarom?

In een commissievergadering zei de wethouder dat hij niets nieuws had gehoord. Raadsleden wel.  Onvolledige informatie? Bewust? Onbewust? Waarom doe je dat?

Het WOZ-taxatiewaardeverslag was helder, compleet en gespecificeerd. Waarom dan nog een globale waarde-indicatie? Bewust? Onbewust? Waarom?

Het verschil in taxatie was 200 duizend euro. Geen verklaring gegeven. Vraag onbeantwoord. Bewust? Onbewust? Waarom doe je dat?

Randvoorwaarden afkoopsom? Geen antwoord. Bewust? Onbewust? Waarom?

Van de afkoopsom zou de uitbater toch niets krijgen. Waarom laat je dat gebeuren? Bewust? Onbewust? Waarom doe je dat?

En, nog meer? Zeker!

Betalen en innen van het grootste deel van de afkoopsom beide door de koper en laten aftrekken van de koopsom? Geen antwoord. Bewust? Onbewust? Waarom doe je dat?

Een ‘geheime’ vaststellingsovereenkomst. Ik citeer: ‘Het is partijen verboden over de inhoud … aan derden mededelingen te doen’ en ‘Bij schending … direct opeisbare boete van € 10.000.’ Bewust? Onbewust? Waarom geheim met boetebeding?

‘Geheime’ vaststellingsovereenkomst: afkoopsom komt niet op de rekening van de oude uitbater, maar op een derden rekening (wel met de naam van, maar niet bedoeld voor de Kasteelboerderij) van een advocatenkantoor. Bewust? Onbewust? Waarom laat je dat gebeuren?

De wethouder veranderde de vragen niet. Er was een fout gemaakt. Hij kon in de Hallo kiezen uit per ongeluk, onkunde, bewust, geen kwade opzet. Hij verdedigde zich tegen ‘bewust’. Waarom juist dat?

Onbeantwoorde vragen. Ontweken vragen. Bewust of onbewust? Hoe betrouwbaar wordt een raadsinformatiebrief? Dit boek wordt voor wethouder Bob Vostermans nooit gesloten. De zweem van onbeantwoorde vragen en het wantrouwen daardoor blijft aan hem kleven, bij elk onderwerp opnieuw.

Is de strijd gestreden? Wel politiek. Maar van de race, zonder strijd, is de finish nog niet in zicht en onderweg zal  het ‘bonnetje’ gevonden worden. Waarom laat je dat gebeuren?

Andries Brantsma

Intermezzo – Kasteelboerderij (10)

Iets ad acta leggen is iets terzijde leggen, iets als afgedaan, als afgehandeld beschouwen, iets niet verder in behandeling nemen. Twee jaar geleden leek het erop alsof het dossier Kasteelboerderij met een zucht van verlichting ad acta was gelegd. Is geweest, zand erover, we gaan ons weer met echt belangrijke dingen bezighouden. Zoiets. En nu, als donderslag bij heldere hemel, is daar ineens luis in de pels Andries Brantsma, die met een ‘totaaloverzicht’ (klik hier) het stof van dit dossier heeft afgeblazen. Tot groot ongenoegen van het gemeentebestuur, zo bleek afgelopen dinsdag tijdens een vergadering van de gemeentelijke Commissie Samenleving (klik hier en ga naar 1.53.00).

De gedachtewisseling in de commissie verliep volgens de bekende lijnen van twee jaar geleden. CDA en Essentie deden er het zwijgen toe. De PvdA hield het bij enkele procedurele vragen. D66 en SP constateerden dat het stuk van Andries Brantsma behalve aannames ook nieuwe feiten bevat. ‘Welke dan?’, vroeg Richard van der Weegen (PvdA). Eveline Baas (D66):

‘Het gaat om zorgvuldigheidsbeginselen bij het opzeggen van de erfpacht, zorgvuldigheidsbeginselen en gebrek aan fair play bij de koop, een andere koper die tegen de marktwaarde had willen kopen, discrepantie tussen onderhoudsbedragen, het achterhouden van huurwaardekennis door de wethouder ten tijde van vragen daarover, het ontbreken van criteria en het akkoord verklaren met de opbouw van de afkoopsom en het terugvloeien van geld uit de afkoopsom naar de koper.’

Meer dan voldoende aanleiding voor een onderzoek, aldus D66 en SP. Een onderzoek naar de al dan niet vermeende feiten én naar de aannames. Maar een getergde wethouder Bob Vostermans (CDA) zag daar geen enkele aanleiding toe:

‘Het stuk van de heer Brantsma is een stuk dat zéér suggestief is. Ik lees er geen nieuwe feiten in op basis waarvan we met elkaar het debat zouden moeten aangaan. Suggestieve zaken zijn geen feiten. Voor mij is het vooral een déjà vu van eerdere debatten.’

Het mag duidelijk zijn: de wethouder zou het dossier Kasteelboerderij maar wat graag opnieuw ad acta leggen. Dit zal voorlopig niet gebeuren: D66 en SP lieten doorschemeren schriftelijke vragen te gaan stellen, waardoor de hele kwestie na de zomer waarschijnlijk andermaal in de gemeenteraad aan de orde zal komen. 

Het slagveld overziend rijst de vraag waarom het gemeentebestuur, overtuigd als het is van zijn zorgvuldig handelen, niet gewoon instemt met een onafhankelijk onderzoek naar de verkoop van de Kasteelboerderij. Opdat het dossier daarna definitief ad acta kan worden gelegd.

Intermezzo – Kasteelboerderij (9)

‘Wordt dus vervolgd’, schreef Andries Brantsma op 28 december van het afgelopen jaar in een ingezonden bijdrage over de verkoop van de Kasteelboerderij (klik hier). Nu, enkele maanden later, heeft hij het hele verhaal op een rijtje. Hij heeft het verwoord in een totaaloverzicht dat de gemeenteraad in de loop van deze week krijgt aangeboden. Vooruitlopend daarop staat Andries Brantsma Horst-sweet-Horst te woord.

Waarop is het totaaloverzicht gebaseerd?

Op gegevens uit raadsinformatiebrieven, De Limburger en Hallo Horst aan de Maas, ambtelijke informatie en collegeadviezen, mailverkeer en enkele gesprekken met kennisdragers. Bovendien heb ik uitvoerig gesproken met Frank Kuijpers, die tot 2015 uitbater was van de Kasteelboerderij. Hij heeft me ook inzage gegeven in delen van het omvangrijke dossier dat hij over de Kasteelboerderij heeft samengesteld. In 2015 wilde hij, murw geslagen door het geweld van de gemeente en de koper, met niemand praten. Aan het eind van zijn Latijn heeft hij in die tijd alles getekend wat hem werd voorgelegd. Dit in de wetenschap dat hij toch failliet zou gaan.’
De gemeente verkocht de Kasteelboerderij in 2015 voor twee ton aan Eric Janssen. Dat leidde tot gefronste wenkbrauwen. Hoe valt die geringe verkoopsom te verklaren?
‘Niet! Frank Kuijpers heeft in 2008 een bod van vier ton gedaan aan de wethouder. De feiten wijzen uit dat de waarde van de Kasteelboerderij ook in 2015 nog altijd minimaal vier tot vijf ton bedroeg. De koopprijs bedroeg overigens geen twee ton, maar 135 duizend euro plus een erfpacht afkoopsom van 65 duizend euro. Die afkoopsom is nooit op de rekening van Frank gestort en, na zijn faillissement, ook niet op de rekening van de curator. Het is noodzakelijk dat hierover volledige helderheid komt.’

De gemeente voerde achterstallig onderhoud aan als een van de argumenten voor de lage verkoopprijs. Was dat dan een ongeldig argument?

‘Er was zeker sprake van achterstallig onderhoud, maar de omvang daarvan werd sterk overdreven en rechtvaardigt de lage verkoopprijs absoluut niet. De WOZ-waarde bedroeg 397 duizend euro. In dat bedrag was de staat van het pand verdisconteerd. En de wethouder had het over 167 duizend euro aan achterstallig onderhoud, terwijl kort daarvoor bijna overeenstemming was bereikt over een bedrag van ruim 35 duizend euro.’
Frank Kuijpers trof het verwijt dat hij te weinig ondernam. Ten onrechte?
‘Zoiets is altijd persoonlijk. Het klopt dat hij zich meer richtte op cultuur en maatschappelijke bijeenkomsten. Als je daar niet bij was, zag je dat niet of nauwelijks. Maar het was er wel. Bovendien heeft Frank wel degelijk allerlei plannen aangedragen, alleen waren dat geen plannen voor grote feesten voor iedereen, met enorme alcoholomzetten. Ondanks positieve ambtelijke rapporten over zijn ondernemerschap en plannen heeft de gemeente hem vanaf 2004 steeds laten bungelen en hem geen enkele zekerheid voor de langere termijn willen geven. Dat maakte het hem onmogelijk te investeren in de toekomst. Het contrast tussen de medewerking die Frank van de gemeente kreeg en de medewerking die Eric Janssen kreeg, is groot. Schrijnend om te lezen.’

Hoe valt die handelwijze van de gemeente verklaren?

‘Bij dit college, dat zoveel mogelijk geheim verklaart en ook via raadsinformatiebrieven vaak geen of halve antwoorden en waarheden geeft, weet je het nooit. Wat ik denk? De gemeente lijkt welbewust een beeld te hebben willen scheppen van een ondernemer die niets ondernam en een historisch pand liet verkrotten. Met het optrekken van dit rookgordijn en door sterk de nadruk te leggen op de grote kansen die de Kasteelboerderij bood, probeerde de gemeente de aandacht af te leiden van andere zaken.’
Zoals?
‘Zoals de lage verkoopprijs en de voorkeursbehandeling van één ondernemer. Maar ook dat ze niet pas in 2015 met Eric Janssen in gesprek raakte, zoals de wethouder meerdere keren heeft verklaard, maar al in 2011. De gemeente heeft ook nooit gepolst of er andere gegadigden waren en het bod van Frank gemakshalve maar vergeten. Vanaf het begin heeft ze aangestuurd op verkoop aan Eric Janssen. Het achterstallig onderhoud was een stok waarmee geslagen moest worden en die in 2012 plotseling opdook.’

Hoe nu verder?

‘Het  totaaloverzicht wordt deze week aangeboden aan de gemeenteraad. Er waren na 2015 veel te veel losse eindjes overgebleven, die echt uitgezocht moesten worden. Een deel is te vinden in dit overzicht, voor de rest is de raad aan zet.’
Wordt dus vervolgd?
‘Wordt vervolgd!’

Ingezonden – De bedenkelijke waarde van bestemmingsplannen, moties en vergunningen

Wat volgt is een ingezonden stuk: de mening van de schrijver is niet noodzakelijk dezelfde als die van Horst-sweet-Horst. Klik hier voor de spelregels voor ingezonden stukken.

In Monitor op NPO2 van zondag 12 maart werd duidelijk hoe sommige gemeentes omgaan met de regels die zijn vastgesteld. In het genoemde geval waren inwonenden al meer dan tien jaar bezig hun recht te halen. Ondanks gerechtelijke uitspraken dwarsboomde de gemeente steeds de eisen van burgers. De gemeente ging zijn eigen gang.

Zo ook soms bij ons. Expliciete voorwaarden van een bestemmingsplan buitengebied worden aan de kant geschoven, wat niet kan of mag in een vergunning wordt gelegaliseerd tegen de oorspronkelijke vergunning in, en moties worden terzijde geschoven. Bezwaar maken heeft geen zin, je recht krijgen is schier onmogelijk.

De waarde van bijvoorbeeld een bestemmingsplan buitengebied wordt bepaald door de houding van het college en de ruimte die coalities in de raad haar geven. Het aantal zelfstandige  beslissingsbevoegdheden om zelfstandig af te wijken van het bestemmingsplan dat een college vraagt laat al zien of het college dit soort plannen serieus neemt. Vraagt het veel van dergelijke bevoegdheden, dan zegt het eigenlijk dat de plannen en regels wel gelden, maar ook weer niet als ze even niet uitkomen. Dus wel regels, maar met het recht ervan af te wijken. Dat doet het college hier zeer veelvuldig.

Toch blijft het belangrijk om  goed te letten op het ontwerp bestemmingsplan buitengebied. Dit plan moet goed worden, zeker, omdat er ook colleges kunnen komen waar deze wel meer op de letter worden gevolgd. Dan hebben ze wel waarde.

Met het bestemmingsplan kunnen we het buitengebied beschermen. Een mooi landelijke karakter moet beschermd worden. Controleer alle voor u belangrijke locaties in het ontwerp. Dat is echt nodig, omdat met dit plan ook geprobeerd zal worden om bijvoorbeeld huidige ongewenste overtredingen te legaliseren.

Te denken valt aan bijvoorbeeld het toestaan van containervelden op vele locaties. Soms nodig, maar sterk ontsierend langs de fietspaden. Dan weer een groot bedrijf op een plek waar het niet hoort, grote stukken plastic over of onder de planten, grote hekwerken, opslag en stank: het is tijd voor bescherming van het buitengebied.

Let ook op een enkel zinnetje dat wordt toegevoegd in de nieuwe plannen, met bijvoorbeeld de tekst ‘regionale mestverwerking’. Dat zinnetje dat wordt toegevoegd, terwijl de wethouder te kennen geeft geen visie op intensieve veehouderij te hebben, biedt straks wel de mogelijkheid om naar te verwijzen als er vergunningaanvragen worden ingediend. Dan worden die teksten wel gebruikt en was het onderdeel van een ‘visie’.

Het bestemmingsplan en vergunningen en moties blijven dus belangrijk, maar de echte waarde blijkt pas als het college deze zonder alle mogelijke eigen beslissingsbevoegdheden accepteert en gebruikt zoals bedoeld. Een plan waar veel wijzigingsbevoegdheden voor nodig zijn, is geen goed plan.

Voor u als inwoner van Horst aan de Maas: neem het bestemmingsplan buitengebied serieus en reageer.

Andries Brantsma

Ingezonden – Och wethouder toch

Wat volgt is een ingezonden stuk: de mening van de schrijver is niet noodzakelijk dezelfde als die van Horst-sweet-Horst. Klik hier voor de spelregels voor ingezonden stukken.

In de commissie ruimte gaf wethouder Bob Vostermans aan dat hij moeite had met het afdwingen van een goede landschappelijke inpassing. Hij is al drie jaar wethouder en het wordt nu toch eens tijd dat hij kracht laat zien. Er is sprake van een eenvoudig proces. Goede afspraken, juiste vergunning verlenen, je daaraan houden, controleren en handhaven. Deze gemeente is minstens niet goed in deze beide laatste onderdelen en dus heeft hij geen sterk voorbeeld op dit onderwerp. Zet het zelf in gang. Landschappelijke inpassing op waarde schatten.

Dan maar wat hulp, want zijn partij geeft toch keer op keer aan dat ze al blij zijn met de planologische en landschappelijke inpassing dus daar hoeven we niets van te verwachten. Wij worden er niet warm van, al verbergt het wel iets dat nog lelijker is.

Bij bijvoorbeeld groenteverwerking Van Dijck was dat een walletje van een meter met een paar boompjes en een hogere kale wal. En dat op een plek waar geen bedrijf hoort te liggen.

Enkele voorbeelden om de wethouder aan te zetten tot actie als hij hier nog een poosje blijft. Zie bijvoorbeeld de Hamweg. Aan een kant een verminking met walletjes en mesthopen, aan de andere kant een hogere wal met zichtbaar afval. Lelijk!! Inpassing?? Getraind kun je door de stank fietsen zonder even adem te halen.

En dan een voorbeeld bij America. Nog mooier ingepast. Een prestatie van dezelfde wethouder. Heel hoge wallen, die het onmogelijk maken dat je ook maar iets ziet van wat niet zou deugen. Achter de “duinen” zie je waarom. Voor de genietende toerist: weer even snel fietsen vanwege de stank.

Aan de Midden Peelweg staat ook een voorbeeld. Een hoge kale wal aan een kant, een mooie één meter hoge beukenhaag die niet opvalt aan de voorkant en een hek aan de andere kant. Jammer dat de CDA-fractie daar tijdens hun puur toevallige bezoek kort voor de beslissing in de raad niets op Facebook over te melden had.

Een vierde voorbeeld voor de wethouder, ook weer zelf bij betrokken, staat aan de Houthuizerweg. De dichte haag verbergt de muur en de kale vloeivelden worden verborgen door het hek. Snel fietsen in de zomer, weer in verband met stank.

De mooiste voorbeelden staan rond Swolgen. Opslag in het dorp bijvoorbeeld. Buiten wordt het zelfs opgeslokt in de natuur. Bestuurszwakte?

Dus wethouder, met zoveel mooie voorbeelden moet duidelijk zijn dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken. Duidelijke afspraken, vergunningvoorwaarden en daarop handhaven. We willen toch geen land doorgeven met wanorde en stank? Doe alstublieft wat nodig is. Doe wat.

Andries Brantsma

Ingezonden – Wonen bij de varkens?

Wat volgt is een ingezonden stuk: de mening van de schrijver is niet noodzakelijk dezelfde als die van Horst-sweet-Horst. Klik hier voor de spelregels voor ingezonden stukken.

Veel arbeidskrachten zijn vanuit het buitenland aangetrokken om de loonkosten en lonen te drukken en omdat er een tekort was. Dat is al heel lang aan de gang. Kijk naar de stromen Spanjaarden, Italianen, Marokkanen en Turken en nu bijvoorbeeld Polen. Tweede en derde generaties van deze nieuwe Nederlanders vinden prima hun weg bij ons en de nieuwkomers zijn welkom. In onze regio worden de laatste tijd veel Polen aan werk geholpen. Dit drukt de kosten bij bijvoorbeeld champignonbedrijven, tuinders en logistieke bedrijven. Niet voor iedereen leuk misschien. Maar het is onderdeel van een wereld waarin we leven en iedereen zoekt naar werk.

Wel hebben de overheden en werkgevers dan ook de plicht om voor goede woon- en leefomstandigheden te zorgen. Daarover hebben we nogal wat verhalen gelezen en gehoord die niet positief zijn. Op diverse plaatsen wordt daar (beperkt) op gecontroleerd. Is het iets beter geworden? Zijn die controles voldoende? Veel ondernemers huisvesten hun tijdelijk personeel op eigen terrein. Zo nu en dan worden we geconfronteerd met excessen, waarbij wonen en werken te veel verstrengeld zijn. Naar mijn mening zijn werkgevers verantwoordelijk om voor een goede huisvesting voor buitenlandse werknemers te zorgen. Liever niet op of pal naast het bedrijf. Dan kan de ondernemer het hele leven van deze mensen sturen en dat gaat dan veel lijken op het middeleeuwse ‘horigen’-systeem. De excessen lieten dat ook zien.

Nog belangrijker wordt dat bij bijvoorbeeld varkensbedrijven. Dat een eigenaar zelf werkt en woont in een huis waar de geuroverlast (maar ook fijnstof etc.) zeer hoog is en wonen en werken sterk verweven zijn, is een eigen keuze. Anders wordt het als het om werknemers gaat. Daar heeft de werkgever de plicht iemand niet in slechte omstandigheden (stank, fijnstof, ammoniak) te laten werken en dat geldt ook voor de aangeboden woonomgeving.

De overheid die primair verantwoordelijk is voor het toezicht op de arbeidsomstandigheden van deze (tijdelijke) inwoners, is ook verantwoordelijk voor het toezicht op goede en gezonde leef- en woonomstandigheden. Het huisvesten van werknemers op of naast een varkensbedrijf zou dan dus verboden moeten worden, nog los van de mogelijk ontoelaatbare machtspositie die ontstaat.

Ook gezond wonen van buitenlandse werknemers moet passen binnen de gezondste regio. Een goede werkgever (dat zijn er velen) kijkt niet alleen naar de werknemer als kostenpost en zal dus graag in goede (tijdelijke) woongelegenheid willen investeren. En de overheid zal daar graag op toezien ...denk ik …misschien…? Gezonde huisvesting past in ieder geval niet tussen de varkensstallen.

Ik ben zeer benieuwd naar uw reacties, adviezen en meldingen van mooie voorbeelden maar ook mogelijke misstanden, of hier op deze site of als u dat liever doet, aan mij persoonlijk (andries.brantsma@hetnet.nl).

Andries Brantsma